Blog

สำนักข่าวรอยเตอร์ส รายงานจากกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 7 ก.ย. ว่า ฮีลีย์คาดว่าจะประกาศแผนการที่จะมอบอำนาจให้แก่เขตเมืองต่าง ๆ เพิ่มขึ้น เพื่อพัฒนากลยุทธ์อุตสาหกรรมท้องถิ่นและดึงดูดการลงทุนจากภาคเอกชน ตามส่วนหนึ่งของการผลักดันให้เกิดการเติบโตทางเศรษฐกิจ “ในทุกพื้นที่”

“ผมต้องการเห็นการสร้างความมั่งคั่งในประเทศนี้ ผมต้องการเห็นธุรกิจต่าง ๆ ทำกำไร และเพื่อสร้างเงื่อนไขเหล่านั้น เราจำเป็นต้องมีรัฐบาลที่กระตือรือร้นและมีความรับผิดชอบในทุกระดับ เพื่อขจัดอุปสรรคและสร้างเงื่อนไขสำหรับการลงทุนเพิ่มเติม” สำนักงานของฮีลีย์ ระบุในข่าวประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับสิ่งที่เขาจะกล่าวสุนทรพจน์

นอกจากนี้ ฮีลีย์จะกล่าวสุนทรพจน์ในครั้งนี้ เพื่อเน้นย้ำถึงความมุ่งมั่นของเขาที่มีต่อ “วินัยทางการคลัง” ในขณะที่เขาพยายามเร่งการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ซบเซาของสหราชอาณาจักร

อย่างไรก็ตาม ฮีลีย์เผชิญกับความท้าทายที่เพิ่มขึ้น ก่อนการประกาศงบประมาณครั้งแรกในวันที่ 28 ต.ค. 2569 เนื่องจากบรรดานักลงทุนกังวลเกี่ยวกับผลกระทบจากภาวะเงินเฟ้อ ซึ่งเกิดจากราคาน้ำมันที่สูงขึ้นเพราะสงครามในอิหร่าน งบประมาณที่ลดลง และภาระผูกพันด้านการใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น

อนึ่ง ฮีลีย์และเบิร์นแฮม ต่างให้คำมั่นว่าจะยึดมั่นในกฎระเบียบทางการคลังที่รัฐบาลลอนดอนชุดก่อนหน้านำมาใช้ ซึ่งรวมถึงเป้าหมายในการรักษาสมดุลระหว่างการใช้จ่ายประจำวันกับรายได้จากภาษี ภายในสิ้นทศวรรษนี้.

เรียบเรียงโดย : ทีมข่าวต่างประเทศ

เครดิตภาพ : REUTERS

นางสาวขัตติยา อินทรวิชัย ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ธนาคารกสิกรไทย จำกัด (มหาชน) หรือ KBANK เปิดมุมมองต่อเศรษฐกิจไทยว่า ขณะนี้ไทยกำลังเข้าสู่ “ก้าวแรกที่สำคัญ” ของการปฏิรูปเศรษฐกิจ โดยเริ่มเห็นโมเมนตัมจากการทำงานที่สอดคล้องกันระหว่างนโยบายรัฐบาล คณะกรรมการร่วมภาคเอกชน 3 สถาบัน (กกร.) สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) และรายงานของธนาคารโลก (World Bank) ซึ่งตั้งเป้าผลักดันให้ GDP ไทยเติบโตได้ถึง 5% ภายในปี 2037 เพื่อก้าวข้ามกับดักรายได้ปานกลาง

โดยทิศทางการเติบโตควรเป็นแบบ Inclusive Growth มุ่งสร้างงานคุณภาพสูง และขับเคลื่อนผ่าน Industry of the Future และ City of the Future ขณะที่ทิศทางดอกเบี้ยไทยยังไม่เห็นแนวโน้มปรับขึ้นในเร็วๆ นี้ เนื่องจากความสัมพันธ์ระหว่าง Bond Yield สหรัฐฯ กับดอกเบี้ยไทยไม่ได้เป็นแบบ 1:1 และต้นทุนทางการเงินของธนาคารและลูกค้ายังไม่ได้รับผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนSMEจำเป็นต้องเร่งปรับตัวและเปลี่ยน Business Model โดยธุรกิจแห่งอนาคตต้องให้ความสำคัญกับการนำเทคโนโลยีมาใช้ เพิ่ม Productivity ขยายตลาดและยอดขาย รวมถึงกระจายตลาดเพื่อลดความเสี่ยง

ด้านนายชาติศิริ โสภณพนิช กรรมการผู้จัดการใหญ่ ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หรือ BBL กล่าวว่า อัตราดอกเบี้ยไม่ใช่ปัจจัยหลักที่ทำให้ SME ไม่สามารถอยู่รอดได้ เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยทั่วไปของไทยถือว่าอยู่ในระดับค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับบริบททั่วไป โดยหัวใจสำคัญคือการสร้างขีดความสามารถในการแข่งขัน ทั้งการหาตลาดใหม่ การปรับรูปแบบการทำธุรกิจ และการเพิ่มศักยภาพของผู้ประกอบการ ซึ่งปัจจุบัน SME กำลังเร่งปรับตัวในหลายด้าน

ขณะเดียวกัน การที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพการประชุม IMF/World Bank Annual Meetings ถือเป็นโอกาสสำคัญในการเปิดพื้นที่ให้ภาครัฐ ภาคเอกชน และประเทศต่างๆ ร่วมกันวาง Positioning ระยะยาวของประเทศไทย โดยหากสามารถกำหนดแนวทางและกลยุทธ์ร่วมกันได้อย่างชัดเจน จะช่วยวางเส้นทางการพัฒนาประเทศและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน ขณะที่ธนาคารกรุงเทพพร้อมสนับสนุนการทำงานร่วมกับประเทศไทยและสมาคมธนาคารไทย เพื่อเตรียมความพร้อมและผลักดันการจัดงานให้ประสบความสำเร็จ

ขณะที่นายฐากร ปิยะพันธ์ ผู้จัดการใหญ่ ธนาคารทหารไทยธนชาต จำกัด (มหาชน) หรือ TTB กล่าวว่า เศรษฐกิจไทยยังมีสัญญาณบวกจากหลายปัจจัย โดยภาคอสังหาริมทรัพย์มีปัจจัยหนุนจากการก่อสร้างทางด่วนพระราม 2 ที่ใกล้แล้วเสร็จ ซึ่งจะเป็นหนึ่งในตัวบ่งชี้การเติบโตของที่อยู่อาศัยในพื้นที่ดังกล่าว ส่วนอุตสาหกรรมรถยนต์ การปรับภาษีรถยนต์ไฟฟ้า (EV) อาจส่งผลบวกในระยะสั้นจากการเร่งจองรถก่อนราคาปรับขึ้น ทั้งนี้ หาก GDP และเศรษฐกิจไทยปรับตัวดีขึ้น จะส่งผลให้สินเชื่อเติบโตตาม และหนุนรายได้ค่าธรรมเนียมที่เกี่ยวข้องกับสินเชื่อให้ขยายตัวตามไปด้วย

Back to top button

เศรษฐกิจไทยในช่วงโค้งสุดท้ายของปีเริ่มส่งสัญญาณฟื้นตัวดีขึ้นกว่าที่เคยคาดการณ์ไว้ ทว่าเมื่อมองข้ามช็อตไปสู่ปี 2570 ภาพรวมเศรษฐกิจไทยยังคงเต็มไปด้วยความท้าทายรอบด้าน

ล่าสุด ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ ธนาคารไทยพาณิชย์ (SCB EIC) ได้วิเคราะห์ทิศทางเศรษฐกิจไทยปี 2570 พร้อมชี้ให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของ ‘เครื่องยนต์ขับเคลื่อนหลัก’ และปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจในรูปแบบ K-Shaped ที่ทวีความรุนแรงและชัดเจนยิ่งขึ้น ทั้งในระดับแรงงานและระดับภาคธุรกิจ

ดร.ปุณยวัจน์ ศรีสิงห์ นักเศรษฐศาสตร์อาวุโส SCB EIC ได้ให้สัมภาษณ์ในรายการ Morning Wealth ระบุว่า ในช่วงต้นปีที่ผ่านมาท่ามกลางความกังวลเรื่องสถานการณ์สงครามในตะวันออกกลาง หลายฝ่ายไม่ได้คาดคิดว่าเศรษฐกิจไทยปีนี้จะเติบโตได้ถึง 2%

อย่างไรก็ตาม ตลอดช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา ข้อมูลเศรษฐกิจแสดงให้เห็นถึงความยืดหยุ่นที่สูงกว่าคาด จากอานิสงส์ของการลงทุนภาคเอกชนและการส่งออกที่เติบโตต่อเนื่อง ช่วยชดเชยผลกระทบจากสถานการณ์ช็อกทางภูมิรัฐศาสตร์ได้ดี ส่งผลให้ SCB EIC ปรับประมาณการการเติบโต GDP ของไทยในปีนี้ขึ้นมาอยู่ที่ 2.2%

สำหรับทิศทางเศรษฐกิจไทยในปี 2570 คาดว่าจะเติบโตต่อเนื่องที่ 2.1% แม้ตัวเลขภาพรวมจะดูทรงตัว แต่เมื่อพิจารณาโครงสร้างภายใน จะพบการสลับขั้วของเครื่องยนต์ทางเศรษฐกิจอย่างมีนัยสำคัญ โดยเครื่องยนต์ที่เคยเติบโตได้ดีอย่าง การบริโภคภาคเอกชน เริ่มส่งสัญญาณชะลอตัวลงอย่างเห็นได้ชัด สะท้อนจากตัวเลขการบริโภคภาคเอกชนในไตรมาสที่ 2 ที่เติบโตเพียง 1.9% ซึ่งถือเป็นระดับต่ำที่สุดในรอบหลายปี เนื่องจากปัญหาตลาดแรงงานเปราะบาง หนี้สินครัวเรือนในระดับสูง และการฟื้นตัวของรายได้ที่ล่าช้า

ในทางกลับกัน การลงทุนภาคเอกชน จะก้าวขึ้นมาเป็น ‘พระเอกคนใหม่’ ที่ช่วยพยุงเศรษฐกิจในปี 2570 โดยคาดว่าจะเติบโตได้เกือบ 5% ในปีหน้า หลังจากที่เติบโตได้เกือบ 10% ในปีนี้ ปัจจัยหนุนสำคัญมาจากตัวเลขการขอรับการส่งเสริมการลงทุนจาก BOI ที่เริ่มแปรเปลี่ยนจากเงินในกระดาษมาเป็นเม็ดเงินลงทุนจริงในพื้นที่ ซึ่งทำให้เกิดรอบของการลงทุนระลอกใหม่ (Investment Cycle) ควบคู่ไปกับการส่งออกที่ยังสามารถขยายตัวได้อย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ดี ดร.ปุณยวัจน์ ตั้งข้อสังเกตเพิ่มเติมว่า การเติบโตของการลงทุนและการส่งออกดังกล่าวมีข้อจำกัดที่น่ากังวล เนื่องจากมาพร้อมกับ อัตราการนำเข้า ที่พุ่งสูงขึ้นอย่างมาก โดยข้อมูลล่าสุดชี้ว่ายอดการนำเข้าเติบโตเกือบ 30% การที่มีสัดส่วนสินค้านำเข้าสูง (High Import Content) ส่งผลให้ผลประโยชน์ที่แท้จริง (Net Benefit) ที่จะหมุนเวียนและตกสู่ระบบเศรษฐกิจไทยโดยรวมมีอยู่อย่างจำกัด อีกทั้งผลประโยชน์ดังกล่าวยังกระจุกตัวอยู่เฉพาะกลุ่มธุรกิจเทคโนโลยีและดิจิทัล เช่น Data Center เป็นหลัก ทำให้ผลกระทบเชิงบวกต่อตลาดแรงงานและการจ้างงานในภาพรวมยังมีอยู่อย่างจำกัดเช่นกัน

ความเหลื่อมล้ำ ‘K-Shaped’ รุนแรงขึ้น ลามสู่ภาคธุรกิจ SME ทรุดหนัก-กลุ่มทุนใหญ่ 1% รุ่งเรือง

ปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจในรูปแบบ K-Shaped ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับประเทศไทย แต่ ดร.ปุณยวัจน์ ระบุว่า ปัจจุบันภาพนี้กำลังปรากฏชัดเจนและมีความรุนแรงยิ่งขึ้นในภาคธุรกิจ ทั้งในมิติของประเภทธุรกิจและขนาดของธุรกิจ

1. มิติประเภทธุรกิจ (Sector-wise K-Shape): การส่งออกและการลงทุนเติบโตดีกระจุกตัวเฉพาะในกลุ่มธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับอิเล็กทรอนิกส์และเทคโนโลยี AI ซึ่งเป็นกลุ่มขาขึ้นของตัว K ในขณะที่กลุ่มธุรกิจอื่น ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์กลับมีทิศทางการเติบโตที่แยกตัวออกจากกันอย่างชัดเจน หากกระแส AI ยังคงเติบโตต่อไป ประโยชน์ทางเศรษฐกิจก็จะยิ่งกระจุกตัวอยู่ในกลุ่มธุรกิจเทคโนโลยีเหล่านี้มากขึ้น
2. มิติขนาดธุรกิจ (Size-wise K-Shape): 

• • กลุ่มทุนใหญ่แถวหน้า (Top 1%): จากข้อมูลการฟื้นตัวของรายได้เฉลี่ยเปรียบเทียบกับช่วงก่อนโควิด-19 (ปี 2562 = 100) พบว่า กลุ่มบริษัทขนาดใหญ่ที่เป็น Top 1% แรก (วัดจากรายได้) มีรายได้เติบโตขึ้นจากช่วงก่อนโควิด-19 ถึง 30-40% ถือเป็นกลุ่มเดียวที่สามารถฟื้นตัวได้อย่างโดดเด่นและมีกันชนทางการเงินที่แข็งแกร่ง
  • กลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่ทั่วไป (Non-Top 1%): มีการเติบโตในลักษณะทรงตัวหรือราบเรียบ (Flat)
  • กลุ่มวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs): รายได้เฉลี่ยในปัจจุบันยังคง ต่ำกว่า ระดับก่อนโควิด-19 และยังไม่มีแนวโน้มฟื้นตัวดีขึ้น นอกจากนี้ ปัญหาการเข้าถึงแหล่งเงินทุนยังคงเป็นวิกฤตหนัก โดยยอดสินเชื่อของกลุ่ม SME หดตัวติดลบต่อเนื่องยาวนานถึง 16 ไตรมาส หรือ 4 ปีเต็ม และติดลบมากขึ้นเรื่อย ๆ สวนทางกับธุรกิจขนาดใหญ่ที่เข้าถึงสินเชื่อได้เป็นอย่างดีและมียอดสินเชื่อเติบโตเพิ่มขึ้นถึง 6.6%

นอกจากมิติทางธุรกิจแล้ว ภาคแรงงานของไทยก็สะท้อนปัญหา K-Shaped อย่างรุนแรงเช่นกัน แม้เศรษฐกิจจะเติบโตและการลงทุนจะขยายตัว แต่สถิติการปิดโรงงานยังคงอยู่ในระดับสูง ขณะที่การเปิดโรงงานใหม่ยังคงติดลบ ยิ่งไปกว่านั้น รายได้ที่แท้จริง (Real Income) ของแรงงานไทย (รายได้สุทธิที่รวมโบนัสและค่าล่วงเวลาแล้วหักออกด้วยอัตราเงินเฟ้อ) ในปีนี้ยังคง ต่ำกว่าระดับก่อนโควิด-19 ประมาณ 4-5% ซึ่งสะท้อนว่าผ่านไป 5-6 ปี รายได้ที่แท้จริงของแรงงานส่วนใหญ่ยังไม่ฟื้นตัวเนื่องจากรายได้โตช้าและถูกซ้ำเติมด้วยปัญหาเงินเฟ้อ

จับตาความเสี่ยง ‘2W’ (War & Weather) บนกันชนเศรษฐกิจที่บางลง

เมื่อวิเคราะห์แนวโน้มเศรษฐกิจตั้งแต่ไตรมาสที่ 4 ของปีนี้ลากยาวไปจนถึงปี 2570 SCB EIC เสนอให้ติดตามปัจจัยความเสี่ยงภายนอกประเทศที่สำคัญภายใต้รหัส 2W อันประกอบไปด้วย

• W1: War (สงครามที่มี 2 มิติย่อย)
  

1. 1. Trade War (สงครามการค้า) ซึ่งประเทศไทยกำลังเผชิญหน้ากับมาตรการกำแพงภาษี 12.5% ภายใต้มาตรา 301 จากประเด็นการบังคับใช้แรงงาน (Force Labor) อีกทั้งต้องจับตาสถานการณ์สินค้าล้นตลาด (Excess Capacity) จากจีนที่ไหลเข้าสู่ไทย ซึ่งอาจส่งผลให้ไทยถูกปรับเพิ่มกำแพงภาษีสูงขึ้นกว่าเดิมจาก 12.5% เป็น 19% หรืออาจมากกว่านั้นได้ในอนาคตอันใกล้
   2. Middle East War (สงครามตะวันออกกลาง) จากความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ที่มีความรุนแรงและยืดเยื้อกว่าที่คาดการณ์ ส่งผลให้ราคาน้ำมันโลกมีโอกาสผันผวนสูงและกลับไปแตะระดับเกือบ 100 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรล ขณะเดียวกัน ปริมาณน้ำมันสำรอง (Strategic Oil Reserves) ทั่วโลกปรับลดลงอย่างต่อเนื่อง ซึ่งหากสงครามทวีความรุนแรงขึ้น การนำน้ำมันสำรองมาใช้จะทำได้ยาก และจะผลักดันให้ราคาน้ำมันพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

• W2: Weather (สภาพภูมิอากาศแปรปรวน) ความเสี่ยงจากปรากฏการณ์สภาพภูมิอากาศแปรปรวนที่อาจทวีความรุนแรงเข้าสู่ภาวะ ซูเปอร์เอลนีโญ (Super El Niño) ซึ่งจะสร้างความเสียหายอย่างหนักต่อผลผลิตทางการเกษตร ส่งผลให้ราคาสินค้าเกษตรผันผวน และส่งผลให้รายได้ของภาคเกษตรกรไทยในปี 2570 มีความเสี่ยงที่จะหดตัวติดลบ 

ดร.ปุณยวัจน์ ย้ำเตือนว่า ความเสี่ยง 2W ทั้งหมดข้างต้นนี้น่ากังวลเป็นพิเศษเนื่องจากมันเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ กันชนเศรษฐกิจภายในประเทศ (Domestic Buffer) อยู่ในภาวะที่น้อยลงและเปราะบางอย่างยิ่ง ทั้งกันชนในมิติทางการคลังและมิติของค่าจ้างแรงงาน ส่งผลให้หากประเทศไทยต้องเผชิญกับช็อกเหล่านี้พร้อมกัน ระบบเศรษฐกิจจะได้รับผลกระทบที่รุนแรงกว่าปกติเนื่องจากขาดเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง

นโยบายการเงินและการคลัง คาด กนง. คงดอกเบี้ยนโยบายที่ 1% ตลอดปีหน้า

ในแง่ของเครื่องมือเชิงนโยบายเพื่อประคองเศรษฐกิจ ดร.ปุณยวัจน์ ได้จำแนกทิศทางของนโยบายการเงินและการคลังในปีหน้าไว้ดังนี้

• นโยบายการคลัง (Fiscal Policy) ในปีนี้เศรษฐกิจได้รับแรงส่งสำคัญจากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจภายใต้กรอบวงเงิน พ.ร.ก. 4 แสนล้านบาท โดยเม็ดเงิน 200,000 ล้านบาทแรกได้ถูกใช้ไปกับการกระตุ้นเศรษฐกิจและการใช้จ่ายไปแล้ว ขณะที่เม็ดเงินอีก 200,000 ล้านบาทหลังจะทยอยลงสู่ระบบและกลายเป็นแรงขับเคลื่อนที่สำคัญของเศรษฐกิจในระยะถัดไปและต่อเนื่องถึงปี 2570 อย่างไรก็ตาม พื้นที่ทางการคลัง (Fiscal Space) ของประเทศเริ่มเผชิญกับข้อจำกัดที่มากขึ้น ส่งผลให้หลังจากหมดมาตรการจากงบก้อนนี้แล้ว ความสามารถในการใช้มาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจขนานใหญ่เพิ่มเติมในอนาคตจะมีอยู่อย่างจำกัดและลดน้อยลงอย่างมาก 
• นโยบายการเงินและทิศทางอัตราดอกเบี้ย (Monetary Policy & Interest Rate) สำหรับนโยบายการเงินและการตัดสินใจเรื่องอัตราดอกเบี้ยของ คณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) นั้น SCB EIC ประเมินว่า กนง. จะตัดสินใจคงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ระดับเดิมในปัจจุบัน ซึ่งอยู่ที่ระดับ 1% ต่อเนื่องไปจนถึงสิ้นปี 2570 เป็นอย่างน้อย หากไม่มีเหตุการณ์ช็อกที่รุนแรงเกิดขึ้น

โดยมีเหตุผลสนับสนุนสำคัญสองด้าน ได้แก่

1. 1. เหตุผลที่ไม่ปรับขึ้นดอกเบี้ย: แม้ในช่วงก่อนหน้านี้เงินเฟ้อจะเร่งตัวขึ้นจนทำให้เกิดกระแสเรียกร้องให้ขึ้นดอกเบี้ย แต่ปัจจุบันเงินเฟ้อได้ทยอยปรับลดลงมาอยู่ในกรอบเป้าหมายแล้ว อีกทั้งเป็นเงินเฟ้อที่เกิดจากฝั่งอุปทาน (Supply-side Inflation) เป็นหลัก กนง. จึงไม่มีความจำเป็นต้องปรับขึ้นดอกเบี้ยเพิ่มเติม
   2. เหตุผลที่ไม่ปรับลดดอกเบี้ย: แม้จะพบว่าเศรษฐกิจไทยเติบโตในระดับต่ำกว่าศักยภาพ (โตเพียง 2% ต้น ๆ) รายได้ของแรงงานฟื้นตัวช้า และกลุ่ม SME ประสบภาวะตึงตัวทางการเงินอย่างรุนแรง แต่การลดดอกเบี้ยในขณะนี้อาจยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมนัก สอดคล้องกับสัญญาณจากทางผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ที่เน้นย้ำว่า อัตราดอกเบี้ยนโยบายในปัจจุบันที่ 1% มีความเหมาะสมกับสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันเรียบร้อยแล้ว

แม้เศรษฐกิจไทยในปี 2570 จะมีทิศทางการฟื้นตัวที่ดีขึ้นโดยได้รับแรงหนุนหลักจากภาคการลงทุนเอกชนที่เป็นเครื่องยนต์ขับเคลื่อนชิ้นใหม่ แต่ความเปราะบางภายในระบบเศรษฐกิจอย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะความเหลื่อมล้ำแบบ K-Shaped ที่ทวีความชัดเจนและข้อจำกัดของกันชนเชิงนโยบาย (Policy Buffer) ที่ลดน้อยลง จะเป็นปัจจัยกำหนดทิศทางความอยู่รอดของภาคธุรกิจ ภาคธุรกิจจึงจำเป็นต้องเร่งปรับตัวและเตรียมความพร้อมรับมือกับความผันผวนจากปัจจัยเสี่ยง “2W” อย่างใกล้ชิดเพื่อการเติบโตที่ยั่งยืน

ภาพ: Anirut Thailand / Shutterstock

    จับตายูเออี! PMI พุ่งแตะ 55.3 ภาคเอกชนนอกน้ำมันโตแรงสุดในรอบ 2 ปี

ภาคเศรษฐกิจนอกน้ำมันฟื้นแรงที่สุดนับตั้งแต่เดือนธันวาคม 2567 ส่งสัญญาณบวกต่อครึ่งหลังปี 2569 

ภาพรวม: อุปสงค์กลับมาเป็นแรงขับเคลื่อนหลัก

ภาคเอกชนนอกน้ำมันของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (ยูเออี) กลับมาขยายตัวอย่างชัดเจนในเดือนสิงหาคม 2569 หลังผ่านช่วงชะลอตัวจากความขัดแย้งในภูมิภาค โดยดัชนีผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อ (PMI) ซึ่งปรับฤดูกาลแล้ว เพิ่มจาก 52.7 ในเดือนกรกฎาคมเป็น 55.3 สูงสุดนับตั้งแต่เดือนธันวาคม 2567 และอยู่เหนือระดับ 50 ซึ่งสะท้อนการขยายตัวเป็นเดือนที่ 2 ติดต่อกัน

การฟื้นตัวของคำสั่งซื้อส่งออกสอดคล้องกับพื้นฐานการค้าของประเทศ โดยการค้าต่างประเทศที่ไม่ใช่น้ำมันในครึ่งแรกปี 2569 ทำสถิติ 527.43 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 13.1% จากปีก่อน ขณะที่การส่งออกนอกน้ำมันเพิ่มขึ้น 23.9% แตะ 123.55 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ อีกทั้งยูเออีได้ลงนามความตกลงหุ้นส่วนทางเศรษฐกิจที่ครอบคลุม (CEPA) แล้ว 38 ฉบับนับตั้งแต่ปี 2564 ช่วยขยายการเข้าถึงตลาดต่างประเทศและลดการพึ่งพารายได้จากน้ำมัน

ภาคธุรกิจยังเพิ่มการจัดซื้อและสะสมวัตถุดิบในอัตราเร็วที่สุดในรอบเกือบ 3 ปี เพื่อรองรับยอดขายและลดความเสี่ยงจากการหยุดชะงักในอนาคต การใช้ซัพพลายเออร์ในประเทศมากขึ้นช่วยให้ระยะเวลาส่งมอบสั้นลง และสะท้อนการปรับโครงสร้างห่วงโซ่อุปทานให้ยืดหยุ่นต่อความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์มากขึ้น

ต้นทุนผ่อนคลาย แต่การจ้างงานยังตามไม่ทัน

เงินเฟ้อต้นทุนปัจจัยการผลิตโดยรวมชะลอลงต่ำสุดนับตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ แม้ราคาพลังงาน เชื้อเพลิง ปูนซีเมนต์ เหล็ก และสารเคมียังสูงขึ้น ราคาขายเพิ่มเพียงเล็กน้อยเพราะการแข่งขันยังรุนแรง ภาวะอุปสงค์ที่แข็งแรงควบคู่กับต้นทุนที่ผ่อนคลายจึงเอื้อต่ออัตรากำไรของธุรกิจ อย่างไรก็ดี การจ้างงานลดลงเป็นครั้งที่ 2 ในรอบ 3 เดือน ทำให้งานค้างเพิ่มขึ้น สะท้อนว่าธุรกิจยังใช้กำลังการผลิตเดิม สินค้าคงคลัง และผลิตภาพก่อนตัดสินใจเพิ่มพนักงานถาวร

ความเชื่อมั่นและพื้นฐานเศรษฐกิจยังแข็งแรง

มุมมองของภาคธุรกิจต่อผลผลิตในช่วง 12 เดือนข้างหน้าปรับดีขึ้นสูงสุดนับตั้งแต่เดือนเมษายน จากยอดขายที่ฟื้นตัว ความคาดหวังต่อกิจกรรมก่อสร้าง และความหวังว่าความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์จะคลี่คลาย ภาพดังกล่าวแตกต่างจากเดือนกรกฎาคม ซึ่งมีผู้ตอบแบบสำรวจเพียงประมาณ 7% ที่คาดว่ากิจกรรมจะเพิ่มขึ้น จึงสะท้อนว่าความเชื่อมั่นเริ่มกลับมา แม้ยังไม่มากพอให้ธุรกิจเร่งจ้างงานทันที

พื้นฐาน GDP สนับสนุนทิศทางเดียวกัน เศรษฐกิจที่แท้จริงของ ยูเออี ในไตรมาส 1 ปี 2569 ขยายตัว 3% สู่ 132.33 พันล้านเหรียญสหรัฐ ขณะที่ GDP นอกน้ำมันโต 4.8% และมีสัดส่วน 79.4% ของเศรษฐกิจทั้งหมด  ภาคการเงินและประกันภัยขยายตัว 17.3% การก่อสร้าง 8.1% สาธารณสุข 7.7% และสารสนเทศและการสื่อสาร 5.9% แสดงให้เห็นว่าการกระจายฐานเศรษฐกิจมีความคืบหน้าและช่วยลดความเปราะบางจากความผันผวนของรายได้พลังงาน

ผลต่อเศรษฐกิจยูเออีในครึ่งหลังปี 2569

ตัวเลขล่าสุดชี้ว่าเศรษฐกิจนอกน้ำมันกำลังกลับมาเป็นกันชนสำคัญ แต่การฟื้นตัวยังขึ้นอยู่กับเสถียรภาพของภูมิภาค

• แนวโน้มการเติบโตมีโอกาสเร่งขึ้น

PMI ที่ 55.3 เป็นดัชนีชี้นำว่ากิจกรรมการผลิต ก่อสร้าง ค้าปลีก ค้าส่ง และบริการมีแนวโน้มแข็งแรงขึ้นในช่วงปลายไตรมาส 3 ต่อเนื่องถึงไตรมาส 4 หากคำสั่งซื้อใหม่แปรเปลี่ยนเป็นผลผลิตและรายได้จริง การเติบโตของ GDP นอกน้ำมันในครึ่งหลังย่อมมีโอกาสเร่งจาก 4.8% ที่บันทึกไว้ในไตรมาส 1 และช่วยพยุง GDP รวม แม้ภาคน้ำมันหรือราคาพลังงานจะผันผวน

• การค้า โลจิสติกส์ และดูไบจะได้แรงส่ง
   

  

การส่งออกนอกน้ำมันที่ขยายตัว 23.9% ประกอบกับคำสั่งซื้อส่งออกใน PMI ที่ฟื้นเป็นเดือนที่ 2 บ่งชี้ว่าการค้า ท่าเรือ การขนส่ง คลังสินค้า และบริการธุรกิจมีแนวโน้มรับประโยชน์ โดยดูไบมี PMI เพิ่มจาก 51.7 เป็น 54.1 และธุรกิจสะสมปัจจัยการผลิตเร็วที่สุดนับตั้งแต่เดือนธันวาคม 2560 จึงมีโอกาสเห็นกิจกรรมทางการค้าและการลงทุนหมุนเวียนสูงขึ้นในครึ่งปีหลัง

• เงินเฟ้อมีแนวโน้มอยู่ในกรอบ แต่ราคาพลังงานยังเป็นตัวแปร

การลดลงของแรงกดดันต้นทุนและเวลาส่งมอบที่สั้นลงช่วยจำกัดการส่งผ่านต้นทุนไปยังราคาผู้บริโภค และสนับสนุนกำไรภาคธุรกิจ อย่างไรก็ตาม ราคาน้ำมันดิบ     เบรนท์บริเวณ 95 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรลและความเสี่ยงต่อการเดินเรือผ่านช่องแคบฮอร์มุซอาจทำให้ค่าขนส่ง ประกันภัย และวัตถุดิบกลับมาสูงขึ้น โดยเฉพาะในดูไบซึ่งต้นทุนปัจจัยการผลิตเพิ่มเร็วที่สุดในรอบ 4 เดือน

• ตลาดแรงงานอาจฟื้นช้ากว่าผลผลิต

• กรณีฐาน(Base Case): ความตึงเครียดไม่ลุกลาม การค้าและการท่องเที่ยวทยอยเป็นปกติ เศรษฐกิจนอกน้ำมันขยายตัวต่อเนื่อง โดยการก่อสร้าง การเงิน การค้า และบริการเป็นแรงนำ

• กรณีบวก: การส่งออกและโครงการ CEPA ส่งผลเร็ว ความเชื่อมั่นดีขึ้นจนธุรกิจเริ่มจ้างงานและลงทุน ส่งให้การเติบโตในไตรมาส 4 กว้างขวางขึ้น

• กรณีเสี่ยง: การหยุดชะงักในช่องแคบฮอร์มุซยืดเยื้อ ดันค่าพลังงานและโลจิสติกส์สูงขึ้น กระทบการค้า การท่องเที่ยว อสังหาริมทรัพย์ และลดแรงส่งของ PMI

ความเห็นของ สคต.ดูไบ 

ตัวเลขเศรษฐกิจเดือนสิงหาคม 2569 สะท้อนว่าเศรษฐกิจยูเออีในช่วงครึ่งหลังของปีมีแนวโน้มฟื้นตัวชัดเจนขึ้น โดยได้รับแรงสนับสนุนจากคำสั่งซื้อใหม่ การส่งออก และต้นทุนที่ผ่อนคลาย ขณะที่ยังต้องติดตามภาวะการจ้างงานและความเสี่ยงด้านภูมิรัฐศาสตร์ หากสถานการณ์ในภูมิภาคและเส้นทางขนส่งทางทะเลไม่เผชิญภาวะชะงักงัน คาดว่าเศรษฐกิจนอกน้ำมันจะยังเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญของยูเออีในช่วงที่เหลือของปี

ยูเออีเป็นตลาดส่งออกสำคัญของไทยในตะวันออกกลาง มีสัดส่วนประมาณ 46% โดยในช่วง 7 เดือนแรกของปี 2569 ไทยส่งออกไปยูเออีมูลค่าประมาณ 3 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ ขยายตัว 26.9% จากช่วงเดียวกันของปีก่อน สะท้อนถึงกำลังซื้อและโอกาสในการขยายตลาดสินค้าไทย โดยเฉพาะสินค้าที่สอดคล้องกับการเติบโตของเศรษฐกิจ   นอกน้ำมันของยูเออี

———————————————————–

แหล่งข้อมูล : https://economymiddleeast.com/news/uae-pmi-jumps-to-55-3-as-non-oil-growth-hits-fastest-pace-since-december-2024/

v.prd:0.0.158

เมื่อเวลา​ 08.30 น.​ที่​วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร​ นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี และรมว.มหาดไทย เป็นประธานในกิจกรรม NDC’68 Symposium ภายใต้แนวคิด “Resilient Thailand” ของหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 68 โดยมี​ พล.ท.อดุลย์​ บุญธรรม​เจริญ​ รมว.กลาโหม​ นายเอกนัฏ​ พร้อม​พันธุ์​ รมว.พลังงาน​ พล.อ.ธราพงษ์ มะละคำ ​ปลัดกระทรวงกลาโหม​ พล.อ.อุกฤษฏ์​ บุญ​ตา​นนท์​ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด (ผบ.ทสส.)​ พล.อ.พนา​ แคล้ว​ปลอด​ทุกข์​ ผู้บัญชาการทหารบก (ผบ.ทบ.)​ พล.ต.อ.กิตติ​์รัฐ​ พันธุ์​เพ็ชร์​ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ผบ.ตร.) พล.อ.สิทธา มหาสันทนะ ผู้บัญชาการสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ พร้อมด้วย พล.ท.อรรคเดช ประทีปอุษานนท์ ผู้อำนวยการวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ ให้การต้อนรับ

โดยทันทีที่นายกฯ เดินทางมาถึง ได้รับมอบหนังสือ​จากหุ่นยนต์​กู้ภัย “โอลิเวอร์” ของสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ก่อนเยี่ยมชมนิทรรศการงานวิจัย​ ถ่ายรูปร่วมกัน​กับนักเรียน วปอ.รุ่นที่​ 68 และการรับฟังข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเพื่อขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ชาติ​ อาทิ​ การพัฒนาอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ​ ที่ต้องชัดเจนและเหมาะสมกับศักยภาพ​ พร้อมกับพัฒนาทักษะของบุคลากรไปพร้อมกัน​ 

โดยนายกฯ กล่าวว่า วปอ.รุ่นที่ 68 ถือว่าเป็นรุ่นแรกที่คณะรัฐมนตรี (ครม.) ชุดตนเป็นผู้ลงนาม และเป็น วปอ.ชุดแรกที่นำคนออกไปแล้วกลับเข้ามา ไม่ให้มีเรื่องของการเมือง​ หรือเรื่องของอารมณ์ใดๆ ที่จะมาทำให้เกียรติภูมิและศักดิ์ศรีของ วปอ. ถูกกระทบ สิ่งที่เราได้จากการศึกษาที่นี่ นอกจากความรู้ในห้องเรียนหรือการที่ได้เห็นประเทศไทยจากหลายมุม ก็ได้รู้จักและเข้าใจคนจากหลายภาคส่วน ทำให้รู้สึกว่าความสัมพันธ์ของการมีเพื่อน ในอายุขนาดนี้ มีความหมาย

นายกฯ​ กล่าวว่า​ ภายใต้แนวคิด Resilient Thailand (ประเทศไทยที่ยืดหยุ่น ปรับตัวได้ดี) ตนดีใจว่าโจทย์ที่ตั้งตรงกับโจทย์ใหญ่ที่รัฐบาลกำลังทำงานอยู่ คือในวันที่โลกจะทำอย่างไรให้ประเทศไทยอยู่รอด และสามารถก้าวหน้าต่อไปได้ด้วยความมั่นคง แข็งแกร่ง Resilient ไม่ใช่แค่ล้มแล้วลุก​ แต่เมื่อลุกแล้วจะต้องวิ่ง วิ่งไปข้างหน้าด้วยความแข็งแกร่งกว่าเดิม ตนอยากให้ใส่วงเล็บ Moving Forward (ก้าวไปข้างหน้า) หลังจากที่มีปัญหามีการล้ม หยุดนิ่ง อะไรก็ตามที่ทำให้เกิดการชะงักงันของความก้าวหน้าต่างๆ ซึ่งเกิดได้ตลอดเวลา แต่เมื่อเราผ่านอุปสรรคเหล่านั้นไปแล้ว เราต้องเอาอุปสรรคเหล่านั้นเปลี่ยนมาเป็นเชื้อเพลิง ทำให้เราขับเคลื่อนไปด้วยความรวดเร็วที่สูงขึ้น และด้วยประสบการณ์ที่แข็งแกร่งด้วยความรอบรู้ที่เราได้ผ่านมา

นายก​ฯ กล่าวย้ำว่า​ ประเทศไทยอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญ​ เพราะโลกไม่ได้กำลังเปลี่ยนแปลงในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง​ แต่เปลี่ยนหลายอย่างพร้อมกันทั้งภูมิรัฐศาสตร์ (Geopolitics)​ นี่คืออีกหนึ่งคำ ที่ทุกวาระที่มีการพูดคุยในวงนานาชาติ จะมีคำนี้ ที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ความมั่นคงในโลก วันนี้ไม่ใช่แค่การป้องกันภัยจากประเทศเพื่อนบ้าน หรือประเทศที่จะมาคุกคามประเทศเรา ความมั่นคงสำหรับประเทศไทยคือการสร้างประเทศที่แข็งแกร่งมีความพร้อมจากภายใน ไม่พึ่งพาปัจจัยภายนอก ปัจจัยจะเสริมความแข็งแกร่งให้กับเรา และเราต้องพร้อมที่จะรับการรับมือกับทุกความเปลี่ยนแปลงและทุกอิทธิพลจากภายนอก

การสร้างความเปลี่ยนแปลงภายในของรัฐบาลอย่างไรนั้น เรามองอยู่ 3 อย่าง คือเปลี่ยนเครื่องยนต์ทางเศรษฐกิจ ปฏิรูประบบราชการ และการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชน​ ซึ่งเราเห็นตรงกัน โดยการเปลี่ยนเครื่องยนต์ทางเศรษฐกิจของประเทศไทย ราว 10 ปีที่ผ่านมา เราเติบโตจากการผลิต การส่งออก การท่องเที่ยวและบริการ ซึ่งเครื่องยนต์เหล่านี้ ปัจจุบันก็ยังมีความสำคัญ แต่ก็ต้องหากลไกที่ทำให้เกิดความแข็งแรงขึ้น แต่เครื่องมือนี้พาเราไปถึงโลกอนาคตไม่ได้ ต้องส่งเสริมการลงทุนอุตสาหกรรมแห่งอนาคตดิจิทัล เอไอ เซมิคอนดักเตอร์​ หากดูในอนาคต พลังงานสะอาด เทคโนโลยีชีวภาพ​ อาหารและการแพทย์ ไปจนถึงอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ 

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ภายหลังประธานนักศึกษา วปอ.รุ่น 68 ได้มอบของที่ระลึกให้กับนายกฯ ซึ่งเป็นเสื้อแจ๊กเกตรุ่น วปอ.68 โดยที่แถบด้านขวาได้ติดแถบสัญลักษณ์ วปอ.61 ซึ่งเป็นรุ่นของนายกรัฐมนตรี พร้อมกับตราสัญลักษณ์หมู่นกหัวขวานที่แขนเสื้อด้านซ้าย ซึ่งเป็นหมู่ของนายอนุทิน สังกัดอยู่ในสมัยเรียน วปอ.61 

สำหรับบรรยากาศการประชุมสภาฯ นัดพิเศษ ซึ่งมี ‘โสภณ ซารัมย์’ เป็นประธานการประชุม ในวาระพิจารณาร่างพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) งบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ 2570 วงเงิน 3.788 ล้านล้านบาท ซึ่งคณะกรรมาธิการ (กมธ.) วิสามัญพิจารณาแล้วเสร็จในวาระสอง และเข้าสู่การพิจารณาเป็นวันแรก มีความเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง 

เริ่มจาก ‘เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ’ รองนายกรัฐมนตรี และ รมว.คลัง ในฐานะประธาน กมธ. รายงานว่า กมธ.มีข้อเสนอสำคัญต่อการดำเนินนโยบายเศรษฐกิจปี 2570 ท่ามกลางความไม่แน่นอนสูง โดยควรบริหารความเสี่ยงจากโครงการที่ได้รับผลกระทบจากความขัดแย้งในตะวันออกกลาง และลดภาระสาธารณะในระยะยาว เพื่อรักษาพื้นที่ทางการคลังรองรับวิกฤติเศรษฐกิจ โดยไม่กระทบเสถียรภาพและวินัยการเงินการคลังของประเทศ 

พร้อมเสนอให้ทบทวนและปรับลดหน่วยงานที่หมดความจำเป็นหรือมีภารกิจซ้ำซ้อน เพื่อลดภาระงบประมาณภาครัฐ รวมถึงปรับกฎหมายและระเบียบให้ครอบคลุมเงินนอกงบประมาณ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการพิจารณางบประมาณ 

ทั้งนี้ กมธ.ปรับลดงบประมาณ 1.1 หมื่นล้านบาท โดยพิจารณาจากความสอดคล้องกับสถานการณ์ เป้าหมายและผลการดำเนินงานจริง ความคุ้มค่า ความพร้อม ศักยภาพการใช้จ่าย รวมถึงเงินนอกงบประมาณหรือรายได้ที่หน่วยงานจัดเก็บเอง โดยพิจารณารายการที่ล่าช้า จ่ายไม่ทันปีงบประมาณ จัดซื้อจัดจ้างต่ำกว่าวงเงินที่เสนอ ไม่สอดคล้องกับสถานการณ์ ใช้จ่ายแล้วไม่เพิ่มประสิทธิภาพ ชะลอได้โดยไม่กระทบประชาชน รวมถึงรายการที่ยกเลิกหรือใช้เงินจากแหล่งอื่น 

ส่วนการเพิ่มงบประมาณ เอกนิติระบุว่า พิจารณาตามความเหมาะสมและความจำเป็นของหน่วยงาน รวมถึงงบกลางสำหรับเงินสำรองจ่ายกรณีฉุกเฉินหรือจำเป็น โดยให้ความสำคัญกับความพร้อมและศักยภาพของหน่วยงาน ความซ้ำซ้อน เป้าหมายและผลการดำเนินงาน ตลอดจนภารกิจที่สนับสนุนและกระตุ้นเศรษฐกิจ แก้ปัญหาความเป็นอยู่และเกิดประโยชน์โดยตรงกับประชาชน เพื่อให้เศรษฐกิจเติบโตเข้มแข็ง รองรับปัจจัยภายในและภายนอกอย่างมีเสถียรภาพ และไม่ขัดหรือแย้งกับรัฐธรรมนูญ กฎหมาย และระเบียบที่เกี่ยวข้อง 

ขณะี่ ‘ศิริกัญญา ตันสกุล’ สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน อภิปรายในฐานะ กมธ.วิสามัญฯ ในการพิจารณามาตรา 4 เสนอปรับลดงบประมาณ 100,000 ล้านบาท จากกรอบงบประมาณรวม เพื่อเปิดพื้นที่ทางงบประมาณรองรับภาระรายจ่ายสำคัญที่ยังไม่ได้บรรจุไว้ในร่างงบประมาณ 

โดย ตัวเลข 100,000 ล้านบาทเป็นตัวเลขเชิงสัญลักษณ์ เนื่องจากงบหลายหน่วยงานปีนี้ถูกปรับลดลงไปมากแล้ว แต่สะท้อนถึงภาระรายจ่ายที่ควรได้รับการจัดสรร ขณะเดียวกันยังมีงบอีกหลายส่วนที่สามารถปรับลด เพื่อเปิดพื้นที่รองรับภาระอื่นที่ยังขาดงบประมาณ โดยคาดว่าจะมี สส.อภิปรายถึงรายจ่ายส่วนเกินหรือรายการที่เสี่ยงต่อการทุจริตคอร์รัปชัน พร้อมยอมรับว่า จากการทำงานในชั้นอนุกรรมาธิการและ กมธ. ไม่สามารถปรับลดงบได้มากกว่านี้ 

สำหรับผลการพิจารณาของ กมธ.วิสามัญฯ สามารถปรับลดงบได้กว่า 11,000 ล้านบาท โดยพิจารณารายการค่าอบรมสัมมนา ค่าจ้างที่ปรึกษา และค่าเดินทางไปต่างประเทศ ซึ่งเดิมสามารถปรับลดได้ประมาณ 3,000 ล้านบาท แต่ส่วนหนึ่งถูกนำไปเป็นงบสำรองสำหรับจ่ายตามคำพิพากษาศาลปกครอง กรณีคลองด่าน หรือค่าโง่คลองด่าน ทำให้ท้ายที่สุดปรับลดรายการดังกล่าวได้เพียงประมาณ 200 ล้านบาท จากงบรวมกว่า 200,000 ล้านบาท 

ศิริกัญญา เห็นว่า ยังมีการใช้งบที่ขาดความคุ้มค่าและประสิทธิภาพอีกจำนวนมาก พร้อมตั้งข้อสังเกตว่า แม้มีการระบุว่าสัดส่วนรายจ่ายประจำอยู่ที่ร้อยละ 73 แต่หากรวมค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจริง ทั้งบำนาญ เงินสมทบ กบข. และค่ารักษาพยาบาลข้าราชการที่ยังขาดงบอีก 104,789 ล้านบาท จะทำให้สัดส่วนรายจ่ายประจำอยู่ที่ประมาณร้อยละ 76 

นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงการปฏิรูประบบราชการว่าเป็นสิ่งจำเป็น แต่มาตรการอย่างการเกษียณอายุก่อนกำหนด ซึ่งตั้งเป้าเพียงหลักพันคน อาจไม่ช่วยลดค่าใช้จ่ายบุคลากรภาครัฐได้รวดเร็ว เนื่องจากงบบุคลากรปี 2570 อยู่ที่ประมาณ 850,000 ล้านบาท ขณะที่ค่าใช้จ่ายบางส่วน เช่น เบี้ยหวัด บำนาญ และค่ารักษาพยาบาลข้าราชการ ยังอยู่ในงบกลาง 

ในส่วย ค่าใช้จ่ายด้านบุคลากรภาครัฐไม่ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนเกินไป โดยงบเบี้ยบำเหน็จบำนาญปีนี้ตั้งไว้ 389,000 ล้านบาท แต่ยังขาดอีกประมาณ 40,000 ล้านบาท ขณะที่ค่ารักษาพยาบาลยังขาดอีกประมาณ 20,000 ล้านบาท 

อย่างไรก็ตาม เห็นว่ารายการที่สามารถปรับลดได้รวดเร็วกว่าคือ งบเงินสำรอง เงินสมทบ และเงินชดเชยของ กบข. ซึ่งอยู่ในงบกลางปี 2570 จำนวน 71,400 ล้านบาท เพิ่มขึ้น 46,540 ล้านบาท แต่อาจต้องแก้ไขกฎหมายควบคู่กัน 

โดยการเพิ่มขึ้นดังกล่าวเป็นผลจากมาตรา 72 ที่กำหนดให้รัฐบาลตั้งงบประมาณไม่น้อยกว่าร้อยละ 20 ของงบประมาณรายจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการประจำปี เพื่อส่งเข้าบัญชีเงินสำรอง กบข. จนกว่ามูลค่ากองทุนจะเกิน 3 เท่าของงบประมาณบำเหน็จบำนาญ ส่งผลให้ภาระเงินสมทบและเงินสำรองเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง 

ดังนั้นควรประเมินความเหมาะสมของการตั้งเงินสำรองให้สอดคล้องกับระดับความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจริง แทนการกำหนดตัวเลขคงที่ที่ระดับ 3 เท่าตลอดไป โดยเชื่อว่าการทบทวนหลักเกณฑ์ดังกล่าวจะช่วยลดภาระงบประมาณส่วนนี้ได้เกือบ 100,000 ล้านบาทต่อปี 

ด้าน ‘วีระ ธีระภัทรานนท์’ ในฐานะ กมธ. ซึ่งสงวนความเห็นในมาตรา 4 เสนอปรับลดงบประมาณ 7,400 ล้านบาท เพื่อให้เหลือเท่ากับงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2569 โดยเสนอให้จัดทำงบประมาณแบบ Zero Growth Budget นับจากนี้ ไม่เพิ่มวงเงินงบประมาณรายจ่ายจากปีก่อนอีก เพื่อให้สอดคล้องกับฐานะการเงินการคลังของประเทศที่การจัดเก็บรายได้ยังไม่เพิ่มขึ้นในสัดส่วนเดียวกับรายจ่าย ส่งผลให้ไทยจัดทำงบประมาณขาดดุลเรื้อรัง และต้องออกกฎหมายพิเศษหรือพระราชกำหนดเมื่อรายจ่ายไม่เพียงพอ ทำให้หนี้สาธารณะเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง 

การจัดทำงบประมาณปี 2570 เป็นภาวะจำยอม เนื่องจากไม่สามารถจัดทำให้เหมาะสมกว่านี้โดยไม่ผิดกฎหมาย และติดล็อกวิธีการจัดทำงบประมาณ เมื่อพิจารณาร่วมกับกับดักหนี้สาธารณะ อาจนำไปสู่กับดักทางการคลัง และวิกฤตการเงินการคลังและเศรษฐกิจในระยะใกล้ ดังนั้น หากต้องการหลุดจากกับดัก ควรจัดทำงบประมาณแบบไม่เพิ่มวงเงินรายจ่ายไปอีกอย่างน้อย 2-3 ปี 

นอกจากนี้ ยังเสนอให้นำเงินนอกงบประมาณ ซึ่งมียอดสะสมคงค้างประมาณ 4 ล้านล้านบาท มาใช้ประโยชน์ โดยเปรียบว่าเป็นการ “เปิดประตูระบายน้ำหน้าเขื่อน” เพื่อให้เงินนอกงบประมาณไหลเข้ามาเติมสภาพคล่องและหล่อเลี้ยงระบบเศรษฐกิจที่แห้งผาก เนื่องจากยังมีหลายหน่วยงานที่มีเงินนอกงบประมาณจำนวนมาก แต่ไม่นำมาสมทบเพื่อลดภาระด้านการคลัง ทั้งที่เป็นเรื่องจำเป็นเร่งด่วนในสถานการณ์ปัจจุบัน 

ทั้งนี้ ผู้สื่อข่าวรายงานบรรยากาศช่วงก่อนเปิดการประชุมว่า มีผู้ลงชื่อเข้าร่วม 245 คน ซึ่งไม่ถึงกึ่งหนึ่งขององค์ประชุม ก่อนเพิ่มเป็น 251 คนในเวลาไม่กี่นาที คาบเส้นองค์ประชุมพอดี ทำให้สามารถเปิดการประชุมได้ 

กรมทรัพย์สินทางปัญญา ขานรับทิศทางขับเคลื่อนการค้า การท่องเที่ยว และเศรษฐกิจชุมชนของรัฐบาลและกระทรวงพาณิชย์ ผ่านการส่งเสริมการคุ้มครองและยกระดับสินค้าอัตลักษณ์ท้องถิ่นด้วยสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ (Geographical Indications: GI) เผย 5 อันดับจังหวัดที่มีสินค้า GI มากที่สุดในไทย สะท้อนศักยภาพด้านทรัพยากร ภูมิปัญญาท้องถิ่น และเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละพื้นที่ ซึ่งสามารถนำมาต่อยอดสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจได้อย่างแท้จริง

นางอรมน ทรัพย์ทวีธรรม อธิบดีกรมทรัพย์สินทางปัญญา เปิดเผยว่า กรมทรัพย์สินทางปัญญา ให้ความสำคัญกับการส่งเสริมสินค้าท้องถิ่นเข้าสู่ระบบ GI และต่อยอดการพัฒนาในมิติต่างๆ อย่างครบวงจร ตามแนวนโยบายของรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (นางศุภจี สุธรรมพันธุ์) ที่มุ่งใช้ทรัพย์สินทางปัญญาเป็นเครื่องมือสร้างมูลค่าเพิ่มและยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการและชุมชน โดย GI คือกลไกสำคัญในการคุ้มครองชื่อสินค้า ป้องกันการแอบอ้างสิทธิหรือนำชื่อสินค้าไปใช้โดยมิชอบ ทั้งยังส่งเสริมให้ผู้ประกอบการรักษาคุณภาพและมาตรฐานการผลิต ควบคู่กับการสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น ซึ่งจะช่วยเพิ่มมูลค่าสินค้าและสร้างรายได้ให้กับชุมชนในระยะยาว

อธิบดีกรมทรัพย์สินทางปัญญา กล่าวว่า ปัจจุบันประเทศไทยมีสินค้า GI รวมทั้งสิ้น 269 รายการ(ข้อมูล ณ วันที่ 14 สิงหาคม 2569) จาก 77 จังหวัดทั่วประเทศ ครอบคลุมทั้งสินค้าเกษตร อาหาร หัตถกรรม และอุตสาหกรรม ซึ่งสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจรวมกว่า 117,276 ล้านบาท สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายของสินค้าอัตลักษณ์จากทุกภูมิภาค และศักยภาพของทรัพยากรและภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สามารถต่อยอดเชิงพาณิชย์ได้อย่างเป็นรูปธรรม กรมฯ จึงมุ่งผลักดันการขึ้นทะเบียน GI อย่างต่อเนื่อง ควบคู่กับการควบคุมคุณภาพและส่งเสริมด้านการตลาดทั้งในและต่างประเทศ เพื่อให้ชุมชนสามารถใช้ประโยชน์จากระบบ GI
ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

จากข้อมูลการขึ้นทะเบียนสินค้า GI พบว่า จังหวัดที่มีสินค้า GI มากที่สุดในประเทศไทย ได้แก่ จังหวัดนครราชสีมา ครองอันดับ 1 ด้วยจำนวน GI 12 รายการ ประกอบด้วย เส้นไหมไทยพื้นบ้านอีสานผ้าไหมปักธงชัย ผ้าไหมคึมมะอุบัวลาย เครื่องปั้นดินเผาด่านเกวียน ข้าวหอมมะลิทุ่งสัมฤทธิ์ กาแฟวังน้ำเขียว กาแฟดงมะไฟ ไวน์เขาใหญ่ มะขามเทศเพชรโนนไทย ทุเรียนปากช่องเขาใหญ่ น้อยหน่าปากช่องเขาใหญ่ และมะม่วงน้ำดอกไม้สีทองบ้านแฮดขอนแก่น (พื้นที่ผลิตครอบคลุมถึงอำเภอบัวลาย จังหวัดนครราชสีมา) สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายของสินค้า GI ทั้งภาคเกษตร อาหาร หัตถกรรม และผลิตภัณฑ์แปรรูปที่มีชื่อเสียงและมีเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น สามารถพัฒนาเป็นสินค้าที่มีมูลค่าและได้รับการยอมรับจากผู้บริโภค โดยในปี 2568 สินค้า GI ทั้ง 12 รายการของจังหวัดนครราชสีมา สร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจได้ถึง 12,148 ล้านบาท

อันดับที่ 2 จังหวัดเชียงราย มีสินค้า GI 9 รายการ ได้แก่ กาแฟดอยตุง สับปะรดภูแลเชียงราย สับปะรดนางแล กาแฟดอยช้าง ข้าวก่ำล้านนา ชาเชียงราย ข้าวเหนียวเขี้ยวงูเชียงราย เครื่องเคลือบเวียงกาหลง และส้มโอเวียงแก่น ซึ่งแสดงให้เห็นถึงศักยภาพของจังหวัดในด้านสินค้าเกษตรมูลค่าสูง ผลิตภัณฑ์เครื่องดื่ม ตลอดจนงานหัตถกรรมที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น มีชื่อเสียงโด่งดังทั้งในและต่างประเทศ โดยในปี 2568 สินค้า GI ทั้ง 9 รายการของจังหวัดเชียงราย สร้างมูลค่ากว่า 316.31 ล้านบาท

อันดับที่ 3 มี 3 จังหวัดที่มีสินค้า GI 8 รายการ ประกอบด้วย จังหวัดเชียงใหม่ มี GI ผ้าตีนจกแม่แจ่ม ศิลาดลเชียงใหม่ ร่มบ่อสร้าง ข้าวก่ำล้านนา กาแฟเทพเสด็จ ส้มสายน้ำผึ้งฝาง ลิ้นจี่จักรพรรดิฝาง และมะแขว่นเชียงใหม่ แสดงให้เห็นถึงการผสมผสานระหว่างภูมิปัญญาหัตถศิลป์ล้านนาที่สืบทอดมาอย่างยาวนานกับศักยภาพด้านการเกษตรบนพื้นที่สูง จนก่อให้เกิดสินค้าที่มีคุณภาพ สร้างมูลค่ารวม 3,134.61 ล้านบาท ในปี 2568 จังหวัดสกลนคร มี GI ข้าวฮางหอมทองสกลทวาปี เส้นไหมไทยพื้นบ้านอีสาน ผ้าครามธรรมชาติสกลนคร หมากเม่าสกลนคร น้ำหมากเม่าสกลนคร เนื้อโคขุนโพนยางคำ เนื้อครามสกลนคร รวมถึงนมวาริช สร้างมูลค่ารวม 201.11 ล้านบาทในปี 2568 และจังหวัดราชบุรี ซึ่งมีทั้งสินค้า GI เกษตรและหัตถกรรมที่มีชื่อเสียง ได้แก่ พริกบางช้าง สับปะรดบ้านคา มะพร้าวน้ำหอมราชบุรี โอ่งมังกรราชบุรี ไชโป้วโพธาราม กุ้งก้ามกรามบางแพ มะนาวแป้นดำเนินสะดวก และมะม่วงน้ำดอกไม้ราชบุรี สร้างมูลค่ารวม 8,539.86 ล้านบาทในปี 2568

อันดับที่ 4 มี 3 จังหวัดที่มีสินค้า GI 7 รายการ ประกอบด้วย จังหวัดศรีสะเกษ มี GI ข้าวหอมมะลิทุ่งกุลาร้องไห้ เส้นไหมไทยพื้นบ้านอีสาน ผ้าไหมเก็บบ้านเมืองหลวง หอมแดงศรีสะเกษ กระเทียมศรีสะเกษ ครุน้อยบ้านสะอางศรีสะเกษ และทุเรียนภูเขาไฟศรีสะเกษ ที่ได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องจากคุณลักษณะเด่นอันเกิดจากสภาพดินภูเขาไฟ สะท้อนความเชื่อมโยงระหว่างคุณภาพของสินค้ากับแหล่งภูมิศาสตร์ได้อย่างชัดเจน สร้างมูลค่ารวม 6,128.24 ล้านบาทในปี 2568 จังหวัดชุมพร มี GI ข้าวเหลืองปะทิวชุมพร กล้วยเล็บมือนางชุมพร กาแฟเขาทะลุ กาแฟถ้ำสิงห์ชุมพร กล้วยหอมทองละแม ทุเรียนชุมพร และสับปะรดสวี สะท้อนศักยภาพของพื้นที่ในฐานะแหล่งผลิตพืชเศรษฐกิจและผลไม้คุณภาพของภาคใต้ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากสภาพภูมิอากาศและทรัพยากรธรรมชาติที่เอื้อต่อการเพาะปลูก ทำให้สินค้าแต่ละชนิดมีคุณภาพและรสชาติเป็นเอกลักษณ์ สร้างมูลค่ารวม 49,776.13 ล้านบาทในปี 2568 และจังหวัดสุราษฎร์ธานี มี GI หอยนางรมสุราษฎร์ธานี ไข่เค็มไชยา มะพร้าวเกาะพะงัน เงาะโรงเรียนนาสาร ขมิ้นชันสุราษฎร์ธานี ปลาเม็งสุราษฎร์ธานี และกระท้อนคลองน้อย สร้างมูลค่ารวม 288.99 ล้านบาทในปี 2568 ซึ่งสะท้อนความหลากหลายของทรัพยากรทั้งทางทะเลและภาคการเกษตรของจังหวัด อันเป็นพื้นฐานสำคัญในการสร้างสินค้าอัตลักษณ์ที่มีชื่อเสียงและได้รับความเชื่อมั่นจากผู้บริโภคอย่างต่อเนื่อง

และอันดับที่ 5 มี 4 จังหวัดที่มีสินค้า GI 6 รายการ ประกอบด้วย จังหวัดนครพนม มีสินค้า GI ได้แก่ เส้นไหมไทยพื้นบ้านอีสาน สับปะรดท่าอุเทน ลิ้นจี่นครพนม เนื้อโคขุนโพนยางคำ กกเหล่าพัฒนา และครกดินเผาบ้านกลาง สร้างมูลค่ารวม 181.63 ล้านบาทในปี 2568 จังหวัดเลย มี GI ผ้าฝ้ายเมืองเลย เส้นไหมไทยพื้นบ้านอีสาน ไวน์ที่ราบสูงภูเรือ ข้าวเหนียวแดงเมืองเลย และข้าวเหนียวซิวเกลี้ยงเมืองเลย สร้างมูลค่ารวม 51.29 ล้านบาทในปี 2568 จังหวัดสมุทรสงคราม มี GI ลิ้นจี่ค่อมสมุทรสงคราม ส้มโอขาวใหญ่สมุทรสงคราม พริกบางช้าง ปลาทูแม่กลอง เกลือสมุทรแม่กลอง และน้ำตาลมะพร้าวแม่กลอง ซึ่งเป็นสินค้าที่สะท้อนอัตลักษณ์ของพื้นที่และเป็นที่รู้จักของผู้บริโภคมาอย่างยาวนาน สร้างมูลค่ารวม 1,232.83 ล้านบาทในปี 2568 และจังหวัดยะลา มี GI กล้วยหินบันนังสตา ทุเรียนสะเด็ดน้ำยะลา ส้มโชกุนเบตง มังคุดในสายหมอกเบตง ไก่เบตงยะลา และปลานิลสายน้ำไหลเบตง สร้างมูลค่ารวม 3,197.05 ล้านบาทในปี 2568

อธิบดีกรมทรัพย์สินทางปัญญา กล่าวเพิ่มเติมว่า จำนวนสินค้า GI ของแต่ละจังหวัดไม่ได้เป็นเพียงตัวเลขที่แสดงถึงความสำเร็จของการขึ้นทะเบียนเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงความร่วมมือของหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน สถาบันการศึกษา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และกลุ่มผู้ผลิตในพื้นที่ ที่ร่วมกันอนุรักษ์และพัฒนาสินค้าอัตลักษณ์ของชุมชนให้มีคุณภาพและมาตรฐาน ตอบโจทย์เทรนด์การค้าและความต้องการของผู้บริโภคยุคใหม่ และสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มได้อย่างยั่งยืน

ทั้งนี้ กรมทรัพย์สินทางปัญญายังคงเดินหน้าโครงการจัดทำคำขอสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์เพื่อขึ้นทะเบียนในประเทศ อย่างต่อเนื่อง ผ่านการลงพื้นที่ถ่ายทอดองค์ความรู้และให้คำปรึกษาด้าน GI ให้กับชุมชนและผู้ประกอบการท้องถิ่น พร้อมประสานความร่วมมือกับหน่วยงานในพื้นที่สำรวจและตรวจสอบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสินค้าที่มีศักยภาพ เพื่อจัดทำคำขอขึ้นทะเบียน GI ให้มีความถูกต้อง ครบถ้วน และเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด เพื่อส่งเสริมสินค้าอัตลักษณ์เข้าสู่ระบบ GI อันเป็นรากฐานสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของชุมชน

สำหรับสินค้า GI ที่ขึ้นทะเบียนแล้ว กรมฯ ได้มุ่งเสริมสร้างศักยภาพด้านการแข่งขันตั้งแต่ต้นน้ำไปจนถึงปลายน้ำ ทั้งในด้านการควบคุมคุณภาพการผลิต การสร้างแบรนด์และเรื่องราวของสินค้า การเพิ่มมูลค่าด้วยการแปรรูปและต่อยอดสู่อุตสาหกรรมต่างๆ รวมทั้งการเชื่อมโยงช่องทางการตลาดทั้งในและต่างประเทศ เพื่อผลักดันสินค้า GI ไทยสู่การเป็นสินค้าพรีเมียม สามารถเข้าถึงผู้บริโภคในวงกว้าง และสร้างรายได้ให้กับชุมชนได้มากขึ้น ตอกย้ำคุณค่าของ GI ว่าไม่ได้เป็นเพียงเครื่องมือในการคุ้มครองสินค้า แต่เป็นกลไกที่ช่วยรักษาและถ่ายทอด “คุณค่า เรื่องราว และภูมิปัญญา” ของชุมชนไทยสู่สายตาผู้บริโภคทั่วโลก