Category: วัฒนธรรม

สนามสอบเด็ก แต่เป็นการแข่งขันของผู้ใหญ่ด้วย

การแข่งขันนี้ไม่ได้เป็นเพียงการแข่งขันของเด็กเท่านั้น แต่เป็นการแข่งขันของครอบครัวด้วย ผู้ปกครองจำนวนมากลงทุนทั้งเวลา เงิน และพลังงานมหาศาลเพื่อเพิ่มโอกาสให้ลูกของตน ไม่ว่าจะเป็นการเลือกโรงเรียนที่ดีที่สุด การส่งลูกไปเรียนพิเศษ หรือการสร้างเครือข่ายกับครูและโรงเรียน งานวิจัยหนึ่งถึงกับสรุปว่า “ความสำเร็จทางการศึกษาของเด็กมักสะท้อนถึงทรัพยากรทางเศรษฐกิจและสังคมของพ่อแม่” 

ในมุมมองของนักเศรษฐศาสตร์การศึกษา ปรากฏการณ์นี้ยังสามารถอธิบายได้ด้วยแนวคิดที่เรียกว่า “education arms race” หรือการแข่งขันสะสมทรัพยากรทางการศึกษา เมื่อครอบครัวหนึ่งลงทุนกับการศึกษามากขึ้น ครอบครัวอื่น ๆ ก็รู้สึกจำเป็นต้องลงทุนเพิ่มเช่นกัน เพราะหากไม่ทำ พวกเขาอาจเสียเปรียบในการแข่งขัน ผลลัพธ์คือการแข่งขันที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าหลายคนจะรู้ว่าระบบนี้สร้างความเครียดให้กับเด็กและครอบครัวก็ตาม

ประสบความสำเร็จ = กตัญญูต่อพ่อแม่

ในหลายครอบครัว การแข่งขันนี้ยังเชื่อมโยงกับความคาดหวังทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะในสังคมที่ให้ความสำคัญกับความกตัญญูหรือหน้าที่ต่อครอบครัว เด็กจำนวนมากรู้สึกว่าการเรียนให้ดีไม่ใช่เพียงเพื่ออนาคตของตนเอง แต่เพื่อช่วยให้ครอบครัวมีชีวิตที่ดีขึ้น นักเรียนบางคนกล่าวว่าการประสบความสำเร็จทางการศึกษาคือวิธีตอบแทนความเสียสละของพ่อแม่ และเป็นหนทางที่จะดูแลครอบครัวในอนาคต

แม้ในช่วงหลังจะเริ่มมีเสียงตั้งคำถามต่อระบบการแข่งขันทางการศึกษามากขึ้น แต่ในความเป็นจริง ระบบดังกล่าวยังคงดำรงอยู่ในหลายสังคมอย่างเหนียวแน่น เพราะมันไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของโรงเรียนหรือการเรียนเท่านั้น หากยังเชื่อมโยงกับโครงสร้างทางเศรษฐกิจและสังคมที่กว้างกว่านั้น เมื่อสังคมยังคงให้คุณค่าและผลตอบแทนสูงแก่ผู้ที่มีวุฒิการศึกษาจากสถาบันชั้นนำ โรงเรียนดังจึงยังคงถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของโอกาส ความสำเร็จ และสถานะทางสังคม

ตราบใดที่ความเชื่อนี้ยังคงอยู่ การแข่งขันเพื่อเข้าสู่สถาบันเหล่านี้ก็ยากที่จะจางหายไป ภาพของเด็กจำนวนมากที่ทุ่มเททุกอย่างกับการสอบแข่งขัน การแย่งชิงที่นั่งในโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยชื่อดัง การร้องไห้เมื่อความหวังพังทลาย หรือแม้แต่ความเครียดที่สะสมจนกลายเป็นภาวะซึมเศร้า จึงยังคงปรากฏให้เห็นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในสังคมสมัยใหม่

ที่มา researchgate 

ข่าวที่เกี่ยวข้อง 

• ยุคใหม่ ผู้ใหญ่ต้องกลับมาเรียนอีกครั้ง เทรนด์ใหม่ของคนทำงาน 
• ‘พู่กัน กันฏ์ระพี’ เด็กสาวเสียงมหัศจรรย์ กับฝันรันวงการ T-Pop ให้ล้ำกว่าเดิม 
• ปัดขวาเพื่ออนาคต วัยรุ่นจีนใช้ Tinder หางาน สู้วิกฤตว่างงาน

“กรุ๊ปเลือด” เกี่ยวกับความเครียดและสุขภาพจิต จริงไหม? เผยสิ่งที่งานวิจัยพบ และสิ่งที่ยังตอบไม่ได้

หลายคนอาจเคยได้ยินความเชื่อว่า “กรุ๊ปเลือดบอกนิสัย” หรือบางกรุ๊ปเลือดอาจมีแนวโน้มเครียดง่ายกว่าคนอื่น แนวคิดนี้ถูกพูดถึงมานานทั้งในวัฒนธรรมสมัยนิยมและในงานวิจัยด้านจิตวิทยา อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน นักวิจัยส่วนใหญ่เห็นตรงกันว่า ยังไม่มีข้อสรุปชัดเจนว่ากรุ๊ปเลือดสามารถกำหนดระดับความเครียดของมนุษย์ได้ แม้ว่าจะมีการศึกษาบางชิ้นที่พบความแตกต่างในกลุ่มตัวอย่างเฉพาะก็ตาม

งานวิจัยบางชิ้นพบความแตกต่างของความเครียดระหว่างกรุ๊ปเลือด

การศึกษาของ Arunima Chaudhuri และคณะ ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2016 ในวารสาร Saudi Journal of Sports Medicine ได้ศึกษานักศึกษาแพทย์ในอินเดียและเปรียบเทียบระดับความเครียดระหว่างกรุ๊ปเลือด ผลการศึกษารายงานว่า ในกลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา ผู้ที่มีกรุ๊ปเลือด O มีคะแนนความเครียดเฉลี่ยสูงกว่าผู้ที่มีกรุ๊ปเลือด A

อย่างไรก็ตาม ผู้วิจัยระบุว่าการศึกษานี้ทำในกลุ่มตัวอย่างเฉพาะ จึงไม่สามารถนำไปสรุปแทนประชากรทั่วไปได้ และยังจำเป็นต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมในกลุ่มตัวอย่างที่หลากหลายมากขึ้น

งานศึกษาด้านชีววิทยาพบความแตกต่างของการตอบสนองต่อความเครียด

อีกงานหนึ่งของ J.K. Neumann และคณะ ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1992 ในวารสาร Psychosomatic Medicine ได้ศึกษาการตอบสนองต่อความเครียดในผู้ชายสูงอายุ โดยตรวจวัดตัวชี้วัดทางชีววิทยาที่เกี่ยวข้องกับความเครียด ผลการศึกษาพบว่าผู้เข้าร่วมที่มีกรุ๊ปเลือด A และ O มีรูปแบบการตอบสนองต่อความเครียดที่แตกต่างกัน

อย่างไรก็ตาม การศึกษานี้มีจำนวนตัวอย่างค่อนข้างน้อย จึงถือเป็นหลักฐานเบื้องต้นที่ยังต้องการการศึกษาขนาดใหญ่เพิ่มเติม

งานวิจัยขนาดใหญ่บางชิ้นไม่พบความสัมพันธ์กับบุคลิกภาพ

ในทางตรงกันข้าม งานวิจัยของ Kazumasa Nawata ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลสำรวจขนาดใหญ่จากญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกามากกว่า 10,000 คน พบว่า ไม่พบความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างกรุ๊ปเลือดกับบุคลิกภาพ

ขณะที่งานวิจัยของ Shoko Tsuchimine และคณะ ซึ่งตีพิมพ์ในวารสาร PLOS ONE ปี 2015 ศึกษาคนอาสาสมัครชาวญี่ปุ่นกว่า 1,400 คน พบความเชื่อมโยงเพียงเล็กน้อยระหว่างยีนกรุ๊ปเลือด ABO กับลักษณะบุคลิกบางด้าน โดยผู้วิจัยระบุว่าผลลัพธ์ดังกล่าวควรตีความอย่างระมัดระวัง

สรุปจากหลักฐานวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน

จากงานวิจัยที่มีอยู่ในปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ยังไม่สามารถยืนยันได้ว่า กรุ๊ปเลือดมีผลโดยตรงต่อระดับความเครียดของมนุษย์ แม้ว่าบางการศึกษาจะพบความแตกต่างในกลุ่มตัวอย่างเฉพาะ แต่ผลลัพธ์โดยรวมยังไม่สอดคล้องกัน

ผู้เชี่ยวชาญจึงมองว่า ความเครียดของมนุษย์มีปัจจัยที่ซับซ้อนกว่า เช่น พันธุกรรม สภาพแวดล้อม ประสบการณ์ชีวิต การนอนหลับ และสุขภาพกาย มากกว่ากรุ๊ปเลือดเพียงอย่างเดียว

นักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่จึงมองว่า ความเครียดของมนุษย์เป็นผลจากหลายปัจจัยร่วมกัน มากกว่าจะอธิบายด้วยกรุ๊ปเลือดเพียงอย่างเดียว

• เลือดส่งผลต่อ IQ จริงหรือ ถ้าจัดอันดับ AB เกิดมาฉลาดที่สุด แล้วเด็กกรุ๊ปอะไรตรงกันข้าม?!
• ใช่คุณหรือเปล่า? คนเลือดกรุ๊ปใด มีโอกาส “เลือดออก” มากกว่า ในกรณีบาดเจ็บหรือผ่าตัด

อ้างอิง

1. Saudi Journal of Sports Medicine – Chaudhuri A. et al. (2016)
2. Psychosomatic Medicine – Neumann J.K. et al. (1992)
3. Nawata K. (2014)
4. PLOS ONE – Tsuchimine S. et al. (2015)

ระบบการคัดเลือกนักเรียนเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยของประเทศไทยในปัจจุบัน อยู่ภายใต้ระบบการคัดเลือกกลางบุคคลเข้าศึกษาต่อในสถาบันอุดมศึกษาของประเทศไทย (Thai University
Central Admission System) หรือ TCAS  โดยแบ่งออกเป็น 4 รอบ คือ 

1. Portfolio เน้นการพิจารณา ความสามารถพิเศษ กิจกรรม ผลงาน รางวัล หรือเกรดเฉลี่ย โดยไม่มีการสอบข้อเขียน 
2. Quota เน้นพื้นที่ เครือข่ายสถานศึกษา หรือความสามารถเฉพาะด้าน 
3. Admission ใช้คะแนนสอบกลาง
4. Direct Admission เป็นรอบสุดท้ายสำหรับสถาบันที่ยังมีที่นั่งคงเหลือ

สภาพัฒน์

และในทางปฏิบัติ รอบ Portfolio กำลังกลายเป็นช่องทางการรับสมัครหลัก ของมหาวิทยาลัยไทย
โดยสัดส่วนการรับสมัครเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก  21.5% ในปี 2561 เป็น  36.3% ในปี 2568 ขณะที่รูปแบบการรับสมัครอื่นมีแนวโน้มลดลงทั้งหมด และบางมหาวิทยาลัยเปิดรอบ Portfolio ซ้ำหลายรอบ

และถ้าเจาะไปที่ รอบ Portfolio มีข้อมูลจากรายงานภาวะสังคมไทยไตรมาส 4/2568 สภาพัฒน์ ระบุว่า  รอบ Portfolio กลายเป็นรูปแบบการคัดเลือกเข้าศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัยที่ช่วยให้สถาบันอุดมศึกษาได้ผู้สมัครที่มีศักยภาพ โดดเด่นและสอดคล้องกับความต้องการของสาขาวิชา

แต่ภายใต้การปั้น Portfolio การสะสมผลงานเหล่านั้น พบว่า  ระบบ Portfolio กลับมีแนวโน้มคัดเลือกคนเก่งที่มีต้นทุนสูง มากกว่าคนมีศักยภาพอย่างแท้จริง และอาจซ้ำเติมความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงโอกาสทางการศึกษาของเด็กไทยบางกลุ่ม โดยมองว่า รอบ Portfolio มีแนวโน้มคัดเลือกคนเก่งที่มีต้นทุนสูง มากกว่าคนมีศักยภาพอย่างแท้จริง ดังนี้ 

เกณฑ์การยื่น Portfolio สูงขึ้นและเฉพาะตัวมากขึ้น บางคณะที่เป็นคณะเฉพาะอย่าง คณะแพทยศาสตร์ และวิศวกรรมศาสตร์ มีการปรับเกณฑ์การรับสมัครที่เข้มข้น เฉพาะเจาะจงมากขึ้น เช่น ผู้สมัครต้องมีประสบการณ์จากโครงการหรือการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการ มีโครงงานวิจัยหรือผลงานในสาขาที่เกี่ยวข้อง และมีคะแนนสอบภาษาในระดับสูง เช่น IELTS ไม่น้อยกว่า 7.0 หรือ TOEFL (Internet-Based) ไม่น้อยกว่า 100 คะแนน ซึ่งเหมือนเป็นการผลักภาระไปที่ต้นทุนของผู้สมัคร ทั้งค่าใช้จ่าย เวลา และโอกาสในการสะสมผลงาน

ผู้สมัครจากครัวเรือนหรือโรงเรียนที่มีทรัพยากรสูงย่อมได้เปรียบในการเตรียมตัว ในทางกลับกันผู้สมัครจากบริบทที่มีทรัพยากรจำกัดต้องแบ่งเวลาและพลังงานไปกับภาระอื่น เช่น การทำงานช่วยครอบครัว หรือการเรียนในโรงเรียนที่มีคุณภาพเชิงโครงสร้างต่ำกว่า แม้ว่าผู้สมัครทั้งสองกลุ่ม จะมีศักยภาพใกล้เคียงกัน แต่ความเหลื่อมล้ำด้านทรัพยากรทำให้บางกลุ่มไม่สามารถแสดงศักยภาพนั้นออกมา ในรูปแบบที่ระบบการคัดเลือกมองเห็นได้อย่างเต็มที่

การจัดเตรียม Portfolio ส่งเสริมการสะสมผลงานเชิงปริมาณมากกว่าคุณภาพ นักเรียนบางส่วนถูกผลักดันให้เร่งทำกิจกรรมภายในระยะเวลาจำกัด  เช่น การทำโครงงานวิจัยร่วมกับอาจารย์มหาวิทยาลัยเพื่อให้มีชื่อในบทความวิชาการ ทั้งที่มีส่วนร่วมจำกัด การฝึกงานระยะสั้นในหน่วยงานที่มีชื่อเสียง เพื่อหนังสือรับรองมากกว่าการเรียนรู้จริง รวมถึงการเข้าค่ายโอลิมปิกวิชาการและการแข่งขันทางวิชาการจำนวนมากเพื่อสะสมเกียรติบัตร 

แนวโน้มดังกล่าวไม่เพียงบิดเบือนเป้าหมายของการเรียนรู้แต่ยังเปิดพื้นที่ให้เกิดการแสวงหาผลประโยชน์เชิงพาณิชย์ เช่น ค่ายเตรียมความพร้อมในการจัดทำแฟ้มสะสมผลงาน หรือบริการรับจ้างทำโครงงาน ส่งผลให้ความสามารถในการลงทุนถูกแปลงเป็นความได้เปรียบในการคัดเลือกและยิ่งตอกย้ำความเหลื่อมล้ำด้านโอกาสทางการศึกษา

โรงเรียนขนาดเล็กและโรงเรียนในพื้นที่ห่างไกลเสียเปรียบ ระบบ Portfolio จะเจอปัญหาการขาดแคลนครูและการโยกย้ายครูอยู่บ่อยครั้ง ทำให้การเรียนการสอนไม่ต่อเนื่อง และครูมีภาระงานสูงจนไม่สามารถดูแลหรือให้คำแนะนำเชิงลึกในการพัฒนาผลงานของนักเรียนได้อย่างเพียงพอ ในทางตรงกันข้าม โรงเรียนขนาดใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มโรงเรียนวิทยาศาสตร์ และโรงเรียนในสังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) สามารถจัดกิจกรรมเสริมได้อย่างเป็นระบบ

ซึ่งช่วยให้นักเรียนมีโอกาสสะสมผลงานที่สอดคล้องกับเกณฑ์การคัดเลือกโดยตรง ความแตกต่างดังกล่าวทำให้ศักยภาพของสถานศึกษาถูกถ่ายทอดไปเป็นความได้เปรียบของผู้เรียนในกระบวนการคัดเลือกผ่าน Portfolio

การสมัครรอบ Portfolio มีต้นทุนทางการเงินค่อนข้างสูงและอาจเป็นอุปสรรคสำคัญต่อเด็ก
จากครัวเรือนรายได้น้อย ในรอบ Portfolio  มีค่าธรรมเนียมการสมัครและการสอบสัมภาษณ์ในระดับสูง โดยบางคณะมีค่าใช้จ่ายรวมประมาณ 3,000 บาท 

นอกจากนี้ ผู้สมัครยังต้องแบกรับค่าใช้จ่ายอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น ค่าสอบวัดระดับภาษาอังกฤษ ซึ่งอาจสูงเกือบ 8,000 บาทต่อครั้ง ค่าสมัครเข้าค่ายหรือกิจกรรมเสริมที่บางโครงการมีค่าใช้จ่ายสูงหลักหมื่น ตลอดจน
ค่าใช้จ่ายแฝง เช่น ค่าหอพัก ค่าเดินทาง ค่าอุปกรณ์การเรียน

การคัดเลือกผ่าน Portfolio เผชิญปัญหาด้านคุณภาพและความน่าเชื่อถือของผลงานผู้สมัคร มีช่องโหว่ให้เกิดการ ทุจริต การแอบอ้างหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาใช้เป็นของตนเอง แม้การให้ข้อมูลเท็จหรือการจ้างทำ Portfolio เข้าข่ายการทุจริตและอาจมีความผิดทางกฎหมาย แต่ในทางปฏิบัติมหาวิทยาลัยจำนวนมากยังมีข้อจำกัดในการตรวจสอบรายละเอียด โดยเฉพาะในยุคที่ AI และเครื่องมือดิจิทัลทำให้การสร้าง ดัดแปลง หรือเลียนแบบผลงานทำได้ง่ายขึ้น

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเริ่มตระหนักถึงปัญหานี้ โดยในปี 2568 อว. ได้ประกาศนโยบายด้าน อุดมศึกษา ปี 2570 ขอความร่วมมือให้มหาวิทยาลัยปรับลดสัดส่วนการรับนักศึกษาผ่านรอบ Portfolio เท่าที่จำเป็น และร่วมกันพัฒนา Portfolio มาตรฐานกลาง ซึ่ง ทปอ. ได้เริ่มพัฒนาระบบ TCASFolio เป็นเครื่องมือจัดทำแฟ้มสะสมผลงานโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย และเปิดให้ทดลองใช้งานตั้งแต่เดือนตุลาคม 2568 

ที่มา สภาพัฒน์ 

สภาพัฒน์

          เบจิง สาวน้อยวัย 16 จบปริญญาตรีเกียรตินิยมอันดับ 2 สำเร็จ ส่องชีวิตทำอะไรลงไปบ้างถึงมีวันนี้ได้

ภาพจาก เฟซบุ๊ก PR Ramkhamhaeng University

8 มี.ค.2569 เพจ Fact Check-พรรคประชาชน โพสต์แถลงการณ์ยกระดับแนวทางของพรรคประชาชน ในการรับมือและต่อสู้กับข่าวปลอมและข่าวบิดเบือนอย่างเป็นระบบ ผ่านมาตรการทางการสื่อสาร และมาตรการทางกฎหมาย เนื้อหาระบุ

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา พรรคได้เผชิญความท้าทายมาอย่างต่อเนื่องจากกระบวนการสร้างข่าวปลอม ข้อมูลเท็จ ข่าวบิดเบือน และการใส่ร้ายป้ายสีที่สร้างความเสียหายต่อพรรคประชาชน – ที่ผ่านมา พรรคได้พยายามให้ข้อมูลที่ถูกต้อง ตักเตือนผู้กระทำไม่ให้กระทำอีก แต่หลายกรณีก็ไม่เป็นผลให้คนเหล่านั้นหยุดการกระทำดังกล่าว อันสะท้อนว่าเป็นการกระทำที่มีเจตนาในการสร้างความเข้าใจผิดและความเกลียดชังอย่างไม่ยุติธรรมต่อพรรคจากสิ่งที่ไม่เป็นความจริง

ที่ผ่านมา พรรคได้รับฟังถึงเสียงสะท้อนและข้อแนะนำจากประชาชนเกี่ยวกับผลกระทบและแนวทางในการรับมือกับปัญหาดังกล่าว โดยหลังจากนี้ พรรคจะดำเนินการยกระดับแนวทางการรับมือและต่อสู้กับข่าวปลอมและข่าวบิดเบือนอย่างเป็นระบบ ใน 2 มิติสำคัญ

1. ในมิติทางการสื่อสาร: พรรคจะตั้งทีมที่รับผิดชอบกับการจัดการกับข่าวปลอมอย่างเป็นทางการ เพื่อยกระดับการชี้แจงให้มีความรวดเร็วขึ้น เพื่อขยายการสื่อสารในเชิงช่องทางหรือแพลตฟอร์ม ขยายรูปแบบการสื่อสารเพื่อให้เข้าถึงประชาชนในวงกว้างมากขึ้น รวมถึงจัดทำระบบหรือเว็บไซต์ที่สะดวกต่อประชาชนในการค้นหาคำชี้แจงต่อข่าวปลอมหรือข่าวบิดเบือนในอดีตที่ถูกนำมาเผยแพร่ซ้ำ

2. ในมิติทางกฎหมาย: พรรคจะสงวนสิทธิในการปกป้องตนเอง โดยเฉพาะการดำเนินการทั้งในทางแพ่งและอาญากับผู้มีอิทธิพลทางความคิดหรือเครือข่ายต่างๆ ที่จงใจกล่าวหา ใส่ร้าย สร้างข้อมูลเท็จ บิดเบือนข้อมูล และกระทำซ้ำอย่างเป็นระบบหรือสม่ำเสมอ ในทางที่เสียหายต่อพรรคและบุคลากรของพรรค อย่างไรก็ตาม พรรคจะดำเนินการด้วยมาตรการทางกฎหมายดังกล่าวอย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบกับสภาพแวดล้อมที่สนับสนุนเสรีภาพในการแสดงออกของประชาชน ซึ่งเป็นสิทธิเสรีภาพที่ต้องได้รับการคุ้มครองในระบอบประชาธิปไตย

ในขั้นต้น พรรคได้รวบรวมและจะดำเนินคดีกับอย่างน้อย 3 แอคเคาท์ที่จงใจสร้างข่าวปลอม สร้างข้อมูลเท็จ และใส่ร้ายป้ายสีที่ทำให้พรรคประชาชนได้รับความเสียหาย ซึ่งรวมถึง: (1) ผู้มีอิทธิพลทางความคิดที่มีชื่อเสียงทางโลกออนไลน์ที่มีการนำเสนอข่าวบิดเบือนเกี่ยวกับพรรคประชาชนอย่างต่อเนื่องทาง Facebook (2) แอคเคาท์ X ที่กล่าวหาใส่ร้ายพรรคและบุคลากรของพรรคอย่างสม่ำเสมอมาเป็นเวลาหลายปี (3) นักเคลื่อนไหวทางการเมืองที่มีชื่อเสียง ซึ่งใส่ร้ายพรรคประชาชนอย่างรุนแรงด้วยการเผยแพร่ข้อมูลเท็จต่อสาธารณะ เกี่ยวกับปฏิบัติการข้อมูลข่าวสารซึ่งไม่เป็นความจริง
พรรคกำลังดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลและพยานหลักฐานในกรณีอื่นๆ เพื่อดำเนินการทางกฎหมายด้วยมาตรฐานเดียวกันต่อไป

วิจัยเผยอาหารแปรรูปขั้นสูง มีผลต่อสมองคล้ายการเสพติดยาสูบ เช็กสัญญาณเตือนและ 5 วิธีเลิกติดหวาน-มัน เพื่อสุขภาพที่ดีในระยะยาว

เคยสงสัยไหมว่าทำไมเราถึงหยุดกินมันฝรั่งทอดหรือขนมหวานไม่ได้? ผลวิจัยล่าสุดชี้เป้า “อาหารแปรรูปขั้นสูง” (Ultra-processed foods) อาจมีฤทธิ์เสพติดรุนแรงเทียบเท่ายาสูบ ส่งผลโดยตรงต่อสมองและระบบโดพามีน จนกลายเป็นภัยเงียบที่เลิกยากกว่าที่คิด

เมื่อ “อาหาร” กลายเป็น “สารเสพติด” 

การศึกษาใหม่ที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการด้านสุขภาพระดับโลกสร้างความตื่นตัวไปทั่วโลก เมื่อพบว่าอาหารแปรรูปขั้นสูง เช่น ขนมขบเคี้ยว น้ำอัดลม และอาหารแช่แข็ง ไม่ได้ส่งผลเสียแค่เรื่องสารอาหารต่ำเท่านั้น แต่ยังมีคุณลักษณะทางเคมีที่กระตุ้นให้เกิดภาวะ “เสพติดอาหาร” ได้อย่างรุนแรง

นักวิจัยระบุว่า ส่วนผสมของคาร์โบไฮเดรตเชิงเดี่ยวและไขมันที่ผ่านการปรุงแต่งในระดับสูง ส่งผลต่อสมองในลักษณะเดียวกับ “นิโคติน” ในยาสูบ ด้วยกลไกดังนี้

• ความเร็วในการดูดซึม: ร่างกายได้รับน้ำตาลและไขมันอย่างรวดเร็ว กระตุ้นความพึงพอใจทันที
• การหลั่งโดพามีน: สมองสั่งการให้มีความต้องการซ้ำๆ จนเกิดอาการ “ลงแดง” หากไม่ได้กิน
• การสูญเสียการควบคุม: ผู้บริโภคไม่สามารถหยุดกินได้แม้จะรู้ว่าส่งผลเสียต่อร่างกาย

เช็กสัญญาณเตือน คุณกำลัง “เสพติดอาหารแปรรูป” อยู่หรือไม่? 

หากคุณมีพฤติกรรมเหล่านี้บ่อยครั้ง อาจเป็นสัญญาณว่าร่างกายและสมองของคุณเริ่มตกเป็นเหยื่อของอาหารแปรรูปขั้นสูงเข้าให้แล้ว

• หยุดไม่ได้แม้จะอิ่ม: มีความต้องการกินต่อเนื่องจนหมดห่อ หรือกินจนแน่นท้องแต่ใจยังอยากเคี้ยวต่อ
• มีอาการ “ลงแดง”: เมื่อพยายามลดหรือเลิก จะรู้สึกหงุดหงิด ปวดหัว อ่อนเพลีย หรือไม่มีสมาธิ จนต้องกลับไปกินเพื่อให้รู้สึกดีขึ้น
• หมกมุ่นเกินจำเป็น: ใช้เวลาคิดถึงอาหารเหล่านั้นบ่อยๆ หรือพยายามออกไปซื้อมาทานแม้ในเวลาที่ไม่เหมาะสม
• กินเพื่อคลายเครียด: ใช้ความหวานและมันเป็นตัวช่วยลดความวิตกกังวล จนกลายเป็นนิสัยที่ขาดไม่ได้

อันตรายใกล้ตัว อาหารประเภทไหนเข้าข่าย Ultra-processed foods 

อาหารเหล่านี้มักผ่านกระบวนการทางอุตสาหกรรม มีสารกันเสีย สีผสมอาหาร และสารปรุงแต่งรสชาติมากมายที่คุณควรระวัง

• ไส้กรอก แฮม และเนื้อสัตว์แปรรูปที่มีสีสดผิดปกติ
• บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและอาหารแช่แข็งพร้อมทาน
• ซีเรียลรสหวานและขนมปังขาวที่เน้นการผลิตเชิงพาณิชย์
• น้ำอัดลมและเครื่องดื่มชูกำลัง

5 วิธีปรับพฤติกรรม กู้คืนสุขภาพให้พ้นจากวงจรเสพติด 

การจะเอาชนะกลไกสมองไม่ใช่เรื่องง่าย แต่สามารถทำได้ด้วยการวางแผนที่รัดกุม เช่น

• ใช้กฎ 80/20: เน้นกินอาหารธรรมชาติ (Whole Foods) 80% และอนุญาตให้มีอาหารแปรรูปได้ไม่เกิน 20% เพื่อลดความกดดัน
• อ่านฉลากให้เป็น: หลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์ที่มีสารปรุงแต่งเกิน 5 ชนิด หรือมีชื่อสารเคมีที่ไม่คุ้นเคย
• เติมโปรตีนและไฟเบอร์: การกินผักและโปรตีนคุณภาพดีจะช่วยให้อิ่มนานขึ้น และลดความอยากน้ำตาลระหว่างวัน
• ดื่มน้ำเปล่าแทนน้ำหวาน: บ่อยครั้งที่ร่างกายสับสนระหว่าง “ความหิว” กับ “ความกระหาย” การจิบน้ำเปล่าบ่อยๆ จะช่วยลดอาการกินจุกจิกได้
• นอนหลับให้เพียงพอ: การอดนอนส่งผลให้ฮอร์โมนความหิวพุ่งสูง และทำให้สมองโหยหาอาหารพลังงานสูงมากกว่าปกติ

การเสพติดอาหารแปรรูปขั้นสูงไม่ใช่แค่เรื่องของ “ใจไม่แข็งพอ” แต่เป็นเรื่องของกลไกทางชีวภาพที่ถูกออกแบบมาให้เราหยุดไม่ได้ การเริ่มต้นลด ละ เลิก และหันกลับมาหาอาหารจากธรรมชาติ (Real Food) จึงไม่ใช่แค่การลดน้ำหนัก แต่คือการกู้คืนระบบการทำงานของสมองและป้องกันโรคเรื้อรัง (NCDs) ในระยะยาว

ที่มา: Healthline, PubMed, The BMJ, Harvard Health

สำนักข่าวซินหัวรายงานว่า เจิ้งเป้ย รองหัวหน้าคณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปแห่งชาติจีน (NDRC) เปิดเผยในการแถลงข่าวว่าเป้าหมายการพัฒนาหลักของจีนช่วงปี 2026-2030 มากกว่าหนึ่งในสาม จะมุ่งเน้นแก้ปัญหาและความยากลำบากเร่งด่วนที่ประชาชนมีความกังวลมากที่สุด

ร่างแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติระยะ 5 ปี ฉบับที่ 15 (2026-2030) กำหนดเป้าหมายเพิ่มจำนวนปีการศึกษาเฉลี่ยของประชากรวัยทำงาน อายุขัยเฉลี่ย และจำนวนบุคลากรทางการแพทย์ต่อประชากร 1,000 คน เพื่อยกระดับมาตรฐานการศึกษาและสุขภาพของประชาชนอย่างเป็นรูปธรรม

เจิ้งกล่าวเสริมว่าจีนจะพยายามเพิ่มสัดส่วนเตียงพยาบาลในสถานดูแลผู้สูงอายุและจัดสรรให้มีบริการดูแลคุณภาพสูงสำหรับผู้สูงอายุมากขึ้น เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้สูงอายุที่มีภาวะทุพพลภาพด้านการใช้ชีวิตประจำวันและผู้ป่วยภาวะสมองเสื่อม

ด้านหลิวเต๋อชุน เจ้าหน้าที่คณะกรรมการฯ ที่รับผิดชอบด้านการพัฒนาสังคม กล่าวว่าร่างแผนพัฒนาฯ ยังเรียกร้องให้มีการปรับปรุงบริการดูแลเด็ก และเพิ่มอัตราการเข้าสถานรับเลี้ยงเด็กของเด็กอายุต่ำกว่า 3 ปีให้เพิ่มขึ้น 6 จุด นอกจากนี้ จีนจะขยายความคุ้มครองของประกันการคลอดบุตรและบังคับใช้การลาเพื่อเลี้ยงดูบุตรอย่างเต็มรูปแบบ เพื่อส่งเสริมให้เกิดสังคมที่เอื้อต่อการมีบุตรมากขึ้น

เป้าหมายการเติบโต ‘จีดีพีจีน’ ช่วงปี 2026-2030 รุกคืบสู่การพัฒนาคุณภาพสูง
เจิ้งเป้ย รองหัวหน้าคณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปแห่งชาติจีน (NDRC) เปิดเผยในการแถลงข่าวว่าเป้าหมายการเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศหรือจีดีพี (GDP) ที่กำหนดไว้ในร่างแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติระยะ 5 ปี ฉบับที่ 15 (2026-2030) สะท้อนทิศทางที่ชัดเจนในการมุ่งสู่การพัฒนาคุณภาพสูง โดยผสานข้อกำหนดเชิงปริมาณไว้ภายใต้กรอบเชิงคุณภาพ

ร่างแผนพัฒนาฯ เสนอให้รักษาอัตราการเติบโตของจีดีพีของจีนอยู่ในระดับที่เหมาะสมในช่วงระยะ 5 ปี และกำหนดอัตราการเติบโตรายปีตามสภาพความเป็นจริง ซึ่งจะวางรากฐานอันแข็งแกร่งสำหรับการบรรลุเป้าหมายเพิ่มจีดีพีต่อหัวขึ้นสองเท่าจากปี 2020 ภายในปี 2035 ทำให้จีนเป็นประเทศพัฒนาแล้วระดับปานกลาง

เจิ้งระบุว่าเป้าหมายการเติบโตทางเศรษฐกิจเป็นแนวทางให้ทุกฝ่ายมุ่งแสวงหาการเติบโตที่เป็นรูปธรรม เปิดพื้นที่สำหรับการปรับเปลี่ยนรูปแบบการพัฒนา ปรับเปลี่ยนโครงสร้าง และผลักดันการปฏิรูป รวมทั้งสนับสนุนการจ้างงานและการเติบโตของรายได้ในหมู่ประชาชน

เจิ้งกล่าวเพิ่มเติมว่าเป้าหมายนี้สะท้อนความคาดหวังการเติบโตของจีดีพีเฉลี่ยต่อปีในอีกสิบปีข้างหน้า และสอดคล้องกับแนวโน้มเชิงบวกในระยะยาวของการพัฒนาเศรษฐกิจจีน นอกจากนี้ เป้าหมายนี้ยังแสดงให้เห็นว่าจีนมุ่งหวังจะสร้างผลลัพธ์ที่ดียิ่งขึ้นจากการดำเนินงานจริงในช่วงแผนพัฒนาฯ เพื่อวางรากฐานที่มั่นคงยิ่งขึ้นสำหรับในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติระยะ 5 ปี ฉบับที่ 16 (2031-2035)

ศูนย์สำรวจความคิดเห็น “นิด้าโพล” หรือ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) เปิดเผยผลการสำรวจความคิดเห็นของประชาชนในหัวข้อ “จัดตั้งรัฐบาลใหม่ VS ปัญหาบัตรเลือกตั้ง” ซึ่งทำการสำรวจระหว่างวันที่ 2-4 มีนาคม 2569 โดยเก็บข้อมูลจากประชาชนที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป กระจายครอบคลุมทุกภูมิภาค ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ทั่วประเทศ รวมจำนวนทั้งสิ้น 1,310 หน่วยตัวอย่าง การสำรวจใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi-stage Sampling) โดยอาศัยความน่าจะเป็นจากบัญชีรายชื่อฐานข้อมูลตัวอย่างหลัก (Master Sample) ของนิด้าโพล และใช้วิธีการสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์ โดยกำหนดค่าความคลาดเคลื่อนไม่เกิน 0.05 ที่ระดับความเชื่อมั่น 97.0% 

สำหรับความคิดเห็นของประชาชนต่อประเด็นการจัดตั้งรัฐบาลใหม่และการฟ้องร้องต่อศาลกรณีการติดคิวอาร์โค้ดและบาร์โค้ดบนบัตรเลือกตั้งนั้น ผลการสำรวจพบว่าตัวอย่างส่วนใหญ่ 44.81% ระบุว่าไม่ควรรีบจัดตั้งรัฐบาลใหม่ แต่ควรรอจนกว่าศาลจะมีคำวินิจฉัยหรือตัดสินกรณีดังกล่าวให้ชัดเจนเสียก่อน รองลงมา 41.68% ระบุว่าควรรีบจัดตั้งรัฐบาลใหม่เพื่อให้ประเทศสามารถเดินหน้าต่อไปได้ ขณะที่ 13.20% ระบุว่าอย่างไรก็ได้ และมีเพียง 0.31% ที่ระบุว่าไม่ตอบหรือไม่สนใจ 

ในส่วนของความคิดเห็นเกี่ยวกับปัญหาการติดคิวอาร์โค้ดและบาร์โค้ดบนบัตรเลือกตั้งว่าจะนำไปสู่ความวุ่นวายทางการเมืองรอบใหม่หรือไม่ พบว่า ตัวอย่าง 36.56% ประเมินว่าจะไม่นำไปสู่ความวุ่นวายทางการเมืองใดๆ รองลงมา 34.20% มองว่าจะนำไปสู่ความวุ่นวายทางการเมืองรอบใหม่แต่เชื่อว่ารัฐบาลจะสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ ส่วนอีก 28.55% กังวลว่าจะนำไปสู่ความวุ่นวายทางการเมืองรอบใหม่ที่รัฐบาลไม่สามารถควบคุมได้ และมี 0.69% ที่ระบุว่าไม่ตอบหรือไม่สนใจ 

ท้ายที่สุด เมื่อสอบถามถึงความกังวลของประชาชนเกี่ยวกับการไปลงคะแนนเสียงเลือกตั้งเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ที่ผ่านมา ว่าคะแนนเสียงจะไม่เป็นความลับ ผลสำรวจชี้ว่าตัวอย่าง 47.64% ระบุว่าไม่กังวลเลย รองลงมา 19.08% ระบุว่าค่อนข้างกังวล ตามด้วย 18.55% ที่ระบุว่ากังวลมาก และ 14.27% ระบุว่าไม่ค่อยกังวล โดยมี 0.46% ที่ระบุว่าไม่ตอบหรือไม่สนใจ