Blog

          คณะเจ้าหน้าที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) นำโดยนายปีเตอร์ บรอยเออร์ จัดการประชุมหารือตามมาตรา 4 ปี 2568 กับประเทศไทย ระหว่างวันที่ 30 ตุลาคม ถึง 13 พฤศจิกายน และเผยแพร่รายงาน หลังเสร็จสิ้นภารกิจเยือนประเทศไทย โดยระบุว่า

          เศรษฐกิจไทยกำลังเผชิญกับความท้าทายที่ทวีความรุนแรงขึ้น ความท้าทายเชิงโครงสร้างที่มีมายาวนาน และผลกระทบจากการระบาดใหญ่ รวมถึงหนี้ครัวเรือนที่อยู่ในระดับสูง ส่งผลกระทบต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจมาระยะหนึ่งแล้ว ความเปราะบางเหล่านี้กำลังทวีความรุนแรงขึ้นจากผลกระทบระลอกใหม่ แม้ว่าภาษีศุลกากรของสหรัฐฯ จะลดลงจากร้อยละ 36 ที่ประกาศไว้ในตอนแรกเหลือร้อยละ 19 แต่ยังคงเป็นปัจจัยสำคัญต่อเศรษฐกิจ นอกจากนี้จำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติลดลง การเปลี่ยนแปลงรัฐบาลที่ไม่คาดคิดยิ่งเพิ่มความไม่แน่นอน

          เศรษฐกิจในช่วงครึ่งแรกของปี 2568 แสดงให้เห็นถึงการเติบโตที่น่าประหลาดใจ โดยเศรษฐกิจไทยขยายตัวร้อยละ 3 แต่คาดการณ์ว่าการเติบโตในภาพรวมของปีนี้ (2568) จะอยู่ที่ร้อยละ 2.1 และในปีหน้า (2569) จะอยู่ที่ร้อยละ 1.6 ท่ามกลางปัจจัยลบทางเศรษฐกิจที่เพิ่มมากขึ้น อัตราเงินเฟ้ออยู่ในระดับต่ำและคาดว่าจะกลับสู่เป้าหมายของทางการที่อัตราร้อยละ 1 ถึง 3 ภายในปี 2570

          ความท้าทายทางเศรษฐกิจที่เพิ่มสูงขึ้นท่ามกลางขอบเขตนโยบายที่จำกัด จำเป็นต้องปรับเทียบส่วนผสมนโยบายอย่างรอบคอบเพื่อให้เกิดประสิทธิผลสูงสุด เมื่อพิจารณาจากหนี้สาธารณะที่อยู่ในระดับสูง การสนับสนุนทางการคลังควรมีการกำหนดเป้าหมายที่ชัดเจน มีกลยุทธ์ระยะกลางที่น่าเชื่อถือเป็นพื้นฐาน การเปลี่ยนไปสู่การผ่อนคลายทางการเงินยังคงเหมาะสม โดยยังมีช่องทางที่จะผ่อนคลายเพิ่มเติมเพื่อบรรเทาความเสี่ยงด้านลบต่ออุปสงค์และเงินเฟ้อ ขณะเดียวกัน เมื่อพิจารณาจากหนี้ครัวเรือนที่อยู่ในระดับสูง มาตรการฟื้นฟูช่องทางสินเชื่อที่ด้อยลง รวมถึงการต่อยอดจากมาตรการล่าสุดของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง การลดภาระหนี้ครัวเรือนอย่างเป็นระบบและการสนับสนุน SMEs อย่างต่อเนื่องถือเป็นก้าวสำคัญในทิศทางที่ถูกต้อง ควรดำเนินต่อไปเพื่อให้มั่นใจว่าการส่งผ่านนโยบายการเงินจะมีประสิทธิภาพ

          หน่วยงานต่างๆ ได้ริเริ่มนโยบายใหม่ๆ หลายประการเพื่อสนับสนุนเศรษฐกิจและรับมือกับความท้าทายที่ยืดเยื้อ จำเป็นต้องมีการดำเนินนโยบายอย่างต่อเนื่องเพื่อพลิกฟื้นแนวโน้มการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ชะลอตัวลง สิ่งนี้เน้นย้ำถึงความเร่งด่วนในการผลักดันการปฏิรูปโครงสร้างเพื่อกระตุ้นผลผลิตและความสามารถในการแข่งขัน

…

ฝ่ายสื่อสารกองทุนการเงินระหว่างประเทศ

https://www.imf.org/en/news/articles/2025/11/13/pr25367-thailand-imf-staff-completes-2025-article-iv-mission

ในปัจจุบันการเดินทางของข้อมูลเดินมักเกิดขึ้นเร็วกว่าเหตุผล การหลอกลวงก็แพร่กระจายเร็วไม่แพ้กัน “แก๊งคอลเซ็นเตอร์” หรือ “สแกมเมอร์ข้ามชาติ” จึงไม่ได้เป็นเพียงปัญหาอาชญากรรม แต่กลายเป็นกระจกสะท้อนความล้มเหลวเชิงโครงสร้างของรัฐ  โดยเฉพาะรัฐที่มองความมั่นคงแค่เรื่อง “อาณาเขต” มากกว่าความปลอดภัยของประชาชน

กรณีของเกาหลีใต้ที่ผ่านมา กลายเป็นตัวอย่างที่น่าสนใจ เมื่อเกิดเหตุสะเทือนขวัญ นักศึกษาชาวเกาหลีใต้วัย 22 ปีถูกล่อลวงไปทำงานในกัมพูชา ก่อนถูกกักขัง ทรมาน และเสียชีวิตอย่างโหดเหี้ยม เหตุการณ์นี้สร้างแรงกระเพื่อมมหาศาลในสังคมเกาหลีใต้ ประชาชนโกรธเคืองที่รัฐบาลดูเหมือนจัดการล่าช้า

แต่สิ่งที่น่าทึ่งคือ การตอบสนองของรัฐ โดยประธานาธิบดีอี แจ-มยอง ออกแถลงต่อที่ประชุมคณะรัฐมนตรี ยืนยันว่า “การปกป้องชีวิตและความปลอดภัยของพลเมือง คือภารกิจสูงสุดของรัฐบาล” พร้อมยกระดับการทูตเรียกเอกอัครราชทูตกัมพูชาเข้าพบ และจัดตั้งคณะทำงานร่วมเพื่อกวาดล้างขบวนการเหล่านี้อย่างจริงจัง 

ผลคือ เกาหลีใต้ไม่เพียงได้ร่างพลเมืองที่เสียชีวิตกลับบ้านอย่างสมศักดิ์ศรี แต่ยังได้ยืนยัน “ชาตินิยมที่มีประชาชนเป็นศูนย์กลาง” การประกาศให้เห็นว่าอธิปไตยนั้นไม่ได้หมายถึงดินแดนเท่านั้น หากรวมถึงศักดิ์ศรีและชีวิตของพลเมืองทุกคน

กลับมาที่ประเทศไทย เราเผชิญกับขบวนการหลอกลวงออนไลน์ไม่ต่างกัน แต่สถานการณ์กลับซับซ้อนกว่านั้นมาก เพราะ “เศรษฐกิจสีเทา” และ “ผลประโยชน์ใต้ดิน” แทรกซึมอยู่ในทุกชั้นของอำนาจ ตั้งแต่เจ้าหน้าที่ระดับล่างไปจนถึงนักการเมืองบางกลุ่ม

มีข้อมูลชัดเจนจากหลายสำนักข่าว ถึงการมีนักการเมืองไทยรายหนึ่งเช่าตึก 3 ชั้นที่ปอยเปตเพื่อทำคอลเซ็นเตอร์และเว็บพนันออนไลน์ ข้อมูลพล.ต.อ.สุรเชชษฐ์ หักพาล หรือ บิ๊กโจ๊ก อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เคยเปิดเผยยืนยันว่า น่าจะมีเจ้าหน้าที่รัฐรู้เห็นกับแก๊งสแกมเมอร์และได้รับส่วนแบ่งเป็น “เงินสีเทา” เพื่อแลกกับการหลับตาข้างหนึ่ง เมื่อระบบยุติธรรมบางส่วนกลายเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา การปราบปรามจึงย่อมไม่ต่างจาก “การแสดง” มากกว่า “การแก้ไข”

ในขณะที่เกาหลีใต้ใช้พลังชาตินิยมปกป้องพลเมือง ไทยกลับติดอยู่ในวงจรของการ “แสดงความเข้มแข็ง” แต่ไม่เปลี่ยนโครงสร้าง ผลลัพธ์คือไฟไหม้ฟาง จับแค่ปลายหาง ปล่อยตัวการลอยนวล แม้รัฐบาลจะประกาศ “สงครามแก๊งสแกม” อย่างเป็นทางการเมื่อต้นเดือนพฤศจิกายน 2568

แต่ประชาชนส่วนใหญ่โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ยังรู้สึกว่า “ไม่มั่นใจ” เพราะข่าวโกงและอาชญากรรมออนไลน์เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง

รายงานจาก Global Anti-Scam Alliance ระบุว่า 6 ใน 10 คนไทยเคยถูกหลอกในรอบปีที่ผ่านมา ยอดความเสียหายทะลุ 110,000 ล้านบาท และในบางกรณีเงินที่หลอกได้ไหลย้อนกลับมาฟอกในไทย ผ่านอสังหาริมทรัพย์ รถหรู และบัญชีม้า 

เมื่อผลประโยชน์ใต้ดินกลายเป็น “ระบบเศรษฐกิจคู่ขนาน” ที่เกี่ยวโยงกับคนมีอำนาจ การจัดการปัญหาย่อมไม่ง่าย เพราะมีทั้งคนที่ “ได้ประโยชน์จากความไม่เรียบร้อย” และคนที่ “เสียประโยชน์จากความโปร่งใส”

สิ่งที่เปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัดคือ “ความรู้สึกของคนรุ่นใหม่” Gen Z ไม่เพียงโตมากับโลกออนไลน์ แต่เป็นกลุ่มที่เห็นสภาพปัญหาที่เกิดขึ้น การเห็นเพื่อนถูกหลอกลงทุน เห็นคนในครอบครัวโดนดูดเงินเก็บ เห็นเจ้าหน้าที่รัฐอ้างว่า “ช่วยไม่ได้เพราะระบบธนาคารช้า” ความโกรธนี้จึงไม่ใช่เรื่องการเมือง แต่เป็นเรื่อง “ชีวิตจริง” และความรู้สึกว่ารัฐไม่ทำหน้าที่ปกป้อง

ในโซเชียลมีเดีย แฮชแท็ก #แก๊งคอลเซ็นเตอร์ #เงินสีเทา และ #รัฐไทยต้องรับผิด ถูกใช้ถี่ขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะหลังมีข่าวลือว่านักการเมืองไทย 7 คนพัวพันกับแก๊งเขมร (แม้ภายหลังเกาหลีใต้ยืนยันว่าเป็นข่าวปลอม) แต่ความไม่ไว้วางใจนั้นเกิดขึ้นแล้ว และกลายเป็นเชื้อไฟให้กับความโกรธที่สะสมมานาน

คำถามสำคัญคือ ความโกรธนี้จะกลายเป็นพลังทางการเมืองได้จริงหรือไม่?

หากมองสัญญาณในสภา เราเริ่มเห็นพรรคการเมืองรุ่นใหม่ เช่น พรรคประชาชน หรือพรรคเป็นธรรม นำเรื่องแก๊งคอลเซ็นเตอร์เข้าสู่การอภิปรายในเชิงนโยบาย โดยย้ำว่าปัญหานี้ไม่ใช่เรื่องเทคนิค แต่คือ “โครงสร้างอำนาจที่เลือกปฏิบัติ” การที่ สส.รุ่นใหม่บางคน ออกมาวิพากษ์การทำงานของตำรวจที่รีบสรุปว่าผู้ถูกหลอก “สมยอม” ทั้งที่ยังสอบสวนไม่เสร็จ เป็นสัญญาณว่ามีคนพร้อมจะพูดแทนประชาชนในระบบ

อย่างไรก็ตาม พลังของ Gen Z ยังอยู่ในรูปแบบ “ดิจิทัลม็อบ” มากกว่าการลงถนน พวกเขาอาจยังไม่เห็นพรรคใดที่สามารถเปลี่ยนความโกรธให้กลายเป็นการเคลื่อนไหวอย่างเป็นระบบ แต่สิ่งที่แน่นอนคือ ความโกรธนั้นไม่ได้หายไป เพียงรอ “จุดชนวน” ในเวลาที่เหมาะสม  และเมื่อถึงวันนั้น ความไม่พอใจทางสังคมอาจไม่ได้หยุดแค่โลกออนไลน์อีกต่อไป

รัฐบาลไทยในเวลานี้จึงกำลังเดินอยู่บนเส้นด้ายของ “ความเชื่อมั่น” ระหว่างประชาชนกับรัฐ ถ้าจัดการไม่ได้ หรือทำให้ประชาชนรู้สึกว่ามี “คนในรัฐบาล” ได้ประโยชน์จากเงินสกปรกเหล่านี้ ความเชื่อมั่นที่มีต่อคนในรัฐบาลก็จะพังทลายลงอย่างรวดเร็ว และจะไม่ใช่แค่เรื่องคอลเซ็นเตอร์อีกต่อไป แต่คือ “วิกฤตศรัทธาทางการเมือง” ที่ยากจะแก้

เพราะในที่สุด ความมั่นคงที่แท้จริงของชาติ ไม่ได้วัดจากศักยภาพทางทหารและขีดความสามารถในการปกป้องและกำจัดภัยคุกคามที่รัฐมีเท่านั้น แต่วัดจาก “ความเชื่อของประชาชนว่ารัฐจะไม่ทิ้งพวกเขาไว้ลำพัง” และถ้าวันหนึ่งคนรุ่นใหม่หมดศรัทธาว่ารัฐนี้จะปกป้องพวกเขาได้ พลังทางการเมืองลูกใหม่ก็อาจถือกำเนิดขึ้นจากความโกรธนี่เอง

มาถึงตรงนี้ คงได้แต่ฝากคำถามทิ้งท้ายไว้ว่า แล้วรัฐบาลไทยล่ะ จะเห็นความสำคัญของ “ประชาชน” อยู่ในสมการแห่งอธิปไตยเมื่อไหร่?

เมื่อไหร่ “การปกป้องประชาชน” จะไม่ใช่เพียงวาทกรรมสวยหรูในเอกสารนโยบาย และเมื่อไหร่ “ความมั่นคงของมนุษย์” จะถูกยกระดับให้เท่ากับ “ความมั่นคงของรัฐ” อย่างแท้จริง

เพราะตราบใดที่ประชาชนยังเป็นเพียงตัวประกอบในสมการอำนาจของชนชั้นนำ คำว่า “อธิปไตย” ก็ยังไม่เคยเป็นของประชาชนอย่างแท้จริงเลยแม้แต่วินาทีเดียว

• ธนาคารไทยพาณิชย์ มองโจทย์แบงก์ ปีหน้าเผชิญแรงกดดันต่อรายได้จากดอกเบี้ยลดลงต่อ
• ตามทิศทางดอกเบี้ยขาลงและเศรษฐกิจที่ชะลอตัว
• ธนาคารกรุงเทพ ห่วงกังวลความท้าทายจากปัจจัยระหว่างประเทศ โดยเฉพาะสงครามการค้าที่ส่งผลกระทบต่อการค้าและการลงทุน
• ธนาคารกสิกรไทย ชี้ภาวะเศรษฐกิจมหภาคที่ซบเซาและผันผวนสูง ทำให้การเติบโตของสินเชื่อเป็นโจทย์ที่ยากขึ้นสำหรับทุกแบงก์
• ธนาคารกรุงไทย มองเศรษฐกิจข้างหน้า ยังมีความเปราะบางเชิงโครงสร้างของเศรษฐกิจไทย โดยเฉพาะปัญหาหนี้ครัวเรือนที่อยู่ในระดับสูง

รวมถึงจัดการหนี้เสียที่ยังเป็นโจทย์ท้าทายต่อเนื่องในปีหน้าที่แบงก์ต้องเผชิญ

นายกฤษณ์ จันทโนทก ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ธนาคารไทยพาณิชย์ กล่าวว่าภาพรวมธุรกิจแบงก์ปีนี้ เชื่อธนาคารทุกแห่งต่างเห็นแรงกดดันจากทั้งอัตราดอกเบี้ยที่สูง และภาวะเศรษฐกิจที่มีความเสี่ยงมากขึ้น สะท้อนให้เห็นชัดเจนในอัตราการเติบโตสินเชื่อแต่ละธนาคารที่ต่ำลง และหากดูภาพรวม P&Lหรืองบกำไรขาดทุนของระบบแบงก์

โฟกัสหลักของธนาคารปีหน้าอยู่ที่ 4 เรื่องสำคัญ ที่เชื่อว่าหลายธนาคารคงมีแนวคิดทิศทางเดียวกัน คือ 1.ประหยัดต้นทุน บนการดูแลต้นทุนให้อยู่ในระดับที่บริหารจัดการได้ 2. สร้างเครื่องยนต์ใหม่ มุ่งสร้างรายได้จากรายได้ที่ไม่ใช่ดอกเบี้ย

• “แบงก์กรุงเทพ”รับสงครามการค้าโจทย์ปีหน้า

• “แบงก์กสิกรไทย”อยู่ในโหมดระมัดระวัง

นายรุ่งเรือง สุขเกิดกิจพิบูลย์ กรรมการผู้จัดการ ธนาคารกสิกรไทย จำกัด (มหาชน) หรือ KBANK กล่าวว่า ต้องยอมรับว่าภาพรวมสภาพเศรษฐกิจปัจจุบันไม่ได้เป็นปัจจัยสนับสนุนการเติบโตของธุรกิจ หรือภาคธนาคารเหมือนช่วงที่เศรษฐกิจเติบโตดี

สำหรับแบงก์ แม้ธนาคารยังคงรักษามาตรฐานการปล่อยกู้ใกล้เคียงเดิม แต่จากปัญหาต่างๆ ทำให้ความสามารถด้านรายได้ของลูกค้าลดลง 

นอกจากนี้ ยังมีความท้าทายจากเศรษฐกิจโลกและภูมิภาค โดยปัจจัยภายนอกเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา โดยเฉพาะประเด็นโดนัลด์ ทรัมป์ สะท้อนความไม่แน่นอนทางการเมืองระหว่างประเทศ รวมถึงสถานการณ์ประเทศเพื่อนบ้านที่สร้างแรงกดดันต่อบรรยากาศทางเศรษฐกิจ ทั้งหมดนี้ทำให้สภาพแวดล้อมในการดำเนินธุรกิจยากขึ้นไปอีกต่อเนื่องในปี 2569

สำหรับ ภาพรวมหนี้เสีย มองว่าจะเป็นโจทย์ที่ภาคธนาคารต้องเจอต่อเนื่องหลังจากนี้ เช่นเดียวกับอดีต ดังนั้น ธนาคารต้องเข้าไปช่วยเหลือให้ลูกค้ายืนหยัดต่อไปได้ในภาวะที่รายได้ลดลง โดยการบริหารความสัมพันธ์ระหว่างธนาคารกับลูกค้าเพื่อให้ทั้งสองฝ่ายสามารถอยู่รอดไปด้วยกันในระยะยาว

• เศรษฐกิจยังเผชิญความเปราะบาง

นายผยง ศรีวณิช กรรมการผู้จัดการใหญ่ ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) หรือ KTB กล่าวว่า ช่วง 2-3 ไตรมาสข้างหน้า เศรษฐกิจไทยมีแนวโน้มชะลอตัวจากการเร่งส่งออกหมดลง ขณะเดียวกันยังเผชิญความท้าทายเชิงโครงสร้างทั้งความเปราะบางที่มีอยู่เดิม

โดยเฉพาะหนี้ครัวเรือนสูง และเศรษฐกิจนอกระบบขนาดใหญ่ การขาดความสามารถแข่งขันในโลกใหม่ และความท้าทายภาครัฐ ล้วนกดดันการเติบโตประเทศระยะยาว

ดังนั้น ธนาคารเน้นการดำเนินธุรกิจด้วยความระมัดระวัง เน้นจัดการคุณภาพสินทรัพย์ รับมือความไม่แน่นอน ให้ความสำคัญกับการช่วยเหลือ สนับสนุนลูกค้าทุกกลุ่ม ทั้งกลุ่มเปราะบางที่มีหนี้สูง และรายได้ยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ นอกจากนั้น ธนาคารเดินหน้าสนับสนุนสินเชื่อสำหรับกลุ่มธุรกิจที่ต้องการปรับตัวเพื่อให้สอดรับพลวัตโลก ตลอดจนสนับสนุนกลุ่มธุรกิจใหม่ที่มีโอกาสเติบโตสูง (New S-Curve) เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้ระบบเศรษฐกิจ