Category: วัฒนธรรม

วิดีโอสั้น

อ่านเรื่องที่เกี่ยวข้อง

ข่าวเด่น

เรื่องน่าสนใจ

บทความยอดนิยม

ไม่มีเนื้อหานี้

หลังจากปิดหีบเลือกตั้ง ค่ำคืนแห่งการนับคะแนนสิ้นสุดลง บ้างเฉลิมฉลองชัยชนะ บ้างผิดหวังกับการพลาดฝันครั้งใหญ่ แต่ไม่ว่าอย่างไรดูเหมือนบทบาทของประชาชนจะเงียบหายไปกับวาระดังกล่าว 

บรรยากาศการเลือกตั้งที่เคยเต็มไปด้วยความหวังและความคึกคัก กลับถูกแทนที่ด้วยความอึดอัดและคำถามที่ไม่มีคำตอบชัดเจน การจัดตั้งรัฐบาลที่ดูเหมือนการเจรจาบนหอคอยงาช้าง ยิ่งทิ้งระยะห่างระหว่าง ‘เสียงของประชาชน’ กับ ‘ความเป็นจริงทางการเมือง’ ให้กว้างขึ้นเรื่อยๆ 

ในวันที่ผลคะแนนบนหน้าจอไม่ตรงกับภาพฝันของใครหลายคน เสียงของประชาชนจะไร้ความหมายหรือไม่ มวลมหาพลังงานแห่งความตึงเครียดนี้ไม่ได้ส่งผลต่อทิศทางของประเทศเพียงอย่างเดียว แต่สร้างบาดแผลทางใจลึกลงไปในชั้นเนื้อ และสามารถ ‘ฆ่า’ เราได้จริง เพราะความตึงเครียดทางการเมืองไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบ แต่คือสาเหตุของความเครียดที่นำไปสู่ผลกระทบต่อการทำงานของหัวใจที่อันตรายถึงชีวิต โดยเฉพาะกับผู้ที่มีภาวะเสี่ยงอยู่แล้ว และตอกย้ำว่ามันไม่ใช่เรื่องไกลตัว

งานวิจัย Arrhythmia Risk During the 2016 US Presidential Election: The Cost of Stressful Politics ในปี 2016 เกี่ยวกับการศึกษาความเชื่อมโยงระหว่างความเครียดทางการเมืองช่วงเลือกตั้งกับอัตราการเพิ่มขึ้นของผู้ป่วยโรคหัวใจ พบว่าการเผชิญกับสถานการณ์ทางการเมืองที่ตึงเครียดอย่างการเลือกตั้ง มีความสัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของความเสี่ยงต่อภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะถึง 77% ในผู้ที่มีโรคหัวใจและหลอดเลือดอยู่แล้ว นอกจากนี้ยังเพิ่มความเสี่ยงต่อผู้ป่วยโรคหัวใจในกลุ่มอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญอีกด้วย 

แน่นอนว่าตัวการสำคัญของเรื่องนี้คือ ‘ความเครียด’ ที่ปะทุขึ้นมาอย่างฉับพลัน เมื่อเรารู้สึกเครียด โกรธ หรือเสียใจ ร่างกายจะหลั่งฮอร์โมนคอร์ติซอล (Cortisol) และอะดรีนาลีน (Adrenaline) ออกมาในปริมาณมาก ส่งผลให้หัวใจเต้นเร็ว ความดันโลหิตสูง และเกิดการอักเสบบริเวณหลอดเลือด ซึ่งหากมีความเครียดติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน สารสื่อประสาทเหล่านี้จะไปรบกวนการทำงานของระบบไฟฟ้าหัวใจ นำไปสู่ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะที่อันตรายถึงชีวิต 

ขณะที่ในอีกกรณีหนึ่งหากร่างกายแบกรับความเครียดมากเกินไป ความดันโลหิตที่เพิ่งสูงขึ้นจะทำลายแผ่นไขมันบริเวณหลอดเลือด (Plaque Rupture) จนทำให้ลิ่มเลือดเข้าไปอุดตันภายในอย่างเฉียบพลัน ส่งผลให้เกิดอาการหัวใจวายในหลายกรณี 

แล้วถามว่าปกติคนเราเครียดหรือจริงจังกับการเมืองมากขนาดไหน ก็ต้องบอกเลยว่ามากกว่าที่คิด ยกตัวอย่างเช่น ผลสำรวจความเครียดประชากรอเมริกันจาก American Psychological Association (APA) ในปี 2024 พบว่า 77% มีความวิตกกังวลเกี่ยวกับอนาคตของประเทศชาติ โดย 73% ของคนจำนวนนั้นยอมรับว่า สิ่งที่เครียดที่สุดคือ การเลือกตั้งสหรัฐฯ เมื่อปี 2024 และเมื่อถูกถามต่อว่า หมวดหมู่ข่าวสารหรือเหตุการณ์ที่ทำให้เครียด 62% ตอบว่าการเมือง รองลงมา 52% เป็นเรื่องสุขภาพ 

ทีนี้ตัดกลับเข้ามาที่การเมืองบ้านเรา ปัจจุบันคนไทยตึงเครียดเรื่องนี้ขนาดไหน จากข้อมูลของกรมสุขภาพจิต เมื่อเดือนมิถุนายน 2025 ผ่านการเก็บรวบรวมข้อมูลประชากรจำนวน 14,502 คน พบว่า ประชาชนส่วนใหญ่มีระดับอารมณ์ทางการเมืองอยู่ในระดับปกติคิดเป็น 63.39% มีแนวโน้มอารมณ์ปานกลางถึงรุนแรงคิดเป็น 36.61% ขณะที่ 9.91% มีอารมณ์รุนแรงในระดับที่น่ากังวล โดยเพศชายมีแนวโน้มแสดงอารมณ์ทางการเมืองมากกว่าเพศหญิงในระดับรุนแรง ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่า ผู้คนส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับการเมืองเป็นอย่างมาก จึงปฏิเสธได้ยากว่าความเครียดอันเกิดจากปมปัญหาทางการเมืองเป็นเรื่องไกลตัว 

ถึงแม้ความเครียดจากการเมืองค่อนข้างน่ากลัว แต่ไม่ได้แปลว่าเราต้องเพิกเฉยไปกับมัน เพียงแค่เลือกเสพข่าวที่มี ‘คุณภาพ’ จากแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ โดยกำหนดกรอบระยะเวลาไม่ให้มากจนรบกวนเวลาในการทำสิ่งอื่น หันมาโฟกัสกับเรื่องที่ผ่อนคลายบ้างเป็นครั้งคราว แต่ไม่หลงลืมอุดมการณ์และสิทธิของตัวเอง เพราะหัวใจที่แข็งแรงคืออาวุธสำคัญที่สุดในการสู้ต่อระยะยาว การเมืองไม่ใช่แข่งวิ่งร้อยเมตร แต่เป็นการแข่งวิ่งมาราธอนที่ต้องดูกันไปยาวๆ ดังนั้นติดตามเรื่องการเมืองแล้ว อย่าลืมติดตามฟังเสียงของหัวใจตนเอง การเมืองยังมีหวังเสมอ ถ้ามีวันพรุ่งนี้ 

ที่มา:

– https://www.ahajournals.org/doi/full/10.1161/JAHA.120.020559

– https://www.apa.org/pubs/reports/stress-in-america/2024

– https://cvhealthclinic.com/news/the-impact-of-stress-on-your-heart-what-the-science-says/

– https://www.hfocus.org/content/2025/06/34541

Tags: Stress, Heart Attack, Heartbreak, political, Knowledge, Wisdom

หลัง ‘ผลการเลือกตั้ง’ ปรากฏชัด ความตึงเครียดทางการเมืองไม่ได้หยุดอยู่ที่ ‘ตัวเลขคะแนน’ หากแต่ขยายตัวอย่างรวดเร็วในพื้นที่โซเชียลมีเดีย ผ่านการถกเถียง ‘โต้เถียง’ และ ‘กล่าวโทษ’ กันข้ามภูมิภาค หนึ่งในปรากฏการณ์ที่เห็นได้ชัดคือการหันไปตั้งคำถามและโจมตี ‘คะแนนเสียงจากต่างจังหวัด’  

โดยเฉพาะจากกลุ่มผู้สนับสนุน ‘การเมืองฝ่ายเสรีนิยม – ประชาธิปไตย’ ที่มองว่าผลการเลือกตั้งไม่เป็นไปตามความคาดหวัง ขณะเดียวกัน ภาพของ ‘คนกรุงเทพฯ และหัวเมืองใหญ่’ ก็ถูกยกขึ้นมาในฐานะ ‘ผู้เลือกการเมืองใหม่’ เต็มไปด้วยความตื่นรู้ เป็นผู้ก้าวหน้า กว่าโหวตเตอร์กลุ่มอื่นในสังคม 

วาทกรรมเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ในสังคมการเมืองไทย หากแต่จะปรากฏชัดขึ้นทุกครั้งหลังการเลือกตั้ง โดยเฉพาะในห้วงเวลาที่ผลคะแนนไม่เป็นไปตามความคาดหวังของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง การเปรียบเทียบคุณค่าระหว่าง ‘คนกรุงเทพฯ – คนชนบท’ ถูกผลิตซ้ำอย่างเข้มข้น ตั้งแต่ความฉลาด ระดับการศึกษา ไปจนถึงความก้าวหน้าและความเข้าใจประชาธิปไตย ราวกับว่าภูมิศาสตร์สามารถกำหนดคุณภาพของพลเมืองได้ 

อย่างไรก็ตาม การอธิบายการเมืองด้วยกรอบง่ายๆ อย่าง ‘ฉลาด–โง่’ หรือ ‘ตื่นรู้–ล้าหลัง’ อาจเป็นคำตอบที่สะดวก แต่กลับปิดบังโครงสร้างความจริงที่ซับซ้อนบางอย่าง ไม่ว่าจะมิติของเมือง ชนชั้น ระบบเศรษฐกิจ และความสัมพันธ์เชิงอำนาจ  

การที่ ‘พรรคสีส้ม’ ได้รับคะแนนสูงในกรุงเทพฯ และหัวเมืองใหญ่ ไม่ได้เกิดจากคุณสมบัติพิเศษของ ‘ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง’ หากเป็นผลสะสมจากโครงสร้างการรวมศูนย์ทรัพยากร โอกาส และอำนาจการตัดสินใจ ที่ทำให้คนบางกลุ่มมีอิสระทางเศรษฐกิจและการเมืองมากกว่าพื้นที่อื่น 

ในอีกด้านหนึ่ง ความมั่งคั่งที่กระจุกตัวในเมืองใหญ่ก็เปิดพื้นที่ให้คนส่วนน้อยสามารถจัดการการเมืองผ่านเครือข่ายส่วนตัวได้อย่างแนบเนียน ขณะที่ระบบตรวจสอบทั้งส่วนกลางและท้องถิ่นยังตามไม่ทันความซับซ้อนของอำนาจสมัยใหม่ บริบทเช่นนี้ทำให้คำถามสำคัญอาจไม่ใช่ ‘ใครเลือกผิด’ แต่คือ โครงสร้างแบบใดที่ทำให้บางเสียงดัง บางเสียงเงียบ และบางพื้นที่ถูกมองข้าม 

ภาพลวงตา ‘คนกรุงเทพฯ’ กับความจริงของคะแนนเสียง

ท่ามกลางบรรยากาศการเมืองที่เต็มไปด้วยอารมณ์และการแบ่งขั้ว จึงชวน ‘รศ.ดร.เก่งกิจ กิติเรียงลาภ’ อาจารย์ประจำภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ วิเคราะห์ปรากฏการณ์ เพื่อมองการเมืองไทยผ่านโครงสร้างเมือง ชนชั้น และวาทกรรมที่ถูกใช้ซ้ำหลังการเลือกตั้งอย่างมีสติ 

เก่งกิจมองว่า การอธิบายการเมืองผ่านกรอบเหมารวม ไม่เพียงคลาดเคลื่อนจากข้อเท็จจริง หากยังเป็นวาทกรรมทางการเมืองที่อันตราย เพราะย้อนกลับมาทำลายความเข้าใจต่อสังคมไทยเอง โดยเฉพาะภาพลวงตาเกี่ยวกับ ‘คนกรุงเทพฯ’ ที่มักถูกทำให้เป็นก้อนเดียวกันทางการเมือง 

เขายกตัวอย่างด้วยการย้อนดูผลการเลือกตั้งในอดีต โดยเฉพาะ ‘คะแนนแบบบัญชีรายชื่อ’ จะเห็นว่าพฤติกรรมทางการเมืองของผู้มีสิทธิเลือกตั้งในกรุงเทพฯ มีความหลากหลายและซับซ้อนกว่าภาพจำที่ถูกเล่าซ้ำ  

ในการเลือกตั้งปี 2554 ‘พรรคประชาธิปัตย์’ ได้คะแนนปาร์ตี้ลิสต์ในกรุงเทพฯ ราว 1.27 ล้านเสียง ขณะที่ ‘พรรคเพื่อไทย’ ได้ประมาณ 1.2 ล้านเสียง ตัวเลขที่ต่างกันเพียงหลักแสน ไม่ได้สะท้อนภาพการ ‘เทคะแนน’ อย่างเบ็ดเสร็จ 

เช่นเดียวกับการเลือกตั้งปี 2562 เมื่อ ‘พรรคอนาคตใหม่’ และ ‘พรรคเพื่อไทย’ รวมกันได้คะแนนใกล้เคียงกับ ‘กลุ่มพรรคฝ่ายอนุรักษ์นิยม’  ความแตกต่างของคะแนนไม่ได้ห่างไกลจนสามารถสรุปได้ว่าคนกรุงเทพฯ เลือกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอย่างเป็นเอกฉันท์ ดังนั้นการมองเพียงผล ‘สส.เขต’ โดยไม่พิจารณาผล ‘ปาร์ตี้ลิสต์’ จึงเป็นการอ่านการเมืองแบบตัดทอนความซับซ้อนนี้ออกไป  

เก่งกิจตั้งคำถาม พร้อมย้ำว่า ไม่ว่าจะเป็นการเหมาว่า ‘คนกรุงเทพฯ เป็นสลิ่ม’ หรือ ‘คนกรุงเทพฯ ฉลาดกว่า’ ต่างก็เป็น ‘ภาพลวงตา’ ที่ไม่ตั้งอยู่บนฐานข้อมูลจริง 

หนึ่งในแก่นสำคัญที่เก่งกิจพยายามชี้ให้เห็น คือความเข้าใจผิดเกี่ยวกับ ‘โครงสร้างประชากร’ ของ ‘กรุงเทพมหานคร’ สังคมไทยมักผูกกรุงเทพฯ เข้ากับภาพของ ‘ชนชั้นกลาง’ คนมีการศึกษา และความพร้อมทางเศรษฐกิจ ทั้งที่ในความเป็นจริง กรุงเทพฯ เต็มไปด้วย ‘คนจนเมือง’ และแรงงานอพยพจากภูมิภาคต่างๆ ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานยาวนานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 

แรงงานเหล่านี้จำนวนมากมีทะเบียนบ้านอยู่ในกรุงเทพฯ กลายเป็นผู้มีสิทธิเลือกตั้งในเมืองหลวง เป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างเศรษฐกิจเมือง แต่กลับถูกมองข้ามเมื่อมีการพูดถึง ‘คนกรุงเทพฯ’ ในเชิงโวหารทางการเมือง เก่งกิจชี้ว่า หากย้อนดูการชุมนุมของคนเสื้อแดงในช่วงปี 2552–2553 จะเห็นชัดว่าคนจนเมืองคือ ‘มวลชน’ สำคัญของการเคลื่อนไหวทางการเมืองในกรุงเทพฯ 

กรุงเทพฯ ไม่ใช่ชนชั้นกลางทั้งเมือง

สำหรับเก่งกิจ คำว่า ‘คนกรุงเทพฯ’ จึงไม่ใช่คำอธิบายทางสังคม หากแต่เป็น ‘เครื่องมือทางการเมือง’ ที่ถูกใช้เพื่อโยนทั้ง ‘ความดี’ และ ‘ความเลว’ ให้กับกลุ่มคนที่ถูกทำให้เป็นก้อนเดียวกัน วาทกรรมนี้ถูกใช้ทั้งจาก ‘ฝ่ายอนุรักษ์นิยม’ และฝ่ายที่นิยามตนเองว่าเป็น ‘ประชาธิปไตย’  

ไม่ว่าจะเป็นการยกย่องว่าคนกรุงเทพฯ ตื่นรู้ ฉลาด เลือกการเมืองใหม่ หรือการโจมตีว่าคนกรุงเทพฯ เห็นแก่ตัว เป็นสลิ่ม ล้วนตั้งอยู่บนตรรกะเดียวกัน คือการลดทอนความหลากหลายของผู้คนลงเหลือเพียงภาพจำที่สะดวกต่อการโต้เถียง 

เขาเตือนว่า การเมืองแบบนี้ทำให้สังคมติดอยู่กับการแบ่งขั้วอย่างง่าย และหลีกเลี่ยงการทำความเข้าใจโครงสร้างทางสังคมที่แท้จริงของพื้นที่ต่างๆ 

ในประเด็นเรื่อง ‘การเมืองศีลธรรม’ เก่งกิจมองว่า แม้หลายคนจะพยายามแยกการเมืองออกจากเรื่อง ‘คนดี–คนเลว’ แต่ในความเป็นจริง การเมืองแทบทุกยุคทุกสมัยล้วนผูกโยงกับศีลธรรมในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง ฝ่ายหนึ่งอาจอ้างความเข้าใจคนจน ความติดดิน ขณะที่อีกฝ่ายอาจอ้างความโปร่งใส ความไม่เทา หรือการเมืองแบบใหม่ ทั้งหมดล้วนเป็นศีลธรรมคนละชุด ที่ถูกใช้เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับจุดยืนของตนเอง 

ความโกรธหลังเลือกตั้ง : เรื่องปกติของประชาธิปไตย

สำหรับความโกรธและการด่าทอกันหลังการเลือกตั้ง เก่งกิจมองว่าเป็นเรื่องปกติในทุกสังคมประชาธิปไตย เมื่อผลการเลือกตั้งไม่เป็นไปตามความคาดหวัง ผู้คนย่อมหาเหตุผลและเป้าหมายในการระบายอารมณ์ เช่นเดียวกับกรณีของ ‘โดนัลด์ ทรัมป์’ ในสหรัฐอเมริกา ที่แม้มาจากการเลือกตั้ง แต่ก็ถูกต่อต้านอย่างรุนแรง 

สิ่งที่ต้องระวังคือการปล่อยให้อารมณ์เหล่านี้ถูกแปรรูปเป็นวาทกรรมดูถูก เหยียด หรือแบ่งแยก ซึ่งอาจย้อนกลับมาบ่อนทำลายฐานสนับสนุนของฝ่ายประชาธิปไตยเองในระยะยาว 

ในเรื่องการเมืองท้องถิ่นและการใช้เงิน เก่งกิจเสนอให้มองอย่างรอบด้านมากกว่าการเหมารวมว่าเป็น ‘การซื้อเสียง’ เงินมีบทบาทในทุกระบบการเมือง แต่คำถามสำคัญคือ เงินถูกใช้ผ่านโครงสร้างความสัมพันธ์แบบใด ในชนบท ระบบหัวคะแนนและเครือญาติทำงานบนฐานความใกล้ชิด ขณะที่เมืองใหญ่มีโครงสร้างสังคมที่แยกตัวสูง จนแทบไม่เอื้อต่อการซื้อเสียงแบบตรงไปตรงมา 

ท้ายที่สุด เก่งกิจมองว่าบทเรียนจากการเลือกตั้งครั้งนี้ ไม่ควรจบลงที่การหาคนผิด หากควรถูกใช้เพื่อทำความเข้าใจความจริงของสังคม การเมืองที่หมกมุ่นกับการดูถูกกันไปมา จะไม่ช่วยให้ประชาธิปไตยเดินหน้าได้ 

ผู้เขียนขอเสนอมุมคิดว่า เราหากยังหวังเห็น ‘ประชาธิปไตย’ ที่มั่นคง เราจำเป็นต้องเลิกถามว่า ‘ใครตื่นรู้กว่าใคร’ และเริ่มถามว่าโครงสร้างแบบใด จะทำให้คนธรรมดาทุกกลุ่ม มีอำนาจกำหนดอนาคตร่วมกันได้จริง 

9/02/2569 | 11 |

---

---

สำนักบริหารวิชาการ จุฬาฯ ร่วมกับศูนย์นวัตกรรมการเรียนรู้ จุฬาฯ ขอเชิญนิสิตจุฬาฯ ร่วมประเมินการเรียนการสอนออนไลน์ผ่านระบบ myCourseVille ในระบบตรีภาค ภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2568

ช่วงเวลาการประเมิน ระหว่างวันที่ 26 กุมภาพันธ์ – 22 มีนาคม 2569 ผ่านระบบ myCourseVille ได้ที่ https://www.mycourseville.com/

สอบถามเพิ่มเติมได้ที่

ศูนย์นวัตกรรมการเรียนรู้ (LIC) E-mail: elearning@chula.ac.th, Facebook: LIC chula

สำนักบริหารวิชาการ E-mail: dad.oaa@chula.ac.th

ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ https://academic.chula.ac.th/detail/news/68

Back to top button

วันนี้ “เดลินิวส์” นำบทความจากกรมอนามัย โดย ศูนย์อนามัยที่ 10 อุบลราชธานี นำ 5 เรื่องจริงของ “หอยนางรมสด” ที่คนชอบกินต้องรู้ก่อนจะสาย

“หอยนางรมสด” คือเมนูเด็ดที่คนรักอาหารทะเลหลายคนต้องนึกถึงเป็นอันดับแรก ด้วยรสชาติหวานฉ่ำ เนื้อสัมผัสที่เป็นเอกลักษณ์ และชื่อเสียงในฐานะ “ยาโด๊ป” ชั้นดีจากธรรมชาติ ทำให้เมื่อมีโอกาส หลายคนก็ไม่พลาดที่จะลิ้มลองความอร่อยนี้

แต่เบื้องหลังความอร่อยนั้นกลับแฝงไปด้วยอันตรายร้ายแรง ที่เราอาจคาดไม่ถึง ในช่วงที่ผ่านมา มีข่าวให้เห็นอยู่บ่อยครั้งเกี่ยวกับผู้ที่ล้มป่วยหนัก หรือแม้กระทั่งเสียชีวิตหลังจากรับประทานหอยนางรมสดเข้าไป ทำไมเมนูยอดนิยมนี้ถึงกลายเป็นภัยเงียบที่คร่าชีวิตได้?

บทความนี้จะเปิดเผย 5 เรื่องจริงที่คุณต้องรู้เกี่ยวกับหอยนางรม ทั้งในแง่คุณประโยชน์ที่หลายคนเชื่อ และอันตรายที่มองไม่เห็น โดยอ้างอิงข้อมูลเชิงลึกจากนักวิชาการด้านโภชนาการ เพื่อให้คุณตัดสินใจได้อีกครั้ง ก่อนจะรับประทานหอยนางรมสด คำต่อไป

1.ยาโด๊ปในตำนาน? ความจริงเบื้องหลังพลังของหอยนางรม เป็นความเชื่อที่ว่าหอยนางรมช่วยเพิ่มสมรรถภาพทางเพศนั้นเป็นเรื่องที่ได้ยินกันมานาน แต่ในทางวิทยาศาสตร์แล้วมีหลักฐานสนับสนุนมากน้อยแค่ไหน?

2.อันตรายที่มองไม่เห็น: รู้จักเชื้อ ‘วิบริโอ’ และพยาธิในหอยสด เป็นอันตรายที่ร้ายแรงที่สุดของการกินหอยนางรมดิบมาจากเชื้อโรคที่มองไม่เห็น โดยภัยคุกคามหลักคือ แบคทีเรียในกลุ่ม วิบริโอ (Vibrio) นอกจากนี้ หอยนางรมดิบยังเป็นแหล่งของพยาธิ เช่น พยาธิตัวแบน และ พยาธิตัวจี๊ด อีกด้วย

จากการสำรวจในประเทศไทยพบว่ามีการปนเปื้อนของเชื้อวิบริโอและซัลโมเนลลาในตัวอย่าง “หอยนางรมดิบ”เกือบ 100% การได้รับเชื้อวิบริโออาจทำให้เกิดอาการอาหารเป็นพิษรุนแรง และในกลุ่มผู้ที่มีความเสี่ยงสูง เชื้อนี้สามารถลุกลามจนเกิดการติดเชื้อในกระแสเลือด ซึ่งอันตรายถึงชีวิตได้ การได้รับเชื้อตัวนี้เนี่ย จะทำให้เสี่ยงต่อการติดเชื้อในกระแสเลือด ซึ่งจะสามารถทำให้เสียชีวิตได้

“กรณีศึกษาที่น่าตกใจคือ หญิงชาวอเมริกันวัย 55 ปี เสียชีวิตจากการติดเชื้อวิบริโอหลังจากรับประทานหอยนางรมดิบไป 24 ตัว โดยเธอเริ่มแสดงอาการป่วยรุนแรงภายในเวลาเพียง 2 วันเท่านั้น”

• ผู้ที่ภูมิคุ้มกันต่ำ
• ผู้ป่วยโรคตับ
• ผู้ติดเชื้อ HIV
• ผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัด
• ผู้ที่ปลูกถ่ายอวัยวะ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ป่วยโรคตับจะมีความเสี่ยงสูงมาก เนื่องจากตับเป็นอวัยวะสำคัญที่ช่วยกำจัดสารพิษและเชื้อโรคออกจากร่างกาย เมื่อตับทำงานบกพร่อง แบคทีเรียที่ปนเปื้อนมากับหอยจึงสามารถเข้าสู่กระแสเลือดได้ง่ายขึ้น

อย่างไรก็ตาม นักโภชนาการได้ให้คำแนะนำที่ชัดเจนที่สุดว่า แม้ความเสี่ยงจะสูงสุดในกลุ่มคนเหล่านี้ แต่ “ไม่ว่าจะมีสุขภาพดีหรือไม่ดี ก็ไม่แนะนำให้รับประทานหอยนางรมดิบ”

ดังนั้น กุญแจสำคัญคือการรับประทานอย่างพอเหมาะ โดยแนะนำว่าหากจะรับประทานหอยนางรมเป็นโปรตีนหลักในมื้อนั้น ควรจำกัดปริมาณอยู่ที่ประมาณ 3-4 ช้อนโต๊ะ ก็ถือว่าเพียงพอและเหมาะสม

โดยสรุป หอยนางรมเป็นอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง แต่ความเสี่ยงจากการรับประทานแบบดิบนั้นมีอยู่จริงและร้ายแรง ตั้งแต่เชื้อแบคทีเรียวิบริโอที่อาจทำให้ติดเชื้อในกระแสเลือดจนเสียชีวิต ไปจนถึงพยาธิต่างๆ ทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุดคือการปรุงให้สุกก่อนรับประทานเสมอ เพื่อให้เราได้อร่อยกับเมนูนี้โดยไม่ต้องเอาชีวิตไปเสี่ยง

เปิดวาร์ป! พลอย ณัฐธิดา หลานเนวินดีกรีไม่ธรรมดา ว่าที่ สส.อายุน้อยที่สุด คว้าชัยบุรีรัมย์

วันจันทร์ ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 09.10 น.

ประชาสัมพันธ์

ภาควิชานโยบาย การจัดการและความเป็นผู้นำทางการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาฯ ร่วมกับ Teachers College, Columbia Universityสหรัฐอเมริกา จัดการประชุมวิชาการนานาชาติด้านการบริหารระบบการศึกษาและภาวะผู้นำ ครั้งที่ 5 (The 5^th International Conference on Educational System Management Leadership: ICESML 2026) ภายใต้หัวข้อ “การสร้างอนาคตการศึกษาระดับโลกผ่านภาวะผู้นำข้ามวัฒนธรรม” ระหว่างวันที่ 29–30 พฤษภาคม 2569 ณ คณะครุศาสตร์ จุฬาฯ  

ฟังปาฐกถาพิเศษโดย Prof. Brian K. Perkins, Ed.D., Teachers College, Columbia University สหรัฐอเมริกา และ Asst. Prof. Sam Bamkin, Ph.D., Global Education Center, University of Tokyo ประเทศญี่ปุ่น

การนำเสนอผลงานวิชาการในรูปแบบการบรรยายและโปสเตอร์ ภายใต้หัวข้อ

• การศึกษาระดับโลกและภาวะผู้นำข้ามวัฒนธรรม
• ภาวะผู้นำทางการศึกษา
• นโยบายการศึกษา
• ระบบการศึกษา
• การบริหารการศึกษา / การประกันคุณภาพการศึกษา
• การบริหารทรัพยากรมนุษย์ทางการศึกษา

การนำเสนอผลงานนวัตกรรมการบริหารสถานศึกษาเพื่อเข้ารับรางวัล ESML School Leadership Award ในประเภทต่าง ๆ ดังนี้

• ผู้บริหารสถานศึกษาระดับปฐมวัยและประถมศึกษา
• ผู้บริหารสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา
• ผู้บริหารสถานศึกษาระดับอาชีวศึกษา
• ผู้บริหารสถานศึกษานานาชาติ
• ผู้บริหารการศึกษา

นอกจากนี้ยังมีการแข่งขัน MODEL APEC Junior – Thailand เวทีสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา เพื่อค้นหาและพัฒนาผู้นำเยาวชนไทยในอนาคต

ค่าลงทะเบียน

• ผู้เข้าร่วมการประชุม (29–30 พฤษภาคม 2569) 1,500 บาท
• ผู้นำเสนอผลงานแบบบรรยาย 3,000 บาท
• ผู้นำเสนอผลงานแบบโปสเตอร์ 3,000 บาท

ลงทะเบียนเข้าร่วมงานตั้งแต่บัดนี้ – 31 มีนาคม 2569 ได้ที่ www.icesml.com