คณะลูกขุนชี้แนะยักษ์เทคโนโลยีอาจต้องชำระค่าเสียหายคดีเสพติดโซเชียลมีเดีย

คณะลูกขุนในคดีเสพติดโซเชียลมีเดียครั้งประวัติศาสตร์ส่งสัญญาณชัดเจนเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาว่า Meta หรือ YouTube อาจต้องชำระค่าเสียหายให้เด็กหญิงที่ติดแพลตฟอร์มของพวกเขา หลังจากคณะลูกขุนส่งคำถามเกี่ยวกับการคำนวณค่าเสียหายให้ศาล

สัปดาห์แรกของการประชุมปรึกษาหาข้อยุติสิ้นสุดลงด้วยการที่คณะลูกขุนส่งคำถามที่เกี่ยวข้องกับการคำนวณค่าเสียหายในคดีที่คาดว่าจะกำหนดแนวทางสำหรับคดีคล้ายกันอีกหลายพันคดีทั่วประเทศ Mark Lanier ทนายฝ่ายโจทก์กล่าวว่า “เราไม่ได้เต้นรำกลางถนนเพียงเพราะคำถามที่ดูเหมือนจะดี แต่เรารู้สึกขอบคุณที่พวกเขาให้ความสนใจเรื่องค่าเสียหาย”

การประเมินความรับผิดชอบของแพลตฟอร์ม

การที่คณะลูกขุนหันมาให้ความสนใจกับเรื่องค่าเสียหายบ่งชี้ว่าลูกขุนจำนวนเพียงพอเห็นด้วยว่าแพลตฟอร์มเทคโนโลยีอย่างน้อยหนึ่งแห่งมีการออกแบบที่ประมาทเลินเล่อหรือเป็นอันตราย และควรมีการเตือนผู้ใช้ตามแบบฟอร์มคำตัดสิน คณะลูกขุนจะกลับมาที่ศาลในลอสแองเจลิสในวันจันทร์เพื่อประชุมปรึกษาต่อ

ตั้งแต่การประชุมปรึกษาเริ่มเมื่อ 13 มีนาคม คณะลูกขุนได้ส่งคำถามให้ศาลเกี่ยวกับปัญหาครอบครัวของโจทก์ รวมถึงการใช้ Instagram ของ Meta จริงๆ เมื่อตอนเป็นเด็ก

รายละเอียดคดีและข้อกล่าวหา

หญิงสาววัย 20 ปีชาวแคลิฟอร์เนียที่ระบุตัวว่า Kaley G.M. ให้การในศาลว่า YouTube และ Instagram เป็นเหตุให้เธอเกิดอาการซึมเศร้าและนึกฆ่าตัวตายตั้งแต่เด็ก โดยเล่าให้ลูกขุนฟังว่าเธอหลงใหลโซเชียลมีเดียตั้งแต่อายุ 6 ขวบ เริ่มจากวิดีโอ YouTube

ในการสอบปากคำโต้แย้ง Kaley ยังเล่าถึงความรู้สึกถูกละเลย ถูกดุด่า และถูกรังแกโดยสมาชิกครอบครัว แบบฟอร์มสำหรับลูกขุนให้คณะตัดสินใจว่า Meta หรือ YouTube ควรรู้หรือไม่ว่าบริการของพวกเขาก่อให้เกิดอันตรายต่อเด็ก หรือมีความประมาทในการออกแบบ

ผลกระทบต่ออุตสาหกรรม

หากเป็นเช่นนั้น ลูกขุนจะต้องตัดสินใจว่า Meta หรือ YouTube เป็น “ปัจจัยสำคัญ” ในการก่อให้เกิดปัญหาของ Kaley หรือไม่ และควรจ่ายค่าเสียหายเท่าใด Vanitha Swaminathan ศาสตราจารย์ด้านการตลาดจากมหาวิทยาลัยพิตส์เบิร์กระบุว่า ไม่ว่าคำตัดสินจะเป็นอย่างไร การพิจารณาคดีนี้เน้นย้ำถึง “ความตึงเครียดที่สำคัญ” ระหว่างแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียกับผู้ใช้อินเทอร์เน็ตรุ่นเยาว์ที่เปราะบาง

คดีฟ้องร้องนี้เป็นหนึ่งในหลายร้อยคดีที่กล่าวหาบริษัทโซเชียลมีเดียว่าล่อลวงผู้ใช้รุ่นเยาว์ให้ติดเนื้อหาและอาจทุกข์ทรมานจากภาวะซึมเศร้า ความผิดปกติทางการกิน การเข้ารับการรักษาทางจิตเวช และแม้แต่การฆ่าตัวตาย ยักษ์อินเทอร์เน็ตได้ใช้มาตรา 230 แห่งพระราชบัญญัติความสุภาพทางการสื่อสารของสหรัฐฯ เป็นโล่ป้องกันมานาน ซึ่งปลดเปลื้องความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ผู้ใช้โซเชียลมีเดียโพสต์

ทนายความคดีนี้โต้แย้งว่าบริษัทเหล่านี้ต้องรับผิดชอบต่อผลิตภัณฑ์ที่มีข้อบกพร่อง ด้วยรูปแบบธุรกิจที่ออกแบบมาเพื่อดึงดูดความสนใจของคนและส่งเสริมเนื้อหาที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพจิต ผลของการพิจารณาคดีนี้คาดว่าจะสร้างแนวทางสำหรับการแก้ไขคดีฟ้องร้องอื่น ที่โทษโซเชียลมีเดียว่าเป็นเชื้อเพลิงให้กับการระบาดของการบาดเจ็บทางจิตใจและอารมณ์