Blog

1/10/2569 | 68 |

วันที่ 1 ตุลาคม ของทุกปี เป็นวันผู้สูงอายุสากล ปัจจุบันประเทศไทยได้ก้าวเข้าสู่สังคมสูงวัยอย่างสมบูรณ์แล้ว โดยข้อมูลในปี 2567 พบว่ามีประชากรอายุ 60 ปีขึ้นไปสูงถึงประมาณ 13.68 ล้านคน หรือคิดเป็นร้อยละ 20.8 ของประชากรทั้งหมด และคาดการณ์ว่าภายในปี 2576 สัดส่วนนี้จะเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 28 หรือเกือบ 1 ใน 3 ของประชากรทั้งประเทศ ซึ่งจะส่งผลให้ไทยก้าวเข้าสู่การเป็น “สังคมสูงวัยระดับสุดยอด” (Super Aged Society) อย่างเต็มตัว

ความท้าทายคนไทยทุกช่วงวัยมีสุภาวะที่ดี                                 

นางภรณี ภู่ประเสริฐ ผู้ช่วยผู้จัดการกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และรักษาการผู้อำนวยการสำนักสนับสนุนสุขภาวะประชากรกลุ่มเฉพาะ (สำนัก 9) เปิดเผยถึงแนวทางการขับเคลื่อนงานด้านประชากรว่า โจทย์ใหญ่ของสังคมสูงวัยในปัจจุบันไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่จำนวนประชากรสูงอายุที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เท่านั้น แต่ความท้าทายที่แท้จริงคือทำอย่างไรให้คนไทยมีช่วงชีวิตที่มีสุขภาวะดีให้ยาวนานที่สุด และลดระยะเวลาที่ต้องพึ่งพิงผู้อื่นให้สั้นที่สุด

นางภรณี กล่าวต่อว่า สสส. มุ่งหวังที่จะปรับเปลี่ยนกรอบความคิดของสังคมจากการ “รอให้ป่วยแล้วจึงรักษา รอให้พึ่งพิงแล้วจึงดูแล” ไปสู่แนวคิดเชิงรุกคือ “สร้างนำซ่อม” โดยเน้นการเตรียมความพร้อมตั้งแต่ก่อนจะเข้าสู่วัยสูงอายุ ซึ่งครอบคลุมคนทุกช่วงวัยใน 4 มิติสำคัญ ได้แก่ สุขภาพ เศรษฐกิจ สังคม และสภาพแวดล้อม เช่น การส่งเสริมกิจกรรมทางกาย การบริโภคอาหารที่เหมาะสม การลดปัจจัยเสี่ยงต่อโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง (NCDs) การป้องกันอุบัติเหตุจากการหกล้ม การป้องกันภาวะสมองเสื่อม ตลอดจนการวางแผนความมั่นคงทางการเงิน และการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต

สูงวัยอยู่ได้ในถิ่นเดิม

นอกจากนี้ หัวใจสำคัญของการดำเนินงานคือแนวคิด “สูงวัยในถิ่นเดิม” (Aging in Place) เพื่อให้ผู้สูงอายุสามารถใช้ชีวิตในบ้านและชุมชนที่คุ้นเคยได้อย่างปลอดภัย มีศักดิ์ศรี และยังคงมีความเชื่อมโยงกับสังคม โดยจำเป็นต้องเร่งสร้าง “ระบบนิเวศการดูแล” (ที่เกิดจากความร่วมมือของทุกภาคส่วน ทั้งครอบครัว เพื่อนบ้าน ชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ระบบบริการสุขภาพ ภาคประชาสังคม และภาคธุรกิจ เนื่องจากในปัจจุบันโครงสร้างครอบครัวไทยมีขนาดเล็กลง และมีแนวโน้มผู้สูงอายุที่ต้องอยู่อาศัยตามลำพังเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ

ในส่วนของการสร้างนวัตกรรมสังคม สสส. ได้ร่วมกับภาคีเครือข่ายเร่งขับเคลื่อนและขยายผลโครงการสำคัญ เช่น “ธนาคารเวลา” (Time Bank) ซึ่งเป็นการนำเวลาในการช่วยเหลือดูแลกันมาสะสมเป็นทุนทางสังคม ให้คนในชุมชนหมุนเวียนมาดูแลผู้สูงอายุ ขณะเดียวกันผู้สูงอายุก็สามารถใช้ทักษะความสามารถที่มีอยู่ไปช่วยเหลือผู้อื่นในชุมชนได้เช่นกัน รวมถึงการขับเคลื่อนแนวคิดการออกแบบเพื่อคนทุกวัยผ่าน “ศูนย์นวัตกรรมการออกแบบเพื่อทุกคน” (UDC) ทั้ง 17 แห่งทั่วประเทศ เพื่อปรับสภาพแวดล้อมที่พักอาศัย พื้นที่สาธารณะ และระบบการเดินทาง ให้ผู้สูงอายุสามารถออกมาทำกิจกรรมและใช้ชีวิตประจำวันได้อย่างอิสระ

 ผู้สูงวัยคือทุนมนุษย์

“เราต้องเปลี่ยนจากนโยบายสำหรับผู้สูงอายุ ไปสู่นโยบายเพื่อการมีอายุยืนอย่างมีคุณภาพของคนทุกวัย หรือ Longevity for All ผู้สูงอายุไม่ควรถูกมองเป็นเพียงผู้รับสวัสดิการหรือเป็นภาระของสังคม แต่พวกเขาคือทุนมนุษย์ที่ยังคงเต็มไปด้วยความรู้ ประสบการณ์ และทักษะที่สามารถสร้างคุณค่าทางเศรษฐกิจและสังคมได้ ขณะเดียวกัน สังคมต้องปรับค่านิยมใหม่โดยไม่อาศัยเรื่องอายุมาเป็นข้อจำกัดของโอกาส ผู้สูงวัยที่ยังมีศักยภาพต้องมีพื้นที่ให้ทำงาน ส่วนผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือก็ต้องได้รับการดูแลอย่างเหมาะสมโดยไม่ถูกเลือกปฏิบัติ” นางภรณี เน้นย้ำ

เศรษฐกิจผู้สูงวัยหนุนภาคการผลิตประเทศ

ด้าน พญ.ลัดดา ดำริการเลิศ เลขาธิการมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย (มส.ผส.) ให้มุมมองทางด้านโครงสร้างประชากรว่า ประเทศไทยได้เข้าสู่สังคมสูงอายุอย่างสมบูรณ์มาแล้วและกำลังมุ่งหน้าเข้าสู่สังคมสูงวัยระดับสุดยอดภายในไม่เกิน 10 ปีข้างหน้า ซึ่งมีปัจจัยหลักมาจากอัตราการเกิดที่ลดลงอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ช่องว่างระหว่างประชากรวัยแรงงานและผู้สูงอายุขยายกว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แนวทางแก้ไขปัญหาที่สำคัญคือการนำแนวคิด “เศรษฐกิจผู้สูงวัย (Silver Economy)” มาปรับใช้ โดยเปลี่ยนมุมมองต่อผู้สูงอายุจากเดิมที่เป็นเพียงผู้รับบริการ ให้กลายเป็นทั้ง “ผู้รับและผู้ให้” รวมถึงเป็นกำลังสำคัญในภาคการผลิตของประเทศ โดยต้องส่งเสริมให้เกิดการเตรียมความพร้อมตั้งแต่ก่อนสูงวัย ทั้งเรื่องการออม การลงทุน และการสร้างหลักประกันชีวิตเพื่อให้สามารถพึ่งพาตนเองได้ในระยะยาว

ผู้สูงอายุส่วนใหญ่ทำงานอยู่นอกระบบ

“โจทย์สำคัญคือเราจะทำอย่างไรเพื่อดึงผู้สูงอายุกลับเข้ามาสู่ระบบการผลิตและสร้างผลิตภาพ (Productivity) ให้แก่ประเทศ ซึ่งไม่ได้หมายความว่าต้องดึงพวกเขากลับมาทำงานในรูปแบบเดิมเสมอไป เนื่องจากข้อมูลชี้ชัดว่าผู้สูงอายุกว่าร้อยละ 80-90 ยังคงทำงานอยู่ในภาคอิสระ ดังนั้น การส่งเสริมการทำงานของผู้สูงอายุจึงต้องมีการปรับเปลี่ยนระบบคุ้มครองทางสังคมให้ครอบคลุมแรงงานภาคการเกษตร ประมง และอาชีพอิสระ พร้อมทั้งออกแบบรูปแบบการทำงานใหม่ เช่น การทำงานเป็นช่วงเวลาโดยไม่จำเป็นต้องทำเต็มเวลา และร่วมกันสร้างบรรทัดฐานใหม่ในสังคมให้มองว่าการที่ผู้สูงอายุยังคงทำงานอยู่นั้นเป็นเรื่องปกติ” พญ.ลัดดา กล่าว

พญ.ลัดดา กล่าวเพิ่มเติมว่า การจะดึงผู้สูงอายุเข้าสู่ภาคการผลิตได้อย่างแท้จริงนั้น จำเป็นต้องสร้างระบบนิเวศที่เอื้อต่อการทำงาน ทั้งในเรื่องบริการสาธารณะ ระบบขนส่งที่ปลอดภัย การดูแลด้านอาชีวอนามัย และการออกแบบสถานประกอบการให้สอดคล้องกับสุขภาพของผู้สูงวัย แม้ผู้สูงอายุจะมีโรคประจำตัวหรือโรค NCDs ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่สามารถทำงานได้ เพียงแต่ต้องมีการประเมินสภาพร่างกายและจัดสรรงานให้เหมาะสม

นอกจากนี้ แม้ปัจจุบันภาครัฐจะมีมาตรการทางภาษีเพื่อจูงใจให้สถานประกอบการจ้างงานผู้สูงอายุ โดยสามารถนำค่าใช้จ่ายมาลดหย่อนภาษีได้สูงสุด 15,000 บาท แต่ในทางปฏิบัติยังคงมีข้อจำกัดในการสร้างแรงจูงใจแก่นายจ้าง เนื่องจากผู้สูงอายุจำนวนมากต้องการทำงานเฉพาะบางช่วงเวลา หรือต้องการงานที่ตรงกับทักษะเฉพาะด้าน ดังนั้น จึงจำเป็นต้องมีการพัฒนากฎระเบียบ กติกา และระบบสนับสนุนการจ้างงานให้มีความชัดเจนและยืดหยุ่นมากยิ่งขึ้น เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้สูงอายุที่มีศักยภาพได้มีส่วนร่วมในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคม และนำพาประเทศไทยก้าวสู่สังคมสูงวัยสุดยอดได้อย่างมั่นคงและยั่งยืน

©2024 องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย

เตือนน้ำเหนือ-น้ำทะเลหนุนสูงมา อีก 5 หมื่นล้านบาทอาจหายจากเศรษฐกิจ

หลังเวลาเพียงสัปดาห์ น้ำท่วมรอบนี้สร้างความเสียหายแล้วราว 2.5 หมื่นล้านบาท และฉุด GDP ไตรมาส 3 ลง 0.55% นักวิชาการเศรษฐศาสตร์ ชี้ จับตาหากมวลน้ำเหนือมาอีกระลอก รัฐบาลจะวางแผนรับมืออย่างไร พร้อมตั้งคำถามว่า 10 ปีที่ผ่านมา เราเรียนรู้อะไรจากน้ำท่วมบ้าง?

รองศาสตราจารย์ ดร.อัทธ์ พิศาลวานิช ผู้เชี่ยวชาญเศรษฐกิจระหว่างประเทศและอาเซียน และอาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ให้สัมภาษณ์กับ ’THE STANDARD WEALTH‘ ว่า ประเมินสถานการณ์น้ำท่วมช่วงวันที่ 24-28 กันยายน 2569 สร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจรวมราว 2.5 หมื่นล้านบาท และฉุด GDP ไตรมาส 3/2569 ลดลง 0.55%

โดยกรุงเทพมหานครได้รับผลกระทบหนักที่สุดเนื่องจากเป็นพื้นที่เศรษฐกิจสำคัญ ขณะที่สิ่งที่ต้องเฝ้าระวังไปจนถึงสัปดาห์หน้า ประเมินสถานการณ์น้ำท่วมและผลกระทบต่อเศรษฐกิจไทย กรณีฉากทัศน์ ‘มีมวลน้ำเหนือไหลลงมา’ เพิ่มเติมอีกระลอก

โดยเฉพาะพื้นที่รอบนอกกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นพื้นที่สำคัญทั้งด้านการเกษตรและอุตสาหกรรม โรงงาน นิคมอุตสาหกรรม อาจสร้างความเสียหายเพิ่มเติมราว 50,000 ล้านบาท

ทั้งนี้ ตัวเลขความเสียหายเพิ่มเติมยังขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพการบริหารจัดการน้ำของกรุงเทพมหานครว่าจะสามารถป้องกันและระบายน้ำได้มากน้อยเพียงใดด้วย

“ถ้าน้ำเหนือมาอีกครั้ง และไม่สามารถกันน้ำได้ ก็อาจกระทบพื้นที่รอบกรุงเทพฯ ประมาณ 50,000 ล้านบาท”

ชี้ระบบเตือนภัยต้องเตือน ‘ก่อนเกิดเหตุ’ ไม่ใช่เตือนหลังน้ำท่วม

ดร.อัทธ์ กล่าวอีกว่า หากประเมินการบริหารจัดการสถานการณ์น้ำท่วมรอบนี้ ทั้งรัฐบาลและกรุงเทพมหานคร ถือว่า ‘ล้มเหลว’

โดยเริ่มตั้งแต่ระบบการแจ้งเตือนประชาชน ซึ่งระบบเตือนภัยควรทำหน้าที่แจ้งเตือนล่วงหน้า เพื่อให้ประชาชนมีเวลาเตรียมตัวและเคลื่อนย้ายทรัพย์สิน

“จริงๆเรามีเทคโนโลยีระบบ Early Warning ต้องเตือนล่วงหน้า แต่รอบนี้ไม่ได้เตือนล่วงหน้า เป็นการเตือนตามหลัง เพราะฉะนั้นจึงไม่ใช่คุณลักษณะของระบบเตือนภัยที่ควรจะเป็น”

นอกจากการแจ้งเตือนแล้ว ดร.อัทธ์ ระบุว่า การบริหารจัดการในส่วนอื่นยังมี ‘ช่องโหว่’ ทั้งการระบายน้ำ การขนย้ายผู้สูงอายุและเด็ก การจัดเตรียมเสบียงสินค้า ครัวกลาง และศูนย์อพยพ

“เหตุน้ำมา เตือนประชาชนว่าให้รีบเอาของขึ้น แต่เอาของขึ้นแล้วไปไหนต่อ ถ้าน้ำท่วมบ้านแล้วจะให้ประชาชนไปไหน ถ้าไม่มีศูนย์อพยพ แล้วประชาชนจะเอารถไปจอดที่ไหน สุดท้ายก็ต้องไปจอดตามสะพานหรือตามข้างทางเหมือนเดิม”

ดร.อัทธ์ มองว่า หากเปรียบเทียบกับสถานการณ์น้ำท่วมปี 2554 ครั้งนี้มีความ ‘น่ากังวล’ ในอีกมิติหนึ่ง

เพราะปัจจุบันประเทศไทยมีระบบเตือนภัยหลายเทคโนโลยี มีงบด้านน้ำ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมากขึ้น แต่ยังไม่สามารถยกระดับการบริหารจัดการให้มีประสิทธิภาพเพียงพอ ไม่มีเอกภาพ Single command ใดๆได้อย่างไร

“ปี 2554 เรายังไม่มีระบบเตือนภัยแบบที่มีในปัจจุบัน แต่วันนี้เรามีระบบเตือนภัยมานานกว่า 10 ปีแล้ว แต่ยังไม่สามารถทำให้ดีขึ้นได้ ก็แสดงว่าเราแย่กว่าเดิมใช่หรือไม่”

ต้องมีองค์กรกลาง เรื่องน้ำ ‘เป็นอิสระทางการเมือง’

ดร.อัทธ์ กล่าวต่อว่า โครงสร้างการบริหารจัดการน้ำในปัจจุบัน ซึ่งมีทั้งหน่วยงานระดับกรุงเทพมหานคร กระทรวง กรม และหน่วยงานที่รับผิดชอบโดยตรง ยังไม่สามารถจัดการปัญหาน้ำได้อย่างเป็นระบบ

“องค์กรทั้งหมดที่เรามีอยู่ในปัจจุบัน ไม่สามารถจัดการแก้ปัญหาน้ำได้ ไม่สามารถทำให้น้ำลด และไม่สามารถป้องกันไม่ให้น้ำท่วมบ้านประชาชนได้ทันท่วงที”

ดังนั้น ประเทศไทยจำเป็นต้องมี หน่วยงานที่ดูแลเรื่องน้ำโดยเฉพาะ และมีความเป็นอิสระทางการเมือง เพื่อรับผิดชอบการบริหารจัดการน้ำในภาพรวม

ดร.อัทธ์ เตือนว่า ปัญหาน้ำท่วมมีแนวโน้มเกิดถี่ขึ้น ทั้งภาวะเอลณีโญ ผังเมืองที่ขยาย

หากประเทศไทยยังไม่มีหน่วยงานกลางที่สามารถบริหารจัดการปัญหาได้ทั้งระบบ อาจส่งผลต่อเศรษฐกิจในระยะยาว

“ถ้าไม่มีหน่วยงานกลางหรือองค์กรใหม่มาจัดการทั้งระบบ เศรษฐกิจไทยจะแย่กว่าเดิมอีก คนจะไม่มาลงทุน”

ปัญหาสายการบิน ลามกระทบความเชื่อมั่น FDI นักลงทุนอาจไม่กล้าเสี่ยง

ปัญหาน้ำท่วมไม่ได้จำกัดอยู่เพียงความเสียหายต่อบ้านเรือนหรือธุรกิจในพื้นที่เท่านั้น แต่ยังอาจส่งต่อไปถึงความเชื่อมั่นของนักลงทุนต่างชาติ FDI

โดยเฉพาะนักลงทุนที่ต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมากในการสร้างโรงงานหรือฐานการผลิต หากต้องเผชิญความไม่แน่นอนว่าจะเกิดน้ำท่วมเมื่อใด ย่อมเป็นปัจจัยที่ต้องนำมาพิจารณาประกอบการตัดสินใจลงทุนอนาคต

“นักลงทุนลงทุนเป็นหมื่นล้านหรือสองหมื่นล้าน ต้องประเมินทุกมิติ ถ้าโรงงานเสี่ยงน้ำท่วม ใครจะมาลงทุน ถ้าไม่รู้ว่าจะมีแผนรับมือท่วมเมื่อไร ใครจะมาลงทุน”

ที่สำคัญ ผลกระทบสามารถเชื่อมโยงเป็นลูกโซ่ไปถึงภาคการท่องเที่ยวและการเดินทาง โดยยกกรณีปัญหาที่เกิดขึ้นของสายการบินแห่งชาติ กับการบริหารจัดการสนามบินและการเดินทางของนักท่องเที่ยว

เมื่อเกิดน้ำท่วม นักท่องเที่ยวไม่สามารถเดินทางไปยังสถานที่ท่องเที่ยวหรือใช้จ่ายได้ตามปกติ ย่อมกระทบต่อกิจกรรมทางเศรษฐกิจอีกทอดหนึ่ง

300 มิลลิเมตรยัง ‘เอาไม่อยู่’ หากน้ำเหนือมาอีก ระบบต้องรับมืออย่างไร

สถานการณ์น้ำท่วมครั้งนี้ ถือเป็น ‘บททดสอบ’ สำคัญของระบบบริหารจัดการน้ำของกรุงเทพมหานครและประเทศไทย

โดยเฉพาะเมื่อปริมาณฝนระดับประมาณ 300 มิลลิเมตร ยังสร้างแรงกดดันต่อระบบระบายน้ำ

“รอบนี้คือบททดสอบ 300 มิลลิเมตร เรายังเอาไม่อยู่ ถ้ามา 400-500 มิลลิเมตรจะทำอย่างไร บททดสอบเราได้เห็นแล้วว่ารัฐบาลเอาไม่อยู่”

ดังนั้น หากประเทศไทยยังไม่ปรับโครงสร้างการบริหารจัดการน้ำอย่างจริงจัง เมื่อเกิดสถานการณ์ที่รุนแรงขึ้นในอนาคต ปัญหาอาจยิ่งขยายตัว เศรษฐกิจเสียหาย ฉุดความสามารถแข่งขันเพื่อนบ้านมาเลเซีย เวียดนาม สิงคโปร์

มองส่งออกยัง ’พระเอก’ แต่ GDP ไทยปีนี้โตต่ำ 2.1% ภาษีสหรัฐฯ-น้ำท่วม-บริโภค-ลงทุนชะลอกดดัน

สำหรับแนวโน้มเศรษฐกิจไทยในช่วงโค้งสุดท้ายของปี ดร.อัทธ์ มองว่า ปัจจัยที่ต้องติดตามมีทั้งเรื่องภาษีของสหรัฐฯ ทั้งภาษี 301 ภัยพิบัติ และสถานการณ์น้ำท่วม

ขณะที่ปัจจัยภายในประเทศ โดยเฉพาะการบริโภคและการลงทุน ยังมีสัญญาณชะลอตัว

แม้การส่งออกยังเป็น ‘พระเอก’ เป็นหนึ่งในแรงขับเคลื่อนสำคัญของเศรษฐกิจไทยในปีนี้

แต่การบริโภคและการลงทุนยังซึมตัว หรือหากขยายตัวก็เพิ่มขึ้นไม่มากนัก

จากปัจจัยดังข้างต้น จึงประเมินว่าเศรษฐกิจไทยปี 2569 มีโอกาสขยายตัวประมาณ 2.1% ลดลงจากระดับ 2.4% ในปีก่อน

โดยมองว่าปัจจัยลบต่างๆ ทั้งภาษีสหรัฐฯ รวมถึงน้ำท่วม การชะลอตัวของการบริโภค และการลงทุน เป็นแรงกดดันสำคัญ

ให้คะแนนรัฐบาลบริหารน้ำ 3 เต็ม 10 ชี้ ‘สอบตก’

เมื่อถามถึงการประเมินผลงานรัฐบาลในช่วงโค้งท้ายปี ให้คะแนนการบริหารจัดการน้ำ 3 คะแนนจากเต็ม 10 คะแนน หรือระดับ C ซึ่งถือว่า ‘สอบตก’ ในประเด็นการบริหารจัดการน้ำ

“ถ้าเฉพาะเรื่องน้ำ เต็ม 10 ผมให้ 3 คะแนน ก็ให้เกรด C คือสอบตกเลย”

ส่วนการบริหารงานของรัฐบาลในภาพรวม อรรถให้คะแนนประมาณระดับ B แต่เป็น B ที่ค่อนข้างใกล้ C สะท้อนว่าไม่ได้มองว่าอยู่ในระดับดีมาก

“โดยรวมทุกเรื่องที่รัฐบาลบริหาร ผมให้ B แต่เป็น B กลางๆ ค่อนข้างจะมา C ไม่ใช่ B ที่จะไป B บวก”

ทั้งนี้ ดร.อัทธ์ ย้ำว่า ประเด็นสำคัญที่สุดเวลานี้คือความเชื่อมั่น การบริหารจัดการน้ำ

เพราะหากประเทศไทยยังไม่ปรับระบบให้สามารถรับมือกับสถานการณ์ที่รุนแรงขึ้นได้ ความเสียหายจะไม่ได้จำกัดอยู่เพียงบ้านเรือนและธุรกิจ

แต่สามารถส่งต่อไปยังภาคการผลิต การท่องเที่ยว การลงทุน และความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจในวงกว้าง

พร้อมถามย้ำว่า 10 ปี การบริหารจัดการน้ำของไทยเราเรียนรู้อะไรกันบ้าง ถึงเวลาแล้วหรือไม่ที่รัฐบาลต้องหันมาเอาจริงเอาจังกับการบริหารน้ำ ก่อนเศรษฐกิจรับไม่ไหว

©2024 องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย

วันที่ 30 กันยายน 2569 หอการค้าจังหวัดเชียงใหม่ นำโดย ดร.กอบกิจ อิสรชีววัฒน์ ประธานกรรมการ พร้อมด้วยคณะกรรมการ ร่วมงาน Northern MICE Expo 2026 ภายใต้แนวคิด “เชื่อมโอกาส สร้างธุรกิจ ขับเคลื่อนไมซ์ภาคเหนือ (Northern MICE: Connecting Opportunities, Creating Business)” จัดขึ้นโดย สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน) สสปน. หรือ ทีเส็บ เพื่อเปิดแพลตฟอร์มธุรกิจไมซ์ที่รวบรวมศักยภาพ สินค้า และบริการของภาคเหนือตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ แปลงทุนทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นให้กลายเป็นงาน รายได้ การลงทุน และดีลธุรกิจจริง ณ โรงแรม InterContinental Chiang Mai The Mae Ping

โดยในพิธีเปิดได้มี ดร.สุรัชสานุ์ ทองมี รองผู้อำนวยการ สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน) และรักษาการผู้อํานวยการ สำนักส่งเสริมการจัดประชุม และนิทรรศการ ภาคเหนือ รายงานวัตถุประสงค์การจัดงาน และกล่าวเปิดงาน โดย นายบุญลือ ธรรมธรานุรักษ์ รองผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ พร้อมกันนี้หอการค้าจังหวัดเชียงใหม่ ได้ร่วมเป็นสักขีพยานในพิธีลงนาม MOU Northern MICE City Declaration “ปฏิญญาไมซ์ซิตี้ภาคเหนือ” ผนึกกำลังครั้งประวัติศาสตร์ของผู้นำ 3 เมืองไมซ์ซิตี้หลัก ได้แก่ เชียงใหม่ พิษณุโลก และเชียงราย ร่วมกับเมืองศักยภาพ และภาคีเครือข่าย MICE Value Chain เพื่อประกาศเจตนารมณ์ในการใช้ไมซ์เป็นกลไกยุทธศาสตร์ขับเคลื่อนเศรษฐกิจภูมิภาคอย่างเป็นเอกภาพ

ไฮไลต์สำคัญของงาน ร่วมรับฟังการบรรยายพิเศษ “Northern MICE Vision: Shift for Impact and Change for Growth” โดย ดร.ศุภวรรณ ตีระรัตน์ ผู้อำนวยการ สสปน. ที่มาร่วมวางทิศทางนำอุตสาหกรรมไมซ์สร้างผลกระทบเชิงบวกทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างยั่งยืน

งานในครั้งนี้ขับเคลื่อนผ่านยุทธศาสตร์สำคัญของ สสปน. ภาคเหนือใน 3 เสาหลักด้วยกัน ได้แก่

MICE Uplift Destination: เวทีเสวนา “ยกระดับเมืองด้วยอุตสาหกรรมไมซ์” จากผู้แทนภาครัฐ เชียงใหม่ พิษณุโลก และเชียงราย และเอกชนนำโดยคุณกฤษณี ศรีษะทิน กูรูไมซ์ระดับแนวหน้าของไทย ร่วมกับผู้แทนเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของ UNESCO ในภาคเหนือ ถอดรหัสการเปลี่ยนอัตลักษณ์เมืองให้เป็น MICE Assets ที่ตอบโจทย์ผู้ซื้อระดับสากล

MICE Upskill Business: การบรรยายพิเศษ “โอกาสการลงทุนในอุตสาหกรรม MICE ภาคเหนือ” โดย ดร.พันธุ์อาจ ชัยรัตน์ เพื่อเพิ่มพูนความรู้ ความคิดสร้างสรรค์ และเปิดมุมมองการลงทุนใหม่ ๆ ในระบบนิเวศไมซ์ล้านนา

MICE Upscale People: เวทีเสวนา “Turning CNX to Tech Business Event” ดึงผู้เชี่ยวชาญด้านนวัตกรรม เทคโนโลยี ความยั่งยืน (Sustainable MICE) จากหอการค้า และภาคการศึกษามา ร่วมต่อยอดงานประชุมวิชาการและอีเวนต์ธุรกิจภาคเหนือสู่อนาคต โดย ดร.กอบกิจ อิสรชีววัฒน์ ประธานกรรมการ ได้ร่วมแลกเปลี่ยนมุมมองในเวทีเสวนานี้อีกด้วย

นอกจากนี้ Northern MICE Expo 2026 ยังขับเคลื่อนห่วงโซ่อุปทานไมซ์ผ่าน MICE Marketplace ที่รวมกว่า 50 องค์กรมาร่วมจัดแสดงสินค้าและบริการ พร้อมกิจกรรมเจรจาจับคู่ธุรกิจ Business Matching (B2B) ระหว่างผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมไมซ์ภาคเหนือ (ทั้งโรงแรม, ศูนย์ประชุม, Organizer, DMC, ชุมชนไมซ์, ผู้ผลิตสินค้าอัตลักษณ์ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง) จำนวน 50 ราย กับผู้ซื้อคุณภาพจากทั่วประเทศ เพื่อสร้างเครือข่ายธุรกิจข้ามภูมิภาคและกระจายรายได้สู่ฐานรากอย่างแท้จริง

และเพื่อเป็นการขับเคลื่อนตลอดจนแสดงศักยภาพของอุตสาหกรรมไมซ์อย่างต่อเนื่อง ทีเส็บได้วาง Roadmap การจัดงาน Northern MICE Expo ให้หมุนเวียนไปจัดในเมืองไมซ์ซิตี้ทั่วภาคเหนือ โดยภายในงานได้มีการประกาศให้ “พิษณุโลกไมซ์ซิตี้” เป็นเมืองเจ้าภาพจัดงาน “Northern MICE Expo 2027” ถือเป็นเมืองไมซ์ยุทธศาสตร์ภาคเหนือตอนล่างที่มีศักยภาพโดดเด่น เป็นศูนย์กลางการค้าบนระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก การขนส่ง การเกษตร และภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย รวมถึงมรดกทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับมรดกโลก ซึ่งพร้อมเปิดประตูต้อนรับเครือข่ายไมซ์ทั่วภาคเหนือในปี 2570

งาน Northern MICE Expo จึงเป็นหมุดหมายสำคัญที่ไม่เพียงประกาศความพร้อมของภาคเหนือในฐานะจุดหมายปลายทางไมซ์คุณภาพระดับโลก แต่ยังแสดงให้เห็นถึงพลังความร่วมมือของห่วงโซ่อุปทานไมซ์ทุกภาคส่วน ที่พร้อมเติบโตและสร้างความสำเร็จทางเศรษฐกิจไปพร้อมกัน

NorthernMICEExpo2026 #NorthernMICE #MICEThailand #MICE #TCEB #หอการค้าจังหวัดเชียงใหม่ #CCC25 #YECหอการค้าจังหวัดเชียงใหม่ #YECCM #ChiangmaiForward