Author: ข่าวกรุงเทพฯ

• หน้าแรก
• เศรษฐกิจ

“เศรษฐกิจสัตว์เลี้ยง” กำลังบูม เมืองใหญ่จีนเร่งเพิ่มพื้นที่ Pet-Friendly รองรับเทรนด์ใหม่

เศรษฐกิจสัตว์เลี้ยง ในประเทศจีนกำลังเติบโตอย่างก้าวกระโดดและขยายตัวครอบคลุมพื้นที่ต่างๆ มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นในบ้านเรือนไปจนถึงพื้นที่สาธารณะในเมืองใหญ่ ทั้งนี้ การเกิดขึ้นของห้างสรรพสินค้าและร้านอาหารที่เป็นมิตรต่อสัตว์เลี้ยง (Pet-Friendly) ได้สร้างทางเลือกใหม่ๆ ให้แก่เจ้าของสัตว์เลี้ยง

การขยับขยายของบริการ Pet-Friendly ได้เปิดเส้นทางใหม่สำหรับอุตสาหกรรมเศรษฐกิจสัตว์เลี้ยงที่กำลังเฟื่องฟูอย่างมาก ปัจจุบันผู้คนจำนวนมากยินดีและมีกำลังที่จะจับจ่ายใช้สอยเพื่อความสะดวกสบายและสวัสดิภาพของเพื่อนซี้สี่ขา ซึ่งกลายเป็นแรงขับเคลื่อนการเติบโตที่สำคัญของธุรกิจหลายประเภท

แนวคิด Pet-Friendly ขยายตัวสู่พื้นที่สาธารณะ

ยกตัวอย่างเช่นที่เมืองจี่หนาน มณฑลซานตง หลี่ซานซาน เจ้าของสัตว์เลี้ยงได้พาสุนัขของเธอไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง โดยที่ห้างมีบริการรถเข็นสัตว์เลี้ยงฟรี รวมถึงลิฟต์สำหรับสัตว์เลี้ยงโดยเฉพาะ ทำให้การพาสุนัขออกมานอกบ้านเป็นไปอย่างสะดวกสบาย

บริการที่อำนวยความสะดวกเหล่านี้เกินความคาดหมายและได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้ใช้บริการ ทำให้เจ้าของสัตว์เลี้ยงไม่ต้องกังวลว่าผู้คนจะไม่ต้อนรับสุนัขของพวกเขา ศูนย์การค้าต่างๆ จึงเล็งเห็นว่านโยบายที่เป็นมิตรต่อสัตว์เลี้ยงนี้สามารถกระตุ้นทั้งความถี่ในการมาใช้บริการและการใช้จ่ายโดยรวมของครอบครัวได้อย่างดีเยี่ยม

ธุรกิจต่างๆ เปิดรับเทรนด์ Pet-Friendly

คุณกัวอวิ๋นถิง ผู้จัดการฝ่ายการตลาดของศูนย์คอร์ ริง (Core Ring Center) กล่าวถึงความมุ่งมั่นที่จะต้อนรับเจ้าของสัตว์เลี้ยง และต้องการช่วยแก้ปัญหาที่พวกเขาต้องเผชิญเมื่อออกมาเที่ยวกับสัตว์เลี้ยง ร้านค้ากว่าร้อยละ 90 ภายในศูนย์ฯ แห่งนี้อนุญาตให้สัตว์เลี้ยงเข้าในพื้นที่ร้านอาหาร โซนชอปปิง และความบันเทิงได้ทั้งหมด

นอกจากห้างสรรพสินค้าแล้ว แนวคิด Pet-Friendly ยังขยายไปสู่ธุรกิจหลากหลายประเภทมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง นับตั้งแต่ห้างสรรพสินค้าที่มีบริการจุดกดน้ำดื่มฟรี ไปจนถึงร้านอาหารที่อนุญาตให้สัตว์เลี้ยงเข้าในร้านได้ แม้กระทั่งรถไฟความเร็วสูงบางสายยังเริ่มให้บริการขนส่งสัตว์เลี้ยงได้ด้วยเช่นกัน

มูลค่าตลาด “เศรษฐกิจสัตว์เลี้ยง” ของจีน

รายงานอุตสาหกรรมฉบับล่าสุดได้คาดการณ์ว่า เศรษฐกิจสัตว์เลี้ยงของประเทศจีนจะมีมูลค่าสูงถึง 1.61 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 5.22 ล้านล้านบาท ภายในปี 2028 ซึ่งแสดงให้เห็นถึงศักยภาพการเติบโตอย่างมหาศาล

การเติบโตของอุตสาหกรรมนี้กำลังเข้ามาปรับเปลี่ยนรูปแบบการใช้ชีวิตในเมืองให้มีความเป็นมิตร ครอบคลุม และเต็มไปด้วยความเป็นไปได้ใหม่ๆ มากขึ้น ทำให้เมืองต่างๆ อบอุ่นยิ่งขึ้นสำหรับทั้งคนและสัตว์เลี้ยง

วันที่ 22 พ.ย. 2568 งาน สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (ทีเส็บ) ร่วมกับสมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ต เปิดตัว “จุ้ง” มาสคอตทางการตัวแรกของจังหวัดภูเก็ต โดยมีหน่วยงานภาครัฐและเอกชนร่วมแถลงความพร้อม ณ ลากูน่า โกรฟ เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 2568 การเปิดตัวครั้งนี้มีเป้าหมายผลักดันให้มาสคอตจากไอเดียท้องถิ่นก้าวสู่การเป็นสินทรัพย์เมืองที่นำไปใช้เชิงพาณิชย์ได้จริง เพื่อสร้างมูลค่าเศรษฐกิจและช่วยขับเคลื่อนอุตสาหกรรมไมซ์ของภูเก็ตให้แข็งแรงยิ่งขึ้น

ทีเส็บระบุว่า “จุ้ง” ไม่ใช่เพียงมาสคอต แต่มุ่งหมายให้เป็นเครื่องมือทางเศรษฐกิจที่ช่วยกระจายรายได้สู่ชุมชนและธุรกิจท้องถิ่น ผ่านการใช้งานในงานประชุม นิทรรศการ เทศกาล และกิจกรรมโปรโมตเมือง ขณะที่สมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ตชี้ว่า “จุ้ง” สะท้อน DNA ของภูเก็ต—ความคิดสร้างสรรค์ วัฒนธรรมร่วมสมัย และความเป็นมิตรที่เชื่อมโลกได้อย่างกลมกลืน อีกทั้งยังเสริมภาพลักษณ์ภูเก็ตให้โดดเด่นบนเวทีระดับนานาชาติในฐานะเมืองสร้างสรรค์และเมืองท่องเที่ยวสำคัญของไทย

นอกจากเปิดตัวมาสคอตแล้ว ยังมีการลงนามความร่วมมือเปิดระบบลิขสิทธิ์ให้ผู้ประกอบการสามารถนำ “จุ้ง” ไปใช้ต่อยอดเชิงธุรกิจได้อย่างถูกต้อง รวมถึงจัดแสดงผลิตภัณฑ์ต้นแบบจากแบรนด์ท้องถิ่นและเวทีเสวนาพัฒนาเมือง ภายใต้แนวคิด “จากมาสคอตสู่เศรษฐกิจเมือง” โดย “จุ้ง” ยังถูกออกแบบเป็นอาร์ตทอยจากพลาสติกรีไซเคิลที่เก็บจากขยะทะเล สะท้อนแนวคิดความคิดสร้างสรรค์ควบคู่ความยั่งยืน ซึ่งจะช่วยให้ภูเก็ตก้าวสู่เมืองไมซ์และเมืองเศรษฐกิจสร้างสรรค์อย่างเต็มศักยภาพ

จิระชัย เกษมพิมลพร ผู้สื่อข่าว TOPNEWS ทั่วไทย จ.ภูเก็ต

เชียงราย–เชียงใหม่ชิงธง “Medical Hub เหนือ”  วิเคราะห์โอกาสตั้ง HEI ต่างชาติ–ขยายศักยภาพบริการสุขภาพ เชื่อม GMS

เชียงราย,23 พฤศจิกายน 2568 – จากความสำเร็จที่ไทยขึ้นแท่นผู้นำ Medical & Wellness Tourism ของอาเซียน รัฐบาลเดินเกมต่อด้วยการ “เปิดพื้นที่อีก 4 โซน” ให้สถาบันอุดมศึกษาศักยภาพสูงจากต่างประเทศ (High-Potential Foreign HEIs) เข้ามาตั้งหลักสูตร–วิจัยเชิงลึก ยุทธศาสตร์นี้จับตาพิเศษที่ “ระเบียงเศรษฐกิจภาคเหนือ (NEC)” ซึ่งเชียงใหม่ถูกมองเป็นตัวเต็งด้านโครงสร้างพื้นฐาน ขณะที่ “เชียงราย” มีน้ำหนักเชิงยุทธศาสตร์สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งการผลิตแพทย์ MFU–สธ., โครงการโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่ที่ผ่าน EIA ส่วนต่อขยาย และบทบาท “ประตูสู่อนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง (GMS)” หากออกแบบแผนพัฒนาให้ถูกจุด เมืองชายแดนแห่งนี้อาจกลายเป็น “ฐานทดสอบนวัตกรรมสุขภาพและการแพทย์แม่นยำ” ของภาคเหนือในไม่ช้า

วิเคราะห์สถานการณ์  ทำไม “เวลานี้” จึงเป็นหน้าต่างโอกาสของภาคเหนือ

1. แรงส่งจากตลาดจริง – ปี 2566 ไทยรองรับผู้ป่วย–นักท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ต่างชาติหลายล้านคน และตลาดดังกล่าวถูกประเมินว่ามีมูลค่า “หลักหมื่นล้านบาท” ต่อปี โดยนักวิเคราะห์ธุรกิจ–เศรษฐกิจไทยชี้ว่ากลุ่มลูกค้าหลักมาจากตะวันออกกลาง เพื่อนบ้าน และสหรัฐฯ ซึ่งล้วนเป็นฐานลูกค้าที่ต้องการบริการคุณภาพสูง (High-Acuity, High-Value) และสร้างเม็ดเงินต่อหัวสูงกว่าการท่องเที่ยวทั่วไปอย่างมีนัยสำคัญ
2. นโยบายเชิงรุกของรัฐ – คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบ “กำหนดเขตเศรษฐกิจพิเศษอื่น” เพิ่มอีก 4 พื้นที่ เพื่อรองรับการจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาต่างชาติศักยภาพสูง ภายใต้แบบจำลองความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยไทย/เอกชนไทย (Partnership Model) เป้าหมายชัด  ยกระดับคุณภาพคน–มาตรฐานหลักสูตร สร้าง Talent Pipeline เข้าสู่อุตสาหกรรมยุทธศาสตร์ของประเทศ โดยหนึ่งในพื้นที่ที่ถูกจับตา คือ ระเบียงเศรษฐกิจภาคเหนือ (NEC) ที่เน้นบริการ–ท่องเที่ยวเชิงสุขภาพเป็นแกน
3. กรอบพัฒนา NEC ที่ “เอื้อสุขภาพ” มาแต่ต้น – เอกสารแผนพัฒนา NEC ระบุชัดว่าอุตสาหกรรมเป้าหมายของภาคเหนือรวม “การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ” เทคโนโลยีดิจิทัลสร้างสรรค์ และ “เทคโนโลยีการสกัด” ซึ่งเชื่อมโยงตรงกับ Bio-Wellness และ MedTech ที่ภาคเอกชนไทยกำลังก้าวรุก การวางบทบาทมหาวิทยาลัย (CMU, MFU) ให้เป็นหัวรถจักร R&D ภายใต้โมเดล Quadruple Helix ถูกกำหนดไว้แล้วในเชิงนโยบาย

ภาพใหญ่–หลักฐานเชิงประจักษ์–โอกาสที่ “จับต้องได้”

1) กำลังคนแพทย์  ดีล “MFU–สธ.–CPCE รพ.น่าน” เพิ่มกำลังผลิตแพทย์เขตสุขภาพที่ 1

• กระทรวงสาธารณสุขลงนามกับมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เพื่อผลิตแพทย์เพิ่มเข้าระบบ โดยจัดการเรียนชั้นปี 1–3 ที่ MFU และชั้นปี 4–6 ที่ “ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลน่าน” (นับเป็นศูนย์ที่ 7 ในเขตสุขภาพที่ 1 ต่อจาก รพ.นครพิงค์, เชียงรายประชานุเคราะห์, ลำปาง, แพร่, พะเยา, ลำพูน) นโยบายภาพรวมของ สธ. มุ่งให้อัตราส่วนแพทย์ต่อประชากรไปถึง 1:650 ตามยุทธศาสตร์ 10 ปี
• ความร่วมมือดังกล่าว เริ่มรับนักศึกษาแพทย์ปีการศึกษา 2570 จำนวน 20 คน และ MFU เดินหน้าพัฒนา “โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง” ให้เป็นสถานฝึกทางคลินิกหลัก สะท้อน “โครงคน” ด้านสุขภาพของเชียงรายที่กำลังขยายฐานอย่างมีทิศทาง

มุมผลกระทบเชิงพื้นที่ การมีฐานฝึกคลินิกกระจายรอบเชียงราย–น่าน ทำให้ clinical rotation เชื่อมโยงชุมชนภูเขา–ชายแดน เกิดกรณีศึกษาโรคเฉพาะถิ่น–เวชศาสตร์ชุมชนจำนวนมาก ซึ่งเป็น “ทุนความรู้” ที่มหาวิทยาลัยต่างชาติสายจีโนมิกส์/เวชศาสตร์เขตร้อนสนใจ หาก HEI ต่างชาติถูกเชิญมาตั้ง “โปรแกรมร่วม” ในเชียงราย งานวิจัยเชิงพื้นที่จะเกิดประโยชน์ร่วม (co-benefits) ทั้งด้านวิชาการ เศรษฐกิจ และสุขภาพประชาชน

2) ขยายโครงสร้างบริการ  “โรงพยาบาลกรุงเทพ-เชียงราย (ส่วนต่อขยาย)” ผ่าน EIA – ก้าวสู่ขนาดใหญ่และบริการซับซ้อน

• เอกสารจากหน่วยงานกำกับชี้ว่า “รายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม (EIA)” ของ โครงการส่วนต่อขยายโรงพยาบาลกรุงเทพ-เชียงราย ได้รับ “มติให้ความเห็นชอบรายงาน” แล้ว (เลขอ้างอิงตามหนังสือแจ้งมติ) ซึ่งเป็นหมุดหมายสำคัญก่อนเข้าสู่เฟสก่อสร้างเต็มรูปแบบ.

หนังสือแจ้งมติ (ฉบับเจ้าของโครง…

• แผนพัฒนาโครงการระบุการเพิ่มจำนวนเตียงจากโรงพยาบาลขนาดกลาง ไปสู่ขนาดใหญ่ พร้อมอาคารบริการ 8 ชั้น + ชั้นใต้ดิน และอาคารสนับสนุน (ที่พักแพทย์, ห้องผ้า, ระบบจัดการมูลฝอย) เพื่อรองรับเคสความซับซ้อนสูงมากขึ้น สอดคล้องทิศทางตลาดที่เน้น “หัตถการรายได้สูง” และแพทย์เฉพาะทางในภาคเหนือ.

มุมยุทธศาสตร์เชียงราย

เมื่อโครงสร้างเตียง–ศูนย์เฉพาะทางเอกชนขยาย และ “โครงคน” จาก MFU เติบโต เมืองจะมี “ฐานรองรับ” สำหรับ HEI ต่างชาติ ที่ต้องการตั้ง teaching center/clinical research node นอกเมืองหลวง ด้วยต้นทุนที่แข่งขันได้และ “โจทย์โรค” ที่หลากหลายต่างจากศูนย์กลางอย่างเชียงใหม่

3) เชียงรายในฐานะ “ประตู GMS”  เชื่อมผู้ป่วยข้ามแดน–ทดสอบนวัตกรรมสาธารณสุขพื้นที่สูง

• เชียงรายเป็นเมืองชายแดนที่เชื่อม เมียนมา–ลาว–จีนตอนใต้ การเคลื่อนย้ายผู้ป่วยข้ามแดนเพื่อเข้าถึงการรักษาคุณภาพสูงในไทยมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง โครงสร้างบริการภาคเอกชนที่กำลังขยาย กับเครือข่าย รพ.รัฐ (รพ.เชียงรายประชานุเคราะห์) ทำให้เชียงรายเป็น “ฐาน hub-and-spoke” ของบริการเฉพาะทางระดับตติยภูมิที่เหมาะกับ HEI ต่างชาติสาย Global/Border Health อย่างยิ่ง
• ในเชิงนโยบาย NEC เอง ก็วาง “เทคโนโลยีการสกัด–ดิจิทัลสร้างสรรค์–ท่องเที่ยวสุขภาพ” เป็นแกนขับเคลื่อน หากดึง HEI ต่างชาติด้าน Digital Health & MedTech มาตั้งในเชียงราย จะเกิด sandbox งานบริการ–วิจัยกับชุมชนและประชากรข้ามแดนได้เร็ว เพราะโครงสร้างราชการ–มหาวิทยาลัย–เอกชนพร้อมต่อชิ้นส่วน

เปรียบเทียบกับเชียงใหม่  จุดแข็งและ “ความร่วมมือเชิงภูมิภาค”

เป็นจริงที่ เชียงใหม่ มี “น้ำหนักโครงสร้างพื้นฐานนานาชาติ” เหนือกว่า สนามบินนานาชาติ, ฐานผู้พำนักต่างชาติ, เครือโรงพยาบาลเอกชน, และสถานะ Wellness City ที่ถูกผลักดันในระดับจังหวัดอย่างต่อเนื่อง จึงมักถูกประเมินว่าเป็น “ตัวเต็ง” ของภาคเหนือสำหรับการตั้ง HEI ต่างชาติด้านสุขภาพและการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ

อย่างไรก็ดี จุดแข็งของเชียงใหม่ ไม่จำเป็นต้องไปทับซ้อน กับบทบาท “เชียงราย” หากออกแบบเป็น เครือข่ายเหนือบน–เหนือล่าง ดังนี้

• เชียงใหม่ เป็น “ฐานวิจัยกลาง–หลักสูตรนานาชาติ–การเรียนรู้ขั้นสูง” (เช่น หลักสูตรบัณฑิตศึกษาด้าน Digital Health/Integrated Wellness Management ร่วมกับเอกชนและโรงแรมสุขภาพระดับนานาชาติ)
• เชียงราย เป็น “ฐานคลินิก–ภาคสนาม–นวัตกรรมรับใช้พื้นที่สูงและชายแดน” ของหลักสูตรร่วม (clinical electives, community medicine, cross-border health, field trials ด้าน AI/tele-health)

โมเดลนี้จะเปลี่ยนภาคเหนือจาก “แข่งขันอย่างโดดเดี่ยว” เป็น “ร่วมมือ–เสริมบทบาท” เชื่อมพรมแดน GMS และยกระดับประเทศไทยสู่ Regional Education & Health Hub ตามที่ ครม. ตั้งเป้า

สถิติ–เทรนด์ตลาด  โอกาสเชิงพาณิชย์ที่หนุนการศึกษา–วิจัย

• ภาพรวมอุตสาหกรรมบริการแพทย์เอกชนและการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพถูกประเมินว่าขยายตัวต่อเนื่อง โดยวงเสวนาเศรษฐกิจรายใหญ่ของไทยชี้ยอดมูลค่าตลาด ราว 2.9 หมื่นล้านบาทในปี 2566 และแนวโน้มเติบโตต่อจากดีมานด์ผู้สูงอายุ–ต่างชาติ โดยเฉพาะตะวันออกกลางและสหรัฐฯ ที่เน้นคุณภาพบริการระดับสากล
• วงวิชาการไทยยังประเมินจำนวน “ผู้ป่วยต่างชาติ” ในระบบบริการสุขภาพไทยระดับ “หลายล้านคน/ปี” ต่อเนื่อง ซึ่งตอกย้ำว่า supply ด้านบุคลากร–ศูนย์เฉพาะทาง–นวัตกรรม จะเป็นคอขวด หากไม่เร่งเพิ่มกำลังผลิตและยกระดับสมรรถนะในภูมิภาค

ข้อเสนอเชิงนโยบาย “เพื่อเชียงราย” (และเหนือทั้งภูมิภาค)

1. ดึง HEI ต่างชาติที่ตรง pain point ของพื้นที่ – Digital Health, AI in Healthcare, Tele-medicine, MedTech, เวชศาสตร์ชุมชน–ชายแดน, Bio-Wellness/Extraction Technology (สอดรับ NEC) เพื่อสร้างคน–งานวิจัย–ธุรกิจใหม่ในห่วงโซ่คุณค่าเดียวกัน
2. ออกแบบ “Campus คู่แฝด” เชียงใหม่–เชียงราย – หลักสูตรเดียวกันแต่สองบทบาท  เชียงใหม่เป็น Global Classroom & Innovation Core, เชียงรายเป็น Clinical-Community Lab ที่ทำวิจัยภาคสนามกับเครือข่าย รพ.รัฐ–เอกชน–หมู่บ้านบนพื้นที่สูง/ชายแดน
3. เชื่อมเอกชนเข้ามาตั้ง “ศูนย์เฉพาะทาง–Sandbox” – อาศัยการขยายตัวของกรุงเทพ-เชียงราย (หลังผ่าน EIA) สร้างคลัสเตอร์ Spine/Neuro-Intervention–Imaging–Pain Clinic และแพทย์แม่นยำ ร่วมกับศูนย์/สถาบันของ HEI ต่างชาติ เพื่อลดช่องว่างเคสส่งต่อไปกรุงเทพฯ และเพิ่ม case-mix index ในภูมิภาค.
4. ทุนวิจัยข้ามแดน & ข้อมูลสุขภาพชายแดน – ตั้งกองทุนวิจัยร่วม “TH-GMS Border Health” รองรับโครงการเชิงพื้นที่ (วัณโรค, ไข้มาลาเรีย, non-communicable diseases ในแรงงานเคลื่อนย้าย) และดาต้าพลatformเพื่อการเรียนรู้ของ AI ด้านระบาดวิทยาแบบเรียลไทม์
5. โครงสร้างจูงใจ HEI – จัดสรรพื้นที่/สิทธิประโยชน์ในโซนเศรษฐกิจพิเศษภาคเหนือ พร้อมมาตรการภาษีอุปกรณ์วิจัย–วีซ่าระยะยาวนักวิจัย–อาจารย์ เพื่อเร่งดึง “พันธมิตรระดับโลก” เข้าเครือข่ายเหนือไทยทั้งแพ็กเกจเดียว (Chiang Mai–Chiang Rai package)

บทสรุปเชิงนโยบาย

“เชียงใหม่” อาจเป็น ตัวเต็งด้านโครงสร้างพื้นฐานนานาชาติ สำหรับการตั้ง HEI ต่างชาติในภาคเหนือ แต่ “เชียงราย” คือ ตัวจริงด้านสนามปฏิบัติการเชิงพื้นที่ ที่พร้อมโอบรับงานวิจัย–บริการสุขภาพดิจิทัล–สุขภาพชายแดน–แพทย์แม่นยำ ด้วยแรงส่ง 3 แกน: (1) ความร่วมมือผลิตแพทย์ MFU–สธ. ที่ขยายกำลังคนตรงพื้นที่ (2) โครงการโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่ที่ผ่าน EIA และจะยกระดับความสามารถรับเคสซับซ้อน (3) บทบาทเมืองชายแดนเชื่อม GMS ซึ่งเอื้อต่อการเป็น “Clinical-Community Lab” ระดับภูมิภาค

หากรัฐบาล “ล็อกแพ็กคู่เชียงใหม่–เชียงราย” ให้เป็น เครือข่าย HEI ต่างชาติ ที่บทบาทแตกต่างแต่เสริมกัน ไทยจะไม่เพียงรักษาตำแหน่ง Medical & Wellness Tourism ของอาเซียน แต่ยังยกระดับเป็น Regional Education & Health Innovation Hub ที่เชื่อมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กับจีนตอนใต้ได้อย่างมีกลยุทธ์ และผลลัพธ์จะตกกับประชาชนเหนือบนอย่างเป็นรูปธรรมที่สุด

©2024 องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย