Category: วัฒนธรรม

โครงการสะพานเศรษฐกิจเชื่อมฝั่งทะเลอ่าวไทยและอันดามัน หรือที่เรียกโดยทั่วไปว่าโครงการ ‘แลนด์บริดจ์’ ระหว่างจังหวัดชุมพรและระนอง เป็นอภิมหาโปรเจกต์ทางโครงสร้างพื้นฐานที่มีมูลค่าการลงทุนรวมกว่า 1 ล้านล้านบาท 

รัฐบาลไทยในยุคปัจจุบันภายใต้การนำของแกนนำสำคัญอย่างนายอนุทิน ชาญวีรกูล พยายามผลักดันอย่างเข้มข้นเพื่อหวังจะเปลี่ยนโครงสร้างเศรษฐกิจของภาคใต้และยกระดับประเทศไทยให้เป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์ของโลก

อย่างไรก็ตาม การขับเคลื่อนโครงการเต็มไปด้วยเสียงสะท้อนที่แตกต่างกันระหว่างความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจในมุมมองของรัฐบาล กับความกังวลด้านระบบนิเวศ สิทธิชุมชน และสิทธิมนุษยชนจากภาคประชาสังคมและนักวิชาการ ทำให้โครงการนี้กลายเป็นประเด็นสาธารณะที่ต้องพิจารณาอย่างรอบด้าน

อีกทั้งที่ผ่านมา ภาครัฐได้พยายามขับเคลื่อนโครงการเมกะโปรเจกต์นี้ให้เป็นไปอย่างรวดเร็วและจูงใจนักลงทุนต่างชาติ โดยได้ร่างพระราชบัญญัติระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคใต้ พ.ศ….. (ร่าง พ.ร.บ. SEC) ขึ้นเป็นกฎหมายเฉพาะเพื่อใช้ในการบริหารจัดการพื้นที่ 4 จังหวัด ได้แก่ ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี และนครศรีธรรมราช

แต่เนื้อหาในร่าง พ.ร.บ. SEC กลายเป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากภาคประชาชนและนักสิทธิมนุษยชน เนื่องจากมีการบัญญัติให้ยกเว้นกฎหมายปกติหลายประการ เพื่อลดอุปสรรคต่อการลงทุน

ตัวอย่างเช่น พ.ร.บ. SEC ถูกมองว่าเป็นการบริหารจัดการแบบเบ็ดเสร็จ คณะกรรมการนโยบาย SEC จะมีอำนาจเหนือหน่วยงานท้องถิ่นในการอนุมัติ อนุญาต เกี่ยวกับผังเมือง การจัดหาที่ดิน และการพิจารณารายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อม

มีการเอื้อประโยชน์แก่นักลงทุนต่างชาติมากเกินเหตุ อย่างการกำหนดสิทธิในการถือกรรมสิทธิ์ที่ดิ ตลอดจนข้อกังวลถึงลดทอนอำนาจการตรวจสอบของประชาชนในพื้นที่ และการสูญเสียทรัพยากรที่คนท้องถิ่นควรได้

ซึ่งผลการศึกษาในวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกเรื่อง Political economy of the landbridge project with a focus on Ranong development (เศรษฐศาสตร์การเมืองของโครงการสะพานเศรษฐกิจ โดยเน้นที่การพัฒนาจังหวัดระนอง) โดย วิภาวดี พันธุ์ยางน้อย ได้ระบุผลการศึกษาไว้ว่า

“การผลักดันโครงการสะพานเศรษฐกิจเป็นไปภายใต้โครงสร้างนโยบายแบบรวมศูนย์ที่ตอบสนองต่อผลประโยชน์มหภาคและกลุ่มทุน มากกว่าศักยภาพเฉพาะของพื้นที่หรือความต้องการของชุมชน”

เช่นเดียวกับเรื่องราวของสิ่งที่ส่งเสียงไม่ได้อย่างระบบนิเวศและความหลากหลายทางชีวภาพ 

พื้นที่จังหวัดระนองและชุมพรมีระบบนิเวศชายฝั่งที่อุดมสมบูรณ์และมีความเปราะบางสูงมาก อีกทั้งพื้นที่ชายฝั่งทะเลอันดามันของจังหวัดระนองเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่ได้รับการเสนอขึ้นบัญชีเบื้องต้นต่อยูเนสโก เพื่อเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ

โดย ‘พื้นที่มรดกโลก แหล่งอนุรักษ์ทะเลอันดามัน’ มีพื้นที่นำเสนอทั้งหมด 724,718 ไร่ และเป็นพื้นที่กันชน 1,092,781 ไร่ รวมทั้งหมด 1,817,500 ไร่ ประกอบด้วย อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนอง อุทยานแห่งชาติแหลมสน อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง อุทยานแห่งชาติสิรินาถ (บางส่วน) 

รวมถึงยังมีพื้นที่สงวนชีวมณฑลระนอง ซึ่งเป็นป่าชายเลนที่ใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพสูงที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ การสร้างท่าเรือและการถมทะเลกว่า 7,000 ไร่ จะทำลายแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าและสัตว์ทะเลหายากอย่างสิ้นเชิง

ซึ่งหากมีการก่อครงการแลนด์บริดจ์ พื้นที่เหล่าจะกลายเป็นพื้นที่ความสร้างเสี่ยงสูงอาจกระทบต่อการยื่นขึ้นละเบียนเป็นพื้นที่มรดกโลก

“การศึกษาด้านนิเวศวิทยาทางทะเลจากรายงาน EHIA บ่งบอกว่า บริเวณนี้ มีความอุดมสมบูรณ์ต่ำมาก ไม่มีคุณค่าใดๆ ซึ่งขัดแย้งกับการศึกษาที่ผ่านมา ที่บอกว่า บริเวณนี้มีความหลากหลายทางชีวภาพสูง มีคุณค่าต่อการขึ้นทะเบียนมรดกโลก” – ศักดิ์อนันต์ ปลาทอง คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ข้อมูลศึกษาของภาคีนักวิชาการ ยังว่าพื้นที่ที่จะได้รับผลกระทบเป็นแหล่งอาศัยของชนิดพันธุ์สำคัญหลายประการ

ตัวอย่างเช่น EHIA โครงการแลนด์บริดจ์ ที่ระบุว่า มีตัวเลขสัตว์หน้าดินเฉลี่ย 47.57 ตัว/ตารางเมตร จากพื้นที่ได้รับผลกระทบ 32 ล้านตารางเมตร แต่การศึกษาของวิทยาศาสตร์ทางทะเล พบว่า สัตว์หน้าดินที่พบเฉลี่ย 1,685 ตัว/ตารางเมตร หากคิดในจำนวนพื้นที่ได้รับผลกระทบ 32 ล้านตารางเมตร จะมีสัตว์หน้าดินที่สูญเสียไป 53,953 ล้านตัว

สำหรับสัตว์หน้าดินมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อระบบนิเวศทางทะเล ทั้งในแง่การเป็นแหล่งอาหารหลักของสัตว์น้ำขนาดใหญ่และนกอพยพ ช่วยกรองน้ำทำความสะอาดระบบนิเวศ เป็นดัชนีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ และเป็นสัตว์เศรษฐกิจที่สร้างรายได้มหาศาล

นอกจากนี้ การขุดลอกพื้นทะเลเพื่อเปิดร่องน้ำลึกจะก่อให้เกิดการฟุ้งกระจายของโลหะหนักที่สะสมในชั้นตะกอนดิน ซึ่งจะส่งผลปนเปื้อนต่อทรัพยากรสัตว์น้ำที่เป็นแหล่งอาหารหลักของชุมชน   และเพิ่มความเสี่ยงจากการรั่วไหลของน้ำมันจากท่าเรือและเรือขนส่งขนาดใหญ่ ยังเป็นภัยคุกคามถาวรต่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในพื้นที่

อีกประเด็นที่ถูกกล่าวถึงอย่างสม่ำเสมอคือ ผลกระต่อสิทธิชุมชนและวิถีชีวิตท้องถิ่น ข้อมูลจากเครือข่ายรักษ์พะโต๊ะ ระบุว่าโครงการแลนด์บริดจ์จะทำลายพื้นที่ต้นน้ำและผืนดินเกษตรกรรมอันอุดมสมบูรณ์ เพื่อแลกกับทางหลวงและนิคมอุตสาหกรรมที่ชาวบ้านไม่ได้ประโยชน์ ซึ่งชุมชนท้องถิ่นเชื่อมั่นว่าการพัฒนาที่ยั่งยืนควรตั้งอยู่บนฐานศักยภาพเดิมของพื้นที่ ไม่ใช่การเป็นเขตอุตสาหกรรมมลพิษ

ขณะที่ฝั่งจังหวัดระนองที่มีการเติบโตจากการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและธุรกิจท้องถิ่นอย่างต่อเนื่อง การเปลี่ยนแปลงเมืองให้กลายเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์จะทำลายเสน่ห์ชุมชน โดยผู้ประกอบการในระนองกังวลว่ามลพิษทางเสียง ฝุ่นละออง และคราบน้ำมัน จะทำให้นักท่องเที่ยวคุณภาพเลิกเดินทางมายังระนอง ส่งผลกระทบต่อระบบเศรษฐกิจรากหญ้าที่คนท้องถิ่นเป็นเจ้าของจริงๆ

ทางด้านของชุชนประมงเองก็มีโอกาสเสี่ยงมากจากผลกระทบด้านสมุทรศาสตร์ที่เปลี่ยนไป ในเอกสารผลกระทบโครงการท่าเรือน้ำลึกแลนด์บริดจ์ ชุมพร – ระนอง โดย มูลนิธินิติธรรมสิ่งแวดล้อม กลุ่ม Beach for life และเครือข่ายนักกฎหมายสิทธิมนุษยชนภาคใต้ อธิบายผลการศึกษาข้อมูลว่า 

โครงการถมทะเลเพื่อสร้างท่าเรือน้ำลึกส่งผลโดยตรงต่อ กระแสน้ำ ตะกอน และระบบนิเวศทางทะเล จากแบบจำลองทางคณิตศาสตร์พบว่า การถมทะเลจะส่งผลให้การเปลี่ยนแปลงชายฝั่งมีรูปแบบผิดไปจากธรรมชาติเดิม หากท่าเรือและสะพานมีผลทำให้กระแสน้ำไหลแรงขึ้น อาจทำให้ชาวประมงจับปลาได้ยากขึ้น และเพิ่มความเสี่ยงต่ออุบัติเหตุของเรือเล็ก เพราะเครื่องมือประมงอาจถูกพัดพาออกไปจากจุดที่วางไว้

ในบางพื้นที่กระแสน้ำกลับไหลช้าลง อาจส่งผลให้เกิดการสะสมของตะกอนและของเสียจากเรือ ทำให้คุณภาพน้ำลดลงและส่งผลกระทบต่อแหล่งวางไข่ของสัตว์น้ำ ซึ่งเป็นหัวใจของระบบนิเวศทางทะเล กระแสน้ำที่นิ่งขึ้นยังอาจก่อให้เกิดมลพิษสะสม ซึ่งกระทบต่อความสมดุลของระบบนิเวศในระยะยาว

พื้นที่ที่ถูกถมทะเลเพื่อสร้างท่าเรือ อาจกลายเป็นอุปสรรคต่อเส้นทางเดินเรือของชาวประมงพื้นบ้าน ทำให้ต้องอ้อมไกลขึ้นเสียทั้งเวลาและต้นทุนค่าน้ำมัน หากไม่มีการออกแบบร่องน้ำให้เหมาะสม อาจเกิดปัญหาร่องน้ำตื้นเขินจากตะกอนที่สะสม ทำให้เรือประมงติดโคลนในช่วงน้ำลง และต้องรอเวลาน้ำขึ้นเพื่อออกเรือได้

นอกจากผลกระทบต่อวิถีชีวิตระบบนิเวศแล้ว ข้อโต้แย้งอีกประการที่ไม่กล่าวถึงไม่ได้ คือ กระบวนการ EHIA และการมีส่วนร่วมของประชาชน โดยกระบวนการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ ของโครงการแลนด์บริดจ์ ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากทั้งนักวิชาการและคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ว่ามีความบกพร่องในเชิงคุณภาพและขาดความโปร่งใส

นักวิชาการจากเครือข่ายภาคประชาสังคมตั้งข้อสังเกตว่า ร่างรายงาน EHIA มีลักษณะ ‘สอบตก’ ในหลายด้าน เช่น การใช้ข้อมูลที่ไม่เป็นปัจจุบัน การกำหนดขอบเขตที่จำกัดเกินไป (ใช้รัศมีการศึกษาเพียง 5 กิโลเมตรจากจุดก่อสร้าง ไม่สามารถครอบคลุมผลกระทบที่แท้จริงซึ่งจะกระจายไปตามกระแสน้ำและทิศทางลมในรัศมีที่กว้างกว่านั้นมาก) รวมถึงรายงานไม่ได้ประเมินผลกระทบหลังจากโครงการเสร็จสิ้นและมีการเดินเรือพาณิชย์หนาแน่น ซึ่งจะนำมาซึ่งปัญหาฝุ่นละออง PM2.5 และการปนเปื้อนของสารเคมีในอาหารทะเล

ขณะเดียวกันคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พบว่าการจัดเวทีรับฟังความคิดเห็นในพื้นที่เป็นแบบ ‘แยกส่วน’ ทำให้ประชาชนไม่เห็นภาพรวมของผลกระทบทั้งระบบ  

ข้อมูลที่รัฐให้มักเป็นข้อมูลด้านบวกเพียงอย่างเดียว และในหลายครั้งเจ้าหน้าที่ไม่สามารถตอบคำถามเรื่องมาตรการเยียวยาหรือความเสี่ยงที่ชัดเจนได้ ประชาชนในพื้นที่รู้สึกว่าการเข้าร่วมเวทีรับฟังความคิดเห็นเป็นเพียงพิธีกรรม เพราะภาครัฐบาลได้ตัดสินใจไปแล้วว่าจะเดินหน้าโครงการโดยไม่คำนึงถึงข้อคัดค้าน

เรื่องของโครงการแลนด์บริดจ์ในโมงยามที่ผ่านมา จึงไม่ต่างอะไรกับการพัฒนาประเทศที่ละเลยความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติและเสียงสะอื้นของชุมชนท้องถิ่น 

ซึ่งไม่อยากเรียกได้ว่าเป็นการหอมกลิ่นความเจริญได้อย่างแท้จริง  

อ้างอิง

• ภาคประชาชนใต้ ยันค้าน พ.ร.บ.SEC สุดทาง ซัดกฎหมายไม่ให้ค่าคนใต้ – สนองนักลงทุน
• เอื้อทุนใหญ่ ไม่สนใจคนตัวเล็ก : ย้อนรอยแผนแลนด์บริดจ์ กับ วิภาวดี พันธุ์ยางน้อย
• ผลกระทบจากโครงการ Land Bridge ต่อระบบนิเวศทางทะเลและชายฝั่งที่มีคุณค่าระดับมรดกโลก และข้อสังเกตต่อการศึกษาด้านนิเวศวิทยาทางทะเลในรายงาน EHIA
• พื้นที่สงวนชีวมณฑลระนอง
• ‘คนระนองได้อะไรจากแลนด์บริดจ์?’ เมื่อโครงการของรัฐสวนทางชีวิตและเศรษฐกิจจังหวัด
• E-book : ผลกระทบโครงการท่าเรือน้ำลึกแลนด์บริดจ์ ชุมพร – ระนอง
• รวมจุดน่ากังวล ! นักวิชาการแท็กทีม วิพากษ์ร่าง EHIA โครงการแลนด์บริดจ์ระนอง – ชุมพร

“กรณ์” ยื่นญัตติด่วน ตั้ง กมธ. เบรก “แลนด์บริดจ์” ชี้ ผิดปกติ หลังรัฐบาลเร่งผลักดัน แต่ไม่โผล่ในนโยบาย แฉ เอกชนเดินเรือมาฟ้อง ปชป. ไม่คุ้มค่าให้ใช้บริการ

29 เมษายน 2569 – ที่รัฐสภา นายกรณ์ จาติกวณิช สส.บัญชีรายชื่อ และรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ แถลงคัดค้านโครงการแลนด์บริดจ์ ว่า พรรคประชาธิปัตย์ได้ยื่นญัตติด่วน ขอให้มีการจัดตั้งคณะกรรมาธิการ (กมธ.) วิสามัญเพื่อพิจารณาโครงการแลนด์บริดจ์ เนื่องจากสะท้อนความเร่งรีบผิดปกติของรัฐบาล ที่จะผลักดันโครงการมูลค่า 1 ล้านล้านบาท ทั้งที่ควรจะเป็นโครงการที่พิจารณาอย่างละเอียด โปร่งใส รอบคอบ และยังไม่มีข้อมูลชัดเจนให้พิจารณาศึกษา

นายกรณ์ กล่าวว่า เป็นเรื่องแปลกที่ในนโยบายรัฐบาลของพรรคภูมิใจไทยและพรรคเพื่อไทย ที่นำเสนอต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ช่วงหาเสียง ไม่ปรากฏว่ามีโครงการดังกล่าว เป็นนโยบายของทั้งสองพรรค และเมื่อมาถึงการแถลงนโยบายต่อรัฐสภา ไม่ปรากฏว่าโครงการที่มีความสำคัญมากขนาดนี้ ซึ่งมีผลผูกพันงบประมาณของประเทศไปอีกหลาย 10 ปีในอนาคต ถูกนำเสนอต่อรัฐสภาในขณะแถลงนโยบาย วันนี้กลับกลายเป็นโครงการที่รัฐบาลบอกให้ความสำคัญ เป็นโครงการระดับประเทศที่รัฐบาลพร้อมผลักดันทันที

“ทางพรรคประชาธิปัตย์มีความกังวลในหลายมิติ โดยเฉพาะ สส.ภาคใต้หลายจังหวัด ที่ได้ร่วมกันลงนามในญัตติฉบับนี้ เพื่อสะท้อนความกังวลในเขตพื้นที่ที่มีต่อความความคุ้มค่าของโครงการ” นายกรณ์ กล่าว

นายกรณ์ กล่าวต่อว่า การใช้เงิน 1 ล้านล้านบาทในโครงการที่นักวิชาการหลายฝ่าย พูดถึงความกังวลว่าไม่มีทางจะคุ้มค่า บริษัทเดินเรือภาคเอกชนก็แจ้งข้อมูลมายังพรรคประชาธิปัตย์ว่า แม้จะสร้างเสร็จแล้วก็ไม่คุ้มที่จะนำมาใช้บริการ หากคิดว่าการใช้แลนด์บริดจ์ในการลำเลียงขนส่งสินค้าจากซีกตะวันตกไปยังตะวันออก จะสามารถประหยัดเวลาได้ เมื่อเทียบกับการเดินเรือไปยังช่องแคบมะละกา ต้องคิดใหม่ เพราะการขนส่งสินค้าผ่านโครงการดังกล่าว เป็นการลำเลียงสินค้าขึ้นลงเรือหลายต่อ มีภาระค่าใช้จ่าย มีประเด็นเรื่องเงื่อนไขเวลา สุ่มเสี่ยงประกันถูกทิ้งร้าง เป็นโครงการที่นำเสนอโดยไม่มีข้อมูลรายละเอียด และไม่เคยส่งสัญญาณต่อประชาชนว่าจะทำ

นายกรณ์ กล่าวว่า ประเด็นนี้เป็นเรื่องสำคัญ ต้องหยิบยกขึ้นมาพิจารณาในสภาสภาผู้แทนราษฎร เงิน 1 ล้านล้านบาท ตามนโยบายที่พรรคประชาธิปัตย์เสนอต่อประชาชน สามารถที่จะนำมาใช้เพื่อประโยชน์ของการพัฒนาระบบเศรษฐกิจภาคใต้ เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของพี่น้องชาวใต้ได้หลายโครงการ ยกตัวอย่างเช่น เราเสนอให้มีการก่อสร้างมอเตอร์เวย์สายใต้ เชื่อมระหว่าง จ.นราธิวาสไปถึงกรุงเทพฯ ใช้งบประมาณ 4-5 แสนล้านบาท บวกกับการพัฒนาขนส่งผ่านระบบรถไฟทางคู่ ซึ่งพรรคประชาธิปัตย์เสนอให้มีการวิ่งบนระบบรถไฟฟ้าทั้งสิ้น ใช้งบประมาณเพิ่มเติม 100,000-150,000 ล้านบาท

นายกรณ์ กล่าวต่อว่า ขณะที่โครงการท่าเรือน้ำลึก เราสนับสนุนให้มีทั้งฝั่งอันดามันและฝั่งอ่าวไทย ในพื้นที่ที่เหมาะสม ใช้งบประมาณอีกเพียง 100,000 ล้านบาท โดยรวม 3-4 โครงการ ใช้งบประมาณ 700,000 ล้านบาท น้อยกว่างบประมาณที่ต้องใช้ในโครงการที่ไม่มีประโยชน์ชัดเจนว่าจะสร้างเสร็จหรือไม่ประชาชนจะมีใครบ้างที่ได้รับผลประโยชน์

นายกรณ์ กล่าวอีกว่า ก่อนที่รัฐบาลจะเดินหน้ากับโครงการนี้ ขอให้ สส.มีโอกาสปรึกษากับหน่วยงานราชการ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อหาข้อมูลข้อเท็จจริง เพื่อช่วยให้รัฐบาลพิจารณาตัดสิน ในเรื่องที่เป็นผลประโยชน์สูงสุดต่อเงินภาษีของประชาชน

บมจ.ปูนซิเมนต์ไทย [SCC] เปิดเผยว่า เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2569 บมจ.เอสซีจี เคมิคอลส์ (SCGC) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยที่ SCC ถือหุ้นทั้งหมด ได้ลงนามบันทึกข้อตกลงเบื้องต้นซึ่งไม่มีผลผูกพันทางกฎหมาย (Non-binding Memorandum of Understanding) (MoU) กับ บมจ.พีทีที โกลบอล เคมิคอล [PTTGC] เพื่อร่วมศึกษาความเป็นไปได้ทางกลยุทธ์ในการจัดตั้งบริษัทร่วมทุนในธุรกิจโอเลฟินส์และพอลิโอเลฟินส์ (พอลิเอทิลีน: Polyethylene และพอลิโพรพิลีน: Polypropylene) ในประเทศไทย

ขอบเขตของโครงการร่วมทุนจะครอบคลุมธุรกิจโอเลฟินส์และพอลิโอเลฟินส์ของ SCGC ในประเทศไทย ซึ่งรวมถึงโรงงานผลิตโอเลฟินส์ โรงงานผลิตพอลิเอทิลีน (PE) และโรงงานผลิตพอลิโพรพิลีน (PP) ตลอดจนบริษัทร่วมทุนที่เกี่ยวข้องของ SCGC ในธุรกิจดังกล่าว และธุรกิจโอเลฟินส์และพอลิโอเลฟินส์ของ PTTGC ในประเทศไทย

โครงการร่วมทุนมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างผู้นำในธุรกิจปิโตรเคมีในภูมิภาค ที่มีความสามารถในการแข่งขันระดับโลกด้วยปัจจัยสนับสนุนจากระบบโครงสร้างพื้นฐานแบบบูรณาการในประเทศ ซึ่งคาดว่าจะช่วยส่งเสริมความเป็นเลิศในด้านการดำเนินงาน โดยอาศัยขนาดธุรกิจที่ใหญ่ขึ้น และการเพิ่มประสิทธิภาพด้านการบริหารจัดการวัตถุดิบ และเพิ่มความแข็งแกร่งของธุรกิจปลายน้ำที่มุ่งเน้นผลิตภัณฑ์มูลค่าเพิ่มและมีความหลากหลายขึ้น อันจะส่งผลให้กลุ่มผลิตภัณฑ์มีความแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ทั้งนี้ MoU ดังกล่าวเป็นเพียงข้อตกลงเบื้องต้นที่ไม่มีผลผูกพันทางกฎหมาย โดยการทำธุรกรรมใดๆ ยังคงขึ้นอยู่กับผลการตรวจสอบสภาพกิจการ การเจรจารายละเอียดเพิ่มเติม การเข้าทำสัญญาที่เกี่ยวข้อง และการได้รับอนุมัติของบริษัททั้งสองและหน่วยงานกำกับดูแลที่เกี่ยวข้อง รวมถึงคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า (หากต้องขออนุญาต) SCGC คาดว่าการศึกษาโครงการร่วมทุนจะแล้วเสร็จภายใน ไตรมาส 3/69 โดยในระหว่างนี้บริษัททั้งสองจะดำเนินการให้เป็นไปตามกฎหมายและกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง รวมถึงกฎหมายแข่งขันทางการค้า

โดย สำนักข่าวอินโฟเควสท์ (29 เม.ย. 69)

สถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา
อาคาร ๖๐ พรรษา ราชสุดาสมภพ
สำนักพระราชวัง สนามเสือป่า
ถนนศรีอยุธยา เขตดุสิต กรุงเทพฯ 10300

Chitralada Technology Institute
Rajasudasambhava 60, Bureau of the Royal
Household Sanam Sueapa, Sri Ayutthaya Rd., Dusit, Bangkok 10300

“สภาพัฒน์” แนะรัฐบาลเดินหน้าแลนบริดจ์ ต้องทำเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษคู่ด้วย เพื่อเกิดประโยชน์ทางเศรษฐกิจมากที่สุด ชี้ช่องหากการลงทุนใช้งบสูงอาจเริ่มทำจากท่าเรือระนองก่อนเพื่อเปิดการขนส่งฝั่งอันดามัน และขยายไปครอบคลุมทั้งเฟส

ย้อนเส้นทาง ราเชน ศิลปะรายะ ก่อนลมการเมืองเปลี่ยนทิศ โดนเด้งพ้นอธิบดีกรมฝนหลวง

วันพุธ ที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2569, 17.37 น.

ผู้สื่อข่าวรายงานกรณีอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี และรมว.มหาดไทย สั่งการในที่ประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) เมื่อวันที่ 28 เม.ย. ให้ไปศึกษาการเดินหน้า “โครงการแลนด์บริดจ์” นั้น มีรายงานว่านายกรัฐมนตรีได้มอบหมายให้พิพัฒน์ รัชกิจประการ รองนายกรัฐมนตรีและรมว.คมนาคม ไปศึกษาความเป็นไปได้ ซึ่งมีผลการศึกษาอยู่แล้ว แต่ยังไม่ได้อัปเดต รวมถึงการไปรับฟังความคิดเห็นและให้ข้อมูลกับประชาชนในพื้นที่ ว่าโครงการแลนด์บริดจ์คืออะไร และมีความเห็นอย่างไร ก่อนนำกลับมาเสนอที่ประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.)

อย่างไรก็ตาม พรรคร่วมในรัฐบาล รวมถึงพรรคเพื่อไทยเองเห็นด้วยกับโครงการดังกล่าว แต่หัวใจหลักคือ ต้องศึกษาให้รอบคอบ ซึ่งการจะดำเนินโครงการต้องคำนึงถึง 3 ปัจจัยหลัก คือ

1. ผลการศึกษาความคิดเห็นและการมีส่วนร่วมของประชาชน
2. ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจและสังคม ว่ามีความคุ้มค่าหรือไม่
3. งบประมาณในการลงทุน ว่าจะนำมาจากแหล่งใด

ส่วนจะเสนอโครงการดังกล่าวต่อที่ประชุม ครม.สัญจรหรือไม่ ขึ้นอยู่กับเลขาธิการสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เนื่องจากเป็นผู้ตั้งเรื่องที่จะต้องเสนอโครงการเข้าสู่ที่ประชุม ครม.สัญจร

Skip to content

คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาฯ จัดพิธีสวมเสื้อกาวน์วิชาชีพ ให้กับนิสิตเภสัชศาสตร์ชั้นปีที่ 3 เป็นหมุดหมายสำคัญก่อนก้าวสู่การฝึกปฏิบัติงานวิชาชีพในสถานการณ์จริง เมื่อวันศุกร์ที่ 24 เมษายน 2569

การรับมอบเสื้อกาวน์วิชาชีพเปรียบเสมือนสัญลักษณ์แห่งความพร้อม ความรู้ และจรรยาบรรณในวิชาชีพการให้บริการด้านยาและสุขภาพแก่ประชาชนอย่างเต็มศักยภาพ รวมทั้งเป็นช่วงเวลาที่นิสิตตระหนักถึงบทบาทหน้าที่ ความรับผิดชอบ และความไว้วางใจที่สังคมมอบให้ในฐานะเภสัชกรในอนาคต

ในโอกาสนี้ คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาฯ ได้รับเกียรติจากนิสิตเก่าผู้ทรงคุณวุฒิที่ได้สร้างคุณประโยชน์ให้กับวงการเภสัชกรรมและประเทศกลับมาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของพิธีในการมอบเสื้อกาวน์ให้แก่นิสิตรุ่นน้อง การมีส่วนร่วมดังกล่าวไม่เพียงสะท้อนถึงความผูกพันอันแน่นแฟ้นระหว่างนิสิตเก่าและนิสิตปัจจุบัน แต่ยังเป็นการส่งต่อคุณค่า ประสบการณ์ และจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพจากรุ่นสู่รุ่นอย่างงดงาม เปรียบเสมือนการส่งไม้ต่อที่ไม่ได้มีแค่ความรู้ แต่มี “หัวใจของความเป็นเภสัชกรแห่งอนาคต”

จุฬาฯ สนับสนุนให้อาจารย์ทำงานวิจัย นับว่าเป็นสิ่งที่ดีมากต่อทั้งอาจารย์ นิสิต รวมถึงภาคประชาสังคม

รองศาสตราจารย์ ดร.สุชนา ชวนิชย์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย