เมื่อวาฬจับเหยื่อได้และฉีกออกเป็นชิ้น ๆ เหนือผิวน้ำเพื่อแบ่งให้กับวาฬตัวอื่น ๆ โลมาก็จะเข้ามาคอยเก็บกินเศษที่เหลือ
ตามปกติแล้ว วาฬเพชฌฆาตจะปกป้องเหยื่อที่เพิ่งล่ามาได้อย่างดุเดือด แต่ในกรณีนี้กลับดูไม่รำคาญการรุกล้ำของโลมาเลย
นักวิจัยพิจารณาหลายสมมติฐานเพื่ออธิบายเกี่ยวกับความใกล้ชิดของโลมาและการที่วาฬเพชฌฆาตไม่แสดงพฤติกรรมก้าวร้าว
ทฤษฏีหนึ่งเสนอว่าโลมาเพียงแค่ต้องการแสวงหาการคุ้มครองจากวาฬเพชฌฆาตสายพันธุ์นี้ที่ไม่ไล่ล่าโลมา แต่วาฬเพชฌฆาตไม่ประจำถิ่น (Bigg’s orca) ที่อาศัยอยู่ในน่านน้ำเดียวกันนั้นล่าโลมา ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้ววาฬทั้ง 2 สายพันธุ์นี้มักจะหลีกเลี่ยงกันและกัน
อีกทฤษฎีหนึ่งคือโลมาได้ประโยชน์จากการขี่คลื่นหัวเรือใกล้วาฬเพชฌฆาต ซึ่งช่วยลดแรงต้านน้ำ
ทีมนักวิจัยยังพิจารณาถึงความเป็นไปได้ของภาวะ “เคล็ปโตพาราซิติซึม” (Kleptoparasitism) ลักษณะการอยู่ร่วมกันแบบที่สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่เรียกว่า “ปรสิต” ขโมยอาหารจากผู้ล่าชนิดอื่น ในกรณีนี้หมายถึงการที่โลมาขโมยเศษอาหารจากวาฬ
ผู้เขียนหลักของการวิจัย ระบุว่า หากโลมาเป็นปรสิตที่มาหาอาหารฟรีจริง ๆ วาฬอาจแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวเพื่อไล่โลมาออกไป หรือวาฬอาจย้ายไปหาอาหารในบริเวณใกล้เคียงแทน แต่ทีมนักวิจัยแทบไม่เห็นพฤติกรรมที่เป็นปรสิตระหว่างสายพันธุ์เลย ซึ่งสร้างความประหลาดใจเป็นอย่างมาก
ดังนั้นนักวิจัยจึงเหลือสมมติฐานสุดท้ายที่น่าสนใจที่สุด คือ ผู้ล่าทั้ง 2 สายพันธุ์ กำลังร่วมมือกัน
———————————-
News Source : https://www.google.com/url?rct=j&sa=t&url=https://www.springnews.co.th/keep-the-world/environment/861119&ct=ga&cd=CAIyHDI4ODcxZTExZDQzMWVlYzA6Y29tOnRoOlRIOlI&usg=AOvVaw11IbWlpOlntkVhbrpG6OMx
