Blog

การเปลี่ยนแปลงของห่วงโซ่อุปทานโลก การแข่งขันด้านเทคโนโลยี และการกระจายฐานการผลิตเพื่อลดความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์ กำลังเปิดโอกาสการลงทุนระลอกใหม่ให้อาเซียน และ “ประเทศไทย” กำลังเป็นหนึ่งในจุดหมายที่ได้รับความสนใจมากขึ้น สะท้อนจากคำขอรับการส่งเสริมการลงทุนในปี 2025 ที่มีมูลค่าสูงสุดเป็นประวัติการณ์ถึง 1.88 ล้านล้านบาท เพิ่มขึ้น 67% จากปีก่อน ในจำนวนนี้เป็นการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) 1.36 ล้านล้านบาท เพิ่มขึ้น 66%

เวทีการประชุม “ASEAN Conference 2026” ที่สิงคโปร์ ฉายภาพเศรษฐกิจไทยท่ามกลางการจัดระเบียบห่วงโซ่อุปทานโลกครั้งใหม่ FDI กำลังเปลี่ยนจากฐานผลิตเดิมสู่อุตสาหกรรมมูลค่าสูง ภาคธุรกิจชี้โรงงานกำลังรับคลื่นลงทุนใหม่จนพื้นที่เช่าเกือบเต็ม 99% โจทย์ต่อไปไม่ใช่แค่ดึงดาต้าเซ็นเตอร์เข้าไทย แต่ต้องสร้างอีโคซิสเต็มของ “นิวอีโคโนมี” พร้อมดันธุรกิจไทยเข้า “ห่วงโซ่คุณค่า” ใหม่ให้ได้

ริชาร์ด มาโลนี่ย์ กรรมการผู้จัดการใหญ่ ธนาคารยูโอบี ประเทศไทย ระบุว่า ห่วงโซ่อุปทานโลกกำลังถูกออกแบบใหม่เพื่อเพิ่มความยืดหยุ่น เทคโนโลยีกำลังยกระดับมาตรฐานด้านผลิตภาพ และบริษัทต่างๆ กำลังมองหาตลาดที่มีความชัดเจน มีขีดความสามารถ และความเชื่อมั่นในการดำเนินธุรกิจ ซึ่งประเทศไทยเข้าสู่การแข่งขันครั้งนี้ด้วยจุดเด่นทำเลที่ตั้งใจกลางอาเซียน ฐานการผลิต คลัสเตอร์อุตสาหกรรม และโครงสร้างพื้นฐานที่ได้รับการพัฒนามาแล้วอย่างต่อเนื่อง

โอกาสที่อยู่ตรงหน้าของไทยจึงมีความชัดเจน นั่นคือการยกระดับบทบาทจาก “ฐานการผลิต” ไปสู่ “แพลตฟอร์มการเติบโตระดับภูมิภาค” โดยมีพื้นที่เศรษฐกิจเชิงยุทธศาสตร์อย่าง “เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก” (EEC) เป็นส่วนสำคัญในการรองรับอุตสาหกรรมมูลค่าสูง และเชื่อมโยงโครงสร้างพื้นฐาน เทคโนโลยี โลจิสติกส์ และบุคลากรเข้าด้วยกัน

“เราเห็น FDI จำนวนมากกำลังไหลเข้าประเทศไทย และสิ่งที่น่าตื่นเต้นเป็นพิเศษคือ FDI จำนวนมากเหล่านี้อยู่ในอุตสาหกรรมใหม่ ไม่ว่าจะเป็นดาต้าเซ็นเตอร์ เซมิคอนดักเตอร์ อิเล็กทรอนิกส์ขั้นสูง อีวี และพลังงานหมุนเวียน” มาโลนี่ย์กล่าวในการให้สัมภาษณ์พิเศษ 

“สำหรับภาคธุรกิจ โอกาสไม่ได้อยู่แค่การเป็นซัพพลายเออร์ แต่ต้องขยับขึ้นไปในห่วงโซ่มูลค่า และก้าวขึ้นไปเป็นพันธมิตรที่ได้รับความไว้วางใจและเป็นส่วนสำคัญของบริษัทใหม่ๆ รวมถึงอีโคซิสเต็มใหม่ที่กำลังเกิดขึ้น” 

มาโลนี่ย์ระบุว่า สัญญาณการปรับตัวเริ่มเห็นได้ในภาคธุรกิจไทย โดยผลสำรวจของ UOB พบว่า 73% ของเอสเอ็มอีไทยกำลังมองถึงการนำ AI และ Digital Transformation มาใช้ เพื่อเพิ่มผลิตภาพและประสิทธิภาพในการดำเนินธุรกิจ ขณะที่อีกโจทย์สำคัญคือการยกระดับมาตรฐานด้านความยั่งยืน ซึ่งกำลังกลายเป็นเงื่อนไขสำคัญในการเข้าไปอยู่ในห่วงโซ่อุปทานของบริษัทข้ามชาติ

การแข่งขันในระยะต่อไป จึงขึ้นอยู่กับความสามารถของไทยในการเปลี่ยนรากฐานเหล่านี้ให้เป็นความได้เปรียบในการทำให้เป็นรูปธรรมออกมาจริงๆ โดยภาครัฐและเอกชนต้องทำงานร่วมกันเพื่อเปลี่ยนความสนใจของนักลงทุนให้เป็น “การลงทุน” และเปลี่ยนการลงทุนให้ไปสู่ “การขยายธุรกิจ” ได้จริง

EEC วางดาต้าเซ็นเตอร์ จุดเริ่มเศรษฐกิจขั้นสูง

ดร.จุฬา สุขมานพ เลขาธิการคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) มองว่า การพัฒนา EEC ในวันนี้เปรียบได้กับ “การพัฒนาประเทศระยะที่สอง” หลังจากไทยใช้เวลาราว 40 ปีพัฒนาพื้นที่อีสเทิร์นซีบอร์ด จนกลายเป็นฐานสำคัญของภาคการผลิตและอุตสาหกรรมปิโตรเคมี แต่การพัฒนาในระยะใหม่กำลังเปลี่ยนไปสู่อุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูงและกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากขึ้น ใน 5 คลัสเตอร์หลัก ได้แก่ การแพทย์และสุขภาพ ดิจิทัล ยานยนต์ เศรษฐกิจสีเขียวหรือ BCG และภาคบริการ 

ดร.จุฬาระบุในการให้สัมภาษณ์เพิ่มเติมว่า การดึงการลงทุนเข้ามาใน EEC จึงไม่ใช่เพียงเรื่องของปริมาณ FDI แต่ต้องพิจารณาว่าแต่ละอุตสาหกรรมมีห่วงโซ่อุปทานอย่างไร ไทยมีส่วนใดอยู่แล้ว และยังขาดส่วนใด เพื่อดึงการลงทุนเข้ามาเติมเต็มและสร้างอีโคซิสเต็มของอุตสาหกรรมนั้นให้เกิดขึ้น

หนึ่งในตัวอย่างที่เห็นชัดที่สุดคือ “ดาต้าเซ็นเตอร์” ซึ่งกำลังมีการลงทุนจำนวนมากเข้ามาในประเทศไทย ทว่าในมุมของ EEC ดาต้าเซ็นเตอร์ไม่ใช่ปลายทางของการลงทุน แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างเศรษฐกิจเทคโนโลยีขั้นสูงให้เกิดขึ้นในประเทศ

ดร.จุฬาเปรียบดาต้าเซ็นเตอร์เป็นเสมือน “ฮาร์ดแวร์” สำหรับรองรับ AI และเมื่อโครงสร้างพื้นฐานดังกล่าวเกิดขึ้น ก็จะสร้างความต้องการต่อเนื่องไปยังอุตสาหกรรมอื่น ตั้งแต่เซมิคอนดักเตอร์และชิป ไปจนถึง AI Solutions ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ต่อในภาคยานยนต์ การแพทย์ และอุตสาหกรรมอื่นๆ

“เราต้องการดึงดาต้าเซ็นเตอร์เข้ามา เพื่อสร้างเศรษฐกิจไฮเทคให้เกิดขึ้นในประเทศไทย” ดร.จุฬากล่าว

อย่างไรก็ตาม การเข้ามาของดาต้าเซ็นเตอร์พร้อมกันจำนวนมากนำมาซึ่งความต้องการใช้ไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งไม่ควรปล่อยให้การลงทุนเหล่านี้เข้ามาแย่งใช้ไฟฟ้าจากระบบเดิมเพียงอย่างเดียว 

หนึ่งในแนวทางสำคัญคือ Direct PPA ซึ่งเปิดให้ผู้ใช้ไฟฟ้ารายใหญ่สามารถซื้อไฟฟ้าจากผู้ผลิตได้โดยตรง โดย EEC เตรียมใช้พื้นที่เป็น “Sandbox” ทดลองเปิดตลาดไฟฟ้ารูปแบบใหม่ สำหรับดาต้าเซ็นเตอร์ เปิดให้ภาคเอกชนเข้ามามีส่วนร่วม และใช้กลไกของ EEC ช่วยให้การออกใบอนุญาตที่เกี่ยวข้องสามารถดำเนินการได้รวดเร็วขึ้น แนวทางดังกล่าวจะดำเนินควบคู่กับการพัฒนาโครงข่ายไฟฟ้าสำหรับพลังงานหมุนเวียน (RE Power Grid) 

ดร.จุฬามองว่า ความต้องการไฟฟ้าปริมาณมหาศาลจากดาต้าเซ็นเตอร์ไม่ได้สร้างเพียงแค่แรงกดดันต่อระบบพลังงาน แต่ยังสามารถสร้าง “ตลาดใหม่” และดึงให้เกิดการลงทุนด้านพลังงานหมุนเวียนเพิ่มขึ้นตามมา ขณะที่ Sandbox ใน EEC จะเป็นพื้นที่ทดสอบว่าโมเดลตลาดไฟฟ้ารูปแบบใหม่นี้สามารถใช้งานได้จริงเพียงใด ภายใน 1-2 เดือนข้างหน้า หากโมเดลดังกล่าวได้ผล ก็อาจนำไปใช้เป็นต้นแบบเพื่อขยายผลต่อไป

จับโอกาส ‘อีโคซิสเต็มอาเซียน’

ท่ามกลางการปรับโครงสร้างห่วงโซ่อุปทานโลกครั้งใหญ่ ประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจบนเวทีเสวนาคือ โอกาสของบริษัทที่ต้องการขยายธุรกิจในภูมิภาคอาเซียนอยู่ตรงไหน และประเทศไทยกับสิงคโปร์จะสามารถนำจุดแข็งที่แตกต่างกันมาเชื่อมต่อ เพื่อสร้างโอกาสร่วมกันในอีโคซิสเต็มของอาเซียนได้อย่างไร

เกษมสิทธิ์ ปฐมศักดิ์ รองประธานกรรมการหอการค้าไทย และประธานกิตติมศักดิ์คณะกรรมการแห่งชาติ ICC Thailand มองว่า ท่ามกลางความผันผวนของการค้าโลก ไม่มีประเทศใดสามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงได้เพียงลำพัง ภาครัฐและเอกชนจำเป็นต้องแบ่งปันข้อมูลและทำงานร่วมกัน ขณะที่ในระดับภูมิภาค ไทย สิงคโปร์ และประเทศอาเซียนควรส่งเสียงไปในทิศทางเดียวกัน เพื่อเพิ่มอำนาจต่อรองในการเจรจาการค้ากับประเทศเศรษฐกิจขนาดใหญ่

ลิม ฮัว เตียง ประธานเจ้าหน้าที่บริหารประจำประเทศไทยและตลาดเกิดใหม่ในเอเชีย บริษัท Frasers Property กล่าวว่า บริษัทดำเนินธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในอุตสาหกรรมและโลจิสติกส์ในประเทศไทยมาประมาณ 30 ปี ปัจจุบันบริหารพื้นที่โรงงานและคลังสินค้าประมาณ 3.6 ล้านตารางเมตร สิ่งที่บริษัทเห็นในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมาคือ การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของความต้องการพื้นที่อุตสาหกรรม

อัตราการเช่าพื้นที่โรงงานของเฟรเซอร์ฯ ซึ่งเดิมอยู่ที่ประมาณ 80% เพิ่มขึ้นจนเกือบแตะ 99% จนแทบไม่มีพื้นที่เหลือให้เช่าอีกแล้ว สถานการณ์ดังกล่าวทำให้บริษัทตัดสินใจเมื่อปีที่ผ่านมาว่า ถึงเวลาต้องสร้างพื้นที่โรงงานเพิ่ม เพื่อรองรับบริษัทภาคการผลิตจำนวนมากที่กำลังเข้ามายังประเทศไทย

ทว่าบริษัทเหล่านี้แตกต่างจากนักลงทุนในอดีต ส่วนใหญ่เป็นธุรกิจไฮเทค และไม่ได้เข้ามาเพราะแรงงานราคาถูกหรือทำเลต้นทุนต่ำ แต่เป็นความสามารถในการหาทำเลและเริ่มดำเนินธุรกิจได้รวดเร็ว รวมถึงพื้นที่และโครงสร้างพื้นฐานที่สามารถตอบสนองมาตรฐานด้าน ESG ที่สูงขึ้นตามข้อกำหนดของบริษัทแม่

ลิมมองว่าหนึ่งในโมเดลที่สามารถเกิดขึ้นได้คือ การใช้สิงคโปร์ซึ่งเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ระดับภูมิภาคของบริษัทข้ามชาติจำนวนมาก เป็นจุดเชื่อมต่อกับฐานการดำเนินงานในประเทศไทยและประเทศอื่นๆ ในอาเซียน

ตัวอย่างหนึ่งคือ Agoda ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในสิงคโปร์ แต่รวมศูนย์การปฏิบัติงานส่วนหนึ่งไว้ที่กรุงเทพฯ โดยเช่าพื้นที่สำนักงานประมาณ 30,000 ตารางเมตร และมีพนักงานราว 4,000-5,000 คน จากมากกว่า 50 สัญชาติ โดยประเทศไทยมีข้อได้เปรียบทั้งด้านต้นทุน ความน่าอยู่อาศัย และสภาพแวดล้อมที่เป็นมิตรกับชาวต่างชาติ จึงสามารถรองรับกิจกรรมทางธุรกิจบางส่วนที่สิงคโปร์มีข้อจำกัดด้านต้นทุนได้

ด้าน บรูซ ลิม ผู้จัดการทั่วไปประจำประเทศไทย บริษัท DayOne Data Centers มองไปไกลกว่านั้นว่า ปัจจุบันดาต้าเซ็นเตอร์จำนวนมากถูกใช้สำหรับการเทรนโมเดล AI แต่หลังจากการเทรนเสร็จสิ้นแล้ว จะต้องเข้าสู่ขั้นของการนำไปใช้งานจริง ตั้งแต่ Wearable Devices, Agentic AI ไปจนถึง Robotics

ในภาพดังกล่าว สิงคโปร์สามารถทำหน้าที่เป็นฮับการเชื่อมต่อ ในขณะที่ไทยมีจุดแข็งจากตำแหน่งที่สามารถเชื่อมโยงกับภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขงและมีฐานอุตสาหกรรมอยู่เดิม จึงมีโอกาสเป็นทั้ง Regional Distribution Hub, Data Farm ตลอดจนฐานการผลิตสำหรับอุตสาหกรรม Robotics ในอนาคต

ผู้บริหาร DayOne ซึ่งมีการลงทุนดาต้าเซ็นเตอร์ในหลายประเทศอาเซียนซึ่งรวมถึงไทย มองว่าแต่ละประเทศสามารถมีบทบาทที่แตกต่างกันภายในอีโคซิสเต็มดิจิทัลของภูมิภาค โดยสิงคโปร์ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการเชื่อมต่อ ขณะที่ยะโฮร์เป็นฐานรองรับดาต้าเซ็นเตอร์ขนาดใหญ่ หรือ Data Farm และจาการ์ตาเป็นตลาดปลายทางขนาดใหญ่

ส่วนประเทศไทยมีจุดเด่นจากทำเลที่สามารถเชื่อมต่อไปยังอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง และด้วยฐานอุตสาหกรรมที่มีอยู่ ไทยจึงมีศักยภาพต่อยอดบทบาทได้ทั้งการเป็น ศูนย์กลางการกระจายสินค้า ฐานดาต้าเซ็นเตอร์ และฐานการผลิตหุ่นยนต์ (Robotics) ในอนาคต

“ศุภจี” ตั้ง 4 คณะทำงาน เร่ง Quick Big Win การค้า-ท่องเที่ยว-เกษตร-SMEs ให้เห็นผลภายใน 6 เดือน – 1 ปี

“ศุภจี” ตั้ง 4 คณะทำงาน เร่ง Quick Big Win การค้า-ท่องเที่ยว-เกษตร-SMEs ให้เห็นผลภายใน 6 เดือน – 1 ปี
บทสรุป
    นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เป็นประธานการประชุมคณะอนุกรรมการด้านการพัฒนาการค้า การท่องเที่ยว และเศรษฐกิจชุมชน ครั้งที่ 1/2569 เพื่อต่อยอดนโยบายของนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในการวางโครงสร้างกระตุ้นเศรษฐกิจ โดยจัดตั้งคณะทำงาน 4 คณะ ได้แก่ 1. ด้านการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์และ Visitor Economy 2. ด้านสินค้าเกษตร ความมั่นคงทางอาหาร และเกษตรมูลค่าสูง 3. ด้านเศรษฐกิจชุมชนและ SMEs 4. ด้านการค้าระหว่างประเทศ 
ซึ่งมีนายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์ เป็นประธาน คณะที่ 1 และ 4 และ ดร.กอบศักดิ์ ภูตระกูล เป็นประธาน คณะที่ 2 และ 3 หัวใจสำคัญของทั้ง 4 คณะ คือ การจัดทำ Quick Big Win ให้เกิดผลสัมฤทธิ์ภายใน 6 เดือน – 1 ปี โดยเน้นการทบทวนและปลดล็อกกฎระเบียบที่เป็นอุปสรรค อำนวยความสะดวกทางธุรกิจ และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน ควบคู่กับการวาง Big Win สำหรับการปรับโครงสร้างและยกระดับศักยภาพในระยะ 2 – 4 ปี อีกทั้ง กระทรวงวัฒนธรรมพร้อมนำทุนทางวัฒนธรรมมาต่อยอดเป็นเศรษฐกิจสร้างสรรค์ สร้างมูลค่า อาชีพ รายได้ให้ท้องถิ่น ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ผ่านประเพณี ศิลปวัฒนธรรม และอัตลักษณ์ไทย ส่วนกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา 
ได้นำเสนอแนวทางการจัดเก็บค่าธรรมเนียมสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติที่เดินทางเข้าสู่ประเทศไทย และโครงการ 
“ไทยเที่ยวไทย พลัส” ที่ตั้งเป้าเริ่มดำเนินการให้ทันในช่วง “กรีนซีซั่น” โดยให้ความสำคัญกับการเยียวยาควบคู่กับการกระตุ้นเศรษฐกิจ เบื้องต้นรัฐบาลจะสมทบค่าใช้จ่ายในส่วนของโรงแรมที่พักโดยรัฐช่วยสมทบที่ 50 ต่อ 50% หรือ 
60 ต่อ 40% โดยไม่แบ่งเมืองหลักหรือเมืองรอง เพื่อให้เกิดความเท่าเทียม ลดภาระต้นทุนให้ผู้ประกอบการรายย่อยและธุรกิจท่องเที่ยวในท้องถิ่น และให้เม็ดเงินจากการท่องเที่ยวหมุนเวียนลงไปถึงเศรษฐกิจฐานราก ซึ่งจะมีการประชุมคณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ ครั้งที่ 1/2569 ในวันที่ 14 สิงหาคม 2569 โดยมีนางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เป็นประธานการประชุม 

รายละเอียด
เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2569 นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เป็นประธานการประชุมคณะอนุกรรมการด้านการพัฒนาการค้า การท่องเที่ยว และเศรษฐกิจชุมชน ครั้งที่ 1/2569 โดยมีนางสาวซาบีดา ไทยเศรษฐ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม นายสุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา นายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์ และนายกอบศักดิ์ ภูตระกูล ที่ปรึกษาคณะอนุกรรมการฯ ผู้แทนหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และผู้ทรงคุณวุฒิ เข้าร่วมประชุม โดยการประชุมครั้งนี้เป็นการต่อยอดจากนโยบายของนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในการวางโครงสร้างกระตุ้นเศรษฐกิจ โดยคณะอนุกรรมการชุดนี้รับผิดชอบด้านการค้าและการบริการ ครอบคลุมทั้งการท่องเที่ยว คุณภาพและ Wellness เศรษฐกิจสร้างสรรค์ เกษตรและความมั่นคงทางอาหาร การค้าปลีกค้าส่งและการค้าระหว่างประเทศ โดยจะวางทั้งกรอบแก้ปัญหาระยะสั้นและการปรับโครงสร้างระยะยาว เพื่อยกระดับขีดความสามารถ
ในการแข่งขันของประเทศ 
โดยจัดตั้งคณะทำงานขับเคลื่อนงานเฉพาะด้าน 4 คณะ ได้แก่ 
1. ด้านการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์และ Visitor Economy มีนายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์ เป็นประธาน 
มุ่งต่อยอดทุนทางวัฒนธรรม อัตลักษณ์ และประสบการณ์ของไทย สร้างมูลค่าเพิ่มจากผู้มาเยือน เชื่อมโยงเมืองรอง ชุมชน สินค้าและบริการ 
2. ด้านสินค้าเกษตร ความมั่นคงทางอาหาร และเกษตรมูลค่าสูง โดยมี ดร.กอบศักดิ์ ภูตระกูล เป็นประธาน มุ่งยกระดับภาคเกษตรตลอดห่วงโซ่ ตั้งแต่การผลิต การแปรรูป และตลาด เพิ่มมูลค่าสินค้า เชื่อมโยงภาคอุตสาหกรรมและการลงทุน และสร้างความมั่นคงทางอาหาร
3. ด้านเศรษฐกิจชุมชนและ SMEs ดร.กอบศักดิ์ ภูตระกูล เป็นประธาน มุ่งดูแลระบบนิเวศของผู้ประกอบการ ตั้งแต่การเริ่มต้นธุรกิจ ลดภาระและปรับปรุงใบอนุญาต เพิ่มองค์ความรู้ ยกระดับสินค้าและบริการ ส่งเสริมการ Scale Up และการแข่งขันที่เป็นธรรม โดยมีการค้าปลีกค้าส่งเป็นหนึ่งในมิติที่เชื่อมโยงอยู่ด้วย 
4. ด้านการค้าระหว่างประเทศ นายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์ เป็นประธาน มุ่งสร้างสมดุลทางการค้า ขยายตลาดใหม่ ใช้ประโยชน์จาก FTA รับมือบริบทการค้าโลกและแรงกดดันด้านภูมิรัฐศาสตร์ เพิ่มสัดส่วน SMEs ในโครงสร้าง
การส่งออก และลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาตลาดใดตลาดหนึ่ง
นางศุภจี กล่าวว่า หัวใจสำคัญของทั้ง 4 คณะทำงาน คือ การจัดทำ Quick Big Win ให้เกิดผลสัมฤทธิ์ภายใน 6 เดือน – 1 ปี โดยเน้นการทบทวนและปลดล็อกกฎระเบียบที่เป็นอุปสรรค อำนวยความสะดวกทางธุรกิจ และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน โดยไม่จำเป็นต้องใช้งบประมาณจำนวนมาก ควบคู่กับการวาง Big Win สำหรับการปรับโครงสร้างและยกระดับศักยภาพในระยะ 2 – 4 ปี โดยทั้ง 4 คณะจะทำงานเชื่อมโยงกันอย่างต่อเนื่อง มีเจ้าภาพและเป้าหมายที่ชัดเจน ก่อนนำข้อเสนอเสนอต่อคณะอนุกรรมการ และผลักดันเข้าสู่การพิจารณาของคณะกรรมการร่วมภาครัฐและเอกชนเพื่อแก้ไขปัญหาทางเศรษฐกิจ (กรอ.)
นายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์ กล่าวว่า การทำงานจะมุ่งค้นหาโอกาสใหม่ให้เศรษฐกิจสร้างสรรค์และ Visitor Economy เพื่อเป็นกลไกเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน ส่วนด้านการค้าระหว่างประเทศจะเร่งค้นหาพื้นที่และโอกาสใหม่ให้ผู้ประกอบการไทยและห่วงโซ่อุปทานเชื่อมโยงกับตลาดโลก ท่ามกลางบริบทการแข่งขันของมหาอำนาจทางเศรษฐกิจ

ดร.กอบศักดิ์ ภูตระกูล กล่าวว่า จะรวบรวมความคิดเห็นจากทุกภาคส่วน และนำปัญหาจากพื้นที่มาสู่การแก้ไขเชิงนโยบาย โดยภาคเกษตรจะมุ่งสู่เกษตรสมัยใหม่และมูลค่าสูง ดูแลตั้งแต่ต้นน้ำถึงตลาด ส่วนเศรษฐกิจชุมชนและ SMEs จะดูแลทั้งระบบ ตั้งแต่ลดภาระใบอนุญาต เพิ่มองค์ความรู้ และสนับสนุนการ Scale Up เพื่อให้สามารถแข่งขันได้ในเวทีโลก
นางสาวซาบีดา ไทยเศรษฐ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม กล่าวว่า กระทรวงวัฒนธรรมพร้อมนำ
ทุนทางวัฒนธรรมมาต่อยอดเป็นเศรษฐกิจสร้างสรรค์ สร้างมูลค่า อาชีพ และรายได้ให้ท้องถิ่น รวมถึงส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ผ่านประเพณี ศิลปวัฒนธรรม และอัตลักษณ์ไทย 
นายสุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา กล่าวว่า ได้นำเสนอมาตรการสำคัญเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจผ่านภาคการท่องเที่ยว โดยเน้นย้ำถึงการสร้างความเชื่อมั่นด้านความปลอดภัย 
การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว “เมืองน่าเที่ยว” หรือเมืองรอง ที่มีมากกว่า 50 จังหวัด และการส่งเสริมการท่องเที่ยว
ที่ยั่งยืนให้เข้าถึงระดับชุมชน ภายใต้ชื่อโครงการ “ไทยเที่ยวไทย พลัส” ซึ่งเป็นการกระตุ้นการท่องเที่ยวภายในประเทศในรูปของเงินสนับสนุน (Payment) เน้นสนับสนุนภาคบริการอื่น ๆ นอกเหนือจากค่าอาหาร 
ผ่านแอปพลิเคชัน “เป๋าตัง” ของธนาคารกรุงไทย โดยตั้งเป้าที่จะเริ่มดำเนินการให้ทันในช่วง “กรีนซีซั่น” (Green Season) เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อผู้ประกอบการ
อีกทั้งยังได้นำเสนอแนวทางการจัดเก็บ “ค่าธรรมเนียมสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ” ที่เดินทางเข้าสู่ประเทศไทย โดยเงินจำนวนนี้จะนำเข้าสู่ กองทุนส่งเสริมการท่องเที่ยวไทย เพื่อใช้ประโยชน์ใน 3 ด้านหลัก ได้แก่
1. การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว: ทั้งแหล่งท่องเที่ยวเดิมและการสร้างแหล่งท่องเที่ยวใหม่ (Man-made) 
ในเมืองน่าเที่ยวต่าง ๆ
2. การดูแลนักท่องเที่ยว: จัดสรรเป็นค่าประกันภัยและดูแลความปลอดภัยให้กับผู้มาเยือน
3. ความยั่งยืน: นำไปเยียวยาและฟื้นฟูสภาพแวดล้อมที่ได้รับผลกระทบจากการท่องเที่ยว
    สำหรับความคืบหน้า โครงการ “ไทยเที่ยวไทย พลัส” นายสุรศักดิ์ กล่าวว่า จากการประชุมคณะกรรมการร่วมภาครัฐกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาและเอกชนเพื่อขับเคลื่อนอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว (กรอ.ท่องเที่ยว)ครั้งที่ 2/2569 เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2569 ที่ประชุมได้พิจารณารายละเอียดโครงการ “ไทยเที่ยวไทย พลัส” ภายหลังการหารือร่วมกับกระทรวงการคลัง ทั้งเงื่อนไขการเข้าร่วมโครงการ ช่วงเวลาที่เหมาะสม และรูปแบบการสนับสนุนค่าที่พักการออกแบบมาตรการให้ความสำคัญกับ “การเยียวยาควบคู่กับการกระตุ้นเศรษฐกิจ” โดยต้องการ
ให้การสนับสนุนจากภาครัฐช่วยลดภาระของผู้ประกอบการ พร้อมสร้างแรงจูงใจให้เกิดการเดินทางภายในประเทศและกระจายรายได้ไปยังธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับการท่องเที่ยว โดยเฉพาะ “คนตัวเล็ก” ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจท้องถิ่น เป้าหมายของมาตรการไม่ได้อยู่ที่การเพิ่มจำนวนการเดินทางเพียงอย่างเดียว แต่ต้องการให้เม็ดเงินจากการท่องเที่ยวลงไปถึงผู้ประกอบการและเศรษฐกิจฐานราก ช่วยให้ธุรกิจสามารถเดินหน้าต่อได้ และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทยในระยะยาว โดยรายละเอียดเบื้องต้น รัฐบาลจะสมทบค่าใช้จ่ายในส่วนของโรงแรมที่พักไม่ว่าจะเป็นรัฐช่วยสมทบที่ 50 ต่อ 50% หรือ 60 ต่อ 40% แต่จะไม่มีการแบ่งแยกเมืองหลักหรือเมืองรอง เพื่อให้เกิดความเท่าเทียมและสะดวกรวดเร็วในการบริหารจัดการ โดยจะยึดตามแนวทางหลักของคณะรัฐมนตรี
และกระทรวงการคลังเป็นสำคัญ ซึ่งการออกแบบมาตรการมุ่งลดภาระต้นทุนให้ผู้ประกอบการรายย่อยและธุรกิจท่องเที่ยวในท้องถิ่น เพื่อให้เม็ดเงินจากการท่องเที่ยวหมุนเวียนลงไปถึงเศรษฐกิจฐานราก ซึ่งจะมีการประชุมคณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ ครั้งที่ 1/2569 ในวันที่ 14 สิงหาคม 2569 โดยมีนางศุภจี สุธรรมพันธุ์ 
รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เป็นประธานการประชุม

แนวทางการสื่อสาร
1. นำเสนอ นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกฯ และ รมว.พาณิชย์ ตั้ง 4 คณะทำงาน ทั้งด้านการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์และ Visitor Economy ด้านสินค้าเกษตร ความมั่นคงทางอาหาร และเกษตรมูลค่าสูง ด้านเศรษฐกิจชุมชนและ SMEs และด้านการค้าระหว่างประเทศ เพื่อจัดทำ Quick Big Win ให้เกิดผลสัมฤทธิ์ภายใน 6 เดือน – 1 ปี 
2. ประชาสัมพันธ์การนำทุนทางวัฒนธรรมมาต่อยอดเพื่อสร้างมูลค่า สร้างอาชีพ และรายได้ในแต่ละพื้นที่ ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ผ่านประเพณี ศิลปวัฒนธรรม และอัตลักษณ์ไทย และติดตามประชาสัมพันธ์โครงการ “ไทยเที่ยวไทย พลัส” เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวภายในประเทศ 

แฮชแท็กเพื่อการสื่อสาร
#ศุภจีตั้ง4คณะทำงาน #เร่งQuickBigWin #การค้าท่องเที่ยวเกษตรSMEs #ให้เห็นผลภายใน6เดือนถึง1ปี 
#กระทรวงพาณิชย์ #กระทรวงวัฒนธรรม #กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา #นโยบายรัฐบาล20กระทรวง 
——————————————
รวบรวมโดย: กองส่งเสริมการประชาสัมพันธ์ภาครัฐ กรมประชาสัมพันธ์
จัดทำโดย: นางจริยา ประสพทรัพย์ ผู้อำนวยการกองส่งเสริมการประชาสัมพันธ์ภาครัฐ โทร. 092 2468306
   นางภณิตา บูรณ์เจริญ ผู้อำนวยการส่วนการประชาสัมพันธ์ โทร. 092 2468710 
       นางสาวสุณิสา สังข์วงค์ นักประชาสัมพันธ์ชำนาญการพิเศษ โทร. 092 2468693
    

รูปภาพ

บลูมเบิร์ก รายงานว่า ปฏิบัติการทางทหารสหรัฐ ต่ออิหร่านจนถึงขณะนี้ยังไม่สามารถบีบให้ระบอบปกครองยอมจำนนได้ รัฐบาลทรัมป์จึงเดิมพันอีกครั้งว่าแรงกดดันทางเศรษฐกิจอันหนักหน่วงจะทำหน้าที่นี้ได้สำเร็จ

เมื่อต้องเผชิญกับภาวะขาดแคลนยุทโธปกรณ์ที่จำเป็น และความวิตกกังวลเกี่ยวกับการดำเนินสงครามที่ไม่เป็นที่นิยมต่อไป ทรัมป์ และเจ้าหน้าที่ระดับสูงของเขาจึงกลับมาใช้แผนการเดิมที่คุ้นเคยต่อระบอบปกครองอิหร่าน นั่นคือการยึดแนวทางเพิ่มมาตรการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่องและการปิดล้อมทางทะเลเพื่อสกัดกั้นการส่งออกน้ำมัน

การกลับเน้นย้ำความสูญเสียทางเศรษฐกิจ ซึ่งเคยถูกเรียกว่า “การกดดันสูงสุด” (Maximum Pressure) ในสมัยแรกของทรัมป์  ถือเป็นการย้อนกลับอย่างเห็นได้ชัดสำหรับรัฐบาล ซึ่งเพียงไม่กี่วันก่อนหน้านี้ยังคงขู่ว่าจะยกระดับปฏิบัติการทางทหาร หลังจากทำสงครามกับเตหะรานมานานเกือบหกเดือน

แม้ว่าแนวทางนี้จะล้มเหลวในการสร้างผลลัพธ์ตามที่ประธานาธิบดี โดนัลด์ ทรัมป์  ต้องการก่อนปี 2020 แต่ตัวเขาและทีมงานโต้แย้งว่าจะทำได้สำเร็จในครั้งนี้

อ้างอิหร่านกลัวรมว.คลังสหรัฐมากกว่า

“ปฏิบัติการมรสุมทางเศรษฐกิจ (Operation Economic Fury) ซึ่งนำโดยรัฐมนตรี สก็อตต์ เบสเซนต์ กำลังสร้างความเสียหายอย่างหนักต่อเศรษฐกิจอิหร่าน” ไมค์ วอลตซ์ เอกอัครราชทูตสหรัฐ ประจำสหประชาชาติ ให้สัมภาษณ์กับฟอกซ์ นิวส์  เมื่อวันที่ 10 ส.ค. โดยเขาระบุว่าประเทศอิหร่านอาจจะ “อดทนต่อการทิ้งระเบิดได้” แต่ชาวอิหร่านเกรงกลัวเบสเซนต์มากกว่า รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม พีท เฮกเซธ เสียอีก

ทรัมป์ได้แสดงความคิดเห็นในลักษณะเดียวกันกับสำนักข่าวแอ็กซิออส  เมื่อวันอาทิตย์ โดยกล่าวว่าเขากำลัง “ผ่อนคลายท่าที” กับอิหร่าน “เราแค่กำลังเฝ้าดูอิหร่านที่มีอัตราเงินเฟ้อพุ่งสูงและข้อเท็จจริงที่ว่าพวกเขาไม่มีเงินเหลืออยู่เลย” ขณะที่เบสเซนต์ได้ย้ำประเด็นที่คล้ายกันก่อนหน้านี้กับฟอกซ์ นิวส์ โดยกล่าวว่า “รัฐบาลกำลังทำให้ประชาชนต้องเผชิญความยากลำบาก และเราจะเดินหน้ากดดันต่อไป”

ความคิดเห็นดังกล่าวสอดคล้องกับข้อโต้แย้งของนักวิเคราะห์บางคนที่มองว่า ระบอบปกครองอิหร่านกำลังล่องลอยไปสู่ภาวะล่มสลายทางเศรษฐกิจ และมีทางเลือกน้อยลงในการหลบเลี่ยงมาตรการคว่ำบาตรผ่านประเทศอื่นๆ เช่น สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

“ในขณะที่เขตอำนาจกฎหมายที่เคยถูกใช้เพื่อหลบเลี่ยงการคว่ำบาตร รวมถึง UAE เริ่มแสดงท่าทีต้อนรับธุรกรรมทางการเงินและการค้าผิดกฎหมายของอิหร่านน้อยลงอย่างมาก และตลาดโลกก็ลดการพึ่งพาสินค้าโภคภัณฑ์จากอิหร่านลง ทำให้มาตรการคว่ำบาตรที่มีอยู่ของสหรัฐ ทรงประสิทธิภาพยิ่งขึ้นอย่างมาก” มีอาด มาเลกี อดีตเจ้าหน้าที่ด้านการคว่ำบาตรประจำกระทรวงการคลังสหรัฐ ซึ่งปัจจุบันเป็นนักวิจัยอาวุโสที่ Foundation for Defense of Democracies กล่าว

นักวิเคราะห์ไม่เชื่อว่าแรงกดดันทางเศรษฐกิจจะได้ผล

สิ่งที่ขัดแย้งกับทฤษฎีดังกล่าวคือข้อเท็จจริงที่ว่า สหรัฐ ได้ใช้มาตรการคว่ำบาตรต่ออิหร่านเช่นเดียวกับอีกหลายประเทศมานานหลายทศวรรษ โดยไม่ได้จุดประกายให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองที่สำคัญ ตัวอย่างอื่นๆ รวมถึงเกาหลีเหนือและคิวบา ซึ่งเป็นอีกหนึ่งเป้าหมายล่าสุดของทรัมป์

สหรัฐได้เพิ่มมาตรการคว่ำบาตรต่อเตหะรานประมาณ 2,200 รายการ นับตั้งแต่ทรัมป์เริ่มสั่งกำหนดมาตรการใหม่ๆ ในปี 2018 ตามข้อมูลจาก เจเรมี เพเนอร์ หุ้นส่วนจาก Hughes Hubbard & Reed ผู้ติดตามการกำหนดมาตรการคว่ำบาตรในภาคส่วนน้ำมันและปิโตรเคมีของอิหร่าน โดยราว 350 รายการในจำนวนนั้นเป็นส่วนหนึ่งของแรงขับเคลื่อนในปฏิบัติการ Economic Fury ของเบสเซนต์

จนถึงขณะนี้ มาตรการดังกล่าวยังล้มเหลวในการบีบให้เตหะรานยอมอ่อนข้อในเรื่องโครงการนิวเคลียร์ หรือยอมเปิดช่องแคบฮอร์มุซ หรือเรื่องอื่นๆ

“ระบอบปกครองนี้หยั่งรากลึก” เดวิด แทนเนนบอม ผู้อำนวยการจาก Blackstone Compliance Services บริษัทที่ปรึกษาที่มุ่งเน้นด้านการคว่ำบาตรกล่าว แม้ว่ามาตรการคว่ำบาตรจะมีประโยชน์เพราะช่วยตัดทรัพยากรของระบอบปกครอง แต่เขาก็เสริมว่า “ผมไม่คิดว่ามันจะเปลี่ยนแปลงระบอบปกครองได้ และไม่คิดว่าจะโน้มน้าวให้พวกเขายอมละทิ้งโครงการนิวเคลียร์ได้”

เมื่อถูกถามความคิดเห็นเกี่ยวกับแนวทางใหม่นี้ เจ้าหน้าที่ทำเนียบขาวรายหนึ่งระบุว่า มาตรการคว่ำบาตรและการปิดล้อมทางทะเลทำให้อิหร่านถังแตกโดยสิ้นเชิง และทรัมป์ยังมีเครื่องมืออีกหลายอย่างที่สามารถนำมาใช้ได้ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า โดยเจ้าหน้าที่ไม่ได้ให้รายละเอียดเพิ่มเติมว่าทรัมป์มีแผนการใดในใจ

สหรัฐ ยังคงสามารถสร้างความยากลำบากให้กับเตหะรานในการขายน้ำมันหรือนำรายได้กลับประเทศได้มากขึ้น แต่การยกระดับมาตรการคว่ำบาตรในแต่ละขั้นย่อมนำมาซึ่งต้นทุนทางการทูตที่สูงขึ้น  และลดความแน่นอนลงว่าความเสียหายทางเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้นจะแปรเปลี่ยนเป็นการยอมอ่อนข้อทางการเมือง

ทางเลือกหนึ่งในการเพิ่มแรงกดดันคือการเล่นงานจีนและอินเดีย ซึ่งเป็นผู้ซื้อน้ำมันอิหร่านรายใหญ่ที่สุดสองราย โดยจีนรองรับการส่งออกน้ำมันจากเตหะรานมากกว่า 90% การลงโทษองค์กรที่สนับสนุนการซื้อขายเหล่านี้จะช่วยลดรายได้จากการขายน้ำมันของอิหร่านโดยตรง

สหรัฐได้ลงโทษโรงกลั่นอิสระ (Teapot Refineries) และบริษัทบางแห่งของจีนไปแล้วนับตั้งแต่เกิดความขัดแย้งกับอิหร่าน แต่จนถึงตอนนี้ยังคงเว้นการเล่นงานธนาคารใหญ่ของจีนที่เป็นผู้สนับสนุนทางการเงินแก่การค้าดังกล่าว

การคว่ำบาตรสถาบันการเงินขนาดใหญ่ของจีนอาจช่วยลดรายได้จากน้ำมันของอิหร่านได้ แต่ก็เสี่ยงที่จะเป็นการเปิดศึกอีกด้านกับปักกิ่ง ก่อนการประชุมที่วางแผนไว้ในเดือนกันยายนระหว่างทรัมป์และประธานาธิบดีจีน สี จิ้นผิง 

“หากเราพิจารณาที่จะใช้กลยุทธ์ที่รุนแรงยิ่งขึ้น ปัจจัยที่ต้องพิจารณาจะไม่ใช่แค่ระดับทวิภาคีอีกต่อไป  แต่มันจะกลายเป็นระดับพหุภาคี” เจสส์ โฮเวอร์เซน  อดีตเจ้าหน้าที่ OFAC ซึ่งปัจจุบันเป็นหัวหน้านักเศรษฐศาสตร์ที่ Column ธนาคารแพลตฟอร์มดิจิทัล กล่าว

เป้าหมายอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้น ได้แก่ ร้านแลกเปลี่ยนเงินตราในประเทศต่างๆ เช่น สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ที่ช่วยเหลืออิหร่านในการนำเงินกลับประเทศ เมื่ออิหร่านขายน้ำมันได้แล้ว ยังคงต้องพึ่งพาร้านแลกเปลี่ยนเงินและตัวกลางในการแปลงเงินชำระ  ซึ่งมักได้รับเป็นเงินหยวนจีน ให้เป็นสกุลเงินที่เตหะรานสามารถนำไปใช้งานได้จริง อย่างไรก็ตาม ลำพังเพียงการเคลื่อนไหวนั้นไม่น่าจะสร้างความเปลี่ยนแปลงที่สำคัญได้

“สิ่งนั้นจะทำให้อิหร่านยอมจำนนหรือไม่?” เพเนอร์ กล่าว “ลำพังแค่นั้น คงจะไม่สำเร็จ”