Author: ข่าวกรุงเทพฯ

ธุรกิจร้านอาหารในสหรัฐอเมริกากำลังได้รับอิทธิพลจากกระแสอาหารนานาชาติอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะอาหารจากแอฟริกา อินเดีย และเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นประเภทอาหารที่มีอัตราการเติบโตของจำนวนร้านอาหารเร็วที่สุดในประเทศ สะท้อนให้เห็นว่าผู้ประกอบการธุรกิจบริการอาหาร (Foodservice) คิดค้นเมนูและประสบการณ์การรับประทานที่ทำให้อาหารต่างวัฒนธรรมเข้าถึงผู้บริโภคชาวอเมริกันได้ง่ายขึ้น ตามรายงานของบริษัทวิจัยตลาดอาหารและเครื่องดื่ม Datassential

นาง Renee Lee Wege นักวิเคราะห์เทรนด์ (Trendologist) ของ Datassential เปิดเผยว่า ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา มีร้านอาหารแอฟริกันชื่อดังเปิดให้บริการเป็นจำนวนมากในสหรัฐฯ โดยอ้างอิงจากข้อมูลการเปิดและปิดกิจการของรายงานจากแพลตฟอร์มข้อมูลสำหรับอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่ม Datassential One พบว่า จำนวนร้านอาหารแอฟริกันเติบโตสูงถึงเกือบ 35% ในขณะที่ร้านอาหารเกาหลีใต้มีอัตราการเติบโตใกล้เคียงกัน และตามมาด้วยร้านอาหารอินเดียนอกจากนี้ Datassential ยังพบว่า เครือร้านอาหารดาวรุ่ง 25 อันดับแรก (Top 25 Emerging Chains) หลายแห่งเป็นแบรนด์จากต่างประเทศที่ขยายกิจการเข้าสู่ตลาดสหรัฐฯ เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค หรือเป็นธุรกิจที่เชี่ยวชาญด้านอาหารนานาชาติอยู่แล้ว โดยเทรนด์อาหารที่กำลังเป็นที่นิยมในธุรกิจบริการอาหารสหรัฐฯ ในขณะนี้ ได้แก่

1. ธุรกิจร้านอาหารนานาชาติยังเติบโต แม้ผู้บริโภคเผชิญแรงกดดันทางเศรษฐกิจ

สิ่งที่น่าสนใจคือ แม้ผู้บริโภคสหรัฐฯ จะเผชิญกับความท้าทายจากภาวะเศรษฐกิจ ทั้งมาตรการภาษีนำเข้า (Tariffs) และเงินเฟ้อ ซึ่งทำให้หลายคนลดการสั่งอาหารกลับบ้านหรือรับประทานอาหารนอกบ้าน แต่ร้านอาหาร
ที่ขายอาหารนานาชาติกลับยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ผลสำรวจของ Datassential ระบุว่า 72% ของผู้บริโภคกังวลถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากมาตรการภาษีนำเข้า โดยผู้ตอบแบบสอบถามบางส่วนระบุว่าจะลดการซื้อสินค้านำเข้าที่จัดเป็นสินค้าฟุ่มเฟือย ขณะที่บางส่วนพร้อมเปลี่ยนจากสินค้าผลิตในประเทศไปเลือกสินค้านำเข้า หากเห็นว่าสินค้าเหล่านั้นมีความคุ้มค่ามากกว่า

หนึ่งในประเด็นคำถามที่สำคัญที่สุดคือ ผู้บริโภคต้องการอาหารนานาชาติแบบต้นตำรับจริงหรือเพียงต้องการอาหารที่ดัดแปลงให้ถูกปากคนอเมริกัน ผลวิจัยพบว่า เกือบ 60% ของผู้บริโภคต้องการรับประทานอาหารต้นตำรับ (Authentic Cuisine) ซึ่งสอดคล้องกับรายงายของ Datassential ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ที่แสดงให้เห็นว่าผู้บริโภคให้ความสำคัญกับรสชาติดั้งเดิมของอาหารมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม ยังมีหนึ่งข้อสังเกตที่น่าสนใจคือ หากการใช้วัตถุดิบต้นตำรับทำให้อาหารมีราคาแพงขึ้น ผู้บริโภคจำนวนมากยอมรับได้ หากร้านอาหารจะเลือกใช้วัตถุดิบท้องถิ่นหรือวัตถุดิบภายในประเทศแทนเพื่อช่วยลดต้นทุนและทำให้ราคาอาหารไม่สูงจนเกินไป

2. อาหารนานาชาติกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน

ผู้ประกอบการธุรกิจบริการอาหารได้แสดงให้เห็นแล้วว่า อาหารนานาชาติสามารถเป็นพื้นที่ทดลองรสชาติใหม่ๆ ที่ปลอดภัยสำหรับผู้บริโภคชาวอเมริกัน นาง Jaclyn Marks นักวิเคราะห์จาก Datassential กล่าวว่า 61% ของผู้บริโภคสหรัฐฯ ต้องการเห็นร้านอาหารใกล้บ้านนำเสนออาหารและเครื่องดื่มนานาชาติมากขึ้น การที่สหรัฐฯ มีประชากรหลากหลายเชื้อชาติและวัฒนธรรมมากขึ้น ทำให้อาหารจากทั่วโลกค่อย ๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน และยังเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับคำว่า “อาหารที่คุ้นเคย” (Comfort Food) ไปจากเดิม โดยเฉพาะในผู้บริโภครุ่นใหม่ เช่น กลุ่ม Millennials และ กลุ่ม Gen Z ซึ่งเติบโตมากับอาหารนานาชาติ จึงมองอาหารเหล่านี้เป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน ในขณะที่คนรุ่นก่อนอาจเคยมองว่าแปลกใหม่ 

นาง Marks กล่าวว่า ปัจจุบันแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะไปรับประทานอาหารนอกบ้านโดยไม่พบเมนูที่ได้รับแรงบันดาลใจจากอาหารนานาชาติ Datassential มองว่า การสร้างสรรค์เมนูแบบฟิวชันเป็นกลยุทธ์สำคัญที่ช่วยให้ผู้บริโภครู้สึกคุ้นเคยและกล้าทดลองอาหารที่ไม่เคยรับประทานมาก่อน ผู้ประกอบการจึงควรเปิดกว้างต่อการปรับสูตรอาหารบางส่วน เพื่อให้ผู้บริโภคเข้าถึงอาหารต่างวัฒนธรรมได้ง่ายขึ้น

หนึ่งในวัฒนธรรมอาหารที่ Datassential แนะนำให้จับตาในปี 2026 คือ อาหารรัฐเกรละ (Kerala Cuisine) จากประเทศอินเดีย ซึ่งมีจุดเด่นด้านอาหารทะเลสด มะพร้าว และเครื่องเทศ เช่น พริกไทยดำและใบกระวาน 

Kerala cuisine originates from the Malabar coast of India and features meats, fresh seafood, coconut and spices.

แม้อาหารเกรละจะยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก โดยมีผู้บริโภคสหรัฐฯ เพียง 24% ที่รู้จัก แต่เมื่อผู้บริโภคได้เรียนรู้เกี่ยวกับเมนูต่าง ๆ กลับพร้อมเปิดใจ เนื่องจากมีอาหารหลายเมนู เช่น ไก่ทอด ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับอาหารยอดนิยมของชาวอเมริกัน ผลสำรวจพบว่า 42% ของผู้บริโภคสนใจทดลองอาหารเกรละ แม้ไม่เคยรับประทานมาก่อน จึงเป็นโอกาสอันดีสำหรับผู้ประกอบการธุรกิจบริการอาหารในการทดลองและนำเสนอเมนูดังกล่าวแก่ผู้บริโภค

ตัวอย่างร้านอาหารเกรละ ได้แก่ ร้าน Thattu ในนครชิคาโก ซึ่งนำเสนอทั้งอาหารเกรละแบบต้นตำรับ เช่น Beef Fry และ Porottas (ขนมปังแผ่นแบนของอินเดียใต้) รวมถึงเมนูที่ประยุกต์ให้เข้ากับรสนิยมของผู้บริโภคอเมริกัน โดยเมนู Porottas ได้รับความสนใจจากผู้บริโภคถึง 52%

นอกจากนี้ ข้อมูลจาก Datassential พบว่า อาหารเฮติเป็นอีกหนึ่งวัฒนธรรมอาหารที่ผู้ประกอบการควรให้ความสำคัญ และมีศักยภาพในการเติบโตเช่นเดียวกับอาหารเกรละ แม้ 42% ของผู้บริโภคสหรัฐฯ ยังไม่เคยรับประทานอาหารเฮติ แต่ระบุว่าสนใจทดลอง

อาหารเฮติเป็นการผสมผสานอิทธิพลจากอาหารแอฟริกา ฝรั่งเศส สเปน และชนพื้นเมืองไทโน (Taíno) มีวัตถุดิบเด่น ได้แก่ มะพร้าว กล้วย Plantain พริก Scotch Bonnet เครื่องเทศต่าง ๆ ซอส Epis และเครื่องเคียงดองรสเผ็ด Pikliz ซึ่งเริ่มปรากฏบนเมนูอาหารในร้านอาหารสหรัฐฯ มากขึ้น และถูกมองว่าอาจกลายเป็น”กิมจิชนิดต่อไป”

ร้าน Kann ในเมืองพอร์ตแลนด์ รัฐโอเรกอน ซึ่งได้รับรางวัล James Beard Award นำเสนออาหารเฮติแบบดั้งเดิม เช่น Griyo (หมูหมักเครื่องเทศและนำไปทอด) เสิร์ฟคู่กับกล้วยทอดสไตล์เฮติ อะโวคาโด และ Pikliz

Kann Restaurant, Portland Oregon

3. เมนูยอดนิยมยุคใหม่ (New Classics)

ในการวางแผนจัดทำเมนูอาหาร ผู้ประกอบการธุรกิจบริการอาหารจำเป็นต้องคำนึงถึงอาหารและรสชาติจากทั่วโลกที่กำลังได้รับความนิยม และมองหาโอกาสในการนำมาปรับใช้ เพราะหลายเมนูไม่ใช่อาหารใหม่เสียทีเดียว แต่ได้กลายเป็น “เมนูยอดนิยมยุคใหม่” (New Classics) เช่น อาหารเม็กซิกัน Quesabirria ซึ่งมีอัตราการเติบโตบนเมนูร้านอาหารสูงถึง 982% และต่อยอดไปสู่เมนูใหม่ เช่น Birria Pizza, Birria Burger และ Birria Chicken

Birria Pizza & Birria Burger

ขณะเดียวกัน อาหารเกาหลียังคงได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในกลุ่ม Millennials และ Gen Z อาหาร รสชาติ และวัตถุดิบของเกาหลีไม่ได้เป็นสินค้าเฉพาะกลุ่ม (Niche) อีกต่อไป โดยปรากฏอยู่ในเมนูอาหารของสหรัฐฯ ถึง 14% และภาพรวมของอาหารเกาหลีกำลังอยู่ในช่วงการขยายตัวอย่างแพร่หลายตามวงจรการยอมรับของตลาด (Menu Adoption Cycle)

Datassential ระบุว่า ร้านอาหารอย่าง Kura Ramen, Jollibee และ Paris Baguette จัดอยู่ในกลุ่มเครือร้านอาหารดาวรุ่ง 25 อันดับแรกในสหรัฐอเมริกาที่สะท้อนถึงการเติบโตของธุรกิจอาหารนานาชาติ ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ Paris Baguette ร้านคาเฟ่เบเกอรี่ที่ผสมผสานรสชาติแบบเกาหลีกับเบเกอรี่ฝรั่งเศสระดับพรีเมียม ซึ่งเปิดสาขาครบ 300 แห่งในสหรัฐฯ เมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา หลังจากเปิดสาขาใหม่ถึง 77 แห่งในหนึ่งปี พร้อมลงนามข้อตกลงเพื่อขยายสาขาอีกกว่า 300 แห่ง ปัจจุบันมีสาขาที่อยู่ระหว่างการพัฒนารวมกว่า 600 แห่ง และตั้งเป้าขยายเป็น 1,000 สาขาภายในปี 2030

4. เมนูฟิวชันช่วยให้ผู้บริโภคเปิดรับอาหารนานาชาติมากขึ้น

ทัศนคติของผู้บริโภคต่ออาหารนานาชาติและอาหารฟิวชัน ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก สินค้าและวัตถุดิบที่เคยถูกมองว่าแปลกใหม่ กลายเป็นสิ่งที่คุ้นเคยในชีวิตประจำวัน และผู้บริโภคส่วนใหญ่ชื่นชอบความคิดสร้างสรรค์ของการผสมผสานอาหาร เพราะช่วยให้การทดลองเมนูใหม่เป็นเรื่องง่ายและเข้าถึงได้มากขึ้น

อาหารฟิวชันและเมนูแบบผสมผสาน (Mashup) ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมอาหารอเมริกันและสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาของสังคมที่เปิดรับอิทธิพลจากทั่วโลก โดยวัตถุดิบนานาชาติจำนวนมากได้กลายเป็นวัตถุดิบประจำในครัวเรือนของชาวอเมริกัน

ผลสำรวจยังพบว่า ผู้บริโภคมากกว่า 70% เห็นว่าวัตถุดิบนานาชาติกลายเป็นสิ่งที่คุ้นเคยพอ ๆ กับวัตถุดิบอเมริกัน ตัวอย่างเช่น ซอสศรีราชาซึ่งปัจจุบันผู้บริโภคอเมริกันมองว่าเป็นเครื่องปรุงที่พบเห็นได้ทั่วไปไม่ต่างจากซอสมะเขือเทศ

มุมมองของผู้บริโภคสหรัฐฯ ที่มีต่ออาหารนานาชาติได้เปิดกว้างขึ้นในแง่ของ “การเข้าถึง” ทำให้อาหารและวัตถุดิบจากนานาชาติกลายเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตประจำวันของชาวอเมริกันมากกว่าที่เคยเป็นมา

ข้อเสนอแนะจากสคต. นิวยอร์ก

ผู้ประกอบการร้านอาหารไทยในสหรัฐฯ ควรให้ความสำคัญกับการรักษาเอกลักษณ์และความเป็นต้นตำรับของอาหารไทย ควบคู่กับการประยุกต์เมนูหรือการนำเสนอในรูปแบบที่เข้าถึงผู้บริโภคอเมริกันได้ง่ายขึ้น (Fusion หรือ Mashup) โดยยังคงรสชาติและอัตลักษณ์ไทยเป็นจุดเด่น นอกจากนี้ ควรใช้วัตถุดิบท้องถิ่นที่มีคุณภาพทดแทนวัตถุดิบนำเข้าในกรณีที่ช่วยควบคุมต้นทุนและราคาอาหารได้ โดยไม่กระทบต่อคุณภาพเพื่อรองรับภาวะต้นทุนที่เพิ่มขึ้น พร้อมติดตามแนวโน้มอาหารโลกและพฤติกรรมผู้บริโภครุ่นใหม่อย่างใกล้ชิดเพื่อพัฒนาเมนูและสร้างประสบการณ์การรับประทานที่ตอบโจทย์ตลาดสหรัฐฯ ได้อย่างต่อเนื่อง

สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ นครนิวยอร์ก 

ข้อมูลอ้างอิง   Food Business News, Datassential

วันจันทร์ ที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2569, 11.57 น.

OECD เกี่ยวอะไรกับ SME เส้นทาง SME ไทยสู่ OECD

ตอนที่ 1 โดย ดร.อุดมธิปก ไพรเกษตร

เช้าวันหนึ่งเจ้าของโรงงานขนาดเล็กได้รับแบบประเมินคู่ค้าฉบับใหม่จากลูกค้ารายใหญ่ ซึ่งถามถึงวัตถุดิบ แรงงาน ของเสีย และการป้องกันข้อมูลรั่วไหล ในสัปดาห์เดียวกัน ธนาคารขอข้อมูลกระแสเงินสดละเอียดขึ้น ขณะที่การต่อใบอนุญาตเริ่มเปลี่ยนไปใช้ระบบดิจิทัล

ผู้ประกอบการอาจไม่เห็นคำว่า “OECD” ในเอกสารเหล่านั้น แต่ความเปลี่ยนแปลงอาจเชื่อมกับการทบทวนกฎหมาย วิธีทำงานของรัฐ เกณฑ์ของสถาบันการเงิน และความคาดหวังของตลาดที่เกิดขึ้นระหว่างกระบวนการเข้า OECD

OECD คืออะไร และไม่ใช่อะไร

OECD เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ประเทศสมาชิกใช้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ พัฒนานโยบาย และจัดทำมาตรฐานหรือแนวปฏิบัติด้านเศรษฐกิจ สังคม สิ่งแวดล้อม และธรรมาภิบาล

การเข้า OECD ไม่ใช่ข้อตกลงการค้าเสรี ไม่ได้ลดภาษีนำเข้าหรือส่งออก และไม่ทำให้ SME ไทยได้รับคำสั่งซื้อหรือสิทธิพิเศษโดยอัตโนมัติ ตราสารและข้อเสนอแนะของ OECD มีสถานะแตกต่างกัน หลายเรื่องไม่ได้ใช้บังคับกับ SME โดยตรง แต่ไทยอาจนำมาใช้ทบทวนกฎหมาย นโยบาย ระบบกำกับ หรือบริการภาครัฐ

ผู้ประกอบการจึงควรแยกให้ออกว่าเรื่องใดเป็นกฎหมายไทยที่ใช้แล้ว เรื่องใดอยู่ระหว่างทบทวน เรื่องใดเป็นแนวปฏิบัติ และเรื่องใดเป็นเงื่อนไขที่ธนาคาร นักลงทุน หรือลูกค้ากำหนดเอง การเข้า OECD เป็นกระบวนการทบทวนและยกระดับระบบของประเทศ ไม่ใช่ตรารับรองว่าไทยเป็นประเทศพัฒนาแล้ว

ไทยอยู่ตรงไหนในเส้นทางนี้

คณะมนตรี OECD เปิดการหารือเพื่อรับประเทศไทยเข้าเป็นสมาชิกเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2567 และรับรอง Roadmap for the Accession Process of Thailand เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2567

วันที่ 8 ธันวาคม 2568 ไทยยื่น Initial Memorandum เพื่อประเมินความสอดคล้องของกฎหมาย นโยบาย และแนวปฏิบัติกับมาตรฐาน OECD และเข้าสู่การทบทวนทางเทคนิคกับคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญ 25 คณะ

เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2569 คณะรัฐมนตรีเห็นชอบเป้าหมายเข้าเป็นสมาชิกภายในปี 2571 เป้าหมายดังกล่าวเป็นกรอบเวลาของรัฐบาลไทย ส่วนผลสุดท้ายยังขึ้นอยู่กับการทบทวนและมติของประเทศสมาชิก

เหตุใดเรื่องนี้จึงเกี่ยวกับ SME

ข้อมูล SME Big Data ของ สสว. ระบุว่า ปี 2568 ไทยมี SME 3,283,650 ราย และมีการจ้างงาน 13,601,129 คน การยกระดับกติกาทางเศรษฐกิจจึงกระทบกิจการและแรงงานเป็นวงกว้าง

ผลกระทบไม่ได้มาจาก OECD ในรูปแบบเดียวกัน บางเรื่องผ่านกฎหมายหรือหน่วยงานกำกับ บางเรื่องผ่านเกณฑ์สินเชื่อและการลงทุน ขณะที่บริษัทใหญ่ส่งความคาดหวังด้านคุณภาพ แรงงาน สิ่งแวดล้อม การป้องกันสินบน และความปลอดภัยของข้อมูลมายังคู่ค้า

การแข่งขันและการลงทุนอาจเพิ่มโอกาสให้กิจการที่มีข้อมูล มาตรฐาน และความพร้อม แต่ไม่ได้รับประกันว่าเงินทุน เทคโนโลยี หรือคำสั่งซื้อจะเชื่อมถึง SME ไทย หากไม่มีการพัฒนาคู่ค้าและการเชื่อมตลาดอย่างจริงจัง

ผลกระทบจะไม่เท่ากันทุกกิจการ

กิจการขนาดกลาง ผู้ส่งออก ผู้เป็นคู่ค้าของบริษัทใหญ่ และธุรกิจที่มีบัญชี ข้อมูล และมาตรฐานอยู่แล้ว มักเห็นทั้งข้อกำหนดและโอกาสเร็วกว่า เพราะตอบคำถามของผู้ซื้อ ธนาคาร และนักลงทุนได้

กิจการรายย่อย ธุรกิจนอกระบบ กิจการกำไรต่ำ หรือไม่มีบุคลากรเฉพาะด้าน มักรับรู้ความเปลี่ยนแปลงในรูปของต้นทุนก่อน ความพร้อมจึงต้องดูทั้งอุตสาหกรรม ลูกค้า ความเสี่ยง และระบบหลังบ้าน ไม่ใช่ขนาดกิจการเพียงอย่างเดียว

รัฐต้องเตรียมผู้ประกอบการไปพร้อมกับกฎหมาย

ภาครัฐต้องสื่อสารให้ชัดว่าเรื่องใดใช้แล้ว เรื่องใดอยู่ระหว่างทบทวน และกิจการกลุ่มใดได้รับผลกระทบ พร้อมจัดวิธีปฏิบัติที่ง่ายตามหลักความได้สัดส่วน ช่วงผ่อนผัน และบริการต้นทุนต่ำสำหรับรายเล็ก

สำหรับ SME ที่ต้องการเข้าสู่ห่วงโซ่อุปทานหรือตลาดใหม่ ความช่วยเหลือต้องเชื่อมการจัดทำบัญชีและข้อมูล การพัฒนาทักษะ เทคโนโลยี เงินทุน และมาตรฐานเข้ากับลูกค้าหรือคำสั่งซื้อ ผลสำเร็จควรวัดจากต้นทุน ผลิตภาพ การเข้าถึงทุน การรักษาลูกค้า และตลาดที่เพิ่มขึ้น

สามคำถามที่ SME ควรตอบเมื่ออ่านบทความนี้จบ

หนึ่ง รายได้หลักของเราพึ่งลูกค้า ธนาคาร ใบอนุญาต หรือแพลตฟอร์มใด และคนเหล่านั้นกำลังขอข้อมูลหรือมาตรฐานอะไรเพิ่มขึ้น

สอง หากถูกขอหลักฐานวันนี้ เราแสดงบัญชี กระบวนการ คุณภาพ แรงงาน สิ่งแวดล้อม หรือความปลอดภัยของข้อมูลจากระบบจริงได้หรือไม่

สาม ช่องว่างใดกระทบกฎหมาย รายได้ หรือความต่อเนื่องของธุรกิจมากที่สุด และเราจะลดช่องว่างนั้นได้เร็วที่สุดอย่างไร

SME ไม่จำเป็นต้องเตรียมทุกเรื่องพร้อมกัน คำตอบของสามคำถามนี้ควรนำไปสู่เรื่องแรกที่ต้องลงมือ ผู้รับผิดชอบ และหลักฐานที่ต้องมี

แหล่งข้อมูล

●    OECD, Accession to the OECD

●    OECD, Thailand Reaches Key Milestones in OECD Accession Process, 2025

●    สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, การขับเคลื่อนประเทศไทยเข้าสู่การเป็นสมาชิก OECD (TH2OECD)

●    สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม, SME Big Data Dashboard

●    OECD, Responsible Business Conduct

ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐฯ เผย สหรัฐฯ กำลังเจรจากับอิหร่านแค่พอประมาณ พร้อมส่งสัญญาณเน้นเพิ่มแรงกดดันทางเศรษฐกิจ

#อิหร่าน #สหรัฐฯ #ตะวันออกกลาง #เรื่องข่าวเรื่องใหญ่ #PPTVHD36 #ทันโลกEXPRESS
ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมที่เว็บไซต์ https://www.pptvhd36.com
และช่องทาง Social Media

——————————————————————-
=== สมัครเป็นสมาชิกยูทูปเพื่อเข้าถึงสิทธิพิเศษต่างๆ ===

PPTV HD 36 : https://www.youtube.com/@PPTVHD36/join
PPTV SPORTS : https://www.youtube.com/@PPTV_SPORTS/join

=====================================

Facebook : https://www.facebook.com/PPTVHD36
Instagram : https://www.instagram.com/pptvhd36/
X : https://twitter.com/PPTVHD36
TikTok : https://www.tiktok.com/@pptv.thailand
LINE VOOM : https://pptv36.tv/174l
———-
สนใจโฆษณา, สร้างสรรค์และผลิตวิดีโอ YouTube
Tel: 02-118-0054
Email: saleonline@pptvthailand.com

          เปิดสาเหตุที่ ไทยช่วยไทยพลัส เฟส 2 มีโอกาสปรับลดสัดส่วนจาก 60/40 เหลือ 50/50 เพราะอะไร เป็นแค่แนวคิดเท่านั้น ยังไม่ใช่การเคาะ

          อย่างไรก็ตาม เรื่องดังกล่าวเป็นแค่แนวคิดเท่านั้น ยังไม่มีการตัดสินใจแต่อย่างใด

ภาพจาก dan quiet life / Shutterstock.com

ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ผู้นำสหรัฐฯ เปิดเผยในวันอาทิตย์ (9 ส.ค.) ว่า สหรัฐฯ กำลัง “เจรจาแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ” กับอิหร่าน และตนพร้อมที่จะปล่อยให้แรงกดดันทางเศรษฐกิจต่ออิหร่านเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ แทนที่จะสั่งการให้เปิดฉากโจมตีทางทหารครั้งใหม่

ทรัมป์กล่าวในการให้สัมภาษณ์กับสำนักข่าว Axios เป็นเวลาสั้น ๆ ว่า “เรากำลังควบคุมสถานการณ์แบบไม่ให้เป็นจุดสนใจเกินไป” โดยอ้างว่าอิหร่าน “กำลังตกที่นั่งลำบาก” ในทางเศรษฐกิจ

รายงานข่าวระบุเพิ่มเติมว่า ร่างข้อตกลงจัดระเบียบการเดินเรือบริเวณช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งเป็นการหารือร่วมกันระหว่างอิหร่าน โอมาน และสหรัฐฯ นั้น “ยังคงค้างอยู่ในขั้นตอนดำเนินการมา 2-3 วันแล้ว”

ด้านสำนักข่าวไออาร์เอ็นเอ (IRNA) ซึ่งเป็นสำนักข่าวทางการของอิหร่าน รายงานว่า อับบาส อารักชี รัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศอิหร่าน กล่าวเมื่อวันเสาร์ (8 ส.ค.) ว่า อิหร่านและโอมานใกล้บรรลุข้อตกลงในการกำหนดเส้นทางเดินเรือชั่วคราวในช่องแคบฮอร์มุซแล้ว

อย่างไรก็ดี รัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศอิหร่านได้กล่าวเพิ่มเติมเมื่อวันอาทิตย์ว่า การรื้อฟื้นการเจรจาระหว่างอิหร่านและสหรัฐฯ จะยังไม่เกิดขึ้น จนกว่าฝั่งสหรัฐฯ จะยุติการละเมิดบันทึกความเข้าใจ (MoU) ที่ทั้งสองประเทศเพิ่งลงนามร่วมกันไปเมื่อไม่นานมานี้

สำนักข่าวซินหัวรายงานว่า อารักชีระบุถึงประเด็นดังกล่าวระหว่างให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนนอกรอบการประชุม ณ กรุงเตหะราน โดยยืนยันชัดเจนว่า ในขณะนี้ยังไม่มีการเจรจาใด ๆ เกิดขึ้นระหว่างสองฝ่าย

โดย ตนุพัฒน์ ปิยะรัตน์/กนิษฐ์นุช สิริสุทธิ์

แจ้งปัญหาการใช้งานได้ที่ เพจสยามรัฐออนไลน์ภาพ-โฆษณา-ข่าว-บทความ รวมถึงข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์สยามรัฐ อยู่ภายใต้โดเมน siamrath.co.th เท่านั้นผู้ดูแลเว็บไซต์ นายวิชัย สอนเรือง ดูแลรับผิดชอบข่าว / ภาพ / โฆษณา / ข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์