Author: ข่าวกรุงเทพฯ

เผยผลวิจัยสะท้อนปฏิรูปการศึกษาไทยแค่ “วาทกรรม” ไม่เกิดการแก้ปัญหาจริง ชง 17 ข้อเสนอ ร่างพ.ร.บ.การศึกษาฉบับใหม่ ฟังครู นักเรียนเป็นศูนย์กลาง ปรับเปลี่ยนกฎหมายทุก 5 ปี ให้ทันยุคดิจิทัล

สภาผู้บริโภค ร่วมกับทีมวิจัยคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นำเสนอผลวิจัยร่างพ.ร.บ.การศึกษาไทยเทียบ 6 ประเทศ แนะให้ยึดครู นักเรียนเป็นศูนย์กลาง ปรับเปลี่ยนให้ทันสมัยทุก 5 – 10 ปี ให้ก้าวทันยุคดิจิทัล และความปลอดภัยไซเบอร์ ชง 17 ข้อเสนอสำคัญบรรจุในร่าง พ.ร.บ.การศึกษาใหม่ ยกระดับการศึกษาไทยให้มีคุณภาพ ย้ำต้องทำจริง ไม่ใช่แค่สร้างวาทกรรมเพื่อหาเสียงทางการเมือง

ชง 17 ข้อเสนอร่างพ.ร.บ.การศึกษาแห่งชาติ

ผศ.ดร.สุรศักดิ์ เก้าเอี้ยน หัวหน้าทีมวิจัย ได้เปิดเผยข้อค้นพบจากการศึกษาและวิเคราะห์ร่างพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ ตลอดระยะเวลา 6 เดือน (เมษายน – ตุลาคม 2568) โดยสรุปเป็นข้อเสนอสำคัญ 17 ข้อ เพื่อใช้เป็นแนวทางในการออกแบบ พ.ร.บ.การศึกษาฉบับใหม่ ที่สอดรับกับความเปลี่ยนแปลงของสังคมและความต้องการของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 โดยเน้นให้ระบบการศึกษาออกแบบบนฐาน “ผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง” ส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต และให้ความสำคัญกับความหลากหลาย ความเสมอภาค และความยืดหยุ่นของระบบการศึกษาไทย

สาระสำคัญของข้อเสนอ 17 ข้อ เริ่มต้นจากการกำหนด 1.วิสัยทัศน์และหลักการ ของกฎหมาย ที่ควรเน้นความยืดหยุ่น การจัดการศึกษาเชิงพื้นที่ และสมดุลระหว่างอิสระของสถานศึกษากับนโยบายส่วนกลาง 2. บัญญัติสิทธิผู้เรียนอย่างชัดเจน ครอบคลุมการเข้าถึงการศึกษา การคุ้มครอง การร้องเรียน และบริการพื้นฐาน เช่น อาหารกลางวัน สุขภาวะ และการสนับสนุนจิตวิทยาเด็ก โดยเน้นว่าการศึกษาควรเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานที่ไม่เลือกปฏิบัติ

3. โครงสร้างของกฎหมาย ต้องมีลักษณะ “ร่มใหญ่” ที่กำหนดแนวทางกว้าง ๆ เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงอย่างยืดหยุ่น 4. โครงสร้างบริหาร เน้นกระจายอำนาจเชิงปฏิบัติสู่ระดับจังหวัด ลดความซ้ำซ้อนของหน่วยงาน 5. เปิดโอกาสให้ภาคส่วนต่าง ๆ มีส่วนร่วมอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคประชาสังคม เด็ก เยาวชน และผู้ปกครอง อีกทั้งยังเสนอให้การศึกษาควรเริ่มตั้งแต่ในครรภ์ คือการให้ความรู้กับพ่อแม่ เพื่อส่งเสริมการเติบโตอย่างมีคุณภาพตั้งแต่ต้นทาง

6. เพิ่มโอกาสการเรียนรู้ เสนอให้ใช้ระบบ เครดิตแบงก์ เพื่อเปิดทางให้ผู้เรียนสามารถเทียบโอนความรู้จากทั้งในระบบและนอกระบบการศึกษาได้ 7. ออกแบบหลักสูตรให้มีความหลากหลาย ไม่ยึดติดกรอบตายตัว เปิดให้สถานศึกษาบูรณาการสาระความรู้ข้ามวิชา และพัฒนาเนื้อหาร่วมกับชุมชนท้องถิ่น

8. – 9. การประเมินและคุณภาพครู ก็เป็นอีกประเด็นที่ได้รับความสนใจ โดยเสนอให้ลดภาระเอกสารของครู เปลี่ยนแนวทางประเมินเพื่อการพัฒนา ให้สิทธิครูในการพัฒนาวิชาชีพขั้นต่ำต่อปี 10.ให้ความสำคัญกับการคัดเลือกและผลิตครูที่มีสมรรถนะสูง สอดคล้องกับความต้องการของพื้นที่

11. การส่งเสริมเทคโนโลยีและการเปิดเผยข้อมูลการศึกษา 12. การบริหารงบประมาณที่ยืดหยุ่นและโปร่งใส 13. การสร้างมาตรฐานความปลอดภัยของผู้เรียน โดยเฉพาะความปลอดภัยทางไซเบอร์ที่ยังไม่เคยปรากฏในร่างกฎหมายฉบับใด .14. การศึกษาเชิงพื้นที่ โดยให้อำนาจจังหวัดในการออกแบบจุดเน้นการเรียนรู้ เพื่อให้การศึกษาตอบโจทย์บริบทท้องถิ่นได้จริง

15. มีกลไกติดตามการเปลี่ยนผ่านและทบทวนกฎหมาย โดยคณะผู้วิจัยยังเสนอให้มีกลไกสำหรับการเปลี่ยนผ่านและการทบทวนกฎหมายอย่างสม่ำเสมอ เช่น ทุก 5 หรือ 10 ปี เพื่อให้เป้าหมายการศึกษาไม่ล้าหลัง 16. มีระบบประกันคุณภาพ ที่ไม่ผูกติดกับเอกสารและการประเมินที่เป็นทางการมากเกินไป เปิดโอกาสให้ชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมในการประเมิน และ 17. มีกลไกความรับผิดชอบ ที่ตรวจสอบได้จริง เพื่อให้การบังคับใช้กฎหมายเกิดผลในทางปฏิบัติ ไม่ใช่แค่เพียงในทางทฤษฎี

ข้อเสนอทั้ง 17 ประการนี้สะท้อนให้เห็นถึงความพยายามในการพลิกโฉมระบบการศึกษาไทยให้ “ยืดหยุ่น เป็นธรรม และมีคุณภาพ” โดยเฉพาะการออกแบบกฎหมายที่ไม่เพียงตอบโจทย์ของรัฐ แต่ยังต้องตอบโจทย์ของผู้เรียน ชุมชน และสังคมไทยในภาพรวม

‘วาทกรรม’ กับ ‘ความจริงหน้างาน’

ศุภโชค ปิยะสันติ์ อนุกรรมการด้านการศึกษา สภาผู้บริโภค ได้แสดงความเห็นและข้อเสนอแนะในฐานะผู้ปฏิบัติงานที่อยู่ใกล้ชิดกับสถานศึกษาจริง โดยระบุว่า ช่องว่างระหว่างหลักการในกฎหมายกับการปฏิบัติในชีวิตจริงที่ยังคงเป็นปัญหาสำคัญมายาวนาน หลายข้อความในร่าง พ.ร.บ.การศึกษาที่ผ่านมาเป็นเพียง วาทกรรมที่ไพเราะ แต่ไม่สามารถนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่จับต้องได้ในระดับโรงเรียน นอกจากนี้ โรงเรียนยังต้องเผชิญกับความวุ่นวายจากนโยบายที่หลากหลายและซ้ำซ้อน เช่น โครงการโรงเรียนคุณธรรม โรงเรียนสีขาว และแนวนโยบายอื่น ๆ ที่มากระทบโดยตรงต่อภาระงาน ขณะเดียวกัน ระบบประกันคุณภาพที่ใช้มาตั้งแต่ พ.ร.บ. ปี 2542 ก็ถูกวิจารณ์ว่า ไม่ได้ช่วยอะไร เนื่องจากเน้นเพียงการตรวจสอบเอกสารมากกว่าการพัฒนาคุณภาพที่แท้จริง

ในส่วนของข้อเสนอเชิงหลักการ นายศุภโชค เสนอให้ผู้ร่างกฎหมายตกลงกันให้ชัดเจนว่าต้องการให้ พ.ร.บ. มีลักษณะเป็นกฎหมายร่มใหญ่ หรือจะลงรายละเอียดให้ครบถ้วน เพราะหากไม่มีฉันทามติที่ชัดเจน อาจนำไปสู่ความสับสนในการขับเคลื่อน พร้อมย้ำว่าแก่นแท้ของการศึกษา คือ การเรียนรู้ ไม่ใช่แค่การสอน อีกทั้งเสนอให้มีองค์กรนโยบายกลางที่เข้มแข็ง เพื่อไม่ให้ทิศทางนโยบายการศึกษาแกว่ง ไปตามรัฐมนตรีหรือผู้มีอำนาจที่เปลี่ยนไปตามวาระทางการเมือง

“ถ้าเราปล่อยให้เรื่องนี้เป็นไปตามอำเภอใจของนักการเมือง จะเป็นกลายเป็นวาทะกรรมทางการเมือง เพื่อหาคะแนนเสียง และผลกระทบจะตกมาอยู่ที่ผู้ปฏิบัติงาน ที่จะหาทิศทางไม่เจอ และเกิดอาการดื้อยา คือไม่สนใจไม่ว่าจะเกิดนโยบายอะไรขึ้น” ศุภโชคกล่าว

นอกจากนี้ เขายังให้ความเห็นว่า ในประเด็นการกระจายอำนาจที่แม้จะถูกกล่าวถึงมานาน แต่ในทางปฏิบัติยังไม่เกิดขึ้นจริง โดยเฉพาะการส่งอำนาจไปยังสถานศึกษา ซึ่งควรได้รับความสำคัญสูงสุด เนื่องจากเป็นหน่วยงานที่อยู่ใกล้ชิดผู้เรียนมากที่สุด พร้อมสะท้อนปัญหาทางกฎหมายอื่นที่เป็นอุปสรรค เช่น ข้อจำกัดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ไม่สามารถช่วยเหลือโรงเรียนในสถานการณ์ฉุกเฉินได้ โดยเสนอให้ พ.ร.บ. ฉบับใหม่ระบุอำนาจหน้าที่ไว้ให้ชัดเจน รวมถึงสนับสนุนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการสาระข้ามวิชา การจัดสรรงบประมาณแบบถ่วงน้ำหนักตามบริบท

ต้องกระจายอำนาจ-ฟังเสียงคนหน้างาน

ขณะที่ ปาริชาต ชัยวงษ์ อนุกรรมการด้านการศึกษา สภาผู้บริโภค ได้สะท้อนมุมมองจากคนหน้างาน ที่เห็นผลกระทบของนโยบายการศึกษาต่อชีวิตจริงของครูและนักเรียนมาโดยตรง โดยเสนอว่า ร่าง พ.ร.บ.การศึกษาแห่งชาติฉบับใหม่ ควรหลุดพ้นจากการเป็นเพียง วาทกรรมที่ไพเราะ แล้วหันมาใส่ใจแนวคิดและคำสำคัญที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงได้จริง โดยเฉพาะการเน้น “ความเสมอภาคและความเป็นธรรมทางการศึกษา” เพื่อจัดสรรทรัพยากรอย่างเหมาะสมให้กับโรงเรียนขนาดเล็ก โรงเรียนในพื้นที่เปราะบาง หรือโรงเรียนที่มีบริบทพิเศษ พร้อมเสนอให้ พ.ร.บ. ฉบับนี้ เป็นกฎหมายที่จะยืนยันว่า การศึกษาเป็นสิทธิพื้นฐานของมนุษย์ ไม่ใช่แค่ของพลเมือง เพื่อให้ทุกคนเข้าถึงการเรียนรู้โดยไม่ถูกกีดกันจากเงื่อนไขทางเชื้อชาติ ศาสนา หรือภาษา

นอกจากนี้ ต้องเน้นถึงความสำคัญของเสียงครูและเสียงนักเรียน ที่ควรถูกบรรจุไว้ใน พ.ร.บ. อย่างเป็นรูปธรรม โดยเสนอให้มีหน่วยงานที่เป็นตัวแทนของครูซึ่งได้รับการรับรองตามกฎหมาย เพื่อสะท้อนปัญหาและความต้องการอย่างแท้จริง พร้อมเสนอให้กฎหมายฉบับใหม่นี้กลายเป็น ธรรมนูญของการเรียนรู้ ที่คุ้มครองสิทธิ เสรีภาพ และศักดิ์ศรีของมนุษย์ ตั้งแต่เกิดจนตลอดชีวิต ไม่ใช่แค่กฎหมายที่เน้นจัดการเชิงระบบราชการ หรือผลิตแรงงานตอบโจทย์เศรษฐกิจเพียงอย่างเดียว

“ครูคือคนหน้างานที่เห็นปัญหาการศึกษาอย่างแท้จริง แต่กลับไม่มีพื้นที่ให้ส่งเสียง เมื่อไม่มีหน่วยงานกลางที่เป็นตัวแทนของครู เสียงของเราจึงต้องตะโกนออกไปท่ามกลางนโยบายที่สั่งลงมาให้ปฏิบัติ ทั้งที่ในความจริง ครูไม่ได้มีหน้าที่แค่รับนโยบาย แต่ควรมีสิทธิร่วมออกแบบมันด้วย” เธอสะท้อนปัญหาที่พบ

พ.ร.บ.การศึกษา เป็นเหมือนมิติลี้ลับ

ธีรศักดิ์ จิระตราชู ที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการการศึกษา สภาผู้แทนราษฎร ได้ให้ความเห็นในฐานะผู้ติดตามกระบวนการจัดทำร่าง พ.ร.บ. การศึกษาอย่างใกล้ชิด โดยสะท้อนถึงความล่าช้าและข้อจำกัดของกระบวนการทางกฎหมายในรัฐสภา พร้อมชี้ให้เห็นว่า ร่าง พ.ร.บ. การศึกษาแห่งชาติฉบับใหม่ยังไม่เคยเข้าสู่การพิจารณาของสภา และอาจถูกพับเก็บภายในเวลาไม่กี่เดือนข้างหน้า เนื่องจากวาระของสภาใกล้สิ้นสุด เขาเปรียบเทียบการจัดทำกฎหมายฉบับนี้ว่าเป็น “มิติลี้ลับ” ที่เต็มไปด้วยความคลุมเครือ ทั้งยังวิจารณ์ว่า สังคมไทยยังคงอยู่ในปรากฏการณ์ “ตาบอดคลำช้าง” แม้ทุกฝ่ายจะมีเป้าหมายร่วม แต่ต่างคนต่างยกร่างจากวาระของตนเอง ทำให้ไม่เห็นภาพรวมร่วมกันที่ชัดเจน อีกทั้งระบบกฎหมายปัจจุบันก็ไม่เอื้อต่อการผลักดันการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วและยั่งยืน

ในส่วนของข้อเสนอ นายธีรศักดิ์ เน้นว่า พ.ร.บ. ฉบับใหม่ควรมีลักษณะเป็น “ร่มใหญ่” ที่ครอบคลุม 6 ประเด็นสำคัญ ได้แก่ การชี้ให้เห็นผลลัพธ์ที่คาดหวังจากผู้เรียนในอนาคต, การปรับระบบและโครงสร้างให้หน่วยงานที่อยู่ใกล้ชิดนักเรียนมีบทบาทมากขึ้น, การเปิดพื้นที่ให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วม, การจัดสรรทรัพยากรอย่างเป็นธรรมโดยเฉพาะให้อิสระโรงเรียนในฐานะนิติบุคคล, การสร้างระบบความรับผิดชอบที่เน้นการเยียวยาและฟื้นฟู และการเสริมกลไกสนับสนุน เช่น การใช้เทคโนโลยีช่วยลดภาระครู นอกจากนี้ ยังยกบทเรียนจาก พ.ร.บ. ปี 2542 ที่แม้จะมีโครงสร้างที่ดี แต่กลับไม่สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง และกลายเป็นภาระให้โรงเรียนต้องดิ้นรนหาเงินเอง ท่ามกลางระบบที่ไม่สนับสนุนอย่างแท้จริง

“การกระจายอำนาจที่ไปไม่สุด ทำให้สถานการณ์ที่ระบบการศึกษาส่วนกลางล้มเหลวในการส่งมอบการศึกษาที่มีคุณภาพอย่างเท่าเทียมและตอบโจทย์อนาคต จะทำให้การศึกษาได้กลายเป็น Education fails all (การศึกษาที่ทำให้ทุกคนผิดหวัง) เนื่องจากภาคเอกชนและภาคส่วนต่าง ๆ ไม่เชื่อมั่นแล้วว่า พวกเขาสามารถหวังพึ่งระบบการศึกษาของรัฐภายใต้ พ.ร.บ. ฉบับนี้ได้” ธีรศักดิ์ให้ความเห็นเสริม

ธีรศักดิ์ ได้เสนอให้ผลักดันการแก้กฎหมายแบบแพ็กเกจ ควบคู่ไปกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง เช่น กฎหมายว่าด้วยโครงสร้างราชการ หรือ พ.ร.บ. ข้าราชการครู เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทั้งระบบ พร้อมชี้ว่า ต้องสร้างวัฒนธรรมความเชื่อมั่น ในการทำงานของคนในระบบ ให้ครู ผู้บริหาร และหน่วยงานต่าง ๆ กล้าทดลอง ทำสิ่งใหม่ โดยไม่กลัวการถูกลงโทษหรือถูกตีความผิดทางกฎหมาย ทั้งหมดนี้จะต้องเกิดขึ้นภายใต้หลักการใหญ่ที่ยึดโยงกับผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง

อรรถพล อนันตวรสกุล ประธานอนุกรรมการด้านการศึกษา สภาผู้บริโภค ให้ความเห็นและสรุปภาพรวมของโครงการวิจัยเกี่ยวกับร่างพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติฉบับใหม่ โดยชี้ให้เห็นว่าในช่วงสามปีที่ผ่านมา หลายภาคส่วนต่างมีเป้าประสงค์ ของตัวเองในการใช้กฎหมายการศึกษาเป็นเครื่องมือในการขับเคลื่อนสังคม ส่งผลให้เกิดช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างกลุ่มต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งทำให้การรวมร่าง พ.ร.บ. เป็นหนึ่งเดียวเป็นเรื่องที่ซับซ้อน โดยขณะนี้มีถึง 5 ร่างที่กำลังถูกใช้เป็นเอกสารอ้างอิงในการพิจารณา ท่ามกลางสถานการณ์ “สุญญากาศทางการเมือง” เขามองว่านี่คือจังหวะสำคัญที่ต้องเร่ง “รักษาความต่อเนื่อง” ของการพูดคุยและถกเถียง เพื่อไม่ให้เสียงของภาคประชาชนถูกกลบหายไปในความเงียบทางนโยบาย

หนึ่งในความโดดเด่นของงานวิจัยนี้ คือการศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายการศึกษาของ 6 ประเทศ ทั้งในเอเชียและตะวันตก เพื่อใช้เป็น “กระจกสะท้อน” แนวคิดของไทย โดยเฉพาะบทเรียนจากรัฐเดี่ยวอย่างญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และสิงคโปร์ อาจารย์อรรถพลชี้ว่า แม้จะเป็นรัฐเดี่ยวเหมือนกัน แต่ก็มีความหลากหลายในการออกแบบกฎหมายและการกระจายอำนาจ เช่น ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ แม้มีประชากรมาก แต่ก็เพิ่มความยืดหยุ่นด้วยการออกกฎหมายลูกควบคู่ ขณะที่สิงคโปร์เน้นการรวมศูนย์โดยอิงบริบทเฉพาะของรัฐเล็ก นี่จึงเป็นบทสะท้อนให้ไทยมองอย่างรอบด้านว่า ไม่จำเป็นต้องรื้อกฎหมายแม่เสมอไป หากสามารถออกแบบระบบกฎหมายลูกที่ตอบสนองต่อบริบทท้องถิ่นได้ดี

สภาผู้บริโภค ยืนยันเจตนารมณ์ในการใช้ผลงานวิจัยชิ้นนี้เป็นตัวฐาน เพื่อขับเคลื่อนนโยบายในปีนี้และปีหน้า โดยพร้อมทำหน้าที่เป็นพื้นที่กลาง สำหรับการสนทนาเชิงนโยบาย เพื่อเจาะลึกประเด็นเฉพาะจากผลวิจัยให้ครบถ้วนยิ่งขึ้น อีกทั้งยังเตรียมขยายหัวข้อวิจัยในปีถัดไป โดยมุ่งเน้นเรื่อง “การศึกษาให้เปล่า” (Free Education) พร้อมเน้นย้ำความตั้งใจที่จะใช้วิจัยเป็นเครื่องมือกำหนดทิศทางนโยบาย (Research Informs Policy) จริงจัง เพื่อให้กฎหมายใหม่ตอบโจทย์ความเป็นธรรมทางการศึกษาได้อย่างแท้จริง

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

• ร่าง พ.ร.บ.การศึกษาใหม่ ต้องตอบโจทย์ผู้เรียน ไม่ใช่แค่ระบบ
• ปฏิรูปการศึกษาไทย เสียงผู้เรียนต้องมีความหมาย เน้นสิทธิและมีส่วนร่วม
• ถึงเวลาปฏิรูป พ.ร.บ.การศึกษาแห่งชาติ ตอบโจทย์อนาคต
• 8 ข้อเสนอ ปฏิรูปร่าง พ.ร.บ.การศึกษาแห่งชาติ

“เอกชนไม่ทน” 4 องค์กรภาคเอกชน และองค์กรต่อต้านคอร์รัปชัน ชี้เศรษฐกิจไทยเจอวิกฤตซ้อนวิกฤต นักลงทุนเมิน รัฐบาลต้องเร่งฟื้นฟูหลักนิติธรรม กิโยตินกฎหมาย ปราบคอร์รัปชันทันที

สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย สมาคมธนาคารไทย ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และองค์กรต่อต้านคอร์รัปชัน ร่วมวงเสวนาหัวข้อ “ความพร้อมของกลไกเชิงสถาบันกับความสามารถในการแข่งขันของประเทศ” ในเวทีสาธารณะด้านหลักนิติธรรม Rule of Law Forum ครั้งที่ 3 ซึ่งจัดโดยสถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย (TIJ) ร่วมกับเครือข่ายผู้บริหารด้านหลักนิติธรรมและการพัฒนา (RoLD) The World Justice Project (WJP) และสำนักข่าว The Standard เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2568 เพื่อร่วมกำหนดทิศทางขับเคลื่อนประเทศไทยสู่การเร่งปฏิรูประบบหลักนิติธรรมเพื่อยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขันและดึงดูดการลงทุน

โดยผู้ร่วมเวทีทุกภาคส่วนเห็นตรงกันว่า ไทยกำลังเผชิญวิกฤตเศรษฐกิจอย่างรุนแรง กลายเป็นดินแดนที่ไม่จูงใจนักลงทุนต่างชาติ จากปัญหาใหญ่ “ขาดหลักนิติธรรม” เพราะมีกฎหมายที่ล้าสมัย กฎหมายซ้ำซ้อนให้อำนาจเจ้าหน้าที่รัฐใช้ดุลพินิจมากเกินไป และเต็มไปด้วยการคอร์รัปชัน จึงถือเป็นวาระเร่งด่วนที่รัฐบาลต้องเร่งฟื้นฟูหลักนิติธรรม เพราะ “ภาคเอกชนจะไม่ทน” อีกต่อไป

หอการค้า เตรียมเปิดผลการศึกษา “คอร์รัปชันไทยอยู่ในระดับที่น่ากลัว” ส่งผลกระทบต่อการค้าการลงทุนมหาศาล

“ก่อนหน้านี้ คณะกรรมการร่วมภาคเอกชน 3 สถาบัน (กกร.) ต้องการจะเปิดเผยผลการศึกษาในช่วง 4-5 ปีหลัง ของศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจและธุรกิจ ม.หอการค้าไทย ที่ถูกจัดว่ามีความน่าเชื่อถือมาก โดยพบว่า ประเทศไทยมีปัญหาคอร์รัปชันอยู่ในระดับรุนแรง มีตัวเลขที่เห็นแล้วสามารถใช้คำว่า “น่ากลัวมาก” ทำให้ที่ผ่านมามีผู้ใหญ่ขอร้องไม่ให้เปิดเผย แต่จากนี้ไป กกร.ตัดสินใจว่าจะนำมาเปิดเผยในเดือนพฤศจิกายนนี้ เพื่อเสนอแนะว่า ประเทศไทยต้องใช้คำว่า หลักนิติธรรมและหลักธรรมาภิบาลมาต่อต้านการคอร์รัปชัน”

ดร.พจน์ อร่ามวัฒนานนท์ ประธานกรรมการหอการค้าไทยและสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย กล่าวว่า ปัญหาการทุจริตคอร์รัปชัน เป็นปัญหาใหญ่ของการทำธุรกิจและการส่งเสริมการลงทุนในประเทศไทย แม้ว่าทางหอการค้าจะพยายามให้ความร่วมมือกับองค์กรต่อต้านคอร์รัปชัน แต่หากพิจารณาจากดัชนีชี้วัดด้านต่าง ๆ ในระดับโลก ก็พบข้อเท็จจริงว่า การคอร์รัปชันในประเทศไทยยิ่งรุนแรงขึ้น ซึ่งเรื่องนี้เชื่อมโยงกับตัวชี้วัดอีกตัว คือ ดัชนีชี้วัดหลักนิติธรรม ที่ประเทศไทยได้คะแนนไม่ดีเช่นกัน

ประธานสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย ย้ำว่า หากประเทศไทยยังไม่มีแนวทางระงับยับยั้งการทุจริตที่ฝังรากลึกลงไปแล้ว ก็จะส่งผลให้เสียบรรยากาศในการลงทุน เพราะไทยยังมีกฎหมายที่เต็มไปด้วยระเบียบและขั้นตอนที่ล้าสมัย ให้อำนาจในการใช้ดุลพินิจกับหน่วยงานของรัฐมากมายและซ้ำซ้อน สะท้อนว่ายังมีระบบราชการที่ไร้ประสิทธิภาพ เป็นผลให้เกิดการคอร์รัปชัน ในขณะที่ภาคเอกชนพยายามเรียกร้องมาตลอดให้รัฐทำกระบวนการปฏิรูปกฎหมาย เพื่อกำจัดกฎหมายที่ล้าหลังและเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาประเทศ แต่ก็ได้ผลบ้างเท่านั้น

“การขาดเสถียรภาพทางการเมือง และการมีนโยบายด้านเศรษฐกิจที่ไม่ต่อเนื่อง” เป็นอีกปัจจัยสำคัญที่ประธานสภาหอการค้าแห่งประเทศไทยเน้นย้ำว่า ส่งผลทำให้การลงทุนในประเทศยังไม่นิ่ง ดังนั้นภาคเอกชนต้องการให้รัฐมีนโยบายที่นิ่ง ต่อเนื่อง พร้อมไปกับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์โดยเฉพาะด้านการศึกษา

“ภาคเอกชนจะไม่ทนกับการคอร์รัปชันอีกต่อไป ดังนั้น กกร.ตัดสินใจแล้วว่า จะขับเคลื่อนเดินหน้าต่อต้านการคอร์รัปชันร่วมกับองค์กรต่อต้านคอร์รัปชัน (ACT) และ ป.ป.ช. เพราะคนที่ต้องยอมจ่ายเงินให้กับการคอร์รัปชันก็คือพวกเรา”

สำหรับแนวทางที่ภาคเอกชนจะทำเพื่อส่งเสริมภาคเอกชนด้วยกันให้ทำธุรกิจด้วยหลักนิติธรรม จะอยู่ภายใต้ motto ว่า Unlocking New Growth หรือ การปลดล็อกเพื่อการเติบโตของหอการค้าไทย ด้วยการต่อต้านคอร์รัปชัน”

มีกฎหมายล้าสมัย แต่มีคอร์รัปชันเป็น Soft Power ฉุดภาคอุตสาหกรรมไทย แข่งขันไม่ได้ในเวทีโลก

“ที่เราบอกว่า ease of doing business มันจะง่ายได้จริงมั้ย ถ้าการคอร์รัปชันกลายเป็น New Normal ในประเทศไทย … ต้องถามว่านี่ถือเป็น Soft Power ของประเทศหรือเปล่า เพราะมีการจ่ายกันแบบไม่เคอะเขิน จ่ายกันกลายเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ”

นายเกรียงไกร เธียรนุกูล ประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย นำเสนอว่า ขณะนี้มีปัญหาซ้อนปัญหาเกิดขึ้นทั่วโลก ถือเป็น global challenges ทั้งสงครามทางการค้า ปัญหาเชิงภูมิรัฐศาสตร์ ปัญหาการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีที่ส่งผลต่อภาคอุตสาหกรรมการผลิต และหากมาดูเฉพาะในประเทศไทย ก็จะพบปัญหาที่ซ้อนปัญหาอยู่อีก 8 ปัจจัยใหญ่ ที่เคยแจ้งต่อนายกรัฐมนตรีและทีมเศรษฐกิจของรัฐบาลไปแล้ว

8 ปัจจัยปัญหาที่ประธานสภาอุตสาหกรรม กล่าวถึง คือ ภาษีสหรัฐและสงครามการค้า ซึ่งแม้ได้รับการปรับลดภาษีนำเข้าสหรัฐลงมาเหลือ 19% แล้ว แต่ในรายละเอียดยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ข้อยุติ … ปัญหาการทุ่มตลาดมาที่ภูมิภาคอาเซียนอย่างหนัก โดยเฉพาะผลกระทบมากที่สุดคือประเทศไทย จนทำให้ธุรกิจ SME ของไทยกำลังจะไปต่อไม่ได้ … ปัญหาความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์ ซึ่งไทยอยู่ระหว่างความขัดแย้งของประเทศมหาอำนาจ … ปัญหาความขัดแย้งกับกัมพูชา ซึ่งต้องยอมรับว่าส่งผลกระทบกับการค้าชายแดนของไทย เพราะไทยได้เปรียบดุลการค้ากับกัมพูชาอยู่ประมาณปีละ 1 แสนล้านบาท ซึ่งรัฐบาลต้องมีมาตรการช่วยเหลือธุรกิจไทยที่ได้รับผลกระทบ … ปัญหาหนี้ครัวเรือนและหนี้ธุรกิจ ซึ่งเดิมมีข้อมูลว่า หนี้ครัวเรือนของไทยเคยมีมูลค่าสูงถึง 90% ของ GDP และถ้าไปรวมกับหนี้นอกระบบด้วย มีมูลค่าสูงถึง 104% ของ GDP ทำให้ประชาชนไม่มีกำลังซื้อสินค้าเพราะมีหนี้สิน หนี้ธุรกิจก็กำลังจะกลายเป็นหนี้เสีย ส่วนหนี้ SME พุ่งสูงขึ้นไปถึง 7.62% ทั้งหมดเป็นปัญหาที่ต้องให้ธนาคารแห่งประเทศไทยเข้ามาช่วยดู … ปัญหาค่าเงินบาทแข็ง ส่งผลกระทบต่อภาคการส่งออกซึ่งคิดเป็น 60% ของรายได้ GDP และภาคท่องเที่ยว อีก 10% … ปัญหาการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ … และปัญหาเสถียรภาพทางการเมือง

“แต่ภายใต้ปัญหาทั้ง 8 ปัจจัยนี้ มีสิ่งที่เป็นหัวใจอยู่ตรงกลาง ก็คือ ปัญหาเชิงโครงสร้าง อีก 5 เรื่อง” ประธานสภาอุตสาหกรรมฯ ชี้ให้เห็นปัญหาใหญ่กว่าที่ซ่อนอยู่ ประกอบด้วย

“ปัญหามีประชากรเกือบ 14 ล้านคน หรือ คิดเป็น 21% ของจำนวนประชากรเป็นผู้สูงวัย เข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ … ปัญหาติดกับดักประเทศรายได้ปานกลางมาเป็นเวลานาน เพราะอุตสาหกรรมของไทยไม่มีคุณค่าทางการตลาดมากพอ … ปัญหาระบบการศึกษาไม่สอดคล้องกับความต้องการของตลาดแรงงานภาคอุตสาหกรรมแห่งอนาคต ทำให้คนที่เรียนจบมาไม่มีงานทำ … ปัญหางบประมาณไม่สมดุล เพราะมีฐานการเก็บรายได้จากคนเพียงประมาณ 4 ล้านคน เพื่อมาเลี้ยงคนกว่า 60 ล้านคน … และปัญหาการคอร์รัปชันในระบบราชการ ซึ่งเกิดจากทั้งระบบราชการและระบบกฎหมายไทยที่ล้าสมัย … 5 ประเด็นนี้ ถือเป็นปัญหาแกนกลางของไทย”

ส่วนข้อเสนอ ประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ย้ำว่า ต้องเริ่มจากกลับไปกลัดกระดุมเม็ดแรก โดยต้องเข้าใจว่า ดัชนีการเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศใดก็ตามจะต้องวิ่งควบคู่ไปกับการมีค่าดัชนีหลักนิติธรรม (Rule of Law) ที่ดี ประเทศที่มีค่าหลักนิติธรรมดีจึงมีเศรษฐกิจที่เติบโตและมั่นคง แต่ถ้าเป็นไปในทางตรงกันข้าม ก็จะมีสภาพเหมือนกับประเทศไทยในเวลานี้

“เป็นไปได้ยังไง ไทยเคยเป็นประเทศที่เป็นดาวรุ่งในภูมิภาคอาเซียน แต่กลับมีสภาพยับยู่ยี่ขนาดนี้ … ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา (2558-2568) ประเทศเรามีอัตราการเติบโตของ GDP เฉลี่ยปีละ 2% เท่านั้น และในปีนี้ (2568) เมื่อดูทุกไตรมาสแล้ว ค่าเฉลี่ยก็น่าจะอยู่ที่ 1.8-2.2% … ดังนั้น เมื่อเราเข้าไปดูว่าทำไมขีดความสามารถทางการแข่งขันของไทยจึงตกลงมาถึง 5 อันดับ ก็จะเห็นเลยว่า ประสิทธิภาพของรัฐในการให้บริการมีปัญหา โครงสร้างพื้นฐานซึ่งเป็นเรื่องของงบประมาณที่รัฐต้องนำมาลงทุนมีปัญหา ประสิทธิภาพของภาคเอกชนลดลง”

ประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ย้ำว่า ภาคเอกชนพยายามนำเสนอในทุกเวทีในเรื่องของการกิโยตินกฎหมาย ซึ่งมีผลการศึกษาเดิมหากทำไปเพียงพันกว่ากระบวนการ จะช่วยเพิ่ม GDP ได้ถึง 0.8% แต่ที่ผ่านมาก็ยังไม่เกิดขึ้น จึงต้องขอเสนอซ้ำไปว่าขอให้รีบทำทันที เพราะกฎหมายที่มีมากเกินไปและล้าสมัยเป็นที่มาของคอร์รัปชัน

“ย้ำด้วยว่า กกร.ไม่ทน … เพราะการคอร์รัปชันเกิดจากทฤษฎีสามขา คือ นักการเมือง ข้าราชการ และขาที่ต้องจ่ายเงินคือภาคเอกชน … ดังนั้นต้องแก้ที่ 2 ขาฝ่ายรับ คือ นักการเมืองกับข้าราชการ ถ้าทำได้ ประเทศไทยจะแข่งขันได้แน่นอน”

Reinvent Thailand ภาคเอกชน เสนอรัฐบาลจับมือฟื้นเศรษฐกิจไทยด้วยการฟื้นฟูหลักนิติธรรม

“ข้อมูลทุกด้านแสดงให้เห็นถึงความอ่อนแอของเศรษฐกิจไทย โดยสรุปได้เป็น 3 ด้าน คือ ความเปราะบางเชิงโครงสร้างที่มีอยู่เดิม ขาดความสามารถในการแข่งขันในตลาดใหม่ และประสิทธิภาพในการทำงานของรัฐบาล ซึ่งทั้งหมดนี้ มีหัวใจอยู่ที่ประเทศไทยกำลังขาดหลักนิติธรรม”

นายผยง ศรีวณิช ประธานสมาคมธนาคารไทย ระบุว่า ประเทศไทยตลอดหลายปีที่ผ่านมายังไม่สามารถออกจากกับดักการเติบโตได้ และทุกครั้งที่มีวิกฤตก็จะถูกกดให้ย่ำแย่ลงไปอีกอย่างต่อเนื่อง หากยังเป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ ประเทศไทยจะยังเติบโตช้ากว่าประเทศอื่นในภูมิภาค จะถูกแซงไปเรื่อย ๆ และจะนำไปสู่ปัญหาอีกมากมายตามมาในทุกมิติ โดยได้นำเสนอข้อมูลเชิงสถิติหลาย ๆ ด้านมาแสดงเป็นหลักฐานยืนยัน

ข้อมูลแรก คือ ข้อมูลที่ระบุว่า บุคลากรของประเทศไทยในเวลานี้ มีผู้สูงอายุเป็นจำนวนมาก ในขณะที่คนวัยทำงานมีจำนวนลดลง โดยมีการคำนวณไว้ว่าในอีก 10 ปีข้างหน้า ประชากรจะลดลงไปอีก 1 ล้านคน แต่จะมีจำนวนผู้สูงวัยเพิ่มขึ้นเป็น 30% ของประชากรทั้งหมด

ข้อมูลต่อมา คือ ปัญหาความเหลื่อมล้ำ มีตัวเลขระบุว่า คนไทยกลุ่มที่มีรายได้สูงสุดเพียง 10% เป็นกลุ่มที่ครอบครองรายได้สูงถึง 52% ของประเทศ นำไปสู่ปัญหาการจ้างงานตามมา เพราะมีข้อมูลที่สอดคล้องกันชี้ว่า รายได้ส่วนใหญ่ไปกระจุกตัวอยู่กับกลุ่มธุรกิจรายใหญ่เท่านั้น

“ผู้ประกอบการรายใหญ่เพียง 1% คือส่วนที่มีผลต่อ 65% ของ GDP ขณะที่ผู้ประกอบธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม SME ทั้งหมดรวมกัน มีผลเพียง 35% ของ GDP … แต่กลุ่ม SME ที่ส่งผลต่อ GDP น้อยกว่ามาก กลับเป็นผู้จ้างงานคนไทยถึง 70% ของแรงงานทั้งหมด”

ประธานสมาคมธนาคารไทย ยังแสดงตัวเลขที่ทำให้เห็นว่า ประเทศไทยมีเศรษฐกิจนอกระบบมาก คิดเป็นสัดส่วนสูงถึง 48% ของ GDP และมีแรงงานนอกระบบสูงถึง 53% สะท้อนผ่านตัวเลขระบบภาษีอากร ที่มีคนยื่นเสียภาษีประมาณ 11 ล้าน แต่มีคนเสียภาษีจริงเพียงประมาณ 4 ล้านคน และมี SME เพียง 28% อยู่ในระบบ ส่วนอีกกว่า 70% อยู่นอกระบบ นำไปสู่ปัญหามากมายที่มีการศึกษามาแล้วจากธนาคารโลก ทั้งปัญหาประชากรมีรายได้ต่ำกว่าศักยภาพ ปัญหาความยากจนและความเหลื่อมล้ำ ปัญหาการขาดธรรมาภิบาลของหน่วยงานรัฐ ปัญหาผลิตภาพอยู่ในระดับต่ำ ปัญหาการปรับตัวได้ช้า และปัญหามีการพัฒนาที่ยั่งยืนที่ช้ากว่าที่ควรจะเป็น

“ทั้งหมดนี้ ปัญหาที่เป็น Key หลัก ก็คือ การขาดหลักนิติธรรม” ประธานสมาคมธนาคารไทย ย้ำ

อีกหนึ่งปัญหาใหญ่ที่มีข้อมูลมาแสดง คือ ปัญหาหนี้สิน ทั้งหนี้ครัวเรือนและหนี้นอกระบบ รวมสูงถึง 104% ของ GDP ซึ่งมีผลการศึกษาพบว่า ประชากรไทยทั้ง GEN Y และ GEN Z มีหนี้สินมากแล้วทั้งหนี้บ้านและรถยนต์ แต่ที่สำคัญคือ กลุ่มผู้สูงวัยเป็นกลุ่มที่มีหนี้เสียเป็นจำนวนมหาศาล ไม่สามารถชำระหนี้ได้ และต้องไปพึ่งเงินกู้นอกระบบ เพราะไม่มีระบบสวัสดิการของรัฐเข้าไปดูแล และไม่มี Social Safety Net สำหรับกลุ่มเปราะบาง

ข้อมูลที่ถูกนำมาแสดงยังชี้ให้เห็นว่า ประเทศไทยมีแรงงานนอกระบบเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แต่แรงงานในระบบกลับลดลงอย่างต่อเนื่อง ทำให้รายได้ต่อครัวเรือนลดลงตามไปด้วย ในขณะที่การรายงานตัวเลขแรงงานของไทยก็มีปัญหา เพราะนำตัวเลขผู้ว่างงานไปบรรจุไว้ในตัวเลขของแรงงานภาคเกษตรซึ่งไม่สะท้อนความเป็นจริง จากนั้นก็ใช้ทรัพยากรสาธารณะเข้าไปเจือจุนผ่านนโยบายประชานิยมอย่างหนักหน่วงขึ้นไปเรื่อย ๆ

“มาที่ภาคธุรกิจ ข้อมูลของกรมพัฒนาธุรกิจการค้า แสดงให้เห็นด้วยว่า ธุรกิจไทยในช่วงที่ผ่านมา มีสัดส่วนการปิดตัวลงมากกว่าเปิดใหม่ และธุรกิจที่เปิดใหม่ก็อยู่ในภาวะขาดทุน”

นอกจากนี้ ประธานสมาคมธนาคารไทย ยังแสดงให้เห็นข้อมูลที่มีปัญหาอีกหลายด้าน ทั้ง ปัญหาตลาดทุนในไทยไม่ให้ผลตอบแทนในประเทศตามที่พึงจะมี ประสิทธิภาพของภาครัฐตามหลังประเทศเพื่อนบ้านอย่างเวียดนามและมาเลเซียมาหลายปี ปัญหาการเติบโตของเงินสีเทาที่ไม่สามารถเชื่อมโยงหาที่มาของเงินได้ และไม่สามารถหาสาเหตุที่ค่าเงินบาทแข็งตัวได้

สำหรับแนวทางที่จะพาประเทศไทยออกจากวิกฤตนี้ ประธานสมาคมธนาคารไทย นำเสนอแพลตฟอร์มเชิงนโยบายที่เรียกว่า Reinvent Thailand ซึ่งเกิดจากการขบคิดร่วมกันของภาคเอกชน 3 สถาบัน ร่วมกับสถาบันภาคการเงิน คือ สภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง และธนาคารแห่งประเทศไทย โดยจะสร้างเป็นแพลตฟอร์มให้เกิดเวทีถกเถียงสาธารณะโดยมีรัฐเป็น Lighthouse โดยกำหนดเป้าหมายที่จะทำให้สำเร็จในเวลาอันสั้น คือ Quick Big Win ในเวลา 4 เดือน ใน 5 ภาคธุรกิจที่จะสร้างผลกระทบกับ SME และเกิดการจ้างงานมากที่สุด คือ ภาคการท่องเที่ยว ภาคการเกษตรและอาหาร ภาค Medical & Wellness ภาคยานยนต์ และภาค Smart Electronic ซึ่งได้นำเสนอต่อรัฐบาลไปแล้ว และเป็นแพลตฟอร์มที่ กกร.จะให้ความสำคัญ โดยเฉพาะการดำเนินการกิโยตินกฎหมายที่เกี่ยวกับ 5 ภาคธุรกิจนี้

รัฐต้องกิโยตินกฎหมาย โดยไม่ต้องถามหน่วยราชการ ได้ GDP เพิ่มทันที 0.8%

“เรื่องการปฏิรูปกฎหมายที่ซ้ำซ้อนและล้าสมัย หรือการกิโยตินกฎหมาย มีคณะทำงานทำการศึกษากันมานานแล้ว สามารถทำได้เลย และต้องทำอย่างเร่งด่วนด้วย เพื่อไม่ให้กฎหมายเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาเศรษฐกิจประเทศ ถ้ามี Political View ก็สามารถทำได้เลย และได้ยินว่าฝ่ายกฎหมายของรัฐบาลนี้มีความตั้งใจที่จะทำ ก็ต้องรอดู”

ศาสตราจารย์พิเศษกิติพงศ์ อุรพีพัฒนาพงศ์ ประธานกรรมการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ระบุว่า ปัญหาที่ประเทศไทยกำลังพบเจอ คือ ปัญหา “กับดักของกฎหมาย” ซึ่งแยกออกเป็น 3 เรื่องใหญ่ คือ กระบวนการออกกฎหมายที่ล่าช้า การยกเลิกกฎหมาย และการปฏิรูปโครงสร้างภาษีอากร

กระบวนการออกกฎหมายไทยที่มีความล่าช้ามาก เป็นกับดักข้อแรกที่ ศ.(พิเศษ) กิติพงศ์ ให้ข้อมูลว่า การออกพระราชบัญญัติ 1 ฉบับของไทย จะต้องใช้เวลาเฉลี่ยถึงประมาณ 18-26 เดือน ซึ่งถือว่าใช้เวลานานเกินไป เช่นเดียวกับการออกกฎหมายลำดับรองอื่น ๆ ซึ่งมีหลายกรณีที่การออกกฎหมายล่าช้าทำให้ผู้ประกอบการมีค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้นมากจากการไม่มีกฎหมาย และทำให้ประเทศต้องเสียโอกาสในการแข่งขัน

กับดักที่ 2 เป็นกับดักที่ประธานกรรมการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย มองว่า สำคัญที่สุด มีผลกระทบกับภาคเศรษฐกิจมากที่สุด และต้องทำโดยเร่งด่วนที่สุด นั่นคือ การยกเลิกกฎหมายที่ล้าสมัยและซ้ำซ้อน หรือการกิโยตินกฎหมาย ซึ่งในปัจจุบัน ประเทศไทยมีกฎหมายในระดับพระราชบัญญัติถึงเกือบ 1,400 ฉบับ กฎหมายลำดับรองเกือบ 1 แสนฉบับ และประเภทใบอนุญาตอีกประมาณ 7,000 ใบ โดยมีกฎหมายเป็นจำนวนมากที่ไม่สอดคล้องกับบริบทของสังคมปัจจุบัน หรือออกมาซ้ำซ้อนกันเอง เป็นผลให้เจ้าหน้าที่ของรัฐมีอำนาจมาก มีขั้นตอนที่ยุ่งยากและซับซ้อนในการประกอบธุรกิจของเอกชน เกิดช่องทางการคอร์รัปชันได้ง่าย ไม่จูงใจให้ต่างชาติเข้ามาลงทุน พร้อมระบุด้วยว่า ในช่วง 8 ปีที่ผ่านมา ได้มีส่วนร่วมให้เข้าไปช่วยในกระบวนการกิโยตินกฎหมายมาตลอด แต่ทำไปได้เพียงแค่ประมาณ 10% เท่านั้น เพราะติดกระบวนการที่รัฐบาลชุดก่อน ๆ จะต้องไปถามความเห็นจากเจ้าของกระทรวงก่อน และได้รับคำตอบว่า ไม่เห็นด้วยในที่สุด

“มาวันนี้ รองนายกรัฐมนตรีบวรศักดิ์ อุวรรณโณ มาชวนให้ไปช่วยทำกิโยตินกฎหมายอีกรอบ ทั้งที่รัฐบาลนี้จะมีอายุแค่ 4 เดือน โดยบอกว่า จะทุบเลย จะไม่ขอความเห็นจากหน่วยงานเจ้าของกฎหมายแล้ว ก็เป็นสิ่งที่ต้องรอดู เพราะในความเป็นจริงแล้ว ถ้าจะเริ่มด้วยการแก้กฎหมายลำดับรอง ก็สามารถทำเสร็จได้เลยแค่ภายใน 1 เดือนเท่านั้น เพราะมีการศึกษาไว้หมดแล้ว”

“ล่าสุด รัฐมนตรีพาณิชย์ ศุภจี ก็มาคุยที่ตลาดหลักทรัพย์ว่าจะทำให้กระทรวงพาณิชย์เป็นกระทรวงแรกที่กิโยตินกฎหมายได้เร็ว … ผมก็บอกว่า มีการศึกษากฎหมายของกระทรวงพาณิชย์มาหมดแล้ว ทั้งการแก้ พรบ. หรือแก้ในระดับกฎกระทรวง เพียงแต่ว่า มันต้องมี political view ที่จะทำ”

ประธานกรรมการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เสนอต่อไปว่า ถ้า 2 กระทรวงหลัก คือ กระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงการคลัง ซึ่งมีรัฐมนตรีคนนอกที่มาจากภาคเศรษฐกิจเป็นผู้นำการทำกิโยตินกฎหมาย จะช่วยเป็นแรงขับเคลื่อนให้กระทรวงอื่นต้องดำเนินการตาม โดยเฉพาะกระทรวงที่มีกฎหมายล้าสมัยและซ้ำซ้อนมากที่สุดกระทรวงมหาดไทย ก็อาจจะต้องทำตามทันที เพราะนายกรัฐมนตรี อนุทิน ชาญวีรกูล เป็นรัฐมนตรีมหาดไทยด้วย และประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นคือ GDP ของไทยจะเพิ่มขึ้นมาทันที 0.8% พร้อมกับการลดลงของปัญหาคอร์รัปชัน

“ถ้าเรื่องกิโยตินกฎหมายโดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจและตลาดทุนถือเป็นวาระสำคัญที่รัฐบาลซึ่งมีอายุเพียง 4 เดือนจะทำ ก็สามารถทำได้ ด้วยการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน เปิดการรับฟังความเห็น ขอความร่วมมือจากทุกพรรคการเมืองรวมทั้งพรรคฝ่ายค้าน และเสนอเป็นพระราชกำหนดผ่านกลไกรัฐสภาไปเลย … เพราะถ้าไม่ทำในรัฐบาลนี้ ก็คาดว่า รัฐบาลชุดใหม่หลังเลือกตั้งก็คงยากที่จะได้ทำ”

ส่วนกับดักที่ 3 คือ การปฏิรูปโครงสร้างภาษี มีข้อมูลที่สำคัญมาก คือ มีบริษัทจดทะเบียนนิติบุคคลในไทยทั้งหมดประมาณ 9 แสนบริษัท มีประมาณ 3 แสนบริษัทที่ยื่นภาษี และมีเพียงประมาณ 1 แสนบริษัทเท่านั้นที่เสียภาษีจริง และ 800 บริษัทที่อยู่ในตลาดหลักทรัพย์ มีสัดส่วนเป็นผู้เสียภาษีคิดเป็นถึง 34% หรือประมาณ 1 ใน 3 ของรายได้ที่กรมสรรพากรจัดเก็บได้ทั้งหมด จึงต้องไปดูว่า ธุรกิจที่ควรจะต้องเสียภาษีอีกเป็นจำนวนมากหายไปไหน ซึ่งสามารถไปดูได้จากกลไกของตลาดหลักทรัพย์ในการออกมาตรการต่าง ๆ ให้ทุกบริษัทจดทะเบียนต้องเข้าสู่ระบบภาษี รวมทั้งต้องพยายามเปลี่ยน mindset ของคนไทย ที่ไม่มองการเสียภาษีเป็นหน้าที่แต่มองเป็นภาระ จึงต้องทำควบคู่ไปกับการเขียนกฎหมายที่ระบุให้คนไทยทุกคนต้องยื่นภาษี ซึ่งจะทำให้ประเทศไทยมีงบประมาณเพิ่มขึ้นอีกมาก

คอร์รัปชันฝังรากลึก จากหลบซ่อนกลายเป็นสิ่งที่ทุกคนรู้กัน ประเทศไทยต้องไม่ตกต่ำไปกว่านี้อีกแล้ว

“รูปแบบการคอร์รัปชันที่เราเห็นกันในปัจจุบันนี้ ล้วนเป็นเรื่องเดิม ๆ รูปแบบเดิม ๆ ที่เราพูดถึงกันมานานแล้ว แต่ที่เลวร้ายไปกว่าเดิม คือ ในปัจจุบันการคอร์รัปชันมันไม่ใช่การลักกินขโมยกินอีกต่อไป แต่มันกลายเป็นเรื่องที่ทุกคนรู้อยู่แล้ว ว่าจะต้องจ่ายเท่าไหร่”

ดร.มานะ นิมิตรมงคล ประธานองค์กรต่อต้านคอร์รัปชัน (ประเทศไทย) ยกตัวอย่างการคอร์รัปชันหลายรูปแบบที่เกิดขึ้นในประเทศไทยจนกลายเป็นเรื่องปกติ ตั้งแต่ การออกใบอนุญาตต่าง ๆ ทั้งการติดต่อเรื่องที่ดิน ขนส่ง ก่อสร้าง การขอเครื่องหมายรับรองคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร … การคอร์รัปชันในโครงการก่อสร้างภาครัฐซึ่งมักจะดำเนินการได้ล่าช้ากว่ากำหนดเสมอแถมยังก่อให้เกิดอุบัติเหตุจนมีผู้บริสุทธิ์ได้รับความสูญเสีย

อ่านข่าว “นโยบายรัฐ” เพิ่มเติม

เราเคยเชื่อว่า การรับประทานถั่วเหลืองมากขึ้น หรือเพิ่มอาหารเสริม เช่น วิตามินอี วิตามินซี หรือซีลีเนียม จะช่วยลดปัจจัยเสี่ยงมะเร็งเต้านมได้ แต่ปัจจุบันสถาบันวิจัยมะเร็งอเมริกัน (American Institute for Cancer Research) พบว่า “ไม่จริง” เนื่องจากมีหลักฐานสนับสนุนไม่เพียงพอ  แน่นอนว่าไม่มีวิธีใดวิธีหนึ่งที่จะช่วยลดความเสี่ยงในการเป็นมะเร็งเต้านมได้  และยังมีปัจจัยเสี่ยงที่ไม่สามารถควบคุมได้ เช่น พันธุกรรม และอายุที่มากขึ้น

โดยความเสี่ยงขณะอายุ 40 ปี  อยู่ที่ประมาณ 1 ใน 48  และเพิ่มขึ้นเป็น 1 ใน 26 เมื่ออายุ 60 ปี

ควบคุมน้ำหนัก

การศึกษาจำนวนมากแสดงให้เห็นว่าน้ำหนักตัวที่เพิ่มมากขึ้นหลังวัยหมดประจำเดือน เป็นปัจจัยเสี่ยงของมะเร็งเต้านม การศึกษาของสมาคมมะเร็งอเมริกัน พบว่าผู้หญิงที่มีน้ำหนักเพิ่มขึ้น 10–15 กก.ในช่วงวัยผู้ใหญ่ (หลังอายุ 18 ปี) มีแนวโน้มที่จะเป็นมะเร็งเต้านมหลังวัยหมดประจำเดือนมากกว่าผู้หญิงที่น้ำหนักขึ้นไม่เกิน 10 กก. ถึง 40% ยกเว้นผู้ที่ใช้ฮอร์โมนบำบัดในวัยหมดประจำเดือน นักวิจัยยังพบว่าการลดน้ำหนักประมาณ 10  กก. หรือมากกว่าหลังจากหมดประจำเดือนจะช่วยลดความเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งเต้านม

ออกกำลังกาย สัปดาห์ละ 3-4 ชั่วโมง

การศึกษาจำนวนมากแสดงให้เห็นว่าผู้หญิงที่ออกกำลังกายเป็นประจำมีความเสี่ยงในการเป็นมะเร็งเต้านมน้อยกว่าเมื่อเทียบกับผู้หญิงที่ไม่ออกกำลังกาย  โดยสามารถลดความเสี่ยงลงได้ 20–30% ด้วยการออกกำลังกายในระดับความเข้มข้นปานกลาง เช่น การเดินเร็ว เต้นแอโรบิค และโยคะ สัปดาห์ละ 3-4 ชั่วโมง   การออกกำลังกายยังช่วยลดความเสี่ยงของการกลับเป็นซ้ำในผู้ที่เคยได้รับการรักษามะเร็งเต้านม

การออกกำลังกายเป็นประจำ มีผลต่อการหมุนเวียนของฮอร์โมนเอสโตรเจนในเนื้อเยื่อเต้านม รวมถึงมีผลต่อระดับอินซูลินและ Insulin –like growth factor (IGF)  ซึ่งเชื่อมโยงกับการเติบโตของเซลล์มะเร็งเต้านม

หลีกเลี่ยงการดื่มแอลกอฮอล์

ผู้หญิงที่ดื่มแอลกอฮอล์เพียงไม่กี่แก้วต่อสัปดาห์มีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นในการเป็นมะเร็งเต้านม เนื่องจากแอลกอฮอล์มีผลต่อการเพิ่มระดับฮอร์โมนเอสโตรเจน ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการเกิดมะเร็งเต้านม รวมถึงแอลกอฮอล์ยังทำปฏิกิริยากับสารก่อมะเร็ง และยับยั้งความสามารถของร่างกายในการต่อสู้กับมะเร็ง

เพิ่มวิตามินดี

มีงานวิจัยชิ้นหนึ่งพบว่าผู้หญิงที่ได้รับวิตามินดีอย่างเพียงพอ ไม่ว่าจะมาจากการรับประทานอาหารหรือได้รับจากแสงแดด มีความเสี่ยงต่อมะเร็งเต้านมลดลง 50%  ผู้เชี่ยวชาญแนะนำวิตามินดี 800–1,000 IU* ต่อวันสำหรับผู้ใหญ่  เพื่อเพิ่มความแข็งแรงให้กระดูกและลดความเสี่ยงมะเร็งเต้านม อย่างไรก็ตามหากได้รับแสงแดดที่มากพอ อาจเพิ่มวิตามินดีเสริม  400 IU ก็เป็นได้ ทั้งนี้ควรปรึกษาแพทย์เพื่อขอคำแนะนำที่เหมาะสม

ความเสี่ยงในการใช้ยาคุมกำเนิด

การสัมผัสฮอร์โมนเพศหญิงในร่างกายที่ชื่อ เอสโตรเจน ตลอดชีวิตเป็นปัจจัยเสี่ยงของมะเร็งเต้านม โดยเฉพาะผู้ที่ได้รับฮอร์โมนเอสโตรเจนจากแหล่งภายนอกเพิ่มเติม เช่น การใช้ยาเม็ดคุมกำเนิด การใช้ฮอร์โมนรักษาโรคทางนรีเวชหรือการมีบุตรยาก และการรักษาด้วยฮอร์โมนในหญิงวัยทองหรือวัยหมดประจำเดือน มีการศึกษาพบว่าผู้หญิงที่รับประทานยาคุมกำเนิดมีความเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งเต้านมเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ถ้ารับประทานเป็นเวลานานกว่า 1-5 ปีขึ้นไป และความเสี่ยงนั้นจะลดลงเหมือนคนปกติหลังจากหยุดการรับประทานยาเกิน 1 ปี การวิเคราะห์ที่ตีพิมพ์ใน Mayo Clinic Proceedings พบว่าผู้หญิงวัยก่อนหมดประจำเดือนที่ใช้ยาคุมกำเนิดมีความเสี่ยงเป็นมะเร็งเต้านมมากขึ้นก่อนอายุ 50 ปี โดยเฉพาะหากเริ่มรับประทานยาคุมกำเนิดก่อนมีลูกคนแรก

ทั้งนี้ ยังมีการทดลองพบว่าการใช้ฮอร์โมนบำบัดร่วมกันในระยะยาว (เอสโตรเจนและโปรเจสเตอโรน) เพิ่มความเสี่ยงมะเร็งเต้านม และระดับความเสี่ยงจะลดลงหลังจากหยุดฮอร์โมน อย่างไรก็ตามการบำบัดด้วยฮอร์โมนเอสโตรเจนเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพิ่มความเสี่ยง นอกจากนี้ยังพบอีกว่าผู้หญิงที่รับประทานยาไดเอทิลสติลเบสตรอล (Diethylstilbestrol-DES) ในระหว่างตั้งครรภ์ (เพื่อลดโอกาสในการแท้งบุตร) มีความเสี่ยงสูงในการเป็นมะเร็งเต้านม รวมถึงลูกสาวที่คลอดโดยคุณแม่ที่รับยา DES ก็มีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นเช่นกัน แม้ยาคุมกำเนิดและการรักษาด้วยฮอร์โมนจะเพิ่มความเสี่ยงมะเร็งเต้านมเมื่อเทียบกับคนที่ไม่ได้ใช้ยาหรือฮอร์โมน แต่ก็มีประโยชน์ในการรักษาโรคและอาการต่าง ๆ เช่นกัน ดังนั้นควรปรึกษาแพทย์ที่เชี่ยวชาญในการใช้ฮอร์โมนก่อน

ตรวจคัดกรองมะเร็งเต้านม

เต้านมประกอบด้วยไขมันและเนื้อเยื่อเต้านม ผู้หญิงบางคนมีไขมันมากกว่าเนื้อเยื่อเต้านม ขณะที่บางคนก็มีเนื้อเยื่อเต้านมมากกว่าไขมัน ผู้หญิงที่มีเนื้อเยื่อเต้านมที่มีความหนาแน่นสูงมีแนวโน้มเพิ่มโอกาสเสี่ยงการเกิดมะเร็งเต้านม  ทั้งนี้ความหนาแน่นของเนื้อเยื่อเต้านมถูกกำหนดโดยปัจจัยต่างๆ เช่น ฮอร์โมน อายุ และเชื้อชาติ กรณีที่เต้านมมีเนื้อเยื่อเต้านมมากกว่า 50% จะถูกจัดอยู่ในกลุ่ม “เนื้อเยื่อเต้านมมีความหนาแน่นสูง” ซึ่งผลการศึกษาที่ตีพิมพ์ในวารสารทางการแพทย์ New England Journal of Medicine ระบุว่าประสิทธิภาพการทำแมมโมเกรมที่ใช้ตรวจคัดกรองผู้หญิงที่มีภาวะความหนาแน่นของเนื้อเยื่อเต้านมสูงจะลดลง 36 -38%  เพราะความหนาแน่นของเนื้อเยื่อเต้านมจะบดบังก้อนเนื้อไว้

ผู้หญิงที่มีภาวะความหนาแน่นของเนื้อเยื่อเต้านมสูงจะมีโอกาสเสี่ยงในการพัฒนาไปสู่การเป็นมะเร็งเต้านมเพิ่มขึ้น 4-6 เท่า เมื่อเทียบกับผู้หญิงที่เนื้อเยื่อเต้านมมีความหนาแน่นต่ำ

ลักษณะเหล่านี้พบได้บ่อยในหน้าอกของผู้หญิงที่อายุน้อย แต่ก็พบได้ในผู้หญิงที่มีอายุมากโดยเฉพาะการรักษาด้วยฮอร์โมนร่วม (เอสโตรเจนและโปรเจสติน) ความหนาแน่นของเต้านมส่วนหนึ่งเป็นลักษณะที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้เช่นกัน

ด้วยเหตุผลที่ยังไม่แน่ชัดนัก แต่มีความเป็นไปได้อย่างหนึ่งคือเนื้อเยื่อเต้านมที่หนาแน่นมีเซลล์มากกว่า  จึงอาจเป็นปัจจัยทำให้เซลล์มีการเจริญเติบโตและแบ่งตัวกลายเป็นเซลล์มะเร็ง อาจเป็นเรื่องยากที่จะแยกแยะเนื้องอกในเต้านม (ทั้งที่เป็นมะเร็งและไม่เป็นมะเร็ง) เนื่องจากพื้นหลังของเนื้อเยื่อเต้านมที่หนาแน่นบนเครื่องแมมโมแกรมจะปรากฏเป็นสีขาว ส่วนเนื้อเยื่อไขมันจะดูเข้มกว่าและมีความแตกต่างกับเนื้องอก ดังนั้นการตรวจอัลตร้าซาวด์เต้านม เป็นอีกหนึ่งวิธีการตรวจคัดกรองมะเร็งเต้านม ที่สามารถช่วยตอบคำถามหรือแยกแยะเนื้องอกในเต้านม (ทั้งที่เป็นมะเร็งและไม่เป็นมะเร็ง) ที่เกิดจากภาพแมมโมแกรมที่น่าสงสัยได้ แต่ถ้าตรวจแมมโมแกรมและอัลตราซาวนด์แล้วไม่สามารถระบุรอยโรคได้แน่ชัด ควรส่งตรวจวินิจฉัยเต้านมด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า Magnetic Resonance Imaging (MRI) เพิ่มเติม

ขอบคุณข้อมูลจาก : โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีนครินทร์

เมื่อวันที่ 9 ต.ค. 68 ที่ศูนย์การศึกษาพิเศษส่วนกลาง ศ.ดร.นฤมล ภิญโญสินวัฒน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ พร้อมด้วยนายชาญวิทย์ มุนิกานนท์ ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และนายสุธี พงษ์เพียร์ชอบ ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ปฏิบัติหน้าที่เลขานุการ รมช.ศธ.) ตลอดจนนายพิเชฐ โพธิ์ภักดี เลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) และผู้บริหาร สพฐ. เข้าร่วม ณ ห้องประชุมชั้น 6

โดย ศ.ดร.นฤมล กล่าวว่า อาจารย์ได้รับมอบหมายจาก ร.อ.ธรรมนัส พรรหมเผ่า รองนายกรัฐมนตรี ให้ผลักดันงานด้านการศึกษาพิเศษ ตามแนวคิดที่มองเด็กพิเศษ เป็นผู้ที่มีทักษะความสามารถที่แตกต่างออกไป ให้ได้รับการส่งเสริมให้มีอาชีพ มีงาน มีรายได้ หรือได้รับการพัฒนาด้านอื่น ๆ ตามศักยภาพ เช่น กีฬาพาราลิมปิก เป็นต้น ซึ่งล่าสุด ครม. ได้เห็นชอบแต่งตั้ง นายชาญวิทย์ มุนิกานนท์ เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เป็นผู้ที่คลุกคลีอยู่กับผู้พิการและการจัดกีฬาของผู้พิการ หรือ พาราลิมปิก ซึ่งจะเข้ามาช่วยดูแลการศึกษาพิเศษด้วยเช่นกัน

ศ.ดร.นฤมล กล่าวอีกว่า จากการรายงานทำให้ทราบว่า ปัจจุบันในจำนวนผู้เรียนของ สพฐ. กว่า 6 ล้านคน มีนักเรียนพิการเรียนรวมสังกัด สพท. และสังกัด สศศ. ถึงจำนวน 351,531 คน ในโรงเรียน 21,165 แห่ง สวนทางกับจำนวนผู้เรียนโดยรวมของประเทศที่ลดลง จึงต้องการมารับฟังปัญหา อุปสรรคและความต้องการของการจัดการศึกษาพิเศษ ก่อนที่จะมีนโยบายอะไรออกไป เพราะทางรัฐบาลและรองนายกรัฐมนตรีให้ความสำคัญและต้องการสนับสนุนเพื่อยกระดับการศึกษาพิเศษให้เป็นรูปธรรม เช่น เรื่องของงบประมาณ อุปกรณ์ อัตรากำลัง เพราะเราเข้าใจดีว่า โรงเรียนที่ดูแลเด็กเหล่านี้ไม่เหมือนโรงเรียนปกติทั่วไป รวมทั้งเรื่องความก้าวหน้าในอาชีพการงานของครู และบุคลากรด้วย ที่จะต้องมีเกณฑ์ประเมินแตกต่างจากเกณฑ์ทั่วไป

“วันนี้ได้รับฟังเสียงสะท้อนจากผู้บริหาร ครู และบุคลากรภาคส่วนต่าง ๆ ในการจัดการศึกษาพิเศษ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใบประกอบวิชาชีพ เรื่องวิทยฐานะ เรื่องเงินอุดหนุนต่าง ๆ จึงได้สั่งการให้เลขาธิการ กพฐ. และสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ จัดประชุมสัมมนาระดมความคิดเห็นเรื่องเกี่ยวกับหลักเกณฑ์การขอวิทยฐานะในกลุ่มครูการศึกษาพิเศษ รวบรวมสรุปเป็นข้อเสนอต่อบอร์ด ก.ค.ศ. ต่อไป”

ส่วนในเรื่องของการพัฒนานักวิชาชีพให้มีโอกาสในการที่จะเข้ามาเป็นครู ศ.ดร.นฤมล ระบุว่า ตนได้ให้ สพฐ. ไปหารือร่วมกับสำนักงานเลขาธิการคุรุสภา เพื่อหาแนวทางปลดล็อคในเรื่องนี้ เช่นเดียวกับการพัฒนาครู ที่ครูจะจบเฉพาะเอกภาษาไทย เอกวิทยาศาสตร์ แต่ยังไม่มีความรู้ในเรื่องของการดูแลเด็กพิการ ทาง สพฐ. จะต้องดำเนินการพัฒนาครูกลุ่มนี้ โดยให้โรงเรียนเรียนรวมที่มีความโดดเด่น ประสานเชื่อมต่อการทำงานด้านการจัดการศึกษาพิเศษให้กับโรงเรียนเรียนรวมอื่นที่อยู่ในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาและมัธยมศึกษา

“กระทรวงศึกษาธิการให้ความสำคัญกับการศึกษาพิเศษ ที่จะต้องไปดูว่าจะเกลี่ยงบประมาณสนับสนุนการศึกษาพิเศษให้มากขึ้น รวมทั้งเรื่องของสวัสดิการครูการศึกษาพิเศษ ที่ย้ายกลับบ้านไม่ได้ และจะต้องอยู่จังหวัดที่ใกล้เคียงแทน พบว่ามีค่าใช้จ่ายและค่าครองชีพที่สูงนั้น ก็จะสอดคล้องกับนโยบายการปรับปรุงบ้านพักครู ที่กระทรวงศึกษาธิการจะต้องทำงานร่วมกับการเคหะแห่งชาติ กระทรวงการคลัง และกรมธนารักษ์ เพื่อปรับปรุงบ้านพักครูในปีนี้ในระยะเร่งด่วน และระบุไว้ในแผนงบประมาณปี 2570 เพื่อแก้ไขปัญหาในระยะยาวต่อไป” ศ.ดร.นฤมล กล่าวทิ้งท้าย.