Author: ข่าวกรุงเทพฯ

บริษัท วัน สามสิบเอ็ด จำกัด
อาคารจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เพลส 50 ถนนสุขุมวิท 21 (อโศก)
แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพฯ 10110

บริษัทในเครือ บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน)
www.theoneenterprise.com

“ชัชชาติ สิทธิพันธุ์”

กทม. ต้องสร้างบริบท-อำนวยความสะดวก แต่คอนเทนต์ต้องมาจากชุมชน ไม่ใช่จ้างออร์แกไนเซอร์จัดอีเวนต์แล้วจบ”

“อันนี้สำคัญมากเลยนะ ผมว่าอัตลักษณ์ของเมืองสำคัญ เราต้องพยายามค้นหาให้ได้ว่า แต่ละจุดมีอัตลักษณ์อะไร แล้วก็ต้องช่วยให้เขาเปล่งประกายออกมาได้ แต่ว่าต้องระวัง เพราะว่าหลายคนสับสนระหว่างการจัดอีเวนต์กับอัตลักษณ์ คือมันไม่ใช่เลย มันต้องให้ชุมชนเขามีความเข้มแข็งด้วยตัวเอง”

“อย่างอัตลักษณ์ชุมชนที่เข้มแข็งมากอย่างทรงวาด เขาสามารถพัฒนาอัตลักษณ์ของตัวเองจนมีคนไปเที่ยวได้ อนาคต กทม. ต้องส่งเสริมและค้นหาก่อนว่าแต่ละชุมชนมีอัตลักษณ์อะไร อย่างที่ผมเพิ่งไปบางกอกน้อย ก็มีชุมชนบ้านบุที่ทำขันลงหิน อันนี้คือทรัพยากรที่มีอยู่ ดังนั้น กทม. ต้องไปหา พยายามสร้างบริบท สร้างชุมชนให้เข้มแข็งแล้วเจียระไนพวกนี้ให้มีคุณค่าขึ้นมา”

“มัลลิกา บุญมีตระกูล มหาสุข”

“กทม. ต้องเป็นเจ้าภาพท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ไม่ใช่ผลักให้บ้าน-วัด-โรงเรียนทำเอง พร้อมดันโครงการเชื่อมเมืองเชื่อมโลกผ่าน SME”

จริง ๆ มันเป็นหนึ่งในแผนปฏิบัติการ 14 ข้อที่เราแถลงข่าวไปแล้ว คือการเปิดพื้นที่เศรษฐกิจสร้างสรรค์ และเปิด “สตรีทฟู้ดพาราไดซ์” หมุนเวียนการใช้ชีวิต 24 ชั่วโมง 7 วัน ในแต่ละมุมเมืองทั้ง 50 เขต ปัจจุบัน กทม. มีเสน่ห์ที่สุดคือเรื่องสตรีทฟู้ด ซึ่งเป็นองค์ประกอบของการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม

แน่นอนว่า กทม. จะต้องเป็น “เจ้าภาพ” ไม่ใช่ผลักไปให้บ้าน วัด โรงเรียน เป็นเจ้าภาพ ปัจจุบันถ้าไปวัดพระแก้ว สนามหลวง หรือศาลหลักเมือง จะเห็นว่าเจ้าภาพไม่ใช่ กทม. (เช่น ศาลหลักเมืองดูแลโดยองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก) แปลว่าถ้า กทม. เป็นเจ้าภาพเอง เราจะจัดการเรื่องความสะอาด ระเบียบ และความปลอดภัยได้มากกว่านี้ โดยเข้าไปเสริมงบประมาณและกำลังพล ไม่ปล่อยให้ชุมชนทำกันเองตามยถากรรม

“อนุชา บูรพชัยศรี”

“เน้นเศรษฐกิจสร้างสรรค์นำวัฒนธรรม เลิกขายแบบ Hard Sell แต่ใช้ Storytelling สร้างความรู้สึกร่วม เชื่อมคูคลองฝั่งธนฯ สู่เมืองรอง”

ตอนที่ผมอยู่ฝ่ายบริหารและเป็นผู้อำนวยการสำนักบริหารนโยบายของนายกรัฐมนตรี ตอนนั้นเราปรับเปลี่ยนโครงสร้าง จากเดิมที่ให้กระทรวงวัฒนธรรมเป็นเจ้าภาพ ซึ่งมักจะทำแบบ “Hard Sell” ไปบอกต่างชาติว่าเรามีอดีตอย่างไร แต่มันไม่ได้เกิดเศรษฐกิจต่อเนื่อง เราเลยเปลี่ยนเอาหน่วยงานด้านเศรษฐกิจสร้างสรรค์มาเป็นฝ่ายเลขาฯ ให้รองนายกฯ ด้านเศรษฐกิจนั่งหัวโต๊ะ เพื่อคิดต่อยอดว่าวัฒนธรรมจะนำไปสู่เศรษฐกิจได้อย่างไร

เรื่องทุนวัฒนธรรม “ทุน” คือต้นทุน ไม่ใช่เงิน ต้องใช้ความครีเอทีฟสร้างสรรค์และร่วมสมัย อย่างคลองโอ่งอ่างที่เราเคยทำ ก็เน้นกิจกรรมแนวคิดสร้างสรรค์ให้คนรุ่นใหม่มีส่วนร่วม นำเสนอให้มี Gimmick มีเสน่ห์ที่สร้างความรู้สึกร่วม ไม่ใช่ไปโฆษณาชวนเชื่อหรือขายประวัติศาสตร์ตรง ๆ แบบเดิม

“พล.ต.ท.ชาญเทพ เสสะเวช”

“ดึงจุดผ่อนผันหาบเร่กลับมาคู่ความสะอาด ทำดิจิทัลแพลตฟอร์มรวบรวม Data ชุมชน และปลูกฝังประวัติศาสตร์เด็กตั้งแต่ต้น”

กรุงเทพฯ มีวัฒนธรรม คลอง และวัดวาอารามตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นที่ควรบำรุงรักษา เช่น คลองโอ่งอ่าง หรือสตรีทฟู้ดที่คนต่างชาตินิยมตอนเย็น แต่ปัจจุบันยังไม่สะดวก ขาดการจัดการจราจร จริง ๆ ควรปิดถนนเพื่อความปลอดภัย ส่วนวิถีชุมชนที่มีทางเท้าแล้วเลิกไปหมดนั้น ผมคิดว่าควรจะคงไว้บางส่วน เรียกว่า “จุดผ่อนผัน” เพื่อเป็นวิถีชุมชนของ กทม. แต่ต้องดูแลเรื่องสุขลักษณะและความสะอาด

จากถ้อยแถลงของ 4 ผู้สมัคร สะท้อนให้เห็นทัศนะที่แตกต่างกันอย่างน่าสนใจ

• ชัชชาติ เน้นการสร้างความเข้มแข็งจากฐานรากชุมชน คัดค้านการจัดอีเวนต์ฉาบฉวย

• มัลลิกา มุ่งเน้นการให้ กทม. รวบอำนาจเป็นเจ้าภาพหลักเพื่อจัดการระบบ พร้อมชูนโยบายเศรษฐกิจ 24 ชั่วโมง และการจับคู่กู้เงิน SME

• อนุชา ใช้ประสบการณ์จากทำเนียบรัฐบาล ชูยุทธศาสตร์เศรษฐกิจสร้างสรรค์นำวัฒนธรรม ปฏิเสธการขายแบบ Hard Sell และเน้น Storytelling เชื่อมโยงโครงข่ายคูคลอง

• พล.ต.ท.ชาญเทพ มุ่งเน้นไปที่การจัดระเบียบกายภาพ ความสะอาด การคืนจุดผ่อนผันหาบเร่แผงลอย และการทำดิจิทัลแพลตฟอร์มควบคู่กับการรื้อฟื้นวิชาประวัติศาสตร์ในโรงเรียน

ท้ายที่สุดแล้ว นโยบาย “ทุนวัฒนธรรม” จะถูกขับเคลื่อนจนกลายเป็น “เนื้อนาบุญ” ทางเศรษฐกิจของคนกรุงเทพฯ และเชื่อมโยงเมืองรองได้จริง หรือเป็นเพียง “วาทกรรมสโลแกนหาเสียง” … ประชาชน กทม. จะเป็นผู้ให้คำตอบในคูหาเลือกตั้ง! 
 

รัฐบาลลุยโมเดลยุโรป พลิกโฉมงานวิจัยไทยสู่พาณิชย์ สร้างเศรษฐกิจมูลค่าสูง

วันเสาร์ ที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2569, 08.58 น.

ประเทศไทยได้ก้าวเข้าสู่สังคมสูงวัยอย่างสมบูรณ์แล้ว และในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า สัดส่วนผู้สูงอายุจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นหนึ่งในตัวแปรสำคัญที่สุดที่กำหนดอนาคตทางเศรษฐกิจ สังคม และการคลังของประเทศ หากรัฐยังคงมองสังคมสูงวัยเป็นเพียง “ปัญหา” ที่ต้องใช้งบประมาณเข้าไปเยียวยา ประเทศไทยจะเผชิญแรงกดดันมากขึ้นทั้งจากกำลังซื้อที่ชะลอลง การขาดแคลนแรงงาน ผลิตภาพที่ลดลง และภาระทางการคลังที่หนักขึ้นเรื่อย ๆ แต่หากเราเปลี่ยนมุมมองและออกแบบนโยบายใหม่บนฐานแนวคิด “เศรษฐกิจสูงวัย” ประเทศไทยจะสามารถพลิกโครงสร้างประชากรที่เปลี่ยนไปให้กลายเป็นโอกาสทางเศรษฐกิจครั้งใหญ่ได้

นี่คือเหตุผลสำคัญที่ภาครัฐควรผลักดันให้แนวคิดเศรษฐกิจสูงวัยถูกบรรจุไว้อย่างชัดเจนในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 14 เพื่อให้การรับมือสังคมสูงวัยของไทยไม่ใช่เพียงการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า แต่เป็นการวางยุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน

ประเด็นแรกที่ต้องตระหนักคือ เมื่อสัดส่วนประชากรเปลี่ยนจากวัยแรงงานไปสู่ผู้สูงอายุ โครงสร้างกำลังซื้อของประเทศก็เปลี่ยนตามอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ผู้สูงอายุจำนวนมากมีรายได้หลังเกษียณต่ำกว่าช่วงวัยทำงาน ทำให้กำลังซื้อต่อคนโดยเฉลี่ยลดลงราว 50–60% นี่ไม่ใช่เพียงเรื่องของรายได้ส่วนบุคคล แต่เป็นเรื่องของ “เครื่องยนต์เศรษฐกิจ” ทั้งประเทศ เพราะกำลังซื้อของครัวเรือนคือแรงผลักสำคัญของการบริโภคภายในประเทศ

ผู้สูงอายุใช้จ่ายในหมวดที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตมากขึ้น

ขณะเดียวกัน โครงสร้างการใช้จ่ายก็เปลี่ยนไปอย่างมีนัยสำคัญ ผู้สูงอายุใช้จ่ายในหมวดที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตมากขึ้น เช่น อาหาร ที่อยู่อาศัย การเดินทางในชีวิตประจำวัน บริการสุขภาพ การดูแล และบริการเฉพาะทาง ขณะที่การใช้จ่ายบางประเภทอาจลดลงหรือเปลี่ยนรูปแบบไป นั่นหมายความว่า หากภาคนโยบายยังวางยุทธศาสตร์เศรษฐกิจแบบเดิมที่ตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าโครงสร้างผู้บริโภคยังเหมือนในอดีต ประเทศจะพลาดโอกาสในการปรับตัวทั้งด้านอุปสงค์และอุปทาน

ดังนั้น แผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 14 ควรยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า สังคมสูงวัยไม่ได้เปลี่ยนแค่จำนวนผู้สูงอายุ แต่เปลี่ยน “ตลาด” ทั้งระบบ รัฐจึงต้องมีบทบาทในการช่วยเร่งการเปลี่ยนผ่านของภาคธุรกิจและระบบเศรษฐกิจให้สอดคล้องกับผู้บริโภคกลุ่มใหม่ ไม่ว่าจะเป็นสินค้าอาหารเฉพาะกลุ่ม บริการสุขภาพ ที่อยู่อาศัยที่เหมาะสม เทคโนโลยีดูแลผู้สูงอายุ บริการทางการเงิน หรือบริการสนับสนุนการใช้ชีวิตในวัยสูงอายุ

มองสังคมสูงวัยในกรอบคิเดิมเป็นเพียงภาระงบประมาณของรัฐ

ความเสี่ยงสำคัญอีกประการหนึ่งคือ การมองสังคมสูงวัยในกรอบคิดแบบเดิมว่าเป็นเพียงภาระงบประมาณของรัฐ ไม่ว่าจะเป็นเบี้ยยังชีพ ค่ารักษาพยาบาล หรือการดูแลสวัสดิการ หากรัฐใช้เครื่องมือเชิงสงเคราะห์เพียงอย่างเดียว ภายใต้ข้อจำกัดด้านงบประมาณและศักยภาพของระบบราชการ ผลที่เกิดขึ้นคือ ประเทศอาจสูญเสียการเติบโตทางเศรษฐกิจได้ประมาณร้อยละ 1-1.5 ต่อปี

นัยสำคัญของตัวเลขนี้คือ ประเทศไม่ได้เพียงเผชิญค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น แต่ยังเผชิญ “ต้นทุนค่าเสียโอกาส” จากการไม่สามารถดึงศักยภาพของผู้สูงอายุและกลุ่มก่อนสูงวัยมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด กล่าวอีกนัยหนึ่ง หากนโยบายรัฐเน้นช่วยเหลือแต่ไม่เน้นสร้างพลังทางเศรษฐกิจ เรากำลังใช้ทรัพยากรที่จำกัดไปกับการตั้งรับ มากกว่าการลงทุนเพื่อสร้างอนาคต

แผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 14 จึงไม่ควรวางเรื่องสังคมสูงวัยไว้เฉพาะในหมวดสวัสดิการหรือสาธารณสุขเท่านั้น แต่ควรยกระดับให้เป็นวาระเศรษฐกิจระดับชาติที่เชื่อมโยงกับนโยบายแรงงาน อุตสาหกรรม การพัฒนาธุรกิจนวัตกรรม การเงิน การพัฒนาเมือง และการพัฒนาคนตลอดช่วงชีวิต เพราะสังคมสูงวัยไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของผู้สูงอายุ แต่เป็นเรื่องของโครงสร้างเศรษฐกิจไทยทั้งระบบ

แรงงานไทยจำนวนมากออกจากตลาดแรงงานเร็วเกินไป

อีกหนึ่งปัญหาที่สำคัญมาก แต่ยังไม่ได้รับความสนใจเพียงพอ คือ แรงงานไทยจำนวนมากออกจากตลาดแรงงานเร็วเกินไป ทั้งที่ยังมีศักยภาพ มีประสบการณ์ และยังสามารถทำงานต่อได้ในรูปแบบที่เหมาะสม การสูญเสียแรงงานกลุ่มนี้ไม่ใช่เพียงการลดจำนวนคนทำงาน แต่คือการสูญเสียประสบการณ์ ทักษะ ผลิตภาพ และฐานภาษีของประเทศ

ในบริบทที่ไทยกำลังเผชิญการขาดแคลนแรงงานและอัตราการเกิดต่ำลงอย่างต่อเนื่อง การปล่อยให้คนวัย 55 ปีขึ้นไปทยอยออกจากงานจำนวนมาก คือความสูญเปล่าทางเศรษฐกิจที่รุนแรงอย่างยิ่ง ภาครัฐจึงควรสนับสนุนมาตรการยืดอายุการจ้างงานและการจ้างงานผู้สูงอายุอย่างเป็นระบบ เช่น การจ้างงานหลังเกษียณ การทำงานยืดหยุ่น งานพาร์ตไทม์ งานที่ใช้ประสบการณ์เป็นฐาน งานที่ปรึกษา งานถ่ายทอดความรู้ และระบบ reskill / upskill เพื่อเตรียมแรงงานให้พร้อมทำงานในช่วงชีวิตที่ยาวขึ้น

หากแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 14 ต้องการตอบโจทย์การเติบโตระยะยาว ประเด็นนี้ต้องถูกเขียนให้ชัดว่า การใช้ประโยชน์จากแรงงานสูงวัยไม่ใช่มาตรการสังคมสงเคราะห์ แต่เป็นยุทธศาสตร์เพิ่มผลิตภาพประเทศ ผู้สูงอายุไม่ควรถูกมองว่าเป็นแรงงานปลายทางที่รอออกจากระบบ แต่ควรถูกมองว่าเป็นกลุ่มทรัพยากรมนุษย์ที่มีทุนประสบการณ์สูง และสามารถมีบทบาทได้ทั้งในฐานะแรงงาน ผู้ประกอบการ ที่ปรึกษา ผู้ฝึกสอน และผู้ถ่ายทอดความรู้ให้คนรุ่นใหม่

ทางออกที่ยั่งยืนที่สุดคือการเปลี่ยนกรอบคิดจาก “ปัญหาสังคมสูงวัย” ไปสู่ “เศรษฐกิจสูงวัย” นั่นคือ การสร้างระบบเศรษฐกิจที่สอดรับกับโครงสร้างประชากรใหม่ และดึงผู้สูงอายุรวมถึงกลุ่ม pre-aging หรือประชากรก่อนเข้าสู่วัยสูงอายุ เข้ามาเป็นทั้งผู้บริโภค แรงงาน ผู้ประกอบการ และผู้ถ่ายทอดประสบการณ์

แนวคิดนี้เปิดโอกาสให้รัฐออกแบบการพัฒนาใหม่อย่างน้อยในหลายมิติพร้อมกัน

มิติแรกคือการสร้างตลาดใหม่ สังคมสูงวัยทำให้เกิดความต้องการสินค้าและบริการจำนวนมาก ตั้งแต่ที่อยู่อาศัยที่เหมาะกับผู้สูงอายุ บริการสุขภาพ อาหารเฉพาะโรค บริการดูแลระยะยาว นันทนาการและแพลตฟอร์มดิจิทัล ไปจนถึงบริการทางการเงินและกฎหมายสำหรับการจัดการชีวิตในวัยสูงอายุ

มิติที่สองคือการรักษาและเพิ่มกำลังแรงงาน ผู้สูงอายุและกลุ่มก่อนสูงวัยควรได้รับการส่งเสริมให้ทำงานต่อในรูปแบบที่เหมาะสม เพื่อช่วยเพิ่มผลิตภาพ ลดแรงกดดันจากการขาดแคลนแรงงาน และลดภาระทางการคลังในระยะยาว

มิติที่สามคือการสร้างผู้ประกอบการรุ่นใหม่ในตลาดสูงวัย ประเทศไทยควรใช้สังคมสูงวัยเป็นแรงกระตุ้นให้เกิดธุรกิจใหม่ นวัตกรรมใหม่ และสตาร์ตอัปที่ตอบโจทย์ชีวิตผู้สูงอายุ โดยเฉพาะในกลุ่มที่ไทยมีศักยภาพ เช่น สุขภาพ การดูแล อาหาร การท่องเที่ยว บริการชุมชน และเทคโนโลยีที่ช่วยให้ผู้สูงอายุใช้ชีวิตได้อย่างมีคุณภาพ

มิติที่สี่คือการสร้างระบบถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์ ผู้สูงอายุไม่ควรถูกมองว่าเป็นแรงงานที่หมดบทบาท แต่ยังสามารถเป็น mentor หรือผู้ถ่ายทอดประสบการณ์ให้คนรุ่นใหม่ ซึ่งจะช่วยยกระดับทุนมนุษย์ของประเทศโดยรวม และลดการสูญเสียองค์ความรู้ที่สะสมมายาวนานในองค์กรและชุมชน

เพื่อให้แนวคิดนี้เกิดผลจริง ภาครัฐควรบรรจุประเด็นเศรษฐกิจสูงวัยไว้ในแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 14 อย่างเป็นรูปธรรม โดยกำหนดให้เศรษฐกิจสูงวัยเป็นวาระยุทธศาสตร์ระดับชาติ ไม่ใช่เพียงประเด็นสังคมสงเคราะห์ พร้อมทั้งเร่งปฏิรูประบบแรงงานสูงวัยผ่านนโยบายยืดอายุการจ้างงาน การจ้างหลังเกษียณ และการทำงานยืดหยุ่น

รัฐควรส่งเสริมอุตสาหกรรมและบริการสำหรับสังคมสูงวัย

ขณะเดียวกัน รัฐควรส่งเสริมอุตสาหกรรมและบริการสำหรับสังคมสูงวัย โดยเฉพาะกลุ่มที่อยู่อาศัย สุขภาพ อาหาร นันทนาการและดิจิทัล รวมถึงบริการการเงินและกฎหมาย ควบคู่กับการลงทุนในระบบ reskill / upskill ตลอดช่วงชีวิต เพื่อเตรียมแรงงานไทยให้พร้อมสำหรับการทำงานในสังคมอายุยืน

นอกจากนี้ ภาครัฐควรสร้างแรงจูงใจให้ภาคเอกชนเข้ามามีบทบาทมากขึ้น เช่น สิทธิประโยชน์ทางภาษี เงินอุดหนุน แพลตฟอร์มจับคู่งาน การสนับสนุนธุรกิจที่จ้างงานผู้สูงอายุ และการส่งเสริมผู้ประกอบการที่พัฒนาสินค้าและบริการสำหรับตลาดสูงวัย พร้อมกันนี้ต้องมีการพัฒนาฐานข้อมูลและตัวชี้วัดเศรษฐกิจสูงวัย เพื่อให้การออกแบบนโยบายมีหลักฐานรองรับและสามารถติดตามผลได้จริง

ประเทศไทยไม่อาจรับมือสังคมสูงวัยได้ด้วยกรอบคิดแบบเดิมอีกต่อไป หากยังมองผู้สูงอายุเป็นเพียงภาระ งบประมาณรัฐจะตึงตัวมากขึ้น เศรษฐกิจจะโตช้าลง แรงงานจะหายไป และกำลังซื้อของประเทศจะอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ แต่หากภาครัฐกล้าปรับมุมมองและบรรจุแนวคิดเศรษฐกิจสูงวัยไว้ในแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 14 อย่างจริงจัง ประเทศไทยจะสามารถเปลี่ยนความท้าทายทางประชากรให้กลายเป็นโอกาสในการสร้างตลาดใหม่ รักษาฐานแรงงาน เพิ่มผลิตภาพ และยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนทุกช่วงวัย

ไม่ใช่โลก “ขั้วเดียว” หรือ “สองขั้ว” หากแต่เป็น Multipolar  World คือโลก “พหุอำนาจ”

ไม่ได้ผูกขาดโดย “สหรัฐฯ” หรือ “จีน” หรือ “รัสเซีย” โดยเฉพาะเหมือนแต่ก่อนแล้ว

หากแต่กระจายไปตามกลุ่มประเทศและภูมิภาคที่มีความแข็งแกร่งด้านเศรษฐกิจ การทหาร เทคโนโลยี

และด้าน “อาหาร”!

“อนุทิน” นี่ ว่าไปแล้ว เข้ามาบริหารประเทศยังไม่ทันครบปี แต่บทบาทในต่างประเทศฉายแสงเป็น “นายกฯ อินเตอร์” เต็มตัว

ต้องเล่นทั้งการเมืองเวทีโลก “พหุอำนาจ” แถมเล่นได้ดีและโดดเด่นซะด้วย (อวยหน่อย เผื่อจะเข้าตาบ้าง)

ส่วนการเมืองภายในบ้าน…

ทั้งรัฐบาล ทั้งนายกฯ ดูจะ “เข้าตีน” ฝ่ายค้านและฝ่ายริษยามากกว่าเข้าตา

“ถูกอัดเละ” เป็นพิเศษ ยิ่งเด่นในการเมืองเวทีโลกมากเท่าไหร่

ยิ่งถูกอัดเละมากขึ้นเท่านั้น!

อันนี้เป็นธรรมดาของการเมืองระบอบเลือกตั้ง ตัวนายกฯ จะเป็นเป้าให้ชาวบ้านและการเมืองฝ่ายค้านและฝ่ายริษยา “สอยทุกดอก” อยู่แล้ว

ถ้าเก่งจริง-แน่จริง จะกลัวอะไร กะแค่เสียงหมาเห่า

ถ้าไม่เก่งจริง ไม่แน่จริง ก็จะอยู่ไปทำไม ให้อายหมามัน!

ประเทศไทยถือว่าโชคดี….

 ในภาวะ “โลกเปลี่ยนยุค” การเมืองโลกกับเศรษฐกิจการค้ามันเป็น “คนละเรื่องเดียวกัน”

พอดีเราก็ได้คณะรัฐบาลที่เข้าใจในบริบทโลก “พหุอำนาจ” ชนิดที่เรียกว่า “เล่นเป็น”

และ “ทำมาค้าขายเป็น”!

ไทยจึงสมดุลได้กับ “ทุกขั้วอำนาจ” ไม่ว่าจะกับสหรัฐฯ กับจีน กับรัสเซีย กับฝรั่งเศส กับกลุ่มอาหรับในตะวันออกกลาง และชาวเปอร์เซีย

รวมทั้งมิตรประเทศในอาเซียนและเอเชีย เช่น อินเดีย ปากีฯ ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ เกาหลีเหนือ อินโดฯ สิงคโปร์ มาเลย์ รวมถึงพม่า

เหตุนั้น…..

จึงเห็นรัฐมนตรีต่างประเทศ “สีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว” รัฐมนตรีต่างประเทศ “ศุภจี สุธรรมพันธุ์” รัฐมนตรีพาณิชย์ และ “ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์” รัฐมนตรีกระทรวงอุดมศึกษาฯ

เหมือนดาวที่โคจรอยู่แต่บนท้องฟ้า….

คือแต่ละท่านเดินทางไปประเทศโน้น-ประเทศนี้ ด้วยภารกิจสร้างอนาคตชาติและการค้าระหว่างประเทศบ้าง

เปิดตลาดสินค้าบ้าง ทางเชิญชวนนักลงทุนเข้ามาลงทุนบ้าง

ทางร่วมมือด้านวิทยาการ “วิจัยและพัฒนา” ยกระดับประเทศสู่อุตสาหกรรมนวัตกรรมทางเทคโนโลยีบ้าง

และก้าวไปไกลถึงขั้น พอกันทีกับการซื้ออาวุธเขามาใช้ ไทยจะเป็นประเทศอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ

ผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ใช้เอง ขายด้วยทั่วโลก ซึ่งขณะนี้ผลิตแล้ว ขายตลาดโลกแล้วด้วย!

ในความที่ EEC มีความพร้อมทางโครงสร้างพื้นฐานด้านดิจิทัล ทั้งเครือข่ายสายเคเบิลใต้น้ำ

ทั้งตำแหน่งที่ตั้งของ EEC เชื่อมต่อกับผู้บริโภคในอาเซียนร่วม ๗๐๐ ล้านคน

บวกกับ EEC มีสิทธิประโยชน์ทางภาษีระยะยาวถึง ๑๕ ปี 

ไทยจึงเป็นทางเลือกที่น่าสนใจของนักลงทุน ที่จะหนีความเสี่ยงทุกด้าน จากทางด้านยุโรป ตะวันตก และเอเชีย มาที่ไทย

นายกฯ อนุทิน จึงเป็น “นายกฯ เซลส์แมน” โดยปริยาย

ไปพบกับผู้นำประเทศไหน นักลงทุนประเทศไหน นอกจากความเมืองแล้ว ก็ขายสินค้าไทย

แล้วก็เชิญชวนเขาย้ายฐานการลงทุนมาที่ไทยด้วย!

ตั้งแต่ครึ่งปีหลังของปี ๖๘ จนถึงต้นปี ๖๙ มีบริษัทระดับโลกย้ายฐานมาลงทุนในไทยแล้วกี่แสนล้านบาท ท่านช่วยกันนับดูนะ

AWS มีแผนลงทุนระยะยาวกว่า ๑๙๐,๐๐๐ ล้านบาท ในช่วง ๑๕ ปี ข้างหน้า

Google ประกาศลงทุน ๓๖,๐๐๐ ล้านบาท เพื่อพัฒนา Data Center และ Cloud Region ในกรุงเทพฯ และชลบุรี

Microsoft อยู่ระหว่างพิจารณาการลงทุน มูลค่าสูงถึง ๑๐๐,๐๐๐ ล้านบาท

TikTok ลงทุนด้าน Data Hosting ไปแล้ว มากกว่า ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาท

ล่าสุด ณ เดือน มี.ค.๖๙ มีโครงการใหม่เพิ่มอีกราว ๒.๗ พันล้านดอลลาร์

หนึ่งในนั้น คือโครงการของ Beijing Haoyang Cloud จากจีน ซึ่งเตรียมพัฒนา Data Center ขนาด 300 MW ในนิคมอุตสาหกรรม WHA Eastern Seaboard จังหวัดระยอง

นี่เพียงส่วนหนึ่ง เล็กๆ น้อยๆ ที่นักลงทุนมั่นใจในศักยภาพพื้นที่ EEC ของไทยเรา ย้ายฐานมาแล้ว และกำลังจะย้ายมา

ผมเพียงยกมาให้เรารู้ไว้เท่านั้นว่า…

รัฐบาล ๕-๖ เดือน ที่จิกหัว “ด่าเช้า-ด่าเย็น” เขาทำอะไรให้เป็นอนาคตของชาติบ้านเมืองบ้าง?!

ที่ผมบอกว่า “พ่อใหญ่ปูติน” กอดกันกับนายกฯ อนุทินนั่นน่ะ แล้วได้ความบ้าน-ความเมืองอะไรมาบ้าง

ผมไม่รู้ เพราะไม่ได้ตามไป ก็เอาจากที่คนเขารู้มาบอกละกัน

………………………………….

Noraseth Tuntasiri

ก็ช่วยๆ กัน เท่าที่ทำได้นะ

การเจรจาในวันที่ 18 มิถุนายน ณ เมืองคาซาน อาจเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจระหว่างอาเซียนและรัสเซีย เนื่องในโอกาสครบรอบ 35 ปีแห่งความสัมพันธ์ อาเซียน-รัสเซีย

ขณะที่ไทยกำลังแสวงหาโอกาสในการขยายการค้า การลงทุนใหม่ เสริมสร้างความเชื่อมโยงด้านการท่องเที่ยว และจัดหาพลังงานใหม่

ชื่นมื่น! นายกฯ หารือ ปธน.ปูติน ย้ำมิตรภาพ 130 ปี มุ่งขยายความร่วมมือทุกมิติ

18 มิ.ย.69 เวลา 17.45 น. (เวลาเมืองคาซาน) ณ ห้องหารือทวิภาคี 3 อาคาร Pavilion A2 ศูนย์การประชุมนานาชาติคาซาน เมืองคาซาน สหพันธรัฐรัสเซีย

 นายกฯ อนุทิน ชาญวีรกูล เน้นย้ำว่า: “#รัสเซีย เป็นมิตรประเทศสำคัญ ที่มีความสัมพันธ์อันยาวนานกับไทยทุกระดับ”

 ด้านประธานาธิบดีรัสเซีย ยินดีที่ทั้งสองประเทศมีความร่วมมือที่ใกล้ชิด และทั้งสองประเทศเตรียมเฉลิมฉลองครบรอบ 130 ปี ความสัมพันธ์ทางการทูตไทย–รัสเซีย ในปี 2570

โอกาสนี้ ทั้งสองฝ่ายหารือถึงความร่วมมือต่างๆ

 #ด้านเศรษฐกิจและการค้า

 ปัจจุบันมูลค่าการค้าระหว่างกันอยู่ที่ 1,500 ล้านดอลลาร์ ซึ่งทั้ง 2 ฝ่ายเห็นพ้องว่า ยังเติบโตได้อีกมาก

โดยรัฐบาลไทยเตรียมเดินหน้าเจรจาจัดทำ FTA ไทยกับสหภาพเศรษฐกิจยูเรเซีย (EAEU) เพื่อเปิดตลาดใหม่และเตรียมจัดงาน Russian-Thai Investment Forum ที่กรุงเทพฯ ในเดือนตุลาคมนี้

 #พลังงานและความมั่นคง

 รัสเซียพร้อมสนับสนุนพลังงานสะอาด, ก๊าซ LNG รวมถึงสินค้าจำเป็น เช่น ปิโตรเคมีและปุ๋ย แก่ประเทศไทย

พร้อมขยายความร่วมมือด้านความมั่นคง ไซเบอร์ เทคโนโลยี และสาธารณสุข

#การท่องเที่ยวและวัฒนธรรม

 ในปี 2568 มีนักท่องเที่ยวรัสเซียเดินทางมาไทยเกือบ 2  ล้านคน (กลุ่มใหญ่ที่สุดในยุโรป) ทั้ง 2 ประเทศจึงเตรียมผลักดันการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม

ทั้งเพลง ภาพยนตร์ และศิลปะการแสดง เพื่อกระชับความสัมพันธ์ระดับประชาชนให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

การพบปะครั้งนี้ ถือเป็นก้าวสำคัญในการตักตวงผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและการทูต เพื่อขับเคลื่อนประเทศไทยในเวทีโลกยุคใหม่

มีเซลฟี่ ด้วยอะ

…………………………………….

ก็มีคำถามว่า เป็นงานสัมพันธ์ “อาเซียน-รัสเซีย” แล้วนายกฯ ฮุน มาเนต แห่งเขมรไปด้วยเปล่า?

ผมตอบไม่ถูก ให้คุณ “คัดข่าว-หาดใหญ่” เขาตอบละกัน

…………………..

คัดข่าว

 *ผู้นำอาเซียน 4 ชาติ พบ ‘ปูติน’ แบบทวิภาคีในเวทีคาซาน…ไม่มีเขมรนะ

ไทย-ฟิลิปปินส์-มาเลเซีย-บรูไน ยืนยันหารือแบบทวิภาคี  ส่วนเวียดนาม-ลาว-กัมพูชา ร่วมเวทีหลัก

> “การประชุม ASEAN-Russia Summit ครบรอบ 35 ปี ที่คาซาน สะท้อนยุทธศาสตร์รัสเซียหันกระชับเอเชีย

ท่ามกลางการจัดพบหารือทวิภาคีกับผู้นำอาเซียนหลายประเทศ เน้นพลังงาน เศรษฐกิจ และความมั่นคงอาหาร”

18 มิ.ย. 2569 การฉลองความสัมพันธ์ 35 ปี จัดขึ้นที่เมืองคาซาน สาธารณรัฐตาตาร์สถาน รัสเซีย

วันที่ 17-18 มิ.ย. โดยประธานาธิบดีวลาดิมีร์ ปูติน ได้จัดการหารือทวิภาคีกับผู้นำอาเซียน

4 ชาติอาเซียน ที่ยืนยันพบปูตินแบบทวิภาคี

1.ฟิลิปปินส์ – ประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส จูเนียร์ 

พบเมื่อ 17 มิ.ย. ฉลองความสัมพันธ์ทางการทูต 50 ปี หารือพลังงาน ความมั่นคงอาหาร และความมั่นคง

2.มาเลเซีย – นายกฯ อันวาร์ อิบราฮิม 

พบเมื่อ 17 มิ.ย. เน้นพลังงาน น้ำมัน เทคโนโลยี AI ไซเบอร์ และเกษตรสมัยใหม่

3.บรูไน – สุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์ 

ปูตินหารือโดยตรง ยกย่องประสบการณ์ของสุลต่าน และความสัมพันธ์ที่มั่นคงระหว่างสองประเทศ

4.ไทย – นายกฯ อนุทิน ชาญวีรกูล

มีกำหนดพบปูตินช่วงเย็น 18 มิ.ย. 2569

เน้นเศรษฐกิจ การค้า การลงทุน พลังงาน เทคโนโลยี และความมั่นคงทางอาหาร

ชาติอาเซียนอื่น: ร่วมเวทีหลัก ยังไม่ยืนยัน bilateral

2 ชาติที่รัสเซียค่อนข้างสนิท

เวียดนาม – นายกฯ Le Minh Hung 

เข้าร่วมเต็มรูปแบบ มีความสัมพันธ์ระดับ Comprehensive Strategic Partnership กับรัสเซียอยู่แล้ว คาดว่ามีการหารือนอกรอบ

ลาว – นายกฯ สอนไซ สีพันดอน 

เพิ่งพบปูตินเมื่อ พ.ค.-มิ.ย. เรื่องพลังงาน รอบนี้เน้นเข้าร่วมเวทีรวม

หลายท่านอาจถาม  แล้วเขมรล่ะ??

กัมพูชา – นายกฯ ฮุน มาเนต

เข้าร่วมประชุมและงานเลี้ยงต้อนรับ ยังไม่มีรายงานพบแบบทวิภาคีโดยตรง มีเพียงภาพถ่ายร่วมบนเวทีพหุภาคีท่ามกลางข่าวลือว่าพยายามล็อบบี้แต่ไม่มีผลอะไร

บทวิเคราะห์: รัสเซียเดินเกม “หันสู่เอเชีย”

การจัดประชุมทวิภาคีกับผู้นำอาเซียนหลายประเทศ สะท้อนความพยายามของรัสเซียในการขยายความร่วมมือด้านเศรษฐกิจและพลังงานกับภูมิภาคเอเชีย ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของภูมิรัฐศาสตร์โลก

สำหรับอาเซียน การหารือกับรัสเซีย

เป็นส่วนหนึ่งของนโยบาย “ถ่วงดุลมหาอำนาจ” เพื่อกระจายความเสี่ยงและเพิ่มทางเลือกด้านพลังงาน เทคโนโลยี และการค้า

…………………………………..

สรุป “พ่อใหญ่ปูติน” กอดกับ “นายกฯ หนู”

ใครก็อย่าคิดว่าไม่สำคัญ

เพราะการกอดช่วยกระตุ้นให้ “ฮอร์โมนแห่งความรักและผูกพันหลั่ง”

ฉะนั้น ไม่ต้องแปลกใจ

ที่ “พ่อใหญ่” จะผูกพันทางใจกับ “ลูกหนู” คนนี้ไปนานเท่านาน!

-เปลว สีเงิน

๒๐ มิถุนายน ๒๕๖๙

วันเสาร์ที่ปลายซอย

สำนักงานสถิติแห่งชาติอังกฤษ (ONS) เปิดเผยในวันนี้ (19 มิ.ย.) ว่า ยอดค้าปลีกของสหราชอาณาจักร (UK) ดีดตัวขึ้น 1.2% ในเดือนพ.ค. ซึ่งเป็นการปรับตัวขึ้นแข็งแกร่งที่สุดนับตั้งแต่เดือนม.ค.ปีนี้ และดีกว่าที่นักวิเคราะห์คาดการณ์ว่าจะขยับขึ้นเพียง 0.5% นับเป็นสัญญาณบวกว่าเศรษฐกิจกำลังฟื้นตัวเป็นวงกว้าง

ยอดค้าปลีกของสหราชอาณาจักรฟื้นตัวในเดือนพ.ค. หลังจากที่ลดลง 1% ในเดือนเม.ย. ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ภาคครัวเรือนได้รับผลกระทบจากราคาเชื้อเพลิงที่สูงขึ้น

สำนักงานสถิติฯ ระบุว่า กลุ่มผู้ประกอบการค้าปลีกมองว่า การจัดโปรโมชันส่งเสริมการขาย และสภาพอากาศที่ร้อนในเดือนพ.ค. ช่วยเพิ่มยอดขายให้กับผู้ค้าปลีกที่ไม่มีหน้าร้าน รวมถึงห้างสรรพสินค้า

ข้อมูลอย่างเป็นทางการบ่งชี้ว่า เศรษฐกิจของสหราชอาณาจักรเริ่มต้นปี 2569 ด้วยการเติบโตในอัตราที่รวดเร็วที่สุดเมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ ในกลุ่ม G7

ส่วนเมื่อวานนี้ (18 มิ.ย.) สำนักงานสถิติฯ รายงานว่า ตัวเลขจ้างงานปรับตัวขึ้น 2,000 ตำแหน่งในเดือนพ.ค. สวนทางกับที่นักวิเคราะห์คาดการณ์ว่าจะลดมากถึง 23,000 ตำแหน่ง นอกจากนี้ สำนักงานสถิติฯ ได้ปรับทบทวนตัวเลขจ้างงานเดือนเม.ย.เป็นลดลง 53,000 ตำแหน่ง ซึ่งดีกว่าการประมาณการก่อนหน้านี้ที่ระบุว่าลดลงถึง 100,000 ตำแหน่ง

โดย สำนักข่าวอินโฟเควสท์ (19 มิ.ย. 69)

บรรยากาศการหาเสียงเลือกตั้งนายกเมืองพัทยาและสมาชิกสภาเมืองพัทยาเป็นไปอย่างคึกคัก เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2569 นายปรเมศวร์ งามพิเชษฐ์ ผู้สมัครรับเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา หมายเลข 2 ในนามทีม “เรารักพัทยา” พร้อมด้วยผู้สมัครสมาชิกสภาเมืองพัทยา เขตเลือกตั้งที่ 1 หมายเลข 2–7 ลงพื้นที่ตลาดลานโพธิ์นาเกลือ ตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เพื่อพบปะพ่อค้า แม่ค้า และประชาชนที่มาจับจ่ายซื้อสินค้า

ระหว่างการลงพื้นที่ คณะผู้สมัครได้แนะนำตัว พูดคุย รับฟังปัญหาและข้อเสนอแนะจากประชาชนอย่างใกล้ชิด พร้อมนำเสนอนโยบายการพัฒนาเมืองพัทยาในด้านต่าง ๆ และขอรับการสนับสนุนจากประชาชนในการเลือกตั้งที่กำลังจะมีขึ้น

นายปรเมศวร์ยังเน้นย้ำการประชาสัมพันธ์หมายเลขผู้สมัคร เพื่อสร้างการจดจำและเชิญชวนประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งออกมาใช้สิทธิ โดยย้ำว่าทุกคะแนนเสียงมีความสำคัญต่อการกำหนดทิศทางการพัฒนาเมืองพัทยาในอนาคต

สำหรับการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยาและสมาชิกสภาเมืองพัทยา จะมีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 28 มิถุนายน 2569 โดยผู้มีสิทธิเลือกตั้งจะได้รับบัตรเลือกตั้ง 2 ใบ ได้แก่ บัตรสีเขียวสำหรับเลือกนายกเมืองพัทยา 1 คน และบัตรสีชมพูสำหรับเลือกสมาชิกสภาเมืองพัทยา จำนวน 6 คน ตามเขตเลือกตั้งของตน

นายปรเมศวร์กล่าวว่า ตลาดลานโพธิ์นาเกลือเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจสำคัญของชุมชน และเป็นตลาดอาหารทะเลที่มีชื่อเสียง อยู่คู่ชาวนาเกลือและเมืองพัทยามายาวนานกว่าร้อยปี จึงมีศักยภาพที่จะพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและศูนย์กลางอาหารทะเลคุณภาพของภาคตะวันออก

แนวทางการพัฒนาจะมุ่งปรับปรุงภูมิทัศน์ ความสะอาด ความเป็นระเบียบ และสิ่งอำนวยความสะดวก เพื่อรองรับนักท่องเที่ยว เพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจ สร้างรายได้ให้ผู้ประกอบการท้องถิ่น ควบคู่กับการอนุรักษ์อัตลักษณ์และเสน่ห์ของชุมชนนาเกลือ ให้คงอยู่เป็นมรดกสำคัญของเมืองพัทยาอย่างยั่งยืน

อนันต์ กิ่งสร – นันทัช กิ่งสร ผู้สื่อข่าว TOPNEWS ทั่วไทย จ.ชลบุรี