Blog

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) หรือสภาพัฒน์ เปิดเผยตัวเลขผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ไตรมาส 2/69 ขยายตัว 1.9% จากตลาดคาด 1.7% แต่ชะลอลงจาก 2.8%ในไตรมาสแรกของปี 69 และเมื่อปรับผลของฤดูกาลออกแล้ว เศรษฐกิจไทยในไตรมาส 2/69 ลดลงจากไตรมาสแรก 0.2%

ด้านการใช้จ่าย การลงทุนภาคเอกชนขยายตัวเร่งขึ้น การอุปโภคบริโภคภาคเอกชน การใช้จ่ายภาครัฐ และการส่งออกสินค้าชะลอตัว ขณะที่การลงทุนภาครัฐลดลง ด้านการผลิต สาขาเกษตรกรรม การป่าไม้ และการประมง สาขาการผลิตสินค้าอุตสาหกรรม สาขาที่พักแรมและบริการด้านอาหาร สาขาการขายส่งขายปลีก การซ่อมยานยนต์และจักรยานยนต์ สาขาขนส่งและสถานที่เก็บสินค้า และสาขาก่อสร้างชะลอตัวลงจากไตรมาสก่อนหน้า

ภาพรวมเศรษฐกิจไทย ไตรมาส 2/69 ขยายตัว 1.9% เมื่อดูเครื่องชี้ทั้งด้านการผลิต และการใช้จ่าย จะเห็นว่าชะลอตัวลงหมด ยกเว้นการส่งออก และการลงทุนที่ขยายตัวได้ดีมาก โดยเฉพาะการลงทุนภาคเอกชน ที่ขยายตัวสูงถึง 13.4% เป็นการขยายตัวสูงสุดในรอบ 54 ไตรมาส นับจากปี 2555 และการส่งออกสินค้าในไตรมาส 2 ที่ขยายตัวได้ดีถึง 14.1% นายดนุชา พิชยนันนท์ เลขาธิการสภาพัฒน์ ระบุ

ทั้งนี้ ส่งผลให้ภาพรวมเศรษฐกิจไทย ในช่วงครึ่งปีแรก (ม.ค. มิ.ย.69) ขยายตัวได้ 2.4%

ส่วนที่ในไตรมาส 2/69 ดุลบัญชีเดินสะพัด ติดลบ 12% ต่อ GDP นั้น นายดนุชา กล่าวว่า ไทยขาดดุลการค้า และขาดดุลบริการ จึงส่งผลให้ขาดดุลบัญชีเดินสะพัดสูงในช่วงไตรมาส 2/69 โดยปัจจัยสำคัญมาจากราคาน้ำมัน ซึ่งในช่วงที่เกิดความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ทำให้ไทยต้องเร่งนำเข้าน้ำมันเพิ่มขึ้นถึง 117% และเป็นช่วงที่ราคาปรับตัวเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง แต่ถ้าหักผลของน้ำมัน กับทองคำออก จะพบว่าดุลการค้าของไทยยังเกินดุล 9 พันล้านดอลลาร์

อย่างไรก็ดี สถานการณ์ในช่วงถัดไป ที่ไทยนำเข้าน้ำมันจากภูมิภาคอื่นทดแทน และปริมาณน้ำมันในประเทศมีเพียงพอ จนเริ่มจะมีกำลังการผลิตส่วนเกิน ซึ่งหากสามารถบริหารจัดการในส่วนนี้ได้ เช่น ลดกำลังการผลิตลง และพิจารณานำเข้าในปริมาณที่เพียงพอในแต่ละวัน แต่ละเดือน ประกอบกับราคาน้ำมันโลกที่เริ่มปรับตัวลดลง ก็เชื่อว่าจะทำให้ดุลการค้าปรับตัวดีขึ้นได้

โดยรวม ต้องดูเรื่องดุลบริการด้วย เพราะที่กระทบจากค่า freight ค่าประกัน และนักท่องเที่ยวลดลง ปกติดุลบริการจะเพิ่มในไตรมาสสุดท้าย หลังจากที่นักท่องเที่ยวเข้ามาเยอะ แต่ปีนี้อาจไม่เป็นอย่างนั้น เพราะประเทศต่าง ๆ มีปัญหาค่าครองชีพ ทำให้นักท่องเที่ยวที่เข้ามาไม่สูงอย่างคาด และอาจทำให้ดุลบัญชีเดินสะพัดปีนี้ -1.2% ต่อ GDP นายดนุชา กล่าว

ส่วนแนวโน้มเศรษฐกิจไทย ไตรมาส 3/69 นั้น เลขาธิการสภาพัฒน์ ประเมินว่า สถานการณ์เศรษฐกิจจะปรับตัวดีขึ้นกว่าไตรมาส 2 เนื่องจากในช่วงไตรมาส 2 ที่ผ่านมา เศรษฐกิจไทยได้รับผลกระทบค่อนข้างมาก จากเหตุการณ์ความขัดแย้งในภูมิภาคตะวันออกกลาง โดยคาดการณ์ทั้งปี 69 เศรษฐกิจไทยจะขยายตัวได้ในกรอบ 2.0-2.5%

ช่วงถัดไป มองว่าเศรษฐกิจไทยน่าจะปรับตัวดีขึ้น และคาดว่าทั้งปีนี้ เศรษฐกิจจะโตได้ 2.2% (ค่ากลาง) นายดนุชา กล่าว

ทั้งนี้ เศรษฐกิจไทยในช่วงครึ่งหลังของปี 2569 มองว่า สถานการณ์ต่าง ๆ ยังมีความไม่แน่นอนสูง ซึ่งจะต้องติดตามอย่างใกล้ชิด รวมทั้งเร่งรัดการลงทุนของภาครัฐ และรักษาระดับการลงทุนของภาคเอกชน และภาคการส่งออกให้เติบโตอย่างต่อเนื่อง ตลอดจนการเฝ้าระวังสถานการณ์น้ำ โดยเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ปริมาณน้ำเริ่มขาดแคลนในบางจุด อีกทั้งติดตามสถานการณ์ราคาสินค้าที่อาจจะมีการปรับตัวสูงขึ้น หลังจากดัชนีราคาผู้ผลิต (PPI) ปรับตัวสูงขึ้น ซึ่งที่ผ่านมา ก็ได้มีการเตรียมการไประดับหนึ่งแล้ว โดยเฉพาะการใช้จ่ายจากเม็ดเงินตาม พ.ร.ก.กู้เงินฯ ในแง่การช่วยเหลือและบรรเทาค่าครองชีพ และการเปลี่ยนผ่านพลังงานในช่วงถัดไป

โดย กษมาพร กิตติสัมพันธ์/รัชดา คงขุนเทียน

---

วันที่ 17 สิงหาคม 2569 เวลา 10.02 น.

กลยุทธ์ : แรงซื้อหด รอพักตัว
แนวต้าน : $4,400 , 68,900 บาท
แนวรับ : $4,300 , 68,000 บาท
.

ทองคำเริ่มชะลอแรงซื้อ หลังปัจจัยเศรษฐกิจหมดแรงกระตุ้น หลังตลาดรับรู้ตัวเลขสำคัญทั้ง Nonfarm และเงินเฟ้อสหรัฐฯ ไปแล้ว ช่วงนี้ทองคำจึงมีแนวโน้มเคลื่อนไหวตามปัจจัยทางเทคนิคมากขึ้น โดยตลาดเริ่มหันไปจับตาการประชุม Jackson Hole วันที่ 27–29 สิงหาคม เพื่อประเมินทิศทางดอกเบี้ยของ Fed ขณะที่ความเสี่ยงด้านภูมิรัฐศาสตร์เริ่มถูกตลาดรับรู้ไปมากแล้ว ทำให้หากไม่มีสถานการณ์ใหม่เข้ามา ทองอาจขาดแรงผลักดันให้ขึ้นต่อในระยะสั้น
.

ด้านปัจจัยพื้นฐานยังมีแรงพยุงอยู่ โดยเฉพาะแรงซื้อทองคำจากธนาคารกลางทั่วโลกที่ยังเดินหน้าสะสมทองเพื่อกระจายความเสี่ยงจากดอลลาร์ ขณะที่เงินบาทที่กลับมาอ่อนค่าเหนือ 33 บาทต่อดอลลาร์ก็ช่วยหนุนราคาทองคำในประเทศ แม้ทองโลกจะเริ่มพักตัวก็ตาม อย่างไรก็ตาม หากทองคำขึ้นทดสอบบริเวณ $4,450–4,500 ซึ่งเป็นโซนแนวต้านสำคัญ อาจเห็นแรงขายทำกำไรออกมา ดังนั้นช่วงนี้จึงต้องระวังการไล่ซื้อบริเวณราคาสูง
.

ด้านเทคนิค ทองคำยังไม่เสียโครงสร้างขาขึ้น แต่โมเมนตัมเริ่มชะลอ แนวรับแรกอยู่ที่ $4,300 หรือ 68,000 บาท หากยืนได้ มีโอกาสแกว่งสะสมกำลังและกลับขึ้นทดสอบ $4,400 อีกครั้ง แต่หากหลุดลงมา แนวรับถัดไปอยู่บริเวณ $4,200–4,100 ดอลลาร์ ซึ่งเป็นโซนที่น่าสนใจสำหรับการทยอยสะสม กลยุทธ์ช่วงนี้จึงเน้นรอพักตัว ไม่ไล่ราคา และติดตามสัญญาณจาก Jackson Hole เป็นตัวชี้ทิศทางรอบใหม่ของทองคำในช่วงปลายเดือน

.

บทวิเคราะห์โดย : นักวิเคราะห์ InterGOLD

#ข่าวตัวเลขเศรษฐกิจ #InterGOLD #อินเตอร์โกลด์ #ลงทุนทองคำแท่ง #ราคาทองวันนี้ #ทองคำแท่ง #ทองคำแท่งราคา

สนใจเปิดบัญชีซื้อขายทองคำแท่ง : คลิก

เศรษฐกิจญี่ปุ่นไตรมาส 2 ขยายตัว 1.1% ต่ำกว่าคาด ได้รับผลกระทบจากสงครามอิหร่าน สหรัฐที่ดันราคาน้ำมันสูงขึ้น ส่งผลกระทบต่อการใช้จ่ายของครัวเรือนและบริษัทญี่ปุ่น 

แจ้งปัญหาการใช้งานได้ที่ เพจสยามรัฐออนไลน์ภาพ-โฆษณา-ข่าว-บทความ รวมถึงข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์สยามรัฐ อยู่ภายใต้โดเมน siamrath.co.th เท่านั้นผู้ดูแลเว็บไซต์ นายวิชัย สอนเรือง ดูแลรับผิดชอบข่าว / ภาพ / โฆษณา / ข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์

เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ผมในฐานะรองประธานสายงานอาเซียน-โลจิสติกส์ของสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ได้เข้าร่วมประชุมสายงานอาเซียนฯ มีอยู่ช่วงหนึ่งที่มีท่านผู้แทนจากกระทรวงต่างประเทศ ท่านวีระศักดิ์ เปรมอารีย์ (ต้องขออภัยที่เอ่ยนามท่านโดยไม่ได้ขออนุญาต) ท่านได้กล่าวถึงการเชื่อมโยงประเทศไทยสู่ประเทศในกลุ่มรอบอ่าวเบงกอล หรือ BIMSTEC ผ่านประเทศเมียนมา โดยเส้นทางบก “ทางหลวงสามฝ่ายไทย-เมียนมา-อินเดีย” และเส้นทางขนส่งทางทะเลที่รัฐบาลเมียนมา ได้ยกมาเป็นวาระแห่งชาติไปแล้ว

นั่นคือเส้นทางจากท่าเรือระนอง-ย่างกุ้ง-จิตตะกอง(บังกลาเทศ) ซึ่งต้องบอกว่าโดนใจผมมาก โดยเฉพาะเส้นทางขนส่งทางทะเลที่ผมได้พยายามอย่างมาก ที่อยากจะช่วยให้ท่าเรือระนองยกสถานะขึ้นมาเป็นท่าเรือระดับสากล นับตั้งแต่ผมเข้ารับตำแหน่งประธานอนุกรรมการส่งเสริมธรุกิจในภูมิภาคอาเซียนสมัยที่ผ่านมาครับ วันนี้ผมขออนุญาตนำเอาความคิดของผมมาเล่าสู่กันฟังนะครับ

หลังจากการเดินทางมาเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการ ของประธานาธิบดีสหภาพเมียนมาฯพณฯท่าน พล.อ.อาวุโส มิน อ่อง หล่าย ผู้นำเมียนมาในห้วงเวลานี้ จะเห็นว่านี่ไม่เพียงแต่เป็นหมุดหมายสำคัญ ในมิติทางการทูตและการกระชับความสัมพันธ์ทวิภาคีเท่านั้น แต่ยังได้ดึงดูดสายตาของนักวิเคราะห์เศรษฐกิจ และผู้ประกอบการในภูมิภาค ให้หันมาตั้งคำถามถึงจิ๊กซอว์ด้านความเชื่อมโยงระหว่างสองประเทศอีกครั้ง

ในวงเสวนาด้านเศรษฐกิจและโลจิสติกส์ หัวข้อใหญ่ที่ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงอย่างกว้างขวางในช่วงที่ผ่านมา คงหนีไม่พ้นเมกะโปรเจกต์ระดับภูมิภาค อย่าง “โครงการแลนด์บริดจ์ของไทย” ที่มุ่งหวังจะเชื่อมโยงมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิกเข้าด้วยกัน อย่างไรก็ดีท่ามกลางข้อถกเถียง เรื่องมูลค่าการลงทุนมหาศาล ความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจในระยะยาว รวมถึงผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม ที่ยังคงเป็นเครื่องหมายคำถาม ส่งผลให้โครงการขนาดใหญ่นี้ อาจจะต้องใช้เวลาอีกยาวนานกว่าจะเห็นผลเป็นรูปธรรมครับ

ความยักแย่ยักยันของโครงการระดับเมกะโปรเจกต์ อย่างโครงการแลนด์บริดจ์ นำมาซึ่งคำถามสำคัญว่า ในระหว่างที่เรากำลังรอคอยโครงสร้างพื้นฐานระดับหมื่นล้าน-แสนล้านในอนาคต โลกของการค้าชายแดนที่ต้องขับเคลื่อนอยู่ทุกวัน ควรจะเดินหน้าไปในทิศทางใด?

คำตอบของคำถามนี้ อาจไม่ได้ซ่อนอยู่ในแบบแปลนโครงการใหม่ๆ หากแต่อยู่ที่การหันกลับมามองชัยภูมิทางภูมิศาสตร์ของประเทศเมียนมา ในฐานะสะพานเชื่อมทางบกและทางทะเลตามธรรมชาติ ที่พร้อมจะเชื่อมโยงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เข้ากับกลุ่มประเทศรอบอ่าวเบงกอล หรือ BIMSTEC ได้ทันที หากมีการปรับยุทธศาสตร์อย่างถูกจุดครับ

หากพิจารณาแผนที่ทางเศรษฐกิจของภูมิภาค จะเห็นได้ชัดเจนว่าประเทศเมียนมาดำรงสถานะเป็นประตูเปิดเพียงแห่งเดียวทางบก ที่เชื่อมต่อระหว่างอาเซียนกับเอเชียใต้ โดยเฉพาะยักษ์ใหญ่ทางเศรษฐกิจอย่างอินเดีย และตลาดที่กำลังเติบโตอย่างประเทศบังกลาเทศ ผ่านกรอบความร่วมมือ BIMSTEC

ความพยายามในการสร้างเส้นทางขนส่งใหม่ๆ ผ่านเมกะโปรเจกต์ราคาแพง ทำให้เราอาจจะละเลยศักยภาพของระเบียงเศรษฐกิจเดิมที่มีอยู่นานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก ผ่านด่านเมียวดี-แม่สอด ซึ่งถือเป็นเส้นเลือดใหญ่ของการค้าข้ามพรมแดนทางบก และเส้นทางขนส่งทางทะเลตอนใต้ระหว่างระนองและเกาะสอง ซึ่งเป็นประตูฝั่งอันดามันที่สามารถระบายสินค้าตรงสู่อ่าวเบงกอลผ่านเมืองจิตตะกอง ต่อไปยังประเทศอินเดียได้โดยตรง

หรือแม้กระทั่งโครงข่ายเส้นทางย่อยที่เชื่อมโยงชายแดนไทย-เมียนมาในเขตทวาย เมื่อเมกะโปรเจกต์ใหม่ต้องเผชิญกับปัจจัยความเสี่ยงทั้งด้านงบประมาณและระยะเวลา การหันกลับมารีเฟรชและอัพเกรดโครงข่ายคมนาคมเดิม ที่มีประเทศเมียนมาเป็นศูนย์กลาง จึงน่าจะเป็นทางเลือกเชิงยุทธศาสตร์ที่สมเหตุสมผล และจับต้องได้มากที่สุดในเวลานี้ครับ

หัวใจสำคัญของการฟื้นฟูการค้าชายแดนในกรอบ BIMSTEC ไม่ใช่การสร้างสิ่งก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่ตระการตาบนกระดาษ แต่คือ “การทลายคอขวดในระบบขนส่ง” จริง แทนที่จะทุ่มเททรัพยากรไปกับการรอคอยโครงการขนาดใหญ่ สิ่งที่รัฐบาลไทย-รัฐบาลเมียนมา และภาคีสมาชิก BIMSTEC น่าจะจับมือร่วมกันทำในเชิงนโยบายอย่างเร่งด่วน คือการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานระดับกลางและระดับย่อย รวมถึงการปรับปรุงซอฟต์แวร์ทางกฎหมายและการบริหารจัดการ

โดยเฉพาะการยกระดับประสิทธิภาพด่านชายแดนหลัก เช่น ท่าเรือระนองใหม่ที่มีความสะดวกกว่าท่าเรือเดิมที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน เพื่อลดเวลาที่สูญเสียไป ณ จุดผ่านแดน ผ่านระบบตรวจปล่อยสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ การลดขั้นตอนทางเอกสาร และการขยายเวลาทำการของด่านชายแดนสำคัญ ซึ่งจะช่วยลดต้นทุนโลจิสติกส์ลงได้ทันที โดยไม่ต้องใช้วงเงินลงทุนมหาศาลครับ

ขณะเดียวกัน การผลักดันความร่วมมือการขนส่งข้ามแดนอย่างเป็นรูปธรรม เพื่ออำนวยความสะดวกให้ยานพาหนะขนส่งสินค้า สามารถเปลี่ยนถ่ายหรือวิ่งข้ามพรมแดนได้อย่างมีมาตรฐานและปลอดภัย รวมถึงการจัดตั้งศูนย์เปลี่ยนถ่ายสินค้า ที่มีประสิทธิภาพตามแนวชายแดน จะช่วยลดปัญหาการขนถ่ายสินค้าหลายซ้ำหลายทอด ซึ่งเป็นต้นเหตุสำคัญของสินค้ารอบางส่วนชำรุดเสียหาย และค่าบริการที่บานปลาย

ยิ่งไปกว่านั้น การพัฒนาท่าเรือชายแดนและระบบโลจิสติกส์ฝั่งอันดามัน เช่น ท่าเรือระนอง ให้สามารถรองรับการขนส่งสินค้าเทกอง และตู้คอนเทนเนอร์ขนาดเล็ก-กลาง เพื่อเชื่อมต่อไปยังท่าเรือย่างกุ้ง หรือตรงสู่อ่าวเบงกอล จะกลายเป็นทางเลือกเสริมที่ช่วยลดความแออัดของการขนส่งทางบกในช่วงฤดูฝนได้เป็นอย่างดี

การเปลี่ยนผ่านสายตาจากเมกะโปรเจกต์มาสู่การพัฒนาชายแดนระดับย่อมนี้ มอบผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมแก่ทุกฝ่ายอย่างเท่าเทียม กล่าวคือ ประเทศเมียนมา การพัฒนาโครงข่ายชายแดนขนาดกลาง จะช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจท้องถิ่นตามแนวชายแดน การสร้างงาน สร้างรายได้ให้กับประชาชนในพื้นที่ และเพิ่มมูลค่าการส่งออกสินค้าเกษตรและอุตสาหกรรมเบาเข้าสู่ตลาดอาเซียน

ในขณะที่ฝั่งประเทศไทย จะช่วยให้ภาคการผลิตและผู้ประกอบการ SMEs สามารถเข้าถึงวัตถุดิบและกระจายสินค้าไปยังเมียนมา รวมถึงขยายแดนไปสู่ตลาดอินเดียได้ด้วยต้นทุนขนส่งที่ถูกลง โดยไม่ต้องแบกรับความเสี่ยงทางการเงิน จากการลงทุนในโครงการขนาดใหญ่มากเกินไป และในภาพรวมของประเทศกลุ่ม BIMSTEC การมีเส้นทางเชื่อมโยงที่ใช้งานได้จริง และสม่ำเสมอผ่านประเทศเมียนมา จะช่วยเติมเต็มความฝันในการผสานเศรษฐกิจอาเซียน-เอเชียใต้ให้กลายเป็นจริงได้อย่างรวดเร็วครับ

การเดินทางมาเยือนประเทศไทยของ พล.อ.อาวุโส มิน อ่อง หล่ายในครั้งนี้ จึงถือเป็นโอกาสอันดีที่ทั้งสองประเทศ ที่จะได้หันมาทบทวนและวางเป้าหมายร่วมกันใหม่ สิ่งที่ผู้ประกอบการและประชาชนตามแนวชายแดนคาดหวัง ไม่ใช่เพียงแค่ภาพพิธีการลงนามในกรอบความตกลงกว้างๆ แต่คือการลงมือแก้ปัญหาจริงในระดับปฏิบัติการ เพราะความตกลงระดับประเทศไม่ว่าจะกี่ฉบับก็ตาม จะไม่มีวันสัมฤทธิ์ผลได้เลย หากด่านชายแดนทั้งทางบกและทางทะเลยังคงมีความซับซ้อน และการขนส่งสินค้ายังต้องเผชิญกับคอขวดทางกฎระเบียบ และความไม่พร้อมทั้งฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์

ในวันที่โครงการใหญ่อย่างแลนด์บริดจ์ยังต้องใช้เวลาอีกนาน การหันมากระชับความร่วมมือ พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานชายแดนขนาดเล็กและกลางที่ใช้การได้ทันที จึงเป็นคำตอบที่ชาญฉลาดที่สุด และการจับมือกันอย่างแน่นแฟ้นระหว่างประเทศไทยและประเทศเมียนมา ในการเปิดประตูการค้าชายแดนให้กว้างขึ้น จะเป็นฟันเฟืองที่แท้จริงในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจแห่งอ่าวเบงกอลให้เติบโตอย่างยั่งยืนต่อไปครับ
 

จากเทคโนแครตผู้คร่ำหวอดในระบบราชการ วันนี้เขาก้าวข้ามเส้นแบ่งมาสวมหมวกนักการเมืองเต็มตัว ในฐานะรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง “ดร.เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ” เปิดใจสัมภาษณ์พิเศษกับ “ทีมเศรษฐกิจ หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ” ถึงความรู้สึกเบื้องลึกหลังรับตำแหน่งมาได้ 8–9 เดือน

การยอมทิ้งอายุราชการที่เหลืออยู่อีกถึง 6-7 ปี เพื่อกระโดดลงสู่สนามการเมืองไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับอดีตข้าราชการประจำที่คุ้นเคยกับบทบาทผู้เสนอแนะนโยบาย

ภายใต้รอยยิ้มและท่าทีที่ดูนิ่งสงบ เขาต้องแบกรับความกดดันและภาระหน้าที่ที่ขยายวงกว้างขึ้นอย่างมหาศาล ทั้งในฐานะผู้ตัดสินใจและผู้รับผิดชอบ ไม่ใช่แค่มิติทางเศรษฐกิจอย่างที่เคยชิน แต่ยังรวมถึงมิติทางสังคม ปากท้อง ที่กระทบชีวิตชาวบ้านโดยตรง

แม้จะต้องเผชิญกับแรงปะทะและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ทางการเมืองที่ถาโถมเข้าใส่ จนบางครั้งต้องอาศัยการสวดมนต์เพื่อทำใจก่อนเริ่มงาน แต่ด้วยความตั้งใจอันแน่วแน่และอุดมการณ์ “คิดดี ทำดี” ที่สลักลึกอยู่ในใจ ทำให้เขาเลือกที่จะไม่ตอบโต้ด้วยอารมณ์ แต่สู้ด้วยหลักการและเหตุผล พร้อม เดินหน้าผ่าตัดนโยบายเศรษฐกิจ จัดระเบียบวินัยการคลังให้เข้มแข็ง และดึงดูดเม็ดเงินลงทุนระดับโลกให้เกิดขึ้นจริง

เป้าหมายสูงสุดไม่ใช่เพื่อสร้างความนิยมฉาบฉวยให้ทุกคนรัก แต่เพื่อวางรากฐานความมั่งคั่งให้ประเทศ และช่วยเหลือคนตัวเล็กตัวน้อยที่เดือดร้อนจริงๆ ติดตามวิถีคิดและก้าวย่างที่สำคัญของขุนพลเศรษฐกิจคนนี้ในบทสัมภาษณ์เจาะลึกแบบบรรทัดต่อบรรทัดจากนี้ได้เลย

ถาม : การเปลี่ยนบทบาทจากข้าราชการระดับสูง มาเป็นนักการเมืองเต็มตัว มีความคุ้นชินหรือยัง และ อะไรคือความท้าทายที่สำคัญที่สุดของการเปลี่ยนผ่านนี้

ตอบ : ยอมรับว่าสภาพแวดล้อมการทำงานเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แต่หลังจากผ่านไป 8-9 เดือน ก็เริ่มปรับตัวได้ดีขึ้นเรื่อยๆ ความท้าทายหลักคือกรอบความรับผิดชอบที่ขยายกว้างขึ้นมาก จากที่เคยมองแค่มิติทางเศรษฐกิจ วันนี้ต้องดูแลหน่วยงานสำคัญอย่างครอบคลุม ทั้งสำนักงานส่งเสริมการลงทุน (บีโอไอ), สภาพัฒน์, สำนักงบประมาณ และกระทรวงพลังงาน ยิ่งไปกว่านั้น ยังต้องลงไปสัมผัสปัญหาปากท้องและสังคมอย่างลึกซึ้ง รวมถึงภารกิจที่ไม่ได้คาดคิด เช่น การต้องลงพื้นที่จัดการน้ำใน 18 จังหวัดภาคกลาง ครอบคลุม 3 ลุ่มน้ำ เพราะฉะนั้นโจทย์มันกว้างขึ้นมาก

“พอมาเป็นคนตัดสินใจ มิติความกว้างของเนื้องาน แต่ก่อนดูเศรษฐกิจอย่างเดียว วันนี้มันก็ไปดูทั้งในเรื่องสังคม เรื่องสิ่งแวดล้อมด้วย อย่างที่ได้รับมอบหมายในเรื่องของการดูภัยแล้งอุทกภัยในภาคกลาง 18 จังหวัด ลุ่มน้ำ 3 ลุ่มน้ำ ในฐานะหมวกรองนายกฯ เราก็ต้องไปลงในมิติของสังคม ช่วยเหลือชาวบ้าน ซึ่งในมุมนึงก็ดี ก็คือเราได้ไปเห็นชาวบ้านจริงๆ แล้วก็ได้เห็นว่ามันกระทบชีวิตเขา ผมลาออกจากราชการทั้งที่ผมเหลืออายุราชการอีก 6-7 ปี เพราะฉะนั้นวันนี้มีโอกาสที่ผมทำให้กับประเทศเป็นหลัก ผมใช้หลักนี้”

ถาม : เมื่อก้าวมาเป็นผู้ตัดสินใจนโยบายแล้ว ย่อมต้องเจอแรงปะทะทั้งทางการเมืองและทางสังคม มีวิธีการรับมือหรือทำใจกับแรงกระแทกเหล่านี้อย่างไร

ตอบ : นโยบายเศรษฐกิจเป็นเรื่องที่มีทั้งคนได้และคนเสียเสมอ หากเลือกที่จะทำนโยบายประชานิยมเพื่อให้ทุกคนรัก ประเทศก็จะเสียหาย จึงเลือกที่จะไม่เอาประโยชน์ส่วนตัวเป็นที่ตั้ง ตัวอย่างที่เห็นภาพชัดเจนที่สุดคือนโยบายจัดระเบียบบัตรสวัสดิการแห่งรัฐใหม่ ที่ต้องรับแรงกระแทกอย่างหนักเพื่อคัดกรองคนที่ไม่เดือดร้อนจริงออกไป

“ผมยึดหลักคิดดี ทำดี โดยเอาประโยชน์ของประเทศเป็นที่ตั้ง ถ้าเรามัวแต่เอาใจทุกคนเพื่อให้คนรัก ประเทศก็จะเสียประโยชน์ ผมจึงเลือกทำในสิ่งที่ถูกต้องและพร้อมรับแรงกระแทกเสมอ”

เรื่องบัตรสวัสดิการจริงๆ ผมไม่ทำอะไรเลยก็ได้ เพราะว่ามีคนถือบัตรอยู่ 13.2 ล้านคน เราก็รู้อยู่ว่ามีทั้งคนเดือดร้อนจริงกับคนที่อาจจะไม่ใช่เดือดร้อนใส่ชื่อเข้ามาแต่ผมคิดจริงๆว่าเราพบคนเดือดร้อนจริงๆอีกจำนวนมากที่เขาไม่มีโอกาสเข้ามา เราเห็นตัวอย่างคนที่แอบมาใช้สิทธิ  ขี่บิ๊กไบค์เข้ามาซื้อของสิทธิสวัสดิการในร้านธงฟ้า แล้วไปขายต่อ เช่น ยาดม พอเราคิดช่วยคนจริงๆ และเวลาผมไปเจอคนเดือดร้อนจริงๆ ผมก็สบายใจขึ้นนะ ว่าเราได้ช่วยเขาเข้ามา2.3 ล้านคน เป็นคนใหม่ที่เขาไม่มีอะไรเลยจริงๆ

“ถามว่ารับมือยังไง ก็พูด ตรงๆ ก่อนมาทำงานก็ต้องสวดมนต์ก่อน  หลักจริงๆพยายาม คิดว่าเราตั้งใจมาทำดี ไม่ได้คิดร้าย ในทางการเมือง ผมจะไม่เคยตอบโต้คน เวลาใครว่าผม ผมก็โอเค ก็ต้องอดทน แต่ว่าผมจะไม่เคยตอบโต้ว่าไอ้คนคนนี้ไม่ดี ผมโต้ด้วยหลักอย่างเดียว แล้วก็คือเราไม่ได้เอาเรื่องส่วนตัวมาเกี่ยว”

ถาม  : หน้าตักในการทำงาน เยอะมาก มีหลายหน่วยงานที่ต้องดูแล การไม่มี “รัฐมนตรีช่วย” ถือเป็นข้อจำกัดหรือไม่

ตอบ : มีทั้งข้อดีและข้อเสียผสมกัน ข้อดีคือมีทีมงานที่แข็งแกร่ง มีผู้ช่วยรัฐมนตรี 4 คน และที่ปรึกษา 2 คนที่มีความมุ่งมั่นทิศทางเดียวกันคือ “ทำงาน ทำงาน ทำงาน” ทำให้การตัดสินใจ  เด็ดขาดและรวดเร็ว แต่ข้อเสียที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ คือเรื่องของเวลา และข้อจำกัดทางกฎหมายที่บางหน้าที่จะมอบหมายให้คนไม่มีตำแหน่งทำแทนไม่ได้ เช่น การชี้แจงในสภา อย่างไรก็ตาม การทำงานเป็นทีมของรัฐมนตรีร่วมรัฐบาลก็ช่วยอุดช่องโหว่ได้มาก โดยมีรัฐมนตรีท่านอื่น เช่น นายสิริพงษ์ อังคสกุลเกียรติ รมช.คมนาคม นายภราดร ปริศนานันทกุล รมต.ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และนายพลพีร์ สุวรรณฉวี รมช.มหาดไทย ที่ออกมาช่วยแก้ไขปัญหาเรื่องบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ เข้ามาช่วยสื่อสารทำความเข้าใจกับชาวบ้านในมิติทางการเมืองได้อย่างดีเยี่ยม

“ผมว่าวันนี้ผมโชคดี ทีมงานผมเยอะมาก ข้อดีก็คือการทำงานแบบนี้ เราทำได้เต็มที่ ตัดสินใจด้วยการตัดสินใจจากเราคนเดียวกับทีมงาน แล้วก็นำเสนอท่านนายกฯ แต่ข้อเสียก็คือ เรื่องเวลา พอโดนงานงอกมาเนี่ย  เราไม่สามารถมอบหมาย คนที่ไม่ได้มีตำแหน่งได้ เช่น งานชี้แจงสภา ซึ่งจำเป็นต้องใช้รัฐมนตรีช่วย ผู้ช่วยรัฐมนตรี ไปพูดแทนก็ไม่ได้ ก็ทำให้เวลาเราเหลือน้อย”

ถาม : ยุทธศาสตร์เป้าหมายเศรษฐกิจที่ต้องการให้ GDP โต 3% และดึงการ ลงทุนให้ถึง 30% เพื่อเป็นประเทศรายได้สูง มีที่มาและการขับเคลื่อน อย่างไร?

ตอบ : ประเทศไทยไม่เคยมีการตั้งเป้าหมายระยะยาวที่จับต้องได้แบบนี้มาก่อน ผมได้นำคำปรึกษาจากธนาคารโลก (World Bank) มาเป็นแกนกลาง โดยตั้งเป้าดันประเทศไทยเป็นประเทศที่มีรายได้สูง (High-Income Country) ภายใน 12 ปี คล้ายกับความสำเร็จของมาเลเซีย เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว เขาประกาศและกำลังจะเป็นประเทศรายได้สูง ผมก็คุยกับธนาคารโลกว่าเป็นไปได้มั้ย เขาบอกว่าเป็นไปได้ภายใน 12 ปี ผมถึงใช้กรอบนี้

กลไกสำคัญคือการดึงภาคเอกชนเข้ามาร่วมขับเคลื่อนผ่านคณะกรรมการร่วมภาครัฐและเอกชน (กรอ.) เนื่องจากปัจจุบันสัดส่วนการลงทุนของประเทศเหลือเพียง 23% มาจากงบประมาณรายจ่าย ประจำปีของภาครัฐ 6% ภาคเอกชน 18% รัฐบาลจึงต้องเร่งเครื่องนโยบายใช้การลงทุนนำ (Investment-led growth) เพื่อให้กลับไปสู่ยุคทองเหมือนช่วงก่อนปี 2540

“ประเทศไทยเราไม่เคยมีการตั้งเป้าแบบที่จับต้องได้และเป็นรูปธรรม ตอนนี้เป้าที่จับต้องได้ก็คือ เราจะเพิ่มสัดส่วนการลงทุนของประเทศจากปัจจุบันที่อยู่ 23% ขึ้นเป็น 30% ภายใน 4 ปี การลงทุนประเทศไทยวันนี้ 23% แต่ก่อนปี 2540 สมัยก่อนที่เราโชติช่วงชัชวาลเนี่ย การลงทุนอยู่ประมาณ 40% มาจากภาคเอกชนลง 30% และภาครัฐลง 10% แต่หลังวิกฤติต้มยำกุ้งในปี 2540 มันตกลงมาโดยตลอด วันนี้ผมถึงเอา Investment–led growth ก็คือเอา การลงทุนเป็นตัวนำ เพราะถ้าเราไม่ลงทุน อนาคตมันไม่โต”

ถาม : นโยบายส่งเสริมการลงทุนรูปแบบใหม่ได้ผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรมอย่างไร และเม็ดเงินระดับโลกเหล่านี้จะเชื่อมโยงถึง “คนตัวเล็ก” ในประเทศได้อย่างไร

ตอบ : การปลดล็อกกติกาการลงทุนผ่าน Thailand FastPass เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้การลงทุนภาคเอกชนกลับมาเติบโตแบบ Double Digit หรือเลขสองหลักเป็นครั้งแรกในรอบ 10 ปี วิธีการประเมินผลของสำนักงานส่งเสริมการลงทุน (บีโอไอ) ก็ถูกปรับเปลี่ยนอย่างสิ้นเชิง โดยเลิกให้ความสำคัญกับตัวเลขคำขอที่เป็นแค่ภาพลวงตา แต่หันมาบีบเค้นที่เม็ดเงินลงทุนจริงที่เข้าสู่ระบบเศรษฐกิจ นอกจากนี้ เม็ดเงินเหล่านี้ยังถูกเชื่อมโยงเข้ากับโครงการ Skill Bridge เพื่อยกระดับทักษะและการจ้างงานคนไทยในต่างจังหวัดให้ได้รับเงินเดือนที่สูงขึ้น

“ตอนนี้มีเม็ดเงินลงทุนจริง ในไตรมาส 2 จำนวน 255,000 ล้านบาท ไตรมาสเดียวนะครับ โตจากปีที่แล้ว 31% ขณะที่ไตรมาสที่ 1 ลงทุนไปแล้ว 280,000 ล้านบาท รวมกัน 2 ไตรมาสก็เกิน 500,000 ล้านบาท นี่คือเม็ดเงินลงทุนจริงเลย ได้เห็นการลงทุนเอกชนเป็นครั้งแรกในรอบ 10 ปี ที่โตขึ้นมา Double Digit”

ผมพยายามที่จะให้การลงทุนส่วนนี้มันเชื่อมโยงกับในประเทศให้ได้ ทำด้วยโครงการ Skill Bridge ตัวอย่างอุปกรณ์ในการรับส่งข้อมูล AI ด้วยแสงบริษัทอันดับ 1 ของโลก ที่มาตั้งอยู่ที่ จ.สระบุรี จ้างงาน 20,000 คน วันนี้เต็มกำลังการผลิต กำลังขยายโรงงานมา จ.อยุธยา จ้างงานอีก 10,000 คน ผมก็ขอให้เขาไปจับมือกับมหาวิทยาลัยไทย เช่น จับมือกับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จับกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีที่โคราช เพื่อถ่ายทอดให้เด็กต่างจังหวัดเข้ามา รายได้ปริญญาตรี 30,000 บาทนะ  แล้วทำวิจัยพัฒนาเพื่อไปต่อยอดกับอาจารย์ นี่คือการส่งผ่านให้อยู่ในประเทศไทย”

ถาม : ท่ามกลางสภาวะที่ต้องใช้เงินกระตุ้นเศรษฐกิจ  มีวิธีการรักษาสมดุลวินัยการคลังอย่างไรให้เกิดความเชื่อมั่นต่อนักลงทุนระดับโลก

ตอบ : แม้ประเทศจะมีความต้องการใช้งบประมาณเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ แต่ยอมรับตามความเป็นจริงว่าฐานะการคลังมีข้อจำกัด สิ่งที่ยึดถืออย่างจริงจังคือ วินัยการคลัง โดยมีแผนปรับลดการขาดดุลงบประมาณอย่างต่อเนื่อง ความเข้มงวดนี้ส่งผลสะท้อนออกมาเป็นความเชื่อมั่นระดับนานาชาติ สถาบันจัดอันดับเครดิตปรับมุมมองของไทยให้ดีขึ้น และมีเม็ดเงินมหาศาลไหลเข้าสู่ตลาดทุนและตลาดพันธบัตร สร้างความมั่งคั่งให้ประเทศได้อย่างเป็นรูปธรรม

“วันนี้ฐานะการคลังเราไม่ดีเหมือนเดิม สิ่งที่ผมทำ ผมยึดหลักวินัยการคลัง ผมพยายามลดการขาดดุล ปีที่แล้ว 4.4% ของ GDP ปีนี้ผมลดมาเหลือ 3.9% ของ GDP ผมก็มีแผนให้เห็นว่าอีก 2 ปี ผมจะทำให้ต่ำกว่า 3% ของ GDP ผมยึดหลักนี้ แล้วผมทำจริง”

ความตั้งใจนี้ได้ส่งผลบวก การที่สถาบันจัดอันดับมู้ดี้ส์ ประกาศปรับมุมมองความน่าเชื่อถือประเทศไทยจากเชิงลบ (Negative) เป็นมีเสถียรภาพ (Stable) ขณะที่ประเทศเพื่อนบ้านถูกปรับดาวน์เกรดลง วันนี้ตลาดหุ้นไทยขึ้นมาจากปีที่แล้วอยู่ที่แค่ 1,300 จุด วันนี้ 1,600 จุด เม็ดเงินลงทุนเข้ามาในตลาดทุน 60,000 ล้านบาท ตลาดพันธบัตรอีก 40,000 ล้านบาท รวมแสนล้านบาทตั้งแต่ต้นปีที่เงินเข้ามาช่วยสร้างความมั่งคั่งให้กับประเทศ นี่คือชัดเจนมากทำไมผมถึงเน้นคำว่าวินัยการคลัง เพราะว่ามันคือการสร้างความเชื่อมั่น

@@@@@@@@@

เป้าหมายการนำไทยสู่ประเทศรายได้สูงภายใน 12 ปี ได้ถูกวางไว้อย่างชัดเจน แต่ท่ามกลางแรงเสียดทานทางการเมืองที่พร้อมจะถาโถมเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆบทพิสูจน์ของขุนพลเศรษฐกิจผู้นี้เพิ่งจะเริ่มต้น เวลาและผลลัพธ์ต่อจากนี้เท่านั้น จะเป็นเครื่องตัดสินว่าเขาจะทำสำเร็จได้อย่างที่พูดหรือไม่.

ทีมข่าวเศรษฐกิจ

25/03/2569 | 1,035 | |

---

---

---