Category: เศรษฐกิจ

สำนักงานคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า (สำนักงาน กขค.) จัดการประชุมระหว่างประเทศ “TCCT Competition Day 2026” ณ โรงแรม ดิ แอทธินี กรุงเทพฯ ภายใต้หัวข้อ “Transforming Thailand: Competition Landscape Reform for a Future-Ready Economy” หรือ “เปลี่ยนโฉมเศรษฐกิจไทย: ปฏิรูปการแข่งขัน สร้างเศรษฐกิจแห่งอนาคต” เมื่อวันที่ 7 ก.ย. 69 ที่ผ่านมา

โดยมีนางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เป็นประธานเปิดงานและกล่าวปาฐกถาพิเศษในหัวข้อ “ปฏิรูปการแข่งขัน พลิกโฉมเศรษฐกิจไทยสู่อนาคต” พร้อมกล่าวว่า ปัจจุบันโลกกำลังเปลี่ยนแปลงพร้อมกันในหลายมิติ ทั้งด้านภูมิรัฐศาสตร์และภูมิเศรษฐศาสตร์ ที่กำลังเกิดการเปลี่ยนโครงสร้างการค้าโลก เทคโนโลยีดิจิทัล AI นวัตกรรม และสิ่งแวดล้อม ตลอดจนโครงสร้างประชากรที่มีอัตราการเกิดลดลง การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เชื่อมโยงและส่งผลพร้อมกัน จนกำลังเปลี่ยนกติกาทางเศรษฐกิจ ดังนั้น การประกอบธุรกิจรูปแบบเดิมที่เน้นต้นทุนต่ำที่สุด ต้องปรับไปสู่ความมั่นคง ความยืดหยุ่น และความน่าเชื่อถือ จากการแข่งขันด้วยขนาด ไปสู่การแข่งขันด้วยความเร็วในการเรียนรู้และปรับตัว และจากการขายเพียงสินค้าและราคา ไปสู่การแข่งขันด้วยคุณค่า นวัตกรรม มาตรฐาน และความไว้วางใจ

เมื่อโลกและกติกาเปลี่ยน เราจึงไม่สามารถทำธุรกิจในแบบเดิมทั้งภาครัฐและภาคธุรกิจต้องปรับตัวให้เร็ว ร่วมกันสร้างสภาพแวดล้อมที่เปิดโอกาสให้ประสิทธิภาพและนวัตกรรมเติบโตได้อย่างเต็มที่ จุดเริ่มต้นอยู่ที่ตลาดภายในประเทศของเราเอง เพราะตลาดภายในประเทศที่เข้มแข็ง คือรากฐานของธุรกิจไทยที่แข่งขันได้ในตลาดโลก โดยเฉพาะ SMEs ซึ่งปัจจุบันมีประมาณ 3.3 ล้านราย คิดเป็น 99.5% ของธุรกิจทั้งหมด และสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจราว 34.8% ของ GDP หาก SMEs ที่มีศักยภาพได้รับโอกาสให้สามารถแข่งขันได้ก็จะสามารถเติบโตและก้าวขึ้นเป็นเครื่องยนต์เศรษฐกิจใหม่ของประเทศ ด้วยเหตุนี้ นโยบายการแข่งขันจึงต้องเป็น National Strategic Pillar หรือหนึ่งในเสาหลักเชิงยุทธศาสตร์ของประเทศ

การเปลี่ยนผ่านประการแรก จากการแก้ปัญหาเมื่อเกิดขึ้นแล้วไปสู่การออกแบบการแข่งขันตั้งแต่ต้น โดยใช้ “แว่นการแข่งขัน” ลดกฎรัฐเป็นอุปสรรคตลาด เพื่อทบทวนว่ากฎระเบียบหรือมาตรการของรัฐมีส่วนเป็นอุปสรรคต่อการแข่งขันหรือการเข้าสู่ตลาดหรือไม่ พร้อมชื่นชม กขค. ที่ปรับบทบาทจากการบังคับใช้กฎหมายเชิงรับสู่ “ผู้กำกับดูแลเชิงรุก” หรือ Proactive Regulator โดยมุ่งป้องกันปัญหา เชิงโครงสร้างและพฤติกรรมที่อาจกระทบการแข่งขันก่อนปัญหาจะเกิด และต่อยอดไปสู่การทำให้หลักการแข่งขันเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการกำหนดนโยบายของภาครัฐทั้งระบบ

การเปลี่ยนผ่านประการที่ 2 จากการคุ้มครองผู้ประกอบการไปสู่การคุ้มครองโอกาสในการแข่งขัน การทำให้สนามแข่งขันเป็นธรรมจึงไม่ใช่เพียงการช่วยธุรกิจรายเล็กให้อยู่รอด แต่คือการเปิดพื้นที่ให้ผู้ประกอบการที่มีศักยภาพสามารถเติบโต สร้างนวัตกรรม และเป็นกำลังใหม่ของเศรษฐกิจไทย

การเปลี่ยนผ่านประการที่ 3 จากการกำกับดูแลแบบแยกส่วนไปสู่ความร่วมมือทั้งระบบ โดยเชื่อมการทำงานระหว่างหน่วยงานภาครัฐ ธุรกิจ วิชาการ และภาคประชาชน รวมทั้งขยายความร่วมมือกับ ASEAN, OECD, World Bank เพื่อสร้างระบบนิเวศการแข่งขัน หรือ Competitive Ecosystem ที่ผู้ประกอบการทุกขนาดสามารถเข้าถึงโอกาสและเติบโตได้

นางศุภจี ยังได้ย้ำว่า 3 ทิศทางสำคัญที่เป็นโจทย์ในการแลกเปลี่ยนร่วมกันคือ 1. กติกาต้องทันกับตลาด โดยเฉพาะในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล 2. กติกาต้องเปิดโอกาสให้ผู้ประกอบการรายใหม่และ SMEs เข้าสู่ตลาดและเชื่อมโยงกับธุรกิจขนาดใหญ่ สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างเป็นธรรม โดยหนึ่งในมาตรการที่ กขค. ได้ดำเนินการไปแล้วคือการกำหนดเรื่องเครดิตเทอมเพื่อช่วยสร้างการแข่งขันและการอยู่ร่วมกันระหว่างผู้ประกอบการรายใหญ่และ SMEs นอกจากนี้ กขค. ยังได้มีมาตรการต่อผู้ประกอบธุรกิจแพลตฟอร์มดิจิทัล บางรายให้ระงับการขึ้นราคาค่าธรรมเนียม (GP) เป็นเวลา 6 เดือน และจะบูรณาการความร่วมมือระหว่างกระทรวงพาณิชย์ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ หรือ ETDA และ กขค. ในการพิจารณาเกี่ยวกับโครงสร้างค่าธรรมเนียมให้เป็นธรรม ถูกต้อง โปร่งใส

ทั้งนี้การดำเนินการในเรื่องเหล่านี้อาจไม่รวดเร็วดังที่หลายฝ่ายคาดหวัง เนื่องจากต้องโปร่งใสและให้ความเป็นธรรมต่อทุกภาคส่วน
และต้องดำเนินการภายใต้กรอบอำนาจที่กฎหมายกำหนดไว้อย่างรอบคอบ และ 3. การแข่งขันต้องเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายเศรษฐกิจ เพื่อให้ทุกมาตรการของรัฐสนับสนุนการเติบโตและขยายโอกาสของประเทศ หากเราขับเคลื่อนทั้ง 3 เรื่องนี้ได้ การปฏิรูปการแข่งขันจะไม่ใช่เพียงการปรับปรุงกฎหมาย แต่จะเป็นการปฏิรูปโอกาสทางเศรษฐกิจของประเทศไทย “เพราะการแข่งขันที่เป็นธรรม คือพลังของการเติบโต เพื่อร่วมกันสร้างเศรษฐกิจไทยที่เปิดกว้าง เป็นธรรม แข่งขันได้ และพร้อมสำหรับอนาคต”

8/09/2569 | 72 |

---

---

“กรุงไทย” ผนึกกำลัง DCCE อบก. และกลุ่มปตท. โชว์ความพร้อมประเทศไทย เข้าสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ เชื่อมข้อมูล-โครงสร้างพื้นฐาน-ตลาดคาร์บอน-เงินทุน ขับเคลื่อนอุตสาหกรรมแห่งอนาคต ในงาน The Bangkok Business Summit 2026

ธนาคารกรุงไทย ร่วมกับพันธมิตรภาครัฐและเอกชน ได้แก่ กลุ่มบริษัท ปตท.จำกัด(มหาชน) องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน) (อบก.) และ กรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม (DCCE) ร่วมออกบูธในงาน The Bangkok Business Summit 2026: Reinvent Thailand, Resilient ASEAN ภายใต้แนวคิด “สร้างรากฐานสำหรับอุตสาหกรรมแห่งอนาคต ผ่านความมั่นคงทางพลังงาน โครงสร้างพื้นฐานที่พร้อมรองรับอนาคต และเศรษฐกิจคาร์บอนต่ำที่แข่งขันได้” เพื่อแสดงศักยภาพและความพร้อมของประเทศไทยในการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ โดยมี นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี และ นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง พร้อมผู้บริหารจากหน่วยงานภาครัฐ ภาคธุรกิจ และองค์กรระหว่างประเทศ ให้เกียรติเยี่ยมชมบูธ ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
ภายในบูธนำเสนอ รากฐานสำคัญของการเปลี่ยนผ่านประเทศ เริ่มจากนโยบายด้านสภาพภูมิอากาศและกรอบตลาดคาร์บอน โดย DCCE นำเสนอทิศทางการดำเนินงานด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของไทย เป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก กฎหมายเพื่อขับเคลื่อนและกำกับดูแลการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ตลอดจน การเงินเพื่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และ เชื่อมต่อกับการพัฒนาตลาดคาร์บอน โดยไทยตั้งเป้าลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก 30-40% จากกรณีดำเนินธุรกิจตามปกติ (BAU) ภายในปี 2030 และมุ่งสู่ Net Zero หรือการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ ภายในปี 2050

ขณะที่ อบก. นำเสนอการยกระดับให้กับ ตลาดคาร์บอน ผ่านมาตรฐาน T-VER ซึ่งเป็นกลไกการรับรองคาร์บอนเครดิตของประเทศไทย และ Premium T-VER หรือคาร์บอนเครดิตคุณภาพสูงที่มีมาตรฐานเทียบเท่าสากลและประโยชน์ด้านสิ่งแวดล้อมเพิ่มเติม รวมถึงการวัดและทวนสอบการลดก๊าซเรือนกระจก เพื่อสร้างคาร์บอนเครดิตที่มีคุณภาพ น่าเชื่อถือ โปร่งใส ตรวจสอบได้ และสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้ซื้อในประเทศและต่างประเทศ

ด้านกลุ่ม ปตท. นำเสนอ Industrial Spark (I-SPARK) คือโครงการพัฒนาพื้นที่ต้นแบบ (Sandbox) โดยบูรณาการโครงการพลังงานสะอาดและโครงการลดก๊าซเรือนกระจกในพื้นที่จังหวัดระยองให้เกิดเป็นระบบนิเวศ (Ecosystem) ที่เอื้อต่อการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ ครอบคลุมตั้งแต่พลังงานสะอาด ท่าเรือ LNG โซลูชันด้านการดักจับและกักเก็บคาร์บอน (CCS) ไปจนถึงธุรกิจ Specialty, Bio และ Circularity เพื่อเป็นรากฐานสำคัญในการพัฒนาอุตสาหกรรมแห่งอนาคต เสริมศักยภาพการแข่งขัน และสร้างโอกาสการเติบโตของธุรกิจใหม่

สำหรับ ธนาคารกรุงไทย นำเสนออีกหนึ่งกลไกสำคัญของการเปลี่ยนผ่าน คือ “เงินทุน” โดยยกระดับบทบาทจากผู้ให้สินเชื่อโครงการสีเขียว สู่การเป็น Financial Enabler และผู้เชื่อมโยงระบบการลงทุน ภายใต้บทบาท Coordinating and Managing Entity (CME) ของโครงการ Low Carbon Cities and Carbon Market Development (LCC) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก World Bank ในการทำหน้าที่เชื่อมโยงหน่วยงานภาครัฐ เจ้าของโครงการ สถาบันการเงิน นักลงทุน และตลาดคาร์บอน โดยรวบรวมและจัดโครงสร้างโครงการ Low Carbon ที่อยู่ในพื้นที่ต่าง ๆ ให้มีความพร้อมด้านการลงทุน พร้อมต่อยอดมูลค่าจากคาร์บอนเครดิต และเชื่อมโยงเข้าสู่แหล่งเงินทุน เพื่อเปลี่ยน Low Carbon Projects ให้เป็น Investment Pipeline ที่สามารถขยายผลได้ในวงกว้าง และนำไปสู่การลงทุนจริงในระดับประเทศ

นอกจากนี้ ยังนำเสนอ ESG Financial Solutions ผ่าน Green Finance และ Transition Finance อาทิ Green Loans, Green Deposits, Sustainability-Linked Loans และ ESG-Linked Hedging เพื่อสนับสนุนให้ภาคธุรกิจสามารถเปลี่ยนเป้าหมายด้านความยั่งยืนไปสู่การดำเนินงานที่เกิดขึ้นจริง

การผนึกกำลังของทั้ง 4 หน่วยงาน สะท้อนความพร้อมของประเทศไทยในการสร้างระบบนิเวศเศรษฐกิจคาร์บอนต่ำที่เชื่อมโยงตั้งแต่ นโยบาย พลังงานและโครงสร้างพื้นฐาน ตลาดคาร์บอน ไปจนถึงแหล่งเงินทุน โดยมีภาคการเงินเป็นกลไกสำคัญในการเปลี่ยนเป้าหมายด้านสภาพภูมิอากาศให้เกิดการลงทุนและผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม แนวทางดังกล่าว สอดรับกับทิศทางการพัฒนาประเทศและโจทย์สำคัญในเวทีโลก โดยเฉพาะการระดมเงินทุน เพื่อเร่งการลงทุนด้านสภาพภูมิอากาศ ซึ่งจะเป็นส่วนหนึ่งของการประชุม IMF-World Bank Annual Meetings 2026 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ ในเดือนตุลาคมนี้ และเป็นอีกเวทีสำคัญในการนำเสนอศักยภาพและความพร้อมของประเทศไทยในการขับเคลื่อนการเติบโต ควบคู่กับการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ

จังหวัดไหนรวยที่สุดในไทย? เปิดอันดับจังหวัดที่มีมูลค่าเศรษฐกิจต่อคนสูงที่สุดในไทย ตกคนละเกือบล้านบาท!

จังหวัดไหนมีเศรษฐกิจต่อหัวสูงที่สุดในประเทศไทย? ข้อมูลผลิตภัณฑ์จังหวัดต่อคน หรือ GPP per capita ปี 2567 เผยคำตอบว่า “ระยอง” ครองอันดับหนึ่งด้วยมูลค่า 956,135 บาทต่อคนต่อปี ทิ้งห่างจังหวัดอันดับสองกว่า 350,000 บาท แต่ตัวเลขเกือบหนึ่งล้านบาทนี้ไม่ได้หมายความว่าชาวระยองทุกคนมีรายได้เดือนละเกือบ 80,000 บาท

เมื่อพูดถึง “จังหวัดรวยที่สุดในไทย” หลายคนอาจนึกถึงกรุงเทพมหานครหรือจังหวัดท่องเที่ยวชื่อดัง แต่หากเปลี่ยนคำถามให้แม่นยำขึ้นว่า จังหวัดใดสามารถสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจต่อจำนวนประชากรได้สูงที่สุด คำตอบกลับอยู่ในพื้นที่อุตสาหกรรมภาคตะวันออก

ข้อมูลผลิตภัณฑ์ภาคและจังหวัด พ.ศ. 2567 จากสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พบว่า ระยองยังคงเป็นจังหวัดที่มี GPP ต่อหัวสูงที่สุดในกลุ่ม 76 จังหวัด รองลงมาคือชลบุรีและฉะเชิงเทรา สะท้อนให้เห็นว่าโรงงาน อุตสาหกรรมมูลค่าสูง และระบบโลจิสติกส์มีอิทธิพลต่อตัวเลขเศรษฐกิจระดับจังหวัดอย่างมาก

GPP ต่อหัวคืออะไร ใช้วัดความรวยของจังหวัดได้อย่างไร?

GPP ย่อมาจาก Gross Provincial Product หรือผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัด หมายถึงมูลค่าสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายที่ผลิตขึ้นภายในจังหวัดในช่วงเวลาหนึ่ง หากนำมูลค่าดังกล่าวหารด้วยจำนวนประชากร จะได้ตัวเลขผลิตภัณฑ์จังหวัดต่อคน หรือ GPP per capita

ตัวเลขนี้จึงใช้เปรียบเทียบศักยภาพในการสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจของแต่ละพื้นที่ได้ จังหวัดที่มีโรงงานขนาดใหญ่ ท่าเรือ แหล่งพลังงาน ธุรกิจบริการ หรืออุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่สร้างรายได้สูง มักมี GPP ต่อหัวอยู่ในลำดับต้น ๆ ของประเทศ

อย่างไรก็ตาม GPP ต่อหัวไม่ใช่เงินเดือน รายได้เฉลี่ย หรือจำนวนเงินที่ประชาชนทุกคนได้รับจริง เพราะมูลค่าที่เกิดขึ้นส่วนหนึ่งเป็นผลผลิตและกำไรของบริษัท รวมถึงการใช้เครื่องจักร เงินทุน และแรงงานที่อาจเดินทางมาจากจังหวัดอื่น

เปิด 10 จังหวัดที่มีเศรษฐกิจต่อหัวสูงที่สุดในไทย ปี 2567

การจัดอันดับต่อไปนี้ใช้ข้อมูล GPP ต่อหัว ณ ราคาประจำปี โดยนับเฉพาะ 76 จังหวัด ไม่รวมกรุงเทพมหานครซึ่งมีสถานะเป็นเขตปกครองพิเศษ ตัวเลขจึงสะท้อนมูลค่าทางเศรษฐกิจที่ผลิตได้ต่อประชากรหนึ่งคนในพื้นที่ ไม่ใช่รายได้ที่โอนเข้าบัญชีของประชาชน

1. ระยอง 956,135 บาทต่อคนต่อปี
2. ชลบุรี 601,977 บาทต่อคนต่อปี
3. ฉะเชิงเทรา 457,059 บาทต่อคนต่อปี
4. ภูเก็ต 439,652 บาทต่อคนต่อปี
5. พระนครศรีอยุธยา 438,291 บาทต่อคนต่อปี
6. สมุทรสาคร 390,952 บาทต่อคนต่อปี
7. ปราจีนบุรี 361,645 บาทต่อคนต่อปี
8. พังงา 332,727 บาทต่อคนต่อปี
9. สระบุรี 328,345 บาทต่อคนต่อปี
10. สมุทรปราการ 320,203 บาทต่อคนต่อปี

สำหรับกรุงเทพมหานคร มี GPP ต่อหัวอยู่ที่ 697,529 บาทต่อคนต่อปี หากนำมาจัดอันดับร่วมกับ 76 จังหวัด กรุงเทพมหานครจะอยู่ในอันดับ 2 รองจากระยอง และสูงกว่าชลบุรี

ทำไมระยองจึงมีเศรษฐกิจต่อหัวสูงที่สุดในประเทศไทย?

หัวใจสำคัญของเศรษฐกิจระยองคือภาคอุตสาหกรรม ซึ่งมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 78.7 ของโครงสร้างเศรษฐกิจจังหวัด พื้นที่นี้เป็นฐานการผลิตขนาดใหญ่ของประเทศ ทั้งการกลั่นปิโตรเลียม ปิโตรเคมี เคมีภัณฑ์ ยาง พลาสติก ยานยนต์ และกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ

ระยองยังมีพื้นที่อุตสาหกรรมมาบตาพุด ท่าเรือ และโครงสร้างพื้นฐานที่เชื่อมโยงกับเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก หรือ EEC เม็ดเงินลงทุน โรงงาน และการส่งออกมูลค่าสูงจึงช่วยผลักดัน GPP ของจังหวัดให้สูง เมื่อหารด้วยจำนวนประชากรที่น้อยกว่ากรุงเทพฯ ตัวเลขต่อหัวจึงโดดเด่นขึ้นอีก

ข้อมูลปี 2567 ระบุว่า GPP รวมของระยองอยู่ที่ประมาณ 1.10 ล้านล้านบาท เป็นรองชลบุรีในกลุ่ม 76 จังหวัด แต่เมื่อคำนวณต่อประชากร ระยองกลับขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งของประเทศอย่างชัดเจน

ชลบุรีอันดับ 2 จุดแข็งไม่ได้มีเพียงการท่องเที่ยว

ชลบุรีมี GPP ต่อหัว 601,977 บาทต่อคนต่อปี โดยมีเศรษฐกิจที่หลากหลายทั้งอุตสาหกรรม การท่องเที่ยว การค้า อสังหาริมทรัพย์ และโลจิสติกส์ นอกจากพัทยาซึ่งเป็นจุดหมายสำคัญของนักท่องเที่ยวแล้ว จังหวัดยังเป็นฐานผลิตรถยนต์ ชิ้นส่วน เครื่องใช้ไฟฟ้า และสินค้าอุตสาหกรรมจำนวนมาก

ท่าเรือแหลมฉบังและนิคมอุตสาหกรรมหลายแห่งช่วยเชื่อมโยงโรงงานในภาคตะวันออกกับตลาดต่างประเทศ ชลบุรีจึงเป็นจังหวัดที่มี GPP รวมสูงที่สุดในกลุ่ม 76 จังหวัด อยู่ที่ประมาณ 1.23 ล้านล้านบาท แม้เมื่อนำมาหารด้วยจำนวนประชากรแล้วจะเป็นรองระยองก็ตาม

ฉะเชิงเทราอันดับ 3 ฐานการผลิตใหญ่ใกล้กรุงเทพฯ

ฉะเชิงเทรามี GPP ต่อหัว 457,059 บาทต่อคนต่อปี แม้หลายคนจะคุ้นเคยกับภาพของพื้นที่เกษตรกรรม แต่จังหวัดมีฐานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ทั้งการผลิตยานยนต์ ชิ้นส่วน อุปกรณ์ไฟฟ้า อาหาร และเครื่องดื่ม

ทำเลของจังหวัดสามารถเชื่อมต่อกรุงเทพมหานคร สมุทรปราการ ชลบุรี และปราจีนบุรีได้สะดวก อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในพื้นที่ของโครงการ EEC จึงดึงดูดโรงงาน ศูนย์กระจายสินค้า และโครงการลงทุนมูลค่าสูงอย่างต่อเนื่อง

ภูเก็ตและพังงา เมืองท่องเที่ยวที่ติดอันดับเศรษฐกิจต่อหัว

ในกลุ่ม 10 อันดับแรกไม่ได้มีเฉพาะจังหวัดอุตสาหกรรมเท่านั้น ภูเก็ตอยู่อันดับ 4 ด้วย GPP ต่อหัว 439,652 บาท ส่วนพังงาอยู่อันดับ 8 ที่ 332,727 บาทต่อคนต่อปี จุดแข็งของทั้งสองจังหวัดมาจากการท่องเที่ยวที่ดึงกำลังซื้อจากนักเดินทางทั้งไทยและต่างประเทศเข้าสู่พื้นที่

รายได้จากโรงแรม ร้านอาหาร การเดินทาง ธุรกิจทัวร์ การค้า และบริการที่เกี่ยวข้องช่วยสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจสูง เมื่อกิจกรรมท่องเที่ยวฟื้นตัว ตัวเลข GPP ต่อหัวของจังหวัดท่องเที่ยวจึงขยับขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

พระนครศรีอยุธยา สมุทรสาคร และปราจีนบุรี ขับเคลื่อนด้วยภาคการผลิต

พระนครศรีอยุธยาอยู่อันดับ 5 สมุทรสาครอันดับ 6 และปราจีนบุรีอันดับ 7 ทั้งสามจังหวัดมีบทบาทสำคัญในฐานะพื้นที่การผลิตของประเทศ พระนครศรีอยุธยาโดดเด่นด้านอิเล็กทรอนิกส์และชิ้นส่วนอุตสาหกรรม ขณะที่ปราจีนบุรีมีฐานโรงงานและนิคมอุตสาหกรรมที่เชื่อมโยงกับภาคตะวันออก

สมุทรสาครมีทั้งอุตสาหกรรมอาหารทะเลแปรรูป อาหาร เครื่องดื่ม พลาสติก โลหะ และธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับห่วงโซ่การผลิต แม้พื้นที่ไม่ใหญ่ แต่มีโรงงานและกิจกรรมทางเศรษฐกิจหนาแน่น จึงสร้างมูลค่าต่อประชากรได้สูง

สระบุรีและสมุทรปราการ ทำไมจึงติด 10 อันดับแรก?

สระบุรีอยู่อันดับ 9 ด้วย GPP ต่อหัว 328,345 บาท โดยมีฐานเศรษฐกิจสำคัญจากอุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ วัสดุก่อสร้าง อาหาร และการผลิตประเภทต่าง ๆ ทำเลที่เชื่อมภาคกลางกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือยังช่วยสนับสนุนธุรกิจขนส่งและคลังสินค้า

สมุทรปราการอยู่อันดับ 10 ที่ 320,203 บาทต่อคนต่อปี จังหวัดมีทั้งโรงงาน ศูนย์โลจิสติกส์ สนามบินสุวรรณภูมิ คลังสินค้า และธุรกิจบริการที่เชื่อมโยงกับกรุงเทพมหานคร จึงเป็นหนึ่งในพื้นที่เศรษฐกิจที่มีความหนาแน่นสูงที่สุดของประเทศ

GPP ต่อหัวเกือบหนึ่งล้าน แปลว่าคนระยองได้เงินเท่าไรต่อเดือน?

ไม่สามารถนำ GPP ต่อหัว 956,135 บาทมาหาร 12 แล้วสรุปว่าคนระยองมีรายได้เดือนละประมาณ 79,678 บาทได้ เพราะ GPP วัดมูลค่าการผลิตทั้งหมดในจังหวัด ไม่ใช่ค่าจ้างหรือรายได้ที่ตกถึงมือประชาชนแต่ละคน

โรงกลั่นหรือโรงงานหนึ่งแห่งอาจสร้างผลผลิตมูลค่ามหาศาลด้วยเครื่องจักรและเงินทุนจำนวนมาก แต่มูลค่าดังกล่าวไม่ได้กลายเป็นเงินเดือนของแรงงานทั้งหมด อีกทั้งแรงงานบางส่วนอาจทำงานในระยองแต่มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านจังหวัดอื่น ทำให้การตีความตัวเลขต่อหัวต้องทำด้วยความระมัดระวัง

เศรษฐกิจต่อหัวสูง ไม่ได้แปลว่าคุณภาพชีวิตดีที่สุดเสมอไป

การจะประเมินว่าประชาชนในจังหวัดใดมีฐานะหรือคุณภาพชีวิตดีที่สุด ต้องดูข้อมูลอื่นประกอบ เช่น รายได้ครัวเรือน ค่าจ้าง ค่าครองชีพ หนี้สิน เงินออม สัดส่วนคนจน ความเหลื่อมล้ำ ตลอดจนการเข้าถึงบริการสาธารณะ

จังหวัดที่มี GPP ต่อหัวสูงอาจยังเผชิญปัญหาค่าครองชีพสูง ความเหลื่อมล้ำ มลพิษ หรือรายได้ที่กระจุกตัวในบางอุตสาหกรรม ในทางกลับกัน จังหวัดที่มี GPP ต่อหัวไม่สูงมากอาจมีค่าครองชีพต่ำและประชาชนบางกลุ่มมีความเป็นอยู่ที่มั่นคงกว่าได้

สรุป จังหวัดที่มีเศรษฐกิจต่อหัวสูงที่สุดในไทยคือที่ไหน?

ระยองคือจังหวัดที่มีผลิตภัณฑ์จังหวัดต่อหัวสูงที่สุดในประเทศไทย ปี 2567 อยู่ที่ 956,135 บาทต่อคนต่อปี ปัจจัยสำคัญมาจากอุตสาหกรรมปิโตรเลียม ปิโตรเคมี พลังงาน การผลิต และการลงทุนในพื้นที่ EEC

หากรวมกรุงเทพมหานครซึ่งเป็นเขตปกครองพิเศษ กรุงเทพฯ จะอยู่ในอันดับ 2 ด้วยมูลค่า 697,529 บาทต่อคนต่อปี ตามด้วยชลบุรี 601,977 บาทต่อคนต่อปี แต่สิ่งสำคัญคือต้องเรียกข้อมูลนี้ว่า “เศรษฐกิจต่อหัว” ไม่ใช่ “รายได้ของประชาชน” เพราะตัวเลขทั้งสองประเภทมีความหมายต่างกันอย่างชัดเจน

#หอการค้าไทย #ดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค #เศรษฐกิจไทย2569 #ไทยช่วยไทยพลัส #จุดเปลี่ยนเศรษฐกิจ #ข่าวเศรษฐกิจ #ราคาน้ำมันแพง #วิกฤตน้ำท่วม69 #SMEไทย #วิเคราะห์เศรษฐกิจ #กู้วิกฤตSME #สถานการณ์การเมือง #เสถียรภาพรัฐบาล #การท่องเที่ยวไทย #ภาษีVAT7เปอร์เซ็นต์ #หนี้สินครัวเรือน #KShapedRecovery #ข่าววันนี้ #ข่าวสดเศรษฐกิจ #ธนวรรธน์พลวิชัย

ณ ถนนหน้าวัดลาด ตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี นางวันเพ็ญ มังศรี รองผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบุรี เป็นประธานเปิดโครงการส่งเสริมและพัฒนาวิสาหกิจชุมชนในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2569 โดยมี นายกิตติพงษ์ เทพพานิช นายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรี นายชัยยุทธ จิตติธีระนนท์ รองนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรี จ.ส.อ.ประภาส อินทนู ประธานสภาเทศบาลเมืองเพชรบุรี นายประวิทย์ เครือทรัพย์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เพชรบุรี ไทยดีเสิร์ท จำกัด (โรงงานลุงเอนกขนมหวานเมืองเพ็ชร์)พร้อมด้วยสมาชิกสภาเทศบาลเมืองเพชรบุรี ผู้นำชุมชน ผู้ประกอบการร้านค้าชุมชน ประชาชนที่สนใจร่วมงาน

นายกิตติพงษ์ กล่าวว่า เทศบาลเมืองเพชรบุรี ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของการส่งเสริมเศรษฐกิจฐานราก และการพัฒนาศักยภาพของประชาชนในชุมชน ให้สามารถรวมกลุ่มประกอบอาชีพ พัฒนาผลิตภัณฑ์ ตลอดจนสามารถต่อยอดให้เกิดมูลค่าเพิ่ม สร้างงาน สร้างอาชีพ และสร้างรายได้ให้แก่ประชาชนในพื้นที่ ประกอบกับการพัฒนาวิสาหกิจชุมชน ถือเป็นกลไกสำคัญในการสร้างความเข้มแข็งให้แก่ชุมชน โดยอาศัยการมีส่วนร่วมของประชาชน รวมถึงการสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างชุมชน หน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคส่วนต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ทางเทศบาลเมืองเพชรบุรี จึงได้จัดทำโครงการดังกล่าวขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้ประชาชนเกิดการรวมกลุ่มอาชีพ และส่งเสริม ให้เกิดการจัดตั้งและจดทะเบียนเป็นวิสาหกิจชุมชนในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรี ได้อย่างเหมาะสม เปิดพื้นที่และสร้างโอกาสให้กับผู้ประกอบการในชุมชนได้นำสินค้า ผลิตภัณฑ์มาจัดจำหน่ายและประชาสัมพันธ์อันจะนำไปสู่การเพิ่มรายได้และการหมุนเวียนทางเศรษฐกิจภายในชุมชน 

รวมทั้งยังเป็นการสนับสนุนให้กลุ่มอาชีพ และวิสาหกิจชุมชนได้รับการพัฒนาศักยภาพ ทั้งในด้านการบริหารจัดการ การผลิตสินค้า การตลาด การประชาสัมพันธ์ และการสร้างช่องทางจำหน่ายสินค้าให้สามารถเข้าถึงผู้บริโภคได้อย่างกว้างขวาง ส่งเสริมการสร้างเครือข่ายระหว่างผู้ประกอบการ กลุ่มอาชีพ และ ประชาชนในชุมชน ให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ต่อยอดองค์ความรู้ พัฒนาสินค้าและบริการของชุมชนให้มีคุณภาพมากยิ่งขึ้น และร่วมกัน

สำหรับการจัดกิจกรรมในครั้งนี้ มีผู้ประกอบการร้านค้าชุมชน และประชาชนในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรี ทั้ง 17 ชุมชน เข้าร่วมกิจกรรม โดยจัดให้มีพื้นที่จำหน่ายสินค้าชุมชน พร้อมทั้งมีกิจกรรมการเสวนาในหัวข้อ“รวมพลังชุมชน สร้างอาชีพ สร้างรายได้ สู่การเป็นวิสาหกิจชุมชนอย่างยั่งยืน” เพื่อเสริมสร้างความรู้ การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ และการสร้างเครือข่าย ระหว่างผู้ประกอบการในพื้นที่ โดยเทศบาลเมืองเพชรบุรี หวังเป็นอย่างยิ่งว่า การดำเนินโครงการในครั้งนี้ จะเป็นอีกหนึ่งกลไกสำคัญในการส่งเสริมให้ประชาชนสามารถพึ่งพาตนเองได้ ทางเศรษฐกิจ เกิดการสร้างงาน สร้างอาชีพ และสร้างรายได้ ตลอดจนพัฒนาสินค้า และบริการของชุมชนให้มีคุณภาพ เป็นที่รู้จักของประชาชนและนักท่องเที่ยวมาก ยิ่งขึ้น และนำไปสู่การพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนอย่างมั่นคงและยั่งยืนได้ต่อไป

เมื่อ ‘ลดดอกเบี้ย’ ไม่พอฟื้นเศรษฐกิจไทย ‘วิทัย รัตนากร’ จึงเดินสวนกระแสธนาคารกลางทั่วโลก ดัน ธปท.ลุยแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง ตั้งแต่หนี้ครัวเรือนถึงภาวะ ‘แก่ก่อนรวย’ ขณะที่ Bloomberg Opinion ชี้ นี่อาจเป็นทางเลือกที่ไทยต้องการ แต่ก็เสี่ยงพาธนาคารกลางเข้าใกล้สนามการเมือง

การที่ประเทศไทยเข้าสู่กระบวนการเจรจาเข้าเป็นสมาชิก OECD (Organisation for Economic Co-operation and Development) หรือองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา ถือเป็นก้าวสำคัญทางการเมืองและเศรษฐกิจระหว่างประเทศ OECD ถูกขนานนามว่าเป็น “สโมสรประเทศพัฒนาแล้ว” ที่ครองสัดส่วนเศรษฐกิจมากกว่าสามในสี่ของโลก การยื่นใบสมัครของไทยจึงเป็นวาระแห่งชาติที่ตั้งเป้าจะยกระดับมาตรฐานประเทศรอบด้าน

แต่คำถามสำคัญคือ การก้าวเข้าสู่สโมสรระดับโลกนี้ จะส่งผลต่อคนทำงานและผู้ประกอบการรายย่อย (SME) ในประเทศไทยอย่างไรบ้าง

1. OECD คืออะไร และทำไมไทยต้องเร่งเข้าเป็นสมาชิก

OECD คือองค์กรระหว่างประเทศที่มีสมาชิกเป็นกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว 38 ประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา กลุ่มประเทศยุโรป ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ โดยมีเป้าหมายในการกำหนดนโยบายและมาตรฐานสากลด้านเศรษฐกิจ ธรรมาภิบาล และสังคม

การเข้าเป็นสมาชิก OECD ไม่ใช่แค่เรื่องของเกียรติภูมิ แต่คือ “ตราประทับความน่าเชื่อถือ” (Stamp of Approval) ที่จะช่วยยืนยันว่าประเทศไทยมีกฎหมาย มาตรฐานนโยบาย และกติกาการค้าที่เป็นสากล โปร่งใส และเปิดกว้าง

2. ประโยชน์ที่เศรษฐกิจไทยและประชาชนจะได้รับ

·       ดึงดูดทุนข้ามชาติ (FDI) ระดับคุณภาพ: การเป็นสมาชิกช่วยเพิ่มความเชื่อมั่นให้นักลงทุนระดับโลกตัดสินใจย้ายฐานการผลิตเทคโนโลยีสูงเข้ามาในไทย

·       ปฏิรูปรัฐและปราบปรามการทุจริต: มาตรฐาน OECD บังคับให้ภาครัฐต้องปรับปรุงกฎหมาย ยกระดับความโปร่งใส (Anti-Bribery Standards) และลดขั้นตอนราชการที่ยุ่งยากลง

·       ยกระดับคุณภาพชีวิตและสิ่งแวดล้อม: มาตรฐาน OECD ให้ความสำคัญกับนโยบายสวัสดิการ สิทธิแรงงาน และความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะช่วยดึงมาตรฐานการดำรงชีวิตของคนไทยให้สูงขึ้น

3. ดาบสองคม สิ่งที่ SME ไทยต้องเร่งรับมือ

แม้ประโยชน์ในภาพใหญ่จะสูงมาก แต่สำหรับผู้ประกอบการรายย่อย (SME) การเข้า OECD ถือเป็น ‘ยาขม’ ที่ต้องยอมกลืนเพื่อการเติบโต

·       มาตรฐาน ESG และ Net Zero ที่เข้มงวดขึ้น: SME ต้องปรับกระบวนการผลิตให้เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและตรวจสอบได้ตามเกณฑ์สากล หากปรับตัวไม่ทันอาจถูกกีดกันออกจากห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain) ของบริษัทข้ามชาติ

·       การแข่งขันจากทุนต่างชาติที่สูงขึ้น: กติกา OECD เน้นการเปิดเสรีด้านการลงทุนและการค้าบริการ ซึ่งจะทำให้ทุนต่างชาติเข้ามาแข่งขันในตลาดไทยได้ง่ายขึ้น

·       ต้นทุนการปรับตัวด้านกฎหมาย: SME จะต้องแบกรับต้นทุนการปรับปรุงระบบบัญชี แรงงาน และความปลอดภัยให้ตรงตามมาตรฐานสากล

การเข้าเป็นสมาชิก OECD เปรียบเหมือนการย้ายไทยขึ้นไปเล่นใน “ลีกระดับโลก” ที่กฎกติกาชัดเจนขึ้นและรางวัลใหญ่ขึ้น แต่ก็ต้องแลกมาด้วยระดับการแข่งขันที่สูงขึ้นเช่นกัน ภาครัฐจึงจำเป็นต้องมีมาตรการประคองและช่วยยกระดับ SME ไทยไปพร้อมกัน ไม่ปล่อยให้รายย่อยต้องเผชิญความท้าทายนี้ตามลำพัง

ข้อมูลอ้างอิง

·     กระทรวงการต่างประเทศ (MFA Thailand)

·     สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

·     OECD