Category: ท่องเที่ยว

Central Chiangrai Kids Fun Run 2026 ก้าวเล็กของเด็กเชียงราย กับภาพใหญ่ของเมืองที่กำลังโตอย่างมีคุณภาพ

เชียงราย, 27 เมษายน 2569 – เช้าวันอาทิตย์ที่หลายครอบครัวควรได้พักผ่อน กลับกลายเป็นอีกเช้าที่มีพลังเป็นพิเศษในตัวเมืองเชียงราย เมื่อพื้นที่ลานกาสะลองของศูนย์การค้าเซ็นทรัล เชียงราย ถูกเปลี่ยนให้เป็นสนามวิ่งขนาดย่อมสำหรับเด็ก ๆ ที่มาพร้อมรอยยิ้ม เสียงเชียร์ และบรรยากาศอบอุ่นของพ่อแม่ผู้ปกครอง กิจกรรม Central Chiangrai Kids Fun Run 2026 ถูกจัดขึ้นอย่างคึกคัก โดยมีคุณสายัณห์ นักบุญ ผู้จัดการทั่วไปศูนย์การค้าเซ็นทรัล เชียงราย เป็นประธานเปิดงาน ร่วมกับคุณชญานันท์ เชื้อศิริถาวร ผู้อำนวยการสำนักงานการกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดเชียงราย พร้อมภาคีพันธมิตรจากหลายภาคส่วนของจังหวัดและภาคธุรกิจเอกชน

ภายในงานแบ่งการแข่งขันออกเป็น 2 รุ่นอย่างชัดเจน รุ่นแรกคือ Junior Run สำหรับเด็กอายุ 4 ถึง 7 ปี ระยะทาง 300 เมตร และอีกรุ่นคือ Kids Fun Run สำหรับเด็กอายุ 8 ถึง 10 ปี ระยะทาง 500 เมตร เด็กทุกคนที่เข้าร่วมได้รับเสื้อวิ่ง เหรียญที่ระลึก น้ำดื่ม ขนม ของว่าง และสิทธิพิเศษจากพันธมิตรที่ร่วมสนับสนุน ไม่ว่าจะเป็นโรบินสัน เชียงราย, Supersports, adidas, Tops, McDonald’s, The Pizza Company, Major Cineplex, โรงพยาบาลกรุงเทพ เชียงราย, Little Chef และศูนย์ฟื้นฟูผู้ป่วยเฮือนฮ้องขวัญ นอกจากนั้นยังมีกิจกรรมบนเวที มุมถ่ายภาพ และกิจกรรมครอบครัวตลอดทั้งงาน ซึ่งทำให้บรรยากาศของวันนั้นไม่ใช่แค่เรื่องกีฬา แต่เป็นวันของครอบครัวอย่างแท้จริง

จากงานวิ่งเด็ก สู่คำถามใหญ่ของเชียงราย

หากมองเพียงผิวหน้า หลายคนอาจเห็นว่านี่คืองานวิ่งสำหรับเด็กอีกงานหนึ่งที่จัดในศูนย์การค้า แต่เมื่อพิจารณาให้ลึกขึ้น งานนี้สะท้อนคำถามสำคัญของเชียงรายว่า เมืองจะเติบโตอย่างไรให้ “น่าอยู่” ไปพร้อมกับ “น่าลงทุน” เพราะในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เชียงรายไม่ได้แข่งขันกันเฉพาะในเรื่องการท่องเที่ยวหรือการค้า แต่กำลังแข่งขันกันด้วยคุณภาพชีวิตของผู้คน โดยเฉพาะคุณภาพชีวิตของครอบครัวรุ่นใหม่ที่กำลังตัดสินใจว่า จะใช้ชีวิต ทำงาน และเลี้ยงลูกในเมืองแบบไหน

ข้อมูลที่แนบมาให้ภาพชัดว่า จังหวัดเชียงรายมีประชากรรวม 1,295,922 คน โดยเป็นประชากรหญิง 668,580 คน มากกว่าประชากรชาย และภาคบริการเป็นสัดส่วนสำคัญของเศรษฐกิจจังหวัด ข้อเท็จจริงนี้มีนัยมากกว่าตัวเลข เพราะมันชี้ว่าเศรษฐกิจเชียงรายไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยการผลิตสินค้าเพียงด้านเดียว แต่ขับเคลื่อนด้วยบริการ การท่องเที่ยว การค้า และกิจกรรมในชีวิตประจำวันของผู้คนจำนวนมาก โดยเฉพาะบทบาทของผู้หญิงในฐานะแม่ ผู้ดูแลครอบครัว และกำลังสำคัญของเศรษฐกิจฐานราก

เมื่อเป็นเช่นนี้ กิจกรรมอย่าง Kids Fun Run เชียงราย จึงไม่ใช่เพียงการจัดงานเพื่อความสนุกชั่วคราว แต่กลายเป็นภาพแทนของแนวคิดใหม่ที่มองว่า “เมืองที่ดี” ต้องมีพื้นที่ให้เด็กได้เติบโต มีเวทีให้ครอบครัวออกมาใช้เวลาร่วมกัน และมีสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการสร้างสุขภาวะตั้งแต่วัยเล็ก ยิ่งในยุคที่หลายจังหวัดพยายามชิงความได้เปรียบทั้งเรื่องนักลงทุน นักท่องเที่ยว และแรงงานคุณภาพ เมืองที่มีพื้นที่ปลอดภัยและเป็นมิตรกับครอบครัวย่อมได้แต้มต่อในระยะยาว

ก้าววิ่ง 300 เมตร และ 500 เมตร ที่ไกลเกินระยะจริง

ระยะทาง 300 เมตรสำหรับเด็กเล็ก และ 500 เมตรสำหรับเด็กโต อาจดูสั้นในสายตาผู้ใหญ่ แต่ในมุมของพัฒนาการเด็ก มันคือระยะที่พอดีกับการสร้างทั้งความสนุก ความท้าทาย และความภูมิใจในตัวเอง ข้อมูลเชิงวิเคราะห์ที่แนบมากับงานนี้อธิบายไว้อย่างน่าสนใจว่า การลงทุนกับเด็กในวัยต้นมีผลอย่างยิ่งต่อทุนมนุษย์ในอนาคต และประสบการณ์เชิงบวกในวัยเด็กสามารถต่อยอดไปสู่ทักษะทางอารมณ์ ความมั่นใจ และแรงจูงใจในการเรียนรู้ระยะยาวได้

เรื่องนี้อาจฟังดูเหมือนแนวคิดทางวิชาการ แต่ในชีวิตจริง คนเป็นพ่อแม่เข้าใจได้ทันที เด็กคนหนึ่งที่เคยยืนกล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนออกตัววิ่ง แล้วสามารถไปถึงเส้นชัยท่ามกลางเสียงเชียร์ของครอบครัว เขาไม่ได้ได้มาเพียงเหรียญหนึ่งเหรียญ แต่ได้ประสบการณ์ว่าตัวเอง “ทำได้” และความรู้สึกเช่นนี้เองที่มักกลายเป็นเมล็ดพันธุ์เล็ก ๆ ของความเชื่อมั่นในวันข้างหน้า

เชียงรายในวันนี้จึงกำลังเห็นภาพที่มีความหมายกว่าความสนุกในงาน นั่นคือการทำให้กิจกรรมทางกายกลายเป็นพื้นที่เรียนรู้ทางใจ เด็กได้ฝึกวินัย ได้อยู่ในบรรยากาศของกติกา ได้พบเพื่อนใหม่ และได้เห็นว่าผู้ใหญ่รอบตัวให้คุณค่ากับสุขภาพและเวลาครอบครัวเพียงใด เมืองที่สร้างฉากแบบนี้ให้เกิดขึ้นได้ซ้ำ ๆ ย่อมกำลังลงทุนกับอนาคตโดยไม่จำเป็นต้องพูดคำใหญ่โตมากนัก

พันธมิตรจำนวนมาก สะท้อนการเปลี่ยนบทบาทของภาคเอกชน

อีกจุดที่ทำให้งานนี้มีความหมายเกินกว่ากิจกรรมหนึ่งวัน คือการรวมตัวของพันธมิตรหลากหลายประเภท ตั้งแต่ค้าปลีก กีฬา อาหาร โรงพยาบาล ไปจนถึงสถาบันสอนทำขนมและศูนย์ฟื้นฟูผู้ป่วย ภาพนี้สะท้อนว่าภาคเอกชนในเชียงรายกำลังขยับจากบทบาทผู้ขายสินค้าและบริการ ไปสู่บทบาทผู้ร่วมสร้างสภาพแวดล้อมทางสังคม

ศูนย์การค้าอย่างเซ็นทรัล เชียงราย ไม่ได้ทำหน้าที่เป็นเพียงพื้นที่ซื้อของอีกต่อไป แต่กำลังพยายามทำตัวเป็น “พื้นที่กลางของเมือง” ที่ครอบครัวสามารถมาใช้เวลาได้อย่างปลอดภัย ขณะที่โรงพยาบาลและแบรนด์ด้านสุขภาพที่เข้าร่วม ก็เท่ากับส่งสัญญาณว่าเรื่องการดูแลเด็กควรเริ่มจากการป้องกันและการสร้างพฤติกรรมสุขภาพ ไม่ใช่รอให้เจ็บป่วยแล้วจึงค่อยรักษา ส่วนกลุ่มร้านอาหารและความบันเทิงก็เข้ามาช่วยเติมมิติของความสุขให้กิจกรรมไม่ตึงเกินไป และทำให้งานครอบครัวกลายเป็นประสบการณ์ที่สมบูรณ์ขึ้น

หากเปรียบเทียบกับเมืองใหญ่หลายแห่ง จะพบว่าเมืองที่สร้างความผูกพันกับผู้คนได้ดี มักไม่ใช่เมืองที่มีแต่โครงการก่อสร้างหรือห้างสรรพสินค้าใหม่ แต่คือเมืองที่ภาคธุรกิจยอมลงทุนกับสิ่งที่ไม่เห็นผลกำไรทันที เช่น สนามเด็กเล่น พื้นที่กิจกรรมครอบครัว หรือกิจกรรมสร้างทักษะเด็ก เพราะสิ่งเหล่านี้ค่อย ๆ สร้างความเชื่อมั่นว่า เมืองนั้นไม่ได้คิดแต่เรื่องยอดขาย แต่คิดถึงชีวิตของคนในเมืองด้วย

เชียงรายกับภาพเมืองที่ผู้ปกครองอยากอยู่ต่อ

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เชียงรายถูกพูดถึงในฐานะเมืองท่องเที่ยว เมืองกาแฟ เมืองศิลปะ และเมืองชายแดน แต่กิจกรรมอย่าง Central Chiangrai Kids Fun Run 2026 ทำให้เห็นอีกมุมหนึ่งของจังหวัด นั่นคือความพยายามผลักเชียงรายให้เป็นเมืองที่ครอบครัวอยากอยู่ต่อ ไม่ใช่แค่เมืองที่นักท่องเที่ยวอยากแวะมา

นี่เป็นประเด็นสำคัญมาก เพราะการพัฒนาเมืองยุคใหม่ไม่ได้วัดกันที่จำนวนนักท่องเที่ยวเพียงอย่างเดียว หากวัดกันที่คนในพื้นที่รู้สึกอย่างไรกับเมืองของตัวเอง พ่อแม่รุ่นใหม่มีตัวเลือกมากขึ้นกว่าคนรุ่นก่อน พวกเขาสามารถย้ายงาน ย้ายเมือง หรือแม้แต่ทำงานแบบยืดหยุ่นได้มากขึ้น คำถามจึงไม่ใช่เพียงเชียงรายมีอะไรให้เที่ยว แต่คือเชียงรายมีอะไรให้ลูกโต มีอะไรให้ครอบครัวใช้ชีวิตร่วมกัน และมีอะไรที่ทำให้ผู้ปกครองรู้สึกว่าการอยู่ที่นี่คุ้มค่า

ข้อมูลวิเคราะห์ในไฟล์ยังชี้ว่า การสร้างพื้นที่เชิงบวกให้เด็กและครอบครัวมีผลต่อการลดความเหลื่อมล้ำทางโอกาสด้วย เพราะกิจกรรมที่เข้าถึงได้ในพื้นที่สาธารณะสามารถกลายเป็นเวทีให้เด็กจากพื้นเพต่างกันได้พบประสบการณ์ร่วมกัน ได้รับการยอมรับ และได้ความภูมิใจในแบบที่ไม่ต้องแบ่งแยกด้วยฐานะทางบ้าน ในแง่นี้ งานวิ่งเด็กที่ดูเรียบง่ายจึงมีความหมายมากกว่าการวิ่ง เพราะมันแตะเรื่องโอกาสของเด็กในระยะยาวด้วย

เหรียญรางวัลเล็ก ๆ กับความหมายต่อเศรษฐกิจเมือง

ผู้ใหญ่จำนวนไม่น้อยอาจมองว่าเหรียญที่ระลึก เสื้อวิ่ง หรือขนมที่แจกในงาน เป็นเพียงของประกอบกิจกรรม แต่สำหรับธุรกิจเมือง สิ่งเหล่านี้ทำงานในอีกแบบหนึ่ง พวกมันคือเครื่องมือสร้างความทรงจำที่ดีระหว่างครอบครัวกับสถานที่ เมื่อครอบครัวหนึ่งประทับใจกับกิจกรรมที่ลูกได้ลงมือทำจริง ได้รับการดูแลจริง และได้ความสุขจริง ความรู้สึกผูกพันกับพื้นที่ก็จะเกิดขึ้น

เศรษฐกิจเมืองยุคใหม่มีฐานอยู่บนความรู้สึกไม่แพ้การจับจ่าย เมืองที่สร้างความสัมพันธ์เชิงบวกกับคนได้ จะมีโอกาสสูงกว่าที่คนจะกลับมาใช้บริการซ้ำ กลับมาร่วมงานอีก และบอกต่อไปยังเครือข่ายอื่น กิจกรรมเด็กจึงไม่ใช่เรื่องเล็กของการตลาด แต่เป็นเครื่องมือสร้างฐานลูกค้าและความเชื่อมั่นของเมืองอย่างแนบเนียน ในกรณีของเชียงราย งานนี้ยังช่วยตอกย้ำภาพว่าภาคธุรกิจในจังหวัดพร้อมร่วมมือกันมากกว่าการแข่งขันอย่างเดียว

หากคิดให้ลึกไปอีกขั้น เรื่องนี้เชื่อมโยงกับเศรษฐกิจจังหวัดโดยตรง เพราะทุกครั้งที่เมืองมีพื้นที่คุณภาพสำหรับครอบครัว เมืองย่อมรักษากำลังซื้อในท้องถิ่นได้ดีขึ้น ร้านค้าได้รับอานิสงส์ ภาคบริการเคลื่อนไหว และแบรนด์ในพื้นที่มีโอกาสใกล้ชิดกับผู้บริโภคผ่านประสบการณ์จริงมากกว่าการโฆษณาเพียงอย่างเดียว

เมื่อเชียงรายไม่ได้ต้องการแค่เด็กสุขภาพดี แต่ต้องการเมืองที่แข็งแรงกว่าเดิม

หากมองจากระยะสั้น งานนี้อาจจบลงพร้อมเสียงปรบมือ เส้นชัย และภาพความประทับใจของพ่อแม่ผู้ปกครอง แต่ถ้ามองจากระยะยาว สิ่งที่น่าสนใจกว่าคืองานลักษณะนี้กำลังสื่อสารทิศทางใหม่ของเชียงรายว่า เมืองกำลังให้คุณค่ากับการเติบโตเชิงคุณภาพมากขึ้น ทั้งคุณภาพของเด็ก คุณภาพของครอบครัว และคุณภาพของพื้นที่เมือง

ข้อมูลที่แนบมาเสนอความคิดไว้อย่างคมชัดว่า ดัชนีความมั่งคั่งของเชียงรายอาจไม่ได้วัดกันที่ยอดขายหรือจำนวนนักท่องเที่ยวเพียงอย่างเดียว แต่อาจวัดกันที่จำนวนพื้นที่ที่ทำให้เด็กหัวเราะได้อย่างปลอดภัย และครอบครัวรู้สึกว่าเมืองนี้ไม่ปล่อยให้พวกเขาอยู่ลำพังกับภาระของชีวิตประจำวัน นี่คือสารที่ลึกกว่ากิจกรรมวิ่ง และเป็นสารที่สำคัญมากสำหรับเมืองที่กำลังหาทางเติบโตโดยไม่ทิ้งคนตัวเล็กที่สุดไว้ข้างหลัง

อาจเริ่มต้นจากแนวคิดง่าย ๆ คือชวนเด็กออกมาวิ่งในช่วงปิดเทอม

งาน Central Chiangrai Kids Fun Run 2026 อาจเริ่มต้นจากแนวคิดง่าย ๆ คือชวนเด็กออกมาวิ่งในช่วงปิดเทอม แต่เมื่อดูจากองค์ประกอบทั้งหมด ทั้งผู้จัด พันธมิตร บรรยากาศของงาน และข้อมูลวิเคราะห์ที่แนบมา งานนี้สะท้อนบางอย่างที่ใหญ่กว่านั้นมาก มันคือความพยายามทำให้เชียงรายเป็นเมืองที่ให้คุณค่ากับเด็ก ครอบครัว และคุณภาพชีวิตอย่างจริงจัง

ในวันที่หลายเมืองแข่งขันกันด้วยโครงการใหญ่ งบลงทุนใหญ่ หรือภาพลักษณ์ใหญ่ เชียงรายกำลังบอกอีกแบบหนึ่งว่า การพัฒนาเมืองอาจเริ่มจากการทำเรื่องเล็กให้มีความหมายจริง เด็กคนหนึ่งวิ่ง 300 เมตรหรือ 500 เมตรอาจไม่เปลี่ยนเมืองในวันเดียว แต่ถ้าเมืองมีพื้นที่แบบนี้มากพอ เด็กเหล่านี้จะเติบโตพร้อมความเชื่อมั่น พ่อแม่จะรู้สึกว่าเมืองนี้มีที่ให้ครอบครัว และภาคธุรกิจก็จะเรียนรู้ว่าการลงทุนที่ดีที่สุดบางครั้งอาจไม่ใช่การสร้างยอดขายทันที แต่คือการสร้างความทรงจำที่ทำให้คนอยากอยู่กับเมืองนี้นานขึ้น

สำหรับเชียงราย นี่จึงไม่ใช่เพียงงานวิ่งเด็ก หากเป็นอีกหนึ่งสัญญาณว่า จังหวัดกำลังพยายามเดินไปสู่การเป็นเมืองที่แข็งแรงจากข้างใน เมืองที่ไม่วัดความสำเร็จแค่ความใหญ่ของโครงการ แต่รวมถึงความอบอุ่นของพื้นที่ที่เด็กคนหนึ่งได้ลองวิ่ง ได้รับกำลังใจ และได้รู้ว่าตัวเองไปถึงเส้นชัยได้จริง

การตั้งราคาแบบอัลกอริทึม หมายถึง การกำหนดราคาสินค้าและบริการโดยใช้ระบบอัตโนมัติที่อาศัยอัลกอริทึมในการวิเคราะห์ข้อมูลต่าง ๆ เช่น ความต้องการของผู้บริโภค สภาวะตลาด ระดับอุปสงค์และอุปทาน รวมถึงปัจจัยด้านตำแหน่งที่ตั้งของลูกค้า เพื่อปรับเปลี่ยนราคาแบบไดนามิกให้เหมาะสมในแต่ละช่วงเวลา ปัจจุบันแนวทางดังกล่าวถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในภาคธุรกิจ โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและโรงแรม ซึ่งปรับราคาตั๋วโดยสารของสายการบินและค่าห้องพักอย่างต่อเนื่องตามความเปลี่ยนแปลงของตลาด

อย่างไรก็ดี การกำหนดราคาโดยใช้อัลกอริทึม (Algorithmic Pricing) ในแคนาดากำลังเป็นประเด็นที่ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะในด้านความยุติธรรมและความโปร่งใส จากผลสำรวจล่าสุดพบว่า ชาวแคนาดาส่วนใหญ่สนับสนุนให้ภาครัฐออกมาตรการห้ามหรือควบคุม การใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการกำหนดราคา เนื่องจากกังวลว่า แนวทางดังกล่าวอาจนำไปสู่การที่ผู้บริโภคต้องจ่ายค่าสินค้าหรือบริการเดียวกันในราคาที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับปัจจัยเฉพาะบุคคล เช่น พฤติกรรมการซื้อหรือข้อมูลส่วนบุคคล

จากผลสำรวจออนไลน์ของ Abacus Data ซึ่งสอบถามความคิดเห็นของชาวแคนาดาจำนวน 1,931 คนเกี่ยวกับการกำหนดราคาโดยใช้อัลกอริึทึม พบว่า ร้อยละ 52 ของผู้ตอบแบบสอบถามเห็นว่าควร “ห้าม” การใช้อัลกอริทึมในการกำหนดราคา ขณะที่อีกร้อยละ 31 เห็นว่าสามารถอนุญาตให้ใช้ได้ แต่ต้องอยู่ภายใต้การกำกับดูแลที่เข้มงวดมากยิ่งขึ้น ทั้งนี้ การกำหนดราคาโดยใช้อัลกอริทึมในแคนาดามีแนวโน้มขยายไปยังภาคส่วนอื่นๆ นอกเหนือจากอุตสาหกรรมท่องเที่ยว เช่น ภาคค้าปลีกและตลาดที่อยู่อาศัยให้เช่า ซึ่งอาจส่งผลให้ผู้ประกอบการสามารถตั้งราคาสินค้าที่จำเป็น อาทิ ผ้าอ้อม ผ่านช่องทางออนไลน์ในระดับที่แตกต่างกัน โดยขึ้นอยู่กับข้อมูลเชิงพฤติกรรมของผู้บริโภคที่ระบบสามารถรวบรวมและวิเคราะห์ได้

ด้านนาย David Coletto ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของ Abacus Data ระบุว่า แม้ชาวแคนาดาจำนวนมากอาจยังไม่คุ้นเคยกับแนวคิดการกำหนดราคาโดยใช้อัลกอริทึม (Algorithmic Pricing) แต่ในทางปฏิบัติ ผู้บริโภคส่วนใหญ่ล้วนเคยเผชิญผลกระทบจากระบบดังกล่าวมาแล้วไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ทั้งนี้ สาเหตุที่ผู้บริโภคในแคนาดามีความอ่อนไหวต่อประเด็นนี้อย่างมาก มาจากหลักความยุติธรรมพื้นฐานที่ยึดถือว่า สินค้าหรือบริการเดียวกันควรมีราคาเท่าเทียมกันสำหรับผู้บริโภคทุกคน

จากประเด็นดังกล่าว ส่งผลให้มุขมนตรีประจำรัฐ Manitoba แคนาดาได้ออกมาเคลื่อนไหว โดยประกาศมาตรการห้ามผู้ค้าปลีกนำข้อมูลส่วนบุคคลของผู้บริโภคมาใช้ในการกำหนดราคาที่แตกต่างกัน พร้อมระบุว่ามาตรการดังกล่าวจะมีผลบังคับใช้ทั้งในร้านค้าปลีกแบบออฟไลน์และแพลตฟอร์มออนไลน์ ในขณะเดียวกัน นาย David Coletto ให้ความเห็นว่า หากบางรัฐเริ่มมีการนำร่องแสดงจุดยืนไม่เห็นด้วยต่อการกำหนดราคาโดยใช้อัลกอริทึม ก็อาจสะท้อนถึงแรงกดดันทางการเมืองที่เพิ่มขึ้น และอาจนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงหรือการกำกับดูแลการใช้ระบบการตั้งราคาในอนาคตได้

อย่างไรก็ดี ปีที่ผ่านมา หน่วยงาน Competition Bureau แคนาดา ซึ่งดูแลกำกับให้การแข่งขันทางธุรกิจเป็นธรรมและโปร่งใส ยังได้ทำการสอบสวนเกี่ยวกับการกำหนดราคาตลาดค่าเช่าอสังหาริมทรัพย์ในแคนาดาโดยใช้อัลกอริทึม ซึ่งแม้จะมีการระบุว่า ยังไม่พบหลักฐานชัดเจนว่า การใช้ซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ต่อการเสอนราคาค่าเช่าจะเข้าข่ายพฤติกรรมที่ลดการแข่งขันทางการตลาด แต่ก็ยังคงมีความกังวลต่อประเด็นที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต

ความเห็น สคต. การตั้งราคาแบบอัลกอริทึมสะท้อนได้ว่า กำลังกลายเป็นประเด็นร้อนในหลายประเทศพัฒนาแล้ว โดยเฉพาะแคนาดา ซึ่งแม้ว่าระบบ AI และอัลกอริทึมจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพให้ตลาด เช่น ปรับราคาตามอุปสงค์แบบเรียลไทม์ แต่ในอีกด้านก็สร้างคำถามสำคัญเรื่องความเป็นธรรม และความโปร่งใส ในเชิงมุมมองของผู้บริโภคกังวลว่า ระบบนี้อาจนำไปสู่การตั้งราคาที่ไม่เท่าเทียมกันระหว่างบุคคล ขณะที่ภาคธุรกิจมองว่าเป็นเครื่องมือเพิ่มประสิทธิภาพและกำไร ดังนั้น ความท้าทายสำคัญในอนาคตคือการหาจุดสมดุลระหว่างนวัตกรรมกับการคุ้มครองผู้บริโภค เพื่อไม่ให้เทคโนโลยีกลายเป็นเครื่องมือสร้างความเหลื่อมล้ำโดยไม่ตั้งใจ

---

TrueID

TrueID

แจ้งปัญหาการใช้งานได้ที่ เพจสยามรัฐออนไลน์ภาพ-โฆษณา-ข่าว-บทความ รวมถึงข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์สยามรัฐ อยู่ภายใต้โดเมน siamrath.co.th เท่านั้นผู้ดูแลเว็บไซต์ นายวิชัย สอนเรือง ดูแลรับผิดชอบข่าว / ภาพ / โฆษณา / ข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์

แจ้งปัญหาการใช้งานได้ที่ เพจสยามรัฐออนไลน์ภาพ-โฆษณา-ข่าว-บทความ รวมถึงข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์สยามรัฐ อยู่ภายใต้โดเมน siamrath.co.th เท่านั้นผู้ดูแลเว็บไซต์ นายวิชัย สอนเรือง ดูแลรับผิดชอบข่าว / ภาพ / โฆษณา / ข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์

นายณัฐพล โตวิจักษณ์ชัยกุล สส.เชียงใหม่ พรรคประชาชน (ปชน.) โพสต์ข้อความในเฟซบุ๊กว่า “ไม่เห็นด้วย กับการเก็บเงินคนไทยที่เดินทางออกนอกประเทศเพื่อมาส่งเสริมให้คนไทยเที่ยวในประเทศ” โดย สส.ก๊อป อ้างคำสัมภาษณ์นายสุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล รมว.การท่องเที่ยวและกีฬา ที่จะเก็บเงินค่า Exit fee จากคนไทยที่เดินทางไปต่างประเทศ เพื่อนำเงินมาสนับสนุนการเที่ยวในประเทศ ว่า

ผมไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง ด้วยเหตุผล 3 ประการ คือ

ประการแรก หากรัฐบาลต้องการจะหารายได้เพิ่มโดยการเก็บค่าธรรมเนียมจากการท่องเที่ยว รัฐบาลสามารถทำได้โดยไม่ต้องเก็บเงินจากคนไทย ผ่านการทำนโยบายที่รัฐบาลพูดเองและทางหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมีการเตรียมความพร้อมมานานแล้วให้เกิดขึ้นจริง นั่นก็คือ นโยบายการเก็บค่าเหยียบแผ่นดิน จากชาวต่างชาติ เพื่อนำเข้าสู่กองทุนส่งเสริมการท่องเที่ยวไทย

จากข้อมูลที่ทางกระทรวงท่องเที่ยวฯ ศึกษาไว้ได้ประมาณการไว้ว่า หากมีการเก็บค่าเหยียบแผ่นดินจากผู้เดินทางชาวต่างชาติแค่เพียงอย่างเดียว ก็จะสามารถเก็บเงินได้สูงถึง 7,500-9,000 ล้านบาทต่อปี ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับจำนวนชาวต่างชาติที่เดินทางเข้าประเทศไทยในปีนั้นๆ

รายได้ประมาณการข้างต้นมีมูลค่าใกล้เคียงกับงบประมาณด้านการท่องเที่ยวที่รัฐจัดสรรในแต่ละปีไปกับแผนบูรณาการสร้างรายได้จากการท่องเที่ยวอยู่แล้ว เรียกได้ว่า หากมีการเก็บค่าเหยียบแผ่นดินเพิ่ม รัฐก็จะมีเงินเพื่อทำการท่องเที่ยวเพิ่มกว่าอีก 1 เท่าตัว  ซึ่งนับว่าเป็นจำนวนเงินที่มากและควรจะมาพร้อมกับนโยบายการใช้เงินที่ชัดเจนเสียก่อน

ประการที่สอง หากรัฐบาลต้องการจะส่งเสริมการท่องเที่ยวภายในประเทศจริงๆ มีเรื่องอื่นที่รัฐบาลควรทำมากกว่าการเก็บเงินคนไทยที่เดินทางออก เช่น การปรับการใช้งบประมาณด้านการท่องเที่ยวแบบเดิมๆ ที่กว่า 70% หมดไปกับการโฆษณา ประชาสัมพันธ์ จัด Events เป็นส่วนใหญ่ แต่ต้องลดงบงานแบบผักชีโรยหน้าลง และนำไปเติมให้กับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานในจังหวัดหัวเมืองรองอื่นๆ ให้มากขึ้น

รวมถึงแทนที่จะหาเงินมาอุดหนุนให้คนไทยเที่ยว รัฐบาลควรลดต้นทุนที่ทำให้การเที่ยวในประเทศมีค่าใช้จ่ายมากกว่าด้วย เช่น การกำกับราคาตั๋วเครื่องบินภายในประเทศให้ไม่แพงจนเกินไป การเพิ่มทางเลือกในการเดินทางด้วยขนส่งสาธารณะประเภทต่างๆ ทั้งภายในจังหวัดและระหว่างเมือง เป็นต้น

และควรจะต้องแก้ปัญหาที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับกระทรวงท่องเที่ยวฯ แต่ส่งผลต่อการท่องเที่ยว เช่น ปัญหาฝุ่น PM2.5 ในภาคเหนือ ปัญหาภาพลักษณ์ความไม่สงบใน 3 จังหวัดชายแดนใต้ ปัญหาความมั่นคงแนวจังหวัดชายแดน เป็นต้น

ประการที่สาม หากรัฐบาลจะเก็บเงินคนไทยทุกคนที่ออกนอกประเทศจริงๆ มาตรการนี้เป็นเหมือนมาตรการเชิงลงโทษมากกว่าเชิงเฉลี่ยทุกข์เฉลี่ยสุข ในความเป็นจริงไม่ใช่คนไทยทุกคนที่เดินทางออกนอกประเทศเพื่อไปท่องเที่ยวเท่านั้น ยังมีคนไทยอีกจำนวนมากที่เป็นนักเรียน/นักศึกษาที่ต้องเดินทางไปศึกษาต่อ ยังมีพี่น้องแรงงานที่จำเป็นต้องไปทำงานต่างประเทศเพื่อหาเงินส่งกลับบ้าน ยังมีคนวัยทำงานที่ต้องเดินทางติดต่อธุรกิจหาโอกาสใหม่ให้กับชีวิต ยังมีคนไทยที่มีครอบครัวและใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ

การคิดนโยบายมาแบบนี้เพียงเพื่อหาเงินมาอุดหนุนให้คนไทยเที่ยวในไทย เป็นการคิดที่แคบมาก คิดเพียงเพื่อเก็บเงินจากคนไทยมาเลี้ยงคนไทยด้วยกันเอง ทั้งๆ ที่มีทางเลือกอื่นที่เก็บได้โดยไม่กระทบคนไทยด้วยกันเองด้วยซ้ำ

ผมไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับนโยบายการเก็บ ค่าออกนอกประเทศ จากคนไทยครับ

ป.ล. รัฐบาลนี้คิดมาแต่ละเรื่อง ไม่แผ่วเลยจริงๆ

นางสาวศุภมาส อิศรภักดี รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในฐานะกำกับดูแลสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.) เปิดเผยถึง สถานการณ์ปัญหาการให้บริการธุรกิจนำเที่ยวที่ไม่เป็นไปตามสัญญา หรือ กรณี “ทัวร์ล่ม” ซึ่งยังคงเกิดขึ้นต่อเนื่อง และสร้างความเสียหายแก่ผู้บริโภคในวงกว้าง ทั้งด้านทรัพย์สินและแผนการเดินทาง โดยได้สั่งการให้ สคบ. คุมเข้มการดำเนินงานในทุกมิติ ทั้งการป้องกันความเสียหาย การให้ความช่วยเหลือผู้บริโภค และการติดตามความคืบหน้าคดีอย่างใกล้ชิด

นางสาวศุภมาส ระบุว่า ได้กำชับให้ สคบ. เร่งประสานความร่วมมือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะกรมการท่องเที่ยว ในการตรวจสอบใบอนุญาตและพฤติการณ์ของผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยว ควบคู่กับการเร่งให้ความช่วยเหลือผู้บริโภคที่ได้รับความเสียหายให้ได้รับการเยียวยาอย่างเป็นธรรมและทันท่วงที พร้อมติดตามความคืบหน้าทางคดีอย่างใกล้ชิด

พร้อมกับย้ำให้ สคบ. ยกระดับการแจ้งเตือนภัยผู้บริโภคอย่างทั่วถึงและรวดเร็ว โดยเผยแพร่ข้อมูล ข้อควรระวังในการเลือกซื้อแพ็กเกจทัวร์ โดยเฉพาะการตรวจสอบใบอนุญาตจากกรมการท่องเที่ยว และการหลีกเลี่ยงข้อเสนอราคาต่ำผิดปกติ ซึ่งอาจเป็นสัญญาณของการหลอกลวง

ทั้งนี้ นางสาวศุภมาส กล่าวว่า จากข้อมูลในช่วงปี 67 – 68 คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ได้มีมติให้ดำเนินคดีแพ่งแทนผู้บริโภคในกรณีซื้อบริการทัวร์ท่องเที่ยวหลายราย รวมมูลค่าความเสียหายเกือบ 100,000,000 บาท

สำหรับปัญหาที่พบส่วนใหญ่ยังเกี่ยวข้องกับการโฆษณาขายแพ็กเกจทัวร์ในราคาต่ำผิดปกติ การไม่ดำเนินการตามโปรแกรมที่ตกลงไว้ การยกเลิกการเดินทางโดยไม่แจ้งล่วงหน้า รวมถึงการไม่คืนเงินให้แก่ผู้บริโภค ซึ่งล้วนส่งผลกระทบในวงกว้าง และบั่นทอนความเชื่อมั่นต่ออุตสาหกรรมท่องเที่ยวโดยรวม

อย่างไรก็ตาม ขอให้ประชาชนใช้ความรอบคอบในการตัดสินใจเลือกใช้บริการธุรกิจนำเที่ยว ตรวจสอบข้อมูลให้ครบถ้วนก่อนทำสัญญา และไม่หลงเชื่อโฆษณาที่เสนอราคาต่ำเกินจริง หากพบพฤติการณ์ต้องสงสัยหรือถูกเอารัดเอาเปรียบ สามารถร้องเรียนได้ที่สายด่วน สคบ. 1166 หรือผ่านแอปพลิเคชัน OCPB Connect ได้ตลอด 24 ชั่วโมง

โดย สำนักข่าวอินโฟเควสท์ (27 เม.ย. 69)