Author: ข่าวกรุงเทพฯ

เวียงหนองหล่ม อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย คือหนึ่งในพื้นที่ชุ่มน้ำที่สำคัญ และมีความหลากหลายของระบบนิเวศ ซึ่งอยู่ระหว่างพัฒนาเป็นพื้นที่กักเก็บน้ำ ของกรมชลประทาน และเป็นหนึ่งในโครงการที่กำลังพูดถึงอย่างมากในมุมมองของนักอนุรักษ์ ที่มองว่ามีผลกระทบกับระบบนิเวศ มากกว่าผลดี

สำหรับแผนหลักการพัฒนาและฟื้นฟูเวียงหนองหล่ม ปี พ.ศ. 2566 ถึง 2570 จังหวัดเชียงรายได้รับอนุมัติโครงการจำนวน 65 โครงการ วงเงิน 3,880.85 ล้านบาท โดยแบ่งเป็นแผนพัฒนาเวียงหนองหล่ม 5 ด้าน ได้แก่ด้านการบริหารจัดการพื้นที่ การบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน การท่องเที่ยวและโบราณคดี และด้านการส่งเสริมอาชีพและพัฒนาคุณภาพชีวิต

โดยหากโครงการแล้วเสร็จ เวียงหนองหล่ม จะมีพื้นที่ได้รับประโยชน์จากภาคการเกษตรถึง 49,792 ไร่ สามารถเพิ่มความจุเก็บกักน้ำเพิ่มเป็น 24.22 ล้านลูกบาศก์เมตร และมีปริมาณน้ำที่ผันเข้าพื้นที่กว่า 35.00 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี และประชาชนได้รับประโยชน์ 14,531 ครอบครัว สามารถลดความเสียหายจากพื้นที่น้ำท่วมได้ถึง 13,300 ไร่

นิวัฒน์ ร้อยแก้ว ประธานกลุ่มรักษ์เชียงของ มองว่า การขุดลอกเป็นความคิดที่มีมานาน ซึ่งปัจจุบันก็เห็นชัดเจนว่าแนวคิดในการพัฒนาเวียงหนองหล่ม  ที่เกิดขึ้นจากงบประมาณกว่า  3,800 ล้านบาท มองว่าเป็นการทำลายระบบนิเวศของพื้นที่ชุ่มน้ำสำคัญมากกว่าการพัฒนาเป็นแหล่งกักเก็บน้ำ ซึ่งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องไม่ได้มีการศึกษาความสำคัญของพื้นที่อย่างจริงจัง เพราะหากมีการขุดลอกแล้วมีผลกระทบที่ตามมามากมายทั้งเรื่องระบบนิเวศเพราะพื้นที่ชุ่มน้ำเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยสำคัญของพืช สัตว์

“โดยส่วนตัวได้ติดตามการพัฒนาเวียงหนองหล่มมา 10 กว่าปี เห็นความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นจากการพัฒนาเพื่อจะให้มีแหล่งน้ำใช้เพียงพอต่อการเกษตร หลายสิ่งหลายอย่างที่กรมชลประทานอ้าง แต่สิ่งที่เกิดขึ้น และน่ากลัวมาก คือทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่มีความสำคัญในเรื่องของพื้นที่ชุ่มน้ำโดยเฉพาะเวียงหนองหล่ม”

“ล่าสุดโครงการคืบหน้าไปมากแล้ว และพื้นที่เวียงหนองหล่มก็ถูกทำลายหมดแล้วเช่นกัน ระบบนิเวศต่างๆ ที่เอื้อต่อสิ่งมีชีวิต ต่อวิถีชีวิตของชาวบ้านในท้องถิ่นไม่เหลืออะไรแล้ว ยกตัวอย่างเรื่องการขุดลอกเห็นชัดเจนพื้นที่เหล่านี้เป็นพื้นที่เคยเลี้ยงควายมากหลายพันตัว แต่หนึ่งการพัฒนาขุดลอก ควายลงหากินไม่ได้ ทำให้ชาวบ้านบริเวณนั้นต้องทยอยขายควาย เพราะไม่มีแหล่งหญ้าธรรมชาติ จะทำให้ควายมีสภาพผอมโซและขายไม่ได้ราคา”

ประธานกลุ่มรักษ์เชียงของ กล่าวด้วยว่า นอกจากนี้ พื้นที่ชุมน้ำที่เป็นที่อยู่อาศัยสัตว์ห่วงโซ่อาหารที่สำคัญก็หายไปหมด รวมถึงนกก็หายไปหมดสิ่งสำคัญการพัฒนาแบบนี้เป็นความคิดที่ไม่ได้แบ่งให้เห็นความสำคัญของพื้นที่นี้มีความสำคัญอย่างไร โดยเฉพาะพื้นที่ชุ่มน้ำเป็นเรื่องใหญ่มากแต่ชลประทานไม่เคยสนใจคิดว่าอยากได้น้ำ  ใช้เป็นมีพื้นที่จัดเก็บน้ำมากขึ้นแค่นั้นแต่ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่สำคัญมากกว่าพื้นที่กักเก็บน้ำ

ด้าน นพ.รังสฤษฏ์ กาญจนะวณิชย์ ประธานชมรมอนุรักษ์นกและธรรมชาติล้านนา นักอนุรักษ์และเคลื่อนไหวสิ่งแวดล้อม เปิดเผยว่า ส่วนตัวลงพื้นที่เวียงหนองหล่ม มาเกือบ 30 ปี ทำการสำรวจนกอย่างน้อยที่สุดปีละครั้งขึ้นไป เพื่อติดตามประชากรของนกในพื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบเชียงแสน (หนองบงคาย) และเวียงหนองหล่ม ที่เป็นพื้นที่ติดกัน มีต้นไม้คล้ายเป็นป่าโกงกางน้ำจืด เรียกว่า ‘ต้นอั้น’ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่อยู่ในน้ำได้ ช่วงน้ำท่วมอยู่ใต้น้ำไม่ตาย เป็นระบบนิเวศที่ไม่มีที่อื่น

นพ.รังสฤษฏ์ กล่าวว่า เวียงหนองหล่ม ถ้ามองไกลๆ จะเป็นทุ่งหญ้า แต่เมื่อเดินไปสำรวจ จะกลายเป็นแผ่นดินที่ยุบลงไปได้ เหมือนเดินบนเยลลี่ ข้างล่างเป็นน้ำ แต่มีชั้นของพืชน้ำที่แน่นหนาที่ทับถมมาหลายปี ระบบนิเวศตรงนี้ไม่มีที่อื่น บริเวณนี้จะมีนกที่หายากมากหลายชนิด ‘นกแสกทุ่งหญ้า’ ค้นพบครั้งแรกที่นี่เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว ไม่เคยเจอที่อื่นมาก่อนในเมืองไทย เจอทำรังและวางไข่

นอกจากนั้นเวียงหนองหล่ม ยังเป็นจุดที่น่าตื่นเต้นมากเป็นที่รวมฝูง ‘นกเหยี่ยวทุ่ง’ ซึ่งเหยี่ยวทุ่งมีหลายชนิด เช่น เหยี่ยวด่างดำขาว ยูเรเซีย เหยี่ยวทุ่งตะวันออก เหยี่ยวทุ่งตะวันตก ซึ่งรวมฝูงหลายร้อยตัวเก็บข้อมูลมาเป็น 20 ปี บางปีก็เพิ่มขึ้นหรือบางปีก็ลดลง

“แค่การพลิกดินไม่มีแร่ธาตุขึ้นมากลบดินที่อุดมสมบูรณ์ แค่ไปถามเด็กนักเรียนที่ไหนระบบนิเวศเปลี่ยนหรือไม่ สร้างปัญหาหรือไม่ พืชหายหรือไม่ เด็กหรือใครไปดูไม่น่ายาก น่าจะเห็นได้อย่างชัดเจนกระทบหรือไม่กระทบ ส่วนตัวมองว่าพูดมาได้อย่างไร”

นพ.รังสฤษฏ์ กล่าวต่อว่า การฟื้นตัวอาจมีการฟื้นตัวระดับหนึ่ง อาจต้องใช้เวลา 4-5 ปี แต่ระบบนิเวศจะไม่เหมือนเดิม ไม่ใช่ระบบนิเวศอันเดิม พืชน้ำบางชนิด เช่น ‘ต้นอั้น’ หรือหลายอย่างจะไม่ฟื้นแล้ว หรือ ควายในปางควายก็ลงไม่ได้ เพราะน้ำลึกไม่เหลือสภาพเดิม

‘เหยี่ยวทุ่ง’ เป็นสมบัติล้ำค่า เป็นนกน้ำอพยพไม่ได้อยู่ทั้งปีที่เคยมีหลายร้อยตัว เหลือไม่ถึง 10 ตัว บริเวณหนองบงคาย และเวียงหนองหล่ม เป็นจุดอพยพของนก ในช่วงฤดูหนาวเป็นจุดที่พบนกที่ไม่พบในที่อื่นของประเทศไทย หรือเป็นจุดที่พบนกชนิดใหม่ๆ ของประเทศไทย

“ก่อนจะทำการขุดลอกหรือพัฒนาพื้นที่ชุ่มน้ำที่สำคัญ ต้องมีผู้เชี่ยวชาญด้านนิเวศวิทยา ซึ่งเป็นวิชาชีพผู้เชี่ยวชาญเฉพาะ การขุดลอกต้องมีวิศวกรเฉพาะทาง ระบบนิเวศก็มีความเฉพาะจะทำอะไรในพื้นที่ธรรมชาติ ต้องรับฟังด้วยไม่ได้มองเฉพาะในมุมวิศวกรรมอย่างเดียว

ถ้าสร้างผลกระทบ ถ้าไม่รู้เรื่องหรือรู้เรื่องน้อย และสร้างผลกระทบจะเสียหายร้ายแรงและถาวร หน่วยงานรัฐที่ศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อม หรือประชาพิจารณ์ ต้องทำอย่างจริงจัง ไม่ใช่ศึกษาเพื่อให้โครงการผ่านมา เหมือนมีธงว่า จะทำอะไรก็แล้วแต่ หรือประชาพิจารณ์ที่ทำแบบลวกๆ หรือทำเพราะกฎหมายสั่งให้ทำและไม่ได้ทำเพื่อรวบรวมความคิดเห็นจริงๆ ในการทำทุกอย่างให้กับสังคมหรือประชาชน

เพราะระบบนิเวศหลายอย่างไม่สามารถกลับคืนได้ และมีคุณค่ามหาศาล ซึ่งอาจสร้างผลกระทบมากกว่าประโยชน์ที่จะได้รับ ซึ่งกรมชลประทานผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ฟังเสียง ‘เวียงหนองหล่ม’ เป็นเพียงตัวอย่างหนึ่งเท่านั้นของการพัฒนาโครงการต่างๆ” นพ.รังสฤษฏ์กล่าว

ล่าสุด กรมชลประทาน ได้เปิดเผยข้อมูลว่า โครงการพัฒนาแก้มลิงเวียงหนองหล่ม พร้อมอาคารประกอบ ตำบลจันจว้า อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย มีพื้นที่ประมาณ 14,000 ไร่ เดิมเป็นพื้นที่หนองน้ำธรรมชาติที่มีสภาพตื้นเขินและมีวัชพืชปกคลุม ทำให้ไม่สามารถเก็บกักน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้เกิดปัญหาการขาดแคลนน้ำในพื้นที่ชุมชน

วันที่ 18 พฤษภาคม 2564 คณะรัฐมนตรีได้เห็นชอบกรอบแผนพัฒนาอนุรักษ์ฟื้นฟูกว๊านพะเยา และเวียงหนองหล่ม โดยมอบหมายให้กรมชลประทาน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง วางแผนพัฒนาพื้นที่ดังกล่าว เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนน้ำให้แก่ประชาชน มีการศึกษาความเหมาะสมเบื้องต้น (Reconnaissance Study Report) จากการศึกษาได้ตรวจสอบระเบียบที่เกี่ยวข้องด้านสิ่งแวดล้อม พบว่า โครงการนี้ไม่ได้ตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ หรือพื้นที่ที่ได้รับการคุ้มครองอื่นๆ ตามกฎหมาย ที่สำคัญมีการรับฟังความคิดเห็นจากประชาชนในพื้นที่ก่อนดำเนินการ มีการแบ่งพื้นที่ดำเนินการเป็น 2 โซน ได้แก่

-โซนอนุรักษ์ : เป็นพื้นที่ที่ประชาชนในพื้นที่ขอให้มีการอนุรักษ์ เช่น ป่าโกงกางน้ำจืด ที่มีความสำคัญต่อระบบนิเวศและความหลากหลายทางชีวภาพ

-โซนพัฒนาแหล่งน้ำ : จะมีการขุดลอกตะกอนดินและก่อสร้างอาคารระบายน้ำ ฝายทดน้ำ และระบบส่งน้ำ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเก็บกักน้ำ

กรมชลประทาน ขอยืนยันว่าโครงการพัฒนาแก้มลิงเวียงหนองหล่ม เป็นโครงการที่มีการพัฒนาและอนุรักษ์แหล่งน้ำ โดยคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมและความเป็นอยู่ของประชาชนในพื้นที่เป็นสำคัญ เพื่อให้การเก็บกักน้ำและการใช้ประโยชน์จากแหล่งน้ำดังกล่าว เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ โดยไม่ทำลายหรือกระทบต่อระบบนิเวศ

ขณะที่พื้นที่เวียงหนองหล่ม นั้นมีลักษณะเป็นหนองน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ ครอบคลุม 2 อำเภอ 4 ตำบล มีพื้นที่ประมาณ 14,000 ไร่ เดิมมีความจุเก็บกักประมาณ 8 ล้านลูกบาศก์เมตร มีสภาพตื้นเขิน มีตะกอนตกจม และวัชพืชปกคลุมมาก ทำให้ไม่สามารถเก็บกักน้ำได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ จังหวัดเชียงรายจึงได้แต่งตั้งคณะทำงานพัฒนา อนุรักษ์ และฟื้นฟูเวียงหนองหล่ม

โครงการพัฒนาเวียงหนองหล่ม พร้อมอาคารประกอบ ตำบลจันจว้า อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย มีเป้าหมายเพื่อเพิ่มพื้นที่กักเก็บน้ำและพื้นที่สีเขียว ดำเนินการขุดลอกตะกอนดิน พร้อมก่อสร้างอาคารระบายน้ำ ฝายทดน้ำ และระบบส่งน้ำพร้อมอาคารประกอบ

Skip to content

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยให้การต้อนรับนักเรียนทุนพระราชทาน โครงการมูลนิธิทุนการศึกษาพระราชทานสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร (ม.ท.ศ.) รุ่นที่ 15 จำนวน 100 คน ซึ่งมาเยือนจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและฟังการบรรยายแนะแนวการศึกษาต่อ พร้อมทั้งเปิดโอกาสให้นักเรียนทุนพระราชทานฯ ได้ทำความรู้จักกับคณะและสาขาวิชาต่าง ๆ ของจุฬาฯ เพื่อเป็นข้อมูลสำคัญในการศึกษาต่อมหาวิทยาลัยในอนาคต  เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2568 ณ ห้อง 202 อาคารจามจุรี 4

คุณวิชญ์พิพล ติวะตันสกุล ที่ปรึกษาด้านนโยบายและแผนงาน สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี นำคณะนักเรียนทุนพระราชทานฯ มาที่อาคารจามจุรี 4 การบรรยายเริ่มต้นด้วยการกล่าวต้อนรับอย่างเป็นกันเองโดยคุณธาริณี ไชยประพาฬ ผู้อำนวยการศูนย์สื่อสารองค์กร จุฬาฯ คุณวศพัชร โยธาจันทร์ ผู้อำนวยการฝ่ายขับเคลื่อนพันธกิจ สำนักบริหารวิชาการ จุฬาฯ และคณะ ให้ข้อมูลเกี่ยวกับการเรียนและการสอบเข้าศึกษาในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และตอบคำถามของนักเรียน การรับชมวีดิทัศน์แนะนำจุฬาฯ รวมทั้งรุ่นพี่นิสิตจุฬาฯ บอกเล่าประสบการณ์การสอบเข้าศึกษา

จากนั้นตัวแทนนักเรียนในโครงการฯ กล่าวขอบคุณจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ในโอกาสนี้ นักเรียนได้เข้าชมนิทรรศการผลงานของมหาวิทยาลัย และร่วมสนุกกับกิจกรรมต่าง ๆ ที่นิสิตจัดเตรียมไว้ต้อนรับ ณ ลานกิจกรรม ชั้นล่างอาคารจามจุรี 4

นักเรียนทุนพระราชทาน ม.ท.ศ. เป็นนักเรียนที่ได้รับทุนการศึกษาจากมูลนิธิทุนการศึกษาพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เพื่อส่งเสริมเยาวชนไทยที่เรียนดี ประพฤติดี ให้มีโอกาสทางการศึกษาตั้งแต่ระดับมัธยมปลาย ต่อเนื่องถึงปริญญาตรี

จุฬาฯ สนับสนุนให้อาจารย์ทำงานวิจัย นับว่าเป็นสิ่งที่ดีมากต่อทั้งอาจารย์ นิสิต รวมถึงภาคประชาสังคม

รองศาสตราจารย์ ดร.สุชนา ชวนิชย์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เมื่อเร็วๆ นี้ สำนักงานการรถไฟเมืองหนานหนิง เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง เปิดเผยข้อมูลว่า ถึงวันที่ 4 กันยายน 2568 ขบวนรถไฟสายเส้นทางระเบียงการขนส่งเชื่อมทางบกกับทางทะเลแห่งภาคตะวันตก (New Western Land and Sea Corridor หรือ NWLSC) ได้ขนส่งสินค้าคอนเทนเนอร์รวมกว่า 1.001 ล้านตู้ เพิ่มขึ้นร้อยละ 72.5 เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันในปีที่ผ่านมา นับเป็นครั้งแรกที่มีปริมาณการขนส่งประจำปีเกิน 1 ล้านตู้ และคาดการณ์ว่าปริมาณการขนส่งภายในปี 2568 จะมีปริมาณสูงถึง 1.3 ล้านตู้

ต่อมาเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2568 ขบวนรถไฟเที่ยว X9590 ที่ขนส่งสินค้าแป้งมันสำปะหลังจากไทย น้ำมันจากอินโดนีเซีย และโพลีเอทิลีนจากสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ได้เคลื่อนขบวนออกจากสถานีรถไฟตะวันออกท่าเรือชินโจวไปสู่เมืองฉงชิ่ง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงปริมาณการการขนส่งสินค้าของขบวนรถไฟสายเส้นทางระเบียงการขนส่งเชื่อมทางบกกับทางทะเลแห่งภาคตะวันตกสูงถึง 1.09 ล้านตู้ในช่วงสามไตรมาสแรกของปีนี้ เพิ่มขึ้นร้อยละ 70.3 จากช่วงเวลาเดียวกันของปีที่ผ่านมา ซึ่งมีอัตราการเติบโตสูงเป็นประวัติการณ์ 

สถานีรถไฟตะวันออกท่าเรือชินโจว ตั้งอยู่ในพื้นที่ท่าเรือชินโจวที่เมืองชินโจว เป็นท่าเรือศูนย์กลางของกลุ่มท่าเรือรอบอ่าวเป่ยปู้กว่างซี (หรือที่คนไทยรู้จักในชื่อ “อ่าวตังเกี๋ย”) และเป็น “ข้อต่อ” สำคัญที่ใช้เชื่อมการขนส่งทางเรือกับทางรถไฟ ภายใต้กรอบยุทธศาสตร์ “เส้นทางระเบียงการขนส่งเชื่อมทางบกกับทางทะเลแห่งภาคตะวันตก” ตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นมา สถานีนี้ได้ลำเลียงขนส่งสินค้าปริมาณ 10.572 ล้านตัน เพิ่มขึ้นร้อยละ 29.7 เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีที่ผ่านมา

ปัจจุบัน ขบวนรถไพสายเส้นทางระเบียงการขนส่งฯ ได้พัฒนาจากเส้นทางเดียว “ฉงชิ่ง-กว่างซี-สิงคโปร์” สู่เส้นทางถาวร 26 เส้นทาง เช่น ท่าเรืออ่าวเป่ยปู้-ฉงชิ่ง ท่าเรืออ่าวเป่ยปู้-เสฉวน ท่าเรืออ่าวเป่ยปู้-ยูนนาน ท่าเรืออ่าวเป่ยปู้-กุ้ยโจว และท่าเรืออ่าวเป่ยปู้-ตะวันออก/เหนือกว่างซี ซึ่งได้เชื่อมต่ออย่างราบรื่นกับรถไฟจีน-ยุโรป โดยในจำนวนนี้มีเส้นทางถาวร 15 เส้นทางที่มีจุดเริ่มต้นที่ท่าเรืออ่าวเป่ยปู้ และท่าเรือจ้านเจียงของมณฑลกวางตุ้ง สร้างเครือข่ายการขนส่งประสิทธิภาพสูงที่ใช้ท่าเรืออ่าวเป่ยปู้เป็นศูนย์กลางหลัก เมืองฉงชิ่ง และเฉิงตูเป็นศูนย์กลางการดำเนินงาน และครอบคลุมเมืองหลักทางตะวันตกของจีน

ด้วยการใช้ประโยชน์จากเส้นทางระเบียงการขนส่งเชื่อมทางบกกับทางทะเลแห่งภาคตะวันตก  สินค้าจากกลุ่มประเทศอาเซียน เช่น ยางพาราจากเวียดนามและอินโดนีเซีย และมะพร้าวน้ำหอมและแป้งมันสำปะหลังจากไทย ถูกขนส่งมายังจีนอย่างต่อเนื่อง ในขณะเดียวกัน ผลิตภัณฑ์ใหม่จากวัสดุเคมีของจีน และชิ้นส่วนรถยนต์ก็ถูกส่งไปยังต่างประเทศผ่านการขนส่งแบบทางรางเชื่อมต่อทางทะเล สินค้าที่ขนส่งครอบคลุมหลายสิบหมวดหมู่ รวมถึงสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ ยานพาหนะและอะไหล่ เครื่องจักร และอาหาร เป็นต้น 

เมื่อเดือนมิถุนายน 2568 มีการเปิดเส้นทางสายด่วนระดับพรีเมียมระหว่างเมืองฉงชิง-ท่าเรือแหลมฉบัง ซึ่งเป็นเส้นทางสายด่วนระดับพรีเมียสายที่ 4 ที่เปิดสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของเส้นทางระเบียงการขนส่งเชื่อมทางบกกับทางทะเลแห่งภาคตะวันตก (อีก 3 สาย ได้แก่ ฉงชิ่ง-ไฮฟอง ฉงชิ่ง-การ์ตา และ ฉงชิ่ง-โฮจิมินห์) ได้กลายเป็น “เส้นทางทองคำ” ด้านโลจิสติกส์ระหว่างจีน-ไทย โดยเส้นทางนี้เริ่มจากสถานีหมู่บ้านถวนเจี๋ยของฉงชิง ผ่านท่าเรือชินโจวในกว่างซีเพื่อต่อทางทะเล มุ่งหน้าไปยังท่าเรือแหลมฉบังของไทย โดยใช้เวลาเพียง 6 วัน ซึ่งเร็วกว่าการเดินเรือแบบเดิมมากกว่าร้อยละ 30 เนื่องจากได้ปรับปรุงกระบวนการทั้งหมด ตั้งแต่ “รับตู้สินค้าคืนสถานี ส่งต่อทางรถไฟ และขึ้นเรือตรงเมื่อถึงท่าเรือ” ซึ่งสามารถลดเวลาขนส่งในส่วนทางรถไฟให้เหลือภายใน 32 ชั่วโมง และเมื่อสินค้าเดินทางถึงท่าเรือแล้ว จะได้รับการเคลื่อนย้ายในลำดับแรก ช่วยแก้ไขปัญหาสินค้าค้างท่าเรือในการขนส่งแบบเดิมได้อย่างมีประสิทธิภาพ สินค้าที่ขนส่งส่วนมากเป็นชิ้นส่วนรถยนต์ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

ปัจจุบัน เส้นทางระเบียงการขนส่งเชื่อมทางบกกับทางทะเลแห่งภาคตะวันตกได้เชื่อมต่อ 163 สถานีใน 75 เมืองของประเทศจีน รวมถึงได้ขยายเครือข่ายไปยังท่าเรือ 577 แห่ง ใน 127 ประเทศทั่วโลก โดยในส่วนของเส้นทางที่เกี่ยวข้องกับประเทศไทย ระหว่างท่าเรือชินโจวและท่าเรือของไทยมีเที่ยวเรือประจำสัปดาห์ละ 7 เที่ยว ด้วยการพัฒนาอย่างต่อเนื่องของโครงสร้างพื้นฐานด้านโลจิสติกส์ระหว่างจีนและไทย เส้นทางระเบียงการขนส่งเชื่อมทางบกและทางทะเล กำลังก้าวขึ้นเป็นเสมือนเส้นเลือดหลักที่ขับเคลื่อนการบูรณาการอุตสาหกรรมและความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจระหว่างจีนกับอาเซียน

ความเห็น สคต. ณ เมืองหนานหนิง เส้นทางระเบียงการขนส่งเชื่อมทางบกกับทางทะเลแห่งภาคตะวันตกมีความได้เปรียบด้านการขนส่งทางทะเลเชื่อมต่อทางรางที่มีประสิทธิภาพและรวดเร็ว ทำให้การขนส่งสินค้ามีการเติบโตอย่างก้าวกระโดด ซึ่งได้กลายเป็นเส้นทางสำคัญด้านโลจิสติกส์ที่เชื่อมต่อภาคตะวันตกของจีนกับตลาดอาเซียนและทั่วโลก รวมถึงการขนส่งระหว่างประเทศจีนกับประเทศไทย โดยสินค้าไทย เช่น ผลิตภัณฑ์การเกษตรไทย ผลิตภัณฑ์อาหาร และสินค้าอุตสาหกรรมที่มีมูลค่าเพิ่มสูง สามารถใช้ประโยชน์จากเส้นทางนี้เพื่อเข้าสู่ตลาดภาคตะวันตกของจีนได้อย่างรวดเร็วและมีต้นทุนการขนส่งที่ต่ำลง เส้นทางนี้จึงเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับผู้ประกอบการไทยในการขยายตลาดไปยังจีนและเอเชียกลาง ดังนั้น ผู้ประกอบการไทยสามารถพิจารณาใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ โดยการศึกษาความต้องการของตลาดจีนอย่างรอบคอบ และส่งเสริมสินค้าเฉพาะตัวของไทยที่สอดคล้องกับแนวโน้มการบริโภคของจีนให้เข้าสู่ตลาดจีนผ่านเส้นทางนี้มากขึ้น เพื่อขยายขนาดทางการค้า พร้อมทั้งยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขันและอิทธิพลของผลิตภัณฑ์ไทยในห่วงโซ่อุปทานระดับภูมิภาค

—————————————————-

แหล่งที่มา:

  https://gx.cnr.cn/cnrgx/yaowen/20250915/t20250915_527361788.shtml  https://m.163.com/dy/article/K9JQAE1T05346RC6.html?referFrom=http://www3.xinhuanet.com/silkroad/20250917/3f47e751cdeb47ab98982e7ff9399830/c.html

https://mp.weixin.qq.com/s/p2ZWnzhN8eFcPiD5O83rkw

http://www3.xinhuanet.com/silkroad/20250917/3f47e751cdeb47ab98982e7ff9399830/c.html

 สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ เมืองหนานหนิง