Blog

เมื่อวันที่ 2 ก.พ.ศ.ดร.นฤมล ภิญโญสินวัฒน์ รมว.ศึกษาธิการ เปิดเผยภายหลังการประชุมขับเคลื่อนการบริหารจัดการศึกษาในภูมิภาค ว่า ตลอด 7 เดือนที่ผ่านมาว่า หัวใจสำคัญของการทำงานในยุคนี้คือ “การบูรณาการ” ไม่แยกส่วน โดยเปรียบเปรยหน่วยงานหลักทั้ง 4 สำนักงานปลัดกระทรวง, สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา, สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน และสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา เป็นเสมือน “4 องค์ชาย” ที่ต้องหันหน้าคุยกันและทำงานเป็นเนื้อเดียวกัน เพื่อลดช่องว่างระหว่างนโยบายส่วนกลางกับการปฏิบัติงานในพื้นที่ โดยการลงพื้นที่ตรวจราชการที่ผ่านมาได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า การที่ผู้บริหารระดับสูง ลงไปรับฟังปัญหาหน้างานพร้อมกัน ทำให้เห็นข้อเท็จจริงที่ชัดเจนกว่าการนั่งฟังรายงานอยู่บนหอคอย ซึ่งนำไปสู่การแก้ไขกฎระเบียบต่าง ๆ ให้ยืดหยุ่นและสอดคล้องกับบริบทจริงได้รวดเร็วยิ่งขึ้น

“ขอเน้นย้ำว่า จุดเปลี่ยนสำคัญของนโยบายกระทรวงฯ ตามแนวทางของ ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า รองนายกรัฐมนตรี ที่กำกับดูแลกระทรวงศึกษาธิการ ว่า ที่ผ่านมาการศึกษาไทยมักมุ่งเป้าไปที่ ‘ตัวเด็ก’ ซึ่งเปรียบเสมือนผลผลิตที่มีค่า แต่เรามักละเลย ‘โรงงานและคนทำงาน’ นั่นคือ ครูและบุคลากรทางการศึกษา ที่เป็นกลไกสำคัญที่สุดในการผลิต ถึงเวลาแล้วที่เราต้องหันกลับมาดูแลคนทำงานอย่างจริงจัง จึงขอฝากให้ศึกษาธิการจังหวัดและผู้บริหารทุกระดับ ช่วยกันดูแลสวัสดิการและความเป็นอยู่ของผู้ใต้บังคับบัญชา เพื่อให้พวกเขามีขวัญกำลังใจในการสร้างคุณภาพการศึกษาที่ดีต่อไป รวมทั้งนโยบาย “การจัดตั้งสหกรณ์ออมทรัพย์กลาง” เพื่อแก้ปัญหาหนี้สินครู และโครงการ “บ้านพักครูสวัสดิการ” นั้น ขณะนี้กระทรวงศึกษาธิการได้จัดทำรายละเอียดเสร็จสมบูรณ์และส่งเรื่องไปยังสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี (สลค.) เรียบร้อยแล้ว เพื่อสร้างความมั่นคงในชีวิตให้กับครูทั่วประเทศ”

ศ.ดร.นฤมล กล่าวต่อว่า บทบาทของศึกษาธิการจังหวัดและศึกษาธิการภาคยุคใหม่ ต้องไม่ใช่เพียงผู้ส่งสาร แต่ต้องเป็นโซ่ข้อกลางที่ประสานรอยต่อระหว่างหน่วยงานทุกสังกัดในพื้นที่ให้ทำงานร่วมกันได้อย่างไร้รอยต่อ หากมีปัญหาติดขัดในระดับนโยบาย ขอให้แจ้งตรงมาที่ส่วนกลาง เพื่อที่เราจะได้ร่วมกันปรับปรุงและขับเคลื่อนการศึกษาไทยให้ตอบโจทย์พื้นที่อย่างแท้จริง

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ดร.วีระ ทองประสิทธิ์ ผู้อำนวยการ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 4 ตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม พร้อมด้วย นายนพดล สุวรรณสุนทร รองผู้อำนวยการฯ ดร.ณรงค์ชัย สุขสวคนธ์ รองผู้อำนวยการฯ ผศ.ดร.ฤกษ์ชัย ศรีสมบัติ ผู้ช่วยผู้อำนวยการฯ จัดให้มีการประชุมเชิงปฏิบัติการ การพัฒนา  และปรับปรุงเครื่องมือประเมินฐานวิชาชีพ ระดับปริญญาตรี ซึ่งสอดคล้องกับมาตรฐานวิชาชีพของสาขาวิชา รวมถึงมาตรฐานอื่นที่สอดคล้องกับมาตรฐานอาชีพขององค์กรรับรองในประเทศ หรือสากล โดยผู้เข้าร่วมประชุมประกอบด้วยคณะอาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษา จำนวน 40 คน จากสถานศึกษาในสังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 4 ทั้ง 9 แห่ง ซึ่งครอบคลุม 4 จังหวัด คือ จังหวัดสุพรรณบุรี นครปฐม ราชบุรี และกาญจนบุรี ณ ห้องประชุมชมพูพันธุ์ทิพย์ ชั้น 5 อาคารเฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา สมเด็จพระเทพ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 4

สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 4 ซึ่งจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรีให้มีความเป็นเลิศทางด้านวิชาการ และยังมุ่งเน้นให้นักศึกษามีคุณธรรม จริยธรรม ควบคู่กับการศึกษา และทางด้านวิชาการ และให้ความสำคัญของการพัฒนา และปรับปรุงเครื่องมือประเมินมาตรฐานวิชาชีพ ระดับปริญญาตรี หลักสูตรระดับปริญญาตรี สายเทคโนโลยี หรือสายปฏิบัติการที่ได้มีการพัฒนา และปรับปรุงหลักสูตรในปี พ.ศ.2567 จำนวน 12 หลักสูตร

ได้แก่ วิทยาลัยเทคนิคสุพรรณบุรีจำนวน 1 หลักสูตร คือหลักสูตรเทคโนโลยีเครื่องกล(ต่อเนื่อง) วิทยาลัยอาชีวศึกษาสุพรรณบุรีจำนวน 1 หลักสูตร คือหลักสูตรการบัญชี(ต่อเนื่อง) วิทยาลัยเทคนิคนครปฐม จำนวน 2 หลักสูตร คือหลักสูตรเทคโนโลยีไฟฟ้า(ต่อเนื่อง) และหลักสูตรเทคโนโลยีเครื่องกล(ต่อเนื่อง) วิทยาลัยอาชีวศึกษานครปฐม จำนวน 6 หลักสูตร คือหลักสูตรการบัญชี(ต่อเนื่อง) หลักสูตรการจัดการโลจิสติกส์ และซัพพลายเชน(ต่อเนื่อง) หลักสูตรการโรงแรม(ต่อเนื่อง) หลักสูตรเทคโนโลยีอาหาร และโภชนาการ(ต่อเนื่อง) หลักสูตรดิจิทัลกราฟฟิก(ต่อเนื่อง) และหลักสูตรการจัดการธุรกิจค้าปลีก(ต่อเนื่อง) วิทยาลัยเทคนิคกาญจนบุรีจำนวน 1 หลักสูตร คือหลักสูตรเทคโนโลยีเครื่องกล(ต่อเนื่อง) วิทยาลัยเทคนิคราชบุรี 1 หลักสูตร คือหลักสูตรเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์(ต่อเนื่อง) ซึ่งการดำเนินการดังกล่าวจะสอดคล้องกับระเบียบ กระทรวงศึกษาธิการ ว่าด้วยการจัดการการศึกษา และการประเมินผลการศึกษา ระดับปริญญาตรีสายเทคโนโลยี หรือสายปฏิบัติการของสถาบันการอาชีวศึกษา พ.ศ. 2568 และประกาศ สำนักงานคณะการการอาชีวศึกษา เรื่องหลักเกณฑ์ และวิธีการประเมินมาตรฐานวิชาชีพ พ.ศ. 2568 ที่กำหนดให้ผู้เรียนเข้ารับการประเมินมาตรฐานวิชาชีพ ก่อนจบการศึกษาตามระยะเวลาที่กำหนด ส่งผลให้นักศึกษามีความรู้คู่คุณธรรมเป็นพลเมืองดีของประเทศชาติสืบไป

การเมือง

มนุษย์เคยขุดลงไปใต้ผิวโลกได้ลึกที่สุดแค่ไหน ?

ที่มาของภาพ, DeAgostini/Getty Images

เมื่อ 1 ชั่วโมงที่แล้ว

ที่ผ่านมาเคยมีภาพยนตร์ หนังสือ รวมถึงรายการโทรทัศน์จำนวนมากที่บอกเล่าถึงสิ่งที่อยู่ในแกนกลางของโลกของเรา

จากโลกใต้ดินที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตยุคก่อนประวัติศาสตร์ไปจนถึงอารยธรรมมนุษย์ทางเลือก เรื่องราวเหล่านี้ทั้งน่าหลงใหลและน่าหวาดกลัวไม่แพ้กัน

แต่ความจริงแล้ว เรารู้เกี่ยวกับสิ่งที่อยู่ใต้พื้นโลกของเรามากมายทีเดียว แม้ว่าเราจะยังไม่เคยลงไปถึงจุดที่ลึกลงไปใต้โลกก็ตาม และความเป็นจริงนั้นแตกต่างออกไปมาก

แล้วที่ผ่านมามนุษย์สามารถลงไปได้ลึกแค่ไหนใต้พื้นผิวโลกและเรารู้ได้อย่างไรว่ามีอะไรอยู่ที่นั่น

โครงสร้างชั้นต่าง ๆ ของโลก

บริเวณใต้พื้นผิวโลกประกอบไปด้วยโครงสร้างของชั้นต่าง ๆ ศาสตราจารย์อานา เฟอร์เรรา นักแผ่นดินไหววิทยาประจำมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน (University College London) ระบุว่า แต่ละชั้นมีความแตกต่างกัน

“”เรามีเปลือกโลก ซึ่งเป็นชั้นบาง ๆ ที่เปราะบางมากซึ่งเป็นที่ที่พวกเราใช้อยู่อาศัย” เธอบอกกับรายการ The Infinite Monkey Cage ทางสถานีวิทยุบีบีซี เรดิโอ โฟร์

เปลือกโลกมหาสมุทรจะบางกว่า แต่สำหรับเปลือกโลกที่ภาคพื้นทวีปอาจหนาได้ถึง 70 กิโลเมตร

ขณะที่ส่วนที่อยู่ใต้เปลือกโลกนั้นคือ “ชั้นแมนเทิล” (mantle) หรือ “เนื้อโลก” ซึ่งมีความหนาประมาณ 3,000 กิโลเมตร และประกอบด้วยหินที่เรียกว่า “แมกมา” (magma) ซึ่งดูเหมือนของแข็งในระยะเวลาที่มนุษย์เรามองเห็นได้

“แต่จริง ๆ แล้ว ในระยะเวลาหลายล้านปี มันมีการไหล” เฟอร์เรรากล่าว

ชั้นที่ลึกในระดับถัดไปคือแก่นโลกชั้นนอก ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยเหล็กและนิกเกิลเหลว ซึ่งเป็นส่วนที่สร้างสนามแม่เหล็กของโลก

แก่นโลกชั้นในประกอบด้วยเหล็กและนิกเกิลแข็ง และเป็นส่วนที่ร้อนที่สุดของโลก โดยมีอุณหภูมิสูงถึง 5,500 องศาเซลเซียส

ดำดิ่งลึกลงไป

จุดที่มนุษย์เคยลงไปลึกที่สุดในเปลือกโลกนั้นอยู่ที่เหมืองทองคำมโปเนง (Mponeng Gold Mine) ในแอฟริกาใต้ ซึ่งอยู่ห่างจากนครโจฮันเนสเบิร์กไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 75 กิโลเมตร โดยสามารถขุดเจาะลึกลงไปถึง 4 กิโลเมตรใต้พื้นผิวโลก

ที่มาของภาพ, Eva-Lotta Jansson/Bloomberg via Getty Images

แต่ถึงแม้ว่ามนุษย์อาจจะไม่สามารถลงไปลึกกว่านี้ในทางกายภาพ แต่เราก็ใช้เครื่องเจาะเพื่อลงไปได้ลึกกว่านั้นอีก

หลุมที่มนุษย์เจาะลงไปได้ลึกที่สุดคือ หลุมโคลา ซูเปอร์ดีป (Kola Superdeep Borehole) ซึ่งขุดโดยสหภาพโซเวียตในภาคเหนือของรัสเซีย หลุมนี้แล้วเสร็จในปี 1992 หลังจากใช้เวลาเกือบ 20 ปี โดยมีความลึกลงไปในพื้นดิน 12.2 กิโลเมตร

นั่นเทียบเท่ากับตึกเอ็มไพร์สเตทของนิวยอร์ก 27 ตึกที่วางซ้อนกัน แต่ ณ จุดนั้นมันก็ยังลึกเพียงประมาณ 1 ใน 3 ของเปลือกโลกเท่านั้น

การขุดลึกลงไปในเปลือกโลกนั้นยากมากด้วยเหตุผลหลายประการ

ยิ่งลึกลงไปใต้โลกเท่าไหร่ อุณหภูมิก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

อัตราการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเรียกว่า การไล่ระดับความร้อนใต้พิภพ และค่าเฉลี่ยสำหรับเปลือกโลกภาคพื้นทวีปอยู่ที่ 25-32 องศาเซลเซียสต่อกิโลเมตร ศาสตราจารย์คริส แจ็กสัน นักธรณีวิทยาชาวอังกฤษกล่าว

ที่มาของภาพ, Lenorlux via Getty Images

นอกจากนี้ แรงดันมหาศาลที่อยู่ลึกลงไปภายในโลกถือเป็นอีกหนึ่งความท้าทาย

แจ็กสันกล่าวว่า การต้านทานแรงดันนี้เพื่อรักษาให้หลุมนี้ยังเปิดอยู่ได้นั้น “เป็นเรื่องที่ยากอย่างเหลือเชื่อ”

การสแกนพื้นโลก

หากเราไม่สามารถลงไปใต้พื้นผิวโลกได้ลึกกว่านี้ แล้วเราจะศึกษาส่วนที่เหลือในโลกได้อย่างไร

คำตอบนั้นน่าสนใจมาก นั่นคือ การใช้คลื่นแผ่นดินไหว (seismic waves) ซึ่งเป็นแรงสั่นสะเทือนที่เกิดจากแผ่นดินไหวและเดินทางผ่านพื้นโลก

คลื่นแผ่นดินไหวจะมีคุณสมบัติที่แตกต่างกันเมื่อส่งผ่านวัสดุที่แตกต่างกัน ซึ่งสามารถวัดได้ด้วยเครื่องวัดแผ่นดินไหว

“เราวิเคราะห์ข้อมูลขั้นสูงมากมาย เราสร้างแบบจำลองด้วย จากนั้นจึงแปลงบันทึกเหล่านั้นให้เป็นภาพของภายในโลก” เฟอร์เรรากล่าว

แจ็กสันอธิบายภาพเหล่านั้นว่าคล้ายกับ ภาพที่ได้จากการ “การทำซีทีสแกนโลก”

ที่มาของภาพ, Getty Images

ผู้เชี่ยวชาญทั้งสองเห็นพ้องกันว่า การศึกษาชั้นต่าง ๆ ของโลกสามารถช่วยให้เราเข้าใจสิ่งต่างๆ มากมายเกี่ยวกับโลกของเราได้ เช่น กระบวนการที่อยู่เบื้องหลังแผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด และการก่อตัวของภูเขา

“ท้ายที่สุดแล้ว คุณจำเป็นต้องเข้าใจว่าเนื้อโลกทำงานอย่างไร” เฟอร์เรรากล่าว

การเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้อาจนำไปประยุกต์ใช้ได้ในหลายด้าน เช่น ช่วยให้เราเข้าใจศักยภาพของพลังงานความร้อนใต้พิภพ ซึ่งเป็นพลังงานหมุนเวียนรูปแบบหนึ่งที่ใช้ความร้อนจากภายในโลก

เธอกล่าวอีกว่า การวิจัยในด้านนี้บางครั้งเป็นการสำรวจมากกว่า และมันอาจช่วยให้เราเข้าใจว่าโลกเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรเมื่อเวลาผ่านไป และอาจนำไปประยุกต์ใช้กับดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ ที่อยู่ไกลออกไปได้

“แล้วเราสามารถใช้ความเข้าใจนี้เพื่อทำความเข้าใจดาวเคราะห์ดวงอื่นได้หรือไม่” เธอถามทิ้งท้ายไว้

ที่ประชุมคณะกรรมการ บริษัท ไทยออยล์ จำกัด (มหาชน) มีมติแต่งตั้ง คุณพงษ์พันธุ์ อมรวิวัฒน์ ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ มีผลตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2569 เป็นต้นไป ด้วยความเชื่อมั่นในศักยภาพความเป็นผู้นำที่มีมุมมองความคิดเชิงกลยุทธ์ ความเชี่ยวชาญเชิงลึกในอุตสาหกรรมพลังงาน และประสบการณ์บริหารธุรกิจในบริบทตลาดโลก พร้อมขับเคลื่อนองค์กรสู่ความเป็นเลิศ

คุณพงษ์พันธุ์ อมรวิวัฒน์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ด้านวิศวกรรมศาสตร์ จาก Carnegie Mellon University ประเทศสหรัฐอเมริกา และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจาก 3 สาขาวิชา ได้แก่ ด้านวิชากฎหมายเศรษฐกิจ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้านบริหารธุรกิจ (Sloan School of Management) และด้านวิศวกรรมศาสตร์ จาก Massachusetts Institute of Technology (MIT) ประเทศสหรัฐอเมริกา อีกทั้ง ผ่านหลักสูตรผู้บริหารระดับสูงชั้นนำของประเทศ อาทิ หลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 67 หลักสูตรผู้บริหารระดับสูงด้านวิทยาการพลังงาน (วพน.) รุ่นที่ 16 หลักสูตรผู้บริหารระดับสูง สถาบันวิทยาการ  ตลาดทุน (วตท.) รุ่นที่ 29 ซึ่งสะท้อนถึงความพร้อมในองค์ความรู้ที่หลากหลาย และศักยภาพการบริหารองค์กรในอุตสาหกรรมพลังงานระดับโลก

ด้วยประสบการณ์การทำงานกว่า 30 ปี ในสายงานด้านธุรกิจและอุตสาหกรรมพลังงาน คุณพงษ์พันธุ์ เป็นลูกหม้อที่เคยทำงานกับไทยออยล์ โดยเติบโตจากประสบการณ์การทำงานในหลากหลายสายงาน ทั้งด้านวิศวกรรม การพาณิชย์ การพัฒนาธุรกิจ และ แผนกลยุทธ์องค์กร รวมถึงธุรกิจด้านปิโตรเคมี และ การบริหารการขนส่งของกลุ่มไทยออยล์ ซึ่งหล่อหลอมให้มีความรู้ความเข้าใจในบริบทการดำเนินธุรกิจของกลุ่มไทยออยล์อย่างลึกซึ้ง โดยดำรงตำแหน่งรองกรรมการผู้จัดการใหญ่ ด้านกลยุทธ์องค์กรเป็นตำแหน่งสุดท้ายที่ไทยออยล์ ก่อนไปปฏิบัติหน้าที่ที่ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ในปี พ.ศ. 2564 – มกราคม 2569

ในช่วงเวลา 4 ปี ของการปฏิบัติหน้าที่ใน ปตท. คุณพงษ์พันธุ์ ดำรงตำแหน่ง รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ หน่วยธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ และ รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ หน่วยธุรกิจก๊าซธรรมชาติ ทำให้มีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการบริหารธุรกิจด้านพลังงานและปิโตรเคมีอย่างครบวงจร ก่อนจะได้รับความไว้วางใจให้กลับมานำทัพกลุ่มไทยออยล์ในตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ 

คุณพงษ์พันธุ์ กล่าวว่า “ผมรู้สึกยินดีและเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้กลับมาร่วมงานกับไทยออยล์อีกครั้ง   ภารกิจสำคัญต่อจากนี้ คือการสานต่อและผลักดันโครงการต่างๆ ให้เกิดผลเป็นรูปธรรม บริหารจัดการเพื่อสร้างผลตอบแทนที่เหมาะสม ควบคู่ไปกับการดำเนินธุรกิจภายใต้หลัก ESG ร่วมกับกลุ่ม ปตท. เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งและความมั่นคงให้กับองค์กรในระยะยาว”

ในฐานะผู้นำกลุ่มไทยออยล์ คุณพงษ์พันธุ์มีความโดดเด่นในการผสานความเชี่ยวชาญด้านวิศวกรรม  กลยุทธ์ การค้าระหว่างประเทศ และการบริหารองค์กรแบบบูรณาการ มีมุมมองเชิงองค์รวมต่ออุตสาหกรรมพลังงาน และสามารถขับเคลื่อนวิสัยทัศน์ให้เกิดผลลัพธ์ได้ตามเป้าหมาย ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการร่วมสร้างความมั่นคงทางพลังงานให้กับประเทศอย่างยั่งยืน

“นฤมล” ย้ำการศึกษาไทยยุคใหม่ต้องบูรณาการทุกหน่วย ตัดวงจรสั่งการบนหอคอย ชูครูคือหัวใจผลิตคน พร้อมดันศึกษาธิการจังหวัดเป็นโซ่ข้อกลางเชื่อมพื้นที่กับส่วนกลาง

ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :

ชุมชนครู บุคลากรทางการศึกษา และนักเรียน แหล่งความรู้สำหรับครู นักเรียน ข่าวการศึกษา ห้องสมุดความรู้ทุกกลุ่มสาระการเรียนรู้ และความรู้ทั่วไป เผยแพร่ผลงานวิชาการ ที่นี่