Category: เศรษฐกิจ

ท่ามกลางกระแสการเปลี่ยนแปลงของสังคมไทย ทั้งนโยบายสุราก้าวหน้า การอนุญาตผลิตสุราพื้นบ้าน การขยายเวลาเปิดสถานบันเทิงถึงตี 4 รวมถึงการเตรียมผ่อนปรนเวลาจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ นำมาสู่โจทย์ท้าทายระดับชาติที่ว่า “เราจะหาจุดสมดุลระหว่างเม็ดเงินจากการกระตุ้นเศรษฐกิจและการท่องเที่ยว กับความปลอดภัยและสุขภาวะของประชาชนได้อย่างไร?”

เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2569 ณ โรงแรมแมนดาริน สามย่าน กรุงเทพฯ ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา (ศวส.) ร่วมกับ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และกรุงเทพมหานคร (กทม.) ได้เปิดเวที “การประชุมวิชาการสุราระดับภูมิภาค ภาคกลาง” เพื่อถกประเด็นนี้อย่างเจาะลึก โดยรวบรวมเสียงสะท้อนจากนักวิชาการ ผู้ดูแลนโยบาย และเครือข่ายภาคสังคม นี่คือบทสรุปวาระแห่งชาติที่จะพลิกโฉมการจัดการปัญหาแอลกอฮอล์ของประเทศ

นักดื่มพุ่ง เริ่มดื่มไว ค่าใช้จ่ายแพง

เวทีเริ่มต้นด้วยการกางสถิติภาพรวมที่สะท้อนวิกฤตเงียบในสังคมไทย โดย ดร.ภญ.อรทัย วลีวงศ์ จากกองการต่างประเทศ กระทรวงสาธารณสุข และศูนย์วิจัยปัญหาสุรา ได้ระบุถึงตัวเลขที่น่ากังวลในปี 2567 ซึ่งเป็นเสียงสะท้อนจากตัวเลขของคนที่ดื่มพุ่งขึ้น เริ่มดื่มไว และจ่ายแพงว่า

“ท่ามกลางกระแสการเมืองที่ผลักดันเรื่องสุราเสรีและการผ่อนคลายกฎหมาย เราพบว่าความชุกของการดื่มแอลกอฮอล์ในไทยพุ่งสูงสุดในรอบหลายปี แตะ 35% หรือคิดเป็นประชากรถึง 20.9 ล้านคน กลุ่มวัยทำงาน (20-44 ปี) คือกลุ่มที่ดื่มหนักที่สุดถึง 45.1% ซึ่งเสี่ยงต่อโรคเรื้อรังอย่างตับแข็งและมะเร็งถึง 8 ชนิด แต่ที่น่าตกใจที่สุดคือ เด็กไทยเริ่มดื่มไวขึ้น โดยอายุเฉลี่ยลดลงมาอยู่ที่ 19.9 ปีเท่านั้น”

นอกจากนี้ ข้อมูลยังชี้ให้เห็น “รายจ่ายแฝง” ที่มองไม่เห็น โดยครอบครัวไทยต้องเสียเงินซื้อสุราเฉลี่ยสูงถึง 5,302 บาท/เดือน (3.8% ของค่าอาหารและเครื่องดื่มทั้งหมด) ซึ่งเบียดบังค่าใช้จ่ายจำเป็นในครัวเรือนอย่างมีนัยสำคัญ

เปลี่ยน Mindset สู่ “เศรษฐกิจสุขภาพ” ล้างภาพเมืองปาร์ตี้

เมื่อพูดถึงการควบคุมแอลกอฮอล์ หลายคนมักมองว่าเป็นตัวขัดขวางเศรษฐกิจ แต่ รศ.ดร.ภก.วิทยา กุลสมบูรณ์ กรรมการบริหารแผนคณะที่ 1 สสส. ได้ให้มุมมองที่แตกต่างออกไปอย่างน่าสนใจ

“สิ่งสำคัญแรกสุดคือ Mindset การควบคุมปัจจัยเสี่ยงไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อเศรษฐกิจ แต่คือการสร้างเงื่อนไขให้เติบโตบนฐานของความปลอดภัย เราต้องมุ่งสู่ ‘เศรษฐกิจสุขภาพ’ (Health Economy) ที่ไม่สร้างภาระค่ารักษาพยาบาลในระยะยาว แน่นอนว่าปัจจุบันคนรุ่นใหม่มีเทรนด์หันมาดื่ม Soft Drinks หรือ Mocktails ควบคู่กับการออกกำลังกายเพื่อหลั่งสารโดปามีนสร้างความสุขแทนแอลกอฮอล์ ชุมชนเองก็สามารถสร้างรายได้จากวิถีชีวิตและอาหารปลอดภัยได้โดยไม่ต้องพึ่งพาน้ำเมา”

ด้าน ดร.พญ.เลิศลักษณ์ ลีลาเรืองแสง รองปลัด กทม. ได้ตอกย้ำวิสัยทัศน์ในการยกระดับเมืองหลวงว่า

“ความปลอดภัยและคุณภาพชีวิตที่ดีคือมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจที่ยั่งยืนที่สุด กทม. จะจัดสรรการจัดโซนนิ่ง (Zoning) ที่ได้มาตรฐาน เพื่อเปลี่ยนภาพจาก ‘เมืองปาร์ตี้’ ให้เป็นเมืองท่องเที่ยวคุณภาพสูงระดับสากล เราจะดึงดูดนักท่องเที่ยวที่มีกำลังซื้อด้วยจุดขายด้านซอฟต์พาวเวอร์และวิถีชีวิตที่หลากหลาย แทนการมอมเมา”

พ.ร.บ. ฉบับใหม่ มอบดาบให้ท้องถิ่น ชู 3 โมเดลความสำเร็จภาคกลาง

ไฮไลต์สำคัญของงานคือการเตรียมความพร้อมรับมือ พ.ร.บ. ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ฉบับใหม่ (พ.ศ. 2568) โดย รศ.ดร.นพ.พลเทพ วิจิตรคุณากร ผู้อำนวยการ ศวส. ได้กล่าวถึงหัวใจสำคัญของกฎหมายฉบับนี้ว่า

“กฎหมายฉบับใหม่นี้เปรียบเสมือนการมอบอำนาจให้ ‘คณะกรรมการระดับจังหวัดและพื้นที่’ ได้เข้ามามีบทบาทตัดสินใจมากขึ้น เพื่อออกแบบมาตรการรับมือที่สอดคล้องกับบริบทปัญหาในพื้นที่ของตนเอง โดยต้องขับเคลื่อนบนพื้นฐานของข้อมูล (Data-Driven) อย่างแท้จริง”

ภายในเวทีเสวนา ตัวแทนเครือข่าย และผู้ปฏิบัติงานจริงในพื้นที่ได้มาร่วมแชร์ “นวัตกรรมชุมชน” ที่ประสบความสำเร็จได้อย่างน่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นโมเดลราชบุรี (หยุดวงจรฝากซื้อ) ที่มีตัวแทนภาคประชาสังคมเล่าถึงวิกฤตที่เด็กกว่า 11,200 คนหลุดจากระบบการศึกษา โดยพบว่าต้นตอหนึ่งมาจาก “ผู้ใหญ่ใช้เด็กไปซื้อเหล้า” ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่พรากอนาคตเด็ก ราชบุรีจึงแก้ปัญหาด้วยการสร้างเครือข่ายชุมชนเป็นหูเป็นตา แจ้งเบาะแสร้านค้าที่ละเมิดกฎหมาย และผนึกกำลังกับ กสศ. ดึงเด็กกลุ่มเสี่ยงกลับสู่ห้องเรียน

โมเดลอ่างทอง (กีฬาพา Strong) ตัวแทนคนทำงานพื้นที่เผยถึงกลยุทธ์การใช้ “ฟุตซอล” สู้กับน้ำเมา จัดแคมเปญ “สนุกได้ มันส์ได้ ไร้แอลกอฮอล์” สร้างเกราะคุ้มกันเยาวชนด้วยเครือข่ายครูฝึกสอน เปลี่ยนค่านิยมใหม่ให้กีฬาเป็นทางออกแทนวงเหล้า

พร้อมปิดจบจากโมเดลนครปฐม (นักสืบดิจิทัล) ที่มีตัวแทนสาธารณสุขจังหวัดโชว์ความสำเร็จในการพัฒนาเครื่องมือดิจิทัล ให้เจ้าหน้าที่ใช้ตรวจตราบังคับใช้กฎหมายกับร้านค้าในพื้นที่ได้อย่างแม่นยำและรวดเร็ว

ต่อยอดสู่การปฏิบัติจริงด้วย “นวัตกรรมแก้ปัญหา”

นอกจากการเสวนาบนเวทีที่เข้มข้นแล้ว ภายในงานยังสร้างสีสันและความน่าสนใจด้วย นิทรรศการแสดงผลงานนวัตกรรม จากภาคีเครือข่ายและเยาวชน ที่นำเสนอแนวคิด เครื่องมือ และแคมเปญที่ช่วยแก้ไขปัญหาแอลกอฮอล์ในระดับพื้นที่ได้อย่างเป็นรูปธรรม กิจกรรมนี้สะท้อนให้เห็นว่าการแก้ปัญหาไม่ได้หยุดอยู่แค่การพูดคุยเชิงนโยบาย แต่มีการลงมือปฏิบัติจริง และมีพื้นที่เปิดกว้างให้ทุกคนสามารถนำเสนอไอเดียเพื่อนำไปต่อยอดใช้ประโยชน์ได้จริงในอนาคต

ทิศทางการทำงานในระยะถัดไป

เพื่อให้ “สมดุลแห่งอนาคต” เกิดขึ้นจริง เวทีวิชาการได้สรุปแผนที่นำทาง ในการทำงานระยะต่อไปไว้ 5 ประเด็นหลัก

• พุ่งเป้ากลุ่มเปราะบาง: ลดการหว่านแห แต่ใช้ข้อมูลเจาะลึกว่า เด็ก เยาวชน หรือกลุ่มด้อยโอกาสที่ได้รับผลกระทบอยู่ที่ไหน เพื่อลงพื้นที่รักษาและเยียวยาแบบเฉพาะเจาะจง
• ใช้ Data ขับเคลื่อนแบบ Real-time: เชื่อมโยงฐานข้อมูลอุบัติเหตุ อาชญากรรม และสาธารณสุข เพื่อรับมือปัญหาได้ทันท่วงที
• ใช้พลังสื่อสร้างวาระทางสังคม: นำข้อมูลเชิงคุณภาพและเสียงจากผู้ได้รับผลกระทบ มา Set Agenda เพื่อกระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
• ติดอาวุธให้คนทำงาน: พัฒนาศักยภาพคณะกรรมการระดับจังหวัด ให้นำข้อมูลไปใช้ออกแบบนโยบายได้อย่างเฉียบคม
• มองภาพใหญ่แบบองค์รวม: เชื่อมโยงปัญหาแอลกอฮอล์เข้ากับความยากจน การท่องเที่ยวที่ยั่งยืน และโรคเรื้อรัง (NCDs) เพื่อแก้ปัญหาที่ต้นตอ

การขับเคลื่อนเศรษฐกิจชุมชนและการท่องเที่ยว ไม่จำเป็นต้องยืนอยู่ตรงข้าม หรือแลกมาด้วยความสูญเสียทางสังคมเสมอไป หากภาครัฐ เอกชน และประชาสังคม รักษากลไกความร่วมมือ บังคับใช้กฎหมายอย่างชาญฉลาด และนำข้อมูลมาออกแบบการแก้ปัญหาอย่างตรงจุด สังคมไทยก็จะสามารถก้าวสู่อนาคตที่มี “เศรษฐกิจดี ท่องเที่ยวปลอดภัย และคนไทยมีสุขภาวะที่ดี” ได้อย่างแท้จริงและยั่งยืน

ภาพ : เอกลักษณ์ ไม่น้อย

เมืองกวางโจวเดินหน้าขับเคลื่อนอุตสาหกรรมไมซ์ (MICE) ผ่านการจัดประชุมและงานแสดงสินค้านานาชาติอย่างต่อเนื่อง ในปีแรกของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 15 (2569-2573) โดยมีงาน China Import and Export Fair หรือ Canton Fair ครั้งที่ 139 เป็นกลไกสำคัญ เน้นย้ำให้เห็นถึงบทบาทเมืองในฐานะศูนย์กลางการจัดแสดงสินค้าระดับนานาชาติ

งาน Canton Fair ดังกล่าว มีผู้ซื้อจากต่างประเทศเข้าร่วมกว่า 314,000 ราย จาก 220 ประเทศ/ภูมิภาค มูลค่าคำสั่งซื้อในงานสูงถึง 25,700 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สะท้อนถึงความเชื่อมั่นของผู้ประกอบการทั่วโลกต่อศักยภาพของจีนในฐานะแหล่งจัดหาและศูนย์กลางห่วงโซ่อุปทานโลก

ในช่วง 4 เดือนแรกของปี 2569 เมืองกวางโจวได้จัดงานแสดงสินค้ากว่า 100 งาน ครอบคลุมพื้นที่รวมกว่า 4 ล้านตารางเมตร ครองอันดับสองของจีน ทั้งในด้านจำนวนงานและพื้นที่จัดแสดง สะท้อนการขยายตัวของอุตสาหกรรม MICE และบทบาทของเมืองในฐานะศูนย์กลางการจัดงานระดับประเทศ

เบื้องหลังความสำเร็จดังกล่าว มาจากการที่กวางโจวใช้จุดแข็งด้านฐานการผลิต และอุตสาหกรรมที่ครบวงจร พัฒนาโมเดล “หนึ่งอุตสาหกรรม หนึ่งนิทรรศการ” (One Industry, One Exhibition) เพื่อขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ “ใช้การจัดแสดงส่งเสริมการผลิต และใช้การผลิตสนับสนุนการจัดแสดง” อย่างเป็นระบบ 

ขณะเดียวกัน งานแสดงสินค้าในกวางโจวมีจำนวนผู้ประกอบการต่างชาติที่เข้าร่วมเติบโตอย่างต่อเนื่อง อาทิ

– งาน China International Furniture Fair หรือ CIFF (Guangzhou): แบรนด์ต่างประเทศอย่าง IKEA จากสวีเดน และ Kokuyo จากญี่ปุ่น เข้าร่วมเป็นครั้งแรก มีผู้ชมต่างชาติ 64,000 คน เพิ่มขึ้น 13.2%

– งาน Printing South China & Sino-Label 2026: มีผู้ชมเกือบ 60,000 คน โดยเป็นชาวต่างชาติกว่า 8,000 คน เพิ่มขึ้น 9.2% จากสถิติสูงสุดในปี 2568

– งาน Dental South China: คณะผู้ซื้อจากต่างประเทศสร้างสถิติใหม่ เติบโตขึ้นถึง 3 เท่า

การผสาน “งานแสดง + อุตสาหกรรม” ขับเคลื่อนการยกระดับ

เมืองกวางโจวผลักดันระบบอุตสาหกรรมสมัยใหม่ “12218” ซึ่งเป็นกรอบการพัฒนาอุตสาหกรรมแบบครบวงจร ครอบคลุมทั้งอุตสาหกรรมปัจจุบันและอนาคต โดยตั้งเป้าพัฒนา 15 อุตสาหกรรมเชิงยุทธศาสตร์ เช่น ยานยนต์ไฟฟ้า (EV) ชีวการแพทย์ เซมิคอนดักเตอร์ และปัญญาประดิษฐ์ (AI) พร้อมวางรากฐาน 6 อุตสาหกรรมแห่งอนาคต เช่น หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ เทคโนโลยีอวกาศ และเทคโนโลยีทะเลลึก รวมถึงส่งเสริม 8 ภาคบริการสมัยใหม่ อาทิ การเงิน เทคโนโลยี และโลจิสติกส์

ในช่วง 4 เดือนแรกของปี 2569 งานแสดงสินค้าเชิงอุตสาหกรรมมีสัดส่วนสูงถึงร้อยละ 80 ของงานทั้งหมด สะท้อนการเชื่อมโยงระหว่างภาคการผลิตกับแพลตฟอร์มการค้าอย่างเป็นรูปธรรม เช่น งานแสดงสินค้าเฟอร์นิเจอร์ (China International Furniture Fair) งานแสดงสินค้าความงาม (China International Beauty Expo) และงานแสดงสินค้าอุตสาหกรรมแสง สี เสียง (GETshow และ Prolight + Sound Guangzhou) ซึ่งล้วนมีผู้ประกอบการท้องถิ่นเข้าร่วมเป็นจำนวนมาก

“MICE+” การบูรณาการข้ามอุตสาหกรรม กระตุ้นการบริโภควิถีใหม่

นอกจากนี้ เมืองกวางโจวยังต่อยอดแนวคิด “MICE+” โดยผสานงานแสดงสินค้าเข้ากับอุตสาหกรรมสร้างสรรค์และไลฟ์สไตล์ ตอกย้ำบทบาทของอุตสาหกรรมไมซ์ในฐานะเครื่องมือสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจเมือง ตัวอย่างเช่น งาน Firefly ACG Expo ที่ผสมผสานวัฒนธรรมอนิเมชันกับธุรกิจบริการ สร้างรูปแบบการบริโภคใหม่และเชื่อมโยงกิจกรรมทั่วเมืองกว่า 38 จุด ดึงดูดผู้เข้าชมกว่า 230,000 คน และสร้างมูลค่าการใช้จ่ายโดยตรงกว่า 130 ล้านหยวน ขณะที่งานด้านอีสปอร์ต งานสัตว์เลี้ยง และงานแต่งงาน ยังช่วยขยายฐานผู้บริโภคในกลุ่มคนรุ่นใหม่และกระตุ้นเศรษฐกิจท้องถิ่นอย่างต่อเนื่อง

ผลกระทบด้านเศรษฐกิจต่อประเทศไทย และแนวทางการปรับตัวของภาครัฐ ภาคเอกชน และผู้ประกอบการไทย

การเติบโตของอุตสาหกรรมไมซ์ MICE ของจีนดังกล่าวส่งผลต่อประเทศไทยในหลายมิติ โดยเฉพาะด้านการแข่งขันทางการค้า เนื่องจากผู้ผลิตจีนสามารถเข้าถึงผู้ซื้อทั่วโลกได้โดยตรงผ่านแพลตฟอร์มงานแสดงสินค้านานาชาติ ส่งผลให้ผู้ประกอบการไทยเผชิญแรงกดดันด้านการแข่งขันมากขึ้น นอกจากนี้ แนวโน้มการบูรณาการ “อุตสาหกรรม + งานแสดงสินค้า” ยังเอื้อต่อการสร้างระบบนิเวศทางธุรกิจแบบครบวงจร ตั้งแต่ผู้ผลิต ซัพพลายเออร์ ไปจนถึงผู้ซื้อระหว่างประเทศ ซึ่งอาจทำให้ผู้ประกอบการไทยบางส่วนถูกลดบทบาทในห่วงโซ่มูลค่า อย่างไรก็ตาม การขยายตัวของงานแสดงสินค้าระดับโลก เช่น Canton Fair ก็เปิดโอกาสให้ผู้ประกอบการไทยสามารถเข้าถึงผู้ซื้อจากนานาประเทศ ลดต้นทุนการทำตลาด และสร้างเครือข่ายพันธมิตรทางธุรกิจในระดับสากลได้มากขึ้น

ดังนั้น ประเทศไทยอาจจะพิจารณายกระดับอุตสาหกรรม MICE จาก “ธุรกิจจัดงาน” ไปสู่ “เครื่องมือขับเคลื่อนเศรษฐกิจ” โดยพัฒนางานแสดงสินค้าที่เชื่อมโยงกับอุตสาหกรรมศักยภาพของไทย เช่น การแพทย์ อาหาร ดิจิทัล และอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ ควบคู่กับการใช้จุดแข็งด้านการท่องเที่ยว วัฒนธรรม และ Soft Power เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและดึงดูดผู้เข้าร่วมจากทั่วโลก ขณะเดียวกัน ผู้ประกอบการไทยควรเร่งพัฒนาสินค้าและบริการที่มีมูลค่าเพิ่มสูง เน้นนวัตกรรม ความยั่งยืน และอัตลักษณ์ไทย พร้อมใช้ประโยชน์จากเวทีงานแสดงสินค้าระดับนานาชาติในการขยายตลาดและสร้างความร่วมมือทางธุรกิจในระยะยาว

………………………………………………….

จัดทำโดย สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ เมืองกวางโจว

26 พฤษภาคม 2569

แหล่งข้อมูล

https://mp.weixin.qq.com/s/3L3n85Ur0heJs5YMixZlzQ?scene=1

https://www.gz.gov.cn/zt/gzlfzgzld/gzgzlfz/content/post_10061452.html

วิกฤตสงครามที่ทำให้ราคาพลังงานปรับตัวสูงขึ้น พร้อมๆ กับที่ประเทศไทยได้เข้าสู่ฤดูร้อนในช่วงที่ผ่านมา ปตท. ในฐานะ 1 ใน 5 Shipper (ผู้จัดหาและค้าส่งก๊าซธรรมชาติ) ของประเทศ พร้อมเป็นกลไกสำคัญของภาครัฐ ดูแลความมั่นคงทางพลังงาน เร่งปรับแผนจัดหาก๊าซธรรมชาติ นำเข้า Spot LNG ตามที่ได้รับมอบหมาย พร้อมประสานเพิ่มกำลังผลิตอ่าวไทย เพื่อคนไทยมีไฟฟ้าและก๊าซหุงต้มใช้เพียงพอ และภาคการผลิตของประเทศไม่สะดุด

ช่วงเดือนมีนาคมและเมษายนที่ผ่านมา ประเทศไทยก้าวเข้าสู่ฤดูร้อนอย่างเต็มรูปแบบ ส่งผลให้ความต้องการใช้ไฟฟ้าและก๊าซธรรมชาติของคนไทยพุ่งสูงปรี๊ด แต่ในขณะเดียวกัน โลกเราก็กำลังเผชิญกับสถานการณ์ความไม่สงบในตะวันออกกลาง จนทำให้ผู้ผลิต LNG รายใหญ่อย่างกาตาร์ ไม่สามารถจัดส่งก๊าซได้ตามสัญญา คำถามที่หลายคนสงสัยคือ แล้วแบบนี้ไฟจะดับไหม? พลังงานจะพอใช้หรือเปล่า?

บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) (ปตท.) ในฐานะองค์กรพลังงานของชาติ จึงต้องงัดมาตรการเชิงรุกออกมาสู้กับวิกฤตนี้ ภายใต้หลักการ “มั่นคง โปร่งใส เพื่อประเทศไทย”

แก้เกมวิกฤต ดึงก๊าซอ่าวไทย-นำเข้า Spot LNG

เมื่อก๊าซจากตะวันออกกลางสะดุด ปตท. จึงแก้เกมด้วยการประสานผู้ผลิต เพิ่มกำลังการผลิต ดึงก๊าซธรรมชาติจากอ่าวไทยขึ้นมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด พร้อมกับเจรจาประเทศเพื่อนบ้านเลื่อนแผนซ่อมบำรุงแหล่งก๊าซบนพื้นที่ทับซ้อนออกไปก่อน เพื่อเพิ่มกำลังการผลิตให้มากกว่าปกติ

นอกจากนี้ เพื่อเสริมความมั่นคงทางพลังงานภาครัฐยังได้มอบหมายให้ ปตท. จัดหา LNG แบบรายเที่ยวเรือ หรือที่เรียกว่า “Spot LNG” จำนวน 2 เที่ยวเรือ จากประเทศนอกกลุ่มตะวันออกกลางเข้ามาทดแทน โดยการจัดหาแบบ Spot LNG นี้ จะต้องได้รับความเห็นชอบจากภาครัฐทุกครั้ง และมีการเปิดเผยข้อมูลอย่างโปร่งใสผ่านเว็บไซต์ของ ปตท. ทำให้มั่นใจได้ว่าประเทศไทยจะมีไฟฟ้าใช้อย่างไม่ขาดแคลน

อย่าเอาไม้สักไปทำฟืน! ทำไมต้องผ่าน “โรงแยกก๊าซฯ”

ก๊าซธรรมชาติในอ่าวไทยไม่ได้มีดีแค่เอาไปเผาทำไฟฟ้า ปตท. เปรียบเปรยว่า การส่งก๊าซจากอ่าวไทยไปเผาทำไฟฟ้าเพียงอย่างเดียว ก็ไม่ต่างอะไรกับการเอา “ไม้สักไปทำฟืน”

ดังนั้น เราจึงต้องใช้ประโยชน์ให้ได้อย่างคุ้มค่า ด้วยการนำเข้าไปผ่านกระบวนการแยกก๊าซใน “โรงแยกก๊าซธรรมชาติ” เพื่อคัดแยกสารประกอบที่มีมูลค่าออกมาก่อน ไม่ว่าจะเป็น:

• ก๊าซมีเทน: นำไปผลิตไฟฟ้า ให้ความร้อนในโรงงาน เป็นเชื้อเพลิงรถยนต์ (NGV) และทำปุ๋ยเคมี
• ก๊าซอีเทน: นำไปผลิตพลาสติก เช่น ถุงพลาสติก หลอดยาสีฟัน
• ก๊าซโพรเพน และ บิวเทน: นำไปผลิตเป็นก๊าซหุงต้ม (LPG) และส่วนประกอบอุตสาหกรรมปิโตรเคมี

กระบวนการนี้ช่วยป้องกันไม่ให้เกิด Bypass Gas หรือการปล่อยก๊าซธรรมชาติผ่านไปให้ผู้ใช้ปลายทางโดยไม่ได้แยกสารที่มีมูลค่าออก ซึ่งถือเป็นการสูญเสียโอกาสทางเศรษฐกิจอย่างมาก และในช่วงวิกฤตนี้ ปตท. ได้เลื่อนการซ่อมบำรุงโรงแยกก๊าซฯ หน่วยที่ 6 ออกไป เพื่อเดินเครื่องเต็มกำลัง ผลิตก๊าซ LPG ป้อนให้คนไทยได้อย่างพอเพียง

ส่องสถิติ ยุคสงคราม ใครใช้ก๊าซธรรมชาติเท่าไร?

ข้อมูลการจัดสรรก๊าซธรรมชาติในช่วงสถานการณ์สงคราม (มี.ค. – เม.ย. 2569) เทียบกับสถานการณ์ปกติ (ปี 2568) ชี้ให้เห็นว่ามีการปรับเปลี่ยนสัดส่วนเพื่อรองรับความต้องการที่จำเป็นสูงสุด

• ภาคการผลิตไฟฟ้า: ปรับเพิ่มขึ้นจากสถานการณ์ปกติที่ 61% เป็น 64%
• ภาคอุตสาหกรรม: ลดลงจาก 17% เหลือ 15%
• ภาคปิโตรเคมี: ลดลงเล็กน้อยจาก 14% เหลือ 13%
• ภาคอุตสาหกรรมและครัวเรือน (LPG): รักษาระดับคงที่ 6%
• ภาคการขนส่ง (รถ NGV): รักษาระดับคงที่ 2%

จากตัวเลขนี้จะเห็นว่า การบริหารจัดการก๊าซธรรมชาติของประเทศ เทน้ำหนักไปที่การผลิตไฟฟ้าเป็นหลัก เพื่อให้รอดพ้นช่วงหน้าร้อนไปได้ พร้อมกับเตรียมความพร้อมสถานีบริการ NGV เพื่อรองรับความต้องการที่เพิ่มขึ้น และรักษาระดับการผลิต LPG เพื่อใช้ในประเทศ รวมถึงจัดส่งวัตถุดิบปิโตรเคมีเพื่อหล่อเลี้ยงระบบการผลิตของประเทศให้เดินหน้าต่อไปได้

 หยุดทำด่วน! สิ่งที่ห้ามทำกับผิวหน้าในตอนเช้า ผู้เชี่ยวชาญเตือน ขยันผิดวิธีทำเกราะผิวพัง-สิวบุกโดยไม่รู้ตัว

ผิวหน้าไม่ใช่พื้นบ้าน! เลิกคลั่งสะอาดในตอนเช้า

คุณคิดว่าการล้างหน้าอย่างหมดจดในตอนเช้าคือจุดเริ่มต้นของผิวโกลว์สุขภาพดีใช่ไหม? แต่ในความเป็นจริง ดร.ปิออตร์ โนวาชิก (Dr. Piotr Nowaczyk) นักจุลชีววิทยา ได้ออกมาเตือนถึงพฤติกรรมยอดฮิตที่คนส่วนใหญ่ทำพลาด เพราะมันกำลังเข้ามาทำลาย “ไมโครไบโอม” (Microbiome) หรือระบบนิเวศแบคทีเรียดีบนผิวหน้า ซึ่งเป็นปราการด่านแรกที่ปกป้องผิวจากสิ่งสกปรกและสารเคมี จนทำให้หน้าแห้งกร้าน ระคายเคือง และสิวขึ้นง่ายกว่าเดิม

ดร.โนวาชิก เน้นย้ำว่า การล้างหน้าวันละ 1-2 ครั้งนั้นเพียงพอแล้ว การใช้สารทำความสะอาดที่รุนแรงหรือน้ำที่ร้อนเกินไปบ่อยๆ จะเข้าไปลอกน้ำมันธรรมชาติและทำลายเกราะป้องกันผิวโดยตรง

เช้า-เย็น ล้างไม่เหมือนกัน: สูตรลับที่หลายคนไม่รู้

ตามหลักจุลชีววิทยา ผิวหน้าในแต่ละช่วงเวลาต้องการการดูแลที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง:

• ตอนเย็น: จำเป็นต้องล้างทำความสะอาดอย่างล้ำลึก เพื่อขจัดคราบเครื่องสำอาง ครีมกันแดด ฝุ่นควัน และมลภาวะที่สะสมมาตลอดทั้งวัน

• ตอนเช้า: หลังจากนอนหลับมาทั้งคืน ผิวไม่ได้เผชิญกับมลภาวะหนักหนาขนาดนั้น ดังนั้น แค่ล้างด้วยน้ำเปล่าอุณหภูมิห้องหรือน้ำอุ่นสลับเย็นก็เพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้โฟมล้างหน้าสูตรขจัดความมันเลยด้วยซ้ำ

เช็กด่วน! 3 พฤติกรรมทำร้ายผิวหน้าตอนเช้าที่ต้องหยุดทันที

 1. เอามะนาวหรือสบู่ล้างมือมาล้างหน้า

สบู่ล้างมือถูกออกแบบมาสำหรับผิวบริเวณมือที่มีความทนทานสูง จึงมีส่วนผสมของสารซักฟอก (Detergents) เข้มข้น หากนำมาใช้กับผิวหน้าที่บอบบาง จะทำให้ผิวแห้งขอด เกิดภาวะผิวเสียสมดุล (Dysbiosis) และส่งผลให้แบคทีเรียก่อโรคเติบโตได้ง่ายขึ้น

 2. ใช้น้ำอุ่นจัดหรือน้ำร้อนล้างหน้า

น้ำที่ร้อนเกินไปจะชะล้างน้ำมันหล่อเลี้ยงผิวออกไปจนหมด ทำให้เส้นเลือดฝอยใต้ผิวหนังขยายตัวจนแตกง่าย และกระตุ้นให้ผิวผลิตน้ำมันออกมาทดแทนมากกว่าเดิม ส่งผลให้หน้ามันเยิ้มระหว่างวัน

 3. ใช้เช็ดหน้าแรงๆ ด้วยผ้าเช็ดตัวผืนหนา

แทนที่จะใช้ผ้าขนหนูซับและถูหน้าแรงๆ ซึ่งเป็นการรบกวนผิวและทำให้ผิวเหี่ยวย่นก่อนวัย เปลี่ยนเป็นใช้วิธี “ซับเบาๆ” ด้วยกระดาษทิชชูสำหรับเช็ดหน้า หรือผ้าสะอาดเนื้อนุ่มก็พอ

บทสรุปจากผู้เชี่ยวชาญ

ผิวหนังคือระบบนิเวศที่มีสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กอาศัยอยู่ ไม่ใช่พื้นผิววัตถุที่ต้องขัดถูให้ขาวสะอาดวิ้ง การลดการใช้สารเคมีที่รุนแรง หันมาใส่ใจความอ่อนโยน และเลือกผลิตภัณฑ์ที่เหมาะกับสภาพผิวและเพศ (เนื่องจากสภาพผิวชายและหญิงมีความหนาและชั้นน้ำมันต่างกัน) คือหนทางที่ง่ายที่สุดในการรักษาผิวให้แข็งแรงและดูอ่อนเยาว์ไปได้นานๆ

• หมอย้ำเตือน “อาบน้ำ-ล้างหน้า-สระผม” ต้องเรียงลำดับยังไง รู้ไว้ไม่เสี่ยงโรคทางสมอง!
• หมอเตือน! ตื่นนอนแล้ว “ปากขม-มีกลิ่น” เป็นสัญญาณ 5 โรค แนะวิธีแก้ง่ายๆ รีบทำตาม

เศรษฐกิจไทย ต้นปี 2569 เผชิญกับภาวะความแตกต่างอย่างสุดขั้ว ระหว่างการเติบโตของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่กับการชะลอตัวของธุรกิจขนาดเล็ก

 ข้อมูล ภาวะเศรษฐกิจ ไทย ไตรมาสแรกของปี 2569 ของสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ระบุว่า นับเป็นปรากฏการณ์ที่ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก เมื่อตัวเลข โรงงานปิดกิจการมีจำนวน 156 โรงงาน (เพิ่มขึ้นร้อยละ 11.4) ซึ่งมากกว่า โรงงานเปิดกิจการใหม่ที่มีเพียง 139 โรงงาน (ลดลงถึงร้อยละ 63.9) ถือเป็นครั้งแรกในรอบ 10 ไตรมาส หรือนับตั้งแต่ช่วงปลายปี2566 ที่ตัวเลขการปิดตัวแซงหน้าการเปิดใหม่

อย่างไรก็ตาม ในวิกฤตยังมีโอกาส เมื่อพิจารณาในแง่ของ การขยายกิจการ พบว่ามีโรงงานขยายกิจการถึง106 โรงงาน เพิ่มขึ้นร้อยละ 82.8 โดยมีมูลค่าเงินลงทุนสูงถึง 152.5 พันล้านบาท พุ่งทะยานจากเพียง 8.5 พันล้านบาทในช่วงเดียวกันของปีก่อน

สรุปภาพรวมการลงทุนและแรงงาน

การจ้างงานรวม โรงงานขนาดใหญ่และขนาดกลางมีการจ้างงานสูงถึง 25,126 คน (คิดเป็นร้อยละ 99.3 ของแรงงานในโรงงานที่ขยายกิจการทั้งหมด)

กลุ่มอุตสาหกรรมดาวรุ่ง ผลิตภัณฑ์พลาสติก, อาหาร, เครื่องจักรกล และเครื่องใช้ไฟฟ้า/อิเล็กทรอนิกส์ ยังคงขยายตัวต่อเนื่อง

แชมป์เงินลงทุน อุตสาหกรรมเครื่องจักรกล ครองแชมป์เงินลงทุนขยายกิจการสูงสุดที่ 52.0 พันล้านบาท จ้างงานเพิ่ม 7,886 คน

สัญญาณอันตราย SME ไทย ขีดความสามารถลดลง-ปัจจัยภายนอกรุมเร้า

แม้ภาพรวมการส่งออกและการจ้างงานนอกภาคเกษตรจะยังดูดี แต่ โรงงานขนาดเล็ก กลับเริ่มส่งสัญญาณเปราะบาง โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์โลหะและผลิตภัณฑ์จากพืช ซึ่งได้รับผลกระทบจากปัจจัยหลัก 3 ประการ:

ขีดความสามารถในการแข่งขันลดลง: ผู้ประกอบการไทยในอุตสาหกรรมดั้งเดิม (SMEs) ประสบปัญหาความต้องการสินค้าลดลง

สินค้าต่างประเทศทะลัก การแข่งขันอย่างรุนแรงจากสินค้านาเข้า

ต้นทุนการผลิตพุ่ง: ผลกระทบจากราคาวัตถุดิบที่สูงขึ้นตามสถานการณ์ความขัดแย้งในภูมิภาคตะวันออกกลาง

ตะวันออกกลางระอุ กระทบส่งออกไทยพึ่งพาตลาดสูง

สถานการณ์ความยืดเยื้อในตะวันออกกลางและปัญหาการขนส่งผ่าน ช่องแคบฮอร์มุซ กลายเป็นปัจจัยเสี่ยงซ้ำเติมที่ทำให้ความต้องการสินค้าลดลง โดยเฉพาะกลุ่มสินค้าส่งออกสำคัญที่มีสัดส่วนการพึ่งพาตลาดตะวันออกกลางสูง ได้แก่

สหราชอาณาจักรกระชับความเป็นหุ้นส่วนเชิงยุทธศาสตร์อันยาวนานกับไทยให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ในโอกาสที่นางซีมา มัลโฮตรา รัฐมนตรีฝ่ายกิจการอินโด-แปซิฟิก กระทรวงการต่างประเทศและการพัฒนาของสหราชอาณาจักร เดินทางเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก ระหว่างวันที่ 25-26 พ.ค. ที่ผ่านมา

การเยือนไทยของมัลโฮตรามีวัตถุประสงค์ เพื่อเสริมสร้างความร่วมมือด้านการเติบโตทางเศรษฐกิจ สภาพภูมิอากาศและพลังงาน ความมั่นคง สุขภาพ เทคโนโลยี และความสัมพันธ์ระหว่างประชาชน โดยเน้นย้ำถึงความมุ่งมั่นอย่างต่อเนื่องของสหราชอาณาจักรต่อไทย ในฐานะหุ้นส่วนสำคัญในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน)

หัวใจสำคัญของการเยือนในครั้งนี้ รัฐมนตรีได้ร่วมเป็นประธานการประชุมหารือเชิงยุทธศาสตร์สหราชอาณาจักร–ไทย ครั้งที่ 6 กับนายวิชาวัฒน์ อิศรภักดี ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการต่างประเทศ

ในการหารือนี้ได้ทบทวนถึงความคืบหน้าภายใต้แผนงานหุ้นส่วนยุทธศาสตร์ไทย–สหราชอาณาจักร ปี 2567 UK–Thailand Strategic Partnership Roadmap – GOV.UK และมุ่งเน้นลำดับความสำคัญสำหรับความร่วมมือในระยะต่อไป ประเด็นที่หารือรวมถึงการค้าและการลงทุน สภาพภูมิอากาศและพลังงาน ตลอดจนการดำเนินการร่วมกัน ต่อต้านการลักลอบขนกัญชาและศูนย์หลอกลวง

สหราชอาณาจักรยืนยันความมุ่งมั่นต่อแผนงาน และเน้นย้ำการเติบโตทางเศรษฐกิจผ่านการค้าเสรีและการเพิ่มขึ้นของการลงทุน มูลค่าการค้าโดยรวมระหว่างสหราชอาณาจักรกับไทยอยู่ที่ 7,900 ล้านปอนด์ต่อปี (ราว 346,567.94 ล้านบาท) ซึ่งสนับสนุนการจ้างงานหลายพันตำแหน่งในทั้งสองประเทศ

ด้านดิจิทัล วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี เป็นสาขาสำคัญที่มีการเติบโตสูง ก่อนสัปดาห์เทคโนโลยีลอนดอน ระหว่างวันที่ 8-12 มิ.ย. นี้ มัลโฮตราพบกับผู้นำด้านเงินร่วมลงทุนของไทย เพื่อเน้นย้ำจุดแข็งของสหราชอาณาจักรในฐานะศูนย์กลางนวัตกรรมระดับโลก และหารือโอกาสความร่วมมือระหว่างสหราชอาณาจักรกับไทยในด้านปัญญาประดิษฐ์หรือเอไอ และด้านการลงทุน

มัลโฮตรากล่าวกับผู้แทนอุตสาหกรรมที่เข้าร่วมประชุมว่า “เอไอไม่ได้เป็นเพียงประเด็นของ ‘ภาคเทคโนโลยี’ อีกต่อไป” แต่เป็น “ประเด็นทางเศรษฐกิจและยุทธศาสตร์สำหรับทุกประเทศ” พร้อมเสริมว่า สหราชอาณาจักรพร้อมที่จะเป็นพันธมิตรกับไทย ในการแบ่งปันขีดความสามารถและความเชี่ยวชาญด้านเอไอ”

นอกจากนี้ สหราชอาณาจักรและไทยยังตกลงที่จะต่อยอดความร่วมมือด้านการค้าในกรอบ Enhanced Trade Partnership รวมถึงความคืบหน้าในการเสริมสร้างความร่วมมือด้านกฎระเบียบในสาขาที่มีความสำคัญ เช่น อุปกรณ์ทางการแพทย์และพลังงานหมุนเวียน มัลโฮตรายังได้เยี่ยมชมเครือข่ายห้องปฏิบัติการสาธารณสุขระดับภูมิภาค เพื่อดูว่าความร่วมมือด้านความมั่นคงทางสุขภาพอาเซียน–สหราชอาณาจักร กำลังเสริมสร้างความพร้อมของภูมิภาค ในการรับมือกับภัยคุกคามด้านสุขภาพในอนาคตอย่างไร

ในฐานะที่มีบทบาทเพิ่มเติมซึ่งเป็นรัฐมนตรีด้านความเท่าเทียม มัลโฮตราพบกับสมาชิกรัฐสภาสตรีของไทยและเป็นเจ้าภาพจัดรายการพอดแคสต์ Women in Power ของ UN Women เพื่อแลกเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับการส่งเสริมการมีส่วนร่วมและความเป็นผู้นำทางการเมืองของผู้หญิง ตอกย้ำความมุ่งมั่นของสหราชอาณาจักรต่อการบริหารที่ครอบคลุม และความเป็นหุ้นค่าที่ตั้งอยู่บนคุณค่าในภูมิภาคอินโด–แปซิฟิก

ภายหลังจากการเจรจา มัลโฮตรากล่าวว่า “เห็นได้อย่างชัดเจนกว่าเคย ว่าทั้งสหราชอาณาจักรและไทยต้องเผชิญกับความท้าทายระดับโลกเดียวกัน ตั้งแต่การหยุดชะงักของการค้าบริเวณช่องแคบฮอร์มุซ ไปจนถึงการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว

ในโลกปัจจุบัน ความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจไม่สามารถแยกออกจากความมั่นคงได้อีกต่อไป นั่นคือเหตุผลที่เราทำงานร่วมกันเพื่อส่งเสริมการค้าและการลงทุน พัฒนาอุตสาหกรรมเทคโนโลยีและพลังงานสะอาด และปกป้องประชาชนของเราจากการฉ้อโกงทางออนไลน์”

สหราชอาณาจักรยินดีต่อข้อตกลงในการจัดการประชุมหารือด้านความมั่นคงไทย–สหราชอาณาจักร ครั้งต่อไป เพื่อเสริมสร้างความร่วมมือด้านความมั่นคง ปกป้องผลประโยชน์ร่วมกัน และยึดมั่นในค่านิยมที่มีร่วมกัน ท่ามกลางสภาพแวดล้อมโลกและภูมิภาค ที่มีความโกลาหลเพิ่มมากขึ้น

การเยือนครั้งนี้เกิดขึ้นภายหลังเสร็จสิ้นการเฉลิมฉลองครบรอบ 170 ปีความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสหราชอาณาจักรกับไทย ตอกย้ำถึงความมุ่งมั่นร่วมกัน เพื่อเสริมสร้างความเป็นหุ้นส่วนที่แข็งแกร่งและมุ่งสู่อนาคตยิ่งขึ้น.

ขอขอบคุณ สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทย