Author: ข่าวกรุงเทพฯ

ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ ธนาคารไทยพาณิชย์ (SCB EIC) ระบุว่า ในการแถลงนโยบายของรัฐบาลต่อที่ประชุมรัฐสภา เมื่อวันที่ 29 ก.ย. ที่ผ่านมา รัฐบาลนายกฯ นายอนุทิน ชาญวีรกูล ได้ประกาศนโยบายผลักดันประเทศไทยสู่สังคมคาร์บอนต่ำ เพื่อรับมือกับการค้าระหว่างประเทศ ด้วยการตั้งเป้าให้ไทยบรรลุการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิให้เป็นศูนย์ (Net zero) ภายในปี 2593 จากเดิมที่มีเป้าหมายจะบรรลุ Net zero ในปี 2608 ซึ่งนโยบายดังกล่าวถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในเชิงนโยบายด้านสภาพภูมิอากาศของไทย นับตั้งแต่ได้มีการตั้งเป้าหมาย Net zero อย่างเป็นทางการกับประชาคมโลกในปี 2021

โดยการปรับเป้า Net zero ให้เร็วขึ้นกว่าเดิม 15 ปีนี้ นับเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่จะเขย่าอนาคตของอุตสาหกรรมไทย เนื่องจากภาครัฐของไทยส่งสัญญาณชัดเจนว่า “การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกไม่ใช่ทางเลือก แต่เป็นทางรอดของเศรษฐกิจไทยในโลกอนาคต”

SCB EIC มองว่า การตั้งเป้า Net zero เร็วขึ้น 15 ปี ของภาครัฐ จะช่วยสนับสนุนให้ภาคเอกชนไทยปรับตัวได้เท่าทันกับจังหวะก้าวของโลก โดยหากไทยยังคงเป้าหมายเดิมไว้ในปี 2608 จะทำให้ไทยบรรลุ Net zero ช้ากว่า 111 ประเทศถึง 15 ปี และเสี่ยงหลุดจากวงจรการค้าโลกในอนาคต เนื่องจากประเทศและบริษัทต่าง ๆ ที่มีเป้า Net zero 2050 มีแนวโน้มที่จะเลือกซื้อสินค้าและบริการเฉพาะจากประเทศและบริษัทที่มีเป้าหมาย Net zero ไม่ช้าไปกว่าเป้าหมายที่ประเทศหรือบริษัทของตนเองกำหนดไว้

โดยนโยบาย Net zero 2050 ของรัฐบาลใหม่ จะเป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญที่จะช่วยสนับสนุนการปรับตัวของภาคเอกชนไทยให้เท่าทันโลก เนื่องจากการมุ่งสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ จะต้องอาศัยความร่วมมือของทุกภาคส่วนอย่างต่อเนื่องไปอีกในช่วง 25 ปีข้างหน้า โดยภาคเอกชนเพียงลำพังจะไม่สามารถผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนผ่านจนนำไปสู่ความสำเร็จได้ แต่ต้องอาศัยการสนับสนุนอย่างจริงจังจากภาครัฐ ทั้งนี้ แม้เป้าหมายใหม่จะถือเป็นความก้าวหน้า แต่ในระดับโลก ไทยเพียงแค่ “กลับเข้าสู่มาตรฐานสากล” เช่นเดียวกับญี่ปุ่น, สหภาพยุโรป และเวียดนาม ที่ได้ประกาศเป้าหมาย Net zero 2050 ไปก่อนแล้ว

นโยบาย Net zero 2050 จะทำให้อุตสาหกรรมที่ตอบโจทย์การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกมีแนวโน้มเติบโต จากความต้องการใช้สินค้าและบริการที่จะเพิ่มขึ้น ได้แก่

1. กลุ่มอุตสาหกรรมที่อยู่ในห่วงโซ่อุปทานของพลังงานหมุนเวียนและพลังงานสะอาด เช่น โรงไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ แผงโซลาร์

2. กลุ่มอุตสาหกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับการยกระดับประสิทธิภาพการใช้พลังงาน อาทิ ธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์

3. กลุ่มอุตสาหกรรมที่อยู่ในห่วงโซ่อุปทานของรถไฟฟ้า เช่น ผู้ผลิตรถยนต์ไฟฟ้า แบตเตอรี่ สถานีชาร์จ

4. กลุ่มอุตสาหกรรมจัดการของเสีย อาทิ ธุรกิจรีไซเคิล ธุรกิจจัดการขยะและน้ำเสีย

5. กลุ่มอุตสาหกรรมวัสดุฐานชีวภาพ เช่น พลาสติกชีวภาพ

6. กลุ่มอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงคาร์บอนต่ำ เช่น ไฮโดรเจน เชื้อเพลิงอากาศยานยั่งยืน (Sustainable Aviation Fuel) และ

7. กลุ่มอุตสาหกรรมเทคโนโลยีการดักจับและกักเก็บคาร์บอน (Carbon Capture and Storage : CCS)

โดยกลุ่มอุตสาหกรรมเหล่านี้ส่วนใหญ่ จัดอยู่ในกลุ่มอุตสาหกรรมเป้าหมาย New S-Curve ที่รัฐบาลไทยกำลังให้การส่งเสริมอยู่แล้ว ทั้งในส่วนของผู้ผลิตและผู้บริโภค ตัวอย่างเช่น โรงงานผลิตไฟฟ้าจากพลังงานหมุนเวียนและผลิตรถยนต์ไฟฟ้าจะได้รับยกเว้นภาษีนิติบุคคลเป็นระยะเวลา 8 ปี หรือผู้ซื้อรถไฟฟ้าจะได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาล 50,000-100,000 บาท เป็นต้น

อย่างไรก็ตาม ในทางตรงกันข้าม อุตสาหกรรมที่มีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูง จะต้องเผชิญกับแรงกดดันจากในประเทศให้เปลี่ยนผ่านไปสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำเร็วขึ้นกว่าเดิม 15 ปี ก่อนประกาศนโยบาย Net zero 2050 ภาคอุตสาหกรรมไทยก็เผชิญแรงกดดันจากคู่ค้าในตลาดโลกให้บรรลุเป้าหมาย Net zero เร็วกว่าเป้าประเทศ 15 ปีอยู่แล้ว ซึ่งนโยบาย Net zero 2050 จะเพิ่มแรงกดดันจากฝั่งในประเทศ

โดยมาตรการต่าง ๆ ที่ภาครัฐจะเร่งทยอยออกมา เช่น การตั้งเป้าหมายรับซื้อพลังงานหมุนเวียน การเก็บภาษีคาร์บอน และการบังคับใช้ระบบการซื้อขายสิทธิในการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (Emission Trading System : ETS) จะสร้างแรงกดดันให้อุตสาหกรรมที่มีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงต้องเร่งปรับตัวเร็วขึ้นกว่าเดิม 15 ปี ไม่ว่าจะเป็นอุตสาหกรรมน้ำมันและก๊าซ, โรงไฟฟ้าจากเชื้อเพลิงฟอสซิล, เคมีภัณฑ์, วัสดุก่อสร้าง (เหล็ก ซีเมนต์), อะลูมิเนียม, ขนส่ง และรถยนต์สันดาปภายใน (รถน้ำมัน) โดยอุตสาหกรรมเหล่านี้ จะยังสามารถเติบโตต่อได้ หากสามารถปรับตัวให้สอดคล้องกับแนวทางในการมุ่งสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ

ทั้งนี้ ในปัจจุบันบริษัทขนาดใหญ่ต่าง ๆ ในไทยได้มีความพยายามในการปรับตัวบ้างแล้ว ตัวอย่างเช่น บมจ.กัลฟ์ ดีเวลลอปเมนท์ (GULF) ผู้ผลิตไฟฟ้ารายใหญ่ในไทย มีการตั้งเป้าบรรลุ Net zero 2050 หรือแม้แต่กลุ่ม บมจ.ปตท. (PTT) ก็ได้มีการประกาศเป้าหมาย Net zero 2050 เช่นเดียวกัน โดยได้มีแนวทางในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เป็นรูปธรรมที่ชัดเจนและเริ่มดำเนินการไปบ้างแล้ว ดังนั้น โจทย์ต่อไปคือการเร่งผลักดันให้ผู้ประกอบการขนาดกลางและเล็กต้องปรับตัวเพื่อเดินหน้าเข้าสู่เป้าหมายได้เร็วขึ้นพร้อม ๆ กันด้วย

ดังนั้น ผู้ประกอบการต้องเริ่มลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในกระบวนการดำเนินธุรกิจอย่างจริงจัง พร้อมทั้งแสวงหาโอกาสทางธุรกิจใหม่ ๆ จากเป้า Net zero 2050 แรงกดดันจากทั้งในและต่างประเทศ ส่งผลให้การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกกลายเป็นภารกิจที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับธุรกิจที่ต้องการเติบโตอย่างยั่งยืนในระยะยาว

โดยผู้ประกอบการสามารถเริ่มต้นได้ผ่านการดำเนินการ 5 ขั้นตอน ดังนี้

1. ประเมินการปล่อยก๊าซเรือนกระจกขององค์กร ขั้นตอนนี้จะทำให้ผู้ประกอบการทราบว่าจะต้องลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในกิจกรรมไหนในการดำเนินธุรกิจ

2. ตั้งเป้าหมายลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกขององค์กร ให้สอดคล้องกับแนวปฏิบัติหรือมาตรฐานของอุตสาหกรรม โดยมาตรฐาน SBTi (Science Based Targets initatives) เป็นมาตรฐานการตั้งเป้าหมาย Net zero ที่มีการใช้อย่างแพร่หลายในระดับสากล

3. ค้นหาเทคโนโลยีและกลยุทธ์ที่จะช่วยลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก โดยต้องประเมินความคุ้มค่าและความเป็นไปได้ในการนำเทคโนโลยีต่าง ๆ มาประยุกต์ใช้

4. ดำเนินการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ผ่านการสร้างกลไกในองค์กรที่จะช่วยให้การดำเนินการตามแผนการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกบรรลุผล เช่น การกำหนดค่าตอบแทนของผู้บริหารให้ยึดโยงกับผลการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกขององค์กร

5. ติดตาม ประเมินและรายงานผลการดำเนินงานต่อสาธารณะ เพื่อให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียได้ทราบถึงความคืบหน้าในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ ผู้ประกอบการควรแสวงหาโอกาสทางธุรกิจใหม่ ๆ ไม่ว่าจะเป็นการมองหาโอกาสเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในห่วงโซ่อุปทานของ 7 กลุ่มอุตสาหกรรมที่มีโอกาสเติบโตมากขึ้น ดังที่กล่าวไปตอนต้น หรือการใช้ประโยชน์จากแหล่งเงินทุนสีเขียว (Green finance) หรือเงินทุนเพื่อการเปลี่ยนผ่าน (Transition finance) เพื่อสร้างสินค้าและบริการใหม่ ๆ ที่ตอบสนองต่อระบบเศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ เช่น การผลิตสินค้าเกษตรคาร์บอนต่ำ หรือโรงแรมสีเขียว เป็นต้น

ในขณะเดียวกัน ภาครัฐต้องเร่งออกมาตรการสนับสนุนที่เป็นรูปธรรม เพื่อผลักดันให้ภาคธุรกิจและครัวเรือนปรับพฤติกรรมสู่เส้นทางลดคาร์บอน โดยมาตรการภาครัฐจะเป็นกลไกสำคัญที่จะช่วยให้การเปลี่ยนผ่านที่ต้องใช้ระยะเวลาและต้องอาศัยความร่วมแรงร่วมใจของทุกภาคส่วน สามารถสัมฤทธิผลได้ในที่สุด

ทั้งนี้ มาตรการสนับสนุนสามารถแบ่งออกได้เป็นสองส่วน ส่วนแรก คือการออกมาตรการสร้างแรงจูงใจสำหรับผู้ประกอบการและผู้บริโภคที่มีความพร้อมด้านทรัพยากรแต่ขาดแรงจูงใจในการปรับตัว ตัวอย่างเช่น การเพิ่มเป้าหมายการรับซื้อไฟฟ้าจากพลังงานหมุนเวียน การลดการรับซื้อไฟฟ้าจากเชื้อเพลิงฟอสซิล การมอบสิทธิประโยชน์ทางภาษีให้กับอุตสาหกรรมต่าง ๆ ที่หันมาใช้พลังงานหมุนเวียนทดแทนการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล เป็นต้น

ส่วนที่สอง คือการออกมาตรการช่วยเหลือสำหรับผู้ประกอบการหรือผู้บริโภคที่ขาดทรัพยากรที่จำเป็นสำหรับการปรับพฤติกรรม เช่น การให้องค์ความรู้ การสนับสนุนสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำสำหรับผู้ประกอบการที่ขาดแคลนเงินลงทุน หรือการสนับสนุนเงินทุนแก่กลุ่มผู้มีรายได้น้อย เพื่อนำไปปรับปรุงบ้านพักให้สามารถประหยัดการใช้พลังงานมากขึ้น เป็นต้น

SCB EIC มองว่า นโยบาย Net zero 2050 คือยุทธศาสตร์สำคัญที่จะช่วยรักษาความสามารถในการแข่งขันของเศรษฐกิจไทย ในโลกที่กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เพราะมาตรฐานคาร์บอนต่ำจะกลายเป็นเงื่อนไขสำคัญของการค้าโลกในอนาคต ประเทศและธุรกิจที่ไม่สามารถปรับตัวได้ทันจะถูกกีดกันออกจากห่วงโซ่อุปทาน และสูญเสียโอกาสทางเศรษฐกิจ ขณะที่ผู้ประกอบการที่เริ่มลงมือวันนี้จะได้เปรียบทั้งในด้านการเข้าถึงตลาดใหม่ แหล่งเงินทุนสีเขียว และการสร้างความยั่งยืนในระยะยาว ในทางกลับกันผู้ที่รออาจต้องเผชิญต้นทุนการปรับตัวที่สูงขึ้น และความเสี่ยงในการถูกทิ้งไว้ข้างหลัง

ดังนั้น การบรรลุ Net zero 2050 จึงไม่ใช่แค่เป้าหมายของภาครัฐ แต่เป็น “เกมใหม่” ที่ทุกภาคส่วนต้องร่วมกันเล่น โดยภาครัฐต้องเร่งออกมาตรการสนับสนุนที่ชัดเจนและครอบคลุม เพื่อเร่งการเปลี่ยนผ่านและไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง ขณะที่ภาคธุรกิจต้องมองการลดคาร์บอนเป็นกลยุทธ์หลัก ไม่ใช่เพียงเรื่องภาพลักษณ์ เพราะในโลกอนาคต ผู้ที่ปรับตัวได้ก่อนจะเป็นผู้ชนะในเศรษฐกิจคาร์บอนต่ำอย่างแท้จริง

โดย สำนักข่าวอินโฟเควสท์ (02 ต.ค. 68)

หนึ่งในประเด็นสำคัญทางเศรษฐกิจที่ทั่วโลกกำลังจับตามองในเวลานี้ คือ สหรัฐฯ เข้าสู่ภาวะ Government Shutdown หรือการปิดทำการของหน่วยงานรัฐบาลสหรัฐฯ เป็นครั้งแรกในรอบเกือบ 7 ปี โดยครั้งสุดท้ายที่เกิดขึ้นคือสมัย โดนัลด์ ทรัมป์ ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐฯ ครั้งแรก

ผลกระทบที่เกิดขึ้น ณ เวลานี้คือ ค่าเงินดอลลาร์สหรัฐฯ อ่อนค่าลงต่อเนื่องเป็นวันที่ 4 ติดต่อกัน ซึ่งเป็นช่วงขาลงที่ยาวนานที่สุดในรอบหนึ่งเดือน ซ้ำเติมด้วยรายงานการจ้างงานภาคเอกชนที่ออกมาน่าผิดหวัง พลิกกลับมาหดตัวเป็นครั้งแรก สร้างแรงกดดันให้ตลาดเดิมพันว่าธนาคารกลางสหรัฐฯ (เฟด) อาจจำเป็นต้องลดอัตราดอกเบี้ยในเร็วๆ นี้

ดอลลาร์อ่อนค่าต่อเนื่อง

ณัฐชาต เมฆมาสิน ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ ฝ่ายวิเคราะห์หลักทรัพย์ บล.ทรีนีตี้ กล่าวว่า ย้อนกลับไปเมื่อปี 2018 ครั้งนั้นการชัตดาวน์ของสหรัฐฯ กินเวลา 35 วัน แต่ผลกระทบต่อเศรษฐกิจและตลาดหุ้นมีไม่มากนัก ขณะที่ค่าเงินดอลลาร์ดูเหมือนจะเป็นสินทรัพย์เดียวที่ได้รับแรงกดดัน

หากพิจารณาจากภาพปัจจุบัน เศรษฐกิจสหรัฐฯ เปราะบางกว่ามาก ทำให้เราเห็นการอ่อนค่าของเงินดอลลาร์ พร้อมกับเงินทุนที่ไหลเข้าพันธบัตร และเพิ่มโอกาสที่เฟดจะลดดอกเบี้ย

ด้าน จอร์จ กอนคัลเวส หัวหน้าฝ่ายกลยุทธ์มหภาคสหรัฐฯ ของ MUFG กล่าวกับ Bloomberg Television ว่า “คุณเริ่มเห็นการอ่อนค่าของเงินดอลลาร์แล้ว หากภาวะ Shutdown ยืดเยื้อ มันอาจสร้างความปั่นป่วนได้”

ผลกระทบที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งของ Government Shutdown คือ รายงานการจ้างงานนอกภาคเกษตรประจำเดือนกันยายนของรัฐบาล ซึ่งเดิมมีกำหนดจะเผยแพร่ในวันนี้ (3 ตุลาคม) มีแนวโน้มสูงที่จะถูกเลื่อนออกไป

ฌอน ออสบอร์น หัวหน้านักกลยุทธ์ค่าเงินของ Scotiabank กล่าวว่า “สำหรับตลาด การติดตามเศรษฐกิจสหรัฐฯ จะยากขึ้นเล็กน้อยท่ามกลางการเลื่อนการเปิดเผยข้อมูลบางส่วน”

การขาดข้อมูลสำคัญจะยิ่งเพิ่มความไม่แน่นอนให้กับทั้งนักลงทุนและเฟดเองในการประเมินทิศทางเศรษฐกิจ ท่ามกลางปัจจัยเสี่ยงอื่นๆ ทั้งนโยบายที่คาดเดาไม่ได้ของทรัมป์, ปัญหาการขาดดุลที่เพิ่มสูงขึ้น และแรงกดดันต่อความเป็นอิสระของเฟด ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยที่กดดันค่าเงินดอลลาร์สหรัฐให้ร่วงลงสู่ระดับต่ำสุดนับตั้งแต่ปี 2022 ในปีนี้

‘คลื่นปลดคน’ ที่อาจฉุดเศรษฐกิจ

พูน พานิชพิบูลย์ นักกลยุทธ์ตลาดเงินตลาดทุน Krungthai GLOBAL MARKETS ธนาคารกรุงไทย เปิดเผยว่า หากการชัตดาวน์กินเวลานาน เช่น 2-3 เดือน อาจทำให้การบริโภคซึ่งเป็นสัดส่วนใหญ่ของเศรษฐกิจสหรัฐฯ มีปัญหา

พูนกล่าวต่อว่า สิ่งที่น่ากังวลรอบนี้คือ การส่งสัญญาณของทรัมป์ที่วางแผนปลดแรงงานครั้งใหญ่ หากเกิดขึ้นจริงจะเริ่มเห็นผลกระทบกับเศรษฐกิจมากขึ้น

“สิ่งที่น่ากังวลคือ โครงสร้างตลาดแรงงานที่จะเปลี่ยนไป หลังจากนั้นอาจเห็นการจ้างงานลดลง และนำไปสู่ตัวเลขการจ้างงานนอกภาคเกษตรที่ติดลบ ซึ่งจากสถิติแล้วเมื่อเห็นการติดลบ จะทำให้ดอลลาร์อ่อนค่าลงเฉลี่ย 2% ในช่วง 3 เดือนถัดจากนั้น”

ขณะที่สำนักข่าว Bloomberg รายงานว่า รัสเซลล์ โวท ผู้อำนวยการสำนักงบประมาณทำเนียบขาว ได้แจ้งต่อสมาชิกรัฐสภาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคมที่ผ่านมา ว่าหน่วยงานรัฐบาลกลางบางแห่งจะเริ่มกระบวนการเลิกจ้างพนักงานภายใน 1-2 วันนี้ ซึ่งต่อมา แคโรไลน์ เลวิตต์ โฆษกทำเนียบขาว ก็ได้ออกมายืนยันว่าการเลิกจ้างจะเกิดขึ้น “ในเร็วๆ นี้” แต่ปฏิเสธที่จะให้รายละเอียดว่าหน่วยงานหรือตำแหน่งใดจะตกเป็นเป้าหมาย

การขู่เลิกจ้างพนักงานอย่างถาวร ถือเป็นการยกระดับความขัดแย้งอย่างมีนัยสำคัญ เพราะในการชัตดาวน์ครั้งก่อนๆ พนักงานส่วนใหญ่มักจะถูกพักงานโดยไม่ได้รับค่าจ้างชั่วคราว แต่จะยังคงสถานะพนักงานไว้และกลับมาทำงานได้เมื่อรัฐบาลเปิดทำการอีกครั้ง

ด้าน ไมค์ จอห์นสัน ประธานสภาผู้แทนราษฎรจากพรรครีพับลิกัน กล่าวกับ Fox Business ว่า ภาวะชัตดาวน์เปิดโอกาสให้พรรครีพับลิกัน “ทำบางสิ่งที่เราไม่สามารถทำได้ในภาวะปกติ เพราะเราจะไม่มีทางได้รับเสียงสนับสนุนจากเดโมแครตสำหรับเรื่องเหล่านั้น” และเสริมว่า “ตอนนี้ทำเนียบขาวมีอำนาจตัดสินใจว่าบริการใดที่จำเป็น โครงการและนโยบายใดควรดำเนินต่อไป และสิ่งใดที่ไม่ใช่เรื่องสำคัญเร่งด่วน”

ชัตดาวน์สหรัฐฯ อาจฉุดตลาดหุ้นให้ปรับฐาน

ณัฐชาต กล่าวเพิ่มเติมว่า การชัตดาวน์ที่เกิดขึ้นจะทำให้หน่วยงานรัฐบาล พิพิธภัณฑ์ และอุทยานแห่งชาติปิดทำการชั่วคราว ข้าราชการกลางราว 8 แสนคน มีโอกาสถูกพักงานโดยไม่ได้รับเงินเดือน ขณะที่การจ่ายเงินประกันสังคม และ Medicare จะยังดำเนินต่อไป แต่มีโอกาสล่าช้า

ล่าสุด ทรัมป์เริ่มออกมาส่งสัญญาณว่า หากปัญหานี้ยังไม่ได้รับการแก้ไข มีโอกาสสูงขึ้นที่พนักงานของหน่วยงานรัฐบาลกลางจะถูกเลิกจ้างอีกเป็นจำนวนมาก

นอกจากนี้ ตัวเลขการจ้างงานภาคเอกชน ADP ที่ประกาศเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ลดลง 32,000 ตำแหน่ง ทรุดตัวแรงสุดในรอบ 2 ปีครึ่ง มีโอกาสจะทำให้ภาพเศรษฐกิจจริง ของสหรัฐฯ ในช่วงถัดไปมีความเปราะบางมากขึ้น และจะส่งผลกระทบไปยังภาพ ของการบริโภคภายในประเทศที่จะเริ่มเผชิญกับภาวะราคาสินค้าที่ทยอยขยับขึ้น ในช่วงถัดไปเช่นกัน มองเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่รออยู่ซึ่งอาจกระทบกับภาพเศรษฐกิจโลกและการลงทุนในช่วงถัดไปได้

โดย ณ วันนี้ ตลาดหุ้นยังอยู่ได้บนความคาดหวังเดียว นั่นก็คือการลดดอกเบี้ย Fed ที่รออยู่ในช่วงถัดไป ซึ่งจะทำให้ในช่วงนี้ เราจะเห็นภาพการปรับตัวที่แข็งแกร่งกว่าของหุ้นกลุ่มเทคโนโลยี เมื่อเปรียบเทียบกับหุ้นกลุ่มวัฏจักรในสหรัฐฯ แต่หากในท้ายที่สุดกำไรของหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีเหล่านี้เพิ่มขึ้นไม่ทันกับความคาดหวังราคาหุ้นที่ปรับตัวขึ้นมาแล้ว เชื่อว่าการปรับฐานที่รุนแรงของหุ้นสหรัฐฯ มีโอกาสจะเกิดขึ้นได้ไม่น้อย

รมช.คลังห่วง สถานการณ์ยืดเยื้อบานปลายจะกระทบไทย

วรภัค ธัญญวงศ์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลังกล่าวถึงกรณี Government Shutdown ของสหรัฐฯ และผลกระทบต่อไทย โดยระบุว่า รัฐบาลสหรัฐฯ เพิ่งปิดทำการ (Shutdown) หลังสภาคองเกรสไม่สามารถผ่านร่างงบประมาณทันเส้นตาย 1 ตุลาคม ทำให้บริการของรัฐที่ไม่จำเป็น ต้องหยุดชะงัก มีเจ้าหน้าที่ราว 750,000 คน ถูกสั่งพักงาน ส่งผลกระทบต่อประชาชนและธุรกิจในประเทศทันที

วรภัค อธิบายต่อว่า ภาวะนี้นำไปสู่ผลกระทบภายในสหรัฐฯ ได้แก่ มี หน่วยงานหลายแห่งปิด รวมถึงอุทยานแห่งชาติ ศุลกากร และหน่วยงานสถิติแรงงาน (BLS) ซึ่งจะทำให้การรายงานการจ้างงานเดือนกันยายน เลื่อนออกไป ซึ่งกระทบตลาดแรงงานและการตัดสินใจของ Fed ที่กำลังพิจารณาลดดอกเบี้ย

นอกจากนี้ ที่สำคัญ รัฐบาลทรัมป์ส่งสัญญาณว่า shutdown รอบนี้อาจไม่ใช่การ ‘พักงานชั่วคราว’ แต่เป็นการ ‘ปลดถาวร’ ข้าราชการบางส่วน ทำให้ตลาดแรงงานสหรัฐฯ อ่อนแอหนักขึ้น

โดยผลกระทบเศรษฐกิจขึ้นกับระยะเวลา ซึ่งครั้งก่อนเมื่อปี 2018 – 2019 ทำ GDP หายไป 1.1 หมื่นล้านดอลลาร์ และ 3 พันล้านดอลลาร์

รมช.คลังกล่าวต่อว่า ถ้าสถานการณ์ยืดเยื้อบานปลาย อาจจะมี ผลกระทบต่อประเทศไทยได้ ดังนี้

• ค่าเงินบาทและตลาดการเงิน นักลงทุนอาจจะผันเงินไปหาสินทรัพย์ปลอดภัย ค่าเงินอาจจะผันผวน SET รับแรงกดดัน

• การส่งออก คำสั่งซื้อจากสหรัฐฯ เสี่ยงชะลอ โดยเฉพาะอิเล็กทรอนิกส์และสินค้าอุตสาหกรรม อีกทั้งศุลกากรสหรัฐฯ ที่ทำงานล่าช้าอาจทำให้สินค้าค้างท่าเรือ

• การท่องเที่ยว ถ้าผู้บริโภคอเมริกันระมัดระวังการใช้จ่าย การเดินทางท่องเที่ยวอาจลดลงบ้าง

• ความเชื่อมั่นการลงทุน ความไม่แน่นอนในสหรัฐฯ จะเพิ่มแรงกดดันต่อตลาดเกิดใหม่รวมถึงไทย แต่ก็เปิดโอกาส หาก Fed ลดดอกเบี้ยเร็วกว่าคาด เงินทุนบางส่วนอาจไหลกลับเข้ามาในภูมิภาค

วรภัคยังกล่าวถึงแนวทางที่ไทยควรเตรียมรับมือ ถ้าสถานการณ์ลุกลาม บานปลาย ได้แก่

• ดูแลเสถียรภาพค่าเงิน: ธปท. ต้องพร้อมใช้เครื่องมือดูแล FX ไม่ให้กระทบภาคส่งออก/นำเข้า

• บริหารความเสี่ยงด้านส่งออก: หาตลาดเสริม (เช่น จีน อาเซียน ตะวันออกกลาง) และประสานทูตพาณิชย์กับฝ่ายสหรัฐฯ ถ้ามีปัญหาติดขัดด้านศุลกากร

• เตรียมมาตรการ ช่วยเหลือภาคธุรกิจ: อาทิเช่นมาตรการ soft landing เช่นสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำสำหรับ SMEs และ FX hedging สำหรับผู้ส่งออกที่ถูกกระทบจากตลาดสหรัฐ

ภาพ: Chip Somodevilla / Staff / GettyImages

อ้างอิง:

• https://www.bloomberg.com/news/articles/2025-10-01/dollar-extends-losing-streak-as-us-government-shutdown-begins
• https://www.bloomberg.com/news/articles/2025-10-01/vance-downplays-federal-layoff-plans-as-government-shuts-down?srnd=phx-economics-v2

          คนละครึ่งพลัส ต่างกับ คนละครึ่งเดิม ยังไง ฟังคำตอบชัด ๆ ได้อะไรเพิ่มบ้าง ก่อนเริ่มลงทะเบียน คนละครึ่ง 20 ต.ค. นี้ 

เปรียบเทียบโครงการคนละครึ่ง 2568 VS คนละครึ่งเดิม

          หลายคนที่ติดตามข่าวสาร คนละครึ่ง 2568 หรือ คนละครึ่งพลัส ของรัฐบาล นายอนุทิน ชาญวีรกูล ก็คงอดสงสัยไม่ได้ว่าโครงการคนละครึ่งรอบนี้ มีความแตกต่างจากคนละครึ่งเดิมอย่างไร นอกเหนือจากวงเงินที่ให้ใช้จ่าย 

ไทม์ไลน์ คนละครึ่งพลัส

          – 20-26 ตุลาคม 2568 ประชาชนลงทะเบียน หรือยืนยันสิทธิผ่านระบบเป๋าตัง

          – 29 ตุลาคม – 31 ธันวาคม 2568 ใช้สิทธิคนละครึ่งพลัส 

ข่าวโครงการคนละครึ่ง 2568 ที่น่าสนใจ