สหรัฐ-จีนหารือตั้งคณะกรรมการการค้าใหม่ แต่ผู้เชี่ยวชาญเตือนผลกระทบกลไกตลาด

สหรัฐอเมริกาและจีนกำลังหารือสร้างกลไก ‘คณะกรรมการการค้าสหรัฐ-จีน’ เพื่อปรับปรุงความสัมพันธ์ทางการค้าระหว่างเศรษฐกิจขนาดใหญ่ที่สุด 2 แห่งของโลก หลังจากเจ้าหน้าที่เศรษฐกิจระดับสูงของทั้งสองประเทศจัดการเจรจาในกรุงปารีสเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญเตือนว่าแนวทางดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อกลไกตลาดเสรี

คณะกรรมการการค้าใหม่คืออะไร

Jamieson Greer ผู้แทนการค้าสหรัฐฯ เปิดเผยหลังการเจรจาว่า ทั้งสองฝ่ายได้หารือเกี่ยวกับการสร้าง “คณะกรรมการการค้าสหรัฐ-จีน” ซึ่งจะช่วยกำหนดแนวทางอย่างเป็นทางการว่าสหรัฐควรส่งออกและนำเข้าสินค้าประเภทใดจากจีน

Wendy Cutler จากสถาบันนโยบาย Asia Society อธิบายว่า คณะกรรมการดังกล่าวอาจพิจารณาโอกาสขยายการค้าสินค้าที่ไม่มีความอ่อนไหวทางความมั่นคง หรือหารือเกี่ยวกับการลดภาษีร่วมกันในภาคส่วนที่ไม่ใช่ยุทธศาสตร์ เบื้องต้นเจ้าหน้าที่ทั้งสองฝ่ายมีความคืบหน้าในการให้จีนผูกพันซื้อสินค้าเกษตร พลังงาน และเครื่องบินจากสหรัฐ

แนวทาง ‘การค้าแบบบริหารจัดการ’ คืออะไร

Chad Bown นักเศรษฐศาสตร์จากสถาบัน Peterson อธิบายว่า วอชิงตันกำลังมุ่งสู่ “การค้าแบบบริหารจัดการ” ซึ่งเน้นผลลัพธ์มากกว่านโยบาย อาจหมายถึงการผูกพันการนำเข้าหรือการจำกัดการส่งออกโดยสมัครใจ เช่นกรณีของญี่ปุ่นในทศวรรษ 1980 เพื่อควบคุมการไหลเข้าของรถยนต์สู่สหรัฐ

ตัวอย่างล่าสุดคือข้อตกลง “Phase One” ที่วอชิงตันลงนามกับปักกิ่งในช่วงการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีครั้งแรกของ Donald Trump เพื่อยุติสงครามการค้า ข้อตกลงดังกล่าวกำหนดให้จีนนำเข้าสินค้าจากสหรัฐเพิ่มขึ้น 200 พันล้านดอลลาร์ใน 2 ปี แต่จีนไม่สามารถปฏิบัติตามข้อผูกพันนี้ได้

ความกังวลของผู้เชี่ยวชาญ

Joerg Wuttke ผู้เชี่ยวชาญจากบริษัทที่ปรึกษา DGA-Albright Stonebridge Group เตือนว่า แทนที่จะลดกฎระเบียบและภาษี เพื่อให้ลูกค้าและบริษัทตัดสินใจเองว่าจะขายอะไรในราคาเท่าไหร่ กลไกใหม่นี้จะทำให้ระบบเป็นแบบเครื่องจักรมากขึ้น ซึ่งไม่ใช่สัญญาณที่ดีและอาจส่งผลเสียต่อการแข่งขันและสร้างความกังวลให้กับคู่ค้าอื่น

ผู้นำธุรกิจสหรัฐที่ขอไม่เปิดเผยชื่อระบุว่า การบริหารจัดการการค้าทำให้เกิดความกังวลว่าวอชิงตันจะตัดสินใจอย่างไรในการให้ความสำคัญกับอุตสาหกรรมใด และภาคส่วนใดจะได้รับประโยชน์

มุมมองเชิงบวกต่อความสัมพันธ์

Bown เชื่อว่าข้อตกลงการค้าแบบบริหารจัดการระหว่างสหรัฐและจีนอาจประสบความสำเร็จมากกว่าความพยายามก่อนหน้านี้ในการแก้ไขข้อขัดแย้งทางเศรษฐกิจ คำถามสำคัญคือแนวทางนี้จะนำไปสู่ “ความสัมพันธ์ที่ยั่งยืนและระยะยาวมากขึ้น” ที่ดีกว่า “ความขัดแย้งไปมาอย่างต่อเนื่อง” หรือไม่ ทั้งนี้ ข้อตกลงการค้าใดจะต้องมีความสมจริงและทั้งสองฝ่ายยอมรับได้ โดยต้องมีความมุ่งมั่นอย่างจริงใจจากทั้งสองฝ่ายในการทำให้ระบบใหม่นี้สำเร็จ แม้ว่าจะเป็นเรื่องยากมากก็ตาม