Blog

14 เมษายน 2569 นางสาวลลิดา เพริศวิวัฒนา รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เปิดเผยว่า กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ร่วมกับกองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ได้ติดตามสถานการณ์ความปลอดภัยในช่วง “7 วันอันตราย” เทศกาลสงกรานต์ 2569 อย่างใกล้ชิด เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้กับนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ

จากข้อมูลภาพรวมอุบัติเหตุของประเทศ (อ้างอิงกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย) วันที่ 12 เมษายน 2569 เกิดอุบัติเหตุ 193 ครั้ง มีผู้บาดเจ็บ 169 ราย และเสียชีวิต 24 ราย ขณะที่ยอดสะสม 3 วัน (10 – 12 เมษายน 2569) เกิดอุบัติเหตุรวม 581 ครั้ง มีผู้บาดเจ็บ 486 ราย และเสียชีวิต 95 ราย

ในส่วนของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ จากข้อมูลศูนย์ช่วยเหลือนักท่องเที่ยว (TAC) จำนวน 79 แห่งทั่วประเทศ พบว่า วันที่ 12 เมษายน 2569 มีนักท่องเที่ยวต่างชาติประสบอุบัติเหตุ 2 ราย (บาดเจ็บทั้งหมด ไม่มีผู้เสียชีวิต) โดยเกิดขึ้นในจังหวัดภูเก็ตและชลบุรี จากอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์ทั้ง 2 กรณี

ขณะที่ยอดสะสม 3 วัน (10 – 12 เมษายน 2569) มีนักท่องเที่ยวต่างชาติประสบอุบัติเหตุรวม 7 ราย (บาดเจ็บ 7 ราย ไม่มีผู้เสียชีวิต)

สำหรับการให้บริการและอำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยว เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2569 มีการให้บริการรวม 2,218 ราย ประกอบด้วย

– บริการข้อมูลท่องเที่ยว/เส้นทาง 2,113 ราย

– ประสานงานช่วยเหลือผ่านสายด่วน 3 ราย

– รับแจ้งเหตุของหาย 6 ราย

– ประสานงานช่วยเหลืออื่นๆ 96 ราย

ทั้งนี้ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาได้ยกระดับมาตรการดูแลความปลอดภัยนักท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่องในทุกพื้นที่สำคัญ พร้อมบูรณาการการทำงานกับทุกหน่วยงาน เพื่อให้เทศกาลสงกรานต์เป็นไปด้วยความเรียบร้อย

“รัฐบาลขอความร่วมมือประชาชนและนักท่องเที่ยวทุกท่านให้ขับขี่ด้วยความไม่ประมาท และยึดหลัก ‘เมาไม่ขับ’ เพื่อให้เทศกาลสงกรานต์ปีนี้เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขและความปลอดภัยของทุกคน” นางสาวลลิดา กล่าว

ทั้งนี้ หากต้องการความช่วยเหลือ สามารถติดต่อศูนย์ช่วยเหลือนักท่องเที่ยว (TAC) ทั่วประเทศ หรือสายด่วนตำรวจท่องเที่ยว 1155 ตลอด 24 ชั่วโมง

– 006

เริ่มแล้วงาน “มหาสงกรานต์เมืองแป้ นุ่งหม้อห้อมแต้งามตา” ประจำปี 2569 สืบสานประเพณีปี๋ใหม่เมือง สร้างสีสันการท่องเที่ยว

จังหวัดแพร่ โดยเทศบาลเมืองแพร่ จัดงานประเพณีสงกรานต์ ประจำปี 2569 ภายใต้ชื่องาน “มหาสงกรานต์เมืองแป้ นุ่งหม้อห้อมแต้งามตา” เพื่อสืบสานวัฒนธรรมประเพณีอันดีงามของท้องถิ่น ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของเด็ก เยาวชน และประชาชนในชุมชน ให้เกิดความรัก ความสามัคคี และความเข้มแข็งในการอนุรักษ์ประเพณี พร้อมทั้งกระตุ้นเศรษฐกิจและส่งเสริมการท่องเที่ยวของจังหวัดแพร่ให้เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง

โดยมี นายสมชัย เลิศประสิทธิพันธ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดแพร่ เป็นประธานในพิธีเปิด พร้อมด้วย นางสาวฐิติมา สุภาพันธ์ นายกเหล่ากาชาดจังหวัดแพร่ รองผู้ว่าราชการจังหวัดแพร่ นายสุริยา อินต๊ะนอน นายกเทศมนตรีเมืองแพร่ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ หัวหน้าส่วนราชการ ภาคเอกชน และผู้เกี่ยวข้อง เข้าร่วมในพิธีเปิดอย่างพร้อมเพรียง

ภายในงานมีกิจกรรมหลากหลาย อาทิ การประกวดอาหารพื้นเมือง เช่น ลาบเมืองแป้ แกงอ่อม แกงโฮะ แกงฮังเล และขนมเส้นน้ำใสเมืองแป้ การแข่งขันจุดสะโป้ก เทศกาลลาบแป้และของกิ๋นบ้านเฮา กิจกรรมหม้อห้อมล้อมสะโตง การประกวดรถแห่ของชุมชน และการประกวดนางสงกรานต์

การจัดงานครั้งนี้ยังมุ่งผลักดันให้ประเพณีสงกรานต์ของจังหวัดแพร่เป็น Soft Power สำคัญในการดึงดูดนักท่องเที่ยว สร้างรายได้ให้กับชุมชน และส่งเสริมให้คนรุ่นใหม่ได้มีส่วนร่วมในการสืบสาน อนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นให้คงอยู่สืบไป

ขอเชิญชวนพี่น้องประชาชนและนักท่องเที่ยว ร่วมสัมผัสเสน่ห์ “มหาสงกรานต์เมืองแป้ นุ่งหม้อห้อมแต้งามตา” ระหว่างวันที่ 13 ถึง 17 เมษายน 2569 ณ พื้นที่ ใจกลางเมืองแพร่ โดย เทศบาลเมืองแพร่ ม่วนใจ๋ไปกับบรรยากาศปี๋ใหม่เมือง ณ จังหวัดแพร่

#SPRiNG จะพาคุณย้อนเวลา สำรวจวิถีการเดินทางของผู้คนในอดีต ตั้งแต่การใช้แรงกายของมนุษย์และสัตว์ ไปจนถึงการอาศัยลำน้ำและสายลม ก่อนที่ ‘น้ำมัน’ จะกลายเป็นพลังหลักของโลกอย่างทุกวันนี้ ก่อนยุคน้ำมัน การเดินทางไม่ได้วัดกันที่ “ความเร็ว” แต่เป็น “ความสอดคล้องกับธรรมชาติ” พาหนะทุกประเภทล้วนสะท้อนภูมิปัญญาในการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด จากเกวียนสู่รถยนต์ จากเรือพายสู่เรือเครื่องยนต์ การเปลี่ยนแปลงของคมนาคมไม่เพียงแค่ทำให้โลกเร็วขึ้น แต่ยังเปลี่ยนวิถีชีวิตของมนุษย์ไปอย่างสิ้นเชิง

โดยก่อนที่โลกจะเข้าสู่ยุคเครื่องยนต์และพลังงานฟอสซิล การเดินทางของมนุษย์พึ่งพา “แรงคน” และ “แรงสัตว์” เป็นหลัก ระบบคมนาคมในอดีตสะท้อนทั้งวิถีชีวิต เศรษฐกิจ และภูมิประเทศอย่างชัดเจน โดยเฉพาะในสังคมไทยที่มีทั้งพื้นที่ราบลุ่ม แม่น้ำ และป่าเขา การเดินทางจึงมีความหลากหลายและปรับตัวตามธรรมชาติ

เกวียนโลจิสติกส์ยุคโบราณ

‘เกวียน’ ถือเป็นหัวใจของการขนส่งทางบกในสังคมเกษตรกรรมไทย ใช้ล้อไม้ขนาดใหญ่ มีโครงสร้างเรียบง่ายแต่แข็งแรง มักลากด้วยวัวหรือควาย เกวียนไม่ได้เป็นแค่พาหนะ แต่เป็น “ระบบโลจิสติกส์” ของยุคก่อน ใช้ขนข้าวสาร ไม้ ฟืน และสินค้าไปยังตลาดหรือเมือง การเดินทางด้วยเกวียนอาจใช้เวลาหลายวันหรือหลายสัปดาห์ โดยมีการหยุดพักตามรายทาง เกิดเป็นเส้นทางการค้าและชุมชนริมทาง

รถลาก แรงงานมนุษย์ในระบบเมือง

รถลากหรือ “รถสามล้อคนลาก” เป็นภาพคุ้นตาในเมืองใหญ่ช่วงปลายรัชกาลที่ 5 ถึงต้นรัชกาลที่ 7 ได้รับอิทธิพลจากจีนและญี่ปุ่น แม้จะเป็นนวัตกรรมในยุคนั้น แต่ก็สะท้อนความเหลื่อมล้ำทางสังคม เพราะผู้ลากต้องใช้แรงกายอย่างหนักเพื่อแลกกับรายได้เพียงเล็กน้อย ปัจจุบันรถลากกลายเป็นสัญลักษณ์ทางประวัติศาสตร์ และยังพบในบางพื้นที่เพื่อการท่องเที่ยว

รถเจ๊ก ต้นกำเนิดสามล้อถีบ

รถเจ๊ก คือคำเรียกในอดีตของสามล้อถีบ ซึ่งชาวจีนอพยพนำเข้ามาในไทย พัฒนาให้มีระบบถีบแทนการลาก ช่วยลดภาระแรงงาน สามล้อถีบกลายเป็นพาหนะสำคัญในเขตเมืองช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยรถเครื่อง เช่น ตุ๊กตุ๊ก แต่ในบางจังหวัดยังคงใช้เพื่อการท่องเที่ยวและเป็นเอกลักษณ์ท้องถิ่น

วัว พาหนะและแรงงานคู่ชีวิตชาวนา

วัวไม่ได้มีบทบาทแค่ในไร่นา แต่ยังเป็น “เครื่องยนต์ชีวภาพ” สำหรับการเดินทาง ลากเกวียน หรือขนสินค้าข้อดีของวัวคือความทนทานและสามารถเดินทางระยะไกลได้ดี เหมาะกับพื้นที่แห้งแล้งหรือเส้นทางทุรกันดาร ทำให้วัวเป็นทรัพย์สินสำคัญของครัวเรือนในอดีต

ควาย พลังแห่งท้องทุ่ง

ควายเป็นสัตว์คู่ชีวิตของเกษตรกรไทย โดยเฉพาะในพื้นที่ลุ่มน้ำ เช่น ภาคกลาง นอกจากไถนา ควายยังใช้ลากเกวียนและเดินทางในพื้นที่โคลนหรือชุ่มน้ำได้ดีกว่าวัว ด้วยพละกำลังสูงและความสามารถในการลุยน้ำ ทำให้ควายเป็น “แรงงานหลัก” ในหลายภูมิภาค

ม้า พาหนะของชนชั้นและการสื่อสาร

ม้ามีบทบาทสำคัญในด้านการเดินทางที่รวดเร็ว ใช้โดยชนชั้นสูง ทหาร และผู้ส่งสารในสมัยโบราณ การส่งข่าวสารระหว่างเมืองใช้ม้าเป็นหลัก เพราะสามารถเดินทางได้เร็วกว่าเกวียนหลายเท่า ม้ายังถูกใช้ในราชสำนักและพิธีการต่าง ๆ

ช้าง ยานพาหนะของอำนาจ

ช้างถือเป็นสัตว์พาหนะที่ทรงพลังที่สุดในอดีต ใช้ทั้งในสงคราม การขนส่ง และการเดินทางในป่าลึกในสังคมไทย ช้างยังเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและบารมี การใช้ช้างเดินทางมักเกี่ยวข้องกับชนชั้นสูง กษัตริย์ หรือภารกิจสำคัญ เช่น การศึกหรือการสำรวจพื้นที่

เรือพาย วิถีชีวิตสายน้ำ

ประเทศไทยในอดีตมีเครือข่ายแม่น้ำและคลองจำนวนมาก “เรือพาย” จึงเป็นพาหนะพื้นฐานของคนทั่วไปใช้เดินทางระยะสั้น เช่น ไปตลาด วัด หรือเยี่ยมญาติ เป็นวิถีชีวิตที่ผูกพันกับน้ำอย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะในภาคกลาง

เรือแจว เพิ่มความเร็วในสายน้ำ

เรือแจวพัฒนาจากเรือพาย โดยใช้ไม้แจวช่วยให้เคลื่อนที่ได้เร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้นนิยมใช้ในแม่น้ำสายใหญ่หรือการเดินทางที่ต้องใช้ระยะทางไกลกว่าเรือพาย เป็นอีกขั้นของวิวัฒนาการการคมนาคมทางน้ำ ก่อนจะเข้าสู่ยุคเรือเครื่องยนต์