Category: วัฒนธรรม

4/11/2568 | 73 |

---

---

ตลอดระยะเวลากว่า 47 ปี เครือเจริญโภคภัณฑ์ (ซีพี) ยังคงยึดมั่นในเจตนารมณ์ “การศึกษา คือรากฐานของการพัฒนาคนและประเทศ” ผ่าน โครงการทุนการศึกษาเครือเจริญโภคภัณฑ์ ที่มุ่งสร้างโอกาสทางการศึกษาให้เยาวชนไทยที่มีความสามารถ ขาดแคลนทุนทรัพย์ แต่มีจิตสาธารณะและความตั้งใจดีในการพัฒนาตนเองและสังคม 

จุดเริ่มต้นแห่ง “ทุนซีพี” จากแรงบันดาลใจสู่การต่อยอดกว่า 47 ปี 

โครงการทุนการศึกษาเครือเจริญโภคภัณฑ์เริ่มต้นขึ้นในปี พ.ศ. 2522 จากนโยบายของ 
นายจรัญ เจียรวนนท์ และ นายมนตรี เจียรวนนท์ ประธานกิตติมศักดิ์เครือฯ ที่เล็งเห็นถึงความสำคัญของการศึกษา จึงริเริ่มมอบทุนการศึกษาระดับปริญญาตรีให้กับนักศึกษาที่มีภาวะผู้นำ ขยันเรียน มีจิตสำนึกสาธารณะ แต่ขาดแคลนทุนทรัพย์ โดยให้ทุนต่อเนื่อง 3 ปีจนจบการศึกษา 

ภายหลัง นายธนินท์ เจียรวนนท์ ประธานอาวุโส ได้ขยายผลโครงการอย่างเป็นระบบ ภายใต้การนำของ นายสุภกิต เจียรวนนท์ ประธานกรรมการ และ นายศุภชัย เจียรวนนท์ ประธานคณะผู้บริหาร เพื่อส่งต่อเจตนารมณ์ “สร้างคนดี สร้างชาติ” ให้ยั่งยืน 

พัฒนาทุนเพื่ออนาคต ต่อยอดเยาวชนในทุกระดับการศึกษา

ในปี พ.ศ. 2562 เครือฯ ได้ต่อยอดแนวคิดสู่การสร้างเยาวชนรุ่นใหม่ โดยเปิดให้ทุนการศึกษาสำหรับนักเรียนระดับ มัธยมปลาย (สายวิทย์-คณิต), ปวช. และปวส. ในสาขาที่ประเทศขาดแคลน เช่น 
แพทย์, วิศวกรรมศาสตร์, คอมพิวเตอร์ และช่างเทคนิค เพื่อเตรียมบุคลากรคุณภาพเข้าสู่ตลาดแรงงานแห่งอนาคต 

ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 เครือฯ ได้เปิด “ทุนต่อเนื่อง” หรือ Continuous Track สนับสนุนผู้รับทุนเดิมที่มีผลการเรียนดีให้ศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น เช่น ปริญญาตรี หรือประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง เพื่อเพิ่มโอกาสความก้าวหน้าในชีวิต 

โครงการพัฒนาทุน “เรียนรู้ เติบโต และคืนกลับสู่สังคม” 

ทุนซีพีไม่เพียงให้การสนับสนุนด้านการเงิน แต่ยังออกแบบระบบพัฒนาผู้รับทุนอย่างครบวงจรผ่าน 3 กระบวนการหลัก 

1. Monitoring & IDP (Individual Development Plan) 
   ติดตามและพัฒนาศักยภาพผู้รับทุนรายบุคคล ทั้งด้านการเรียน การวางแผนชีวิต และการแก้ปัญหา ผ่านการพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ทุนโดยอ้างอิงจากแบบวัดPsytech Assessment 
2. Skills Enhancement 
   ส่งเสริม 4 ทักษะแห่งอนาคต ได้แก่ 

• ทักษะดิจิทัล 
• ทักษะภาษาเพื่อการสื่อสาร 
• ทักษะชีวิตและการทำงาน 
• ทักษะการคิดวิเคราะห์ 

3. Project-based Learning & Well-being 

• ผู้รับทุนปริญญาตรีร่วมทำโครงการจิตอาสา 
• ผู้รับทุนนวัตกรทำโครงงานนวัตกรรม 
• มีระบบดูแลสุขภาพกาย–ใจ (Telemedicine) และสนับสนุนค่าใช้จ่าย/อินเทอร์เน็ตเพื่อการศึกษา 

นอกจากนี้ ผู้ได้รับทุนยังมีโอกาสฝึกงานกับบริษัทในเครือซีพี เพื่อเตรียมพร้อมสู่การทำงานจริง และต่อยอดสู่การเป็นพนักงานในอนาคต 

ผลสัมฤทธิ์กว่า 6,800 ทุนทั่วประเทศ 

จนถึงปัจจุบัน (ปี 2568) เครือเจริญโภคภัณฑ์ได้มอบทุนการศึกษาไปแล้วกว่า 6,800 ทุน ครอบคลุมนักเรียนและนักศึกษาทั้งระดับมัธยมศึกษา ปวช. ปวส. และปริญญาตรีทั่วประเทศ และยังคงเดินหน้าอย่างต่อเนื่องในการ “สร้างคนดี คืนกำไรให้สังคม” ภายใต้ความเชื่อมั่นว่า 

“การศึกษา คือรากฐานของการสร้างคน และคน คือรากฐานของการสร้างชาติ”

วารสารเนเจอร์ เมดิซีน (Nature Medicine) เผยแพร่ผลการศึกษาจากคณะนักวิจัยของออสเตรเลียและนานาชาติ ซึ่งระบุว่า การเดินวันละ 5,000-7,500 ก้าว อาจช่วยชะลอการเปลี่ยนแปลงของสมองที่เกี่ยวข้องกับโรคอัลไซเมอร์

คณะนักวิจัยได้ติดตามกลุ่มผู้ใหญ่อายุ 50-90 ปี ผู้มีการทำงานของสมองปกติ จำนวน 294 คน เป็นระยะเวลานานถึง 14 ปี เพื่อเฝ้าติดตามจำนวนก้าวเดินในแต่ละวัน การทำงานของสมอง และการสะสมของโปรตีนในสมองที่เกี่ยวข้องกับโรคอัลไซเมอร์

กิจกรรมทางกายภาพที่เพิ่มขึ้นสัมพันธ์กับการทำงานของสมองเสื่อมถอยช้าลง ซึ่งเชื่อมโยงกับการสะสมตัวช้าลงของโปรตีนในสมองที่เกี่ยวข้องกับโรคอัลไซเมอร์ โดยผู้แสดงสัญญาณโรคอัลไซเมอร์ระยะแรกอาจชะลอการพัฒนาของโรคด้วยการออกกำลังกายเบา ๆ ทุกวัน

เหล่าผู้เข้าร่วมการศึกษาครั้งนี้ที่เดินมากกว่า 5,000 ก้าวต่อวัน มีแนวโน้มความจำและการคิดเสื่อมถอยช้ากว่า ซึ่งเชื่อมโยงกับการสะสมตัวลดลงของโปรตีนเทาว์ (tau) ที่เกี่ยวข้องกับพัฒนาการของโรคอัลไซเมอร์

คณะนักวิจัยระบุว่า การสะสมตัวของโปรตีนเทาว์และกระบวนการรู้คิดอยู่ในระดับอิ่มตัวเมื่อเดิน 5,001-7,500 ก้าวต่อวัน หรือการออกกำลังกายเพียงเล็กน้อยอย่างเดิน 3,000-5,000 ก้าวต่อวัน ยังเชื่อมโยงกับการสะสมตัวของโปรตีนเทาว์และกระบวนการรู้คิดเสื่อมถอยช้าลงอย่างชัดเจน

ผลการศึกษานี้เน้นย้ำเป้าหมายการทำกิจกรรมทางกายภาพที่ไม่ยากเกินไปอาจช่วยกระตุ้นผู้สูงอายุที่ไม่ค่อยเคลื่อนไหวร่างกายหันมาออกกำลังกายเพิ่มขึ้น ควบคู่กับการใช้งานอุปกรณ์ดิจิทัลแบบสวมใส่ที่แพร่หลายอย่างสมาร์ตวอตช์

สำนักข่าวซินหัวรายงานว่า การศึกษาข้างต้นจัดทำโดยคณะนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเมลเบิร์นของออสเตรเลีย, โรงพยาบาลแมส เจเนอรัล บริกแฮมในเครือคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดของสหรัฐฯ และมหาวิทยาลัยโทรอนโตของแคนาดา

โดย สำนักข่าวอินโฟเควสท์ (05 พ.ย. 68)

โรงเรียนอุดมศึกษาลาดพร้าว ปิดตำนาน 50 ปี ประกาศเลิกกิจการปี 2569 ผู้ปกครองช็อก!

กลายเป็นข่าวที่สร้างความตกใจให้กับศิษย์เก่าและผู้ปกครองเป็นอย่างมาก หลังโรงเรียนอุดมศึกษาลาดพร้าว ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาชื่อดังย่านลาดพร้าว ได้ส่งหนังสือถึงผู้ปกครอง เพื่อประกาศเลิกกิจการโรงเรียนอย่างเป็นทางการ โดยจะมีผลตั้งแต่ปีการศึกษา 2569 เป็นต้นไป

การประกาศครั้งนี้ทำให้ตำนานกว่า 50 ปีของโรงเรียนต้องสิ้นสุดลง ทางผู้บริหารให้เหตุผลว่า มาจากสถานการณ์ทางเศรษฐกิจและสังคมในปัจจุบัน ที่อัตราการเกิดของเด็กในประเทศลดลงอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้รายรับไม่เพียงพอต่อการจัดการเรียนการสอนและการดูแลบุคลากรให้อยู่ในมาตรฐานที่ตั้งใจไว้

สารจากโรงเรียนถึงผู้ปกครอง: เหตุผลของการปิดตัว

หนังสือ ที่ อ.ด.พ.173/2568 ลงวันที่ 4 พฤศจิกายน 2568 ได้ระบุใจความสำคัญที่ส่งถึงกลุ่มผู้ปกครอง ว่าเนื่องจากจำนวนนักเรียนในระดับอนุบาลถึงมัธยมศึกษาลดลงตามลำดับ ทำให้การเก็บค่าเล่าเรียนไม่เป็นไปตามที่กำหนด คณะผู้บริหารจึงมีมติเห็นชอบให้หยุดการเรียนการสอนและเลิกกิจการโรงเรียนตั้งแต่วันที่เดือนพฤษภาคม 2569

ทางโรงเรียนขอเรียนเชิญผู้ปกครองเข้าร่วมประชุมในวันเสาร์ที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.2568 เพื่อชี้แจงมาตรการช่วยเหลือผู้ปกครองและนักเรียนในการเข้าเรียนต่อโรงเรียนต่าง ๆ ในบริเวณใกล้เคียงอย่างละเอียด ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา โรงเรียนรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่งต่อความไว้วางใจและการสนับสนุนจากผู้ปกครองทุกท่านเสมอมา

ประวัติโรงเรียนอุดมศึกษา: การเติบโตกว่า 50 ปี

โรงเรียนอุดมศึกษา ก่อตั้งและวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 และสร้างเสร็จในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 โดยใช้ชื่อว่า “โรงเรียนอุดมศึกษาลาดพร้าว” ใช้อักษรย่อว่า “อ.ด.พ.” โดยมี ผศ. เกษมศรี วัชรสกุณี เป็นผู้รับใบอนุญาตและผู้จัดการคนแรก

โรงเรียนมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องตลอดหลายทศวรรษ มีการขยายอาคารเรียนหลายครั้งเพื่อรองรับจำนวนนักเรียนที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในช่วง พ.ศ. 2530 มีการสร้างโรงยิมเนเซียม (อาคาร 5) ทำให้รวมห้องเรียนทั้งหมดเป็น 61 ห้อง พร้อมทั้งขยายที่ดินรวมเป็น 7 ไร่ 34 ตารางวา

นอกจากนี้ ในปี พ.ศ. 2532 โรงเรียนได้ขยายพื้นที่จนมีอาคารเรียนรวม 76 ห้อง บนพื้นที่กว่า 9 ไร่ และเพิ่มชั้นเรียนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปี พ.ศ. 2535 ตลอดจนมีการสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย เช่น สระว่ายน้ำขนาดมาตรฐาน สนามฟุตบอล สนามบาสเกตบอล รวมถึงศูนย์การเรียนรู้ที่ทันสมัย จนกระทั่งมีการเปลี่ยนผู้อำนวยการเป็น นางกัณหา เภกานนท์ ในปี พ.ศ. 2565

สิ้นสุดตำนานโรงเรียนเก่าแก่ย่านลาดพร้าว

การตัดสินใจเลิกกิจการโรงเรียนอุดมศึกษาลาดพร้าวถือเป็นการสิ้นสุดการดำเนินงานของสถาบันที่สร้างบุคลากรที่มีคุณภาพมายาวนานกว่า 50 ปี สาเหตุหลักจากสภาพเศรษฐกิจและจำนวนนักเรียนที่ลดลง เป็นสิ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงความท้าทายในภาคการศึกษาไทยปัจจุบัน

ตรวจสอบว่าคุณเป็นมนุษย์ด้วยการทำคำสั่งนี้ให้เสร็จสิ้น

เว็บไซต์ Dek-D ต้องตรวจสอบความปลอดภัยการเชื่อมต่อของคุณก่อนดำเนินการต่อ

เคยสังเกตไหมว่า คนเรา “ใช้เงินไม่เหมือนกัน”

rn

rnบางคนได้เงินเพิ่มมาก็เลือกใช้ทันที ส่วนบางคนแทบไม่ได้แตะเลย คนรายได้น้อยมักใช้รายได้ส่วนเพิ่มไปกับของจำเป็นในชีวิตประจำวัน — อาหาร เสื้อผ้า หรือค่ารักษาพยาบาล ส่วนคนรายได้สูงกลับเลือกเก็บออม หรือนำไปใช้ในรูปแบบอื่นแทน รายได้เพิ่มขึ้นเท่ากัน แต่ผลของมันกลับแตกต่างอย่างสิ้นเชิง

rn

และถ้ามองให้ลึกลงไปอีก “ภูมิภาคที่เราอยู่” ก็มีส่วนสำคัญไม่แพ้กัน คนอีสานอาจใช้เงินส่วนเพิ่มเพื่อจ่ายค่าครองชีพหรือดูแลครอบครัว ส่วนคนกรุงเทพฯ อาจใช้ไปกับความสะดวกสบายในชีวิตประจำวันหรือการเดินทาง คนเหนือกับคนใต้ก็มีรูปแบบการใช้จ่ายที่ต่างกันตามโครงสร้างรายได้ ค่าครองชีพ และวิถีชีวิตของพื้นที่นั้น ๆ ความต่างเหล่านี้ไม่ได้สะท้อนแค่ฐานะทางการเงิน แต่ยังสะท้อน “ความจริงของชีวิต” ในแต่ละภูมิภาค

rn

 

rn

แนวคิดทางเศรษฐศาสตร์เรียกสิ่งนี้ว่า MPC (Marginal Propensity to Consume) — ค่าที่บอกว่า เมื่อรายได้ของคนเพิ่มขึ้น 1 หน่วย พวกเขาจะใช้จ่ายเพิ่มขึ้นเท่าไร การรู้ค่า MPC ของแต่ละกลุ่มรายได้และแต่ละภูมิภาค จึงช่วยให้เราเข้าใจ “นิสัยการใช้จ่ายของคนไทย” ได้อย่างเป็นระบบมากขึ้น ว่าฐานชีวิตที่ต่างกัน ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้จ่ายอย่างไร

rn

 

rn

เพราะในความเป็นจริง คนที่มีรายได้น้อยมักมีค่า MPC สูง — เมื่อรายได้เพิ่มขึ้นก็จำเป็นต้องใช้เพื่อเติมเต็มสิ่งที่ขาด ขณะที่คนรายได้สูงมีค่า MPC ต่ำกว่า เพราะรายได้ที่มีอยู่เพียงพอแล้วต่อการดำรงชีวิต การเข้าใจความแตกต่างเหล่านี้จึงมีความสำคัญต่อการออกแบบ มาตรการกระตุ้นการใช้จ่าย ให้ “ตรงจุด” มากขึ้น ไม่ใช่แค่ในเชิงตัวเงิน แต่ในเชิงพฤติกรรมของผู้คน

rn

 

rn

การจัดทำค่า MPC ในระดับภูมิภาคจึงไม่ใช่เพียงเรื่องของตัวเลขทางเศรษฐศาสตร์ แต่เป็นการสะท้อนภาพจริงของชีวิตผู้คนในแต่ละพื้นที่ ว่าพวกเขาตอบสนองต่อรายได้ที่เปลี่ยนแปลงอย่างไร ข้อมูลนี้สามารถใช้เป็นเครื่องมือช่วยให้ภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ติดตาม ประเมิน และออกแบบมาตรการช่วยเหลือหรือกระตุ้นการใช้จ่ายได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น สอดคล้องกับลักษณะของรายได้ ค่าครองชีพ และพฤติกรรมของประชาชนในแต่ละภูมิภาคอย่างแท้จริง

rn”}}” id=”intro”>

เคยสังเกตไหมว่า คนเรา “ใช้เงินไม่เหมือนกัน”

บางคนได้เงินเพิ่มมาก็เลือกใช้ทันที ส่วนบางคนแทบไม่ได้แตะเลย คนรายได้น้อยมักใช้รายได้ส่วนเพิ่มไปกับของจำเป็นในชีวิตประจำวัน — อาหาร เสื้อผ้า หรือค่ารักษาพยาบาล ส่วนคนรายได้สูงกลับเลือกเก็บออม หรือนำไปใช้ในรูปแบบอื่นแทน รายได้เพิ่มขึ้นเท่ากัน แต่ผลของมันกลับแตกต่างอย่างสิ้นเชิง

และถ้ามองให้ลึกลงไปอีก “ภูมิภาคที่เราอยู่” ก็มีส่วนสำคัญไม่แพ้กัน คนอีสานอาจใช้เงินส่วนเพิ่มเพื่อจ่ายค่าครองชีพหรือดูแลครอบครัว ส่วนคนกรุงเทพฯ อาจใช้ไปกับความสะดวกสบายในชีวิตประจำวันหรือการเดินทาง คนเหนือกับคนใต้ก็มีรูปแบบการใช้จ่ายที่ต่างกันตามโครงสร้างรายได้ ค่าครองชีพ และวิถีชีวิตของพื้นที่นั้น ๆ ความต่างเหล่านี้ไม่ได้สะท้อนแค่ฐานะทางการเงิน แต่ยังสะท้อน “ความจริงของชีวิต” ในแต่ละภูมิภาค

แนวคิดทางเศรษฐศาสตร์เรียกสิ่งนี้ว่า MPC (Marginal Propensity to Consume) — ค่าที่บอกว่า เมื่อรายได้ของคนเพิ่มขึ้น 1 หน่วย พวกเขาจะใช้จ่ายเพิ่มขึ้นเท่าไร การรู้ค่า MPC ของแต่ละกลุ่มรายได้และแต่ละภูมิภาค จึงช่วยให้เราเข้าใจ “นิสัยการใช้จ่ายของคนไทย” ได้อย่างเป็นระบบมากขึ้น ว่าฐานชีวิตที่ต่างกัน ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้จ่ายอย่างไร

เพราะในความเป็นจริง คนที่มีรายได้น้อยมักมีค่า MPC สูง — เมื่อรายได้เพิ่มขึ้นก็จำเป็นต้องใช้เพื่อเติมเต็มสิ่งที่ขาด ขณะที่คนรายได้สูงมีค่า MPC ต่ำกว่า เพราะรายได้ที่มีอยู่เพียงพอแล้วต่อการดำรงชีวิต การเข้าใจความแตกต่างเหล่านี้จึงมีความสำคัญต่อการออกแบบ มาตรการกระตุ้นการใช้จ่าย ให้ “ตรงจุด” มากขึ้น ไม่ใช่แค่ในเชิงตัวเงิน แต่ในเชิงพฤติกรรมของผู้คน

การจัดทำค่า MPC ในระดับภูมิภาคจึงไม่ใช่เพียงเรื่องของตัวเลขทางเศรษฐศาสตร์ แต่เป็นการสะท้อนภาพจริงของชีวิตผู้คนในแต่ละพื้นที่ ว่าพวกเขาตอบสนองต่อรายได้ที่เปลี่ยนแปลงอย่างไร ข้อมูลนี้สามารถใช้เป็นเครื่องมือช่วยให้ภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ติดตาม ประเมิน และออกแบบมาตรการช่วยเหลือหรือกระตุ้นการใช้จ่ายได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น สอดคล้องกับลักษณะของรายได้ ค่าครองชีพ และพฤติกรรมของประชาชนในแต่ละภูมิภาคอย่างแท้จริง

rnrn

rnDisclaimer: งานศึกษานี้เป็นข้อคิดเห็นส่วนบุคคล ซึ่งไม่จำเป็นต้องสอดคล้องกับข้อคิดเห็นของธนาคารแห่งประเทศไทย

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn”}}” id=”text-4992e1b8e7″>

---

Disclaimer: งานศึกษานี้เป็นข้อคิดเห็นส่วนบุคคล ซึ่งไม่จำเป็นต้องสอดคล้องกับข้อคิดเห็นของธนาคารแห่งประเทศไทย

แจ้งปัญหาการใช้งานได้ที่ เพจสยามรัฐออนไลน์ภาพ-โฆษณา-ข่าว-บทความ รวมถึงข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์สยามรัฐ อยู่ภายใต้โดเมน siamrath.co.th เท่านั้นผู้ดูแลเว็บไซต์ นายวิชัย สอนเรือง ดูแลรับผิดชอบข่าว / ภาพ / โฆษณา / ข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์