เมื่อวันที่ 16 ต.ค. ผศ.ดร.นพดล กรรณิกา อาจารย์ประจำหลักสูตรปริญญาโท คณะรัฐประศาสนศาสตร์ วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม เปิดเผยว่า เห็นข่าวเศรษฐกิจไทยเติบโตท้ายตารางอาเซียน หลายคนอาจถามทันทีว่า “ประเทศไทยแย่ที่สุดแล้วหรือ?” คำตอบคือ เราต้องอ่านตัวเลขให้ครบ ก่อนตัดสินอนาคตของประเทศ

ช่วงหนึ่งที่ผมมีโอกาสศึกษาเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยคอร์แนลและมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ สิ่งที่ติดตัวมาคือการตั้งคำถามกับตัวเลขว่า ตัวเลขนั้นบอกอะไร และยังมีอะไรที่ตัวเลขนั้นไม่ได้บอก โดยเฉพาะชีวิตของผู้คนที่อยู่เบื้องหลังค่าเฉลี่ย อัตราการเติบโตของ GDP บอกว่าเศรษฐกิจขยายตัวเร็วเพียงใด แต่ไม่ได้บอกทุกอย่างเกี่ยวกับความเป็นอยู่ของประชาชน ประเทศที่โตเร็วกว่าอาจเริ่มจากฐานรายได้ต่ำกว่า ขณะที่ประเทศซึ่งโตช้ากว่าอาจยังมีรายได้ต่อคนและโครงสร้างพื้นฐานสูงกว่าได้
การประเมินเศรษฐกิจจึงต้องดูทั้งการจ้างงาน ค่าครองชีพ หนี้สิน และการกระจายโอกาสประกอบกัน อย่างไรก็ตาม “โตช้าสุด ไม่เท่ากับ แย่สุด” ต้องไม่กลายเป็นข้ออ้างให้เราพอใจกับการโตช้า เพราะหากประเทศเพื่อนบ้านเดินหน้าเร็วกว่าอย่างต่อเนื่อง ไทยย่อมเสี่ยงเสียโอกาสด้านการลงทุน การสร้างงาน และการเพิ่มรายได้ในอนาคต

สิ่งที่ประชาชนต้องการจึงมีมากกว่าคำอธิบายอันดับในตาราง คนทำงานอยากเห็นรายได้เหลือหลังหักค่าใช้จ่าย ผู้ประกอบการอยากขายสินค้าได้ เกษตรกรอยากมีรายได้คุ้มต้นทุน และคนรุ่นใหม่อยากมองเห็นอนาคตในประเทศของตนเอง
รัฐบาลต้องเปลี่ยนความกังวลเหล่านี้ให้เป็นผลลัพธ์ที่ตรวจสอบได้ ทั้งการเพิ่มทักษะแรงงาน ช่วยธุรกิจยกระดับการผลิต ลดอุปสรรคในการทำมาหากิน และทำให้การลงทุนสร้างงานและรายได้ถึงชุมชน เราไม่ควรใช้ตัวเลขเพียงตัวเดียวตัดสินว่าประเทศหมดหวัง และไม่ควรใช้จุดแข็งที่มีอยู่ปลอบใจจนหยุดพัฒนา ความสำเร็จของเศรษฐกิจไทยต้องปรากฏทั้งในตัวเลขของประเทศ และในชีวิตที่ดีขึ้นของประชาชน
———————————-
News Source : https://www.google.com/url?rct=j&sa=t&url=https://www.dailynews.co.th/news/6278971/&ct=ga&cd=CAIyHGY3N2RkMGYwMjUwYTJhNjg6Y29tOnRoOlRIOlI&usg=AOvVaw0s8qE6_FRXKKwuy2MH6v44
