ทองของรัฐ คือ เงินเก็บของประชาชน! #เขมรเอาเงินจากไหนมาซื้อทองไทย | รติ รัตนสวัสดิ์

จากข้อมูลล่าสุดที่น่าตกใจ การส่งออกทองไทยไปยังกัมพูชาในช่วง 7 เดือนแรกของปี 2568 (มกราคม – กรกฎาคม) พุ่งสูงถึง 2,149 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 68,000 ล้านบาท …รติ รัตนสวัสดิ์ นักคิดนักเขียนอิสระตั้งข้อสังเกตชวนสงสัย
สมการที่ไม่มีวันแพ้ของรัฐ
• ประชาชนซื้อ → เงินสดไหลเข้ารัฐ
• ประชาชนขาย → ทองไหลกลับเข้ารัฐ
• รัฐขายทองให้เพื่อนบ้าน → เงินตราต่างประเทศเข้ารัฐ
• ทองแพงขึ้นเรื่อย ๆ → คนขายไม่หยุด → รัฐไม่หยุดรวย
นี่คือสมการที่รัฐไม่มีวันแพ้ แต่ประชาชนไม่มีวันชนะ
สรุป….กุญแจอยู่ในมือใคร ? หากทองคำของรัฐ = เงินเก็บของประชาชน
……แต่สิทธิ์ในการซื้อ-ขาย-ส่งออกทองคำ ไม่เคยเป็นของประชาชนเลย
คำถามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้คือ
• กองเงิน กองทองที่รัฐถือครองอยู่ มันคือ “เงินฝาก” ของใครกันแน่?
• ใครคือคนที่มีสิทธิ์จริงในการกดปุ่ม “ขาย” ทองคำออกนอกประเทศ?
• และประชาชนไทยควรยอมรับไปตลอดจริงหรือว่า เงินเก็บของเราจะถูกเรียกว่า “ทองของรัฐ”?
🔑 สัจธรรมสุดท้าย
ประชาชนมีสิทธิ์เก็บทอง….แต่ไม่มีสิทธิ์กำหนดอนาคตของทองที่เก็บไว้
ส่วนรัฐก็มีสิทธิ์เก็บทอง แต่ความต่างคือ รัฐก็มีสิทธิ์…ขายมันออกไปเมื่อไรก็ได้…
คำถามอยากเชิญประชาชนสงสัย…
ทั้งกองเงิน และกองทองในมือรัฐ มาจากเหงื่อของใคร และใครอนุญาตให้รัฐเอาทองในคลังไปขายให้เขมร ?
Hashtags
#เขมรเอาเงินจากไหนมาซื้อทองไทย?
#หรือว่าตอนนี้เขมรจะรวยกว่าไทย?
⚡️ สมการทองคำ
• ทองถูก → คนแห่ซื้อ → เงินเข้ารัฐ
• ทองแพง → คนแห่ขาย → ทองเข้ารัฐ
• ทองรัฐเยอะ → เขมรขอซื้อ → รัฐเงินเยอะ
• ทองไม่หยุดแพง → คนไม่หยุดขาย → รัฐไม่หยุดรวย
เงินคนไทยหายไปไหน…?
ในโลกการเงินที่เต็มไปด้วยสมการซ่อนเงื่อน มีสมการหนึ่งที่เรียบง่ายจนเจ็บแสบ:
• ทองถูก คนแห่ซื้อ เงินเข้ารัฐ
• ทองแพง คนแห่ขาย ทองเข้ารัฐ
• รัฐทองเยอะ เขมรขอซื้อ รัฐเงินเยอะ
• ทองไม่หยุดแพง คนไม่หยุดขาย รัฐไม่หยุดรวย
นี่คือวงจรที่ทำให้เราเห็นชัดว่า ทองคำไม่ได้เป็นแค่สินทรัพย์ป้องกันความเสี่ยง แต่คือกลไกดูดซับเงินของประชาชนเข้ารัฐอย่างแยบยล
ทองคำ: กระปุกออมสินที่ประชาชนไม่มีสิทธิ์กุญแจ
เวลาประชาชนซื้อทอง เราเชื่อว่ากำลังเก็บเงินไว้ในรูปแบบที่มั่นคง แต่ในความจริง ทุกบาทที่ซื้อคือเงินสดที่ไหลเข้าไปหมุนในระบบรัฐและนายทุนรายใหญ่
เวลาประชาชนขายทอง เราเชื่อว่ากำลังแปลงทองเป็นเงินสดกลับคืน แต่ทองคำนั้นไม่ได้หายไปไหน — มันไหลกลับไปสะสมอยู่ในมือรัฐ รัฐจึงรวยทั้ง เงินสด และ ทองคำ
ประชาชนเป็นแค่ผู้เล่นรายย่อยในเกมนี้ กำเงินไว้ได้บ้าง แต่ กุญแจตู้ทองคำ อยู่ในมือของรัฐและกลุ่มทุนไม่กี่รายเท่านั้น
เมื่อกัมพูชา “ ซื้อทองไทย ”
จากข่าวที่ทำให้คนสะดุ้งที่สุด ณ ตอนนี้ ก็คือ ข่าวไทยส่งออกทองไปกัมพูชามหาศาล…..แค่ 7 เดือนแรกปี 2568 มูลค่ากว่า 6.8 หมื่นล้านบาท จนกัมพูชากลายเป็นตลาดส่งออกทองอันดับสองของไทย รองจากสวิตเซอร์แลนด์ประเทศเดียว
คำถามคือ…
• กองเงิน และกองทองที่รัฐไทยมี ได้มาจากใคร?
• และที่สำคัญ… ใครอนุญาตให้คุณขายทองให้เขมร?
เขมรเอาเงินที่ไหนมาซื้อทองไทย?
เศรษฐกิจกัมพูชาเล็กกว่ามาก รายได้เฉลี่ยประชากรต่ำกว่าไทยหลายเท่า การบริโภคทองภายในประเทศไม่สามารถอธิบายตัวเลขการซื้อที่มหาศาลนี้ได้เลย
และถ้าเช่นนั้น…เขมรไปเอาเงินมาจากไหน?
1. ทุนสีเทา — กัมพูชาเป็นฐานของทุนจีนเทา: คาสิโน การพนันออนไลน์ ฟินเทคเถื่อน การค้ามนุษย์ เงินสกปรกเหล่านี้ต้องการ “ช่องทางฟอก” และทองคือคำตอบที่ง่ายที่สุด
2. เงินข้ามชาติ — กัมพูชาอาจเป็นเพียง “ทางผ่าน” ของเงินที่จริง ๆ แล้วไม่ได้มาจากประชาชนเขมร แต่คือเงินทุนต่างชาติที่เลือกใช้เส้นทางนี้
3. หรือจริง ๆ แล้วเงินไม่ได้ออกจากเขมร แต่คือ “ตัวเลขในกระดาษ” ที่ทำให้การส่งออกทองของไทยดูสูงเกินจริง
หรือว่าตอนนี้เขมรรวยกว่าไทย? นี่คือคำถามประชดที่สะเทือนใจคนไทย
ดูจากตัวเลขการค้าทองคำ เหมือนกับว่ากัมพูชา “รวย” ถึงขั้นกว้านซื้อทองจากไทยได้ไม่อั้น แต่ความจริงคือ ความรวยนั้นอาจไม่ได้อยู่ในมือประชาชนกัมพูชาเลย
มันอาจเป็นแค่ภาพลวงตา ที่สะท้อนการเคลื่อนตัวของ ทุนสีเทาระดับภูมิภาค ผ่านกัมพูชาเข้ามาซื้อทองไทย
ค่าเงินบาทแข็ง = ปัญหาที่ประชาชนต้องจ่าย
เงินจากการส่งออกทองมหาศาลทำให้ เงินบาทแข็งค่าผิดธรรมชาติ ทั้งที่เศรษฐกิจจริงยังไม่ฟื้น แถม กนง. เพิ่งลดดอกเบี้ย
เงินบาทแข็ง → ผู้ส่งออกไทยอื่น ๆ เดือดร้อน
เงินบาทแข็ง → แรงงาน ภาคการผลิต ภาคเกษตร สูญเสียความสามารถในการแข่งขัน
เงินที่ “เข้ารัฐ” จากการขายทอง กลับทำให้คนไทยจำนวนมหาศาลเจ็บปวดในชีวิตจริง
สมการที่ไม่มีวันแพ้ของรัฐ
• ประชาชนซื้อ → เงินสดไหลเข้ารัฐ
• ประชาชนขาย → ทองไหลกลับเข้ารัฐ
• รัฐขายทองให้เพื่อนบ้าน → เงินตราต่างประเทศเข้ารัฐ
• ทองแพงขึ้นเรื่อย ๆ → คนขายไม่หยุด → รัฐไม่หยุดรวย
นี่คือสมการที่รัฐไม่มีวันแพ้ แต่ประชาชนไม่มีวันชนะ
สรุป….กุญแจอยู่ในมือใคร ? หากทองคำของรัฐ = เงินเก็บของประชาชน
……แต่สิทธิ์ในการซื้อ-ขาย-ส่งออกทองคำ ไม่เคยเป็นของประชาชนเลย
คำถามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้คือ
• กองเงิน กองทองที่รัฐถือครองอยู่ มันคือ “เงินฝาก” ของใครกันแน่?
• ใครคือคนที่มีสิทธิ์จริงในการกดปุ่ม “ขาย” ทองคำออกนอกประเทศ?
• และประชาชนไทยควรยอมรับไปตลอดจริงหรือว่า เงินเก็บของเราจะถูกเรียกว่า “ทองของรัฐ”?
🔑 สัจธรรมสุดท้าย
ประชาชนมีสิทธิ์เก็บทอง….แต่ไม่มีสิทธิ์กำหนดอนาคตของทองที่เก็บไว้
ส่วนรัฐก็มีสิทธิ์เก็บทอง แต่ความต่างคือ รัฐก็มีสิทธิ์…ขายมันออกไปเมื่อไรก็ได้…
คำถามอยากเชิญประชาชนสงสัย…
ทั้งกองเงิน และกองทองในมือรัฐ มาจากเหงื่อของใคร และใครอนุญาตให้รัฐเอาทองในคลังไปขายให้เขมร ?
Hashtags
#เขมรเอาเงินจากไหนมาซื้อทองไทย?
#หรือว่าตอนนี้เขมรจะรวยกว่าไทย?
———————————-
News Source : https://www.google.com/url?rct=j&sa=t&url=https://www.bangkokbiznews.com/business/economic/1198643&ct=ga&cd=CAIyHGY3N2RkMGYwMjUwYTJhNjg6Y29tOnRoOlRIOlI&usg=AOvVaw34XdYDDUf2-U-zp7W9EB_7
