Category: เศรษฐกิจ

ผู้สูงอายุรับเงิน 2 เด้ง เดือนมิถุนายน 2569 เช็กคุณสมบัติผู้มีสิทธิ ได้รับเงินกี่บาท

ผู้สูงอายุ ที่ได้รับสิทธิโครงการ “ไทยช่วยไทยพลัส” เตรียมรับเงินช่วยเหลือ 2 ต่อในเดือนมิถุนายน 2569 ทั้งเงินสนับสนุนจากโครงการไทยช่วยไทยพลัส เดือนละ 1,000 บาท และเงินเบี้ยผู้สูงอายุที่โอนเข้าบัญชีประจำทุกเดือน ช่วยแบ่งเบาภาระค่าครองชีพในช่วงเศรษฐกิจปัจจุบัน

สำหรับผู้ที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไปและลงทะเบียนรับสิทธิผ่านแอปเป๋าตังเรียบร้อยแล้ว สามารถเช็กเงื่อนไข วันโอนเงิน และอัตราเบี้ยผู้สูงอายุแต่ละช่วงวัยได้ที่นี่

ผู้สูงอายุที่ได้เงินสูงอายุ ยังได้ไทยช่วยไทยพลัส ด้วยไหม?

เด้งที่ 1: เงิน “ไทยช่วยไทยพลัส” (เริ่มใช้ 1 มิ.ย. 69)

โครงการนี้รัฐบาลสนับสนุนวงเงิน 60% ส่วนประชาชนออกเอง 40% โดยมีเงื่อนไขสำคัญที่ต้องรู้ ดังนี้

• วงเงินจากรัฐ: 1,000 บาท/เดือน

• เงินที่ต้องเติมเอง (40%): 667 บาท/เดือน (หากต้องการใช้เต็มวงเงิน 100%)

• เงื่อนไขสำคัญ: ต้องใช้ให้หมดเดือนต่อเดือนเท่านั้น ไม่สามารถทบยอดไปเดือนถัดไปได้ หากใช้ไม่หมดจะถูกตัดสัญญาทันที

สำหรับกลุ่มใหม่ที่รอยืนยันสิทธิ: เนื่องจากไม่เคยอยู่ในระบบมาก่อน จะใช้เวลาตรวจสอบสิทธิประมาณ 3 วัน (หรือเร็วกว่านั้น) ไม่ต้องกังวลใจไป เพราะระบบได้ทำการกักสิทธิไว้ให้เรียบร้อยแล้ว หากผ่านเกณฑ์รับสิทธิแน่นอน

เด้งที่ 2: เบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ (เงินเข้า 10 มิ.ย. 69)

กรมบัญชีกลางยังคงโอนเงินเบี้ยยังชีพเข้าบัญชีธนาคารตามปกติทุกวันที่ 10 ของเดือน (หากตรงกับวันหยุดราชการ จะเลื่อนโอนให้เร็วขึ้นก่อนวันหยุด) โดยจ่ายแบบขั้นบันไดตามช่วงอายุดังนี้:

ช่วงอายุของผู้สูงอายุ	จำนวนเงินที่ได้รับ (บาท/เดือน)
อายุ 60 – 69 ปี	600 บาท
อายุ 70 – 79 ปี	700 บาท
อายุ 80 – 89 ปี	800 บาท
อายุ 90 ปีขึ้นไป	1,000 บาท

ผู้สูงอายุที่ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ได้เท่าไหร่?

สำหรับผู้สูงอายุที่เป็นผู้มีรายได้น้อยและมี บัตรสวัสดิการแห่งรัฐ (บัตรคนจน) จะได้รับเงินช่วยเหลือเพิ่มอัตโนมัติ = ได้รับ 2,000 บาท

• วงเงินช่วยเหลือเพิ่มเป็น: 1,000 บาท/เดือน

• ระยะเวลาโครงการ: นาน 4 เดือน (ตั้งแต่ มิถุนายน – กันยายน 2569)

• หมายเหตุ: สิทธิในเดือนที่ 3 อาจมีการเปลี่ยนแปลง หากมีการคัดกรองรอบใหม่ ซึ่งต้องรอติดตามความคืบหน้าการเปิดลงทะเบียนผู้มีรายได้น้อยอีกครั้ง

ผู้สูงอายุที่ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ

สรุป ผู้สูงอายุที่จะได้รับเงิน 2 เด้ง แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้สูงอายุทั่วไปที่ไม่ได้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ แต่ได้รับสิทธิจากการลงทะเบียนไทยช่วยไทยพลัส และกลุ่มผู้สูงอายุที่ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ

อ่านเพิ่มเติม

• วิธีเช็กสิทธิ ไทยช่วยไทยพลัส หลังลงทะเบียน ขึ้นแบบนี้ ได้เงินชัวร์
• ไทยช่วยไทยพลัส ใช้เงินได้วันละกี่บาท หลังรัฐแจกเงินให้คนละ 4,000 บาท
• ไทยช่วยไทยพลัส ขึ้น “รอผลการลงทะเบียน ภายใน 3 วัน” กลุ่มไหนเสี่ยงไม่ผ่าน

แจ้งปัญหาการใช้งานได้ที่ เพจสยามรัฐออนไลน์ภาพ-โฆษณา-ข่าว-บทความ รวมถึงข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์สยามรัฐ อยู่ภายใต้โดเมน siamrath.co.th เท่านั้นผู้ดูแลเว็บไซต์ นายวิชัย สอนเรือง ดูแลรับผิดชอบข่าว / ภาพ / โฆษณา / ข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์

นายสมศักดิ์ เทพสุทิน ประธานคณะกรรมการขับเคลื่อนนโยบายสำคัญของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เปิดเผยว่า ได้เชิญผู้บริหารระดับสูงของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ณ ห้องประชุมสำนักเครื่องจักรกล กรมชลประทาน อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี โดยมีวาระสำคัญในการกำหนดกรอบแนวคิดและแนวทางขับเคลื่อนนโยบายภาคการเกษตร มุ่งเป้าเพิ่มมูลค่าสินค้าเกษตรและสร้างความเข้มแข็งอย่างยั่งยืนให้แก่เกษตรกรไทย ที่ประชุมได้พิจารณาประเด็นสำคัญหลายด้าน

ทั้งการส่งเสริมพืชเศรษฐกิจที่มีศักยภาพ โดยเฉพาะพืชเศรษฐกิจพันธุ์ใหม่ อาทิ ชา กาแฟ โกโก้ และพีชปาล์ม (Peach Palm) ซึ่งเป็นพืชที่ตลาดโลกให้ความสนใจสูง นอกจากนี้ยังครอบคลุมแนวทางลดก๊าซเรือนกระจกในภาคเกษตร การใช้ปุ๋ยสั่งตัดเพื่อลดต้นทุนและเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต รวมถึงการพัฒนาวัคซีนในสัตว์กีบคู่เพื่อยกระดับมาตรฐานปศุสัตว์ไทย ทั้งนี้ ผลการหารือจะถูกนำไปใช้เป็นแนวทางขับเคลื่อนนโยบายเกษตรของรัฐบาล เพื่อยกระดับเศรษฐกิจภาคการเกษตรของประเทศในระยะต่อไป

ธุรกิจโรงพยาบาลเอกชน ยังคงเผชิญการแข่งขันสูง และความท้าทายด้านกำลังซื้อต่อเนื่อง ทำให้ ‘ปี 2569’ กลุ่ม รพ. ต้องปรับทัพขนานใหญ่

ทรานส์ฟอร์มสู่ “Integrated Specialty Hospital”

นพ.นิพัฒน์ กุหลาบขาว ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท โรงพยาบาลวิมุต โฮลดิ้ง จำกัด เปิดเผยว่า แม้ภาพรวมการแข่งขันดุเดือด ทว่าผู้เล่นหลายรายในธุรกิจ รพ. เอกชน ยังคงรักษาการเติบโตต่อเนื่อง ปัจจัยสำคัญมาจาก Selective Growth หรือการเลือกเจาะตลาดที่เติบโต หรือ “การเน้นความโดดเด่นเฉพาะทาง”

“ธุรกิจโรงพยาบาลเอกชนกำลังเข้าสู่ช่วงเปลี่ยนผ่านครั้งสำคัญ จากการแข่งขันด้านจำนวนสาขา สู่การแข่งขันด้านความชำนาญและผลลัพธ์การรักษา โดยเฉพาะในกลุ่มโรคซับซ้อนและโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง (NCDs) ซึ่งมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นต่อเนื่องทั้งในประเทศไทยและทั่วโลก”

ดังนั้น ในวาระครบรอบ 5 ปี รพ.วิมุต ได้ทรานส์ฟอร์มใหญ่ ปรับโมเดลธุรกิจจากการเป็นโรงพยาบาลทั่วไป (General Hospital) สู่การเป็น โรงพยาบาลเฉพาะทางแบบบูรณาการ (Integrated Specialty Hospital) รองรับวิกฤตสุขภาพและสังคมสูงวัย โดยมุ่งเน้นไปที่ 5 กลุ่มโรคหลัก ที่กระทบคุณภาพชีวิตคนเมือง ได้แก่

​

1.โรคระบบทางเดินหายใจ

-เติบโตโดดเด่นถึง 40%

-เกิดจากปัญหาฝุ่น PM 2.5 การสูบบุหรี่ และการติดเชื้อโรคทางเดินหายใจ ระยะแรกมักเป็นโดยไม่รู้ตัว เพราะมีอาการแค่ไอเรื้อรัง แน่นหน้าอก เหนื่อยง่าย

-ชูการตรวจคัดกรองเชิงรุกจากวิกฤต PM2.5 ด้วยเทคโนโลยีทันสมัย อาทิ Low-dose CT Scan และ EBUS

2.โรคหัวใจและหลอดเลือด

-เติบโต 30%

-พบในกลุ่มอายุน้อยขึ้น จากการนอนน้อยและภาวะความเครียด และโรคเรื้อรัง เช่น เบาหวาน ความดัน เป็นต้น

-เน้นการผ่าตัดแผลเล็ก (MICS) และการเปลี่ยนลิ้นหัวใจผ่านสายสวน (TAVI) เพื่อให้คนไข้ฟื้นตัวไว

3.โรคกระดูกและข้อ

-มีอัตราขยายตัว 30%

-แม้ส่วนใหญ่เกิดกับคนสูงวัย แต่ตอนนี้พบในคนอายุน้อยมากขึ้น จากพฤติกรรมนั่งทำงานนาน

-เน้นรักษาด้วยเทคนิคผ่าตัดส่องกล้อง และ Minimally Invasive Surgery แผลเล็ก ฟื้นตัวไว และลดโอกาสติดเชื้อ

4.โรคระบบทางเดินอาหารและตับ (เปิดตัวใหม่ในปีนี้)

-ปัญหาสุขภาพยอดฮิตของคนไทย จากพฤติกรรมการบริโภคและการใช้ชีวิตเร่งรีบ เช่น มะเร็งลำไส้ มักตรวจไม่พบในช่วงแรก

-เน้นตรวจคัดกรองผ่าน Colonoscopy ในกลุ่มอายุ 45 ปีขึ้นไป

5.สุขภาพสตรีและมะเร็งสตรี (เปิดตัวใหม่ในปีนี้)

-โรคในสตรี อาทิ มะเร็งเต้านม พบเป็นอันดับ 1 และมีแนวโน้มเจอในคนอายุน้อยลง

-เน้นการตรวจคัดกรอง และรักษาแบบเฉพาะบุคคล (Personalized)

ผู้บริโภครัดเข็มขัด ปมพิษเศรษฐกิจ ชู Reasonable Price พลิกวิกฤติเป็นโอกาส

อย่างไรก็ตาม ในปี 2569 เทรนด์ที่เห็นชัดเจน คนป่วยเท่าเดิม แต่เริ่มมาโรงพยาบาลน้อยลง เหตุผลหลัก ๆ มาจาก ‘เศรษฐกิจชะลอตัว’ และ ‘ภาวะสงคราม’ กระทบกำลังซื้อคนไทยให้น้อยลง

รวมถึง เงื่อนไขประกันภัยรูปแบบใหม่ที่มี ‘Co-payment’ ผู้เอาประกันต้องร่วมจ่ายค่ารักษาพยาบาลเองบางส่วนสูงถึง 40%

ปัจจัยดังกล่าวฉุดยอดการจับจ่าย ทำให้คนไข้ลดระดับเกรดของโรงพยาบาลลง เช่น จาก รพ.เอกชน ระดับบน เป็น รพ.เอกชน ระดับกลาง หรือเลือกไปรอคิวที่โรงพยาบาลรัฐมากขึ้น

รพ.วิมุต มองเห็นช่องว่างในตลาดยุคสงครามราคานี้ จึงวางตำแหน่งทางการตลาด (Positioning) เป็น “โรงพยาบาลระดับกลางที่มีคุณภาพสูง ในราคาที่สมเหตุสมผล (Reasonable Price)” ซึ่งสูงกว่าคลินิกพรีเมียมของโรงพยาบาลรัฐเพียงเล็กน้อย แต่ย่อมเยากว่าโรงพยาบาลเอกชนระดับบนมาก

กลยุทธ์นี้กลายเป็นแม่เหล็กชั้นดีที่ดึงดูดกลุ่มคนไข้ที่เคยใช้โรงพยาบาลระดับบน (Top-Tier) ให้หันมาเลือกใช้วิมุตเพื่อความคุ้มค่า ส่งผลให้กลุ่มลูกค้าประกันภัยเติบโตขึ้น 8% และลูกค้าองค์กรเติบโต 12% (โดยสัดส่วนลูกค้าปัจจุบันแบ่งเป็น เงินสด 40% และประกัน 40%)

เบนเข็มสู่อาเซียน ตั้งเป้าสัดส่วนรายได้ ตปท. แตะ 30% ใน 5 ปี

​ขณะที่ ในส่วนของลูกค้าต่างชาติ มีสัดส่วนอยู่ 10% ส่วนใหญ่เป็นกลุ่ม Expat ที่ทำงานในไทย โดย 5 ประเทศแรกที่สร้างรายได้สูงสุด (Top 5) ได้แก่ จีน, เมียนมา, กัมพูชา, มาเลเซีย และสิงคโปร์ และอีก 90% เป็นคนไทย

อย่างไรก็ดี วิมุต เห็นแนวโน้มการเติบโตของตลาดต่างชาติ โดยโฟกัสตลาดที่มีศักยภาพสูงและอยู่ใกล้ประเทศไทยแทน (ยกเว้นกัมพูชา) ทดแทนตลาดตะวันออกกลางที่ชะงัดจากสงคราม และกัมพูชาที่มีความขัดแย้งระหว่างชายแดนกับไทย

ทั้งนี้ ตลาดที่น่าจับตามากสุด คือ เมียนมา ที่มียอดเติบโต 141% ด้วยกลยุทธ์เชิงรุก จับมือกับเอเจนท์ท้องถิ่น และส่งทีมแพทย์เฉพาะทางบินไปออกตรวจเช็กเคส (Medical Visit) ที่พม่าถึง 2-3 รอบ เพื่อเจาะกลุ่มชนชั้นกลาง-สูงที่มีกำลังซื้อ

โดยเน้นแผนกอายุรกรรม โรคกระดูก มะเร็ง และสูตินรีเวช หากเจอเคสยากซับซ้อนที่ฝั่งนู่นขาดแคลนเครื่องมือ ก็จะส่งต่อ (Refer) คนไข้บินมารับการผ่าตัดที่โรงพยาบาลวิมุตในประเทศไทยทันที

“วิมุตตั้งเป้าหมายใหญ่ที่จะขยับสัดส่วนตลาดต่างประเทศให้ขึ้นไปอยู่ที่ 30% ภายใน 5 ปีนี้ จากปัจจุบันมีสัดส่วน 10%”

ตั้งเป้าโต 15% พร้อมฝ่าวิกฤตพลังงาน-ตรึงราคานานสุด

ขณะที่ประเด็นสงครามตะวันออกกลาง ส่งผลกระทบต่อธุรกิจ รพ.เอกชน ทางอ้อม อาทิ

-ค่าน้ำมันและพลังงานให้ดีดตัวสูงขึ้น จากค่า FT ไฟฟ้าที่ได้มีการปรับขึ้น

-ต้นทุนพลาสติก (ขวดน้ำเกลือ/อุปกรณ์การแพทย์) จะปรับตัวสูงขึ้นอย่างมาก

-ต้นทุนค่ายาสูงขึ้น

อย่างไรก็ดี วิมุตยังคงเลือกที่จะ “ตรึงราคายาและค่ารักษาเดิมให้นานที่สุด” เพื่อไม่ให้กระทบต่อกระเป๋าเงินของผู้บริโภค โดยหันไปเน้นการบริหารจัดการภายใน (Cost Saving) และควบคุมต้นทุนทางการแพทย์อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

“บริษัทฯ ตั้งเป้ารายได้ปี 2569 ที่ 1,500 ล้านบาท คาดเติบโต 15% จากปีก่อนหน้า ที่มีรายได้ 1,302 ล้านบาท สำหรับไตรมาสแรกปีนี้ทำผลงานอยู่ที่ 337 ล้านบาท เติบโต 19% (YoY)”

ท่ามกลางกระแสการเปลี่ยนแปลงของสังคมไทย ทั้งนโยบายสุราก้าวหน้า การอนุญาตผลิตสุราพื้นบ้าน การขยายเวลาเปิดสถานบันเทิงถึงตี 4 รวมถึงการเตรียมผ่อนปรนเวลาจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ นำมาสู่โจทย์ท้าทายระดับชาติที่ว่า “เราจะหาจุดสมดุลระหว่างเม็ดเงินจากการกระตุ้นเศรษฐกิจและการท่องเที่ยว กับความปลอดภัยและสุขภาวะของประชาชนได้อย่างไร?”

เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2569 ณ โรงแรมแมนดาริน สามย่าน กรุงเทพฯ ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา (ศวส.) ร่วมกับ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และกรุงเทพมหานคร (กทม.) ได้เปิดเวที “การประชุมวิชาการสุราระดับภูมิภาค ภาคกลาง” เพื่อถกประเด็นนี้อย่างเจาะลึก โดยรวบรวมเสียงสะท้อนจากนักวิชาการ ผู้ดูแลนโยบาย และเครือข่ายภาคสังคม นี่คือบทสรุปวาระแห่งชาติที่จะพลิกโฉมการจัดการปัญหาแอลกอฮอล์ของประเทศ

นักดื่มพุ่ง เริ่มดื่มไว ค่าใช้จ่ายแพง

เวทีเริ่มต้นด้วยการกางสถิติภาพรวมที่สะท้อนวิกฤตเงียบในสังคมไทย โดย ดร.ภญ.อรทัย วลีวงศ์ จากกองการต่างประเทศ กระทรวงสาธารณสุข และศูนย์วิจัยปัญหาสุรา ได้ระบุถึงตัวเลขที่น่ากังวลในปี 2567 ซึ่งเป็นเสียงสะท้อนจากตัวเลขของคนที่ดื่มพุ่งขึ้น เริ่มดื่มไว และจ่ายแพงว่า

“ท่ามกลางกระแสการเมืองที่ผลักดันเรื่องสุราเสรีและการผ่อนคลายกฎหมาย เราพบว่าความชุกของการดื่มแอลกอฮอล์ในไทยพุ่งสูงสุดในรอบหลายปี แตะ 35% หรือคิดเป็นประชากรถึง 20.9 ล้านคน กลุ่มวัยทำงาน (20-44 ปี) คือกลุ่มที่ดื่มหนักที่สุดถึง 45.1% ซึ่งเสี่ยงต่อโรคเรื้อรังอย่างตับแข็งและมะเร็งถึง 8 ชนิด แต่ที่น่าตกใจที่สุดคือ เด็กไทยเริ่มดื่มไวขึ้น โดยอายุเฉลี่ยลดลงมาอยู่ที่ 19.9 ปีเท่านั้น”

นอกจากนี้ ข้อมูลยังชี้ให้เห็น “รายจ่ายแฝง” ที่มองไม่เห็น โดยครอบครัวไทยต้องเสียเงินซื้อสุราเฉลี่ยสูงถึง 5,302 บาท/เดือน (3.8% ของค่าอาหารและเครื่องดื่มทั้งหมด) ซึ่งเบียดบังค่าใช้จ่ายจำเป็นในครัวเรือนอย่างมีนัยสำคัญ

เปลี่ยน Mindset สู่ “เศรษฐกิจสุขภาพ” ล้างภาพเมืองปาร์ตี้

เมื่อพูดถึงการควบคุมแอลกอฮอล์ หลายคนมักมองว่าเป็นตัวขัดขวางเศรษฐกิจ แต่ รศ.ดร.ภก.วิทยา กุลสมบูรณ์ กรรมการบริหารแผนคณะที่ 1 สสส. ได้ให้มุมมองที่แตกต่างออกไปอย่างน่าสนใจ

“สิ่งสำคัญแรกสุดคือ Mindset การควบคุมปัจจัยเสี่ยงไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อเศรษฐกิจ แต่คือการสร้างเงื่อนไขให้เติบโตบนฐานของความปลอดภัย เราต้องมุ่งสู่ ‘เศรษฐกิจสุขภาพ’ (Health Economy) ที่ไม่สร้างภาระค่ารักษาพยาบาลในระยะยาว แน่นอนว่าปัจจุบันคนรุ่นใหม่มีเทรนด์หันมาดื่ม Soft Drinks หรือ Mocktails ควบคู่กับการออกกำลังกายเพื่อหลั่งสารโดปามีนสร้างความสุขแทนแอลกอฮอล์ ชุมชนเองก็สามารถสร้างรายได้จากวิถีชีวิตและอาหารปลอดภัยได้โดยไม่ต้องพึ่งพาน้ำเมา”

ด้าน ดร.พญ.เลิศลักษณ์ ลีลาเรืองแสง รองปลัด กทม. ได้ตอกย้ำวิสัยทัศน์ในการยกระดับเมืองหลวงว่า

“ความปลอดภัยและคุณภาพชีวิตที่ดีคือมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจที่ยั่งยืนที่สุด กทม. จะจัดสรรการจัดโซนนิ่ง (Zoning) ที่ได้มาตรฐาน เพื่อเปลี่ยนภาพจาก ‘เมืองปาร์ตี้’ ให้เป็นเมืองท่องเที่ยวคุณภาพสูงระดับสากล เราจะดึงดูดนักท่องเที่ยวที่มีกำลังซื้อด้วยจุดขายด้านซอฟต์พาวเวอร์และวิถีชีวิตที่หลากหลาย แทนการมอมเมา”

พ.ร.บ. ฉบับใหม่ มอบดาบให้ท้องถิ่น ชู 3 โมเดลความสำเร็จภาคกลาง

ไฮไลต์สำคัญของงานคือการเตรียมความพร้อมรับมือ พ.ร.บ. ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ฉบับใหม่ (พ.ศ. 2568) โดย รศ.ดร.นพ.พลเทพ วิจิตรคุณากร ผู้อำนวยการ ศวส. ได้กล่าวถึงหัวใจสำคัญของกฎหมายฉบับนี้ว่า

“กฎหมายฉบับใหม่นี้เปรียบเสมือนการมอบอำนาจให้ ‘คณะกรรมการระดับจังหวัดและพื้นที่’ ได้เข้ามามีบทบาทตัดสินใจมากขึ้น เพื่อออกแบบมาตรการรับมือที่สอดคล้องกับบริบทปัญหาในพื้นที่ของตนเอง โดยต้องขับเคลื่อนบนพื้นฐานของข้อมูล (Data-Driven) อย่างแท้จริง”

ภายในเวทีเสวนา ตัวแทนเครือข่าย และผู้ปฏิบัติงานจริงในพื้นที่ได้มาร่วมแชร์ “นวัตกรรมชุมชน” ที่ประสบความสำเร็จได้อย่างน่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นโมเดลราชบุรี (หยุดวงจรฝากซื้อ) ที่มีตัวแทนภาคประชาสังคมเล่าถึงวิกฤตที่เด็กกว่า 11,200 คนหลุดจากระบบการศึกษา โดยพบว่าต้นตอหนึ่งมาจาก “ผู้ใหญ่ใช้เด็กไปซื้อเหล้า” ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่พรากอนาคตเด็ก ราชบุรีจึงแก้ปัญหาด้วยการสร้างเครือข่ายชุมชนเป็นหูเป็นตา แจ้งเบาะแสร้านค้าที่ละเมิดกฎหมาย และผนึกกำลังกับ กสศ. ดึงเด็กกลุ่มเสี่ยงกลับสู่ห้องเรียน

โมเดลอ่างทอง (กีฬาพา Strong) ตัวแทนคนทำงานพื้นที่เผยถึงกลยุทธ์การใช้ “ฟุตซอล” สู้กับน้ำเมา จัดแคมเปญ “สนุกได้ มันส์ได้ ไร้แอลกอฮอล์” สร้างเกราะคุ้มกันเยาวชนด้วยเครือข่ายครูฝึกสอน เปลี่ยนค่านิยมใหม่ให้กีฬาเป็นทางออกแทนวงเหล้า

พร้อมปิดจบจากโมเดลนครปฐม (นักสืบดิจิทัล) ที่มีตัวแทนสาธารณสุขจังหวัดโชว์ความสำเร็จในการพัฒนาเครื่องมือดิจิทัล ให้เจ้าหน้าที่ใช้ตรวจตราบังคับใช้กฎหมายกับร้านค้าในพื้นที่ได้อย่างแม่นยำและรวดเร็ว

ต่อยอดสู่การปฏิบัติจริงด้วย “นวัตกรรมแก้ปัญหา”

นอกจากการเสวนาบนเวทีที่เข้มข้นแล้ว ภายในงานยังสร้างสีสันและความน่าสนใจด้วย นิทรรศการแสดงผลงานนวัตกรรม จากภาคีเครือข่ายและเยาวชน ที่นำเสนอแนวคิด เครื่องมือ และแคมเปญที่ช่วยแก้ไขปัญหาแอลกอฮอล์ในระดับพื้นที่ได้อย่างเป็นรูปธรรม กิจกรรมนี้สะท้อนให้เห็นว่าการแก้ปัญหาไม่ได้หยุดอยู่แค่การพูดคุยเชิงนโยบาย แต่มีการลงมือปฏิบัติจริง และมีพื้นที่เปิดกว้างให้ทุกคนสามารถนำเสนอไอเดียเพื่อนำไปต่อยอดใช้ประโยชน์ได้จริงในอนาคต

ทิศทางการทำงานในระยะถัดไป

เพื่อให้ “สมดุลแห่งอนาคต” เกิดขึ้นจริง เวทีวิชาการได้สรุปแผนที่นำทาง ในการทำงานระยะต่อไปไว้ 5 ประเด็นหลัก

• พุ่งเป้ากลุ่มเปราะบาง: ลดการหว่านแห แต่ใช้ข้อมูลเจาะลึกว่า เด็ก เยาวชน หรือกลุ่มด้อยโอกาสที่ได้รับผลกระทบอยู่ที่ไหน เพื่อลงพื้นที่รักษาและเยียวยาแบบเฉพาะเจาะจง
• ใช้ Data ขับเคลื่อนแบบ Real-time: เชื่อมโยงฐานข้อมูลอุบัติเหตุ อาชญากรรม และสาธารณสุข เพื่อรับมือปัญหาได้ทันท่วงที
• ใช้พลังสื่อสร้างวาระทางสังคม: นำข้อมูลเชิงคุณภาพและเสียงจากผู้ได้รับผลกระทบ มา Set Agenda เพื่อกระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
• ติดอาวุธให้คนทำงาน: พัฒนาศักยภาพคณะกรรมการระดับจังหวัด ให้นำข้อมูลไปใช้ออกแบบนโยบายได้อย่างเฉียบคม
• มองภาพใหญ่แบบองค์รวม: เชื่อมโยงปัญหาแอลกอฮอล์เข้ากับความยากจน การท่องเที่ยวที่ยั่งยืน และโรคเรื้อรัง (NCDs) เพื่อแก้ปัญหาที่ต้นตอ

การขับเคลื่อนเศรษฐกิจชุมชนและการท่องเที่ยว ไม่จำเป็นต้องยืนอยู่ตรงข้าม หรือแลกมาด้วยความสูญเสียทางสังคมเสมอไป หากภาครัฐ เอกชน และประชาสังคม รักษากลไกความร่วมมือ บังคับใช้กฎหมายอย่างชาญฉลาด และนำข้อมูลมาออกแบบการแก้ปัญหาอย่างตรงจุด สังคมไทยก็จะสามารถก้าวสู่อนาคตที่มี “เศรษฐกิจดี ท่องเที่ยวปลอดภัย และคนไทยมีสุขภาวะที่ดี” ได้อย่างแท้จริงและยั่งยืน

ภาพ : เอกลักษณ์ ไม่น้อย

เมืองกวางโจวเดินหน้าขับเคลื่อนอุตสาหกรรมไมซ์ (MICE) ผ่านการจัดประชุมและงานแสดงสินค้านานาชาติอย่างต่อเนื่อง ในปีแรกของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 15 (2569-2573) โดยมีงาน China Import and Export Fair หรือ Canton Fair ครั้งที่ 139 เป็นกลไกสำคัญ เน้นย้ำให้เห็นถึงบทบาทเมืองในฐานะศูนย์กลางการจัดแสดงสินค้าระดับนานาชาติ

งาน Canton Fair ดังกล่าว มีผู้ซื้อจากต่างประเทศเข้าร่วมกว่า 314,000 ราย จาก 220 ประเทศ/ภูมิภาค มูลค่าคำสั่งซื้อในงานสูงถึง 25,700 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สะท้อนถึงความเชื่อมั่นของผู้ประกอบการทั่วโลกต่อศักยภาพของจีนในฐานะแหล่งจัดหาและศูนย์กลางห่วงโซ่อุปทานโลก

ในช่วง 4 เดือนแรกของปี 2569 เมืองกวางโจวได้จัดงานแสดงสินค้ากว่า 100 งาน ครอบคลุมพื้นที่รวมกว่า 4 ล้านตารางเมตร ครองอันดับสองของจีน ทั้งในด้านจำนวนงานและพื้นที่จัดแสดง สะท้อนการขยายตัวของอุตสาหกรรม MICE และบทบาทของเมืองในฐานะศูนย์กลางการจัดงานระดับประเทศ

เบื้องหลังความสำเร็จดังกล่าว มาจากการที่กวางโจวใช้จุดแข็งด้านฐานการผลิต และอุตสาหกรรมที่ครบวงจร พัฒนาโมเดล “หนึ่งอุตสาหกรรม หนึ่งนิทรรศการ” (One Industry, One Exhibition) เพื่อขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ “ใช้การจัดแสดงส่งเสริมการผลิต และใช้การผลิตสนับสนุนการจัดแสดง” อย่างเป็นระบบ 

ขณะเดียวกัน งานแสดงสินค้าในกวางโจวมีจำนวนผู้ประกอบการต่างชาติที่เข้าร่วมเติบโตอย่างต่อเนื่อง อาทิ

– งาน China International Furniture Fair หรือ CIFF (Guangzhou): แบรนด์ต่างประเทศอย่าง IKEA จากสวีเดน และ Kokuyo จากญี่ปุ่น เข้าร่วมเป็นครั้งแรก มีผู้ชมต่างชาติ 64,000 คน เพิ่มขึ้น 13.2%

– งาน Printing South China & Sino-Label 2026: มีผู้ชมเกือบ 60,000 คน โดยเป็นชาวต่างชาติกว่า 8,000 คน เพิ่มขึ้น 9.2% จากสถิติสูงสุดในปี 2568

– งาน Dental South China: คณะผู้ซื้อจากต่างประเทศสร้างสถิติใหม่ เติบโตขึ้นถึง 3 เท่า

การผสาน “งานแสดง + อุตสาหกรรม” ขับเคลื่อนการยกระดับ

เมืองกวางโจวผลักดันระบบอุตสาหกรรมสมัยใหม่ “12218” ซึ่งเป็นกรอบการพัฒนาอุตสาหกรรมแบบครบวงจร ครอบคลุมทั้งอุตสาหกรรมปัจจุบันและอนาคต โดยตั้งเป้าพัฒนา 15 อุตสาหกรรมเชิงยุทธศาสตร์ เช่น ยานยนต์ไฟฟ้า (EV) ชีวการแพทย์ เซมิคอนดักเตอร์ และปัญญาประดิษฐ์ (AI) พร้อมวางรากฐาน 6 อุตสาหกรรมแห่งอนาคต เช่น หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ เทคโนโลยีอวกาศ และเทคโนโลยีทะเลลึก รวมถึงส่งเสริม 8 ภาคบริการสมัยใหม่ อาทิ การเงิน เทคโนโลยี และโลจิสติกส์

ในช่วง 4 เดือนแรกของปี 2569 งานแสดงสินค้าเชิงอุตสาหกรรมมีสัดส่วนสูงถึงร้อยละ 80 ของงานทั้งหมด สะท้อนการเชื่อมโยงระหว่างภาคการผลิตกับแพลตฟอร์มการค้าอย่างเป็นรูปธรรม เช่น งานแสดงสินค้าเฟอร์นิเจอร์ (China International Furniture Fair) งานแสดงสินค้าความงาม (China International Beauty Expo) และงานแสดงสินค้าอุตสาหกรรมแสง สี เสียง (GETshow และ Prolight + Sound Guangzhou) ซึ่งล้วนมีผู้ประกอบการท้องถิ่นเข้าร่วมเป็นจำนวนมาก

“MICE+” การบูรณาการข้ามอุตสาหกรรม กระตุ้นการบริโภควิถีใหม่

นอกจากนี้ เมืองกวางโจวยังต่อยอดแนวคิด “MICE+” โดยผสานงานแสดงสินค้าเข้ากับอุตสาหกรรมสร้างสรรค์และไลฟ์สไตล์ ตอกย้ำบทบาทของอุตสาหกรรมไมซ์ในฐานะเครื่องมือสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจเมือง ตัวอย่างเช่น งาน Firefly ACG Expo ที่ผสมผสานวัฒนธรรมอนิเมชันกับธุรกิจบริการ สร้างรูปแบบการบริโภคใหม่และเชื่อมโยงกิจกรรมทั่วเมืองกว่า 38 จุด ดึงดูดผู้เข้าชมกว่า 230,000 คน และสร้างมูลค่าการใช้จ่ายโดยตรงกว่า 130 ล้านหยวน ขณะที่งานด้านอีสปอร์ต งานสัตว์เลี้ยง และงานแต่งงาน ยังช่วยขยายฐานผู้บริโภคในกลุ่มคนรุ่นใหม่และกระตุ้นเศรษฐกิจท้องถิ่นอย่างต่อเนื่อง

ผลกระทบด้านเศรษฐกิจต่อประเทศไทย และแนวทางการปรับตัวของภาครัฐ ภาคเอกชน และผู้ประกอบการไทย

การเติบโตของอุตสาหกรรมไมซ์ MICE ของจีนดังกล่าวส่งผลต่อประเทศไทยในหลายมิติ โดยเฉพาะด้านการแข่งขันทางการค้า เนื่องจากผู้ผลิตจีนสามารถเข้าถึงผู้ซื้อทั่วโลกได้โดยตรงผ่านแพลตฟอร์มงานแสดงสินค้านานาชาติ ส่งผลให้ผู้ประกอบการไทยเผชิญแรงกดดันด้านการแข่งขันมากขึ้น นอกจากนี้ แนวโน้มการบูรณาการ “อุตสาหกรรม + งานแสดงสินค้า” ยังเอื้อต่อการสร้างระบบนิเวศทางธุรกิจแบบครบวงจร ตั้งแต่ผู้ผลิต ซัพพลายเออร์ ไปจนถึงผู้ซื้อระหว่างประเทศ ซึ่งอาจทำให้ผู้ประกอบการไทยบางส่วนถูกลดบทบาทในห่วงโซ่มูลค่า อย่างไรก็ตาม การขยายตัวของงานแสดงสินค้าระดับโลก เช่น Canton Fair ก็เปิดโอกาสให้ผู้ประกอบการไทยสามารถเข้าถึงผู้ซื้อจากนานาประเทศ ลดต้นทุนการทำตลาด และสร้างเครือข่ายพันธมิตรทางธุรกิจในระดับสากลได้มากขึ้น

ดังนั้น ประเทศไทยอาจจะพิจารณายกระดับอุตสาหกรรม MICE จาก “ธุรกิจจัดงาน” ไปสู่ “เครื่องมือขับเคลื่อนเศรษฐกิจ” โดยพัฒนางานแสดงสินค้าที่เชื่อมโยงกับอุตสาหกรรมศักยภาพของไทย เช่น การแพทย์ อาหาร ดิจิทัล และอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ ควบคู่กับการใช้จุดแข็งด้านการท่องเที่ยว วัฒนธรรม และ Soft Power เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและดึงดูดผู้เข้าร่วมจากทั่วโลก ขณะเดียวกัน ผู้ประกอบการไทยควรเร่งพัฒนาสินค้าและบริการที่มีมูลค่าเพิ่มสูง เน้นนวัตกรรม ความยั่งยืน และอัตลักษณ์ไทย พร้อมใช้ประโยชน์จากเวทีงานแสดงสินค้าระดับนานาชาติในการขยายตลาดและสร้างความร่วมมือทางธุรกิจในระยะยาว

………………………………………………….

จัดทำโดย สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ เมืองกวางโจว

26 พฤษภาคม 2569

แหล่งข้อมูล

https://mp.weixin.qq.com/s/3L3n85Ur0heJs5YMixZlzQ?scene=1

https://www.gz.gov.cn/zt/gzlfzgzld/gzgzlfz/content/post_10061452.html

วิกฤตสงครามที่ทำให้ราคาพลังงานปรับตัวสูงขึ้น พร้อมๆ กับที่ประเทศไทยได้เข้าสู่ฤดูร้อนในช่วงที่ผ่านมา ปตท. ในฐานะ 1 ใน 5 Shipper (ผู้จัดหาและค้าส่งก๊าซธรรมชาติ) ของประเทศ พร้อมเป็นกลไกสำคัญของภาครัฐ ดูแลความมั่นคงทางพลังงาน เร่งปรับแผนจัดหาก๊าซธรรมชาติ นำเข้า Spot LNG ตามที่ได้รับมอบหมาย พร้อมประสานเพิ่มกำลังผลิตอ่าวไทย เพื่อคนไทยมีไฟฟ้าและก๊าซหุงต้มใช้เพียงพอ และภาคการผลิตของประเทศไม่สะดุด

ช่วงเดือนมีนาคมและเมษายนที่ผ่านมา ประเทศไทยก้าวเข้าสู่ฤดูร้อนอย่างเต็มรูปแบบ ส่งผลให้ความต้องการใช้ไฟฟ้าและก๊าซธรรมชาติของคนไทยพุ่งสูงปรี๊ด แต่ในขณะเดียวกัน โลกเราก็กำลังเผชิญกับสถานการณ์ความไม่สงบในตะวันออกกลาง จนทำให้ผู้ผลิต LNG รายใหญ่อย่างกาตาร์ ไม่สามารถจัดส่งก๊าซได้ตามสัญญา คำถามที่หลายคนสงสัยคือ แล้วแบบนี้ไฟจะดับไหม? พลังงานจะพอใช้หรือเปล่า?

บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) (ปตท.) ในฐานะองค์กรพลังงานของชาติ จึงต้องงัดมาตรการเชิงรุกออกมาสู้กับวิกฤตนี้ ภายใต้หลักการ “มั่นคง โปร่งใส เพื่อประเทศไทย”

แก้เกมวิกฤต ดึงก๊าซอ่าวไทย-นำเข้า Spot LNG

เมื่อก๊าซจากตะวันออกกลางสะดุด ปตท. จึงแก้เกมด้วยการประสานผู้ผลิต เพิ่มกำลังการผลิต ดึงก๊าซธรรมชาติจากอ่าวไทยขึ้นมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด พร้อมกับเจรจาประเทศเพื่อนบ้านเลื่อนแผนซ่อมบำรุงแหล่งก๊าซบนพื้นที่ทับซ้อนออกไปก่อน เพื่อเพิ่มกำลังการผลิตให้มากกว่าปกติ

นอกจากนี้ เพื่อเสริมความมั่นคงทางพลังงานภาครัฐยังได้มอบหมายให้ ปตท. จัดหา LNG แบบรายเที่ยวเรือ หรือที่เรียกว่า “Spot LNG” จำนวน 2 เที่ยวเรือ จากประเทศนอกกลุ่มตะวันออกกลางเข้ามาทดแทน โดยการจัดหาแบบ Spot LNG นี้ จะต้องได้รับความเห็นชอบจากภาครัฐทุกครั้ง และมีการเปิดเผยข้อมูลอย่างโปร่งใสผ่านเว็บไซต์ของ ปตท. ทำให้มั่นใจได้ว่าประเทศไทยจะมีไฟฟ้าใช้อย่างไม่ขาดแคลน

อย่าเอาไม้สักไปทำฟืน! ทำไมต้องผ่าน “โรงแยกก๊าซฯ”

ก๊าซธรรมชาติในอ่าวไทยไม่ได้มีดีแค่เอาไปเผาทำไฟฟ้า ปตท. เปรียบเปรยว่า การส่งก๊าซจากอ่าวไทยไปเผาทำไฟฟ้าเพียงอย่างเดียว ก็ไม่ต่างอะไรกับการเอา “ไม้สักไปทำฟืน”

ดังนั้น เราจึงต้องใช้ประโยชน์ให้ได้อย่างคุ้มค่า ด้วยการนำเข้าไปผ่านกระบวนการแยกก๊าซใน “โรงแยกก๊าซธรรมชาติ” เพื่อคัดแยกสารประกอบที่มีมูลค่าออกมาก่อน ไม่ว่าจะเป็น:

• ก๊าซมีเทน: นำไปผลิตไฟฟ้า ให้ความร้อนในโรงงาน เป็นเชื้อเพลิงรถยนต์ (NGV) และทำปุ๋ยเคมี
• ก๊าซอีเทน: นำไปผลิตพลาสติก เช่น ถุงพลาสติก หลอดยาสีฟัน
• ก๊าซโพรเพน และ บิวเทน: นำไปผลิตเป็นก๊าซหุงต้ม (LPG) และส่วนประกอบอุตสาหกรรมปิโตรเคมี

กระบวนการนี้ช่วยป้องกันไม่ให้เกิด Bypass Gas หรือการปล่อยก๊าซธรรมชาติผ่านไปให้ผู้ใช้ปลายทางโดยไม่ได้แยกสารที่มีมูลค่าออก ซึ่งถือเป็นการสูญเสียโอกาสทางเศรษฐกิจอย่างมาก และในช่วงวิกฤตนี้ ปตท. ได้เลื่อนการซ่อมบำรุงโรงแยกก๊าซฯ หน่วยที่ 6 ออกไป เพื่อเดินเครื่องเต็มกำลัง ผลิตก๊าซ LPG ป้อนให้คนไทยได้อย่างพอเพียง

ส่องสถิติ ยุคสงคราม ใครใช้ก๊าซธรรมชาติเท่าไร?

ข้อมูลการจัดสรรก๊าซธรรมชาติในช่วงสถานการณ์สงคราม (มี.ค. – เม.ย. 2569) เทียบกับสถานการณ์ปกติ (ปี 2568) ชี้ให้เห็นว่ามีการปรับเปลี่ยนสัดส่วนเพื่อรองรับความต้องการที่จำเป็นสูงสุด

• ภาคการผลิตไฟฟ้า: ปรับเพิ่มขึ้นจากสถานการณ์ปกติที่ 61% เป็น 64%
• ภาคอุตสาหกรรม: ลดลงจาก 17% เหลือ 15%
• ภาคปิโตรเคมี: ลดลงเล็กน้อยจาก 14% เหลือ 13%
• ภาคอุตสาหกรรมและครัวเรือน (LPG): รักษาระดับคงที่ 6%
• ภาคการขนส่ง (รถ NGV): รักษาระดับคงที่ 2%

จากตัวเลขนี้จะเห็นว่า การบริหารจัดการก๊าซธรรมชาติของประเทศ เทน้ำหนักไปที่การผลิตไฟฟ้าเป็นหลัก เพื่อให้รอดพ้นช่วงหน้าร้อนไปได้ พร้อมกับเตรียมความพร้อมสถานีบริการ NGV เพื่อรองรับความต้องการที่เพิ่มขึ้น และรักษาระดับการผลิต LPG เพื่อใช้ในประเทศ รวมถึงจัดส่งวัตถุดิบปิโตรเคมีเพื่อหล่อเลี้ยงระบบการผลิตของประเทศให้เดินหน้าต่อไปได้