Blog

เนื้อข่าว 

นาย Bui Thanh Son รองนายกรัฐมนตรีของเวียดนาม ได้ลงนามในคำสั่งของนายกรัฐมนตรี (Prime Ministerial Decision) เพื่ออนุมัติยุทธศาสตร์การพัฒนาตลาดค้าปลีกของประเทศเวียดนามจนถึงปี 2573 พร้อมวิสัยทัศน์ถึงปี 2593 (Strategy for the Development of Viet Nam’s Retail Market through 2030, with a Vision towards 2050) โดยมีวัตถุประสงค์หลักในการปรับโครงสร้างภาคค้าปลีกให้มีความทันสมัย สอดคล้องกับแนวโน้มเศรษฐกิจดิจิทัล และส่งเสริมการเติบโตของตลาดอีคอมเมิร์ซให้มีบทบาทเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจภายในประเทศ

ยุทธศาสตร์ดังกล่าวกำหนดเป้าหมายให้อัตราการเติบโตของยอดขายอีคอมเมิร์ซเพิ่มขึ้นเฉลี่ยปีละร้อยละ 15–20 โดยภายในปี 2573 มูลค่ายอดขายอีคอมเมิร์ซจะมีสัดส่วนร้อยละ 15–20 ของยอดค้าปลีกสินค้าและบริการเพื่อการบริโภครวม พร้อมตั้งเป้าให้วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) เข้าร่วมในแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซในสัดส่วนร้อยละ 40–45 นอกจากนี้ เมื่อคำนวณตามมูลค่าราคาปัจจุบัน คาดว่ามูลค่าการค้าปลีกสินค้าและรายได้จากบริการเพื่อการบริโภครวมจะเติบโตเฉลี่ยร้อยละ 11–11.5 ต่อปี ภายในปี 2573

ในด้านการดำเนินงาน ยุทธศาสตร์มุ่งส่งเสริมให้สถานประกอบการทุกภาคส่วนเข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนาภาคค้าปลีก โดยสามารถดำเนินกิจการในรูปแบบและขนาดที่เหมาะสมกับศักยภาพของตน พร้อมจัดตั้งกลุ่มกำลังหลักด้านการจัดจำหน่ายภายในประเทศ (Core Domestic Distribution Force) 
เพื่อเป็นฐานสำคัญของระบบค้าปลีกในประเทศ โดยจะได้รับการสนับสนุนผ่านมาตรการด้านการเงินและนโยบายที่ดิน นอกจากนี้ ยังมุ่งพัฒนากลุ่มวิสาหกิจขนาดใหญ่ด้านการจัดจำหน่าย (Large Corporations in the Distribution Sector) โดยเฉพาะวิสาหกิจภายในประเทศ รวมถึงวิสาหกิจที่มีการลงทุนจากต่างประเทศ ทั้งนี้ ได้กำหนดให้ภาคเอกชนเป็นแรงขับเคลื่อนหลักของตลาด พร้อมสนับสนุนให้วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม สหกรณ์ ธุรกิจครัวเรือน และผู้ค้ารายย่อย เข้ามามีบทบาทเพิ่มขึ้น

ยุทธศาสตร์ยังมุ่งพัฒนารูปแบบการค้าปลีกสมัยใหม่ (Modern Retail Models) และการค้าปลีกแบบผสมช่องทาง (Omnichannel Retail) ควบคู่กับการค้าปลีกแบบดั้งเดิม (Traditional Retail Formats) โดยส่งเสริมให้ธุรกิจผสานการจำหน่ายสินค้าคงคลังกับกิจกรรมส่งเสริมการขายเพื่อกระตุ้นอุปสงค์ของผู้บริโภค พร้อมทั้งส่งเสริมการลงทุนในศูนย์การค้าบริการแบบครบวงจร (Comprehensive Commercial-Service Centres) โดยให้ตลาดดั้งเดิม (Traditional Markets) เป็นศูนย์กลางเชื่อมโยงกับถนนการค้า (Commercial Streets) เพื่อสร้างสมดุลระหว่างความทันสมัยและเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมการค้าของเวียดนาม

ในด้านห่วงโซ่อุปทาน ยุทธศาสตร์ให้ความสำคัญกับการสร้างความเชื่อมโยงระหว่างภาคการผลิตและการจัดจำหน่าย (Production–Distribution Linkages) โดยเน้นกลุ่มสินค้าจำเป็น เช่น ผลิตผลทางการเกษตรและอาหาร เพื่อให้เกิดความสมดุลระหว่างอุปสงค์และอุปทาน ควบคู่กับการบริหารจัดการคุณภาพและความปลอดภัยด้านอาหาร (Food Safety) อย่างมีประสิทธิภาพ อีกทั้งยังเน้นการจัดตั้งระบบกระจายสินค้าจำเป็นที่มีประสิทธิภาพและมั่นคง

ยุทธศาสตร์ดังกล่าวยังให้ความสำคัญกับความเชื่อมโยงการผลิตและการจัดจำหน่ายอย่างยั่งยืน โดยส่งเสริมให้ห่วงโซ่อุปทานสอดคล้องกับมาตรฐานคุณภาพ (Quality Standards) ระบบตรวจสอบย้อนกลับ (Traceability) และแนวทางการผลิตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม (Environmentally Friendly Practices) รวมถึงการใช้ฉลากสิ่งแวดล้อม (Eco-labelling) เพื่อยกระดับความเชื่อมั่นของผู้บริโภคและสร้างภาพลักษณ์การค้าที่ยั่งยืน

ในส่วนของการพัฒนาธุรกิจเชิงดิจิทัล ยุทธศาสตร์มุ่งส่งเสริมแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซและรูปแบบการค้าเชิงดิจิทัล (Digital-based Trading Platforms) เพื่อสร้างความหลากหลายของช่องทางค้าปลีก โดยครอบคลุมการขายผ่านโทรศัพท์มือถือ โทรทัศน์ และแอปพลิเคชันสื่อสังคมออนไลน์ เพื่อรองรับพฤติกรรมการบริโภคที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ ยังมีเป้าหมายในการสร้างตลาดอีคอมเมิร์ซที่มีการแข่งขันอย่างเป็นธรรม แข็งแกร่ง และยั่งยืน (Healthy, Competitive and Sustainable E-commerce Market) โดยส่งเสริมการบริโภคผ่านแอปพลิเคชันอีคอมเมิร์ซ สนับสนุนการเปลี่ยนผ่านสู่ระบบดิจิทัลของภาคธุรกิจ และผลักดันการค้าข้ามพรมแดน (Cross-border E-commerce) รวมถึงการค้าในพื้นที่ชายแดน (Border-area E-commerce) เพื่อขยายศักยภาพทางเศรษฐกิจและยกระดับความเชื่อมโยงทางการค้าของเวียดนามในระดับภูมิภาคและนานาชาติ

 (แหล่งที่มา https://vietnamnews.vn/ ฉบับวันที่ 23 ตุลาคม 2568)

วิเคราะห์ผลกระทบ

รัฐบาลเวียดนามได้ประกาศยุทธศาสตร์การพัฒนาตลาดค้าปลีกแห่งชาติจนถึงปี 2573 พร้อมวิสัยทัศน์ถึงปี 2593 เพื่อยกระดับภาคค้าปลีกให้ทันสมัย ยั่งยืน และสอดคล้องกับแนวโน้มเศรษฐกิจดิจิทัลที่กำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว โดยตั้งเป้ายอดค้าปลีกสินค้าและบริการเติบโตเฉลี่ยปีละร้อยละ 11–11.5 ซึ่งถือเป็นรากฐานสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจภายในประเทศ และสร้างระบบการกระจายสินค้าที่มีประสิทธิภาพและยั่งยืน

ตลาดค้าปลีกเวียดนามกำลังกลายเป็นจุดหมายการลงทุนที่สำคัญของภูมิภาค ด้วยแนวทางพัฒนาการจัดจำหน่ายสมัยใหม่ที่ผสมผสานความยั่งยืนและนวัตกรรม รัฐบาลเปิดโอกาสให้ทุกภาคส่วนของเศรษฐกิจเข้ามามีส่วนร่วม ทำให้กลุ่มทุนค้าปลีกต่างชาติและนักลงทุนขยายการลงทุนอย่างต่อเนื่อง สะท้อนถึงศักยภาพทางเศรษฐกิจและความเชื่อมั่นของตลาดในระยะยาว

ข้อมูลจากสำนักงานสถิติแห่งชาติเวียดนาม (General Statistics Office) ระบุว่า ในปี 2567 ยอดขายปลีกสินค้าและบริการมีมูลค่า 6,391 ล้านล้านเวียดนามด่ง เพิ่มขึ้นร้อยละ 9.0 เมื่อเทียบกับปี 2566 และในช่วง 9 เดือนแรกของปี 2568 มูลค่าอยู่ที่ 5,176 ล้านล้านเวียดนามด่ง เพิ่มขึ้นร้อยละ 9.5 ตัวเลขดังกล่าวสะท้อนถึงการขยายตัวต่อเนื่องของกำลังซื้อและกิจกรรมการบริโภคภายในประเทศ

ด้านอีคอมเมิร์ซ กระทรวงอุตสาหกรรมและการค้ารายงานว่า ในช่วง 8 เดือนแรกของปี 2568 ตลาดธุรกิจขายตรงให้ผู้บริโภค (B2C) เติบโตร้อยละ 25–27 สูงกว่าที่คาดการณ์ไว้ร้อยละ 3–7 โดยสินค้ากลุ่มอุปโภคบริโภคที่เคลื่อนไหวเร็ว (FMCG) เครื่องใช้ไฟฟ้า และแฟชั่น เป็นตัวขับเคลื่อนหลัก ด้วยแนวโน้มดังกล่าว รัฐบาลได้ปรับเป้าหมายการเติบโตของอีคอมเมิร์ซในปี 2568 เป็นร้อยละ 25.5 จากคาดการณ์เดิมร้อยละ 20–22

ยุทธศาสตร์ฉบับใหม่นี้ตั้งเป้าให้อีคอมเมิร์ซเติบโตเฉลี่ยปีละร้อยละ 15–20 ภายในปี 2573 และสนับสนุนให้วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) เข้าร่วมในแพลตฟอร์มออนไลน์ในสัดส่วนร้อยละ 40–45 พร้อมเน้นการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางการค้า ระบบโลจิสติกส์เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม (Green Logistics) และมาตรฐานการบริหารคุณภาพสินค้า เพื่อเชื่อมโยงระหว่างการผลิตและการจำหน่ายอย่างมีประสิทธิภาพ

เพื่อสนับสนุนเป้าหมายดังกล่าว รัฐบาลเวียดนามกำหนด 7 กลุ่มมาตรการสำคัญ ได้แก่

1. ปรับปรุงกฎหมายและนโยบายให้สอดคล้องกับพันธกรณีระหว่างประเทศ (Legal and Policy Alignment with International Commitments)

2. พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานค้าปลีกและโลจิสติกส์เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม (Retail Infrastructure and Green Logistics Development)

3. ยกระดับขีดความสามารถของผู้ประกอบการ โดยเฉพาะกลุ่ม SMEs (Capacity Building for Enterprises, especially SMEs)

4. เสริมสร้างระบบกำกับดูแลคุณภาพสินค้าและจัดตั้งแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซระดับชาติ (Quality Governance and National E-commerce Platforms)

5. วางมาตรการทางเทคนิคเพื่อให้สินค้าภายในประเทศสอดคล้องมาตรฐานสากล (Technical Measures for Domestic Products to Meet International Standards)

6. ส่งเสริมความร่วมมือระหว่างผู้ประกอบการเพื่อสร้างเครือข่ายค้าปลีกระดับภูมิภาค (Promoting Regional Retail Networks)

7. เสริมบทบาทสมาคมการค้าในฐานะกลไกเชื่อมโยงภาคธุรกิจกับหน่วยงานรัฐ (Trade Associations as Linkages between Private Sector and Government Agencies)

ยุทธศาสตร์นี้คาดว่าจะสร้างเศรษฐกิจการบริโภคคุณภาพสูง (High-quality Consumption Economy) ขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยีและนวัตกรรม เพิ่มศักยภาพการแข่งขันของภาคค้าปลีกภายในประเทศ และสนับสนุนการขยายตัวของอีคอมเมิร์ซทั้งในตลาดภายในประเทศและข้ามพรมแดน (Cross-border E-commerce) อีกทั้งการพัฒนาระบบโลจิสติกส์สีเขียวและมาตรฐานคุณภาพสินค้าจะช่วยสร้างความเชื่อมั่นให้ผู้บริโภคและนักลงทุน และเชื่อมโยงผู้ผลิตกับผู้จัดจำหน่ายอย่างยั่งยืน

ยุทธศาสตร์การพัฒนาตลาดค้าปลีกของเวียดนามจนถึงปี 2573 เป็นสัญญาณชัดเจนว่ารัฐบาลกำลังวางรากฐานเศรษฐกิจสมัยใหม่ที่ยั่งยืน สนับสนุนการบริโภค เทคโนโลยี และนวัตกรรม พร้อมผลักดันให้เวียดนามก้าวขึ้นเป็นศูนย์กลางค้าปลีกสมัยใหม่ที่สำคัญของภูมิภาคอาเซียน

นำเสนอโอกาส/แนวทาง

การประกาศยุทธศาสตร์การพัฒนาตลาดค้าปลีกของเวียดนามจนถึงปี 2573 เปิดโอกาสให้ผู้ประกอบการไทยเข้าร่วมตลาดค้าปลีกและอีคอมเมิร์ซของเวียดนาม โดยเฉพาะในกลุ่มสินค้าผลิตภัณฑ์อุปโภคบริโภค เครื่องใช้ไฟฟ้า และแฟชั่น ซึ่งเป็นกลุ่มสินค้าที่มีอัตราการเติบโตสูง (FMCG และ Consumer Electronics) ความต่อเนื่องของกำลังซื้อและกิจกรรมการบริโภคในเวียดนาม สะท้อนถึงความต้องการสินค้าไทยคุณภาพสูง และความพร้อมของผู้บริโภคในการซื้อสินค้าผ่านช่องทางออนไลน์

ผู้ประกอบการไทยสามารถใช้โอกาสนี้ในการขยายธุรกิจผ่านแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซและช่องทางค้าปลีกสมัยใหม่ที่รัฐบาลเวียดนามสนับสนุน โดยเฉพาะกลุ่ม SMEs ไทยสามารถเข้าร่วมในสัดส่วนที่รัฐบาลเวียดนามตั้งเป้าหมายไว้ร้อยละ 40–45 ซึ่งเป็นโอกาสในการสร้างแบรนด์และเข้าถึงผู้บริโภคในวงกว้าง นอกจากนี้ การพัฒนาระบบโลจิสติกส์สีเขียวและมาตรฐานคุณภาพสินค้าของเวียดนามยังช่วยลดความเสี่ยงด้านการจัดส่งและการบริหารคุณภาพ ทำให้ผู้ประกอบการไทยสามารถวางแผนจัดส่งสินค้าข้ามพรมแดนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

                  ทั้งนี้ ผู้ประกอบการไทยควรปรับกลยุทธ์ให้สอดคล้องกับนโยบายของเวียดนาม เช่น การปฏิบัติตามมาตรฐานสากล การสร้างความร่วมมือกับพันธมิตรท้องถิ่น และการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อเพิ่มศักยภาพทางการตลาด การวิเคราะห์ความต้องการผู้บริโภคและการใช้ข้อมูลเชิงลึกจากแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซ จะช่วยให้ธุรกิจไทยสามารถแข่งขันในตลาดเวียดนามได้อย่างยั่งยืนและสร้างผลตอบแทนระยะยาว

                  1. สถานการณ์เศรษฐกิจ

– ไปรษณีย์ออสเตรเลียเริ่มกลับมาให้บริการจัดส่งพัสดุไปยังสหรัฐอเมริกาและบริการบางส่วนไปในเปอร์โตริโกอีกครั้ง เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2568  

– ตั้งแต่ 1 ตุลาคม 2568 โครงการ Home Guarantee Scheme ของรัฐบาลกลาง เริ่มมีผลบังคับใช้โดยยกเลิกข้อจำกัดด้านรายได้ และเพิ่มเพดานราคาที่พักอาศัยเพื่อสร้างโอกาสในการเข้าถึงที่พักอาศัยได้ง่ายขึ้น ซึ่งจะทำให้ชาวออสเตรเลียจำนวนมากสามารถซื้อบ้านหลังแรกด้วยเงินมัดจำเพียงร้อยละ 5 ของราคาบ้านโดยมีรัฐบาลเป็น Guarantor และไม่ต้องชำระค่าประกันสินเชื่อ (Lenders Mortgage Insurance) คาดว่า ในปีแรกผู้มีสิทธิ์จะเพิ่มขึ้นประมาณ 70,000 คน 

– ธนาคารกลางออสเตรเลียรักษาอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ร้อยละ 3.60 เนื่องจากการเติบโตทางเศรษฐกิจไตรมาสเดือนมิถุนายนที่ดีเกินคาด ความกดดันด้านค่าครองชีพเริ่มลดลง ทำให้ภาวะเงินเฟ้อเพิ่มขึ้นที่ร้อยละ 3 อีกทั้งตลาดแรงงานที่ทรงตัว และมีแนวโน้มสูงจะธนาคารกลางออสเตรเลีจะไม่ปรับลดอัตราดอกเบี้ยนโยบายลงภายในสิ้นปี

– นาย Anthony Albanese นายกรัฐมนตรีออสเตรเลียเดินทางเยือนสหรัฐอเมริกาในวันที่ 20 ตุลตาคม 2568 เพื่อร่วมประชุมกับนาย Donald Trump ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกเพื่อเจรจาความร่วมมือในข้อตกลง Aukus ลงนามในโครงการ Critical minerals project และกระชับความสัมพันธ์สองฝ่ายให้แน่นฟ้นยิ่งขึ้น

                    2. สถานการณ์การค้าภาพรวมของออสเตรเลีย [1] 

ปี 2568 เดือนมกราคม-สิงหาคม สถานการณ์การส่งออกสินค้าของออสเตรเลีย มีมูลค่า 218,396 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (หดตัวร้อยละ 4.07) เป็นการส่งออกสินแร่และหัวแร่เหล็ก (ร้อยละ 27.77) ถ่านหินบิทูมินัส (ร้อยละ 27.49) ทองคำยังไม่ได้ขึ้นรูป (ร้อยละ 11.84) เนื้อสัตว์สำหรับบริโภค (ร้อยละ 4.99) และข้าวสาลีและเมสลิน (ร้อยละ 3.20) ประเทศส่งออกหลัก คือ จีน ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา เกาหลีใต้และอังกฤษ สำหรับประเทศไทยเป็นคู่ค้าอันดับที่ 14 (น้ำมันปิโตรเลียมดิบ ข้าวสาลีและเมสลิน ทองแดงบริสุทธิ์  อะลูมิเนียมที่ยังไม่ได้ขึ้นรูปและเนื้อสัตว์สำหรับบริโภค)

ปี 2568 เดือนมกราคม-สิงหาคม การนำเข้าสินค้าของออสเตรเลีย มีมูลค่า 190,074 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (ขยายตัวร้อยละ 1.21) โดยเป็นการนำเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์ขนาดพกพา (ร้อยละ 14.45) รถยนต์สำหรับขนส่งบุคคลและขนส่งของ (ร้อยละ 13.82) น้ำมันปิโตรเลียมดิบและน้ำมันดิบที่ได้จากแร่บิทูมินัส (ร้อยละ 11.68) เครื่องโทรศัพท์สำหรับเครือข่ายเซลลูลาร์หรือเครือข่ายไร้สายอื่นๆ (ร้อยละ 10.71) ทองคำยังไม่ได้ขึ้นรูป (ร้อยละ 4.90) ประเทศคู่ค้าสำคัญ คือ จีน สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้และสิงคโปร์ ปี 2568 เดือนมกราคม–สิงหาคม ออสเตรเลียได้ดุลการค้า 28,322 ล้านเหรียญสหรัฐฯ ไทยเป็นคู่ค้าอันดับที่ 7 มีมูลค่า 7,686 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (หดตัวร้อยละ 14.06) (สินค้านำเข้าหลักจากไทย 5 อันดับแรกได้แก่ รถยนต์ เครื่องปรับอากาศ เครื่องโทรศัพท์สำหรับเครือข่ายเซลลูลาร์หรือเครือข่ายไร้สายอื่นๆ ยางรถยนต์ใหม่ และทูน่ากระป๋อง) และ ไทยเป็นฝ่ายได้ดุลการค้า 4,569 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (146,208 ล้านบาท)  

สถานการณ์การส่งออกสินค้าของออสเตรเลียในเดือนสิงหาคม 2568 มีมูลค่า 26,867 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (หดตัวร้อยละ 5.31) โดยเป็นผลมาจากการส่งออกสินแร่และหัวแร่เหล็ก (ร้อยละ 28.95) ถ่านหินบิทูมินัส (ร้อยละ 28.28) ทองคำยังไม่ได้ขึ้นรูป (ร้อยละ 8.32) เนื้อสัตว์สำหรับบริโภค (ร้อยละ 5.64) และข้าวสาลีและเมสลิน (ร้อยละ 2.74) ประเทศส่งออกหลัก คือ จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้  สหรัฐอเมริกา และอังกฤษ สำหรับประเทศไทยเป็นคู่ค้าอันดับที่ 14 (ทองคำยังไม่ได้ขึ้นรูป น้ำมันปิโตรเลียมดิบ ทองแดงบริสุทธิ์ อะลูมิเนียมที่ยังไม่ได้ขึ้นรูป และเนื้อสัตว์สำหรับบริโภค)

สำหรับการนำเข้าสินค้าของออสเตรเลียในเดือนสิงหาคม 2568 มีมูลค่า 25,013 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (ขยายตัวร้อยละ 6.28) โดยเป็นการนำเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์ขนาดพกพา (ร้อยละ 15.07) รถยนต์สำหรับขนส่งบุคคลและขนส่งของ (ร้อยละ 12.57) น้ำมันปิโตรเลียมที่ได้จากแร่ บิทูมินัส (ดีเซล)  (ร้อยละ 11.64) เครื่องโทรศัพท์สำหรับเครือข่ายเซลลูลาร์หรือสำหรับเครือข่ายไร้สายอื่นๆ (ร้อยละ 10.48) ทองคำยังไม่ได้ขึ้นรูป (ร้อยละ 4.53) ประเทศคู่ค้าสำคัญ คือ จีน สหรัฐอเมริกา เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น และมาเลเซีย ซึ่งในเดือนสิงหาคม 2568 ออสเตรเลียได้ดุลการค้าที่ 1,854 ล้านเหรียญสหรัฐฯ ไทยเป็นคู่ค้าอันดับที่ 7 (รถยนต์ เครื่องปรับอากาศ เครื่องจักรสำหรับการรับการเปลี่ยนและการส่ง หรือการสร้างเสียง ภาพหรือข้อมูลอื่นๆ ทองคำยังไม่ได้ขึ้นรูป และยางรถยนต์ใหม่) 

3. สรุปสถานการณ์การค้าไทย-ออสเตรเลีย [2]