Blog

นางกัณฑมาศ กฤตยานุกูล ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการใหญ่ สายงานการผลิต กลุ่มธุรกิจโรงกลั่นและการค้าน้ำมัน บริษัท บางจาก คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) เป็นผู้แทนบริษัท บางจากฯ มอบโล่ประกาศเกียรติคุณโรงเรียนอีโคสคูล (Eco-School) หรือ โรงเรียนสิ่งแวดล้อมศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน แก่ 11 โรงเรียนรอบโรงกลั่นน้ำมันบางจาก พระโขนง ที่เข้าร่วมโครงการ ณ โรงกลั่นน้ำมันบางจาก พระโขนง สุขุมวิท 64

ในงานนี้ได้รับเกียรติจาก รองศาสตราจารย์ ประสาน ตังสิกบุตร ที่ปรึกษาและวิทยากรประจำโครงการ โรงเรียนอีโคสคูล (Eco-School) นายพิชัย คงมา ผู้ช่วยผู้อำนวยการเขตพระโขนง นายสุรศักดิ์ บีดิน หัวหน้าฝ่ายการศึกษา สำนักงานเขตพระโขนง นายอนุสรณ์ มั่นสัณฐิติ หัวหน้าฝ่ายการศึกษา สำนักงานเขตบางนา นายเอกราช ขำมะโน ผู้อำนวยการกลุ่มงานสิ่งแวดล้อมศึกษา กรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม ผู้บริหารโรงเรียนและคณาจารย์ ร่วมงาน โดยมีโรงเรียนที่ได้รับการประเมินคุณภาพระดับดี (Gold) 4 โรงเรียน ได้แก่ โรงเรียนพูนสิน (เพชรสุขอุปถัมภ์) โรงเรียนวัดธรรมมงคล (หลวงพ่อวิริยังค์อุปถัมภ์) โรงเรียนรุ่งเรืองอุปถัมภ์ โรงเรียนผ่องพลอยอนุสรณ์ ส่วนโรงเรียนที่ได้รับการประเมินคุณภาพระดับกลาง (Silver) 4 โรงเรียน ได้แก่ โรงเรียนบางจาก (นาคเผื่อนอุปถัมภ์) โรงเรียนวัดบางนาใน (รื่น ศยามานนท์) โรงเรียนพระโขนงพิทยาลัย โรงเรียนวัดบางน้ำผึ้งนอก โรงเรียนที่ได้รับการประเมินคุณภาพระดับพื้นฐาน (Bronze) 1 โรงเรียน คือ โรงเรียนวัดบางนานอก และโรงเรียนที่ร่วมโครงการฯ 2 โรงเรียน ได้แก่ โรงเรียนบพิธวิทยา และโรงเรียนวัดบางน้ำผึ้งใน (กรุณานุยุตตาคาร)

โครงการโรงเรียนอีโคสคูล (Eco-School) เป็นความร่วมมือระหว่างบางจากฯ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สำนักงานเขตพระโขนง และบางนา เริ่มดำเนินงานกับโรงเรียนรอบโรงกลั่นบางจาก พระโขนง ตั้งแต่ปี 2563 โดยใช้แนวคิดพัฒนาโรงเรียนทั้งระบบ (Whole School Approach) เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนมีความรู้ ทักษะการคิดวิเคราะห์ ความรับผิดชอบ และใช้ชีวิตอย่างพอเพียง พร้อมเป็นพลเมืองที่ตระหนักและร่วมดูแลสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน โรงเรียนแต่ละแห่งนำปัญหาในพื้นที่มาพัฒนาเป็นโครงการสิ่งแวดล้อม เช่น การจัดการขยะ น้ำเสีย การลดการใช้สารเคมี การอนุรักษ์พื้นที่สีเขียว และการบริโภคที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ทำให้โรงเรียนเป็น “แบบอย่าง” และ “สังคมจำลอง” สำหรับนักเรียน ครู และบุคลากร ได้ร่วมปฏิบัติเป็นกิจวัตรประจำวัน ช่วยขับเคลื่อนการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทั้งในโรงเรียน ชุมชน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน นอกจากนี้ 11 โรงเรียนที่เข้าร่วมโครงการ ยังได้ร่วมเป็นจุดรับซื้อน้ำมันใช้แล้วจากการปรุงอาหารจากชุมชนรอบโรงเรียน เพื่อนำเข้าสู่กระบวนการผลิตน้ำมันเชื้อเพลิงอากาศยานยั่งยืน (SAF) ในโครงการ “Fry to Fly” ของบางจากฯ ด้วย

ความสามารถในการฟื้นตัวและรับมือของภาคธุรกิจครอบครัวในเวียดนาม ปี 2568

บริษัท PricewaterhouseCoopers (PwC) เวียดนามได้เผยแพร่ผลการสำรวจธุรกิจครอบครัวครั้งที่ 12 ประจำปี 2568 โดยการสำรวจปีดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาระดับโลก ที่มีธุรกิจครอบครัวเข้าร่วมทั้งหมด 1,325 แห่ง จาก 62 ประเทศ โดยมีผู้แทนจากเวียดนามจำนวน 32 แห่ง จากผลการสำรวจพบว่าร้อยละ 75 ของธุรกิจครอบครัวที่เข้าร่วมการสำรวจมียอดขายเติบโตในปีงบประมาณ 2567–2568  ที่ผ่านมา โดยในจำนวนนี้ ร้อยละ 41 ของธุรกิจครอบครัวเวียดนามมีอัตราการเติบโตตั้งแต่ร้อยละ 10 ขึ้นไป ในขณะที่มีเพียงร้อยละ 25 ของธุรกิจครอบครัวทั่วโลก       ที่ทำได้ในระดับเดียวกัน นอกจากนี้ ยังมีธุรกิจครอบครัวเวียดนามร้อยละ 31 ที่เข้าร่วมการสำรวจตั้งเป้าการเติบโตอย่างรวดเร็วและแข็งแกร่งในอีก 2 ปีข้างหน้า ขณะที่มีเพียงร้อยละ 16 ของธุรกิจครอบครัวทั่วโลกเท่านั้นที่ทำได้ในระดับเดียวกัน

ผลการสำรวจดังกล่าวยังระบุถึงปัจจัยสำคัญ 5 ประการที่ส่งผลกระทบต่อธุรกิจครอบครัวในปี 2568 โดยร้อยละ 69 ของธุรกิจครอบครัวในเวียดนามได้รับผลกระทบจากความผันผวนทางเศรษฐกิจ รวมถึงอัตราเงินเฟ้อและการหยุดชะงักของห่วงโซ่อุปทาน นอกจากนี้ ร้อยละ 66 ของธุรกิจครอบครัวได้รับผลกระทบจากเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) และ       การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมผู้บริโภค ขณะที่ร้อยละ 56 ได้รับผลกระทบจากความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์ และร้อยละ 47 ได้รับผลกระทบจากนโยบายด้านภาษี อย่างไรก็ตาม มีเพียงร้อยละ 25 ของธุรกิจครอบครัวในเวียดนามที่มีวิสัยทัศน์  เชิงกลยุทธ์ที่สอดคล้องกันในช่วง 5 ปีข้างหน้า ขณะเดียวกันมีร้อยละ 91 ของธุรกิจครอบครัวยอมรับว่าจำเป็นต้องมีความสามารถในการฟื้นตัวและรับมือของธุรกิจในระยะยาว (Long-term Business Resilience) ร้อยละ 72 ของธุรกิจครอบครัวเลือกที่  จะลงทุนในการนวัตกรรม (Innovation Investment) และร้อยละ 69 เลือกที่จะเพิ่มความเข้มข้น    ของการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัล (Digital Transformation) ดังนั้น เพื่อให้บรรลุการเติบโตและพัฒนาอย่างยั่งยืน ภาคธุรกิจครอบครัวจำเป็นต้องก้าวข้ามรูปแบบการดำเนินงานแบบดั้งเดิม จากการพึ่งพาศักยภาพในอดีตไปสู่การสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันเชิงรุก โดยเฉพาะในการปรับเปลี่ยนหลักการคิด ปัจจุบัน ร้อยละ 69 ธุรกิจครอบครัวเวียดนามยังมองว่าความได้เปรียบของตนมาจากประสิทธิภาพด้านต้นทุน (Cost Efficiencies) เป็นหลัก

แม้ว่าธุรกิจครอบครัวในเวียดนามจะมีวิสัยทัศน์เชิงกลยุทธ์ในระยะยาว แต่ในทางปฏิบัติ เมื่อเผชิญกับแรงกดดันจากปัจจัยดังกล่าว ธุรกิจครอบครัวส่วนใหญ่กลับมุ่งแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าในระยะสั้นและจำกัดความสามารถในการปรับตัวอย่างเหมาะสม ผลการสำรวจพบว่า ร้อยละ 44 ของธุรกิจครอบครัวยอมรับว่าจะดำเนินการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าอย่างรวดเร็วก็ต่อเมื่อพฤติกรรมผู้บริโภคเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด ขณะที่มีเพียงร้อยละ 9 ของธุรกิจครอบครัวที่สามารถคาดการณ์สถานการณ์ล่วงหน้าและปรับตัวได้ดี ผู้เชี่ยวชาญให้ความเห็นว่าความท้าทายหลักของธุรกิจครอบครัว            ในเวียดนามเกิดขึ้นจากปัจจัยภายในมากกว่าภายนอก โดยมีร้อยละ 41 ของธุรกิจครอบครัวที่มีสมาชิกในครอบครัวขาดความเชี่ยวชาญภายในองค์กร (Lack of Internal Expertise) และร้อยละ 38 ขาดความสอดคล้องระหว่างสมาชิกครอบครัวต่างรุ่น (Lack of Alignment Between Generations) นอกจากนี้ การดำเนินการปฏิรูปหรือการปรับกลไกการบริหารขั้นพื้นฐานภายในองค์กรยังอยู่ในระดับต่ำ โดยมีเพียงร้อยละ 34 ของธุรกิจครอบครัวที่ยอมให้ผู้เชี่ยวชาญอิสระหรือคนภายนอกที่ไม่ใช่สมาชิกครอบครัวเข้าร่วมคณะกรรมการบริหาร และมีเพียงร้อยละ 31 ที่ยอมรับการปรับโครงสร้างคณะกรรมการบริษัท

ธุรกิจครอบครัวในเวียดนามร้อยละ 94 ยังให้ความสำคัญกับการปกป้องกิจการของครอบครัวและมองว่าทรัพย์สิน   ซึ่งสูงกว่าร้อยละ 78 ธุรกิจครอบครัวทั่วโลกและมีร้อยละ 81 ที่ต้องการรักษามรดกตกทอดของครอบครัวไว้ สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นถึงความมุ่งมั่นในการอนุรักษ์และสืบสานคุณค่าที่สืบทอดมาจากรุ่นก่อน รวมทั้งแสดงถึงความผูกพันลึกซึ้งในการคงไว้ประเพณี อย่างไรก็ตาม ธุรกิจครอบครัวในเวียดนามให้ความสำคัญต่อชื่อเสียงทางธุรกิจไม่มากนัก โดยมีเพียงร้อยละ 62 ของธุรกิจครอบครัวที่เข้าร่วมการสำรวจยอมรับถึงความสำคัญของชื่อเสียง ซึ่งต่ำกว่าร้อยละ 78 ธุรกิจครอบครัวทั่วโลก   สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงระดับความเชื่อมั่นของธุรกิจครอบครัวในเวียดนามที่ยังไม่สูง เนื่องจากความกังวลเรื่องจริยธรรมในการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทาน โดยมีร้อยละ 50 ของธุรกิจครอบครัวที่ยอมรับเรื่องนี้ สูงกว่าทั่วโลกถึงเท่าตัว นอกจากนี้ ในด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืน ผลการสำรวจชี้ให้เห็นว่าธุรกิจครอบครัวในเวียดนามมีมุมมองที่ขัดแย้งกัน โดยร้อยละ 41 มองว่าการพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็นทั้งแรงขับเคลื่อนสำคัญและโอกาสในการสร้างแบรนด์สินค้า ในขณะที่ธุรกิจครอบครัวอีกกลุ่มหนึ่งกลับมองว่าควรมีแค่บทบาทในสนับสนุนเท่านั้น สะท้อนถึงความลังเลในปฏิบัติตามหลักการคิด ESG (Environmental–Social–Governance)

นางสาว Luong Thi Anh Tuyet ผู้อำนวยการฝ่ายบริการธุรกิจเอกชน บริษัท PwC เวียดนาม ระบุว่าท่ามกลางกระแสปัญญาประดิษฐ์ (AI) การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และการเปลี่ยนแปลงทางภูมิรัฐศาสตร์โลกส่งผลให้แรงขับเคลื่อนการเติบโตทางธุรกิจแบบดั้งเดิมมีประสิทธิภาพลดลง อย่างไรก็ตาม เศรษฐกิจเวียดนามยังคงรักษาความแข็งแกร่งได้อย่างมีนัยสำคัญ อันเป็นผลจากการปรับปรุงโครงสร้างภาครัฐ และส่งเหล่านี้ได้สร้างโอกาสใหม่ให้แก่ภาคธุรกิจครอบครัวในเวียดนาม ดังนั้น การพัฒนาในระยะยาวของธุรกิจครอบครัวจึงขึ้นอยู่กับการผสานระหว่างชื่อเสียง เป้าหมายเชิงกลยุทธ์ และแหล่งเงินทุนในระยะยาว โดยมุ่งเน้นความยืดหยุ่นและความเป็นมืออาชีพในการบริหารกิจการ เพื่อไม่เพียงปกป้องมรดกของครอบครัวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการเสริมสร้างบทบาทและขยายอิทธิพลทางเศรษฐกิจภายในประเทศเวียดนามและในต่างประเทศด้วย

(จาก https://vneconomy.vn/)

ข้อคิดเห็น สคต

จากผลการสำรวจธุรกิจครอบครัวครั้งที่ 12 ของบริษัท PwC เวียดนาม ธุรกิจครอบครัว (Family Business) หมายถึงบริษัทที่สิทธิความเป็นเจ้าของและสิทธิในการบริหารจัดการถูกรวมไว้ในตัวผู้ประกอบการหรือสมาชิกในครอบครัว และ    มีการถือหุ้นอย่างน้อยร้อยละ 50 ของบริษัท และบุคคลเหล่านี้ต้องมีส่วนร่วมในการบริหารงานของบริษัท ผลการสำรวจครั้งนี้ไม่เพียงแต่ชี้ให้เห็นมุมมองใหม่เกี่ยวกับสภาพแวดล้อมทางธุรกิจในเวียดนามสำหรับผู้ประกอบการด้านการค้าเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงโอกาสและความท้าทายในการส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ โดยเฉพาะผู้ส่งออกสินค้าจากต่างประเทศต่างๆ ไปยังเวียดนามให้เกิดความเข้าใจในลักษณะเฉพาะของผู้ประกอบการเวียดนามที่มีธุรกิจในลักษณะธุรกิจครอบครัว       จากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติเวียดนาม (General Statistics Office: GSO) ดัชนีราคาผู้บริโภคของเวียดนามในช่วง 9 เดือนแรกของปี 2568 เพิ่มขึ้นร้อยละ 3.27 และอัตราเงินเฟ้อพื้นฐานเพิ่มขึ้นร้อยละ 3.19 เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปี 2567 และการที่ร้อยละ 75 ธุรกิจครอบครัวเวียดนามที่เข้าร่วมการสำรวจมียอดขายเติบโตในปีงบประมาณ 2567–2568 สะท้อนให้เห็นถึงกำลังซื้อภายในประเทศยังคงแข็งแรงและมีเสถียรภาพ ซึ่งช่วยสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการนำเข้าวัตถุดิบ สินค้า และบริการจากประเทศต่างๆ

อย่างไรก็ตาม ภายใต้ผลกระทบจากนโยบายด้านภาษี กระแสการพัฒนาเทคโนโลยีใหม่และพฤติกรรมผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง ธุรกิจครอบครัวเวียดนามมักให้ความสำคัญกับการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าอย่างรวดเร็ว มากกว่าการวางแผนคาดการณ์และปรับตัวเชิงรุกต่อสถานการณ์ในระยะยาว ส่งผลให้ผู้ส่งออกจากประเทศต่างๆ อาจเผชิญ   ความท้าทายในการเจาะตลาดด้วยสินค้าใหม่หรือสินค้านวัตกรรม เนื่องจากธุรกิจครอบครัวในเวียดนามอาจยังขาดความพร้อมในการขยายหมวดหมู่สินค้านำเข้าหรือทดลองสินค้าใหม่จากคู่ค้าต่างประเทศเพื่อรองรับกระแสความนิยมหรือมาตรฐานที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

เปิดประวัติ “สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์” ลงสนามการเมืองเต็มตัวในนามพรรคไทยก้าวใหม่ นั่งเป็นแคนดิเดตนายกฯ เอง เรือธงนโยบาย ผลักดันเรื่องการศึกษา

วันที่ 17 ธันวาคม 2568 เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าวันเลือกตั้งพร้อมกันทั่วประเทศ คือวันอาทิตย์ที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 ทำให้หลายพรรคการเมืองเริ่มเคลื่อนไหวอย่างคึกคัก ส่วนพรรคน้องใหม่อย่างพรรคไทยก้าวใหม่ ของดร.เอ้ สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์ ก็เดินหน้าทยอยออกแคมเปญและวางตัวผู้สมัครของพรรคอย่างต่อเนื่อง ทำงานเชิงรุกในการขอคะแนนทั้งในประเทศและต่างประเทศ โดยมีคุณหญิงกัลยา โสภณพนิช อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ มาร่วมทัพ คอยเป็นลมใต้ปีกให้ด้วย ขณะที่นโยบายเน้นจุดขายเรื่องการศึกษาเป็นหลัก

ประวัติ “เอ้ สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์”

สำหรับ นายสุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์ หรือ ดร.เอ้ เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน 2515 ปัจจุบันอายุ 53 ปี สมรสครั้งที่ 2 กับ นางสวิตา สุวรรณสวัสดิ์ แจ้งว่ามีบุตรรวม 3 คน รวมกับของภรรยาเก่า (เกล็ดดาว สัตย์เจริญ อาจารย์ประจำวิชา ภาควิชาวิศวกรรมไอโอทีและสารสนเทศ) 1 คน มีอาชีพเป็นวิศวกร นักวิชาการ และอาจารย์ โด่งดังจากฉายา “พี่เอ้ ลาดกระบัง” เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งอธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ด้วยการเนียนปลอมตัวไปเป็นรุ่นน้องปีหนึ่ง กระโดดขึ้นเวทีไปเป็นแร็ปเปอร์โชว์ร้องเพลงบนเวทีปฐมนิเทศ และเป็นวาทยากร ผู้ควบคุมวงดนตรี ในงานพิธีรับปริญญาของสถาบัน ทำให้เป็นอธิการบดีที่มีภาพลักษณ์เข้าถึงนักศึกษา จับต้องและสัมผัสได้ง่าย

เส้นทางการเมือง “เอ้ สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์”

นายสุชัชวีร์ เข้าสู่เส้นทางการเมืองครั้งแรกในปี 2565 โดยการถูกทาบทามให้ลงสมัครผู้ว่ากรุงเทพมหานคร ในนามสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เพื่อแข่งกับนายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ แต่ก็ถูกสกัดดาวรุ่งทันที โดนยื่นตรวจสอบบัญชีทรัพย์สิน ที่พบว่าร่ำรวยผิดปกติ แต่นายสุชัชวีร์ ชี้แจงว่าเป็นของภรรยา ที่มีตำแหน่งเป็นประธานกรรมการบริหารบริษัท เอ็มเอสซี อินเตอร์เนชั่นแนล ลอว์ ออฟฟิศ จำกัด

ผลการเลือกตั้งแม้จะได้คะแนนมาเป็นลำดับที่ 2 แต่คะแนนก็ทิ้งห่างจากนายชัชชาติ ในลำดับที่ 1 กว่า 1.1 ล้านเสียง แม้ไม่ชนะการเลือกตั้ง แต่นายสุชัชวีร์ ยังมีบทบาทที่สำคัญในพรรคประชาธิปัตย์ ถูกแต่งตั้งให้นั่งในตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค และเป็นประธานคณะทำงานด้านนโยบายของพรรคในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร พร้อมทั้งถูกเสนอชื่อให้เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ในลำดับที่ 12 ของพรรค แต่การเลือกตั้งในปี 2566 พรรคประชาธิปัตย์ ได้ สส.บัญชีรายชื่อมาเพียง 3 เก้าอี้ ทำให้ไม่ได้เป็น สส.

จนเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2568 นายสุชัชวีร์ ได้ตัดสินใจยื่นจดหมายลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ทุกตำแหน่ง พร้อมยอมรับว่าจะไปตั้งพรรคไทยก้าวใหม่ ที่เน้นนโยบายด้านการศึกษา

ชีวิตการทำงาน “เอ้ สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์”

นายสุชัชวีร์ เคยเป็นอาจารย์ประจำสาขาวิศวกรรมโยธาที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง จากนั้นได้เป็นศาสตราจารย์ด้านวิศวกรรมโยธา และขึ้นเป็นคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่สถาบันดังกล่าว

นอกจากนี้ นายสุชัชวีร์ยังเคยเป็นอดีตนายกสภาวิศวกร อดีตประธานสมาคมสถาบันอุดมศึกษาแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อดีตนายกวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์, อดีตประธานที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย, อดีตประธานกรรมการการเคหะแห่งชาติ และปัจจุบันยังเป็นประธานมูลนิธิโรงพยาบาลพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหาร ในพระสังฆราชูปถัมภ์ด้วย

งานวิจัยใหม่สร้างความกังวลให้กับนักอนุรักษ์และนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลก เมื่อพบว่าธารน้ำแข็งหายไปในแต่ละปี อาจเพิ่มเป็น 2,000–4,000 แห่ง ภายในกลางศตวรรษนี้ หากอุณหภูมิโลกยังเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง

การศึกษาที่เผยแพร่ในวารสาร Nature Climate Change ระบุชัดว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ กำลังเร่งให้ธารน้ำแข็งละลายในอัตราที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์มนุษย์ โดยนักวิจัยอธิบายว่า หากโลกสามารถจำกัดภาวะโลกร้อนให้อยู่ที่ ไม่เกิน 1.5 องศาเซลเซียส ตามเป้าหมายความตกลงปารีส จะยังรักษาธารน้ำแข็งได้ราว 50% ของจำนวนทั้งหมดในปัจจุบัน

แต่ในสถานการณ์เลวร้าย หากโลกร้อนขึ้นถึง 4 องศาเซลเซียส ธารน้ำแข็งเกือบทั้งหมดจะหายไป เหลือเพียงราว 18,000 แห่งทั่วโลก

โดยตัวเลขจากการศึกษาพบว่าโลกสูญเสียน้ำแข็งจากธารน้ำแข็งบนภูเขามากกว่า 7 ล้านล้านตัน ตั้งแต่ปี 2000 ขณะที่ในปี 2023 ปีเดียว มีการสูญเสียธารน้ำแข็งกว่า 600,000 ล้านตัน โดยธารน้ำแข็งละลายเร็วที่สุดในอลาสกา และยุโรปตอนกลาง เช่น เทือกเขาแอลป์ ขณะที่มวลน้ำแข็งจากแผ่นน้ำแข็งขั้วโลก ลดลงมากกว่ายุคปี 1990 ถึง 4 เท่า

โดยนักวิทยาศาสตร์เตือนว่า การหายไปของธารน้ำแข็งจะกระทบต่อแหล่งน้ำจืดของประชากรหลายร้อยล้านคน และทำให้ระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง นำไปสู่ความเสี่ยงน้ำท่วมพื้นที่ชายฝั่ง และอาจต้องอพยพประชากรครั้งใหญ่ในอนาคต

ขณะเดียวกันธารน้ำแข็งยังทำหน้าที่เป็นแคปซูลเวลาทางสภาพภูมิอากาศ ที่เก็บข้อมูลโลกย้อนหลังหลายพันปี ตั้งแต่ปริมาณฝน การปะทุของภูเขาไฟ ไปจนถึงยุคอุตสาหกรรม ซึ่งหากธารน้ำแข็งละลายจนปนเปื้อน ข้อมูลเหล่านี้อาจสูญหายไปตลอดกาล ดังนั้นการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างเร่งด่วน คือกุญแจสำคัญในการชะลอการสูญเสียธารน้ำแข็ง และรักษาสมดุลของโลกใบนี้ไว้ให้คนรุ่นต่อไป.

ที่มา : AP 

คลิกอ่านข่าวเกี่ยวกับ ธารน้ำแข็ง