- เงินเฟ้อขั้นวิกฤต
รัฐบาลแก้ปัญหาขาดงบด้วยการ “พิมพ์เงิน” ค่าเงินโบลิวาร์จึงแทบไร้ค่าเงินเฟ้อพุ่งเป็นหลักล้านเปอร์เซ็นต์เงินเดือนใช้ซื้ออาหารไม่ได้ภายในไม่กี่วัน
- คอร์รัปชันและขาดความโปร่งใส
รายได้จากน้ำมันจำนวนมหาศาลไม่ถูกใช้พัฒนาประเทศอย่างยั่งยืนแต่รั่วไหลผ่านการทุจริตและผลประโยชน์ทางการเมืองทำให้โครงสร้างพื้นฐาน ระบบสาธารณสุข และการศึกษาเสื่อมถอย
- มาตรการคว่ำบาตรระหว่างประเทศ
ภายหลังความขัดแย้งทางการเมืองเวเนซุเอลาถูกคว่ำบาตรจากสหรัฐฯ และพันธมิตรยิ่งทำให้ส่งออกน้ำมันยาก เงินทุนไหลเข้าไม่ได้ซ้ำเติมเศรษฐกิจที่อ่อนแออยู่แล้ว
อย่างไรก็ตามแม้เวเนซุเอลาจะมีน้ำมันสำรองมากที่สุดอันดับต้นๆของโลก และมีแร่เหล็ก ทองคำ บอกไซต์ โคลแทน และแร่อื่นๆอีกจำนวนมากแต่สิ่งที่ประเทศนี้ทำมาตลอดคือ ขายวัตถุดิบดิบๆแทบทั้งหมด จึงทำให้เกิดปัญหาหลักคืออะไร
- พึ่งพาการขายน้ำมันและแร่แบบไม่แปรรูป
- ไม่ได้พัฒนาอุตสาหกรรมต่อเนื่อง เช่น ปิโตรเคมี เหล็กกล้า อิเล็กทรอนิกส์
- รายได้เลยผันผวนหนักตามราคาตลาดโลก
- รัฐผูกขาด ไม่เปิดให้เอกชนแข่งขัน
- ภาคเหมืองและพลังงานอยู่ในมือรัฐ
- ขาดนวัตกรรม เทคโนโลยี และประสิทธิภาพการผลิต
- ไม่ลงทุนในคนและเทคโนโลยี
- รายได้จากทรัพยากรถูกนำไปอุดหนุนประชานิยม
- มากกว่าสร้างโรงงาน ความรู้ และทักษะแรงงาน
- คอร์รัปชัน + บริหารจัดการล้มเหลว
- เงินจากทรัพยากรรั่วไหล
- โครงสร้างพื้นฐานและโรงงานเสื่อมโทรม
ดังนั้นจึงทำให้ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น คือ
- เศรษฐกิจไม่หลากหลาย
- เมื่อราคาน้ำมันตก ประเทศทรุดทันที
- ขาดเงินนำเข้าอาหาร ยา และเทคโนโลยี
- เงินเฟ้อรุนแรง ประชาชนยากจน แม้ “อยู่บนกองทรัพยากร”
ทั้งหมดที่กล่าวมาข้างต้น คือ บทเรียนราคาแพงของเวเนซุเอลา ที่ไทยควรศึกษาว่าไม่ควรพึ่งพาเศรษฐกิจเพียงด้านเดียวด้านใดต้านหนึ่ง และจะต้องต่อยอด สร้างมูลค้าเพิ่ม พัฒนานวัตกรรมใหม่ๆ รวมถึงระบบบริหารประเทศต้องโปร่งใส
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
———————————-
News Source : https://www.google.com/url?rct=j&sa=t&url=https://www.springnews.co.th/news/hot-issue/861411&ct=ga&cd=CAIyHGY3N2RkMGYwMjUwYTJhNjg6Y29tOnRoOlRIOlI&usg=AOvVaw1_QJ7JJxNDakk1b2hnnGfk
