Category: เศรษฐกิจ

ออกจากระบบ

ล้างการแจ้งเตือนทั้งหมด

ลบบัญชี

หากคุณลบบัญชี 3Plus คุณจะไม่สามารถที่จะเข้าสู่ระบบได้อีกต่อไป

คุณเเน่ใจหรือไม่ว่าต้องการดำเนินการต่อ

ยกเลิกตกลง

ครอบครัวข่าว3

3Plus NEWS

เศรษฐกิจ

5 ชั่วโมงที่แล้ว

32 views

ชาวสวนน้ำตาตก ผักราคาตกต่ำ กะหล่ำปลีเหลือกิโลละ 50 สตางค์

อ่านข่าวเพิ่มเติมได้ที่ : https://youtu.be/ZGymyJrZcwA

แท็กที่เกี่ยวข้อง  ผักราคาตก ,ราคากะหล่ำปลี

คุณอาจสนใจ

Related News

01.14

เศรษฐกิจ

สภาพอากาศ กระทบการปลูก! ผักชีแพงขึ้น 10 บาท/กก. – กะหล่ำปลี 5 บาท น้ำมันพืชขยับราคาอีกแล้ว

27 มิ.ย. 2565

325 views

00.47

เศรษฐกิจ

กะหล่ำปลีราคาตก เกษตรกรภูทับเบิกช้ำ หน้าสวนขายโลละ 50 สต. ดิ่งสุดในรอบ 10 ปี

22 ก.ค. 2564

532 views

สังคม

เกษตรกรช้ำ กะหล่ำปลีราคาดิ่งเหว เหลือโลละ 50 สต. หนักสุดในรอบ 10 ปี

21 ก.ค. 2564

540 views

00.52

เศรษฐกิจ

พริกขาวชัยบุรีราคาลดฮวบ จากโลละเป็นร้อย เหลือแค่ 35 บาท เกษตรกรพัทลุงวอนรัฐเร่งช่วยเหลือ

25 พ.ค. 2564

487 views

สังคม

‘คะน้า’ ราคาตกต่ำ เหลือกิโลละ 2 บาท แถมพ่อค้าไม่รับซื้อ เกษตรกรจำใจตัดทิ้งยกแปลง

16 ก.พ. 2564

9.9K views

3Plus Premium

LIVE

อนุทิน เตรียมแผนรับมือภัย 4 ด้านแถลงนโยบายต่อสภา

เมื่อวันที่ 29 มี.ค.2569 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า หลังจากนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับความคืบหน้าการตั้งคณะรัฐมนตรี (ครม.) ชุดใหม่โดยจะนำรายชื่อขึ้นทูลเกล้าวันที่ 30 มี.ค. พร้อมกับเดินหน้าทำร่างคำแถลงนโยบายรัฐบาลต่อรัฐสภาฯ

ขณะนี้พรรคภูมิใจไทยวางไทม์ไลน์การแถลงนโยบายต่อรัฐสภาฯไว้ก่อนสงกรานต์ช่วงประมาณวันที่ 7-9 เม.ย. ซึ่งคำแถลงนโยบายจะมีทั้งสิ้นประมาณ 20-30 หน้า มีแผนการกระตุ้นเศรษฐกิจ ซึ่งจะใช้ชื่อ “Thailand 10 Plus” ซึ่งมี 4 ด้าน คือ นโยบายการเติบโตอย่างทั่วถึง นโยบายเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน นโยบายการกระตุ้นเศรษฐกิจและจัดการหนี้ รวมถึงนโยบายอุตสาหกรรมเพื่อการสร้างรายได้ และแผนการรับมือภัยต่างๆ ที่เกิดขึ้นในปัจจุบันและอนาคตไว้ 4 ด้าน คือภัยธรรมชาติ เศรษฐกิจ ความมั่นคง และสังคม 

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

ในช่วงไตรมาสแรกของปี 2569 เศรษฐกิจไทย ก็เจอเข้ากับกำลังบททดสอบครั้งสำคัญที่เปรียบเสมือน “พายุซ้อนพายุ” ที่กำลังตั้งเค้า

เมื่อวิกฤติพลังงานโลกจากการปิดเส้นเลือดใหญ่ทางการค้าในตะวันออกกลาง วิ่งเข้าชนกับข้อจำกัดทางการคลังของประเทศที่กำลังเข้าสู่สภาวะตึงตัวที่เรียกว่าหนี้สาธารณะที่ใกล้ชนเพดาน 70% สถานการณ์นี้ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องของราคาน้ำมันหน้าปั๊ม แต่คือความเสี่ยงเชิงโครงสร้าง

โลกเผชิญ Supply Shock

ชนวนเหตุสำคัญเกิดขึ้นจากความตึงเครียดในตะวันออกกลางที่บานปลายจนนำไปสู่การปิด “ช่องแคบฮอร์มุซ” ซึ่งเป็นเส้นทางขนส่งน้ำมันที่สำคัญที่สุดของโลก ซึ่งคิดเป็น 20% ของอุปทานทั่วโลก ด้านองค์การพลังงานระหว่างประเทศ (IEA) ได้นิยามสถานการณ์นี้ว่าเป็น “การหยุดชะงักของอุปทานน้ำมันครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์” 

KKP Reserch ประเมินว่าประเทศไทยเป็นหนึ่งประเทศเอเชียที่ได้รับผลกระทบอย่างหนัก จากการขาดดุลพลังงาน หรือพึ่งพาการนำเข้าน้ำมันและก๊าซธรรมชาติสูงที่สุดในภูมิภาค ประมาณ 6.5% – 7.8% ของ GDP และผลกระทบนี้ส่งผ่านไปยังต้นทุนขนส่งที่คาดว่าจะเพิ่มขึ้น 15-20% และกดดันให้อัตราเงินเฟ้อพุ่งสูงขึ้นทันที 

กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง เลือดไหลไม่หยุด

ในสถานการณ์นี้ รัฐบาลไทยใช้ “กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง” เป็นเครื่องมือหลักในการตรึงราคาดีเซลไม่ให้เกิน 30 บาทต่อลิตรเพื่อดูแลค่าครองชีพ แต่ในภาวะที่ราคาตลาดโลกพุ่งสูง แหล่งข่าวจากกระทรวงพลังงานเผยว่ากองทุนต้องแบกรับภาระชดเชยสูงเป็นประวัติการณ์ถึง 26 บาทต่อลิตร 

หากดูสถานะกองทุนล่าสุด ณ วันที่ 22 มีนาคม 2569 ฐานะสุทธิของกองทุนน้ำมันฯ ติดลบรวมถึง 28,109 ล้านบาท โดยแยกเป็น

• บัญชีน้ำมัน มีสถานะยังเป็นบวก 9,302 ล้านบาท 
• บัญชีก๊าซ LPG ติดลบหนักถึง 37,411 ล้านบาท

ที่น่ากังวลคือ “ภาวะเลือดไหล” ที่กองทุนต้องควักเงินชดเชยสูงถึง 2,400 ล้านบาทต่อวัน หรือราว 70,000 ล้านบาทต่อเดือน หากสถานการณ์ไม่คลี่คลาย หนี้ก้อนนี้จะพุ่งแตะหลักแสนล้านได้ในเวลาไม่นานคล้ายกับวิกฤติพลังงานในปี 2565 ของช่วงสงครามยูเครน-รัสเซีย

กู้เงินเพิ่ม vs ลดภาษีสรรพสามิต

เมื่อกองทุนน้ำมันเริ่มเข้าสู่ขีดจำกัด รัฐบาลจึงต้องพิจารณาทางเลือกที่ล้วนมีราคาต้องจ่ายทั้ง 2 ทาง

1. การกู้เงินเข้ากองทุนเพิ่ม 

นักเศรษฐศาสตร์ให้ความเห็นว่า การกู้เงินเพิ่มเพื่อพยุงราคาเป็นการนำเงินในอนาคตมาจ่ายค่าน้ำมันในปัจจุบัน ซึ่งจะทำให้ตัวเลขหนี้สาธารณะขยับเข้าใกล้เพดานเร็วขึ้น 

ตามพ.ร.บ. กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง มาตรา 26 กองทุนกู้เงินเองได้ไม่เกิน 20,000 ล้านบาท หากจำเป็นต้องใช้มากกว่านั้น ต้องออกกฎหมายเพื่อให้กระทรวงการคลังค้ำประกัน ซึ่งภาระหนี้นี้จะถูกนับรวมเป็น “หนี้สาธารณะ” ทันที

2. การลดภาษีสรรพสามิต

กรมสรรพสามิตเปิดเผยแบบจำลองว่า ทุกการลดภาษี 1 บาทต่อลิตร รัฐจะสูญรายได้เดือนละ 2,800 ล้านบาท หากลด 5 บาทสำหรับน้ำมันดีเซลและกลุ่มเบนซิล ซึ่งเท่ากับช่วงปี 2565 รายได้รัฐจะหายไปถึง 14,000 ล้านบาทต่อเดือน เป็นภาพสะท้อนบทเรียนจากอดีตว่ารัฐเคยสูญเสียรายได้รวมสูงถึง 1.6 แสนล้านบาทต่อปีจากการใช้มาตรการนี้ 

การลดภาษีในขณะที่รายจ่ายคงที่ ภาวะ “รายได้ลด หนี้เพิ่ม” จะนำไปสู่การขาดดุลงบประมาณที่รุนแรงขึ้น จากที่ตอนนี้ก็ขาดดุลอยู่แล้วถึง 3.56% ต่อ GDP หรือ 7 แสนกว่าล้านบาท

เมื่อรายได้ของรัฐหายไป เมื่อรายได้ไม่เข้าตามเป้า สุดท้ายรัฐบาลก็ต้องกู้เงินเพื่อชดเชยการขาดดุลงบประมาณอยู่ดี ซึ่งก็นำไปสู่การขยับเพดานหนี้ในที่สุด 

สำหรับทางเลือกแรก “เงินอุดหนุนในวันนี้ คือภาษีแฝงในวันหน้า” เมื่อราคาน้ำมันโลกลดลง ประชาชนยังต้องใช้น้ำมันราคาแพงต่อไปเพื่อนำเงินส่วนต่างไปชดเชยหนี้กองทุนที่กู้มา 

อย่างไรก็ดี ยังไม่มีนักวิเคราะห์ออกมาคาดการณ์ถึงผลกระทบต่อเศรษฐกิจ ว่าหากกู้ยืมเพิ่มจะทำให้หนี้สาธารณะไทยขึ้นไปอยู่ที่ระดับใด เพราะสถานการณ์ฝั่งตะวันออกกลางนั้นยากจะคาดเดา

สำหรับทางเลือกที่ 2 กระทรวงการคลังกังวลเรื่องรายได้ลดลง เพราะไทยมี “รายจ่ายประจำ” เช่น เงินเดือนข้าราชการและสวัสดิการ สูงถึง 23% ของงบประมาณ ซึ่งยากที่จะลดทอน

ทำไมหนี้สาธารณะ 70% น่ากังวล

ความน่ากังวลของหนี้สาธารณะไทยในครั้งนี้ไม่ได้อยู่เพียงแค่ตัวเลขที่สูงขึ้น แต่มีปัจจัยลบแฝงที่ทำให้สถานการณ์อันตรายกว่าในอดีต

ก่อนโควิด-19 ไทยเคยภูมิใจกับหนี้สาธารณะที่ต่ำกว่า 40% ของ GDP แต่ปัจจุบันหนี้ขยับขึ้นมาอยู่ที่ 66% ของ GDP หรือกว่า 12.66 ล้านล้านบาท  ทำให้เหลือพื้นที่ทางการคลัง หรือ Fiscal Space อีกเพียง 4% ก่อนจะชนเพดาน 70% 

เมื่อปลายปีที่ผ่านมา เหล่าสถาบันระดับโลกอย่าง S&P, Fitch และ Moody’s ได้ปรับแนวโน้ม (Outlook) ของไทยเป็น “เชิงลบ” (Negative) หากก่อหนี้เพิ่มโดยไม่สร้างรายได้ เราเสี่ยงจะถูกลดอันดับเครดิต ทำให้ต้นทุนการกู้เงินทั้งประเทศแพงขึ้นทันที 

รวมทั้ง ช่องว่างทางการคลังที่ 4% หมายถึงว่า เราเหลือเงินที่จะกู้เพื่อรับมือวิกฤติในอนาคตได้อีกเพียงประมาณ 1 ล้านล้านบาทเท่านั้น หากใช้ไปกับน้ำมันหมด เราจะไม่มีงบประมาณเหลือสำหรับการทำนโยบายต่างๆ หรือเพื่อรับมือกับวิกฤติที่ไม่อาจคาดคิดในอนาคต

จากมุมมองของคุณถิตย์ แถลงสัตย์ ผู้อำนวยการอาวุโส ฝ่ายวิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจสัมพันธ์มองว่าภาวะ “เงินเฟ้อต่ำเกินไป” ซึ่งดูเหมือนจะดีต่อผู้บริโภค ทว่าในเชิงเศรษฐกิจมหภาคกลับกลายเป็นอุปสรรคใหญ่ในการแก้ปัญหา “หนี้” เพราะเมื่อราคาสินค้าและบริการไม่เติบโต มูลค่าเศรษฐกิจรวมหรือ GDP ที่เป็น “ตัวหาร” ในการคำนวณสัดส่วนหนี้ก็จะไม่ขยายตัวตามไปด้วย

ในขณะที่ตัวเลขหนี้สินยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ผลที่ตามมาคือสัดส่วนหนี้ต่อ GDP จะพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วและดูแย่ลงทันทีแม้เราจะไม่ได้ก่อหนี้เพิ่มขึ้นมากมายก็ตาม

ภาวะดังกล่าวนำไปสู่สิ่งที่เรียกว่า “วงจรงูกินหาง”  ที่น่ากลัว เพราะเมื่อเงินเฟ้อไม่มา ราคาสินค้าหยุดนิ่ง ผู้ประกอบการก็ไม่มีกำไรเพิ่มจนไม่สามารถปรับขึ้นค่าจ้างให้พนักงานได้ เมื่อประชาชนไม่มีรายได้เพิ่มขึ้น กำลังซื้อก็หดหาย กลายเป็นแรงกดดันให้เศรษฐกิจขาดพลังในการขับเคลื่อน จนไทยมีความเสี่ยงสูงที่จะก้าวเข้าสู่สภาวะเศรษฐกิจซบเซาเรื้อรัง หรือ “ทศวรรษที่สูญหาย” เหมือนกับที่ประเทศญี่ปุ่นเคยเผชิญมาแล้วในอดีต แต่ต่างกันตรงที่ไทยเป็นประเทศกำลังพัฒนา

ท้ายที่สุด ความเสี่ยงเหล่านี้จะวิ่งไปชนกับ “อันดับความน่าเชื่อถือของประเทศ” แม้รัฐบาลจะพยายามยืนยันว่ายังมีศักยภาพในการชำระหนี้คืนได้ตามกำหนด

แต่หากสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือระดับโลกมองว่าโครงสร้างเศรษฐกิจไทยอ่อนแอจนเกินไปและตัดสินใจลดอันดับความน่าเชื่อถือลง จะเกิดผลกระทบเป็นโดมิโนทันที ตั้งแต่ต้นทุนการกู้เงินของรัฐบาลที่แพงขึ้น ไปจนถึงความเชื่อมั่นของนักลงทุนต่างชาติที่อาจไหลออก ซึ่งจะยิ่งซ้ำเติมให้การฟื้นตัวของเศรษฐกิจไทยทำได้ยากขึ้นไปอีก

ขยับเพดานหนี้ 80%

นายนณริฏ พิศลยบุตร นักวิชาการอาวุโสจาก TDRI เตือนว่าการขยายเพดานหนี้เพื่ออุ้มราคาเพียงอย่างเดียวคือความเสี่ยง เราต้องมีแผนรับมือระยะยาวมากกว่าการแจกเงิน เลิกกระตุ้นระยะสั้นแบบ “ไม่ลืมหูลืมตา”

หนึ่งในแนวโน้มที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต หากสถานการณ์สงครามในตะวันออกกลางยังไม่คลี่คลายคือ “การขยับเพดานหนี้” ขึ้นไปเป็น 80%

สุดท้ายแล้วไม่ว่าจะเลือกทางไหน ประชาชนคือผู้ที่ต้องแบกรับภาระ ไม่ว่าจะผ่านภาษีในอนาคตเพื่อใช้คืนเงินกู้ หรือการยอมรับราคาน้ำมันตามตลาดโลก

เมื่อพายุ 2 ลูกใหญ่กำลังหมุนวนเข้ามาปะทะกัน ทำให้เกิดคำถามว่าเศรษฐกิจไทยในวันนี้มีความพร้อมที่จะรับมือกับพายุอีกลูกหรือไม่ ดังนั้น การบริหารจัดการ Fiscal Space ที่เหลืออยู่  หรือการตัดสินใจขยายเพดานหนี้ จึงต้องเป็นไปอย่างรอบคอบที่สุดท่ามกลางเศรษฐกิจที่เติบโตช้า

สถานการณ์ความตึงเครียดในตะวันออกกลางที่ปะทุ กำลังส่งแรงสั่นสะเทือนโดยตรงต่อ “ระบบพลังงานโลก” อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกพุ่งขึ้นรวดเร็วจากความกังวลด้านอุปทาน โดยเฉพาะความเสี่ยงต่อการปิดช่องแคบฮอร์มุซ เส้นทางลำเลียงน้ำมันที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

แรงกระเพื่อมดังกล่าวไม่เพียงส่งผลต่อประเทศผู้บริโภคพลังงานรายใหญ่ แต่ยังสะท้อนมาถึงประเทศไทยอย่างชัดเจน ผ่านต้นทุนพลังงานที่เพิ่มขึ้น ทั้งน้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ ไปจนถึงค่าไฟฟ้า ซึ่งล้วนเป็นต้นทุนหลักของภาคอุตสาหกรรมและค่าครองชีพของประชาชน

ในจังหวะที่ความเสี่ยงด้านพลังงานกำลังทวีความรุนแรง ประเทศไทยกลับอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อทางนโยบาย หลังการจัดตั้งรัฐบาลใหม่ภายใต้การนำของ “อนุทิน ชาญวีรกูล” ที่ต้องเผชิญโจทย์ใหญ่ด้านพลังงานทันที

“พลังงานแพง” ความเสี่ยงซ้ำเติมเศรษฐกิจ

ราคาพลังงานที่พุ่งสูงขึ้นไม่ใช่เพียงตัวเลขในตลาดโลก แต่กำลังกลายเป็นแรงกดดันเชิงโครงสร้างต่อเศรษฐกิจไทย ทั้งในมิติเงินเฟ้อ ต้นทุนการผลิต และความสามารถในการแข่งขันของประเทศ

ภาคอุตสาหกรรม โดยเฉพาะกลุ่มพลังงานเข้มข้น เช่น ปิโตรเคมี เหล็ก ปูนซีเมนต์ และ โลจิสติกส์ กำลังเผชิญต้นทุนที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ขณะที่ผู้ประกอบการจำนวนมากยังไม่สามารถปรับราคาสินค้าได้เต็มที่ ท่ามกลางกำลังซื้อที่เปราะบาง

ขณะเดียวกัน ภาคครัวเรือนก็ได้รับผลกระทบโดยตรงจากราคาน้ำมันขายปลีกที่มีแนวโน้มปรับขึ้นต่อเนื่อง และค่าไฟฟ้าที่อาจขยับขึ้นตามต้นทุนเชื้อเพลิง โดยเฉพาะ LNG ที่ผูกกับราคาตลาดโลก

นโยบายพลังงาน “ติดกับดัก” ระยะสั้น-ระยะยาว

โจทย์สำคัญของรัฐบาลใหม่จึงไม่ใช่แค่การตรึงราคา เพื่อบรรเทาผลกระทบเฉพาะหน้า แต่คือการสร้างสมดุลระหว่างมาตรการระยะสั้นกับการปฏิรูปโครงสร้างพลังงานในระยะยาว

ในระยะสั้น รัฐบาลอาจต้องพึ่งพากลไกกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง การลดภาษีสรรพสามิต หรือการอุดหนุนราคาพลังงานบางประเภท เพื่อประคองสถานการณ์ แต่เครื่องมือเหล่านี้ล้วนมีข้อจำกัดด้านฐานะการคลัง และไม่สามารถใช้ได้อย่างยั่งยืน

ในระยะยาว ประเทศไทยยังเผชิญคำถามสำคัญ เช่น

• จะลดการพึ่งพาพลังงานนำเข้าได้อย่างไร
• จะเร่งพลังงานหมุนเวียนให้ทันความต้องการได้หรือไม่
• และจะปรับโครงสร้างราคาพลังงานให้สะท้อนต้นทุนจริงโดยไม่กระทบประชาชนมากเกินไปได้อย่างไร

จับตา “รมว.พลังงานคนใหม่” กับบททดสอบแรก

ท่ามกลางความท้าทายดังกล่าว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน คนใหม่กำลังถูกจับตามองอย่างใกล้ชิด เพราะจะเป็นตัวแปรสำคัญ ในการกำหนดทิศทางนโยบายพลังงานของประเทศในช่วงวิกฤติ โดยบทบาทสำคัญที่จะต้องเร่งดำเนินการ ได้แก่

• การบริหารเสถียรภาพราคาพลังงานในประเทศ
• การจัดหาพลังงานให้เพียงพอท่ามกลางความเสี่ยงด้านอุปทาน
• การเจรจาและบริหารสัญญาพลังงานระยะยาว
• การเร่งลงทุนในพลังงานทางเลือกและโครงสร้างพื้นฐาน

นอกจากนี้ ยังต้องสร้างความเชื่อมั่นให้กับภาคเอกชนและนักลงทุน โดยเฉพาะในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก และโครงการลงทุนขนาดใหญ่ ที่ต้องพึ่งพาความมั่นคงด้านพลังงานเป็นหลัก

“วิกฤต” หรือ “โอกาส” ปรับโครงสร้างพลังงานไทย

แม้วิกฤติราคาพลังงานจากสงครามอิหร่านจะเป็นแรงกดดันระยะสั้น แต่ในอีกมุมหนึ่งก็อาจเป็น โอกาสให้ประเทศไทยเร่งปรับโครงสร้างพลังงานครั้งใหญ่

การผลักดันพลังงานสะอาด การเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงาน และการกระจายแหล่งพลังงาน อาจไม่ใช่แค่ทางเลือก แต่เป็นความจำเป็นที่ต้องเร่งดำเนินการ

คำถามสำคัญจึงอยู่ที่ว่า รัฐบาลภายใต้การนำของ อนุทิน และรัฐมนตรีพลังงานคนใหม่ จะสามารถเปลี่ยน “แรงกดดันจากภูมิรัฐศาสตร์” ให้เป็น “จุดเปลี่ยนเชิงนโยบาย” ได้หรือไม่

เพราะในโลกที่พลังงานผันผวนจากความขัดแย้งระหว่างประเทศ ความมั่นคงทางพลังงานไม่ใช่แค่เรื่องเศรษฐกิจ แต่คือความมั่นคงของประเทศในทุกมิติ

รื้อโครงสร้างราคาน้ำมัน สางบทบาทกองทุนน้ำมัน

นายเอกนัฏ พร้อมพันธุ์ ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคภูมิใจไทย ในฐานะแคนดิเดตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน กล่าวว่า ภารกิจเร่งด่วนของกระทรวงพลังงานในยุคใหม่ ต้องกล้าตัดสินใจแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง ทั้งราคาน้ำมัน ค่าไฟฟ้า ไปจนถึงความไม่โปร่งใสในระบบ พร้อมย้ำว่าการทำงานจะยึดข้อมูลจากประชาชนเป็นตัวตั้ง มากกว่ารายงานจากหน่วยงานรัฐเพียงด้านเดียว

ทั้งนี้ จุดเริ่มต้นสำคัญคือการรื้อโครงสร้างราคาน้ำมันทั้งระบบ โดยเฉพาะกลไกของกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง ซึ่งปัจจุบันถูกใช้ผิดวัตถุประสงค์ จากเครื่องมือชั่วคราวเพื่อบรรเทาผลกระทบ กลายเป็นกลไกถาวรที่บิดเบือนราคา

ดังนั้น ในบทบาทของกองทุนฯ เงินที่นำไปอุดหนุนราคาน้ำมันนั้น แท้จริงแล้วช่วยประชาชน หรือกลับกลายเป็นการชดเชยต้นทุนและกำไรให้ผู้ประกอบการในระบบ ดังนั้น จึงจำเป็นต้องเปิดข้อมูลเชิงลึกทั้งหมดเพื่อให้สังคมตรวจสอบได้

ควบคู่กันนั้น จะต้องเรียกผู้ประกอบการโรงกลั่นเข้าหารือ เพื่อทบทวนโครงสร้างรายได้ โดยเฉพาะค่าการกลั่น (GRM) และกำไรจากสต็อกน้ำมัน หรือ Stock Gain ที่เพิ่มสูงในช่วงวิกฤติ ซึ่งต้องมีความโปร่งใสและสะท้อนต้นทุนจริง ไม่ใช่สร้างภาระให้ประชาชนในช่วงราคาพลังงานผันผวน

“ปัจจุบันมีความผิดปกติของปริมาณน้ำมันในระบบ โดยข้อมูลที่ได้รับจากกระทรวงพลังงาน ระบุว่ามีการเบิกจ่ายออกจากคลังมากขึ้น แต่กลับไม่ถึงมือผู้บริโภค สะท้อนความเป็นไปได้ของการกักตุนหรือการลักลอบส่งออกไปยังประเทศเพื่อนบ้าน”

อีกหนึ่งข้อเสนอเชิงโครงสร้าง คือการจัดตั้งคลังสำรองน้ำมันของรัฐ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการบริหารจัดการวิกฤติพลังงาน โดยไม่ต้องพึ่งพาการสำรองของเอกชนเพียงอย่างเดียว

ทั้งนี้ หากรัฐมีน้ำมันสำรองในมือ จะสามารถอัดฉีดเข้าสู่ระบบได้ทันทีในช่วงวิกฤติ ช่วยควบคุมราคาได้อย่างมีประสิทธิภาพ และลดภาระการใช้งบจากกองทุนน้ำมันที่ต้องอุดหนุนเอกชนเหมือนในปัจจุบัน

ดันไฟฟ้าเสรี ปลดล็อกแข่งขัน-หนุนโซลาร์ประชาชน

นอกจากนี้ ในระยะยาว นายเอกนัฏ เสนอการปฏิรูปโครงสร้างไฟฟ้า ด้วย ผ่านการเปิดเสรีตลาดไฟฟ้า เพื่อลดบทบาทการผูกขาดของผู้ซื้อรายเดียว และเปิดทางให้เกิดการแข่งขันในระบบมากขึ้น

แนวทางสำคัญคือการส่งเสริมโซลาร์รูฟท็อปภาคประชาชน ให้สามารถผลิตไฟฟ้าใช้เอง และขายไฟส่วนเกินเข้าสู่ระบบได้ในสัดส่วนที่เพิ่มขึ้น ซึ่งจะช่วยลดภาระค่าไฟและกระจายอำนาจการผลิตพลังงานออกจากศูนย์กลาง
 

แท็กที่เกี่ยวข้อง  7สินค้าควบคุม