Category: เศรษฐกิจ

กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ได้เสร็จสิ้นภารกิจการประเมินภาวะเศรษฐกิจกัมพูชาประจำปี 2569 โดยปรับลดตัวเลขคาดการณ์การเติบโตทางเศรษฐกิจของกัมพูชาลงเหลือ 3% ในปี 2569 จากเดิมที่เคยคาดการณ์ไว้ว่าจะขยายตัว 4%

IMF ระบุว่า แนวโน้มเศรษฐกิจที่อ่อนแอลงนี้เป็นผลมาจากหลายปัจจัยรุมเร้า ทั้งราคาพลังงานโลกที่ปรับตัวสูงขึ้น อุปสงค์จากต่างประเทศที่ชะลอตัวลง ความไม่แน่นอนของนโยบายการค้าระหว่างประเทศ ตลอดจนความเสียหายต่อภาพลักษณ์ของประเทศจากปัญหาแก๊งคอลเซ็นเตอร์และธุรกิจหลอกลวงออนไลน์ ซึ่งฉุดรั้งให้ภาคการท่องเที่ยวซบเซาลง และเพิ่มความเสี่ยงต่อเสถียรภาพทางการเงินในภาพรวม

ในขณะเดียวกัน IMF คาดการณ์ว่าอัตราเงินเฟ้อของกัมพูชาในปีนี้จะพุ่งสูงถึง 5.6% ซึ่งมากกว่าปีที่แล้วที่อยู่ที่ 2.5% โดยเป็นผลมาจากราคาพลังงานที่ปรับตัวสูงขึ้น อย่างไรก็ตาม คาดว่าราคาสินค้าจะเริ่มกลับเข้าสู่ภาวะสมดุลได้เองภายในปีหน้า แต่ถึงอย่างนั้น IMF ก็ได้เตือนให้ระวังการใช้มาตรการอุดหนุนราคาน้ำมันในวงกว้าง เพราะมาตรการในลักษณะนี้จะทำให้รายได้ของรัฐลดน้อยลง

อย่างไรก็ดี IMF ยังพอมองเห็นสัญญาณบวกอยู่บ้าง โดยประเมินว่าค่าเงินเรียลยังคงมีเสถียรภาพในวงกว้าง ขณะที่การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) ยังคงแข็งแกร่ง และทุนสำรองระหว่างประเทศยังคงอยู่ในระดับที่เพียงพอ โดยรองรับการนำเข้าได้นานราว 8 เดือน

ด้านธนาคารกลางกัมพูชาควรปรับปรุงการกำกับดูแลสถาบันการเงินและสื่อสารนโยบายให้ดียิ่งขึ้น เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดวิกฤตสภาพคล่องซ้ำรอยเหมือนที่เคยเกิดขึ้นในช่วงครึ่งแรกของปี ทั้งยังย้ำว่า กัมพูชาจำเป็นต้องกระจายความหลากหลายของสินค้าส่งออก และปรับปรุงสภาพแวดล้อมในการดำเนินธุรกิจ เพื่อให้เศรษฐกิจสามารถกลับไปเติบโตในอัตราเดิมที่เคยทำได้ก่อนหน้านี้

โดย กนิษฐ์นุช สิริสุทธิ์/พสิษฐ์ อุ่นเมตตาจิต

ร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2570 ที่เพิ่งผ่านวาระแรก กำลังสะท้อนโจทย์ใหญ่ของเศรษฐกิจไทยในระยะยาว เมื่อโครงสร้างงบประมาณยังเต็มไปด้วยข้อจำกัด ทั้งรายจ่ายประจำที่ขยายตัวสูง งบลงทุนที่ลดลง รายได้รัฐที่เติบโตช้า ภาระหนี้ที่เพิ่มขึ้น และงบประมาณด้านเทคโนโลยีที่ยังไม่เพียงพอต่อการสร้างนวัตกรรมขั้นสูง

ผศ. ดร.ดวงมณี เลาวกุล คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระบุว่า งบประมาณปี 2570 สะท้อนข้อจำกัดทางการคลังของรัฐบาลอย่างน้อย 5 ประการ ซึ่งหากยังไม่เร่งปฏิรูปทั้งด้านรายได้และรายจ่าย อาจทำให้ประเทศไทยติดอยู่ในกับดักรายได้ปานกลางระดับสูงต่อไป และไม่สามารถสร้างการเติบโตทางเศรษฐกิจแบบก้าวกระโดดได้

ข้อจำกัดแรก คือ งบประมาณภาพรวมเพิ่มขึ้นเพียง 0.2% ซึ่งต่ำกว่าอัตราเงินเฟ้อที่คาดการณ์ไว้ราว 1% สะท้อนว่าเม็ดเงินงบประมาณแท้จริงอาจไม่ได้เพิ่มขึ้นมากพอที่จะรองรับภารกิจใหม่ของรัฐ หรือผลักดันเศรษฐกิจในภาวะที่ประเทศต้องการแรงขับเคลื่อนใหม่

ข้อจำกัดที่สอง คือ รายจ่ายประจำขยายตัวสูง และกินพื้นที่ทางการคลังถึง 73.6% ของวงเงินงบประมาณ เพิ่มขึ้นจากปี 2569 ถึง 5% โดยรายจ่ายประจำจำนวนมากเป็นรายจ่ายที่ตัดลดได้ยาก เช่น เงินเดือน ค่าจ้าง และภาระด้านบุคลากรภาครัฐ ส่งผลให้รัฐบาลเหลือพื้นที่ในการจัดสรรงบประมาณเพื่อการพัฒนาในอนาคตน้อยลง

ข้อจำกัดที่สาม คือ งบลงทุนคิดเป็นเพียง 20.8% ของวงเงินงบประมาณ และลดลงจากปี 2569 กว่า 70,000 ล้านบาท หรือลดลง 8.4% ซึ่งอาจกระทบต่อศักยภาพในการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐาน นวัตกรรม และโครงการระยะยาวที่จำเป็นต่อการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ

ข้อจำกัดที่สี่ คือ รายได้ของรัฐยังเติบโตช้า ทำให้ต้องจัดทำงบประมาณแบบขาดดุลในระดับสูงต่อเนื่อง แม้การขาดดุลในปี 2570 จะลดลงจากปี 2569 แต่ยังมีการกู้เงินเพื่อชดเชยการขาดดุลสูงถึง 788,000 ล้านบาท ขณะเดียวกัน รายจ่ายชำระคืนต้นเงินกู้เพิ่มขึ้นแตะระดับ 151,200 ล้านบาท ซึ่งเป็นระดับสูงสุดในปีงบประมาณ 2570 และยิ่งทำให้พื้นที่ทางการคลังสำหรับการพัฒนาประเทศหดตัวลง

ข้อจำกัดที่ห้า คือ งบประมาณด้านเทคโนโลยีจำนวนมากยังอยู่ในลักษณะของการจัดซื้อจัดจ้าง มากกว่าการสนับสนุนการวิจัย การพัฒนา หรือการสร้างนวัตกรรมขั้นสูง ทำให้ไทยยังขาดฐานงบประมาณที่จะผลักดันเศรษฐกิจใหม่อย่างจริงจัง

“ถ้าไทยยังมีโครงสร้างงบประมาณลักษณะนี้ ก็จะไม่สามารถพัฒนาอย่างก้าวกระโดดไปได้ ไทยก็จะยังคงติดกับดักรายได้ปานกลางระดับสูงต่อไปเรื่อยๆ” ผศ. ดร.ดวงมณี กล่าว

แม้รัฐบาลจะระบุว่าสามารถใช้การร่วมลงทุนจากภาคเอกชน หรือ PPP เข้ามาทดแทนข้อจำกัดของงบลงทุนภาครัฐได้ แต่ ผศ. ดร.ดวงมณี มองว่า ยังมีความไม่แน่นอนว่าเอกชนจะเห็นความคุ้มค่าและตัดสินใจลงทุนมากน้อยเพียงใด ดังนั้นโจทย์สำคัญของรัฐบาลคือ ต้องสร้างแรงจูงใจและปรับปรุงสภาพแวดล้อมด้านการลงทุนให้มากพอ ทั้งสำหรับนักลงทุนไทยและต่างชาติ

ปฏิรูปภาษี เพิ่มรายได้รัฐอย่างเป็นธรรม

ผศ. ดร.ดวงมณี เสนอว่า ถึงเวลาแล้วที่รัฐบาลต้องปฏิรูปการจัดเก็บรายได้อย่างจริงจัง โดยเริ่มจากการขยายฐานภาษี โดยเฉพาะภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ให้ครอบคลุมกลุ่มคนที่มีศักยภาพในการจ่ายภาษี แต่อยู่นอกระบบภาษีให้มากขึ้น

การมีฐานภาษีที่กว้างขึ้นไม่เพียงช่วยเพิ่มรายได้รัฐ แต่ยังอาจเปิดทางให้รัฐสามารถปรับลดอัตราภาษีเงินได้ในอนาคตได้ เพราะปัจจุบันมีคนจำนวนไม่มากที่จ่ายภาษีประเภทนี้ ทำให้ภาระภาษียังกระจุกตัวอยู่กับมนุษย์เงินเดือนและผู้ที่อยู่ในระบบ

อีกหนึ่งข้อเสนอสำคัญคือ การจัดทำฐานข้อมูลรายได้ของประชาชนทั้งประเทศ เพื่อใช้ทั้งในการขยายฐานภาษี และออกแบบสวัสดิการที่ตรงเป้าหมายมากขึ้น เช่น ระบบ Negative Income Tax หรือภาษีเงินได้ติดลบ ซึ่งเป็นกลไกช่วยเหลือผู้มีรายได้น้อยผ่านระบบภาษี

นอกจากนี้ รัฐควรพิจารณาจัดเก็บภาษีประเภทใหม่เพิ่มเติม เช่น ภาษีคาร์บอน ภาษีดิจิทัล ภาษีที่ดินแปลงรวมในอัตราก้าวหน้า และภาษีส่วนเพิ่มของทุน รวมถึงทบทวนสิทธิพิเศษทางภาษีต่างๆ ที่เอื้อประโยชน์ต่อกลุ่มที่มีศักยภาพในการจ่ายภาษี

สำหรับภาษีมูลค่าเพิ่ม หรือ VAT ผศ. ดร.ดวงมณี ระบุว่า ด้วยข้อจำกัดด้านรายได้ของรัฐ ในอนาคตไทยอาจต้องพิจารณาปรับขึ้น VAT แบบขั้นบันได เพราะการเพิ่มอัตราภาษีเพียง 1% สามารถสร้างรายได้ให้รัฐเพิ่มขึ้นในระดับหลักแสนล้านบาท

อย่างไรก็ตาม หากรัฐบาลจะปรับขึ้น VAT ต้องดำเนินการควบคู่กับการยกเลิกหรือลดสิทธิพิเศษทางภาษีของกลุ่มที่มีศักยภาพในการจ่ายภาษี เพื่อไม่ให้ประชาชนรายได้น้อยรู้สึกว่าต้องแบกรับภาระภาษีอยู่ฝ่ายเดียว

“ไม่ใช่จะไล่บี้เก็บภาษีเพิ่มอย่างเดียว แต่รัฐต้องนำไปบริหารจัดการให้มีประสิทธิภาพด้วย ต้องทำให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เพราะไม่อย่างนั้นคนก็ไม่เต็มใจที่จะจ่ายภาษี” ผศ. ดร.ดวงมณี ระบุ

รื้อรายจ่ายรัฐ ลดซ้ำซ้อน ใช้ผลงานเป็นตัวชี้วัด

ด้านรายจ่าย ผศ. ดร.ดวงมณี เสนอให้รัฐบาลควบคุมรายจ่ายอย่างจริงจัง ผ่านการทำงบประมาณฐานศูนย์ หรือ Zero-Based Budgeting เพื่อตัดลดโครงการที่หมดความจำเป็น หรืองบผูกพันที่ไม่ตอบโจทย์ยุทธศาสตร์ของประเทศ โดยทุกหน่วยงานต้องพิสูจน์ความจำเป็นของโครงการตั้งแต่ต้น หากโครงการใดไม่มีประสิทธิภาพหรือไม่ตอบโจทย์ ควรถูกตัดออกเพื่อนำงบประมาณกลับมาเป็นพื้นที่ทางการคลัง

รัฐบาลยังควรรื้องบประมาณในหน่วยงานต่างๆ ที่มีความซ้ำซ้อน และจัดลำดับความสำคัญใหม่ โดยหันไปให้น้ำหนักกับการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐาน นวัตกรรม และการศึกษา ซึ่งเป็นรายจ่ายที่สร้างผลตอบแทนทางเศรษฐกิจในระยะยาว

อีกข้อเสนอคือ การเปลี่ยนระบบจัดสรรงบประมาณให้ผูกกับผลงานมากขึ้น ไม่ใช่จัดสรรตามฐานเดิมของหน่วยงานเป็นหลัก โดยต้องใช้ผลลัพธ์และประสิทธิภาพของโครงการเป็นตัวชี้วัดสำคัญ

ขณะเดียวกัน ภาครัฐควรปฏิรูประบบการทำงานและบริการสาธารณะ โดยนำเครื่องมือดิจิทัลและระบบอัตโนมัติมาใช้มากขึ้น เพื่อลดภาระงานซ้ำซ้อน เพิ่มความรวดเร็ว และลดต้นทุนระยะยาว

ปฏิรูปกำลังคนภาครัฐ รับมือสังคมสูงวัย

ผศ. ดร.ดวงมณี ยังเสนอให้ปฏิรูปอัตรากำลังคนภาครัฐ หากพบว่าตำแหน่งใดไม่มีความจำเป็น หรือมีหน้าที่ซ้ำซ้อนกับหน่วยงานอื่น ควรพิจารณายุบเลิกหรือปรับโครงสร้างใหม่ และโยกทรัพยากรไปยังภารกิจที่จำเป็นมากกว่า เพื่อควบคุมค่าใช้จ่ายด้านบุคลากรของรัฐ

อีกโจทย์ใหญ่คือ ประเทศไทยกำลังเข้าสู่สังคมสูงวัยระดับสุดยอด ซึ่งจะทำให้รายจ่ายด้านการรักษาพยาบาล บำนาญ และสวัสดิการต่างๆ เพิ่มสูงขึ้น รัฐบาลจึงต้องวางแผนปรับปรุงรายจ่ายเหล่านี้ให้สอดคล้องกับฐานะทางการคลัง โดยไม่ทำให้คุณภาพชีวิตของประชาชนแย่ลง

นอกจากนี้ การกระจายอำนาจทางการคลังก็เป็นอีกแนวทางสำคัญ โดยควรเพิ่มสัดส่วนงบประมาณให้ท้องถิ่นบริหารจัดการเองมากขึ้น เพราะท้องถิ่นมีความใกล้ชิดกับปัญหาและความต้องการของประชาชน สามารถแก้ปัญหาได้ตรงจุดกว่า และช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งบประมาณโดยรวม

ในภาพรวม ข้อเสนอของนักวิชาการธรรมศาสตร์จึงไม่ได้หยุดอยู่ที่การ “หาเงินเพิ่ม” ให้รัฐเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการ “ใช้เงินให้คุ้มขึ้น” ผ่านการรื้อระบบงบประมาณ ระบบราชการ และโครงสร้างภาษีไปพร้อมกัน

เพราะหากประเทศไทยยังใช้โครงสร้างงบประมาณแบบเดิม รายจ่ายประจำยังขยายตัว งบลงทุนยังถูกบีบ รายได้รัฐยังโตช้า และภาระหนี้ยังเพิ่มขึ้น พื้นที่ทางการคลังของประเทศก็จะยิ่งแคบลงเรื่อยๆ

และนั่นอาจหมายความว่า เศรษฐกิจไทยจะไม่เพียงโตยากในปีงบประมาณ 2570 แต่ยังเสี่ยงติดอยู่ในโครงสร้างเดิมที่ทำให้ประเทศก้าวข้ามกับดักรายได้ปานกลางได้ยากขึ้นในระยะยาว

ดร.วิรัช ฉัตรดรงค์ รองประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) และรองประธานสายงานเศรษฐกิจและวิชาการ เปิดเผยผลการสำรวจดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรมเดือนมิถุนายน 2569 ว่า อยู่ที่ระดับ 88.2 ปรับตัวเพิ่มขึ้นจากระดับ 84.7 ในเดือนพฤษภาคม 2569

สำหรับการปรับตัวเพิ่มขึ้นของดัชนีฯ มีปัจจัยสนับสนุนจากหลายด้าน ได้แก่ มาตรการไทยช่วยไทยพลัสที่ช่วยบรรเทาภาระค่าครองชีพของประชาชน และสนับสนุนการฟื้นตัวของการบริโภคภายในประเทศ ผ่านการสร้างเม็ดเงินหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจกว่า 43,200 ล้านบาท 

รวมถึงการจัดกิจกรรมส่งเสริมการขายช่วงกลางปีของผู้ประกอบการ รวมถึงโครงการ Amazing Thailand Grand Sale 2026 ยังมีส่วนช่วยกระตุ้นยอดจำหน่ายสินค้าอุปโภคบริโภค อาหาร เครื่องดื่ม แฟชั่น และสินค้าไลฟ์สไตล์ ตลอดจนส่งเสริมการใช้จ่ายของนักท่องเที่ยว

สหรัฐ-อิหร่านผ่อนคลายช่วยราคาน้ำมันในประเทศลด

ขณะที่การบรรลุข้อตกลงหยุดยิงชั่วคราวระหว่างสหรัฐอเมริกาและอิหร่าน ช่วยผ่อนคลายความตึงเครียดในบริเวณช่องแคบฮอร์มุซ ส่งผลให้ราคาน้ำมันในตลาดโลกและราคาน้ำมันดีเซลภายในประเทศปรับลดลง ซึ่งช่วยบรรเทาต้นทุนด้านพลังงานและค่าขนส่งของภาคอุตสาหกรรม รวมถึงลดความเสี่ยงต่อการขาดแคลนวัตถุดิบในอุตสาหกรรมปิโตรเคมีและปุ๋ย

 นอกจากนี้ โครงการ Thailand FastPass ยังช่วยเร่งรัดการลงทุน จำนวน 25 โครงการ คิดเป็นมูลค่ารวม 223,000 ล้านบาท และคาดว่าจะต่อยอดให้เกิดการลงทุนรวมมากกว่า 700,000 ล้านบาท ซึ่งมีส่วนเสริมสร้างความเชื่อมั่นด้านการลงทุน และกระตุ้นอุปสงค์ในห่วงโซ่อุปทานของภาคอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้อง

ในด้านการค้าระหว่างประเทศ การส่งออกสินค้าในกลุ่มเทคโนโลยี (Tech) ยังคงมีแนวโน้มขยายตัวอย่างต่อเนื่อง โดยในช่วง 5 เดือนแรกของปี 2569 ขยายตัว 37.6% ตามการเพิ่มขึ้นของอุปสงค์ในตลาดโลก 

ขณะที่คณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) มีมติคงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ 1.0% ต่อปี ซึ่งช่วยลดแรงกดดันด้านต้นทุนทางการเงิน และสนับสนุนการฟื้นตัวของเศรษฐกิจที่ยังอยู่ในภาวะเปราะบาง

อย่างไรก็ตาม แม้ดัชนีความเชื่อมั่นจะปรับตัวดีขึ้น แต่ยังมีปัจจัยเสี่ยงที่ต้องติดตามอย่างใกล้ชิด โดยในเดือนมิถุนายน 2569 มีประเด็นสำคัญ ได้แก่ การขยายรายการสินค้าควบคุมเป็น 66 รายการ อาทิ ซอสปรุงรสและผลิตภัณฑ์มะพร้าว ซึ่งอาจจำกัดความสามารถของผู้ประกอบการในการส่งผ่านต้นทุนไปยังผู้บริโภค โดยเฉพาะในกลุ่มสินค้าอาหาร

นอกจากนี้ มาตรการกีดกันทางการค้าของประเทศคู่ค้า เช่น มาเลเซีย เม็กซิโก และเวียดนาม ยังคงส่งผลกระทบต่อการส่งออกสินค้าไทยไปยังตลาดดังกล่าว 

ภาคการผลิตบางอุตสาหกรรมยังเผชิญแรงกดดัน

ขณะเดียวกัน ภาคการผลิตในบางอุตสาหกรรมยังเผชิญแรงกดดัน สะท้อนจากอัตราการใช้กำลังการผลิต (Capacity Utilization: CapU) ที่ชะลอตัวลงตามคำสั่งซื้อที่ลดลงในบางกลุ่มอุตสาหกรรม เช่น เหล็ก สิ่งทอ และเครื่องนุ่งห่ม

สำหรับอุตสาหกรรมยานยนต์ ตลาดรถกระบะยังคงได้รับแรงกดดันจากกำลังซื้อที่อ่อนแอและความเข้มงวดในการปล่อยสินเชื่อ สะท้อนจากยอดขายรถกระบะที่ลดลงร้อยละ 5.13 เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน (Year-on-Year: YoY) ขณะที่ความต้องการจากตลาดต่างประเทศลดลงร้อยละ 12.31 เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน ในช่วงเดือนมกราคม-พฤษภาคม 2569 ส่งผลกระทบต่อห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain) ของอุตสาหกรรมชิ้นส่วนยานยนต์ที่เกี่ยวเนื่อง

จากผลการสำรวจผู้ประกอบการจำนวน 1,328 ราย ครอบคลุม 48 กลุ่มอุตสาหกรรมของส.อ.ท. ในเดือนมิถุนายน 2569 พบว่าปัจจัยที่ผู้ประกอบการมีความกังวลลดลง ได้แก่ เศรษฐกิจโลก 61.6% ,ราคาพลังงาน 59.0% ,เศรษฐกิจภายในประเทศ 55.6% และการเข้าถึงสินเชื่อ 31.7% อัตราแลกเปลี่ยน (โดยเฉพาะในมุมมองของผู้ส่งออก) 29.9% นโยบายภาครัฐ 28.8% อัตราดอกเบี้ยเงินกู้ 25.8% 

ขณะที่ดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรมคาดการณ์ในช่วง 3 เดือนข้างหน้า อยู่ที่ระดับ 94.5 ปรับตัวเพิ่มขึ้นจากระดับ 91.8 ในเดือนพฤษภาคม 2569 โดยมีปัจจัยสนับสนุนและปัจจัยที่ต้องติดตาม ดังนี้ 

ด้านปัจจัยบวก มาตรการโซลาร์ภาคประชาชน และแผนปรับโครงสร้างพลังงานวงเงิน 200,000 ล้านบาท คาดว่าจะช่วยกระตุ้นอุปสงค์ในห่วงโซ่อุปทานของอุตสาหกรรมพลังงานสะอาด อาทิ แผงเซลล์แสงอาทิตย์ อุปกรณ์ไฟฟ้า และระบบกักเก็บพลังงาน ส่งผลดีต่อภาคการผลิตที่เกี่ยวเนื่อง

อย่างไรก็ตาม ยังคงมีปัจจัยเสี่ยงที่ต้องเฝ้าระวัง โดยเฉพาะความไม่แน่นอนจากมาตรการภาษีของสหรัฐอเมริกาภายใต้มาตรา Section 301 ซึ่งอยู่ระหว่างการพิจารณาในประเด็นด้านแรงงาน (Labor Force) และกำลังการผลิตส่วนเกิน (Overcapacity) โดยประเทศไทยเป็น 1 ใน 16 ประเทศที่อยู่ในขอบเขตการพิจารณา ซึ่งอาจส่งผลให้ต้นทุนการส่งออกเพิ่มสูงขึ้น และกระทบต่อความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการไทย

นอกจากนี้ ยังมีความกังวลต่อแนวโน้มการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบายของประเทศเศรษฐกิจหลัก จากแรงกดดันด้านเงินเฟ้อ ซึ่งอาจส่งผลต่อภาวะการค้า การลงทุน และการฟื้นตัวของเศรษฐกิจโลกในระยะต่อไป

จากปัจจัยดังกล่าว ส.อ.ท. ได้รวบรวมข้อเสนอแนะจากผู้ประกอบการที่ตอบแบบสำรวจในเดือนมิถุนายน 2569 ควบคู่กับการจัดทำข้อเสนอเพิ่มเติมจากผลการประเมินขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศโดยสถาบัน IMD (International Institute for Management Development) เพื่อใช้เป็นแนวทางในการยกระดับ

ขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศไทยในระยะต่อไป โดยมีรายละเอียดดังนี้

สำหรับข้อเสนอแนะต่อภาครัฐเดือนมิถุนายน 2569

• เสนอให้ภาครัฐมีการวางแผนและกำหนดเป้าหมายในการสร้างความสมดุลระหว่างโครงสร้างราคาค่าไฟฟ้า  ความสามารถในการแข่งขัน และเป้าหมายการมุ่งสู่สังคมคาร์บอนต่ำให้ชัดเจน ควบคู่กับการบูรณาการการทำโครงการภายใต้วงเงินกู้ 200,000 ล้านบาทให้เกิดประโยชน์สูงสุด รวมทั้งเร่งศึกษาแหล่งพลังงานทางเลือกอื่นๆ เช่น โรงไฟฟ้า SMR, ไฮโดรเจน ฯลฯ เพื่อขับเคลื่อนการเปลี่ยนผ่านด้านพลังงานของประเทศ
• เสนอให้ภาครัฐเร่งพัฒนาระบบติดตามและเฝ้าระวังสินค้านำเข้าในกลุ่มเสี่ยงที่อาจเข้าข่ายทุ่มตลาด (Early Warning) ทั้งในมิติของปริมาณการนำเข้าและราคาสินค้าที่ผิดปกติ เพื่อใช้เป็นกลไกสนับสนุนภาคเอกชนด้านข้อมูลสำหรับยื่นคำร้องเปิดการใช้มาตรการทางการค้าได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ
• เสนอให้ภาครัฐออกแคมเปญรณรงค์ส่งเสริมการบริโภคสินค้าไทย ควบคู่กับมาตรการส่งเสริมให้ภาคเอกชนใช้สินค้าที่ผลิตในประเทศ Made in Thailand (MiT) เช่น การนำค่าใช้จ่ายในการซื้อสินค้าไทยไปหักเป็นค่าใช้จ่ายได้ 1.5 เท่า และสิทธิประโยชน์ด้านการลงทุน เช่น การยกเว้นภาษี เป็นต้น เพื่อส่งเสริมและขยายโอกาสให้กับผู้ประกอบการไทย

ข้อเสนอแนะต่อภาครัฐในการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศไทย 

• Economic Performance: ปรับทิศทางจากการกระตุ้นเศรษฐกิจระยะสั้น สู่การปรับโครงสร้างเศรษฐกิจระยะยาว (Economic Transformation) โดยส่งเสริมการลงทุนเชิงยุทธศาสตร์ที่ช่วยแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง กระจายความเจริญสู่ภูมิภาค และสร้างเครื่องยนต์เศรษฐกิจใหม่ เช่น ยานยนต์แห่งอนาคต อิเล็กทรอนิกส์อัจฉริยะ และอาหารแห่งอนาคต
• Government Efficiency: เร่งพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (Digital Government) และระบบอนุมัติอนุญาตแบบเบ็ดเสร็จผ่านแพลตฟอร์มกลาง ควบคู่กับการทบทวนและลดกฎระเบียบที่เป็นภาระต่อภาคธุรกิจ โดยใช้เกณฑ์ B-READY เป็นแนวทาง เพื่อช่วยลดต้นทุน ลดระยะเวลา และเพิ่มความโปร่งใส
• Business Efficiency: ยกระดับผลิตภาพภาคธุรกิจไทย (Productivity) โดยสนับสนุนการลงทุนในเทคโนโลยี ระบบอัตโนมัติ AI และเครื่องจักรประสิทธิภาพสูง ควบคู่กับการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสินค้าและบริการ เชื่อมโยงการผลิตกับห่วงโซ่อุปทานโลก (Global Supply Chain) และส่งเสริมกลไกให้เกิดการถ่ายทอดเทคโนโลยีภายในประเทศ
• Infrastructure: ปฏิรูประบบการศึกษา พัฒนาทักษะแรงงานให้ตรงกับความต้องการของภาคธุรกิจ (Skills Alignment) พร้อมทั้งวางแผนระยะยาวอย่างเป็นระบบในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน เช่น โครงสร้างพลังงาน ระบบโลจิสติกส์ เทคโนโลยี & นวัตกรรม โครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลและ AI สวัสดิการสังคม และการดูแลสิ่งแวดล้อม

ซาราห์ ฮันเตอร์ หัวหน้านักเศรษฐศาสตร์และรองผู้ว่าการฝ่ายเศรษฐกิจของธนาคารกลางออสเตรเลีย (RBA) เตือนว่า เศรษฐกิจโลกกำลังเผชิญภาวะช็อกด้านอุปทาน (supply shock) ที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งมากขึ้น และส่งผลกระทบเป็นวงกว้างต่อกิจกรรมทางเศรษฐกิจและอุปสงค์

ฮันเตอร์กล่าวระหว่างการประชุมนักเศรษฐศาสตร์ออสเตรเลียที่กรุงแคนเบอร์ราในวันนี้ (8 ก.ค.) ว่า ช่วงที่ผ่านมาเศรษฐกิจโลกเผชิญภาวะช็อกด้านอุปทานที่รุนแรงบ่อยครั้งขึ้น ส่งผลให้ RBA ต้องเผชิญกับการตัดสินใจด้านนโยบายการเงินที่ยากลำบาก และต้องชั่งน้ำหนักระหว่างเป้าหมายที่ขัดแย้งกัน

ฮันเตอร์กล่าวว่า แบบจำลองเศรษฐศาสตร์ในอดีตตั้งอยู่บนสมมติฐานว่า ภาวะช็อกด้านอุปทานที่เกิดขึ้นเพียงชั่วคราวจะส่งผลกระทบต่อกิจกรรมทางเศรษฐกิจโดยรวมเพียงเล็กน้อย แต่ผลการศึกษาระยะหลังชี้ว่า แม้ปัญหาจะเกิดขึ้นเฉพาะบางภาคส่วน ก็สามารถลุกลามไปกระทบกิจกรรมทางเศรษฐกิจและอุปสงค์ในวงกว้างได้

ฮันเตอร์ระบุว่า ดังที่เห็นในช่วงที่ผ่านมา แรงกระแทกทางเศรษฐกิจขนาดใหญ่สามารถสร้างความไม่แน่นอน บั่นทอนความเชื่อมั่น และทำให้ผู้บริโภคบางส่วนลดการใช้จ่ายสินค้าและบริการอื่น ๆ ส่งผลให้การใช้จ่ายภาคครัวเรือนชะลอตัว ขณะที่ภาคธุรกิจอาจชะลอการลงทุนและทบทวนแผนการจ้างงาน

ฮันเตอร์ยกตัวอย่างผลกระทบจากราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้นจากความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ซึ่งทำให้การดำเนินนโยบายการเงินของ RBA เผชิญกับความท้าทาย เนื่องจากเงินเฟ้อเร่งตัวขึ้น ขณะที่อุปสงค์และกิจกรรมทางเศรษฐกิจกลับชะลอลง

ฮันเตอร์กล่าวว่า หากแนวโน้มเงินเฟ้ออยู่ในระดับสูงต่อเนื่อง ก็เป็นเหตุผลที่สนับสนุนการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ย แต่ในอีกด้านหนึ่ง หากกิจกรรมทางเศรษฐกิจอ่อนแอลงและมีอุปทานส่วนเกินมากขึ้น ก็เป็นเหตุผลที่สนับสนุนการปรับลดอัตราดอกเบี้ย 

ทั้งนี้ ฮันเตอร์เสริมว่า ภาวะที่ RBA ต้องชั่งน้ำหนักระหว่างการควบคุมเงินเฟ้อกับการประคับประคองเศรษฐกิจเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ โดย RBA ทำได้เพียงสร้างสมดุลระหว่างผลกระทบต่อเงินเฟ้อและกิจกรรมทางเศรษฐกิจ พร้อมป้องกันไม่ให้ภาวะช็อกด้านอุปทานชั่วคราวกลายเป็นเงินเฟ้อที่ยืดเยื้อ

โดย วรวิชญ์ สิทธิวัง/กัลยาณี ชีวะพานิช

ธนาคารโลกเผยไทยมี GNI อันดับ 2 อาเซียน สะท้อนฐานเศรษฐกิจแข็งแกร่ง โจทย์ต่อไปคือเปลี่ยนตัวเลขเศรษฐกิจให้เป็นรายได้ของประชาชน

รายงานล่าสุดของธนาคารโลกที่ระบุว่าไทยมีรายได้มวลรวมประชาชาติ (Gross National Income : GNI) ปี 2568 อยู่ที่ 562,095 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นเกือบ 50,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากปีก่อน และอยู่ในอันดับ 2 ของอาเซียน เป็นสัญญาณว่าประเทศไทยยังคงมีฐานเศรษฐกิจขนาดใหญ่และมีศักยภาพในการแข่งขันของภูมิภาค

ความสำคัญของตัวเลขดังกล่าวไม่ได้อยู่เพียงการจัดอันดับ หากสะท้อนถึงขนาดของกิจกรรมทางเศรษฐกิจ รายได้จากการผลิต การลงทุน การค้า และบริการ ซึ่งเป็นปัจจัยพื้นฐานในการสร้างการจ้างงาน ขยายการลงทุน และเพิ่มรายได้ให้ภาคธุรกิจและประชาชน

สำหรับภาคเอกชนตัวเลข GNI ที่เติบโตช่วยเสริมความเชื่อมั่นของนักลงทุนทั้งในและต่างประเทศ เพิ่มโอกาสเกิดการลงทุนใหม่ การขยายกำลังการผลิต และการพัฒนาอุตสาหกรรมมูลค่าสูง ขณะที่ผู้ประกอบการไทย โดยเฉพาะ SME จะมีโอกาสเข้าถึงตลาดและเม็ดเงินหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจมากขึ้น หากการลงทุนสามารถขยายตัวได้อย่างต่อเนื่อง

ในมิติของประชาชน การเติบโตของเศรษฐกิจจะมีความหมายก็ต่อเมื่อสามารถเปลี่ยนเป็นการจ้างงานที่เพิ่มขึ้น รายได้ที่สูงขึ้น และคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เพราะการเติบโตของตัวเลขมหภาคเพียงอย่างเดียว ยังไม่เพียงพอหากผลประโยชน์ไม่กระจายลงสู่ภาคครัวเรือน

รัชดา ธนาดิเรก โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เปิดเผยว่า ข้อมูลของธนาคารโลกระบุว่า ไทยยังเป็นหนึ่งในประเทศที่มีฐานเศรษฐกิจแข็งแกร่งของอาเซียน โดยมีจุดแข็งด้านการผลิต การท่องเที่ยว เกษตรและอาหาร โลจิสติกส์ อุตสาหกรรมยานยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ สุขภาพ และห่วงโซ่อุปทานที่เชื่อมโยงกับภูมิภาค

รัฐบาลจึงเร่งใช้กลไกคณะกรรมการร่วมภาครัฐและเอกชนเพื่อแก้ไขปัญหาทางเศรษฐกิจ (กรอ.) เป็นเวทีขับเคลื่อนการลงทุนใหม่ ปลดล็อกข้อจำกัดทางธุรกิจ และผลักดันอุตสาหกรรมแห่งอนาคต ทั้งพลังงานสะอาด ดิจิทัล เซมิคอนดักเตอร์ การค้า บริการ และ Wellness เพื่อยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ

การประชุม กรอ. ยังมุ่งติดตามข้อเสนอจากภาคเอกชน พร้อมผลักดันการดำเนินงานผ่านคณะอนุกรรมการ 4 ด้าน ได้แก่ การลงทุน การค้าและการท่องเที่ยว การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และเทคโนโลยี และการอำนวยความสะดวกในการดำเนินธุรกิจ เพื่อเปลี่ยนศักยภาพของประเทศให้เกิดผลลัพธ์ทางเศรษฐกิจที่จับต้องได้

เป้าหมายสำคัญของการขับเคลื่อนครั้งนี้ คือการต่อยอดฐานเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งให้กลายเป็นการลงทุนใหม่ การสร้างงาน การเพิ่มรายได้ และการยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน ซึ่งจะเป็นตัวชี้วัดสำคัญยิ่งกว่าการเติบโตของตัวเลขเศรษฐกิจเพียงอย่างเดียว

“นักวิชาการธรรมศาสตร์”เปิด 5 ข้อจำกัด”งบประมาณปี 70″ ทำเศรษฐกิจติดกับดักโตยาก พร้อมชงรัฐเร่งปฏิรูประบบภาษี”ขยายฐานภาษี-ลด/ยกเลิก ลดหย่อน/ยกเว้นภาษีบางประเภท-เพิ่มแหล่งรายได้ใหม่” รวมถึงรื้อโครงสร้างราชการครั้งใหญ่”ใช้ระบบอัตโนมัติแทนคน-ยุบเลิกตำแหน่งไม่จำเป็น-ขจัดงบประมาณซ้ำซ้อน-ใช้ผลงานเป็นตัวชี้วัด” เพื่อเพิ่มรายได้ คุมรายจ่าย และเพิ่มประสิทธิภาพ

8 กรกฎาคม 2569 ผศ.ดร.ดวงมณี เลาวกุล คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (มธ.) เปิดเผยว่า ร่าง พ.ร.บ.งบประมาณรายจ่ายประจำปี 2570 ที่เพิ่งผ่านวาระแรกไปนั้น สะท้อนให้เห็นข้อจำกัดทางการคลังของรัฐบาลในหลายด้าน ได้แก่ 1. งบฯ ภาพรวมเพิ่มขึ้นเพียง 0.2% ซึ่งน้อยกว่าอัตราเงินเฟ้อคาดการณ์ที่ 1% 2. รายจ่ายประจำขยายตัวเพิ่มขึ้นอย่างมาก และกินพื้นที่ทางการคลัง (Fiscal Space) ไปถึง 73.6% ของวงเงินงบประมาณ โดยเพิ่มจากปี 2569 ถึง 5% อีกทั้งรายจ่ายประจำหลายส่วนยังตัดทอนได้ยาก เช่น เงินเดือน/ค่าจ้างบุคลากร ฯลฯ

3. งบฯ ลงทุน คิดเป็น 20.8% ของวงเงินงบประมาณ ลดลงกว่า 7 หมื่นล้านบาทจากปี 2569 หรือลดลง 8.4% ซึ่งส่งผลให้งบฯ ที่จะนำไปใช้พัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน หรือนวัตกรรมใหม่ๆ สำหรับการขับเคลื่อนประเทศมีน้อยไปด้วย 4. ขณะที่รายได้ของประเทศกลับโตช้า จึงต้องจัดทำงบฯ แบบขาดดุลในระดับสูงอย่างต่อเนื่อง แม้จะมีขนาดที่ลดลงจากปี 2569 ก็ตาม โดยมีการกู้เงินเพื่อชดเชยการขาดดุล จำนวน 7.88 แสนล้านบาท รายจ่ายชำระคืนต้นเงินกู้มีขนาดที่สูงขึ้นเรื่อยๆ จนแตะระดับสูงสุดที่ 151,200 ล้านบาท ในปีงบประมาณ 2570 ทำให้พื้นที่ทางการคลัง ที่จะนำงบฯ ไปใช้พัฒนายิ่งหดตัวเข้าไปอีก และ 5. ด้านงบฯ พัฒนาเทคโนโลยีต่างๆ ก็ยังเป็นเรื่องของการจัดซื้อ ส่งผลให้สัดส่วนงบฯ ที่จะนำไปใช้ในการอุดหนุนการวิจัย หรือสร้างนวัตกรรมขั้นสูงมีจำกัด

“ถ้าไทยยังมีโครงสร้างงบประมาณลักษณะนี้ ก็จะไม่สามารถพัฒนาอย่างก้าวกระโดดไปได้ ไทยก็จะยังคงติดกับดักรายได้ปานกลางระดับสูงต่อไปเรื่อยๆ แม้ทางรัฐบาลจะบอกว่าจะใช้การร่วมลงทุนจากภาคเอกชนมาทดแทนเม็ดเงินของภาครัฐ แต่ก็มีความไม่แน่นอนว่าเอกชนจะเห็นความคุ้มค่า และมาลงทุนไหม ซึ่งก็เป็นโจทย์ใหญ่ว่า จะสร้างแรงจูงใจได้ขนาดไหน และต้องมีการพัฒนาและปรับปรุงในอีกหลายด้าน เพื่อให้นักลงทุนทั้งในประเทศ และต่างชาติมาลงทุน” ผศ.ดร.ดวงมณี กล่าว

ผศ.ดร.ดวงมณี กล่าวต่อไปว่า จากข้อจำกัดเหล่านี้ ดังนั้น ถึงเวลาแล้วที่รัฐบาลจะต้องปฏิรูปทั้งในเรื่องการจัดเก็บรายได้เพิ่ม และรื้อโครงสร้างรายจ่ายของรัฐครั้งใหญ่ เพื่อพาประเทศออกจากกับดักนี้ และเพิ่มโอกาสในการเป็นประเทศรายได้สูงให้ได้ โดยสำหรับการจัดเก็บรายได้เพิ่ม ควรดำเนินการใน 5 เรื่อง ประกอบด้วย 1. การขยายฐานภาษีประเภทต่างๆ เช่น ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาให้ครอบคลุมคนที่มีศักยภาพในการจ่ายภาษี แต่อยู่นอกระบบภาษีให้มากขึ้น

“การมีฐานภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาที่กว้างขึ้น ในอนาคตยังทำให้รัฐสามารถปรับลดอัตราภาษีเงินได้ลงมาได้อีกด้วย เพราะปัจจุบันมีคนจำนวนไม่มากที่จ่ายภาษีประเภทนี้อยู่ ทำให้อัตราภาษียังอยู่ในระดับที่สูงสำหรับมนุษย์เงินเดือน ฉะนั้นรัฐบาลจำต้องหาเครื่องมือเพื่อดึงคนเหล่านั้นเข้ามาในระบบภาษีให้ได้ และขณะเดียวกัน ควรมีการทำฐานข้อมูลรายได้ของคนในประเทศทุกคนด้วย เพราะจะช่วยในการขยายฐานภาษี และเป็นประโยชน์ในการจัดสวัสดิการในรูปแบบของ Negative Income Tax” ผศ.ดร.ดวงมณี ระบุ

2. การจัดเก็บภาษีประเภทใหม่ๆ เพิ่มขึ้น เช่น ภาษีคาร์บอน ภาษีดิจิทัล ภาษีที่ดินแปลงรวมในอัตราก้าวหน้า ภาษีส่วนเพิ่มของทุน ฯลฯ 3. การพิจารณายกเลิก หรือปรับลดสิทธิพิเศษทางภาษีต่างๆ ที่เอื้อประโยชน์ ให้กับกลุ่มที่มีศักยภาพในการจ่ายภาษี 4. ด้วยข้อจำกัดการขยายตัวของรายได้ที่เติบโตช้า ในอนาคตมีแนวโน้มที่จะต้องมีการเพิ่มอัตราภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) แบบขั้นบันได ซึ่งการขึ้นอัตราภาษีเพียง 1% จะทำให้รัฐมีรายได้เพิ่มถึงหลักแสนล้านบาท 5. การเก็บภาษีบนฐานทรัพย์สินต่างๆ เช่น ภาษีมรดก ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ควรจะต้องมีการจัดเก็บให้มีความครอบคลุมมากขึ้น

“ถ้ารัฐบาลจะปรับขึ้นอัตราภาษีมูลค่าเพิ่ม ควรจะต้องยกเลิกสิทธิพิเศษในการลดหย่อน/ยกเว้นภาษีสำหรับคนที่มีศักยภาพในการจ่ายภาษีไปพร้อมๆ กันด้วย เพราะไม่งั้นประชาชนที่มีรายได้น้อยก็จะรู้สึกว่าต้องแบกรับภาระภาษีสูงอยู่ฝ่ายเดียว แต่ขณะเดียวกันก็ไม่ใช่จะไล่บี้เก็บภาษีเพิ่มอย่างเดียว แต่รัฐต้องนำไปบริหารจัดการให้มีประสิทธิภาพด้วย ต้องทำให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เพราะไม่งั้นคนก็ไม่เต็มใจที่จะจ่ายภาษี” ผศ.ดร.ดวงมณี ระบุ

นักวิชาการธรรมศาสตร์ กล่าวต่อไปว่า การควบคุมรายจ่ายรัฐบาลจำเป็นจะต้องดำเนินการใน 7 เรื่อง คือ 1. การทำงบประมาณฐานศูนย์ (Zero-Based Budgeting) เพื่อตัดลดโครงการต่างๆ ที่หมดความจำเป็น ตัดงบฯ ผูกพันที่ไม่จำเป็นออกไป ทุกหน่วยงานต้องพิสูจน์ความจำเป็นของโครงการทั้งหมดตั้งแต่ศูนย์ หากโครงการใดไม่ตอบโจทย์ยุทธศาสตร์ชาติหรือไม่มีประสิทธิภาพ จะต้องถูกตัดออก เพื่อดึงงบฯ ในส่วนนั้นกลับมาเป็นพื้นที่ทางการคลัง

2. การจัดลำดับความสำคัญของการใช้จ่าย โดยรื้องบประมาณในหน่วยงานต่างๆ ที่มีความซ้ำซ้อนกัน และหันไปลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน นวัตกรรม และการศึกษา ซึ่งสร้างผลตอบแทนทางเศรษฐกิจระยะยาว โดยหากทำเรื่องนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ รัฐบาลอาจจะไม่ต้องไปเน้นการเก็บภาษีเพิ่มขึ้นมากก็ได้ 3. ปรับเปลี่ยนระบบการจัดสรรงบฯ ให้กับหน่วยงานรัฐ เป็นการใช้ผลงานเป็นตัวชี้วัดโครงการต่างๆ 4. การปฏิรูประบบการทำงาน และระบบบริการสาธารณะภาครัฐ เช่น การบริการสาธารณะควรพิจารณานำเครื่องมือดิจิทัล หรือระบบอัตโนมัติมาใช้มากขึ้น

5. การปฏิรูปอัตรากำลังคนภาครัฐ โดยหากพบว่ามีตำแหน่งไหนไม่มีความจำเป็น หรือหน้าที่ซ้ำซ้อนกัน ก็อาจยุบเลิกตำแหน่งเหล่านั้น และอาจจะไปเพิ่มส่วนอื่นที่มีความจำเป็นมากกว่า เพื่อควบคุมค่าใช้จ่ายด้านกำลังคนของภาครัฐ 6. ประเทศไทยกำลังเข้าสู่สังคมสูงวัยระดับสุดยอด รายจ่ายด้านการรักษาพยาบาล บำนาญ และสวัสดิการต่างๆ จะเพิ่มขึ้น จึงต้องพิจารณาว่า จะมีการปรับปรุงรายจ่ายเหล่านี้อย่างไร ให้มีความสอดคล้องกับฐานะทางการคลังของประเทศ ทว่า การปรับเปลี่ยนก็ต้องไม่ไปกระทบคุณภาพชีวิตของประชาชนแย่ลงด้วย และ 7. การกระจายอำนาจทางการคลัง ผ่านการเพิ่มสัดส่วนงบประมาณให้ท้องถิ่นบริหารจัดการเอง ซึ่งจะสามารถตอบสนองความต้องการของประชาชน และแก้ปัญหาได้ตรงจุดกว่า อีกทั้งยังเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้จ่ายงบประมาณ

– 006

โฆษกรัฐบาล เผยข้อมูลธนาคารโลก ชี้ ไทยยังมีฐานเศรษฐกิจแข็งแกร่งในอาเซียน รายได้มวลรวมประชาชาติ หรือ GNI ปี 2568 เพิ่มเกือบ 50,000 ล้านดอลลาร์ รัฐบาลเร่งกลไก กรอ. ต่อยอดสู่การลงทุน 

วันที่ 8 กรกฎาคม 2569 นางสาวรัชดา ธนาดิเรก โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เปิดเผยว่า ล่าสุดธนาคารโลกได้รายงานข้อมูลเกี่ยวกับรายได้มวลรวมประชาชาติ (Gross National Income : GNI) ของประเทศต่าง ๆ รวมถึงประเทศไทยและประเทศสมาชิกอาเซียน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าประเทศไทยยังจัดอยู่ในกลุ่มประเทศที่มีฐานเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งในภูมิภาค

สำหรับ GNI คือมูลค่ารายได้ทั้งหมดที่ประชาชนและธุรกิจของประเทศได้รับ ไม่ว่าจะเกิดจากการทำงาน การผลิต การประกอบธุรกิจ หรือการลงทุนทั้งภายในประเทศและในต่างประเทศ จึงเป็นข้อมูลสำคัญที่นิยมใช้ประกอบการประเมินระดับการพัฒนาประเทศ และสะท้อนขนาดรายได้ของระบบเศรษฐกิจโดยรวม

ข้อมูลของธนาคารโลกระบุว่าปี 2568 ระบุว่า ประเทศไทยมี GNI อยู่ที่ 562,095 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจากปี 2567 ประมาณ 49,606 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ถือเป็นหนึ่งในขนาดรายได้ประชาชาติที่อยู่ในกลุ่มสูงของอาเซียน โดยข้อมูล 11 ประเทศอาเซียนเรียงตามมูลค่า GNI ปี 2568 ได้แก่ อินโดนีเซีย 1,407,196 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ไทย 562,095 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ฟิลิปปินส์ 559,930 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  สิงคโปร์ 501,837 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เวียดนาม 500,206 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มาเลเซีย 455,977 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  เมียนมา 79,988 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  กัมพูชา 50,363 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  ลาว 17,278 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  บรูไน 15,518 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  และติมอร์-เลสเต 2,026 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  

โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กล่าวว่า ตัวเลขดังกล่าวสะท้อนว่าไทยยังมีฐานเศรษฐกิจที่แข็งแรงในภูมิภาค ทั้งด้านการผลิต บริการ การท่องเที่ยว เกษตรอาหาร โครงสร้างพื้นฐาน โลจิสติกส์ อุตสาหกรรมยานยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ สุขภาพ และห่วงโซ่อุปทานที่เชื่อมโยงกับเศรษฐกิจอาเซียน

อย่างไรก็ตาม รัฐบาลไม่ได้นิ่งนอนใจกับโจทย์การเติบโตที่ต้องเร่งให้สูงขึ้น นโยบายเศรษฐกิจภายใต้การนำของนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย มุ่งจะขับเคลื่อนให้ประเทศไทยผ่านทุนทางเศรษฐกิจมีอยู่เปลี่ยนเป็นเครื่องยนต์เศรษฐกิจใหม่ ไม่ว่าจะเป็นการลงทุนใหม่ พลังงานสะอาด ดิจิทัล เซมิคอนดักเตอร์ การค้า บริการ Wellness และอุตสาหกรรมมูลค่าสูง

นางสาวรัชดา กล่าวว่า รัฐบาลกำลังขับเคลื่อนการยกระดับเศรษฐกิจร่วมกับภาคเอกชนผ่านกลไกคณะกรรมการร่วมภาครัฐและเอกชนเพื่อแก้ไขปัญหาทางเศรษฐกิจ หรือ กรอ. อย่างใกล้ชิด ซึ่งมีการประชุมนัดแรกไปเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2569 และมีกำหนดประชุมนัดที่ 2 ในวันที่ 8 กรกฎาคมนี้ ซึ่งมีวาระสำคัญที่จะติดตามความคืบหน้าข้อเสนอภาคเอกชน แก้คอขวดทางเศรษฐกิจ และเร่งเปลี่ยนศักยภาพของไทยให้เป็นผลลัพธ์ที่จับต้องได้

สำหรับการประชุม กรอ. ครั้งแรกนั้น เห็นชอบในหลักการแต่งตั้งคณะอนุกรรมการ 4 คณะ ได้แก่ ด้านการพัฒนาการลงทุนใหม่ของประเทศ ด้านการพัฒนาการค้า การท่องเที่ยวและเศรษฐกิจชุมชน ด้านการยกระดับทรัพยากรมนุษย์และการพัฒนาเทคโนโลยี ด้านการพัฒนาการอำนวยความสะดวกทางธุรกิจ โดยมอบหมายให้รองนายกรัฐมนตรีที่กำกับดูแลแต่ละด้านเป็นประธานคณะอนุกรรมการ พร้อมมอบหมายให้จัดทำประเด็นการขับเคลื่อนเชิงยุทธศาสตร์และจัดลำดับความสำคัญของประเด็นการขับเคลื่อน เพื่อเร่งผลักดันการดำเนินงานให้เกิดผลสัมฤทธิ์อย่างเป็นระบบ ซึ่งคาดว่า คณะอนุกรรมการในแต่ละคณะจะได้มีการรายงานความคืบหน้าให้ที่ประชุมในวันพรุ่งนี้ ทราบด้วย 

“เป้าหมายของรัฐบาลคือทำให้เศรษฐกิจไทยโตเร็วขึ้น ทั่วถึงขึ้น และมีมูลค่าสูงขึ้น โดยใช้จุดแข็งของประเทศเป็นฐานต่อยอดไปสู่การลงทุน งาน รายได้ และโอกาสใหม่สำหรับประชาชน”

แจ้งปัญหาการใช้งานได้ที่ เพจสยามรัฐออนไลน์ภาพ-โฆษณา-ข่าว-บทความ รวมถึงข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์สยามรัฐ อยู่ภายใต้โดเมน siamrath.co.th เท่านั้นผู้ดูแลเว็บไซต์ นายวิชัย สอนเรือง ดูแลรับผิดชอบข่าว / ภาพ / โฆษณา / ข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์