Author: ข่าวกรุงเทพฯ

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ร่วมกับ บริษัท ศูนย์วิจัยเพื่อการพัฒนาสังคมและธุรกิจ จำกัด (SAB) ทำการสำรวจแรงจูงใจและปัจจัยที่ส่งผลต่อการเคลื่อนย้ายแรงงานกลับไปยังภูมิลำเนา และสภาพแวดล้อมที่เอื้อให้แรงงานคืนถิ่นสามารถยกระดับเศรษฐกิจฐานราก โดยมีกลุ่มประชากรเป้าหมาย คือ คนทำงานตอนต้น (อายุ 20-35 ปี) ที่จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ขึ้นไป ที่ย้ายเข้าไปทำงานในจังหวัดเศรษฐกิจ คือ กรุงเทพฯ ชลบุรี เชียงใหม่ ขอนแก่น และสงขลา จำนวน 2,563 ตัวอย่าง

โดยผลการสำรวจพบว่า สาเหตุที่ทำให้คนทำงานตอนต้นย้ายมาจังหวัดเศรษฐกิจมักเกี่ยวกับเรื่องงาน โดย 60.5% ตั้งใจเข้ามาเพื่อมาทำงาน รองลงมา 21.5% เริ่มต้นเข้ามาเพื่อเรียน ซึ่งเกือบทั้งหมดเลือกทำงานต่อในจังหวัดที่เรียนจบ เพราะมองว่ามีรายได้และสวัสดิการที่ดีกว่าภูมิลำเนา รวมถึงมีความคุ้นชินกับสภาพแวดล้อม

ขณะที่แนวโน้มการย้ายกลับภูมิลำเนามีไม่มากและระยะเวลาการย้ายกลับค่อนข้างนาน โดยมีเพียง 1 ใน 3 ที่มีแนวโน้มย้ายกลับ ซึ่งกลุ่มลูกจ้างภาครัฐจะกลับเมื่อเกษียณ ขณะที่ลูกจ้างเอกชนและกลุ่มอาชีพอิสระจะกลับเมื่อมีเงินเก็บตามเป้าหมาย

นอกจากนี้ ผลสำรวจยังพบอุปสรรคต่อการย้ายกลับภูมิลำเนา ได้แก่ 1.การสูญเสียรายได้หรือสวัสดิการ เพราะระดับรายได้ปัจจุบันดีกว่าในภูมิลำเนา และยังมีเหลือให้เก็บออม 2.การมีภาระต่างๆ อาทิ การมีบ้านหรือมีลูกกำลังเรียนอยู่ในจังหวัดเศรษฐกิจ รวมถึงการมีหนี้ และ 3.ความผูกพันกับท้องถิ่นที่ลดลง ซึ่งทำให้มองว่าเมืองเศรษฐกิจ ที่อยู่ในปัจจุบันเป็นบ้านมากกว่าภูมิลำเนา

ทั้งนี้ เมื่อสอบถามถึงปัจจัยที่จะสามารถจูงใจให้กลับไปทำงานที่ภูมิลำเนา พบว่า การมีโครงสร้างและระบบสนับสนุนทั้งทางเศรษฐกิจและสังคมที่ดี อาทิ การมีสวัสดิการพิเศษในการกลับไปทำงานในท้องถิ่นของกลุ่มลูกจ้างภาครัฐ/เอกชน การมีเงินทุนสนับสนุนของกลุ่มอาชีพอิสระ อีกทั้งแรงงานบางส่วนยังให้ความสำคัญกับการมีคุณภาพชีวิตในภูมิลำเนาที่ดีขึ้น ทั้งระบบขนส่งสาธารณะที่ครอบคลุม ระบบไฟฟ้า ประปา อินเทอร์เน็ตที่เสถียร โดยเฉพาะระบบการศึกษาที่ควรมีคุณภาพทัดเทียมกับจังหวัดเศรษฐกิจ ซึ่งอาจช่วยดึงดูดกลุ่มแรงงานที่มีลูกให้กลับมา รวมถึงเป็นแหล่งผลิตแรงงานที่มีคุณภาพให้แก่สถานประกอบการในพื้นที่

ข้อค้นพบข้างต้นสะท้อนให้เห็นว่า ภาครัฐอาจต้องให้ความสำคัญกับการทำให้แรงงานอยู่ในพื้นที่ตั้งแต่ต้น เพื่อเลี่ยงข้อจำกัดจากปัจจัยผูกมัดต่างๆ ที่แรงงานมีหลังจากย้ายออกไปทำงานในจังหวัดเศรษฐกิจ โดยต้องดำเนินการ ได้แก่ 1.พัฒนาโอกาสทางเศรษฐกิจในภูมิลำเนา โดยขยายผลนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจเมืองรอง ส่งเสริมการลงทุนที่เชื่อมโยงกับห่วงโซ่อุปทานของจังหวัดเศรษฐกิจ รวมถึงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจของภูมิภาค ควบคู่กับการเร่งผลักดันการพัฒนาระบบการขนส่งทางรางในภูมิภาคต่างๆ 2.สร้างแหล่งเงินทุน และส่งเสริมความรู้/ทักษะ ในการประกอบอาชีพ 3.ยกระดับคุณภาพของสาธารณูปโภค บริการการศึกษาและสาธารณสุขในพื้นที่ โดยการพัฒนาคุณภาพและขยายความครอบคลุม และ 4.ส่งเสริมความผูกพันกับบ้านเกิดและสร้างเครือข่ายคนคืนถิ่นในพื้นที่

อย่างไรก็ดี แม้แรงงานส่วนใหญ่ย้ายเข้าสู่จังหวัดเศรษฐกิจด้วยเหตุผลด้านการจ้างงาน รายได้และสวัสดิการที่ดีกว่า แต่แนวโน้มการย้ายกลับภูมิลำเนายังมีไม่มากและใช้ระยะเวลานาน เนื่องจากข้อจำกัดด้านรายได้ ภาระครอบครัว หนี้สิน และความผูกพันกับพื้นที่เดิมที่ลดลง โดยแรงงานยังคงให้ความสำคัญกับการมีโครงสร้างและระบบสนับสนุนทางเศรษฐกิจและสังคมที่เหมาะสมในภูมิลำเนา ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าภาครัฐควรมุ่งเน้นการสร้างโอกาสและคุณภาพชีวิตในพื้นที่ตั้งแต่ต้นควบคู่กับการเสริมสร้างความผูกพันกับท้องถิ่น เพื่อรักษาและดึงดูดแรงงานคุณภาพให้มีบทบาทในการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากอย่างยั่งยืน.

ครองขวัญ รอดหมวน

ซูเปอร์โพล เผยผลสำรวจประชาชน ให้ความสำคัญเรื่องปากท้องสูงสุด “อนุทิน” ยังเต็ง 1 ผู้นำพรรคใหญ่จัดตั้งรัฐบาล ส่วนสวนดุสิตโพล เปิดผลสำรวจประชาชนมองการเมืองไทยตลอดปี’68 แย่ลง

เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม สำนักวิจัยซูเปอร์โพล เปิดเผยผลการศึกษาเรื่อง “สำรวจพรรคใหญ่กับพรรคใหม่” จากการวิเคราะห์ข้อมูลทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างประชาชนทุกสาขาอาชีพทั่วประเทศ ทั้งสิ้น 1,435 ตัวอย่างเก็บข้อมูลระหว่างวันที่ 12-13 ธันวาคม 2568 ภายหลังการประกาศยุบสภาของนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี และ รมว.มหาดไทย ซึ่งถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของบริบททางการเมืองไทย ผลการสำรวจครั้งนี้สะท้อนทั้ง “ความต้องการเร่งด่วนของประชาชน” “ความตั้งใจจะไปเลือกตั้ง” “ความเชื่อมั่นต่อพรรคการเมืองขนาดใหญ่” และ “การเกิดขึ้นของพรรคการเมืองเปิดใหม่ในฐานะม้ามืดเชิงนโยบาย” อย่างชัดเจน มี 5 หัวข้อหลักสำคัญ

1.ความต้องการเร่งด่วนของประชาชน พบว่าประชาชนให้ความสำคัญสูงสุดกับการแก้ปัญหาปากท้อง ค่าครองชีพ การค้าขาย ธุรกิจ และการทำมาหากิน คิดเป็นร้อยละ 81.9 สะท้อนว่ามิติทางเศรษฐกิจฐานรากยังคงเป็น “โจทย์หลัก” ของสังคมไทยหลังการยุบสภา รองลงมาคือ การยุติความขัดแย้งและการสู้รบชายแดนโดยเร็ว ร้อยละ 80.5 ซึ่งสะท้อนความกังวลด้านความมั่นคงและผลกระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนโดยตรง ขณะเดียวกัน ประชาชนยังให้ความสำคัญกับการปราบปรามสแกมเมอร์และมิจฉาชีพ ร้อยละ 66.7 ปัญหายาเสพติด ร้อยละ 65.3 และความไม่ปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน ร้อยละ 62.4 ตามลำดับ แสดงให้เห็นว่าประชาชนมองปัญหาเศรษฐกิจและความมั่นคงในชีวิตประจำวันเป็นเรื่องเชื่อมโยงกันอย่างแยกไม่ออก

2.ความตั้งใจไปเลือกตั้ง พบว่ากลุ่มตัวอย่างร้อยละ 74.3 ระบุว่า ตั้งใจจะไปเลือกตั้ง ขณะที่ร้อยละ 5.8 ระบุว่า ไม่ไป และร้อยละ 19.9 ยังไม่แน่ใจ ตัวเลขดังกล่าวสะท้อนว่า แม้การเมืองไทยจะเผชิญความผันผวน แต่ประชาชนส่วนใหญ่ยังคงมอง “การเลือกตั้ง” เป็นกลไกสำคัญในการกำหนดทิศทางประเทศ อย่างไรก็ตาม สัดส่วนของกลุ่มที่ยังไม่แน่ใจซึ่งเกือบ 1 ใน 5 ของผู้ตอบทั้งหมด ถือเป็น “กลุ่มชี้ขาด” ที่พรรคการเมืองทุกพรรคต้องให้ความสำคัญอย่างยิ่ง

3.พรรคการเมืองขนาดใหญ่ พบว่าพรรคภูมิใจไทย ได้รับการระบุสูงสุด ร้อยละ 14.4 รองลงมาคือ พรรคเพื่อไทย ร้อยละ 12.0 และพรรคประชาชน ร้อยละ 9.9 ขณะที่พรรคอื่นๆ รวมกันร้อยละ 11.5 อย่างไรก็ตาม ประเด็นที่น่าสนใจที่สุดคือกลุ่มประชาชนที่ยังไม่ตัดสินใจไม่ชอบพรรคใดหรือไม่ระบุ มีสัดส่วนสูงถึงร้อยละ 52.2 ซึ่งมากกว่าครึ่งหนึ่งของกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด สะท้อนว่า แม้พรรคใหญ่ยังคงนำในเชิงความนิยม แต่ “ฐานเสียงที่ยังลังเล” ยังคงเปิดกว้าง และการแข่งขันทางนโยบายยังไม่ปิดเกม

4.ผู้นำพรรคใหญ่กับการจัดตั้งรัฐบาล พบว่า นายอนุทิน ชาญวีรกูล หัวหน้าพรรคภูมิใจไทย ได้รับการคาดหมายสูงสุด ร้อยละ 30.1 รองลงมาคือ นายจุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ หัวหน้าพรรคเพื่อไทย ร้อยละ 17.8 และนายณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ หัวหน้าพรรคประชาชน ร้อยละ 14.4 ขณะที่กลุ่มอื่นๆ หรือไม่ตอบ มีสัดส่วนร้อยละ 37.7 ผลดังกล่าวสะท้อนภาพ “เต็งหนึ่งหลังยุบสภา” ของนายอนุทินอย่างชัดเจน ขณะเดียวกัน ตัวเลขกลุ่มอื่นๆ ที่ยังสูง สะท้อนว่าประชาชนจำนวนไม่น้อยยังรอดูทิศทางการเมืองและการนำเสนอนโยบายในช่วงหาเสียง

5.พรรคการเมืองเปิดใหม่ พบว่า สโลแกน “สร้างคน สร้างงาน สร้างอาชีพ” ของพรรคปวงชนไทย มีนายเอกสิทธิ์ คุณานันทกุล หัวหน้าพรรค ได้รับความชอบสูงสุดมาเป็นม้ามืดในนโยบายพรรคการเมืองเปิดใหม่ โดยการตอบครั้งที่ 1 อยู่ที่ร้อยละ 48.5 และเพิ่มเป็นร้อยละ 51.7 ในการตอบครั้งที่ 2 รองลงมาคือ สโลแกน “ต้องทำเมกะโปรเจกต์ นิคมการเกษตร พลิกเศรษฐกิจ” ของพรรคเศรษฐกิจ ที่มี พล.อ.รังษี กิติญาณทรัพย์ เป็นหัวหน้าพรรค ซึ่งได้ร้อยละ 47.3และ48.2ตามลำดับ และ “ก้าวใหม่ให้ไทยสตรอง” ของพรรคไทยก้าวใหม่ ของศาสตราจารย์ ดร.สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์ ได้ร้อยละ 39.6 และ37.8

ด้าน“สวนดุสิตโพล” มหาวิทยาลัยสวนดุสิต เปิดเผยผลสำรวจความคิดเห็นประชาชนทั่วประเทศ เรื่อง “การเมืองไทยในปี 2568” กลุ่มตัวอย่าง 1,194 คน (สำรวจทางออนไลน์และภาคสนาม) ระหว่างวันที่ 9-12 ธันวาคม 2568 พบว่ากลุ่มตัวอย่างมองภาพรวมการเมืองไทยตลอดปี 2568 แย่ลง ร้อยละ 55 53 โดยเรื่องที่ทำให้รู้สึกกังวลใจต่อสถานการณ์บ้านเมือง คือการจัดการภัยพิบัติที่ไม่เป็นระบบ เช่น น้ำท่วมและแผ่นดินไหว ร้อยละ 67.59 เมื่อพิจารณาความเห็นต่อพรรคการเมืองไทย พบว่ากลุ่มตัวอย่างมองว่าพรรคการเมืองยังเน้นทำเพื่อประโยชน์ส่วนตนมากกว่าประชาชน ร้อยละ 59.05 จากการทำงานของพรรคฝ่ายรัฐบาลตลอดปี 2568 สิ่งที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งของประชาชน คือการแก้ปัญหาเศรษฐกิจและค่าครองชีพได้จริงร้อยละ 56.28 ส่วนพรรคฝ่ายค้าน คือการตรวจสอบรัฐบาลอย่างตรงไปตรงมา ร้อยละ 64.07

ดร.พรพรรณ บัวทอง ประธานสวนดุสิตโพล ระบุว่า ผลโพลสะท้อนว่าประชาชนมองการเมืองไทยแย่ลง โดยมีปัญหาการจัดการภัยพิบัติและเศรษฐกิจเป็นตัวเร่งความกังวล ขณะที่ยังเห็นว่าพรรคการเมืองทำเพื่อประโยชน์ของตนเองมากกว่า และหากมีการเลือกตั้ง ปัจจัยขี้ขาดการตัดสินใจจะอยู่ที่ผลงานที่จับต้องได้ ซึ่งเป็นมาตรฐานพื้นฐานของการบริหารประเทศ ทว่าตลอดปี 2568 ยังเป็นสิ่งที่ประชาชนเห็นภาพไม่ชัด และอยากเห็นผลงานจริงมากกว่าการเล่นเกมการเมืองกันไปมา

ขณะที่ ผศ.สรศักดิ์ มั่นศิลป์ รองคณบดีโรงเรียนกฎหมายและการเมือง มหาวิทยาลัยสวนดสิต วิเคราะห์ว่า จากผลโพลของสวนดุสิตโพล ประชาชนมองการเมืองไทยตลอดปี 2568 เมื่อเทียบกับปี 2567 อับดับหนึ่งเห็นว่าแย่ลง แสดงให้เห็นว่าประชาชนอาจมีความเบื่อหน่ายหรือไม่ชอบบรรยากาศการเมืองที่เป็นอยู่ จากเหตุอุทกภัยต่างๆ ที่เกิดขึ้นหลายพื้นที่ในประเทศโดยเฉพาะที่อ.หาดใหญ่ ประชาชนจึงรู้สึกกังวลใจต่อสถานการณ์บ้านเมืองเรื่องนี้มากที่สุด ต่อมาประชาชนส่วนใหญ่มีความเห็นว่าพรรคการเมืองยังเน้นทำเพื่อประโยชน์ส่วนตนมากกว่าทำเพื่อประชาชนอันเป็นเครื่องเตือนใจว่าพรรคการเมืองควรหันมามองประชาชนให้มากขึ้น ส่วนการแก้ปัญหาเศรษฐกิจ ค่าครองชีพให้ได้จริงเป็นสิ่งที่ประชาชนต้องการให้พรรครัฐบาลทำมากที่สุด อันจะส่งผลต่อการเลือกตั้งเป็นเหตุให้นโยบายคนละครึ่งจึงค่อนข้างประสบความสำเร็จ การทำงานของฝ่ายค้านมีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งของประชาชน ส่วนใหญ่ต้องการให้ตรวจสอบรัฐบาลอย่างตรงไปตรงมา ซึ่งฝ่ายค้านน่าจะทำได้ดีเพราะถึงขั้นรัฐบาลตัดสินใจยุบสภา

อีกด้านหนึ่ง ศูนย์สำรวจความคิดเห็น “นิด้าโพล” สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) เปิดเผยผลการสำรวจ เรื่อง “การสำรวจคะแนนนิยมทางการเมืองรายไตรมาส ครั้งที่ 4/2568” สำรวจระหว่างวันที่ 4-12 ธันวาคม 2568 จากประชาชนที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป กระจายทุกภูมิภาค ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ ทั่วประเทศ รวมทั้งสิ้น 2,500 หน่วยตัวอย่าง เกี่ยวกับคะแนนนิยมทางการเมือง เก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์ เมื่อถามถึงบุคคลที่ประชาชนจะสนับสนุนให้เป็นนายกรัฐมนตรีในวันนี้ พบว่า

อันดับ 1 ร้อยละ 40.60 ระบุว่า ยังหาคนที่เหมาะสมไม่ได้ อันดับ 2 ร้อยละ 17.20 ระบุว่าเป็น นายณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ (พรรคประชาชน) อันดับ 3 ร้อยละ 12.32 ระบุว่าเป็น นายอนุทิน ชาญวีรกูล (พรรคภูมิใจไทย) อันดับ 4 ร้อยละ 10.76 ระบุว่าเป็น นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ (พรรคประชาธิปัตย์) อันดับ 5 ร้อยละ 6.28 ระบุว่าเป็น นายจุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ (พรรคเพื่อไทย) อันดับ 6 ร้อยละ 3.88 ระบุว่าเป็น พล.อ.รังษี กิติญาณทรัพย์ (พรรคเศรษฐกิจ) อันดับ 7 ร้อยละ 3.12 ระบุว่าเป็น คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ (พรรคไทยสร้างไทย) อันดับ 8 ร้อยละ 1.40 ระบุว่าเป็น นายพีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค (พรรครวมไทยสร้างชาติ) อันดับ9 ร้อยละ 1.28 ระบุว่าเป็น พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา

ร้อยละ2.28 ระบุอื่นๆ ได้แก่ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ (พรรคพลังประชารัฐ) , ดร.สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์ (พรรคไทยก้าวใหม่) , นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ , นายจตุพร บุรุษพัฒน์ (พรรคโอกาสใหม่) , นายแพทย์ วรงค์ เดชกิจวิกรม (พรรคไทยภักดี) , นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา (พรรคประชาชาติ) , นายเทวัญ ลิปตพัลลภ (พรรคชาติพัฒนา) , พ.ต.อ.ทวี สอดส่อง (พรรคประชาชาติ) , ดร.นฤมล ภิญโญสินวัฒน์ (พรรคกล้าธรรม) , นายวราวุธศิลปอาชา (พรรคภูมิใจไทย) , นายชาดา ไทยเศรษฐ์ (พรรคภูมิใจไทย) , นายกรณ์ จาติกวณิช (พรรคประชาธิปัตย์) และไม่ประสงค์ลงคะแนน (Vote No)ร้อยละ 0.88 ระบุว่า ไม่ตอบ/ไม่สนใจ

ท้ายที่สุดเมื่อถามถึงพรรคการเมืองที่ประชาชนจะสนับสนุนในวันนี้ พบว่า อันดับ1 ร้อยละ 32.36 ระบุว่า ยังหาพรรคการเมืองที่เหมาะสมไม่ได้ อันดับ2 ร้อยละ 25.28 ระบุว่า เป็น พรรคประชาชน

อันดับ 3 ร้อยละ 11.80 ระบุว่า เป็น พรรคประชาธิปัตย์ อันดับ 4 ร้อยละ 11.04 ระบุว่า เป็น พรรคเพื่อไทย

อันดับ 5 ร้อยละ 9.92 ระบุว่า เป็น พรรคภูมิใจไทย อันดับ 6 ร้อยละ 2.76 ระบุว่า เป็น พรรคเศรษฐกิจ

อันดับ 7 ร้อยละ 2.32 ระบุว่า เป็น พรรครวมไทยสร้างชาติ อันดับ 8 ร้อยละ 2.00 ระบุว่า เป็น พรรคไทยสร้างไทย อันดับ 9ร้อยละ 1.12 ระบุว่า เป็น พรรคพลังประชารัฐ ร้อยละ1.36 ระบุอื่นๆ ได้แก่ พรรคประชาชาติ , พรรคไทยภักดี , พรรคโอกาสใหม่ , พรรคเพื่อไทรวมพลัง , พรรคกล้าธรรม , พรรคไทยก้าวใหม่ , พรรคชาติพัฒนา , พรรคเสรีรวมไทย และไม่ประสงค์ลงคะแนน (Vote No) ร้อยละ0.04 ระบุว่า ไม่ตอบ/ไม่สนใจ

แจ้งปัญหาการใช้งานได้ที่ เพจสยามรัฐออนไลน์ภาพ-โฆษณา-ข่าว-บทความ รวมถึงข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์สยามรัฐ อยู่ภายใต้โดเมน siamrath.co.th เท่านั้นผู้ดูแลเว็บไซต์ นายวิชัย สอนเรือง ดูแลรับผิดชอบข่าว / ภาพ / โฆษณา / ข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์

หลักสูตร DDCT มจธ.ชู “สร้างเกมได้จริง” เป็นหัวใจ อัปเลเวลนักพัฒนาเกมไทยสู่ระดับสากล

อุตสาหกรรมเกมไทยกำลังกลายเป็น “ของดีที่ประเทศปล่อยให้หลุดมือ” เพราะแม้ตลาดเกมในประเทศจะมีมูลค่าสูงกว่า 35,000 ล้านบาท มีคนไทยเล่นเกมกว่า 42.5 ล้านบัญชี และดึงดูดให้บริษัทต่างชาติทยอยเข้ามาลงทุนอย่างต่อเนื่อง แต่อุปสรรคสำคัญกลับอยู่ที่การ “สร้างคน” ประเทศขาดแคลนบุคลากรที่มีความสามารถในการสร้างเกมระดับสูง ช่องว่างระหว่าง “ตลาดที่ใหญ่ขึ้นทุกปี” กับ “กำลังคนที่ยังไม่พร้อม” กำลังกลายเป็นการเสียโอกาสครั้งใหญ่ของประเทศ หากภาคการศึกษาไม่เร่งปรับตัวมุ่งสอนทักษะเฉพาะทางที่ใช้ทำงานจริงอย่างเข้มข้น เพื่อปั้นคนไทยให้ก้าวจากบทบาท “ผู้เล่น” ไปเป็น “ผู้สร้าง” ให้ได้ เราคงเสียโอกาสนี้ไปจริง ๆ

หลักสูตร Digital Design and Creative Technology (DDCT) สังกัดวิทยาลัยสหวิทยาการ ที่มีการพัฒนาหลักสูตรร่วมกันระหว่าง 3 สถาบัน คือ ศูนย์นวัตกรรมการออกแบบดิจิทัลและเทคโนโลยี (DIDTC), DigiPen Institute of Technology, USA และ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (มจธ.) เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการปรับตัวครั้งนี้ หลักสูตรนี้เป็นหลักสูตรนานาชาติที่มุ่งเน้นการสร้างสรรค์ผลงานด้านเกมและแอนิเมชัน ผลักดันให้นักศึกษามีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง (Specialization) เพื่อตอบสนองความต้องการของบริษัทเกมขนาดใหญ่ที่ต้องการบุคลากรที่มีทักษะระดับสูงในด้านใดด้านหนึ่งโดยเฉพาะ เน้นการเรียนรู้ที่เกิดจากการลงมือสร้างเกมจริง ทดสอบกับผู้เล่นจริง และพัฒนาซ้ำจนเสร็จสมบูรณ์ เพื่อให้นักศึกษาได้ทำงานกับข้อจำกัดของการทำงานจริงก่อนเข้าสู่ตลาดแรงงาน

การเรียนรู้นี้นำไปสู่การสร้างผลงานเกมต้นแบบที่กำลังถูกจับตาในวงการเกมไทยและต่างประเทศ อย่างเกม “Soul Launder Inc.” ของทีม P3.14 & Minions ซึ่งประกอบด้วยนักศึกษาชั้นปี 4 จำนวน 12 คน ได้แก่ พิชามญชุ์ เวียงสมุทร, มรรค วรรณวานิช, วิภูมิ เสริมศิลป์, จิรายุ เบญจฤทธิ์, กรวรรณ ศรีบุณยะแก้ว, นิชาภัทร แซ่เจีย, ธมกร สุรวัฒนสกุล, พศิกา ฐิติเหมสกุล, ณิชา วัฒนาชัยยงกุล, สิริยากร สกลอรรจน์, กฤติน นาลิวงศ์ และกัณตพิชฐ์ พันธ์เพียร

เกม Soul Launder Inc. เริ่มต้นจากการต้องการสร้างเกมปาร์ตี้ที่ทั้งสนุกและมีเอกลักษณ์ จึงเกิดเป็นแนวคิดตลกร้าย “แม้แต่ตายไปแล้วยังต้องทำงาน” ผู้เล่นจะสวมบทเป็นวิญญาณที่ถูกยมทูตเรียกมาทำงานในบริษัท “ซักฟอกวิญญาณ” แทนที่จะได้ขึ้นสวรรค์ เกมนี้ล้อเลียนแนวคิด “ฟอกเงิน” ด้วยการเปลี่ยนเป็น “ฟอกวิญญาณ” ผ่านกลไกที่ทั้งสนุกและยียวน โดยผู้เล่น 2–4 คนต้องร่วมมือกันจับ ย้อม ซัก และส่งวิญญาณให้ทันเวลา ผ่านโหมดหลักสองแบบ คือ จับวิญญาณมาย้อมสีและจับวิญญาณมาซักฟอก ซึ่งเต็มไปด้วยอุปสรรคที่บังคับให้ผู้เล่นต้องสื่อสารและช่วยเหลือกัน “หัวใจของเกมคือการทำงานร่วมกัน ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นระหว่างเล่นคือสิ่งที่ทำให้มันทั้งสนุกและสะท้อนความสัมพันธ์ของผู้คนได้อย่างชัดเจน” สิริยากร เกมดีไซน์เนอร์กล่าว

ความแปลกใหม่ของคอนเซปต์และการออกแบบระบบเกมที่ลงตัวทำให้ Soul Launder Inc. ได้รับรางวัล Best Game Design Award จากงาน Gamescom Asia x Thailand Game Show 2025 ซึ่งเป็นเวทีการแข่งขันเกมที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย นอกจากนั้นยังถูกคัดเลือกให้ติดอันดับ Shortlisted Top 5 ประเภท Best Student Game บนเวทีระดับโลก SXSW Sydney 2025 ที่ประเทศออสเตรเลีย

เบื้องหลังความสำเร็จของ Soul Launder Inc. เต็มไปด้วยบททดสอบทางเทคนิคและการทำงานเป็นทีมที่เข้มข้น ต้องมีการปรับเปลี่ยนเครื่องมือการสร้างเกมระหว่างเทอม พร้อมกับการตัดสินใจครั้งใหญ่ในการปรับรูปแบบเกมจากเกมออนไลน์ที่เล่นได้หลายคน (Online Multiplayer) ให้กลายเป็นการเล่นเกมร่วมกันบนหน้าจอเดียวกัน (Couch Co-op) ซึ่งหมายถึงการเริ่มต้นสร้างระบบใหม่แทบทั้งหมด ความท้าทายไม่ได้มีแค่เทคนิค แต่ยังอยู่ที่การทำงานร่วมกันของทีมใหญ่กว่า 12 ชีวิต ทั้งฝ่ายศิลป์ ดีไซน์ และโปรแกรม ต้องสื่อสาร ประสาน และหาจุดลงตัวระหว่างแนวคิดกับข้อเสนอจากอาจารย์หลายท่าน

 “มันคือการเรียนรู้การทำงานจริง ทุกคนต้องเรียนรู้ที่จะฟังกัน ประนีประนอม และรับผิดชอบในส่วนของตัวเอง” มรรค กล่าวถึงประสบการณ์ที่ได้ในครั้งนี้ ขณะที่ พิชามญชุ์ เสริมว่า “ช่วงเวลาที่เหนื่อยที่สุดคือช่วงที่เราต้องช่วยกันแบกรับทุกอย่างให้ผ่านไปให้ได้ ด้วยภาระที่ต้องเรียน 5–6 วิชาต่อเทอม ทุกคนต้องแบ่งเวลาและทุ่มแรงใจสุดตัวเพื่อให้โปรเจกต์นี้สำเร็จ สำหรับหนูผลลัพธ์ที่ได้ไม่ใช่แค่เกมที่เสร็จ แต่คือการเติบโตทั้งในด้านทักษะและการทำงานร่วมกันของพวกเรา”

ด้าน ดร.โพธิ์ ศรีวัฒนะธรรมา อาจารย์ที่ปรึกษา ชี้ว่า สิ่งที่เน้นหนักในการสอน คือ การให้ทีมสร้างต้นแบบให้เร็วและทดสอบให้ได้มากที่สุด “ไม่จำเป็นต้องทำเกมให้ใหญ่ เล่นแค่ 15 วินาทีก็ได้ แต่ 15 วินาทีนั้นต้องทำให้ผู้เล่นอยากเล่นต่อ เพราะการออกแบบเกมไม่ใช่การเพิ่มเนื้อหา แต่คือการสร้างประสบการณ์ดี ๆ ที่ส่งผลต่อผู้เล่นให้มากที่สุด”

โปรเจกต์นี้ ได้สอนให้ทีมเปลี่ยนจาก “ผู้เล่นเกม” มาเป็น “ผู้สร้างเกม” คือการเปลี่ยนมุมมองจากการ “รับ” ประสบการณ์ความสนุก มาเป็นการคิดย้อนกลับเพื่อ “สร้าง” ประสบการณ์นั้นให้กับผู้เล่นอื่นแทน นี่เป็นก้าวสำคัญในการเตรียมความพร้อมสู่การทำงานจริงในอุตสาหกรรม และทีมเตรียมปล่อย Demo ของ Soul Launder Inc. บน Steam ในเดือนมิถุนายน 2569 ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับวันที่พวกเขากำลังสำเร็จการศึกษาและก้าวเข้าสู่อุตสาหกรรมจริงอย่างเต็มตัว

Soul Launder Inc. ไม่ได้สะท้อนเพียงความสำเร็จของโปรเจกต์นักศึกษา แต่คือภาพของ “ระบบการสร้างคน” ให้ตอบโจทย์เศรษฐกิจสร้างสรรค์ของประเทศ โดยเฉพาะวงการเกม การได้ทำงานร่วมกันเป็นทีมขนาดใหญ่ การทดสอบเกมกับผู้เล่นจริง และการออกแบบที่วนซ้ำหลายรอบจนสมบูรณ์ ล้วนเป็นองค์ประกอบของมาตรฐานการพัฒนาเกมระดับอุตสาหกรรม ซึ่งหากเรื่องนี้เกิดขึ้นในสถานศึกษาอย่างต่อเนื่อง จะช่วยลดช่องว่างด้านทักษะระหว่างนักศึกษาและตลาดแรงงานให้แคบลง เป็นการผลิต “นักสร้างเกม” ที่สามารถเติมเต็มกำลังคนให้ภาคอุตสาหกรรม และพาเกมไทยก้าวขึ้นไปอยู่ในตลาดโลกได้ในอนาคต

ส่งข่าวได้ที่  email : saowaporn12345@gmail.com    และ  bat_mamsao@yahoo.com

เมื่อวาฬจับเหยื่อได้และฉีกออกเป็นชิ้น ๆ เหนือผิวน้ำเพื่อแบ่งให้กับวาฬตัวอื่น ๆ โลมาก็จะเข้ามาคอยเก็บกินเศษที่เหลือ

ตามปกติแล้ว วาฬเพชฌฆาตจะปกป้องเหยื่อที่เพิ่งล่ามาได้อย่างดุเดือด แต่ในกรณีนี้กลับดูไม่รำคาญการรุกล้ำของโลมาเลย

นักวิจัยพิจารณาหลายสมมติฐานเพื่ออธิบายเกี่ยวกับความใกล้ชิดของโลมาและการที่วาฬเพชฌฆาตไม่แสดงพฤติกรรมก้าวร้าว
ทฤษฏีหนึ่งเสนอว่าโลมาเพียงแค่ต้องการแสวงหาการคุ้มครองจากวาฬเพชฌฆาตสายพันธุ์นี้ที่ไม่ไล่ล่าโลมา แต่วาฬเพชฌฆาตไม่ประจำถิ่น (Bigg’s orca) ที่อาศัยอยู่ในน่านน้ำเดียวกันนั้นล่าโลมา ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้ววาฬทั้ง 2 สายพันธุ์นี้มักจะหลีกเลี่ยงกันและกัน

อีกทฤษฎีหนึ่งคือโลมาได้ประโยชน์จากการขี่คลื่นหัวเรือใกล้วาฬเพชฌฆาต ซึ่งช่วยลดแรงต้านน้ำ

ทีมนักวิจัยยังพิจารณาถึงความเป็นไปได้ของภาวะ “เคล็ปโตพาราซิติซึม” (Kleptoparasitism) ลักษณะการอยู่ร่วมกันแบบที่สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่เรียกว่า “ปรสิต” ขโมยอาหารจากผู้ล่าชนิดอื่น ในกรณีนี้หมายถึงการที่โลมาขโมยเศษอาหารจากวาฬ

ผู้เขียนหลักของการวิจัย ระบุว่า หากโลมาเป็นปรสิตที่มาหาอาหารฟรีจริง ๆ วาฬอาจแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวเพื่อไล่โลมาออกไป หรือวาฬอาจย้ายไปหาอาหารในบริเวณใกล้เคียงแทน แต่ทีมนักวิจัยแทบไม่เห็นพฤติกรรมที่เป็นปรสิตระหว่างสายพันธุ์เลย ซึ่งสร้างความประหลาดใจเป็นอย่างมาก

ดังนั้นนักวิจัยจึงเหลือสมมติฐานสุดท้ายที่น่าสนใจที่สุด คือ ผู้ล่าทั้ง 2 สายพันธุ์ กำลังร่วมมือกัน

เศรษฐกิจ

แจ้งปัญหาการใช้งานได้ที่ เพจสยามรัฐออนไลน์ภาพ-โฆษณา-ข่าว-บทความ รวมถึงข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์สยามรัฐ อยู่ภายใต้โดเมน siamrath.co.th เท่านั้นผู้ดูแลเว็บไซต์ นายวิชัย สอนเรือง ดูแลรับผิดชอบข่าว / ภาพ / โฆษณา / ข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์