Author: ข่าวกรุงเทพฯ

สุพันธุ์ มงคลสุธี อดีตประธานกิตติมศักดิ์สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย วิเคราะห์ว่า ถ้าศาลตัดสินออกมาเป็นโทษกับนายกรัฐมนตรี ก็จะเกิดสุญญากาศช่วงสั้นๆ กับนักลงทุนที่ต้องรอดูความแน่นอนหรือดูการตัดสินใจของพรรคเพื่อไทย ก่อนตัดสินใจลงทุนต่อไป

แต่หากมีการยุบสภาเลือกตั้งใหม่ ข้อดีที่จะเกิดขึ้น คือ การใช้จ่ายเงินในการเลือกตั้งที่จะย้ายจากการเมืองเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจในประเทศ และยิ่งความหวังในการเมืองต่ำลง การยุบสภาก็อาจจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงหรือแก้ตัวได้

อย่างไรก็ตามสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเสถียรภาพทางการเมือง เพราะหากไม่มีเสถียรภาพทำให้นโยบายต่างๆ ที่จะขับเคลื่อนทำได้ยาก ไม่ว่าจะทั้งสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา ที่ผ่านมาโครงการที่พรรคเพื่อไทยจะขับเคลื่อนหลายโครงการก็ไปไม่ได้ และเมื่อการเมืองยังไม่นิ่ง การลงทุนจากต่างชาติก็จะชะลอตัว 

ในทางตรงกันข้าม หากศาลวินิจฉัยว่านายกรัฐมนตรีไม่ขาดคุณสมบัติ ก็ต้องมาดูแล้วนายกรัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีจะมีการขับเคลื่อนเศรษฐกิจได้อย่างไร หรือถ้าจะมีการดึงพรรคภูมิใจไทยกลับเข้ามาร่วมรัฐบาลเพื่อให้เกิดเสถียรภาพทางการเมือง แต่ก็ต้องเน้นการเข้ามาแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ ไม่ใช่ดำเนินนโยบายสร้างความนิยมระยะสั้นเพื่อหวังผลทางการเมือง 

เช่นเดียวกันกับกระแสนายกฯ คนนอก เพราะอาจจะทำให้เกิดภาพลบหรือต่างชาติก็อาจจะเกิดความไม่เชื่อมั่นในระบอบประชาธิปไตยของไทย และยิ่งส่งผลต่อการลงทุน แต่หากเข้ามาในระยะสั้น มีเป้าหมายชัดเจนในการแก้เศรษฐกิจก่อนก็อาจจะมีความเป็นไปได้

อย่างไรก็ตาม หลังจากนี้รัฐบาลต้องเร่งแก้ปัญหานี้ และการพัฒนาสินค้าของประเทศ ไม่ว่าจะเป็นอาหาร การท่องเที่ยว การเพิ่มศักยภาพของสินค้าไทยใหม่ๆ ไม่ว่าจะเป็น แฟชั่น อัญมณี เกษตรแปรรูป เป็นต้น ลดค่าครองชีพให้ประชาชน โดยเฉพาะค่าสาธารณูปโภคต่างๆ

ทั้งนี้ในสภาวะที่มีความไม่แน่ไม่นอน ประชาชนควรเก็บเงิน ลดค่าใช้จ่าย ใช้โซเชียลมีเดียในการหาตลาดใหม่ และลดต้นทุน แต่ในเรื่องของการลงทุนเพิ่มเติมต้องแนะนำว่า Wait & See ควรหยุดดูสถานการณ์ก่อน เพราะนอกจากความไม่มีเสถียรภาพทางการเมืองแล้ว ยังมีเรื่องนโยบายภาษีทรัมป์ และการปิดด่านชายแดนไทย-กัมพูชา ก็ทำให้ไทยเสียรายได้ไปพอสมควร 

ฝรั่งเศส ซึ่งเป็นรัฐสวัสดิการแบบตัวแทนในยุโรป กำลังเผชิญกับวิกฤตการณ์ทางการเงินที่รุนแรงมาก จนกระทั่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังได้กล่าวถึงความเป็นไปได้ที่จะรับเงินช่วยเหลือจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) 

ฟรองซัวส์ วิลเยร์ ที่ได้รับการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีเอ็มมานูเอล มาครง ได้ผลักดันมาตร ‘การรัดเข็มขัดที่เข้มงวด’ เช่น การลดวันหยุดราชการ เพื่อลดภาระหนี้สินของประเทศจำนวนมหาศาล จนทำให้เขาเกือบจะถูกลงมติไม่ไว้วางใจในรัฐสภาท่ามกลางวิกฤตการณ์ทั้งทางการเมืองและเศรษฐกิจ

ตามรายงานของหนังสือพิมพ์ Le Monde และ Financial Times (FT) ระบุว่า เอริก ลอมบาร์ด รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังของฝรั่งเศสให้สัมภาษณ์เมื่อวันที่ 26 ส.ค.ว่า “ผมไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะไม่มีความเสี่ยงจากการแทรกแซงของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF)” 

สถานการณ์ทางการเงินของฝรั่งเศสกำลังส่งสัญญาณเตือนในหลายตัวชี้วัด โดยรัฐบาลมาครงได้ทุ่มงบประมาณมหาศาลเพื่อแก้ไขวิกฤตพลังงานหลังการระบาดใหญ่ของโควิด-19 และสงครามในยูเครน 

ทั้งนี้ อัตราหนี้สินของฝรั่งเศสเมื่อเทียบกับผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 114.1% ซึ่งหมายความว่า แม้ประชากรทั้งประเทศจะใช้เงินที่หามาได้ทั้งหมดในหนึ่งปี หนี้สินก็ยังคงเหลืออยู่ 114% ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงเป็นอันดับ 3 ในเขตยูโรโซน (20 ประเทศที่ใช้เงินยูโร) รองจากกรีซ (152.5%) และอิตาลี (137.9%) แต่สูงกว่าเยอรมนี (62.3%) เกือบสองเท่า และสูงกว่าเนเธอร์แลนด์ (43.2%) เกือบสามเท่า 

ปัจจุบัน ความมั่นคงทางการคลังของฝรั่งเศสย่ำแย่กว่าสเปน (103.5%) และโปรตุเกส (96.4%) ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกเรียกว่า ‘PIIGS’ (รัฐอธิปไตยในทวีปยุโรปที่ประสบปัญหาหนี้สาธารณะ) เนื่องจากภาวะการคลังที่ถดถอยลงในช่วงวิกฤตการณ์การเงินโลกปี 2008 และยังยากที่จะเปรียบเทียบกับไอร์แลนด์ (34.9%) ซึ่งครั้งหนึ่งเคยพึ่งพาเงินช่วยเหลือจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) 

ด้วยเหตุนี้ ตลาดการเงินจึงเกิดปรากฏการณผิดปกติตั้งแต่วันที่ 26 ส.ค. ที่ผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลฝรั่งเศสระยะเวลา 10 ปี (3.5%) สูงกว่าผลตอบแทนพันธบัตรกรีซ (3.44%) ซึ่งเป็นสถิติที่ต่ำที่สุดนับตั้งแต่เกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินในยูโรโซนเมื่อปี 2012  

ความแตกต่างของผลตอบแทนกับพันธบัตรรัฐบาลเยอรมัน ซึ่งเป็นผู้นำในยุโรปเช่นกัน ได้ขยายขึ้นเป็น 0.8% และตลาดหุ้นฝรั่งเศสได้รับผลกระทบอย่างหนัก เมื่อวันที่ 26 ส.ค. ทั้งดัชนี CAC40 ลดลง 1.7% หุ้นของธนาคารใหญ่หลายแห่ง รวมถึงธนาคาร ‘BNP Paribas’ และ ‘Société Générale’ ก็ตกลงมากกว่า 6% 

ธนาคารเหล่านี้ถือครองพันธบัตรรัฐบาลฝรั่งเศสจำนวนมาก ดังนั้น การลดอันดับเครดิตระดับชาติของฝรั่งเศสอาจนำไปสู่ปัญหาความสามารถในการชำระหนี้ของธนาคารโดยตรง  

ขณะที่วิกฤตการณ์ทางการเงินเริ่มปรากฏชัดขึ้น นายกรัฐมนตรีวิลเลอร์ ซึ่งเป็นผู้นำคณะรัฐมนตรี ได้จัดแถลงข่าวฉุกเฉินในวันที่ 25 ส.ค. และประกาศ ‘ภาวะฉุกเฉินแห่งชาติ’ พร้อมเสนอแผนลดการขาดดุลงบประมาณมูลค่า 44,000 ล้านยูโร (ราว 1.6 ล้านล้านบาท) และขอคะแนนไว้วางใจจากรัฐสภาซึ่งจะมีการลงมติในวันที่ 8 ของเดือนหน้า  

อย่างไรก็ตาม หลังการประกาศไม่นาน นักการเมืองและผู้มีสิทธิ์ลงคะแนนได้ออกมาคัดค้านมาตรการรัดเข็มขัดที่นายกฯ วิลเลอร์เสนอโดยตรง ซึ่งมาตรการรัดเข็มขัดนี้ รวมถึงการลดจำนวนข้าราชการ การตัดเงินอุดหนุนสำหรับยารักษาโรค และการยกเลิกวันหยุดราชการ 2 วันรวมถึงวันจันทร์หลังวันอีสเตอร์และวันชัยชนะในสงครามโลกครั้งที่ 2 (วันที่ 8 พฤษภาคม) นอกจากนี้ยังรวมถึงการกำหนดเพดานเงินบำนาญ การตรึงค่าใช้จ่ายสวัสดิการ และการเพิ่มภาษีบางประเภท 

ผลสำรวจแสดงให้เห็นว่า 84% ของผู้มีสิทธิลงคะแนน ‘คัดค้าน’ การลดวันหยุดราชการ ขณะที่พรรคสหภาพแห่งชาติฝ่ายขวาจัด (RN) พรรคลา ฟรองซ์ อิงซูมิส (LFI) พรรคฝ่ายซ้าย และพรรคสังคมนิยม ประกาศว่าพวกเขาจะลงคะแนนเสียง ‘คัดค้าน’ มาตรการรัดเข็มขัดที่นายกฯ วิลเลอร์เสนอ โดยไม่คำนึงถึงสังกัดทางการเมือง 

ท้ายที่สุด ความพยายามในการก้าวข้ามผ่านอุปสรรคอย่างฉับพลันได้ลุกลามไปสู่วิกฤตการณ์การล่มสลายของคณะรัฐมนตรี ซึ่งสื่อหลักหลายแห่งคาดการณ์ว่า โอกาสที่จะผ่านมติไม่ไว้วางใจในเดือนหน้าจะ ‘น้อยกว่า’ การไม่ไว้วางใจมาก โดยในปีที่แล้ว อดีตนายกรัฐมนตรีมิเชล บาร์นิเยร์ ก็ถูกลงมติไม่ไว้วางใจเช่นกัน เนื่องจากความล้มเหลวในการประมวลผลงบประมาณ 

ท่ามกลางความเสี่ยงที่รัฐบาลจะล่มสลาย ประธานาธิบดีมาครงได้กล่าวว่า “ประเทศกำลังตกอยู่ในอันตราย” และย้ำถึงความมุ่งมั่นในการปฏิรูป ปัจจุบันฝรั่งเศสต้องจ่ายดอกเบี้ยจากหนี้สินของชาติปีละ 66,000 ล้านยูโร (ราว 2.4 ล้านล้านบาท) ซึ่งจำนวนนี้สูงกว่างบประมาณการป้องกันประเทศของฝรั่งเศสเสียอีก

คณะรัฐมนตรีระบุว่า หากฝรั่งเศสยังคงดำเนินการทางการเงินต่อไป ค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยจะเพิ่มขึ้นเป็น 1 แสนล้านยูโร (ราว 3.7 ล้านล้านบาท) ภายในปี 2029 ซึ่งหมายความว่า ‘การชำระดอกเบี้ย’ จะกลายเป็นรายจ่ายที่ใหญ่ที่สุดของรัฐบาล แซงหน้าทุกด้าน รวมถึงการศึกษาและสวัสดิการ 

ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญเตือนว่า “หากฝรั่งเศส ซึ่งเป็นประเทศเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับ 2 ในยูโรโซน สั่นคลอน คลื่นกระแทกอาจแผ่ขยายไปทั่วยุโรปในลักษณะที่ต่างจากวิกฤตการณ์ทางการเงินในยุโรปตอนใต้ในอดีต ฝรั่งเศสคิดเป็นประมาณ 15% ของ GDP ของยุโรป และหนี้สินรวมของประเทศคิดเป็นเกือบ 20% ของยูโรโซนทั้งหมด” 

บริษัทการเงินโกลด์แมน แซคส์ ชี้ให้เห็นว่า “เหตุการณ์นี้ไม่เพียงแต่เตือนให้นักลงทุนตระหนักถึงฝรั่งเศสเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความเปราะบางทางการคลังของประเทศต่างๆ ทั่วยุโรปด้วย” 

หากการลงมติไว้วางใจของนายกรัฐมนตรีในเดือนหน้าล้มเหลว ประธานาธิบดีมาครงต้องแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ หรือเรียกร้องให้มีการเลือกตั้งก่อนกำหนดหลังจากการยุบสภา อย่างไรก็ตาม ภายใต้สถานการณ์ปัจจุบัน ดูเหมือนว่าทางเลือกทั้งสองทางจะไม่สามารถแก้ปัญหาได้อย่างเด็ดขาด 

แม้ว่าจะมีการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ แต่การผ่านแผนปฏิรูปการคลังคงเป็นไปไม่ได้หากโครงสร้างรัฐสภาที่แตกแยกไม่เปลี่ยนแปลง การเลือกตั้งล่วงหน้าอาจทำให้สถานการณ์เลวร้ายยิ่งขึ้น โดยอาจเป็นการเพิ่มอำนาจให้กับพรรคขวาจัดอย่าง ‘National Union’ ซึ่งปัจจุบันครองอำนาจอยู่ สร้างภาระทางการเมืองอย่างหนัก 

(Photo by Miguel MEDINA / POOL / AFP) 

สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง (สศค.) เปิดเผยรายงานสถานการณ์เศรษฐกิจไทยประจำเดือนกรกฎาคม 2568 ว่าได้รับแรงหนุนจากการส่งออกสินค้าที่ขยายตัวต่อเนื่องเป็นเดือนที่ 13 ติดต่อกัน สอดคล้องกับการบริโภคในหมวดสินค้าคงทนที่ปรับตัวดีขึ้น สะท้อนถึงความต้องการในตลาดโลกที่ยังคงมีอยู่และการใช้จ่ายภายในประเทศที่ฟื้นตัวในบางหมวดสินค้า

อย่างไรก็ดี สศค.ระบุว่า การลงทุนภาคเอกชนและภาคการท่องเที่ยวจากนักท่องเที่ยวต่างชาติเริ่มส่งสัญญาณชะลอตัวเมื่อเทียบกับเดือนก่อนหน้า ซึ่งสะท้อนถึงแรงกดดันบางส่วนต่อการฟื้นตัวของเศรษฐกิจไทย

ทั้งนี้ ภาครัฐประเมินว่าในช่วงครึ่งปีหลัง 2568 จำเป็นต้องติดตามอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะทิศทางการส่งออกและภาคการผลิตอุตสาหกรรม เนื่องจากมาตรการภาษีศุลกากรตอบโต้ (Reciprocal Tariffs) ของสหรัฐอเมริกาได้เริ่มมีผลบังคับใช้ตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2568 ซึ่งอาจสร้างผลกระทบต่อเศรษฐกิจไทยทั้งในด้านการค้า การลงทุน และความเชื่อมั่นนักลงทุนในระยะถัดไป

Back to top button

นายพรชัย ฐีระเวช ผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง (สศค.) เปิดเผยว่า เศรษฐกิจภูมิภาคเดือนก.ค.68 มีปัจจัยสนับสนุนจากการจับจ่ายใช้สอยเพื่อการบริโภค โดยเฉพาะภาคกลาง กทม.-ปริมณฑล และภาคเหนือ ขณะที่รายได้จากการท่องเที่ยว หดตัวในทุกภูมิภาค ยกเว้นภาคกลาง และภาคตะวันตก ที่ขยายตัวได้

ภาคกลาง

เศรษฐกิจภาคกลาง มีปัจจัยสนับสนุนจากการจับจ่ายใช้สอยเพื่อการบริโภค การท่องเที่ยว อีกทั้งดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรมปรับตัวดีขึ้น โดยเครื่องชี้เศรษฐกิจด้านการบริโภคภาคเอกชน สะท้อนจากการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม ขยายตัวที่ 72.8% ต่อปี ขณะที่จำนวนรถยนต์นั่งจดทะเบียนใหม่ และจำนวนรถจักรยานยนต์จดทะเบียนใหม่ หดตัวที่ -11.9% และ -16.4% ต่อปี ขณะที่รายได้เกษตรกรหดตัว -7.1% ต่อปี ส่วนดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค อยู่ที่ระดับ 50.7 ลดลงจากเดือนก่อนหน้า

เครื่องชี้ด้านการลงทุนภาคเอกชน สะท้อนจากจำนวนรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลจดทะเบียนใหม่ หดตัว -43.0% และจำนวนรถบรรทุกจดทะเบียนใหม่หดตัว -74.4% ต่อปี อีกทั้งเงินทุนของโรงงานที่เริ่มประกอบกิจการหดตัว

ด้านอุปทาน เครื่องชี้ภาคอุตสาหกรรม สะท้อนจากดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรม อยู่ที่ระดับ 95.1 เพิ่มขึ้นจากเดือนก่อนหน้า ส่วนเครื่องชี้ภาคการบริการ สะท้อนจากจำนวนผู้เยี่ยมเยือน ขยายตัว 1.6% และรายได้จากผู้เยี่ยมเยือน ขยายตัว 4.3% ต่อปี

กทม. และปริมณฑล

เศรษฐกิจ กทม. และปริมณฑล มีปัจจัยสนับสนุนจากการจับจ่ายใช้สอยเพื่อการบริโภค อีกทั้งดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรม ปรับตัวดีขึ้น โดยเครื่องชี้เศรษฐกิจด้านการบริโภคภาคเอกชน สะท้อนจากการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม ขยายตัว 9.2% และจำนวนรถยนต์นั่งจดทะเบียนใหม่ขยายตัว 4.3% ต่อปี ขณะที่จำนวนรถจักรยานยนต์จดทะเบียนใหม่ หดตัว -0.2% ต่อปี ส่วนรายได้เกษตรกร หดตัว -4.8% ต่อปี ส่วนดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค อยู่ที่ระดับ 50.5 ลดลงจากเดือนก่อนหน้า

เครื่องชี้ด้านการลงทุนภาคเอกชน สะท้อนจากจำนวนรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลจดทะเบียนใหม่ หดตัว -24.5% และจำนวนรถบรรทุกจดทะเบียนใหม่ หดตัวที่ -57.1% ต่อปี ส่วนเงินทุนของโรงงานที่เริ่มประกอบกิจการหดตัว

ด้านอุปทาน เครื่องชี้ภาคอุตสาหกรรม สะท้อนจากดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรม อยู่ที่ระดับ 95.1 เพิ่มขึ้นจากเดือนก่อนหน้า เครื่องชี้ภาคการบริการ สะท้อนจากจำนวนผู้เยี่ยมเยือน หดตัว -2.0% และรายได้จากผู้เยี่ยมเยือน หดตัว -5.7% ต่อปี

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

เศรษฐกิจภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีปัจจัยสนับสนุนจากการจับจ่ายใช้สอยเพื่อการบริโภค อีกทั้งเงินทุนของโรงงานที่เริ่มประกอบกิจการขยายตัว โดยเครื่องชี้เศรษฐกิจด้านการบริโภคภาคเอกชน สะท้อนจากการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม ขยายตัว 6.8% และจำนวนรถยนต์นั่งจดทะเบียนใหม่ ขยายตัว 3.4% ต่อปี ขณะที่จำนวนรถจักรยานยนต์จดทะเบียนใหม่ หดตัว -11.0% ต่อปี ด้านรายได้เกษตรกร หดตัว -16.7% ต่อปี ส่วนดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภคอยู่ ที่ระดับ 54.5 ลดลงจากเดือนก่อนหน้า

เครื่องชี้ด้านการลงทุนภาคเอกชน สะท้อนจากจำนวนรถบรรทุกจดทะเบียนใหม่ หดตัว -57.7% ต่อปี จำนวนรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลจดทะเบียนใหม่ หดตัว -50.9% ต่อปี ทั้งนี้ เงินทุนของโรงงานที่เริ่มประกอบกิจการ ขยายตัว 278.7% ต่อปี โดยเป็นการลงทุนในโรงงานผลิตแป้งมันสำปะหลังในจังหวัดยโสธร เป็นสำคัญ

ด้านอุปทาน เครื่องชี้ภาคอุตสาหกรรม สะท้อนจากดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรม อยู่ที่ระดับ 67.0 ลดลงจากเดือนก่อนหน้า ส่วนเครื่องชี้ภาคการบริการ สะท้อนจากจำนวนผู้เยี่ยมเยือน หดตัว -3.4% และรายได้จากผู้เยี่ยมเยือน หดตัว -4.7% ต่อปี

ภาคเหนือ

เศรษฐกิจภาคเหนือ มีปัจจัยสนับสนุนจากการจับจ่ายใช้สอยเพื่อการบริโภค โดยเครื่องชี้เศรษฐกิจด้านการบริโภคภาคเอกชน สะท้อนจากการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม ขยายตัว 11.1% และจำนวนรถยนต์นั่งจดทะเบียนใหม่ ขยายตัวที่ 0.3% ต่อปี ขณะที่จำนวนรถจักรยานยนต์จดทะเบียนใหม่ หดตัว -18.3% และรายได้เกษตรกร หดตัว -6.5% ต่อปี ส่วนดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค อยู่ที่ระดับ 52.3 ลดลงจากเดือนก่อนหน้า

เครื่องชี้ด้านการลงทุนภาคเอกชน สะท้อนจากจำนวนรถบรรทุกจดทะเบียนใหม่ หดตัว -56.3% และจำนวนรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลจดทะเบียนใหม่ หดตัว -47.5% ต่อปี เช่นเดียวกับเงินทุนของโรงงานที่เริ่มประกอบกิจการที่หดตัว

ด้านอุปทาน เครื่องชี้ภาคอุตสาหกรรม สะท้อนจากดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรม อยู่ที่ระดับ 84.1 ลดลงจากเดือนก่อนหน้า ส่วนเครื่องชี้ภาคการบริการ สะท้อนจากจำนวนผู้เยี่ยมเยือน หดตัว -7.5% และรายได้จากผู้เยี่ยมเยือน หดตัว -8.5% ต่อปี

ภาคตะวันตก

เศรษฐกิจภาคตะวันตก มีปัจจัยสนับสนุนจากจำนวนรถยนต์นั่งจดทะเบียนใหม่ เงินทุนของโรงงงานที่เริ่มประกอบกิจการ และรายได้จากผู้เยี่ยมเยือนที่ขยายตัว โดยเครื่องชี้เศรษฐกิจ ด้านการบริโภคภาคเอกชน สะท้อนจากจำนวนรถยนต์นั่งจดทะเบียนใหม่ ขยายตัว 7.9% ต่อปี ขณะที่การจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม หดตัว -13.8% จำนวนรถจักรยานยนต์จดทะเบียนใหม่ หดตัว -15.5% และรายได้เกษตรกร หดตัว -8.3% ต่อปี ส่วนดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค อยู่ที่ระดับ 50.7 ลดลงจากเดือนก่อนหน้า

เครื่องชี้ด้านการลงทุนภาคเอกชน สะท้อนจากจำนวนรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลจดทะเบียนใหม่ หดตัว -31.1% และจำนวนรถบรรทุกจดทะเบียนใหม่ หดตัว -67.3% ต่อปี เงินทุนของโรงงานที่เริ่มประกอบกิจการ ขยายตัว 126.5% ต่อปี โดยเป็นการลงทุนในโรงงานผลิตพลังงานไฟฟ้าด้วยพลังงานแสงอาทิตย์ ในจังหวัดเพชรบุรี เป็นสำคัญ

ด้านอุปทาน เครื่องชี้ภาคอุตสาหกรรม สะท้อนจากดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรม อยู่ที่ระดับ 95.1 เพิ่มขึ้นจากเดือนก่อนหน้า เครื่องชี้ภาคการบริการ สะท้อนจากรายได้จากผู้เยี่ยมเยือน ขยายตัว 2.5% ต่อปี อย่างไรก็ตาม จำนวนผู้เยี่ยมเยือน หดตัว -0.4% ต่อปี

ภาคใต้

เศรษฐกิจภาคใต้ การบริโภคภาคเอกชน การลงทุนภาคเอกชน และภาคการบริการชะลอตัว โดยเครื่องชี้เศรษฐกิจด้านการบริโภคภาคเอกชน สะท้อนจากการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม ขยายตัว 0.2% ต่อปี ขณะที่จำนวนรถจักรยานยนต์จดทะเบียนใหม่ หดตัว -16.4% จำนวนรถยนต์นั่งจดทะเบียนใหม่ หดตัว -12.2% และรายได้เกษตรกร หดตัว -4.2% ต่อปี ส่วนดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค อยู่ที่ระดับ 50.5 ลดลงจากเดือนก่อนหน้า

เครื่องชี้ด้านการลงทุนภาคเอกชน สะท้อนจากจำนวนรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลจดทะเบียนใหม่ หดตัว -40.7% และจำนวนรถบรรทุกจดทะเบียนใหม่ หดตัว -35.0% ต่อปี อีกทั้งเงินทุนของโรงงานที่เริ่มประกอบกิจการหดตัว ด้านอุปทาน เครื่องชี้ภาคอุตสาหกรรม สะท้อนจากดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรม อยู่ที่ระดับ 80.1 ลดลงจากเดือนก่อนหน้า เครื่องชี้ภาคการบริการ สะท้อนจากจำนวนผู้เยี่ยมเยือน หดตัว -4.5% และรายได้จากผู้เยี่ยมเยือน หดตัว -9.3% ต่อปี ตามลำดับ

ภาคตะวันออก

เศรษฐกิจภาคตะวันออก การบริโภคภาคเอกชน การลงทุนภาคเอกชน และภาคการบริการชะลอตัว โดยเครื่องชี้เศรษฐกิจด้านการบริโภคภาคเอกชน สะท้อนจากรายได้เกษตรกร ขยายตัว 6.2% ต่อปี ขณะที่การจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม หดตัว -13.1% จำนวนรถยนต์นั่งจดทะเบียนใหม่ หดตัว -3.8% และจำนวนรถจักรยานยนต์จดทะเบียนใหม่ หดตัว -0.2% ต่อปี ส่วนดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค อยู่ที่ระดับ 53.9 ลดลงจากเดือนก่อนหน้า

เครื่องชี้ด้านการลงทุนภาคเอกชน สะท้อนจากจำนวนรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลจดทะเบียนใหม่ หดตัว -45.6% และจำนวนรถบรรทุกจดทะเบียนใหม่ หดตัว -42.7% ต่อปีอีกทั้งเงินทุนของโรงงานที่เริ่มประกอบกิจการหดตัว

ด้านอุปทาน เครื่องชี้ภาคอุตสาหกรรม สะท้อนจากดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรม อยู่ที่ระดับ 88.4 ลดลงจากเดือนก่อนหน้า ซึ่งอยู่ที่ระดับ 91.2 เครื่องชี้ภาคการบริการ สะท้อนจากจำนวนผู้เยี่ยมเยือน หดตัว -8.2% และรายได้จากผู้เยี่ยมเยือน หดตัว -17.1% ต่อปี

โดย สำนักข่าวอินโฟเควสท์ (28 ส.ค. 68)

การพัฒนา 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้อย่างยั่งยืน
โดย รศ.ดร.ศรัณย์ ศานติศาสน์ คณะพัฒนาการเศรษฐกิจ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)

สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) มุ่งมั่นขับเคลื่อนสู่การเป็นสถาบันสรรค์สร้างทางปัญญาของสังคม เพื่อสร้างผู้นำไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนในระดับสากล ภายใต้ปรัชญา Wisdom for Sustainable Development ในเนื้อหาสาระวันนี้ จะมาพูดคุยถึงแนวทางการพัฒนาพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ให้มีความยั่งยืน โดยเน้นกรอบการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDG) โดยเฉพาะ SDG8: การเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน การเพิ่มผลิตภาพ และการสร้างงานที่มีคุณค่า

บริบทและศักยภาพของพื้นที่

รศ.ดร.ศรัณย์ ศานติศาสน์ กล่าวถึงสถานการณ์ทางเศรษฐกิจและสังคมในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ (ปัตตานี ยะลา และนราธิวาส) ว่ามีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามและมีวัฒนธรรมมลายู ทรัพยากรหลักของพื้นที่คือยางพารา ปาล์มน้ำมัน ผลไม้ และทรัพยากรทางทะเล แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ อุตสาหกรรมฮาลาล ซึ่งครอบคลุมทุกมิติของวิถีชีวิตชาวมุสลิม ตั้งแต่อาหาร เครื่องสำอาง ไปจนถึงการท่องเที่ยว เนื่องจากประชากรโลกมุสลิมมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จึงเป็นโอกาสสำคัญในการส่งออกผลิตภัณฑ์ฮาลาลไปยังประเทศที่มีกำลังซื้อสูง เช่น กลุ่มตะวันออกกลาง มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นประเทศที่มีประชากรมุสลิมมากที่สุดในโลก

ความท้าทายในการพัฒนา

แม้จะมีศักยภาพ แต่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ยังคงเผชิญกับความท้าทายที่สำคัญ ได้แก่

• ความยากจนและความเหลื่อมล้ำ: รายได้ต่อหัวประชากรต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศเกือบ 40% และมีครัวเรือนที่มีรายได้น้อยจำนวนมาก
• ปัญหาความไม่สงบ: ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจโดยรวม ทำให้ภาคเอกชนไม่กล้าเข้ามาลงทุน และยังส่งผลกระทบโดยตรงต่อระบบการศึกษาและสุขภาพ เนื่องจากบุคลากรไม่เพียงพอและโครงสร้างพื้นฐานได้รับความเสียหาย

แนวทางการบูรณาการศาสนาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนา

รศ.ดร.ศรัณย์ มองว่านโยบายการพัฒนาที่ยั่งยืนในพื้นที่นี้ ควรบูรณาการหลักการทางศาสนาเข้าด้วยกัน โดยเฉพาะ:

• การเงินอิสลาม: ระบบการเงินที่ไม่ใช้ดอกเบี้ย แต่ใช้หลักการแบ่งปันผลกำไร (profit sharing) และห้ามเกี่ยวข้องกับธุรกิจที่ผิดหลักศาสนา (เช่น แอลกอฮอล์ การพนัน) การส่งเสริมการเงินอิสลามจะช่วยดึงดูดเงินออมเข้าสู่ระบบและเป็นแหล่งเงินทุนให้กับธุรกิจขนาดเล็ก (SME)
• ซะกาต (Zakat): การบริจาครายได้ส่วนหนึ่งให้กับผู้ยากไร้และผู้ขัดสนในแต่ละปี ซึ่งเป็นหลักปฏิบัติที่ช่วยลดความเหลื่อมล้ำและบรรเทาภาระของภาครัฐในการแก้ไขปัญหาความยากจน

การลงทุนในทรัพยากรมนุษย์: การศึกษาและสุขภาพ

การพัฒนาที่ยั่งยืนต้องเริ่มต้นจากรากฐานที่แข็งแกร่งของ ทุนมนุษย์ โดยเฉพาะในด้านการศึกษาและสุขภาพ ซึ่งพบว่ามีสถานการณ์ที่น่าเป็นห่วง:

• การศึกษา: เด็กในพื้นที่ต้องเรียนรู้สองภาษา (ไทยและมลายู) และสองสาย (สามัญและศาสนา) ควบคู่กันไป หากระบบการศึกษาไม่เหมาะสมจะกลายเป็นอุปสรรค นอกจากนี้ ปัญหาความไม่สงบยังส่งผลกระทบต่อทั้งอุปสงค์และอุปทานของการศึกษา ทำให้เยาวชนขาดโอกาส และบุคลากรทางการศึกษาไม่เพียงพอ งานวิจัยชี้ว่าเด็กใน 3 จังหวัดชายแดนมีปีการศึกษาเฉลี่ยต่ำกว่าพื้นที่อื่นในภาคใต้เกือบ 1 ปี
• สุขภาพ: ประชากรประสบปัญหาโรคเรื้อรังสูงขึ้น การเข้าถึงระบบสาธารณสุขในพื้นที่ห่างไกลทำได้ยาก และมีปัญหาขาดแคลนบุคลากรทางการแพทย์ ซึ่งส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพในการดูแลรักษาผู้ป่วย

การสร้างสันติภาพที่ยั่งยืนผ่านการมีส่วนร่วม

สันติภาพเป็นปัจจัยสำคัญที่จะนำไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน ภาคส่วนที่เกี่ยวข้องต้องยอมรับใน อัตลักษณ์ และความหลากหลายทางศาสนา เชื้อชาติ และวัฒนธรรมในพื้นที่ โดยมองความแตกต่างให้เป็น โอกาส ไม่ใช่เป็นภัยคุกคาม

การสร้างสันติภาพที่แท้จริงต้องมาจากการ เปิดพื้นที่ ให้ทุกฝ่ายมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นและออกแบบนโยบายตั้งแต่ต้น แทนที่จะถูกกำหนดจากส่วนกลางเพียงอย่างเดียว การทำให้ประชาชนรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการพัฒนาจะช่วยสร้างความไว้ใจและนำไปสู่การแก้ไขปัญหาอย่างยั่งยืน โดยเฉพาะการให้โอกาสกับกลุ่มเปราะบาง เช่น เยาวชนที่ว่างงาน หรือผู้ที่ต้องออกจากระบบการศึกษา เพราะเมื่อพวกเขารู้สึกว่ามีคุณค่าและมีอนาคตในพื้นที่ โอกาสที่จะเข้าไปเกี่ยวข้องกับปัญหาความไม่สงบก็จะลดลง

การลงทุน 4 ด้านที่สำคัญเพื่อขับเคลื่อนการพัฒนาที่ยั่งยืน:

1. การพัฒนาทุนมนุษย์: เสริมสร้างทักษะการศึกษาและการฝึกอบรมที่สอดคล้องกับเศรษฐกิจท้องถิ่น เช่น การแปรรูปสินค้าเกษตร และธุรกิจฮาลาล
2. การลงทุนในเศรษฐกิจฐานราก: ส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์และวิสาหกิจเพื่อสังคม (SE) ที่สะท้อนอัตลักษณ์ของพื้นที่ เช่น งานหัตถกรรมและการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม
3. การสร้างพื้นที่สำหรับความโปร่งใสและการมีส่วนร่วม: เปิดเวทีให้ทุกภาคส่วนเข้ามามีส่วนร่วมในการออกแบบนโยบาย และสร้างหลักธรรมาภิบาลในการใช้ทรัพยากรภาครัฐ
4. การให้ความสำคัญกับศาสนาและวัฒนธรรม: บูรณาการบริบททางศาสนาและวัฒนธรรมเข้ากับนโยบายการพัฒนาอย่างจริงจัง

หากนโยบายการพัฒนาสามารถบูรณาการทุกมิติเข้าด้วยกัน ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม สันติภาพ และวัฒนธรรม โดยให้คนในพื้นที่ได้เข้ามามีส่วนร่วมอย่างแท้จริง ก็จะสามารถนำไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ได้ในที่สุด