ช่องแคบมะละกา: เหตุใด “จุดคอขวด” สำคัญอีกแห่งสำหรับการค้าโลกจึงกำลังสร้างความวิตกกังวล
ที่มาของภาพ, EPA
คำบรรยายภาพ, “มะละกาเป็นหนึ่งในเส้นทางหลักของเศรษฐกิจโลก” อาซิฟาห์ อัสทรีนา ผู้เชี่ยวชาญด้านช่องแคบมะละกา กล่าว
Author, หลุยส์ บาร์รูโช Role, บีบีซี เวิลด์ เซอร์วิส
เมื่อ 6 ชั่วโมงที่แล้ว
เวลาอ่าน: 6 นาที
ท่ามกลางการปิดล้อมอย่างต่อเนื่องต่อช่องแคบฮอร์มุซ หนึ่งในเส้นทางน้ำทางเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดของโลก เส้นทางสำคัญอีกเส้นสำหรับการค้าก็เริ่มกลายมาเป็นจุดดึงดูดความสนใจของโลกเช่นกัน
ช่องแคบมะละกา (The Strait of Malacca) ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้รับความสนใจอีกครั้งหลังจากเจ้าหน้าที่อินโดนีเซียยืนยันว่าสหรัฐฯ ได้ยื่นข้อเสนอขออนุญาตทางทหารให้บินผ่านน่านฟ้าอินโดนีเซียได้โดยไม่มีเงื่อนไข หลังมีการลงนามในข้อตกลงด้านการป้องกันประเทศเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ด้านกระทรวงการต่างประเทศของอินโดนีเซียระบุว่าการตัดสินใจยังอยู่ระหว่างการพิจารณา
ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่าการเคลื่อนไหวเช่นนี้อาจส่งผลกระทบต่อภูมิรัฐศาสตร์โลก แต่ช่องแคบมะละกาคืออะไร และทำไมจึงมีความสำคัญ ?
อิทธิพลต่อโลก
คำบรรยายภาพ, บริเวณที่แคบที่สุดของช่องแคบมะละกา อยู่ใกล้กับประเทศสิงคโปร์ โดยมีความกว้างเพียงประมาณ 2.8 กม. เท่านั้น
“ช่องแคบมะละกามีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะเป็นเส้นทางเดินเรือที่สั้นที่สุดและมีประสิทธิภาพที่สุดในการเชื่อมต่อมหาสมุทรอินเดียกับมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งทำให้เป็นเส้นทางที่ขาดไม่ได้สำหรับการค้าขายระหว่างตะวันออกกลาง ยุโรป และเอเชียตะวันออก” อาซิฟาห์ อัสทรีนา ผู้กำลังศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์บานา-แชมเปญ ในสหรัฐอเมริกา และผู้เชี่ยวชาญระดับภูมิภาค ซึ่งเป็นผู้เขียนงานวิจัยเกี่ยวกับอุบัติเหตุทางทะเลในช่องแคบ ระบุ
“มันเชื่อมต่อโดยตรงกับทะเลจีนใต้ ซึ่งเป็นเส้นทางที่การค้าโลกประมาณหนึ่งในสามไหลผ่าน” เธอเสริม
จุดที่แคบที่สุดของช่องแคบ บริเวณช่องฟิลลิปส์ (Phillips Channel) ใกล้กับประเทศสิงคโปร์ มีความกว้างเพียงประมาณ 2.8 กม.
จากรายงานล่าสุดของสำนักงานข้อมูลพลังงานแห่งสหรัฐอเมริกา หรือ อีไอเอ (US Energy Information Administration – EIA) พบว่า ในช่วงครึ่งแรกของปี 2025 มีน้ำมัน 23.2 ล้านบาร์เรลต่อวัน ไหลผ่านช่องแคบมะละกา ซึ่งเทียบเท่ากับประมาณ 29% ของปริมาณการขนส่งน้ำมันทางทะเลทั่วโลก
ในห้วงเวลาเดียวกัน ทางน้ำนี้ยังถูกใช้เพื่อขนส่งก๊าซธรรมชาติเหลว (LNG) ประมาณ 260 ล้าน ลบ.ม./วัน
กอกกาย บัลซี อาจารย์ด้านการขนส่งสินค้าและโลจิสติกส์ที่ยั่งยืน จากมหาวิทยาลัยลีดส์ในสหราชอาณาจักร กล่าวว่า ทางน้ำนี้ยังเป็นเส้นทางหลักสำหรับขนส่ง “สินค้าอิเล็กทรอนิกส์ สินค้าอุปโภคบริโภค สินค้าอุตสาหกรรม เครื่องจักร และรถยนต์”
“ประมาณ 25% ของการค้ารถยนต์ทั่วโลกเดินทางผ่านเส้นทางนี้ สินค้าเทกองแห้ง (Dry bulk cargoes) เช่น ธัญพืชและถั่วเหลือง ก็ผ่านช่องแคบนี้เช่นกัน” เขากล่าว
บัลซีเสริมด้วยว่า “เมื่อคุณรวมภูมิศาสตร์ การพึ่งพาพลังงาน ปริมาณสินค้า และความหลากหลายของสินค้าเข้าด้วยกัน ช่องแคบมะละกาจึงแตกต่างจากช่องแคบฮอร์มุซ ฮอร์มุซก็มีความสำคัญต่อการค้าโลกเช่นกัน แต่ไม่ได้เป็นศูนย์กลางการขนถ่ายสินค้าที่สำคัญเท่าช่องแคบมะละกา บทบาทของมันไม่ได้จำกัดอยู่แค่พลังงาน แต่ยังครอบคลุมสินค้าหลากประเภทมากกว่า”
“กล่าวได้ว่าช่องแคบมะละกาเป็นหนึ่งในเส้นทางหลักของเศรษฐกิจโลก” แอสทรีนาเสริม
การปล้นจากโจรสลัดยังคงเป็นอีกปัญหาที่น่ากังวลอย่างต่อเนื่อง มีรายงานเหตุการณ์ปล้นทางทะเล 108 ครั้งทั้งในช่องแคบมะละกาและสิงคโปร์ในปี 2025 ซึ่งเป็นระดับสูงสุดนับตั้งแต่ปี 2007 ตามข้อมูลจากศูนย์แลกเปลี่ยนข้อมูลภายใต้ข้อตกลงความร่วมมือระดับภูมิภาคว่าด้วยการปราบปรามโจรสลัดและการจี้ปล้นโดยใช้อาวุธในเอเชีย (Regional Cooperation Agreement on Combating Piracy and Armed Robbery against Ships in Asia – ReCAAP) ซึ่งเป็นองค์กรที่ตั้งอยู่ในสิงคโปร์
ช่องแคบแห่งนี้ยังเผชิญกับภัยธรรมชาติ ซึ่งรวมถึงสึนามิและปรากฏการณ์จากภูเขาไฟด้วย เช่น สึนามิในเดือน ธ.ค. 2004 ที่ได้สร้างความเสียหายอย่างมากต่อโครงสร้างพื้นฐานบริเวณชายฝั่งใกล้ทางเข้าทางตอนใต้ของช่องแคบ
เหตุใดช่องแคบมะละกาจึงสำคัญ
ที่มาของภาพ, Reuters
คำบรรยายภาพ, อินโดนีเซียระบุว่าทางการยังคงพิจารณาข้อเสนอของสหรัฐฯ เกี่ยวกับการบินผ่านน่านฟ้า หลังจากที่ทั้งสองประเทศได้ลงนามในข้อตกลงด้านการป้องกันประเทศ
ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า ความสำคัญของช่องแคบมะละกาไม่ได้อยู่ที่ความสำคัญทางเศรษฐกิจเท่านั้น แต่ยังอยู่ที่ความอ่อนไหวทางด้านภูมิรัฐศาสตร์ที่เพิ่มมากขึ้นด้วย
“การเพิ่มความตึงเครียดระหว่างจีนกับสหรัฐฯ หรืออินเดียเกี่ยวกับการครอบงำทางทะเลในภูมิภาค อาจส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อการสัญจรผ่านช่องแคบ” บัลซีกล่าว
แอสทรีนากล่าวว่า แม้แต่ความเป็นไปได้ที่กองทัพสหรัฐฯ จะเข้าถึงน่านฟ้าอินโดนีเซียมากขึ้น ก็อาจส่งผลกระทบในระยะยาวได้
“ฉันมองว่ามันอาจทำให้เกิดความไม่มั่นคงในเชิงโครงสร้าง แม้ว่าจะไม่ส่งผลกระทบต่อการค้าในทันทีก็ตาม” เธออธิบาย
งานวิจัยของเธอชี้ว่า โครงสร้างความมั่นคงในปัจจุบันในช่องแคบมะละกาไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อรับมือกับการแข่งขันระหว่างมหาอำนาจ
“มันถูกออกแบบมาเพื่อรับมือกับภัยคุกคามที่ไม่ใช่แบบดั้งเดิม เช่น การปล้นของโจรสลัด การลักลอบขนสินค้า และอาชญากรรมทางทะเล มันไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อรับมือกับการแข่งขันระหว่างมหาอำนาจ” เธอกล่าวพร้อมเสริมว่า “ดังนั้น เมื่อมหาอำนาจอย่างสหรัฐฯ เพิ่มปฏิบัติการมากขึ้น มันจะนำมาซึ่งพลวัตด้านความมั่นคงที่ระบบไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อรองรับ”
อย่างไรก็ตาม ในระยะสั้นเธอกล่าวว่าการหยุดชะงักการขนส่งในช่องแคบนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้น
“ฉันยังไม่คาดว่าการขนส่งสินค้าทางทะเลจะหยุดชะงัก แรงจูงใจในการรักษากระแสการค้าให้ดำเนินต่อไปนั้นมีมากเกินไป” เธอบอก
แต่แอสทรีนาอธิบายต่อไปว่า ความเสี่ยงที่ใหญ่กว่านั้นอยู่ในอนาคตที่ไกลออกไป
“สิ่งที่น่ากังวลคือเส้นทางการยกระดับความขัดแย้งในระยะยาว หากจีนตีความว่านี่คือการเฝ้าระวังที่เพิ่มขึ้นของสหรัฐฯ หรือการวางตำแหน่งเชิงยุทธศาสตร์ใกล้เส้นทางเดินเรือที่สำคัญ จีนอาจตอบโต้ ไม่จำเป็นต้องตอบโต้ด้วยการขัดขวางการค้า แต่ด้วยการขยายการปรากฏตัวหรืออิทธิพลของตนเองในและรอบ ๆ ภูมิภาค” เธอบอก
“นั่นคือจุดที่จะเกิดความเสี่ยงขึ้น คุณอาจเห็นการเปลี่ยนแปลงทีละน้อยจากสภาพแวดล้อมด้านความมั่นคงที่เน้นความร่วมมือและการบังคับใช้กฎหมาย ไปสู่สภาพแวดล้อมที่เน้นการแข่งขันและการทหารมากขึ้น” แอสทรีนาอธิบาย
แม้จะไม่มีความขัดแย้งโดยตรง เธอก็เตือนว่าการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวอาจส่งผลกระทบอย่างเป็นรูปธรรม
“สำหรับการค้าโลก ผลกระทบน่าจะเป็นทางอ้อมแต่ก็สัมผัสได้ เช่น เบี้ยประกันภัยที่สูงขึ้น การรับรู้ถึงความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้น และความผันผวนที่มากขึ้นในเส้นทางที่เศรษฐกิจโลกพึ่งพาอย่างมาก”
นอกจากนี้ เธอยังยังเตือนไม่ให้มองบทบาทของอินโดนีเซียอย่างฉาบฉวยเกินไป
“สิ่งสำคัญคืออย่ามองว่าอินโดนีเซียกำลังเข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง” เธอกล่าว
“อินโดนีเซียดูเหมือนจะดำเนินกลยุทธ์สร้างสมดุล โดยกระชับความร่วมมือกับสหรัฐอเมริกา ในขณะเดียวกันก็รักษาความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งกับจีน และมีส่วนร่วมกับพันธมิตรอื่น ๆ เช่น รัสเซีย”
“ภาพรวมที่ใหญ่กว่านั้นไม่ใช่การสร้างพันธมิตร แต่เป็นความจริงที่ว่าการแข่งขันระหว่างมหาอำนาจกำลังเข้ามาในพื้นที่ซึ่งในอดีตเคยถูกจัดการในฐานะทางเดินร่วมกันสำหรับการค้าโลก”
‘ภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของมะละกา’
ในปี 2003 ประธานาธิบดีหู จิ่นเทาของจีนในขณะนั้น ได้บัญญัติศัพท์ “ภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของช่องแคบมะละกา” เพื่ออธิบายถึงการพึ่งพาเส้นทางน้ำนี้อย่างหนักของจีน
จากข้อมูลของ EIA และ CSIS ChinaPower project พบว่า ประมาณสามในสี่ของการนำเข้าน้ำมันของจีน และประมาณ 60% ของมูลค่าทางการค้าทางทะเลของจีน แล่นผ่านช่องแคบมะละกาและทะเลจีนใต้ที่อยู่ติดกัน
“แต่ไม่ใช่แค่จีนเท่านั้น ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ก็พึ่งพาช่องแคบนี้อย่างมากเช่นกัน โดยประมาณ 90% ของการนำเข้าน้ำมันของพวกเขาผ่านช่องแคบนี้” บัลซีกล่าว
เขากล่าวเสริมว่า เส้นทางน้ำนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับสิงคโปร์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของท่าเรือคอนเทนเนอร์ที่พลุกพล่านที่สุดเป็นอันดับสองของโลก และเป็นศูนย์กลางการเติมเชื้อเพลิงเรือที่สำคัญ
สำหรับจีน แอสทรีนากล่าวว่าการลดการพึ่งพาช่องแคบนี้ไม่ใช่ทางเลือกที่เป็นไปได้ในระยะสั้น
“ฉันไม่คิดว่าจีนจะมีวิธีที่เป็นไปได้จริงที่จะลดการพึ่งพาในส่วนนี้ได้อย่างมีนัยสำคัญ อย่างน้อยก็ในระยะสั้น” เธอกล่าว
“เส้นทางทางเลือกอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็นท่อส่งหรือเส้นทางอื่น ๆ อาจช่วยได้บ้าง แต่ไม่สามารถทดแทนช่องแคบมะละกาได้อย่างมีนัย”
บัลซีแสดงความคิดเห็นไปในทิศทางเดียวกันว่า สองทางเลือกทดแทนช่องแคบมะละกาที่เป็นไปได้มากที่สุด คือ ช่องแคบซุนดาและช่องแคบลอมบอก ซึ่งทั้งคู่ก็อยู่ในน่านน้ำของอินโดนีเซียเช่นกัน
ส่วนช่องแคบทอร์เรส ที่อยู่ใกล้กับปาปัวนิวกินีนั้น “เป็นทางน้ำตื้นที่อ่อนไหว มีแนวปะการัง และเรือพาณิชย์ขนาดใหญ่จะไม่สามารถแล่นผ่านได้” เขาอธิบาย
เขาเสริมว่าการเดินทางอ้อมทางตอนใต้ของออสเตรเลียจะต้องใช้ “ค่าใช้จ่ายและเวลามหาศาล”
ด้วยข้อจำกัดเหล่านี้ แอสทรีนาจึงบอกว่า จีนน่าจะยังคงมุ่งเน้นไปที่การจัดการมากกว่าการกำจัดความเปราะบางของตน
“ภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่การลดการพึ่งพา[ช่องแคบมะละกา] แต่เป็นเรื่องที่ว่าจีนจะจัดการกับการพึ่งพานั้นอย่างไร”
“นั่นเป็นเหตุผลที่เราเห็นว่าจีนไม่ได้มุ่งเน้นแค่การกระจายความเสี่ยงเท่านั้น แต่ยังมุ่งเน้นไปที่การขยายอิทธิพลและการปรากฏตัวในภูมิภาคที่กว้างขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทะเลจีนใต้และตามเส้นทางเดินเรือที่สำคัญ” เธอกล่าวทิ้งท้าย
©2024 องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย