Category: เศรษฐกิจ

9/09/2569 | 46 |

วันที่ 9 กันยายน 2569 เวลา 10.16 น.

กลยุทธ์: เสี่ยงเข้าซื้อเล็กน้อย
รอซื้อ: $4,360 หรือ 68,000 บาท
รอขาย: $4,410 หรือ 68,500 บาท

.

เช้าวันนี้ราคาทองคำยังเผชิญแรงกดดันจากความกังวลเรื่องเงินเฟ้อและทิศทางดอกเบี้ยของสหรัฐฯ หลังสถานการณ์ตึงเครียดในตะวันออกกลางส่งผลให้ราคาพลังงานปรับตัวสูงขึ้น ความเสี่ยงด้านอุปทานน้ำมันทำให้นักลงทุนกลับมากังวลว่าเงินเฟ้ออาจเร่งตัวอีกครั้ง ขณะเดียวกันตลาดยังเพิ่มน้ำหนักว่า Fed อาจพิจารณาขึ้นดอกเบี้ยในการประชุมวันที่ 15–16 กันยายน โดย Bond Yield อายุ 10 ปี ยังคงทรงตัวในระดับสูง ซึ่งเป็นแรงกดดันต่อทองคำในระยะสั้น

อย่างไรก็ตาม ปัจจัยเสี่ยงด้านภูมิรัฐศาสตร์และเศรษฐกิจโลกยังช่วยพยุงความต้องการทองคำในฐานะสินทรัพย์ปลอดภัย โดยเฉพาะข้อพิพาททางการค้าระหว่างสหรัฐฯ และแคนาดาที่เริ่มรุนแรงขึ้น ซึ่งอาจเพิ่มแรงกดดันต่อห่วงโซ่อุปทานและเศรษฐกิจโลก ทำให้ภาพรวมทองคำยังมีแรงซื้อรองรับ แม้ระยะสั้นจะถูกกดดันจากแนวโน้มดอกเบี้ยสูงและค่าเงินดอลลาร์ที่ยังแข็งแกร่ง

ด้านเทคนิค ราคาทองคำกำลังทดสอบแนวรับสำคัญบริเวณ $4,360 หรือประมาณ 68,000 บาท หากสามารถยืนเหนือระดับนี้ได้ มีโอกาสเกิดแรงซื้อกลับและรีบาวด์ขึ้นทดสอบแนวต้านบริเวณ $4,410 หรือประมาณ 68,500 บาท กลยุทธ์ระยะสั้นจึงแนะนำ เสี่ยงเข้าซื้อด้วยน้ำหนักไม่มากบริเวณแนวรับ และเน้นทำกำไรระยะสั้นเมื่อราคาดีดตัวขึ้น โดยยังไม่ควรเพิ่มน้ำหนักการลงทุนมากนัก เนื่องจากตลาดยังมีความเสี่ยงจากตัวเลขเงินเฟ้อและทิศทางดอกเบี้ยของ Fed

.

บทวิเคราะห์โดย : นักวิเคราะห์ InterGOLD

#ข่าวตัวเลขเศรษฐกิจ #InterGOLD #อินเตอร์โกลด์ #ลงทุนทองคำแท่ง #ราคาทองวันนี้ #ทองคำแท่ง #ทองคำแท่งราคา

สนใจเปิดบัญชีซื้อขายทองคำแท่ง : คลิก

9/09/2569 | 74 |

ระหว่างวันที่ 11–13 กันยายน 2026 กรุงมาดริดจะเป็นเจ้าภาพจัดการจัดแข่งขัน Formula 1 Spanish Grand Prix ขึ้นเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ซึ่งงานนี้ได้รับความสนใจอย่างมาก มีการจำหน่ายบัตรเข้าชมมากกว่า 120,000 ใบ ในจำนวนนี้มีผู้ชมกว่า 80,000 คนเดินทางมาจากนอกกรุงมาดริดและประมาณ 45,000 คนเดินทางมาจากต่างประเทศ 

การแข่งขัน Formula 1 Spanish Grand Prix ที่กรุงมาดริดคาดว่าจะสร้างผลกระทบทางเศรษฐกิจสูงถึง 467 ล้านยูโร และก่อให้เกิดการจ้างงานประมาณ 8,850 ตำแหน่ง คิดเป็น 5,7% ของค่า GVA (Gross Value Added) โดยตรงในภาคธุรกิจกิจกรรมนันทนาการ ตามผลการศึกษาของบริษัท PwC ซึ่งจัดทำจากข้อมูลจริงเกี่ยวกับการขายบัตรและการลงทุนที่เกี่ยวข้องกับการจัดการแข่งขัน นอกจากนี้ การแข่งขันยังคาดว่าจะสร้างรายได้ให้ภาครัฐประมาณ 83 ล้านยูโร จากภาษีและเงินสมทบประกันสังคม

ผลการศึกษาเบื้องต้นของ PwC ระบุว่า การแข่งขันไม่ได้สร้างรายได้เฉพาะจากกิจกรรม F1 โดยตรงเท่านั้น แต่ยังส่งผลต่อภาคเศรษฐกิจอื่น ๆ อย่างกว้างขวาง อาทิ ภาคโรงแรมและธุรกิจบริการอาหาร 59 ล้านยูโร ภาคการขนส่ง 22 ล้านยูโรภาคการค้า 18 ล้านยูโร ภาคอุตสาหกรรมการผลิต 72 ล้านยูโร ภาคการก่อสร้าง 50 ล้านยูโร ภาคกิจกรรมทางวิชาชีพ 33 ล้านยูโร ภาคข้อมูลและการสื่อสาร 19 ล้านยูโร

นอกจากนี้ สเปน ร่วมกับโปรตุเกสและโมร็อกโก กำลังเตรียมเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก 2030 โดยสหพันธ์ฟุตบอลสเปน (RFEF[1]) ประเมินว่าจะต้องใช้เงินลงทุนประมาณ 2.5 พันล้านยูโร และคาดว่าจะสร้างรายได้เข้าสู่ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของสเปนมากกว่า 5 พันล้านยูโร

สเปนเพิ่งฉลองตำแหน่งแชมป์ไปหมาด ๆ ก็ต้องหันมาเตรียมพร้อมสำหรับภารกิจครั้งใหม่ทันที นั่นคือการเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลกเป็นครั้งที่สอง ในปี 2030 สเปนจะรับหน้าที่เจ้าภาพหลักร่วมกับโปรตุเกสและโมร็อกโก นอกจากนี้ยังจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันนัดพิเศษ 3 นัดแรกในอุรุกวัย อาร์เจนตินา และปารากวัยอีกด้วย

สมาคมฟุตบอลแห่งสเปน (RFEF) ประเมินว่าการเป็นเจ้าภาพครั้งนี้จะทำให้สเปนต้องลงทุนประมาณ 2.5 พันล้านยูโร ตัวเลขนี้มาจากรายงานของ PwC[2] ที่ประธานสมาคม ราฟาเอล ลูซาน อ้างถึง ครอบคลุมการลงทุนที่เกี่ยวข้องกับการเตรียมการแข่งขัน เช่น การปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกด้านกีฬา

การประเมินเดียวกันนี้ระบุว่า ฟุตบอลโลกจะสร้างรายได้ให้แก่ ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของสเปนมากกว่า 5 พันล้านยูโร สร้างงานมากกว่า 90,000 ตำแหน่ง (เป็นงานโดยตรง 56,000 ตำแหน่ง) กระตุ้นการใช้จ่ายด้านการท่องเที่ยว 3.7 พันล้านยูโร สร้างรายได้จากภาษี 1.8 พันล้านยูโร และดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศมากกว่า 1 พันล้านยูโร

สเปนได้เปรียบในแง่ของเงินลงทุนที่จำเป็น เนื่องจากโครงสร้างพื้นฐานหลักส่วนใหญ่มีอยู่แล้ว ข้อเสนอเริ่มต้นประกอบด้วยสนามกีฬา 11 แห่ง ได้แก่ อาโนเอตา (Anoeta), คัมป์นู (Camp Nou), กราน กานาเรีย (Gran Canaria), ลา การ์ตูฮา (La Cartuja), ลา โรซาเลดา (La Rosaleda), เมโทรโปลิตาโน (Metropolitano), นูเอบา โรมาเรดา (Nueva Romareda), สนามกีฬาอาร์ซีดีเอ (RCDE Stadium), ริอาซอร์ (Riazor), ซาน มาเมส  (San Mamés) และซานติอาโก เบร์นาเบว (Santiago Bernabéu) อย่างไรก็ตาม รายชื่อนี้อาจเปลี่ยนแปลงได้ เนื่องจากสหพันธ์ฟุตบอลสเปน (RFEF) ต้องการเพิ่มบาเลนเซีย (Valencia) และบิโก (Vigo)เข้าไปด้วย พร้อมทั้งต้องการให้สเปนเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ ศูนย์ปฏิบัติการของฟีฟ่า และศูนย์สื่อมวลชนระหว่างประเทศ

นอกเหนือจากการเตรียมสนามกีฬาและสิ่งอำนวยความสะดวกแล้ว ยังมีค่าใช้จ่ายด้านการจัดการและโลจิสติกส์ ทั้งความปลอดภัย การขนส่ง เทคโนโลยี และการบริหารจัดการงานอีเวนต์ รัฐบาลยังต้องอนุมัติกฎหมายเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับวีซ่า ภาษี ใบอนุญาตทำงาน ความปลอดภัย เทคโนโลยี และการคุ้มครองสิทธิ์ทางการค้าของการแข่งขันด้วย

สหรัฐอเมริกา แคนาดา และเม็กซิโก มีข้อได้เปรียบเหนือเจ้าภาพก่อนหน้านี้ เพราะใช้สนามกีฬาที่มีอยู่แล้วเป็นหลัก และเน้นใช้จ่ายไปกับความปลอดภัย การขนส่ง และการปรับปรุงชั่วคราวเท่านั้น สำนักข่าวรอยเตอร์ประเมินว่าฟีฟ่าและรัฐบาลใช้จ่ายรวมกันไปประมาณ 5.5 พันล้านดอลลาร์ ซึ่งถือเป็นหนึ่งในตัวเลขที่ต่ำที่สุดในรอบสามทศวรรษที่ผ่านมา เนื่องจากไม่มีการสร้างสนามกีฬาใหม่

จากข้อมูลประมาณการของธนาคารแห่งอเมริกา การแข่งขันฟุตบอลโลก 2026 จะสร้างผลกระทบทางเศรษฐกิจต่อสหรัฐอเมริกาเกือบ 20 พันล้านดอลลาร์ ขณะที่ฟีฟ่าประมาณการไว้สูงกว่านั้นที่ 30.5 พันล้านดอลลาร์สำหรับสามประเทศเจ้าภาพ และ 41 พันล้านดอลลาร์สำหรับเศรษฐกิจโลกโดยรวม ฟีฟ่าเองคาดว่าจะมีรายได้ถึง 15 พันล้านดอลลาร์ ซึ่งสูงกว่าที่เคยคาดการณ์ไว้มาก

อย่างไรก็ตาม ตัวเลขเหล่านี้ รวมถึงผลกระทบที่แท้จริงต่อ ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ยังคงต้องได้รับการยืนยัน และการประเมินหลายฝ่ายชี้ว่าควรลดความคาดหวังลง ธนาคารดอยช์แบงก์คำนวณว่าการแข่งขันจะเพิ่ม ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของสหรัฐฯ เพียง 0.05% เท่านั้น นักวิเคราะห์บางคนยังชี้ว่าการใช้จ่ายของแฟนกีฬาบางส่วนอาจเป็นเพียงการทดแทนค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ที่เคยมีอยู่แล้ว และการแข่งขันอาจส่งผลกระทบต่อการท่องเที่ยวตามปกติของประเทศด้วย

ที่สำคัญสเปนเป็นหนึ่งในมหาอำนาจอันดับต้นๆ ของโลกในการจัดงานประชุม สัมมนา และนิทรรศการนานาชาติ (ธุรกิจ MICE) โดยได้รับการจัดอันดับให้เป็นประเทศที่จัดงานประชุมนานาชาติมากที่สุดเป็นอันดับ 3 ของโลก (ตามหลังเพียงสหรัฐอเมริกาและอิตาลี) จากการจัดอันดับของสมาคมการประชุมนานาชาติ ICCA (International Congress and Convention Association) โดยบาร์เซโลนา ครองอันดับหนึ่ง ตามด้วยมาดริด อย่างไรก็ตาม เครือข่าย Spain Convention Bureau (SCB) มีเมืองรองรับการจัดงานขนาดใหญ่ (ผู้ร่วมงานมากกว่า 500 คนขึ้นไป) มากถึง 67 เมืองทั่วประเทศ และมีเมืองติดอันดับโลกของ ICCA ถึง 57 เมือง เช่น วาเลนเซีย, เซบียา, มาลากา และบิลเบา เฉลี่ยจัด มากกว่า 300 ถึง 500 งานต่อปี

ที่มา: Forbes.es, AS.com, MADRING, ICCA, spain.info

ข้อคิดเห็นของ สคต.

การที่สเปนมีการจัดอีเว้นท์ระดับโลกจำนวนมากต่อเนื่องตลอดปี นับเป็นโอกาสสำคัญที่จะกระตุ้นเศรษฐกิจในหลายภาคส่วน โดยเฉพาะภาคการท่องเที่ยว การก่อสร้าง และธุรกิจบริการที่เกี่ยวเนื่อง ซึ่งคาดว่าจะมีความต้องการใช้จ่ายเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทั้งในช่วงก่อนและระหว่างการแข่งขัน

สำหรับผู้ประกอบการไทย โอกาสทางการค้าจะครอบคลุมสินค้าหลากหลายกลุ่มตามความต้องการที่เพิ่มขึ้นในแต่ละภาคส่วน ทั้งในกลุ่มเฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งบ้าน มีแนวโน้มความต้องการเพิ่มขึ้นจากการปรับปรุงและขยายโรงแรม-ที่พักเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว ธุรกิจโรงแรม ร้านอาหาร และบริการจัดเลี้ยง (HORECA) เครื่องครัวและอุปกรณ์ในครัว ภาชนะและเครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร ธุรกิจบริการร้านอาหารไทย รวมถึงวัตถุดิบและเครื่องปรุงอาหารไทย กลุ่มเครื่องดื่ม: กาแฟ ชา น้ำผลไม้ และเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ ซึ่งจะมีความต้องการสูงขึ้นตามจำนวนนักท่องเที่ยวและกิจกรรมด้านการรับรองที่เพิ่มขึ้น กลุ่มไลฟ์สไตล์และของที่ระลึก: เครื่องนุ่งห่ม เครื่องประดับ และผลิตภัณฑ์สปา/ความงาม ที่มักได้รับอานิสงส์จากการใช้จ่ายของนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้น ตลอดจนอุตสาหกรรมและธุรกิจสนับสนุน อาทิ ดิจิทัลคอนเทนต์ โลนจิสติกส์ คมนาคมสื่อสาร เป็นต้น ผู้ประกอบการไทยที่สนใจตลาดสเปน ควรศึกษากฎระเบียบ และพิจารณาศึกษาช่องทางการเข้าสู่ตลาดสเปนทั้งช่องทาง B2B (กลุ่มธุรกิจโรงแรมและจัดเลี้ยง) แนวทางการทำการตลาด และช่องทาง e-commerce ซึ่งเป็นแนวโน้มการเติบโตของตลาดค้าปลีกในยุโรปโดยรวม เพื่อเตรียมความพร้อมรองรับความต้องการที่อาจเพิ่มขึ้น เป็นการเตรียมความพร้อม สร้างขีดความสามารถทางการแข่งขันอย่างยั่งยืน

สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ กรุงมาดริด

กันยายน 2569

น.ส.ปณิตา ชินวัตร รักษาการผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม(สสว.) เปิดเผยว่า สสว. ได้ปรับแนวทางส่งเสริม เอสเอ็มอีจากเดิมที่ใช้รูปแบบเดียวกับผู้ประกอบการทุกกลุ่ม (One Size Fits All) เป็นการพัฒนาแบบเฉพาะเจาะจงตามขนาดธุรกิจ (Scale) อุตสาหกรรม(Sector) และช่วงอายุธุรกิจ (Stage) พร้อมใช้ข้อมูลเชิงลึกเป็นฐานกำหนดนโยบาย เพื่อให้การสนับสนุนตรงกับศักยภาพและปัญหาของผู้ประกอบการ

ล่าสุดข้อมูล ของสสว. พบว่า ปี 2568 เอสเอ็มอีมีมูลค่าทางเศรษฐกิจ 6,606,631 ล้านบาท ขณะที่สัดส่วนอัตราการเติบโตของ ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(จีดีพี)ของเอสเอ็มอีต่อ จีดีพีประเทศไทยอยู่ที่ 34.83% ใกล้เคียงกับปี 2567 ที่ 34.86% แต่ตัวเลขดังกล่าวยังไม่สะท้อนการเติบโตทั้งหมด เนื่องจาก เอสเอ็มอีบางส่วนสามารถขยายกิจการจนมีรายได้เกินเกณฑ์และเลื่อนสถานะเป็นธุรกิจขนาดใหญ่ (Upsize) ทำให้หลุดออกจากการคำนวณ จีดีพีของ เอสเอ็มอี

ขณะเดียวกันหากนำมูลค่าของกลุ่มที่Upsize กลับมาคำนวณ พบว่าสัดส่วน จีดีพีของ เอสเอ็มอีจะเพิ่มเป็น37.37% ในปี 2567 และ 36.86% ในปี 2568 สะท้อนว่า เอสเอ็มอีไทยมีการเติบโตมากกว่าที่ตัวเลขปกติแสดง ขณะที่ช่วง 6 เดือนแรกปี นี้เอสเอ็มอีมีมูลค่าการส่งออก 894,431 ล้านบาท เพิ่มขึ้น 27.8% จากช่วงเดียวกันของปีก่อน

น.ส.ปณิตากล่าวว่า ท่ามกลางเศรษฐกิจไทยที่เติบโตชะลอตัวต่อเนื่อง เอสเอ็มอีถือเป็นเครื่องยนต์สำคัญของประเทศ จึงต้องยกระดับจากการแข่งขันด้านราคาไปสู่การแข่งขันด้วยคุณภาพและคุณค่าผ่านนวัตกรรม มาตรฐาน การออกแบบแบรนด์ และทรัพย์สินทางปัญญา รวมถึงเพิ่มโอกาสเข้าสู่ตลาดต่างประเทศ

สำหรับภารกิจต่อไป สสว. จะเน้น 3 ด้าน ได้แก่ ใช้ข้อมูลเชิงลึก เชื่อมโยงหน่วยงาน และวัดผลจากผลลัพธ์ โดยต้องรู้จัก เอสเอ็มอีในระดับรายกลุ่มเพื่อเชื่อมหน่วยงานภาครัฐ สถาบันการเงิน สถาบันการศึกษา และภาคเอกชนให้ทำงานในทิศทางเดียวกัน

ขณะเดียวกัน การประเมินผลจะไม่เน้นเพียงจำนวนโครงการหรือผู้เข้าร่วม แต่ต้องวัดว่า เอสเอ็มอีมีรายได้เพิ่มขึ้น และเข้าถึงตลาดหรือแหล่งทุนใหม่ และสามารถเติบโตได้จริงเพื่อผลักดัน เอสเอ็มอีให้พึ่งพาศักยภาพของตัวเอง แข่งขันได้ในระดับสากล และเป็นแรงขับเคลื่อนเศรษฐกิจประเทศ

วันที่ 9 กันยายน 2569 ตลาดการเงินและตลาดพลังงานทั่วโลกยังคงได้รับแรงกดดันจากสถานการณ์ความขัดแย้งในตะวันออกกลาง หลังกลุ่มกบฏฮูตีในเยเมนก่อเหตุโจมตีโครงสร้างพื้นฐานด้านพลังงานในซาอุดีอาระเบีย ส่งผลให้นักลงทุนกังวลว่าเหตุการณ์อาจลุกลามและกระทบต่ออุปทานน้ำมันในตลาดโลก ขณะที่ราคาน้ำมันดิบ WTI ปรับตัวขึ้นแรง และตลาดหุ้นสหรัฐฯ ถูกเทขายอย่างหนัก

สัญญาน้ำมันดิบเวสต์เท็กซัส (WTI) ส่งมอบเดือนตุลาคม ปิดตลาดวันที่ 8 กันยายน 2569 ที่ 93.03 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล เพิ่มขึ้น 1.55 ดอลลาร์ หรือ 1.7% ขณะที่น้ำมันดิบเบรนท์ส่งมอบเดือนพฤศจิกายน ปิดที่ 97.92 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล เพิ่มขึ้น 92 เซนต์ หรือ 0.95%

ราคาน้ำมัน WTI ปิดที่ระดับสูงสุดนับตั้งแต่วันที่ 4 มิถุนายน ขณะที่ราคาน้ำมันเบรนท์แตะระดับสูงสุดนับตั้งแต่วันที่ 23 กรกฎาคม โดยตลาดให้น้ำหนักกับความเสี่ยงด้านอุปทาน หลังมีรายงานว่ากลุ่มฮูตีโจมตี 4 เมืองทางตอนใต้ของซาอุดีอาระเบีย ส่งผลให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บมากกว่า 70 ราย และเกิดเพลิงไหม้โรงงานน้ำมันหลายแห่ง

สถานการณ์ดังกล่าวทำให้นักลงทุนจับตาความเสี่ยงที่ความขัดแย้งอาจขยายวงไปยังพื้นที่ผลิตและส่งออกน้ำมันที่สำคัญ หากกระทบต่อการผลิต การขนส่ง หรือการส่งออก อาจทำให้อุปทานน้ำมันโลกตึงตัวและเป็นปัจจัยหนุนราคาน้ำมันในระยะต่อไป อย่างไรก็ตาม ในเชิงเทคนิค ราคาน้ำมันทั้ง WTI และเบรนท์อยู่ในภาวะซื้อมากเกินไป จึงยังมีความเสี่ยงที่จะเกิดการพักฐานในระยะสั้นหากไม่มีปัจจัยใหม่เข้ามาหนุน

ด้านตลาดหุ้นสหรัฐฯ ดัชนีดาวโจนส์ปิดร่วงกว่า 600 จุดในวันที่ 8 กันยายน หลังราคาน้ำมันพุ่งขึ้นและสถานการณ์ตะวันออกกลางทวีความตึงเครียด โดยนักลงทุนกังวลว่าต้นทุนพลังงานที่สูงขึ้นอาจผลักดันเงินเฟ้อ และส่งผลต่อทิศทางอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐฯ (เฟด)

ดาวโจนส์ปิดที่ 52,786.07 จุด ลดลง 628.18 จุด หรือ 1.18% ขณะที่ดัชนีเอสแอนด์พี 500 ปิดที่ 7,673.52 จุด ลดลง 45.08 จุด หรือ 0.58% และดัชนีแนสแด็กปิดที่ 26,421.41 จุด ลดลง 85.58 จุด หรือ 0.32%

ตลาดยังจับตาข้อมูลเงินเฟ้อสำคัญของสหรัฐฯ ที่จะเปิดเผยในสัปดาห์นี้ โดยเฉพาะดัชนีราคาผู้ผลิตและดัชนีราคาผู้บริโภค เพื่อประเมินแนวโน้มการตัดสินใจเรื่องอัตราดอกเบี้ยของเฟดในการประชุมเดือนกันยายน ขณะที่อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ ที่อยู่ในระดับสูงยังเป็นอีกปัจจัยกดดันสินทรัพย์เสี่ยง

สำหรับราคาน้ำมันขายปลีกในประเทศไทยประจำวันที่ 9 กันยายน 2569 ซึ่งอัปเดตข้อมูล ณ เวลา 05.00 น. จาก 4 ผู้ให้บริการ ได้แก่ ปตท. บางจาก พีที และเชลล์ พบว่าราคาส่วนใหญ่ยังอยู่ในระดับสูง โดยราคาดังกล่าวเป็นราคาขายปลีกในกรุงเทพฯ ที่ยังไม่รวมภาษีบำรุงท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร และควรตรวจสอบราคาหน้าสถานีบริการอีกครั้งก่อนเติมน้ำมัน

ราคาน้ำมัน ปตท.

แก๊สโซฮอล์ 95 ราคา 39.09 บาท/ลิตร
แก๊สโซฮอล์ E20 ราคา 34.09 บาท/ลิตร
แก๊สโซฮอล์ E85 ราคา 30.03 บาท/ลิตร
แก๊สโซฮอล์ 91 ราคา 38.72 บาท/ลิตร
ดีเซลหมุนเร็วธรรมดา ราคา 39.84 บาท/ลิตร
เบนซิน ราคา 48.08 บาท/ลิตร

ราคาน้ำมันบางจาก

แก๊สโซฮอล์ 95 ราคา 39.09 บาท/ลิตร
แก๊สโซฮอล์ E20 ราคา 34.09 บาท/ลิตร
แก๊สโซฮอล์ E85 ราคา 30.03 บาท/ลิตร
แก๊สโซฮอล์ 91 ราคา 38.72 บาท/ลิตร
ดีเซลหมุนเร็วธรรมดา ราคา 39.84 บาท/ลิตร
ดีเซลพรีเมียม ราคา 49.25 บาท/ลิตร

ราคาน้ำมันพีที

ดีเซล ราคา 39.84 บาท/ลิตร
ดีเซล B20 ราคา 34.84 บาท/ลิตร
เบนซิน ราคา 48.58 บาท/ลิตร
แก๊สโซฮอล์ 95 ราคา 39.09 บาท/ลิตร
แก๊สโซฮอล์ 91 ราคา 38.72 บาท/ลิตร
แก๊สโซฮอล์ E20 ราคา 34.09 บาท/ลิตร

ราคาน้ำมันเชลล์

เชลล์ ฟิวเซฟ แก๊สโซฮอล์ E20 ราคา 34.29 บาท/ลิตร
เชลล์ ฟิวเซฟ แก๊สโซฮอล์ 91 ราคา 39.22 บาท/ลิตร
เชลล์ ฟิวเซฟ แก๊สโซฮอล์ 95 ราคา 39.59 บาท/ลิตร
เชลล์ วี-เพาเวอร์ แก๊สโซฮอล์ 95 ราคา 49.84 บาท/ลิตร
เชลล์ ฟิวเซฟ ดีเซล ราคา 39.84 บาท/ลิตร
เชลล์ ดีเซล B20 ราคา 34.84 บาท/ลิตร
เชลล์ วี-เพาเวอร์ ดีเซล ราคา 49.84 บาท/ลิตร

ทั้งนี้ ราคาน้ำมันขายปลีกดังกล่าวอ้างอิงข้อมูลจากสำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน (สนพ.) ซึ่งมีการอัปเดตเมื่อมีการประกาศเปลี่ยนแปลงราคาน้ำมัน โดยราคาที่แสดงเป็นราคาขายในพื้นที่กรุงเทพฯ และยังไม่รวมภาษีบำรุงท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร

ภาพรวมตลาดวันที่ 9 กันยายนจึงยังต้องจับตา 3 ปัจจัยสำคัญ ได้แก่ ทิศทางราคาน้ำมันดิบ สถานการณ์ความขัดแย้งในตะวันออกกลาง และตัวเลขเงินเฟ้อสหรัฐฯ เนื่องจากทั้งสามปัจจัยมีโอกาสส่งผลต่อราคาพลังงาน ตลาดหุ้น และแนวโน้มการดำเนินนโยบายการเงินของเฟดในระยะต่อไป

“เฉลิมพงศ์” ชี้เป้า “พลพีร์” เตรียมพร้อมรับมืองานปีใหม่ยิวป่าตอง คาดคนร่วมงานกว่า 2 พันคน ฝากดูแลความปลอดภัย–จราจร–วีซ่า ตั้งข้อสังเกตหวั่นเกิด “เศรษฐกิจศูนย์เหรียญ” เงินไม่กระจายถึงคนภูเก็ต

8 กันยายน 2569 – นายเฉลิมพงศ์ แสงดี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต เขต 2 พรรคประชาชน เปิดเผยว่า ระหว่างวันที่ 11–13 กันยายน 2569 กลุ่มชาบัด ป่าตอง (Chabad Patong) มีกำหนดจัดงานเทศกาล รอช ฮาชานาห์ (Rosh Hashanah) หรือวันขึ้นปีใหม่ตามปฏิทินของชาวยิว บริเวณหาดป่าตอง จังหวัดภูเก็ต โดยมีการประชาสัมพันธ์เชิญชวนชาวยิวและนักท่องเที่ยวจากทั่วโลกเข้าร่วมงาน และคาดว่าจะมีผู้เข้าร่วมมากกว่า 2,000 คน ตลอดช่วงเทศกาล

นายเฉลิมพงศ์ กล่าวว่า ป่าตองเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวที่มีความหนาแน่นสูงอยู่แล้ว การมีกิจกรรมขนาดใหญ่ซึ่งคาดว่าจะมีผู้เข้าร่วมหลายพันคน จึงจำเป็นต้องมีการเตรียมความพร้อมจากหน่วยงานภาครัฐอย่างรอบด้าน ทั้งการบริหารจัดการพื้นที่ การจราจร การรักษาความปลอดภัย ระบบสาธารณูปโภค การแพทย์ฉุกเฉิน รวมถึงการดูแลผลกระทบต่อประชาชนและนักท่องเที่ยวกลุ่มอื่น

จึงขอให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ทั้ง กระทรวงมหาดไทย สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ตำรวจท่องเที่ยว และเทศบาลเมืองป่าตอง ประสานงานและวางแผนรองรับล่วงหน้า เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาความแออัด การจราจรติดขัด หรือกระทบต่อความปลอดภัยของประชาชนและนักท่องเที่ยวในพื้นที่

นายเฉลิมพงศ์ ยังฝากให้ สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง (ตม.) เตรียมความพร้อมในการดูแลนักท่องเที่ยวต่างชาติที่เดินทางเข้ามาร่วมงาน โดยให้ตรวจสอบการเข้าเมืองและการพำนักให้เป็นไปตามเงื่อนไขของกฎหมาย รวมถึงเฝ้าระวังกรณีการพำนักเกินกำหนด (Overstay) และการใช้ช่องทางการเดินทางเข้าประเทศเพื่อวัตถุประสงค์อื่นนอกเหนือจากที่ได้รับอนุญาต

“เมื่อมีนักท่องเที่ยวจำนวนมากเดินทางเข้ามาในช่วงเวลาเดียวกัน รัฐต้องเตรียมความพร้อมให้มากขึ้น ทั้งการตรวจคนเข้าเมืองและการบังคับใช้กฎหมาย ซึ่งควรเป็นมาตรฐานเดียวกันกับนักท่องเที่ยวทุกชาติ ทุกกลุ่ม และทุกกิจกรรม” นายเฉลิมพงศ์กล่าว

นายเฉลิมพงศ์ กล่าวถึงอีกประเด็นที่น่าเป็นห่วงว่า นอกจากเรื่องความปลอดภัยและการบริหารจัดการพื้นที่แล้ว รัฐควรตรวจสอบด้วยว่า การเดินทางเข้ามาของนักท่องเที่ยวจำนวนมากสร้างประโยชน์ทางเศรษฐกิจให้กับประชาชนและผู้ประกอบการท้องถิ่นมากน้อยเพียงใด

เนื่องจากมีข้อสังเกตจากสถานการณ์ในพื้นที่ว่า นักท่องเที่ยวบางกลุ่มที่เดินทางเข้ามาอาจใช้บริการหรือจับจ่ายใช้สอยอยู่ภายในเครือข่ายธุรกิจที่ให้บริการนักท่องเที่ยวกลุ่มเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหาร ร้านเสริมสวย ร้านบริการ หรือกิจการอื่น ๆ โดยหากธุรกิจเหล่านั้นมีความเชื่อมโยงกัน หรือมีการใช้โครงสร้างนิติบุคคลหรือตัวแทนเพื่อประกอบธุรกิจแทนคนต่างชาติ ซึ่งเข้าข่ายการเป็น “นอมินี” ก็จำเป็นต้องตรวจสอบข้อเท็จจริงอย่างจริงจัง

“สิ่งที่ผมตั้งคำถามคือ ถ้านักท่องเที่ยวเข้ามา 2,000 คน แต่เงินที่นักท่องเที่ยวใช้จ่ายตั้งแต่ที่พัก ร้านอาหาร การเดินทาง ไปจนถึงบริการต่าง ๆ กลับหมุนอยู่ในกลุ่มธุรกิจเดียวกันหรืออยู่ในเครือข่ายที่ไม่ได้เชื่อมโยงกับผู้ประกอบการไทยในพื้นที่ แบบนี้เราจะเรียกได้หรือไม่ว่าเศรษฐกิจจากการท่องเที่ยวได้กระจายสู่คนภูเก็ต”

นายเฉลิมพงศ์ กล่าวว่า กรณีดังกล่าว อาจมีลักษณะที่ต้องตรวจสอบว่าเข้าข่าย “เศรษฐกิจศูนย์เหรียญ” หรือไม่ กล่าวคือ นักท่องเที่ยวเดินทางเข้ามาในประเทศไทย แต่รายได้จากการท่องเที่ยวไม่ได้หมุนเวียนเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจท้องถิ่นอย่างที่ควรจะเป็น หากแต่กระจุกตัวอยู่ในเครือข่ายธุรกิจบางกลุ่ม

ทั้งนี้ ไม่ควรสรุปหรือกล่าวหาว่าธุรกิจใดเป็น “นอมินี” โดยปราศจากการตรวจสอบ แต่หน่วยงานรัฐควรลงไปตรวจสอบโครงสร้างการถือหุ้น การประกอบธุรกิจ และเส้นทางทางเศรษฐกิจอย่างเป็นระบบ โดยเฉพาะธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับนักท่องเที่ยวต่างชาติและมีข้อร้องเรียนจากคนในพื้นที่

นายเฉลิมพงศ์ กล่าวย้ำว่า ตนไม่ได้มีปัญหากับการเดินทางมาท่องเที่ยวหรือการจัดกิจกรรมทางศาสนาและวัฒนธรรมของชาวต่างชาติ เพราะภูเก็ตเป็นเมืองท่องเที่ยวระดับโลกและพร้อมต้อนรับผู้คนจากทุกประเทศและทุกศาสนา

แต่สิ่งที่ต้องถามคือ เมื่อมีนักท่องเที่ยวเข้ามาเป็นจำนวนมาก คนภูเก็ตได้อะไรกลับมาจากการท่องเที่ยวเหล่านี้บ้าง

“เราไม่ได้ต่อต้านนักท่องเที่ยว และไม่ได้ต่อต้านศาสนาหรือวัฒนธรรมของใคร แต่รัฐบาลต้องตอบให้ได้ว่า เม็ดเงินจากนักท่องเที่ยวที่เข้ามาในภูเก็ตนั้นกระจายไปถึงคนภูเก็ตจริงหรือไม่ ผู้ประกอบการรายย่อย ร้านอาหาร ร้านบริการ คนขับรถ แรงงาน และชุมชนในพื้นที่ได้รับประโยชน์มากน้อยแค่ไหน หรือสุดท้ายแล้วเงินหมุนอยู่เฉพาะในเครือข่ายธุรกิจบางกลุ่ม”

นายเฉลิมพงศ์ กล่าวทิ้งท้ายว่า การท่องเที่ยวที่ดีไม่ควรวัดเพียงจำนวนผู้เดินทางเข้าประเทศหรือจำนวนเงินที่นักท่องเที่ยวใช้จ่าย แต่ต้องดูด้วยว่า รายได้เหล่านั้นกระจายไปถึงประชาชนในพื้นที่หรือไม่ จึงขอให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องตรวจสอบทั้งการประกอบธุรกิจของคนต่างชาติ ปัญหานอมินี การพำนักของชาวต่างชาติ ตลอดจนผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นจริง เพื่อให้ภูเก็ตเป็นเมืองท่องเที่ยวที่คนในพื้นที่ได้รับประโยชน์อย่างแท้จริง

“ภูเก็ตต้อนรับทุกคน แต่คนภูเก็ตต้องไม่กลายเป็นเพียงคนที่แบกรับต้นทุนจากการท่องเที่ยว ในขณะที่ผลประโยชน์กลับตกอยู่กับคนเพียงบางกลุ่ม

วิจัยกรุงศรีชี้ เศรษฐกิจไทย ปี 2569 ยังได้แรงหนุนจากการลงทุนภาคเอกชน การส่งออก และมาตรการรัฐ แต่การบริโภคมีแนวโน้มแผ่วลง คาด GDP โต 2.1% จับตา 4 ปัจจัยเสี่ยงกดดันเศรษฐกิจ

8 กันยายน 2569 วิจัยกรุงศรี เผยแพร่บทวิเคราะห์ ภาวะเศรษฐกิจและการเงิน ประจำสัปดาห์ ว่า สำหรับเศรษฐกิจโลกและไทย โดยประเด็นค่าจ้างในสหรัฐฯชะลอลง ช่วยจำกัดโอกาสการปรับขึ้นดอกเบี้ย ขณะที่เศรษฐกิจไทยได้แรงหนุนจากการลงทุนและมาตรการภาครัฐ แต่แรงส่งจากการบริโภคอาจแผ่วลง

โดยประเด็นสำหรับ สหรัฐ ความกังวลเรื่องเงินเฟ้อ การคลัง และการระดมทุนของบริษัทเทคโนโลยี ส่งผลให้อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาล อายุ 30 ปี แตะระดับสูงสุดในรอบ 19 ปี เพิ่มแรงกดดันต่อเศรษฐกิจสหรัฐฯ ผ่านต้นทุนการเงินที่สูงขึ้น ขณะเดียวกัน แม้ว่าการจ้างงานนอกภาคเกษตรเพิ่มขึ้นมากกว่าคาดในเดือนสิงหาคม แต่ค่าจ้างรายชั่วโมงชะลอสู่ 3.1% YoY ซึ่งจำกัดความเสี่ยง second-round inflation effect และโอกาสการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย

ด้านญี่ปุ่น : แม้ว่าจะมีมาตรการลดต้นทุนพลังงานและการปรับขึ้นค่าจ้าง แต่การใช้จ่ายภาคครัวเรือนยังคงหดตัวต่อเนื่องเป็นเดือนที่ 8 ท่ามกลางแรงกดดันเงินเฟ้อ ขณะที่ ความกังวลฐานะการคลังส่งผลให้อัตราผลตอบแทนพันธบัตรอายุ 10 ปี ของญี่ปุ่น ยังคงสูงสุดในรอบเกือบ 30 ปี ซึ่งอาจเพิ่มแรงกดดันต่อเศรษฐกิจและภาระหนี้ของรัฐบาล ทั้งนี้ วิจัยกรุงศรีคาดว่า BOJ จะปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 0.25% สู่ระดับ 1.25% ในการประชุมเดือนนี้ เพื่อชะลอการอ่อนค่าของเงินเยนและลดความเสี่ยง second-round inflation effect

ขณะที่จีน: ภาคการผลิตเริ่มฟื้นตัวขึ้นบ้าง (ดังรูป) โดยได้แรงหนุนจากสินค้ากลุ่มไฮเทค อย่างไรก็ตาม แรงกดดันด้านต้นทุนอาจกลับมาเพิ่มขึ้นอีกครั้งตามราคาพลังงานโลก อีกด้านหนึ่ง รัฐบาลปรับแนวทางการปล่อยสินเชื่อบ้านใหม่ โดยจะมีการโอนเงินดาวน์และเงินกู้ให้ผู้พัฒนาฯ ก็ต่อเมื่อบ้านสร้างเสร็จ และขยายงวดผ่อนชำระสูงสุดเป็น 40 ปี มาตรการดังกล่าวคาดว่าจะค่อย ๆ ช่วยฟื้นความเชื่อมั่นผู้บริโภค แต่ผลบวกในปัจจุบันอาจยังจำกัด เนื่องจากโครงการที่สร้างไม่เสร็จยังมีอยู่ค่อนข้างมาก

สำหรับเศรษฐกิจไทย: แม้เศรษฐกิจในประเทศชะลอตัว แต่ยังมีแรงส่งจากการส่งออกและการลงทุน โดยในเดือนกรกฎาคมดัชนีการบริโภคภาคเอกชนขยายตัวลดลง (PCI +3.2% YoY จาก +4.6% เดือนมิถุนายน) แม้ยังมีแรงหนุนจากมาตรการรัฐ สำหรับดัชนีการลงทุนภาคเอกชนยังเติบโตสูง (PII +12.9% จาก +18.6%) แม้จะชะลอลงบ้างตามการนำเข้าสินค้าทุนที่เร่งตัวในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ขณะที่การส่งออกสินค้าไม่รวมทองคำขยายตัวต่อเนื่อง (+25.4% จาก +24.8%) และจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติเพิ่มขึ้น (2.5 ล้านคน จาก 2.1 ล้านคน)

ในระยะต่อไป วิจัยกรุงศรีคาดว่าเศรษฐกิจไทยจะได้รับแรงส่งจาก 3 ปัจจัยหลัก

1. การลงทุนภาคเอกชน โดยมีปัจจัยสนับสนุนจากมูลค่าขอรับการส่งเสริมการลงทุนจาก BOI ช่วงครึ่งปีแรกที่ขยายตัวต่อเนื่อง (+36.7%) โดยเฉพาะอุตสาหกรรมดิจิทัลที่เพิ่มขึ้นเท่าตัว (+100%) รวมถึงการส่งเสริมการลงทุนผ่านโครงการ Thailand FastPass
2. การส่งออกในกลุ่มที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนด้าน AI ทั่วโลก และวัฏจักรขาขึ้นของอิเล็กทรอนิกส์
3. ความต่อเนื่องของมาตรการภาครัฐ โดยเฉพาะโครงการเปลี่ยนผ่านด้านพลังงานของประเทศ

อย่างไรก็ดี การเติบโตทางเศรษฐกิจอาจถูกจำกัดจากหลายปัจจัย อาทิ

1. การบริโภคภาคเอกชนที่มีแนวโน้มสูญเสียแรงส่งภายหลังสิ้นสุดมาตรการกระตุ้น เนื่องจากรายได้โตต่ำและหนี้ครัวเรือนอยู่ในระดับสูง
2. ภาวะเอลนีโญที่จะส่งผลกระทบต่อสินค้าเกษตร รายได้เกษตร และภาคการผลิตที่เกี่ยวข้อง
3. สถานการณ์ในตะวันออกกลางที่ยืดเยื้อ
4. มาตรการกีดกันทางการค้าของสหรัฐฯ

ทั้งนี้ วิจัยกรุงศรีคาดว่าเศรษฐกิจไทยจะเติบโต 2.1% ในปี 2569

อ่านข่าว เศรษฐกิจทั่วไทย ทั้งหมด ได้ที่นี่