Blog

---

เอเชียรับมือวิกฤตพลังงานได้ดีกว่าคาด หลังรัฐเร่งช่วยครัวเรือนและหาแหล่งพลังงานใหม่ ขณะที่ AI หนุนการส่งออก แต่ไทย-ฟิลิปปินส์ยังโตตามหลังภูมิภาค

วันที่ 3 กันยายน 2569 เวลา 11.57 น. สำนักข่าวบลูมเบิร์กรายงานว่า เศรษฐกิจเอเชียตั้งแต่อินเดีย มาเลเซีย ไปจนถึงออสเตรเลีย สามารถหลีกเลี่ยงสถานการณ์เลวร้ายจากวิกฤตพลังงานและขยายตัวแข็งแกร่งกว่าที่คาดในไตรมาสที่ผ่านมา หลังรัฐบาลหลายประเทศเร่งจัดหาแหล่งพลังงานและใช้มาตรการทางการคลังช่วยลดผลกระทบต่อครัวเรือน ขณะที่กระแสลงทุนปัญญาประดิษฐ์ (AI) ทั่วโลกกลายเป็นอีกแรงหนุนสำคัญต่อเศรษฐกิจภูมิภาค

ข้อมูลที่เปิดเผยในสัปดาห์นี้ พบว่า อินเดีย ซึ่งเป็นประเทศนำเข้าพลังงานรายใหญ่อันดับ 3 ของโลก มี GDP ไตรมาสสิ้นสุดเดือนมิถุนายนขยายตัว 7.8% สูงกว่าที่คาด ขณะที่มาเลเซียเติบโตเร่งขึ้นเป็น 6% และสิงคโปร์ขยายตัว 5.9% จนรัฐบาลปรับเพิ่มคาดการณ์เศรษฐกิจทั้งปี

แม้แต่ประเทศไทยก็สามารถหลีกเลี่ยงการหดตัวรายไตรมาสที่รุนแรงกว่าที่ตลาดกังวล แม้อัตราการเติบโตโดยรวมยังอยู่ในระดับต่ำเมื่อเทียบกับหลายประเทศในภูมิภาค

เศรษฐกิจกลุ่มเทคโนโลยีของเอเชียยิ่งมีผลงานโดดเด่น จากความต้องการสินค้าเกี่ยวกับ AI ที่พุ่งขึ้นและช่วยกระตุ้นการส่งออก โดยไต้หวันมีอัตราการเติบโตในช่วงครึ่งปีแรกสูงที่สุดในรอบประมาณ 50 ปี ขณะที่เกาหลีใต้ขยายตัวในอัตราแข็งแกร่งที่สุดนับตั้งแต่ปี 2563

ผลการดำเนินงานที่แข็งแกร่งเกินคาดกำลังทำให้นักเศรษฐศาสตร์ทยอยปรับเพิ่มประมาณการ GDP ของหลายประเทศในเอเชีย พร้อมทำให้ตลาดกลับมาคาดการณ์ว่า ธนาคารกลางบางแห่งอาจจำเป็นต้องปรับนโยบายการเงินให้เข้มงวดขึ้น

Sonal Varma หัวหน้านักเศรษฐศาสตร์อินเดียและเอเชียนอกญี่ปุ่นของ Nomura ระบุว่า ความแข็งแกร่งของเศรษฐกิจเอเชียถือเป็นเรื่องที่สร้างความประหลาดใจในเชิงบวก เนื่องจากภูมิภาคมีความเสี่ยงสูงต่อราคาพลังงาน

Nomura คาดว่าไต้หวันและมาเลเซียอาจขึ้นดอกเบี้ยภายในปีนี้ ขณะที่ผู้กำหนดนโยบายของอินเดียเปิดทางต่อความเป็นไปได้ที่ต้นทุนการกู้ยืมจะสูงขึ้น นอกจากนี้ Nomura ยังปรับคาดการณ์ให้ออสเตรเลียขึ้นดอกเบี้ย 0.25% ในเดือนกันยายน หลัง GDP ไตรมาส 2 แข็งแกร่งกว่าคาด

ก่อนเกิดสงครามอิหร่าน เอเชียถูกมองว่าเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่เปราะบางที่สุดต่อวิกฤตพลังงาน เนื่องจากหลายประเทศพึ่งพาการนำเข้าน้ำมันและก๊าซในระดับสูง

รัฐบาลทั่วภูมิภาคจึงเข้าสู่โหมดรับมือวิกฤต ตั้งคณะทำงานฉุกเฉิน เร่งจัดหาเชื้อเพลิง และเตือนประชาชนถึงความท้าทายจากสถานการณ์พลังงาน โดยมีทั้งการนำปิโตรเลียมสำรองออกมาใช้ ปรับเส้นทางจัดหาพลังงานจากตะวันออกกลาง และหันไปนำเข้าน้ำมันจากละตินอเมริกาและเอเชียกลางมากขึ้น

ขณะเดียวกัน ความต้องการพลังงานที่อ่อนแอลงของจีนมีส่วนช่วยจำกัดการปรับขึ้นของราคาพลังงาน

Aninda Mitra หัวหน้าฝ่ายกลยุทธ์มหภาคเอเชียของ BNY ระบุว่า หลายประเทศยังเพิ่มการใช้แหล่งพลังงานภายในประเทศ เช่น ถ่านหิน พลังงานแสงอาทิตย์ และเชื้อเพลิงชีวภาพ เพื่อจำกัดปัญหาการขาดแคลน หลังช่องแคบฮอร์มุซแทบไม่สามารถใช้เป็นเส้นทางการค้าได้ตามปกติ

ในออสเตรเลีย ราคาน้ำมันที่พุ่งขึ้นเร่งให้ผู้บริโภคเปลี่ยนไปใช้รถยนต์ไฟฟ้ามากขึ้น โดยยอดซื้อ EV เพิ่มขึ้น 10.3% ในช่วง 3 เดือนถึงเดือนมิถุนายน

นอกจากการจัดหาพลังงาน รัฐบาลในเอเชียยังใช้มาตรการทางการคลังเพื่อจำกัดผลกระทบจากค่าครองชีพที่สูงขึ้น สิงคโปร์เพิ่มมาตรการช่วยเหลือครัวเรือนและภาคธุรกิจเกือบเท่าตัว ผ่านคูปองเงินสด เงินอุดหนุน และความช่วยเหลือด้านค่าเช่า ส่วนไทยปรับการใช้จ่ายภาครัฐและเตรียมมาตรการเพิ่มเติมเพื่อช่วยลดภาระค่าครองชีพ ขณะที่อินเดียออกมาตรการสนับสนุนธุรกิจขนาดเล็ก มาตรการเหล่านี้ช่วยรักษาฐานะทางการเงินของครัวเรือน และป้องกันไม่ให้ความต้องการบริโภคในประเทศหดตัวอย่างรุนแรง

อีกปัจจัยสำคัญที่ช่วยพยุงเศรษฐกิจเอเชีย คือ กระแส AI ทั่วโลก ซึ่งเพิ่มความต้องการเซมิคอนดักเตอร์ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และสินค้าเทคโนโลยีจากภูมิภาค

ตลาดหุ้นไต้หวันและเกาหลีใต้ได้รับประโยชน์อย่างชัดเจน โดยดัชนีหุ้นหลักของทั้งสองตลาดเพิ่มขึ้นประมาณ 35% และ 15% ตามลำดับในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา

สกุลเงินของประเทศที่ได้รับประโยชน์จาก AI ก็มีแนวโน้มแข็งแกร่งกว่า โดยเงินวอนเกาหลีใต้และหยวนจีนแข็งค่าขึ้นเมื่อเทียบกับดอลลาร์ ขณะที่เงินเปโซฟิลิปปินส์และเงินบาทเคลื่อนไหวตามหลัง

อย่างไรก็ตาม นักเศรษฐศาสตร์จาก Standard Chartered ตั้งคำถามว่า แรงหนุนจาก AI จะสามารถดำเนินต่อไปได้นานเพียงใด โดยมองว่าความเสี่ยงสำคัญคือการพุ่งขึ้นของราคาพลังงานอีกระลอก หรือการปรับฐานของวัฏจักรการลงทุน AI

แม้ภาพรวมเอเชียจะแข็งแกร่งกว่าที่คาด แต่การฟื้นตัวไม่ได้เกิดขึ้นอย่างเท่าเทียมกัน ประเทศไทยและฟิลิปปินส์ยังมีการเติบโตที่ตามหลังประเทศอื่น เนื่องจากปัจจัยกดดันภายในประเทศมีน้ำหนักมากกว่าแรงส่งที่ช่วยหนุนเศรษฐกิจเอเชียส่วนใหญ่ จีนเองก็เผชิญการชะลอตัว โดย GDP ไตรมาสล่าสุดขยายตัวต่ำกว่าคาดและอ่อนแอที่สุดในรอบกว่า 3 ปี

ขณะเดียวกันการเทขายพันธบัตรทั่วโลกกำลังผลักดันต้นทุนการกู้ยืมของรัฐบาลให้สูงขึ้น ซึ่งอาจทำให้การขยายมาตรการอุดหนุนและมาตรการช่วยเหลือประชาชนมีต้นทุนแพงขึ้น รวมทั้งจำกัดพื้นที่ของธนาคารกลางในการรับมือหากเศรษฐกิจชะลอตัว

Lavanya Venkateswaran นักเศรษฐศาสตร์จาก OCBC ระบุว่า เส้นทางข้างหน้าของเอเชียยังไม่ราบรื่น เนื่องจากแรงกดดันด้านราคากำลังเพิ่มขึ้นในหลายประเทศ ขณะที่ทิศทางเงินเฟ้อและการเติบโตแตกต่างกันอย่างมาก

ภาพรวมดังกล่าวทำให้ความเป็นไปได้ที่ธนาคารกลางในเอเชียจะกลับมาใช้นโยบายการเงินที่เข้มงวดขึ้น ในช่วง 6-12 เดือนข้างหน้า ยังคงอยู่บนโต๊ะ แม้ภูมิภาคจะสามารถรับมือกับวิกฤตพลังงานได้ดีกว่าที่เคยกังวลก็ตาม

อ้างอิง : www.bloomberg.com

อ่านข่าวที่เกี่ยวข้องกับ สถานการณ์เศรษฐกิจเอเชีย ทั้งหมด ได้ที่นี่

นายกฯ ชูไทยฐานเศรษฐกิจ-แพลตฟอร์มเชื่อมภูมิภาค สร้างความเชื่อมั่น ดึงลงทุนแห่งอนาคต

03 ก.ย.2569 – ที่ห้องบอลรูม 1-2 ชั้น 1 ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นประธานในงาน The Bangkok Business Summit 2026 Reinvent Thailand, Resilient ASEAN และกล่าวปาฐกถาพิเศษ ในหัวข้อ “Thailand’s Offer to the World” จัดขึ้นโดยคณะกรรมการร่วมภาคเอกชน 3 สถาบัน (กกร.) ร่วมกับกระทรวงการคลัง ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) และธนาคารโลก เพื่อเป็นเวทีแลกเปลี่ยนข้อเสนอเชิงนโยบายจากภาคเอกชน เพื่อนำเสนอต่อรัฐบาลไทยและนักลงทุนต่างชาติ พร้อมเปิดตัวรายงานธนาคารโลก “Building Thailand’s Future Today” เพื่อผลักดัน GDP ไทยให้เติบโต และก้าวสู่ประเทศรายได้สูง

นายกรัฐมนตรี กล่าวถึงการเป็นเจ้าภาพการประชุมประจำปีของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) และธนาคารโลก (World Bank Group) ในเดือนตุลาคม 2569 ว่า ไทยไม่ควรเป็นเพียงเจ้าภาพ แต่ควรมีสิ่งที่มีความหมายเพื่อนำเสนอต่อประชาคมโลก โดยนำเสนอศักยภาพของไทยในฐานะประเทศที่มีความพร้อมด้านอุตสาหกรรม ไม่ใช่เพียงทำเลที่ตั้ง บริษัทที่เข้ามาลงทุนไม่ต้องเริ่มต้นใหม่ เพราะไทยมีคลัสเตอร์อุตสาหกรรมที่เข้มแข็ง แรงงานที่มีประสบการณ์ ซัพพลายเออร์ในประเทศ ระบบโลจิสติกส์และเครือข่ายดิจิทัล ตลอดจนจุดแข็งด้านยานยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ อาหาร สุขภาพ และการท่องเที่ยว ซึ่งช่วยให้นักลงทุนสามารถเข้ามาต่อยอดแนวคิด พัฒนาผลิตภัณฑ์ เข้าสู่ตลาด และขยายธุรกิจได้

นายกรัฐมนตรี กล่าวอีกว่า ไทยยังเป็นแพลตฟอร์มสำหรับภูมิภาค โดยตั้งอยู่ใจกลางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีปและเชื่อมโยงกับตลาดและห่วงโซ่อุปทานสำคัญของอาเซียน อีกทั้งมีความสามารถในการเชื่อมโยงอุตสาหกรรมต่าง ๆ เช่น การผลิตขั้นสูงกับเทคโนโลยีดิจิทัล การเกษตรกับเทคโนโลยีชีวภาพและอาหารแห่งอนาคต สุขภาพ การท่องเที่ยว และเศรษฐกิจอายุยืน ตลอดจนพลังงานสะอาดกับยานยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ และโครงสร้างพื้นฐานด้านข้อมูล นอกจากนี้ ไทยยังมีอุตสาหกรรม บริการ และเครือข่ายบุคลากรที่พร้อมต่อยอดสู่เศรษฐกิจแห่งอนาคต รวมทั้งมีจุดแข็งในฐานะสถานที่ที่ผู้คนสามารถสร้างได้ทั้งธุรกิจและคุณภาพชีวิต การลงทุนระดับโลกย่อมมาพร้อมกับบุคลากรที่มีความสามารถ ซึ่งไทยมีระบบสาธารณสุขที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล ภาคบริการที่เข้มแข็ง สังคมที่เปิดกว้าง และคุณภาพชีวิตที่ช่วยดึงดูดและรักษาบุคลากรจากทั่วโลก

นายกรัฐมนตรีเน้นย้ำว่า รัฐบาลมีหน้าที่ทำให้ประเทศไทยเป็นประเทศที่เอื้อต่อการลงทุนและมีความแน่นอนสำหรับการลงทุนระยะยาว โดยจะเดินหน้าปรับปรุงกฎระเบียบกว่า 7,000 ฉบับที่อาจเป็นภาระต่อประชาชนและภาคธุรกิจ รวมถึงยกระดับมาตรฐานผ่านกระบวนการเข้าเป็นสมาชิก OECD เพื่อสร้างความเชื่อมั่นในระดับสากล พร้อมมุ่งส่งเสริมการลงทุนที่เชื่อมโยงกับเศรษฐกิจไทย พัฒนาซัพพลายเออร์ในประเทศ ยกระดับทักษะบุคลากร เสริมความแข็งแกร่งให้ SMEs และสร้างองค์ความรู้ใหม่ภายในประเทศ

“ประเทศไทยพร้อมที่จะเป็นมากกว่าฐานการผลิตหรือตลาดการขาย แต่ต้องการเป็นหุ้นส่วนในการสร้างอุตสาหกรรมที่จะกำหนดอนาคต” พร้อมเชิญชวนนักลงทุนต่างประเทศว่า “อย่าเพียงมาสร้างธุรกิจในประเทศไทย แต่จงร่วมสร้างไปกับประเทศไทย”นายอนุทินระบุ

นายกรัฐมนตรี กล่าวทิ้งท้ายว่า เมื่อทั่วโลกมารวมตัวประชุมที่กรุงเทพฯ ในเดือนตุลาคมนี้ ไทยต้องการนำเสนอประเทศที่เปิดกว้างสู่โลก มีความมั่นใจในศักยภาพ และพร้อมสนับสนุนการลงทุนที่ดีให้ประสบความสำเร็จ โดยข้อเสนอของไทยไม่ได้ตั้งอยู่บนจุดแข็งเพียงด้านเดียว แต่เป็นการผสมผสานระหว่างความแข็งแกร่งด้านอุตสาหกรรม การเชื่อมโยงระดับภูมิภาค ความสามารถในการเชื่อมโยงภาคส่วนต่าง ๆ และการเป็นประเทศที่มีสภาพแวดล้อมเอื้อต่อการใช้ชีวิตและการทำงานของบุคลากรจากทั่วโลก ซึ่งจะทำให้ประเทศไทยที่เข้มแข็งยิ่งขึ้นเป็นหุ้นส่วนที่ดียิ่งขึ้นสำหรับอาเซียนและประชาคมโลก

ในงานสัมมนาทางธุรกิจ Bangkok Business Summit ครั้งที่ 1 ซึ่งจัดขึ้นโดยความร่วมมือระหว่างคณะกรรมการร่วมภาคเอกชน 3 สถาบัน (กกร.) และกลุ่มธนาคารโลก (World Bank)

นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ได้ขึ้นกล่าวปาฐกถาพิเศษเพื่อแสดงวิสัยทัศน์เกี่ยวกับทิศทางเศรษฐกิจไทยและอาเซียนในยุคแห่งความผันผวน โดยเน้นย้ำถึงบทบาทสำคัญของประเทศไทยในการเป็น “ตัวเชื่อมโยงที่ได้รับความไว้วางใจ” (Trusted Connector) เพื่อเปิดกว้างและเชื่อมประสานจุดแข็งของชาติสมาชิกอาเซียนเข้าด้วยกันในการเผชิญหน้ากับความท้าทายระดับโลก

นายเอกนิติ ระบุว่า ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ความเปิดกว้างด้านการค้าและการลงทุนเป็นหัวใจสำคัญในการเติบโตทางเศรษฐกิจของไทยและอาเซียนมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางความผันผวน ความไม่แน่นอน และความซับซ้อนของสถานการณ์โลกในปัจจุบัน การสร้างความยืดหยุ่นและขีดความสามารถในการฟื้นตัว (Resilience) ร่วมกันในเชิงเศรษฐกิจเป็นเรื่องที่มีความจำเป็นเร่งด่วนอย่างยิ่ง

ซึ่งการเปลี่ยนแปลงแนวคิดทางเศรษฐกิจในยุคนี้ถูกขับเคลื่อนด้วย 4 เมกะเทรนด์สำคัญ (Four Major Shifts) ที่ส่งผลกระทบโดยตรงและไม่จำกัดอยู่เพียงแค่ขอบเขตพรมแดนของประเทศใดประเทศหนึ่งเท่านั้น ดังนี้

1.ภูมิรัฐศาสตร์และภูมิเศรษฐศาสตร์

นายเอกนิติ ชี้ว่า ในอดีตการตัดสินใจทางเศรษฐกิจและการลงทุนมักจะมุ่งเน้นไปที่ “ประสิทธิภาพ” (Efficiency) ของประเทศคู่ค้าเป็นหลัก แต่ในปัจจุบัน “ประสิทธิภาพ” เพียงอย่างเดียวไม่เพียงพออีกต่อไป แต่ต้องมาพร้อมกับ “ความมั่นคงปลอดภัย” (Security) ด้วย ส่งผลให้มาตรการทางภาษี การควบคุมการส่งออก การอุดหนุน และกฎว่าด้วยถิ่นกำเนิดสินค้าที่เข้มงวดมากขึ้น กลายมาเป็นปัจจัยหลักในการกำหนดทิศทางการค้าและการลงทุน

ขณะเดียวกัน มาตรการปกป้องทางการค้าในตลาดหนึ่งอาจส่งผลให้สินค้าส่วนเกินไหลทะลักไปยังอีกตลาดหนึ่งได้ ด้วยเหตุนี้ บริษัทระดับโลกจึงกำลังมองหาแหล่งลงทุนที่น่าเชื่อถือและต้องการห่วงโซ่อุปทานที่มีความหลากหลาย

นายเอกนิติ มองว่าภาครัฐและภาคเอกชนต้องร่วมมือกันอย่างใกล้ชิด ทั้งในระดับรัฐต่อรัฐ (G2G) เพื่อร่วมกำหนดกฎเกณฑ์ โครงสร้างพื้นฐาน และมาตรฐานร่วมกัน รวมถึงการร่วมมือระหว่างภาคเอกชนกับเอกชนด้วยกันเอง (P2P) ในด้านห่วงโซ่อุปทาน ตลอดจนการเป็นพันธมิตรร่วมกันระหว่างรัฐและธุรกิจเพื่อแบ่งปันประสบการณ์ ซึ่งงาน Bangkok Business Summit ครั้งนี้ถือเป็นตัวอย่างที่ยอดเยี่ยมในการแสดงให้โลกเห็นถึงความร่วมมือดังกล่าว

2.เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI)

ปัจจุบันเทคโนโลยี AI กำลังกลายเป็นแหล่งผลิตภาพ (Productivity) อิทธิพลเชิงยุทธศาสตร์ และความสามารถในการแข่งขันยุคใหม่ การเข้าถึงเซมิคอนดักเตอร์ พลังการประมวลผล ข้อมูลและศูนย์ดาต้าเซ็นเตอร์ (Data Center) ตลอดจนบุคลากรที่มีทักษะ (Talent) มีความสำคัญเพิ่มขึ้นอย่างมากต่อทั้งการเติบโตและความมั่นคงทางเศรษฐกิจ แม้ AI จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในภาคการผลิต ปรับปรุงบริการ และสร้างโมเดลธุรกิจใหม่ ๆ แต่เทคโนโลยีนี้ก็จะเข้ามาเปลี่ยนแปลงวิถีการทำงานและทักษะที่ภาคธุรกิจต้องการในอนาคตด้วย

สำหรับไทยและอาเซียน ความท้าทายไม่ใช่เพียงแค่การแข่งขันเพื่อดึงดูดการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) ในด้าน AI เท่านั้น แต่ต้องร่วมมือกันเพื่อให้มั่นใจว่าเทคโนโลยีเหล่านี้จะกระจายตัวไปสู่ระบบเศรษฐกิจในวงกว้าง เพื่อให้ภาคธุรกิจโดยเฉพาะผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ตลอดจนประชาชนในชุมชนท้องถิ่นได้รับประโยชน์อย่างทั่วถึง 

ปัจจุบันอาเซียนมีรากฐานระบบชำระเงินดิจิทัลที่เชื่อมโยงกันในระดับหนึ่งแล้ว เช่น การเชื่อมระบบ PromptPay ของไทยเข้ากับ PayNow ของสิงคโปร์ ทำให้นักท่องเที่ยวสแกนจ่ายเงินได้สะดวกเหมือนอยู่บ้าน แต่ภูมิภาคยังต้องดำเนินการเพิ่มขึ้นในด้านโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลที่น่าเชื่อถือ การพัฒนาบุคลากรด้าน AI ในระดับภูมิภาค การประยุกต์ใช้ AI ในชุมชน และระบบการป้องกันปัญหาภัยโกงและสแกมเมอร์ออนไลน์ โดยนายเอกนิติหวังว่ากรอบความตกลงเศรษฐกิจดิจิทัลอาเซียน (DEFA) ที่ได้มีการลงนามร่วมกันจะช่วยผลักดันแนวคิดนี้ให้ก้าวไกลยิ่งขึ้น

3.การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Climate Change)

ภัยแล้งและอุทกภัยที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งกำลังส่งผลกระทบต่อภาคเกษตรกรรม แหล่งอาหาร และโรงงานอุตสาหกรรมอย่างรุนแรง ทำให้ความมั่นคงทางอาหารและความเสถียรในภาคการผลิตมีความสำคัญยิ่งขึ้น นายเอกนิติยกตัวอย่างเหตุการณ์อุทกภัยในอดีตของไทยที่เคยส่งผลกระทบและหยุดชะงักห่วงโซ่อุปทานการผลิตแล็ปท็อปและคอมพิวเตอร์ทั่วโลก ดังนั้น อาเซียนในฐานะศูนย์กลางอาหารและฐานการผลิตของโลกจึงจำเป็นต้องทำงานร่วมกันเพื่อแก้ไขปัญหาสภาพภูมิอากาศร่วมกัน

นอกจากนี้ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศยังบีบบังคับให้ทุกประเทศต้องหันมาปรับปรุงกระบวนการจัดการด้านพลังงาน ซึ่งอาเซียนมีความได้เปรียบจากการผสมผสานทรัพยากรพลังงานหมุนเวียน ความต้องการทางอุตสาหกรรม ความสามารถด้านเงินทุน โครงสร้างพื้นฐาน และเทคโนโลยีที่แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ โครงการ โครงข่ายสายส่งไฟฟ้าอาเซียน (ASEAN Power Grid) จึงเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการเชื่อมโยงโครงสร้างพื้นฐานพลังงานเพื่อสร้างความมั่นคงและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันให้แก่ภูมิภาค

4.การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากร

ในขณะที่ประชากรมีอายุขัยเฉลี่ยยืนยาวขึ้น แต่อัตราการเกิดกลับลดลง ซึ่งจะสร้างแรงกดดันต่อกำลังแรงงาน ผลิตภาพ ตลอดจนงบประมาณด้านสาธารณสุขและการคลังของประเทศ อย่างไรก็ดี นายเอกนิติชี้ว่าความท้าทายทางสังคมและกายภาพนี้สามารถเปลี่ยนเป็นโอกาสทางเศรษฐกิจใหม่ ๆ ได้เช่นกัน เช่น ธุรกิจบริการทางการแพทย์และสุขภาพ (Medical & Wellness Services) อาหารเพื่อสุขภาพ และยารักษาโรค

เมื่อพิจารณาในระดับภูมิภาค ประเทศไทยและสิงคโปร์เป็นประเทศที่ก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ประเทศกลุ่มเพื่อนบ้านอย่างฟิลิปปินส์ เวียดนาม และ สปป.ลาว ยังคงมีสัดส่วนประชากรวัยแรงงานที่อายุน้อยกว่ามาก จุดนี้ถือเป็นความเกื้อกูลกันทางเศรษฐกิจอย่างแข็งแกร่ง (Complementarity)โดยไทยและสิงคโปร์สามารถแบ่งปันความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์ การวางแผนการออมเงิน และการปรับสภาพแวดล้อมในการทำงานเพื่อรองรับอายุขัยที่ยาวนานขึ้น พร้อมส่งเสริมอุตสาหกรรมดูแลสุขภาพและการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ (Wellness Tourism) ตลอดจนระบบเศรษฐกิจผู้สูงวัย (Silver Economy) 

ในขณะที่เวียดนาม สปป.ลาว และฟิลิปปินส์ สามารถสนับสนุนด้านกำลังแรงงานให้แก่ไทยและสิงคโปร์ผ่านกลไกการเคลื่อนย้ายแรงงานที่สะดวกและเป็นธรรมมากขึ้นในภูมิภาค ซึ่งจะเปลี่ยนเรื่องการเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุจาก “อุปสรรคของการเติบโต” ให้กลายเป็น “พลังขับเคลื่อนการทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด”

นายเอกนิติ ได้เน้นย้ำถึงแนวคิด “New Horizons” ภายใต้ธีมการประชุมของธนาคารโลกในปีนี้ คือ “Entering New Horizons: Empowering People, Building Resilience” (การก้าวสู่ขอบฟ้าใหม่: เสริมสร้างพลังประชาชน สร้างความยืดหยุ่นเพื่อรองรับอนาคต) ซึ่งขอบฟ้าใหม่นี้ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องการดึงดูดเงินลงทุน เทคโนโลยี หรือโครงสร้างพื้นฐานที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น แต่หมายถึงการที่ปัจจัยเหล่านี้ทำงานร่วมกันอย่างเป็นระบบเพื่อสร้างเศรษฐกิจที่มีผลิตภาพสูงขึ้น สะอาดขึ้น และยืดหยุ่นมากขึ้น โดยส่งผ่านมูลค่าทางเศรษฐกิจไปถึงประชาชนในระดับฐานราก

“รัฐบาลมีหน้าที่ในการกำหนดกลยุทธ์และเป็นผู้สนับสนุนให้เกิดความสำเร็จ แต่ท้ายที่สุดแล้ว ภาคเอกชนคือผู้ที่รู้สถานการณ์จริงในพื้นที่ และเป็นผู้เปลี่ยนความคิดที่ดีให้กลายเป็นการลงทุนที่เกิดขึ้นจริง ดังนั้น ความร่วมมือที่เข้มแข็งระหว่างภาครัฐและเอกชนจึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด” นายเอกนิติ กล่าว 

นายเอกนิติ กล่าวเสริมว่า ประเทศไทยพร้อมที่จะทำหน้าที่เป็น “Trusted Connector” ที่เปิดกว้าง น่าเชื่อถือ และเชื่อมโยงอย่างเป็นระบบ แต่เพียงจุดเชื่อมเดียวไม่เพียงพอที่จะสร้างความทนทานต่อวิกฤตได้ อาเซียนจำเป็นต้องเชื่อมโยงจุดแข็งที่มีอยู่ทั่วภูมิภาคเข้าด้วยกันเพื่อรองรับแรงกระแทกจากวิกฤตครั้งต่อไป และร่วมมือกันปฏิรูปอาเซียนให้เติบโตไปพร้อม ๆ กัน

SME ไทย

ต้อง’เปลี่ยน’อย่างไร

ก่อนประเทศไทย

เข้าเป็นสมาชิก OECD

การเข้าเป็นสมาชิก OECD ของประเทศไทยไม่ใช่เพียงเรื่องการยกระดับมาตรฐานของภาครัฐ แต่จะเปลี่ยน ‘กติกาทางเศรษฐกิจ’ที่ภาคธุรกิจไทยต้องเผชิญด้วย และกลุ่มที่จะได้รับผลกระทบมากที่สุดกลุ่มหนึ่งคือ SME

มาตรฐานคำถามจึงไม่ใช่ว่า SME ไทยต้องทำอย่างไรเพื่อ ‘ผ่านมาตรฐาน OECD’ แต่คือ SME ไทยจะปรับตัวอย่างไรให้แข่งขันได้ในระบบเศรษฐกิจที่โปร่งใส เปิดกว้าง และใช้มาตรฐานสูงขึ้น

OECD Economic Survey: Thailand 2025 สะท้อนปัญหาของไทยไว้ค่อนข้างชัด ทั้งผลิตภาพที่เติบโตช้าลง

การแข่งขันที่ยังไม่สมบูรณ์ กฎระเบียบจำนวนมาก ความเป็นเศรษฐกิจนอกระบบ ตลอดจนข้อจำกัดด้านการลงทุนและทักษะแรงงาน

โดยผลิตภาพแรงงานของไทยเติบโตเฉลี่ยเพียง 2.1% ในช่วงปี 2015–2023 ลดลงจาก 4.8% ในช่วงปี 2010–2015

นี่คือสัญญาณสำคัญว่า SME ไทย’ไม่สามารถแข่งขัน’ด้วยโมเดลเดิมได้อีกต่อไป

สิ่งแรกที่ต้องเปลี่ยนคือ จากการพึ่งพาการช่วยเหลือ ไปสู่การเพิ่ม Productivity

ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา นโยบาย SME ของไทยจำนวนมากถูกสร้างขึ้นบนคำถามว่า ‘รัฐจะช่วย SME อย่างไร’ ไม่ว่าจะเป็นสินเชื่อ เงินอุดหนุน โครงการอบรม หรือสิทธิพิเศษต่าง ๆ แต่เศรษฐกิจในมาตรฐาน OECD จะให้ความสำคัญกับคำถามอีกชุดหนึ่งมากกว่า คือ

ธุรกิจผลิตได้มากขึ้นหรือไม่

มีนวัตกรรมหรือไม่

ใช้เทคโนโลยีดีขึ้นหรือไม่

สามารถเติบโตจากธุรกิจขนาดเล็กไปสู่ธุรกิจขนาดกลางหรือขนาดใหญ่ได้หรือไม่

SME จึงต้องเริ่มมองตัวเองจากตัวเลขที่สะท้อนความสามารถในการแข่งขันจริง เช่น รายได้ต่อพนักงาน มูลค่าเพิ่มต่อแรงงาน สัดส่วนรายได้จากสินค้าใหม่ การใช้เทคโนโลยี และความสามารถในการขยายตลาด มากกว่าการวัดความสำเร็จจากยอดขายเพียงอย่างเดียว

เรื่องที่สองคือ SME ไทยต้อง’ออกจากกรอบ’ตลาดภายในประเทศ และเข้าสู่ Global Value Chain

บทเรียนจากโปแลนด์น่าสนใจมาก เพราะในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา เศรษฐกิจโปแลนด์เติบโตอย่างรวดเร็วจากการเปิดประเทศ เชื่อมโยงกับห่วงโซ่มูลค่าโลก และดึง Foreign Direct Investment เข้ามา โดย GDP ต่อหัวของโปแลนด์เพิ่มจากประมาณครึ่งหนึ่งของค่าเฉลี่ย OECD ไปสู่ประมาณ 80% ขณะที่การส่งออกเพิ่มจาก 27% ของ GDP ในปี 2000 เป็น 63% ในปี 2022

แต่ประโยชน์ของ FDI ไม่ได้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ

OECD พบว่าบริษัทต่างชาติในโปแลนด์มี’ผลิตภาพสูงกว่า’บริษัทท้องถิ่นเฉลี่ยถึง 43% และชี้ว่าหาก SME ท้องถิ่นไม่มีทักษะ เทคโนโลยี หรือความสามารถในการดูดซับองค์ความรู้ที่เพียงพอ ประเทศก็อาจได้เพียงโรงงานต่างชาติเข้ามาตั้ง แต่ SME ภายในประเทศไม่ได้ยกระดับตามไปด้วย

นี่คือบทเรียนโดยตรงสำหรับประเทศไทย

การดึง Data Center โรงงาน EV อิเล็กทรอนิกส์ เทคโนโลยีขั้นสูง หรือบริษัทระดับโลกเข้ามาลงทุน จะไม่มีความหมายกับ SME ไทยมากนัก หากสุดท้ายบริษัทเหล่านั้นยังต้องนำเข้า supplier จากต่างประเทศทั้งหมด

โจทย์ของรัฐบาลจึงไม่ควรหยุดอยู่ที่ ‘ดึง FDI เข้ามาเท่าไร’ แต่ต้องถามต่อว่า SME ไทยเข้าไปอยู่ใน Supply Chain ของ FDI ได้มากเพียงใด

ขณะที่ SME ก็ต้องถามว่า หากวันพรุ่งนี้บริษัทญี่ปุ่น เยอรมัน หรือสหรัฐฯ ต้องการ supplier ในประเทศไทย บริษัทของเรามีมาตรฐาน คุณภาพ ระบบบัญชี เทคโนโลยี บุคลากร และกำลังการผลิตพร้อมหรือยัง

เรื่องที่สามคือ การอยู่ในระบบจะกลายเป็นความสามารถในการแข่งขัน

ประเทศไทยยังมีธุรกิจและแรงงานนอกระบบจำนวนมาก OECD ชี้ว่าความเป็น informal ไม่เพียงทำให้รัฐจัดเก็บรายได้ยาก แต่ยังสัมพันธ์กับผลิตภาพที่ต่ำ การลงทุนในแรงงานน้อย การเข้าถึงเงินทุนจำกัด และการบังคับใช้สัญญาทางธุรกิจที่ยากขึ้น

ในอดีต การอยู่นอกระบบอาจดูเหมือนเป็นการลดต้นทุน แต่ในระบบเศรษฐกิจที่เชื่อมโยงกับ OECD มากขึ้น ความไม่เป็นทางการจะค่อย ๆ กลายเป็นข้อจำกัด

เพราะการเข้าสู่ Supply Chain ของบริษัทขนาดใหญ่ การส่งออก การเข้าถึงแหล่งทุน หรือการทำธุรกิจกับนักลงทุนต่างชาติ ต้องการบัญชีที่ตรวจสอบได้ การเสียภาษีถูกต้อง สัญญาแรงงาน ระบบข้อมูล การคุ้มครองข้อมูล และมาตรฐานการดำเนินงานที่ชัดเจน

SME ไทยจึงต้องเปลี่ยนจาก ‘ทำธุรกิจให้ถูกที่สุด’ เป็น ‘สร้างธุรกิจที่ตรวจสอบได้และขยายตัวได้’

เรื่องที่สี่คือ Digital Transformation ต้องมากกว่าการขายของออนไลน์

การมี Facebook, TikTok, Shopee หรือเว็บไซต์ ไม่ได้ทำให้ธุรกิจกลายเป็น Digital Enterprise

สิ่งที่ SME ต้องเร่งทำคือการนำเทคโนโลยีเข้าไปอยู่ในกระบวนการทำงานจริง ตั้งแต่ Accounting, ERP, CRM, Supply Chain, Data Analytics, Cybersecurity ไปจนถึง AI

เป้าหมายต้องขยับจาก

Digital Marketing เป็น AI-enabled Enterprise

เพราะการแข่งขันในอนาคตจะไม่ได้วัดว่าใครใช้ Social Media เก่งกว่า แต่จะวัดว่าใครสามารถใช้ข้อมูลและเทคโนโลยีลดต้นทุน ตัดสินใจเร็วขึ้น และสร้างสินค้าใหม่ได้มากกว่า

เรื่องที่ห้าคือ มาตรฐานด้านสิ่งแวดล้อม แรงงาน และธรรมาภิบาลจะค่อย ๆ ไหลลงมาถึง SME

SME จำนวนมากยังมอง ESG, Carbon Footprint หรือ Responsible Business Conduct ว่าเป็นเรื่องของบริษัทจดทะเบียนหรือบริษัทข้ามชาติ

ความจริงกำลังเดินไปอีกทางหนึ่ง

เมื่อบริษัทขนาดใหญ่ต้องรายงานเรื่องสิ่งแวดล้อม สิทธิมนุษยชน แรงงาน และความโปร่งใส บริษัทเหล่านั้นจะเริ่มเรียกร้องข้อมูลเดียวกันจาก supplier ของตน

ดังนั้น SME อาจไม่ได้ถูกกฎหมายบังคับโดยตรง แต่ถูก ‘ตลาด’บังคับโดยอ้อม

บริษัทที่เริ่มเก็บข้อมูลการใช้พลังงาน แหล่งที่มาของวัตถุดิบ สวัสดิการแรงงาน การปล่อยคาร์บอน และระบบต่อต้านคอร์รัปชันตั้งแต่วันนี้ จึงอาจได้เปรียบในการเข้าถึงลูกค้าระดับโลกในอนาคต

แต่ทั้งหมดนี้มีอีกด้านหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน

ประเทศไทยไม่สามารถเรียกร้องให้ SME ยกระดับมาตรฐานเพียงฝ่ายเดียวได้

หาก SME ต้องโปร่งใสมากขึ้น จ่ายภาษีถูกต้องขึ้น ใช้มาตรฐานแรงงานสูงขึ้น ลงทุนด้านสิ่งแวดล้อมมากขึ้น และมี Compliance เพิ่มขึ้น รัฐก็ต้องทำให้‘สนามแข่งขัน’ มีคุณภาพสูงขึ้นเช่นกัน

OECD ระบุชัดว่าการเพิ่มผลิตภาพของไทยจำเป็นต้องเพิ่มการแข่งขัน ลด Red Tape ดึงดูดการลงทุน และปรับปรุงธรรมาภิบาล พร้อมทั้งชี้ถึงปัญหา Uneven Playing Field ระหว่างภาคเอกชนกับรัฐวิสาหกิจ

ดังนั้น OECD ไม่ควรหมายถึง SME ต้องแบกกฎเพิ่มขึ้น

แต่ควรหมายถึงประเทศไทยต้องสร้าง Level Playing Field ที่ดีขึ้นด้วย

รัฐต้องลดกฎระเบียบที่ไม่จำเป็น ป้องกันการใช้อำนาจตลาดของธุรกิจขนาดใหญ่ กำกับแพลตฟอร์มอย่างเป็นธรรม สร้าง Competitive Neutrality ลดต้นทุนการเข้าสู่ระบบ และทำให้ SME เข้าถึงตลาด เงินทุน และกระบวนการยุติธรรมได้จริง

นี่คือการเปลี่ยนแนวคิดครั้งสำคัญ

จากเดิมที่ว่า

‘SME แข่งขันไม่ได้ รัฐจึงต้องช่วย’

ไปสู่

‘SME แข่งขันไม่ได้ เราต้องตรวจสอบก่อนว่าสนามแข่งขันเป็นธรรมหรือไม่’

การเข้า OECD จึงไม่ควรถูกมองว่าเป็นภัยจากมาตรฐานใหม่ แต่เป็นโอกาสครั้งใหญ่ในการยกเครื่อง SME ไทยทั้งระบบ

SME เองต้องยกระดับ Productivity เทคโนโลยี ทักษะ มาตรฐาน และธรรมาภิบาล

ขณะเดียวกันรัฐต้องยกระดับการแข่งขัน ลดภาระกฎระเบียบ และสร้างตลาดที่เป็นธรรม

นี่ควรเป็นข้อตกลงใหม่ระหว่างรัฐกับผู้ประกอบการไทย

SME พร้อมยกระดับตัวเองให้แข่งขันในมาตรฐานโลก แต่รัฐก็ต้องยกระดับสนามแข่งขันของประเทศไทยให้เป็นมาตรฐานโลกเช่นเดียวกัน

เพราะเป้าหมายของการเข้า OECD ไม่ควรเป็นเพียงการทำให้ประเทศไทย ‘ผ่านมาตรฐาน’

แต่ต้องทำให้ธุรกิจไทย แข็งแรงพอที่จะแข่งขันอยู่ในมาตรฐานนั้นได้จริง

นายวิทัย รัตนากร ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ได้กล่าวปาฐกถาพิเศษในหัวข้อ “นโยบายการเงิน พลิกฟื้นเศรษฐกิจไทย” จัดโดยประชาชาติธุรกิจ โดยระบุถึงทิศทางการดำเนินนโยบายการเงินและการแก้ปัญหาเชิงโครงสร้างของประเทศที่กำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายครั้งสำคัญ พร้อมส่งสัญญาณการปรับเปลี่ยนบทบาทของธนาคารกลางจากการเน้นดูแลเสถียรภาพเพียงอย่างเดียว ไปสู่การแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้างเพื่อประคับประคองเศรษฐกิจในระยะยาว

สำหรับกรอบการทำงานหลักของ ธปท.ตามกฎหมายคือการดูแลเสถียรภาพ 3 ด้าน ซึ่งในปัจจุบันทุกตัวยังคงอยู่ในเกณฑ์ที่ดีมากและมีความเสี่ยงจำกัด

1.เสถียรภาพด้านราคา อัตราเงินเฟ้อทั่วไปอยู่ในกรอบเป้าหมายที่ 1-3% แม้ว่าในระยะหลังตัวเลขจะต่ำกว่า 1% ซึ่งสะท้อนถึงกำลังซื้อในประเทศที่เริ่มอ่อนแรงลง

2.เสถียรภาพระบบสถาบันการเงิน สถาบันการเงินและธนาคารพาณิชย์มีความแข็งแกร่งอย่างมากเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดวิกฤตซ้ำรอยปี 2540 โดยมีฐานเงินกองทุน (BIS Ratio) สูงถึง 20% จากเกณฑ์มาตรฐานที่ควรมีประมาณ 11% ขณะที่ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องและหนี้เสียอยู่ในระดับต่ำ

3.เสถียรภาพระบบการชำระเงิน ระบบการชำระเงินของไทย โดยเฉพาะ QR Payment ถือเป็นระบบมาตรฐานที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งในโลก และจุดเด่นสำคัญคือการให้บริการฟรีโดยไม่มีค่าธรรมเนียมการโอน ซึ่งแตกต่างจากต่างประเทศที่ต้องเสียค่าบริการครั้งละ 1-3 ดอลลาร์

“ความเสี่ยงของประเทศในปัจจุบันไม่ได้อยู่ที่เรื่องเสถียรภาพ แต่อยู่ที่เศรษฐกิจไทยที่เติบโตต่ำลงเรื่อย ๆ”

[ เศรษฐกิจไทยโตต่ำ ]

ผู้ว่าฯธปท. ระบุว่า จากข้อมูลเชิงสถิติพบว่า อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจ (GDP) ของประเทศไทยมีแนวโน้มลดลงอย่างต่อเนื่องในทุกช่วงวิกฤต

• ก่อนวิกฤตปี 2540 เศรษฐกิจไทยเคยเติบโตเฉลี่ยที่ 7%
• หลังวิกฤตปี 2540 อัตราการเติบโตลดลงเหลือ 5.3%
• หลังวิกฤตการเงินโลก เติบโตเหลือ 3.7%
• หลังวิกฤตโควิด-19 เติบโตเฉลี่ยเพียง 2.4%
• ในปีนี้คาดว่าจะเติบโตได้เพียงประมาณ 2.3% เท่านั้น

นายวิทัย เตือนว่าหากปล่อยให้เศรษฐกิจเติบโตต่ำในระดับนี้ต่อไป จะส่งผลให้รายได้ของประชาชนและภาคธุรกิจลดลง จนในที่สุดจะกลายเป็นหนี้เสีย (NPL) ธุรกิจเอสเอ็มอี ต้องปิดตัวลง และจะย้อนกลับมากระทบต่อเสถียรภาพทางการเงินของประเทศในท้ายที่สุด ขณะที่ศักยภาพการเติบโตสูงสุดของไทย ในปัจจุบันถูกประเมินไว้เพียงแค่ประมาณ 2.7% เท่านั้น

ข้อจำกัดของ “นโยบายอัตราดอกเบี้ยนโยบาย” เป็นเครื่องมือในวงกว้างที่ไม่สามารถแก้ไขปัญหาเฉพาะจุดได้ เช่น การเจาะจงช่วยกลุ่มเอสเอ็มอี หรืออุตสาหกรรมเฉพาะกลุ่ม อีกทั้งยังต้องใช้เวลาส่งผ่านนโยบายนานถึง 8-12 เดือน ธปท. จึงเลือกใช้ “มาตรการทางการเงินเฉพาะจุด” เข้ามาเสริมเพื่อแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้างโดยตรง

นอกจากนี้ แม้อัตราดอกเบี้ยนโยบายของไทยในปัจจุบันจะอยู่ในระดับต่ำ 1% หรือต่ำกว่าในบางช่วงหากไม่นับช่วงโควิดที่ลงไปต่ำสุด 0.5% ซึ่งเหมาะสมในการประคับประคองเศรษฐกิจ แต่ ธปท. ยังคงยืนยันว่ามีเครื่องมือและนโยบายสำรองเตรียมพร้อมไว้เสมอหากเกิดภาวะวิกฤตหรือช็อกทางเศรษฐกิจขึ้นในอนาคต

[ แก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง ]

สำหรับมาตรการทางการเงินเชิงรุกเพื่อแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง 4 ด้านหลัก

ด้านที่ 1 การแก้ไขหนี้ครัวเรือนและหนี้เอสเอ็มอี ซึ่งประเทศไทยมีสัดส่วนหนี้ครัวเรือนสูงที่สุดเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก ซึ่งเป็นอุปสรรคสำคัญที่บั่นทอนกำลังซื้อของประชาชน ธปท. จึงได้ร่วมมือกับบรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม (บสย.) จัดทำโครงการ Credit Boost เพื่อยกระดับการค้ำประกันสินเชื่อ ซึ่งคาดว่าจะช่วยเหลือผู้ประกอบการและประชาชนได้ราว 80,000-100,000 ราย

ด้านที่ 2 มาตรการสกัดกั้นเงินนอกระบบและทุนสีเทา โดยธปท.ได้ออกเกณฑ์ควบคุมการทำธุรกรรมเงินสด โดยกำหนดให้ ผู้ที่เบิกถอนเงินสดเกิน 5 ล้านบาท ต้องรายงานแหล่งที่มาของเงิน ซึ่งจะเริ่มบังคับใช้อย่างเข้มงวดในเดือนตุลาคมนี้ มาตรการดังกล่าวส่งผลให้ยอดการเบิกถอนเงินสดที่ผิดปกติลดลงทันทีถึง 70% จากเดิมเฉลี่ยเดือนละ 100,000 ล้านบาท เหลือเพียง 47,000 ล้านบาท และตั้งเป้าให้เหลือ 20,000 ล้านบาท และยังอยู่ระหว่างการติดตามเส้นทางการเงินในระบบสินทรัพย์ดิจิทัล (USDT/FX) ที่มีมูลค่าการทำธุรกรรมหลายแสนล้านบาทเพื่อป้องกันการฟอกเงินและการพนันออนไลน์

ด้านที่ 3 คุมเข้มธุรกิจซื้อก่อนจ่ายทีหลัง (Buy Now Pay Later: BNPL)

ด้านที่ 4 จัดระเบียบและยกระดับกลุ่มธุรกิจนอนแบงก์

“นโยบายการเงินและการคลังจะต้องดำเนินงานประสานควบคู่กันไปอย่างเป็นเอกภาพ ธปท.ในยุคนี้เลือกที่จะขยายบทบาทเพื่อเข้ามาประคับประคองและแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้างของประเทศอย่างตรงจุด เพราะหากละเลยไม่เร่งแก้ไขปัญหาหนี้สิน ความเหลื่อมล้ำ ตลอดจนระบบทุนสีเทาในปัจจุบัน ท้ายที่สุดแล้วโครงสร้างเศรษฐกิจไทยจะไม่สามารถต้านทาน (Resilience) ต่อแรงช็อกต่าง ๆ จากเศรษฐกิจโลกที่พร้อมจะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา”