Author: ข่าวกรุงเทพฯ

การหยุดชะงักของการขนส่งผ่านช่องแคบฮอร์มุซจากสงครามตะวันออกกลางเริ่มกระทบห่วงโซ่อุปทานโลกในหลายอุตสาหกรรม ไม่เพียงแต่น้ำมันและก๊าซ แต่ยังรวมถึงปุ๋ย ฮีเลียม ปิโตรเคมี และกำมะถัน ซึ่งเป็นวัตถุดิบสำคัญของอาหาร ยา ไมโครชิป และแบตเตอรี่

สำนักข่าว BBC รายงานว่า การหยุดชะงักของการขนส่งน้ำมันและก๊าซผ่านช่องแคบฮอร์มุซจากสงครามสหรัฐ–อิสราเอลกับอิหร่าน ได้ผลักดันราคาพลังงานโลกให้ปรับตัวสูงขึ้นอย่างมาก ราคาน้ำมันเชื้อเพลิงเริ่มเพิ่มขึ้นแล้วในหลายประเทศ และค่าใช้จ่ายด้านพลังงานภาคครัวเรือนมีแนวโน้มจะเพิ่มขึ้นตามมา

อย่างไรก็ตาม ผลกระทบของสงครามไม่ได้จำกัดอยู่แค่พลังงานเท่านั้น เพราะมีสารเคมี ก๊าซ และวัตถุดิบสำคัญจำนวนมากที่ต้องผ่านช่องแคบฮอร์มุซเข้าสู่ห่วงโซ่อุปทานโลก BBC Verify พบว่า ราคาสินค้าหลายประเภท ตั้งแต่อาหาร สมาร์ทโฟน ไปจนถึงยา อาจได้รับผลกระทบ เนื่องจากจำนวนเรือที่ผ่านช่องแคบฮอร์มุซลดลงจากมากกว่า 100 ลำต่อวันก่อนสงคราม เหลือเพียงไม่กี่ลำต่อวันในปัจจุบัน

ปุ๋ย: ความเสี่ยงต่อผลผลิตอาหารและราคาอาหารโลก

ปิโตรเคมีที่ได้จากน้ำมันและก๊าซถูกใช้ผลิตปุ๋ยจำนวนมากในประเทศอ่าวเปอร์เซีย และถูกส่งออกผ่านช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งถือเป็นเส้นทางสำคัญของปุ๋ยโลก องค์การสหประชาชาติระบุว่า ประมาณหนึ่งในสามของปุ๋ยโลก เช่น ยูเรีย โพแทช แอมโมเนีย และฟอสเฟต ต้องผ่านช่องแคบฮอร์มุซ

ข้อมูลจากองค์การการค้าโลก (WTO) แสดงให้เห็นว่า หลังสงครามเริ่มขึ้น การส่งออกผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับปุ๋ยผ่านช่องแคบฮอร์มุซลดลงอย่างมาก นักวิเคราะห์เตือนว่าการขาดแคลนปุ๋ยอาจส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อการผลิตอาหาร เนื่องจากช่วงเดือนมีนาคมและเมษายนเป็นฤดูเพาะปลูกของซีกโลกเหนือ หากเกษตรกรใช้ปุ๋ยน้อยลงในช่วงนี้ จะทำให้ผลผลิตลดลงในช่วงปลายปี

นักวิจัยจาก Kiel Institute ระบุว่า แม้การปิดช่องแคบเพียงระยะเวลาสั้น ๆ ก็อาจส่งผลกระทบต่อฤดูเพาะปลูกทั้งฤดูกาล และอาจส่งผลต่อความมั่นคงด้านอาหารต่อเนื่องไปอีกนานหลังจากช่องแคบกลับมาเปิดใช้งาน โดยการศึกษาของสถาบันพบว่า หากช่องแคบฮอร์มุซปิดทั้งหมด ราคาข้าวสาลีโลกอาจเพิ่มขึ้น 4.2% และราคาผักและผลไม้อาจเพิ่มขึ้น 5.2%

ประเทศที่อาจได้รับผลกระทบจากราคาอาหารเพิ่มขึ้นมากที่สุด ได้แก่ แซมเบีย ซึ่งราคาอาหารอาจเพิ่มขึ้น 31% รองลงมาคือ ศรีลังกา 15% ไต้หวัน 12% และปากีสถาน 11%

ในขณะเดียวกัน นักวิเคราะห์มองว่า รัสเซีย ซึ่งปกติส่งออกปุ๋ยประมาณหนึ่งในห้าของโลก อาจเพิ่มการผลิตเพื่อชดเชยการขาดแคลนในตลาดโลก

ฮีเลียม: วิกฤตอาจกระทบไมโครชิป เทคโนโลยี และโรงพยาบาล

ประมาณหนึ่งในสามของการขนส่งก๊าซฮีเลียมโลกมาจากกาตาร์ และต้องผ่านช่องแคบฮอร์มุซ ฮีเลียมเป็นผลพลอยได้จากการผลิตก๊าซธรรมชาติ และมีความสำคัญต่ออุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูง เนื่องจากใช้ในการผลิตแผ่นเวเฟอร์เซมิคอนดักเตอร์ ซึ่งจะถูกนำไปผลิตเป็นไมโครชิปสำหรับคอมพิวเตอร์ รถยนต์ และเครื่องใช้ไฟฟ้า

ฮีเลียมยังใช้ทำความเย็นแม่เหล็กในเครื่องตรวจ MRI ในโรงพยาบาลอีกด้วย โรงงานก๊าซ Ras Laffan ของกาตาร์ ซึ่งเป็นแหล่งผลิตฮีเลียมขนาดใหญ่ ต้องหยุดการผลิตหลังถูกโจมตีด้วยขีปนาวุธและโดรน และรัฐบาลกาตาร์เตือนว่าอาจต้องใช้เวลา 3–5 ปีในการซ่อมแซมความเสียหาย

ก่อนหน้านี้ สมาคมอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ของสหรัฐเคยเตือนว่า หากอุปทานฮีเลียมโลกหยุดชะงัก อาจทำให้ราคาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว นักวิเคราะห์เตือนว่าผลกระทบจากการปิดช่องแคบฮอร์มุซอาจทำให้ราคาสินค้าเทคโนโลยีขั้นสูง เช่น สมาร์ทโฟน ศูนย์ข้อมูล และระบบ AI เพิ่มขึ้น

ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพโลกยังเตือนว่า การขาดแคลนฮีเลียมอาจทำให้ค่าใช้จ่ายด้านการตรวจ MRI เพิ่มขึ้น เนื่องจากเครื่อง MRI ต้องใช้ฮีเลียมประมาณ 1,500–2,000 ลิตร เพื่อทำความเย็นแม่เหล็ก และฮีเลียมจะค่อย ๆ ระเหยทุกครั้งที่ใช้งานเครื่อง

ปิโตรเคมี: วัตถุดิบสำคัญในการผลิตยา

สารเคมีจากปิโตรเคมี เช่น เมทานอล และเอทิลีน เป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิตยา รวมถึงยาแก้ปวด ยาปฏิชีวนะ และวัคซีน ประเทศในกลุ่มสภาความร่วมมืออ่าวอาหรับ ได้แก่ ซาอุดีอาระเบีย กาตาร์ โอมาน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ คูเวต และบาห์เรน คิดเป็นประมาณ 6% ของกำลังการผลิตปิโตรเคมีโลก

ประเทศเหล่านี้ใช้ช่องแคบฮอร์มุซเป็นเส้นทางหลักในการส่งออกสารเคมีไปยังตลาดโลก โดยประมาณครึ่งหนึ่งส่งไปยังเอเชีย ขณะเดียวกัน อินเดีย ซึ่งผลิตยาสามัญประมาณหนึ่งในห้าของการส่งออกยาสามัญโลก ก็พึ่งพาวัตถุดิบจากภูมิภาคนี้ และยาหลายชนิดยังต้องขนส่งทางอากาศผ่านศูนย์กลางการบินในอ่าวเปอร์เซีย โดยเฉพาะดูไบ ซึ่งได้รับผลกระทบจากสงคราม

นักวิเคราะห์เตือนว่า การหยุดชะงักของช่องแคบฮอร์มุซอาจทำให้ราคายาสำหรับผู้บริโภคทั่วโลกเพิ่มขึ้น

กำมะถัน: กระทบโลหะ อุตสาหกรรม และแบตเตอรี่

กำมะถันเป็นผลพลอยได้จากการแปรรูปน้ำมันและก๊าซ และถูกผลิตจำนวนมากในภูมิภาคอ่าวเปอร์เซีย โดยประมาณครึ่งหนึ่งของการค้ากำมะถันทางเรือของโลกต้องผ่านช่องแคบฮอร์มุซ

กำมะถันถูกใช้ผลิตปุ๋ย และใช้ผลิตกรดซัลฟิวริก ซึ่งจำเป็นสำหรับการแปรรูปโลหะ เช่น ทองแดง โคบอลต์ และนิกเกิล รวมถึงใช้ในการสกัดลิเทียม โลหะทั้งหมดนี้เป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิตแบตเตอรี่ที่ใช้ในเครื่องใช้ไฟฟ้า รถยนต์ไฟฟ้า และอุปกรณ์ทางทหาร เช่น โดรน

นักวิเคราะห์เตือนว่า หากการส่งออกกำมะถันยังคงหยุดชะงัก จะทำให้ราคาสินค้าที่ใช้แบตเตอรี่เพิ่มขึ้นในอนาคต

อ้างอิง : bbc.com

เกาะติดสถานการณ์ สหรัฐฯ–อิสราเอล เปิดฉากโจมตีอิหร่าน เร่งสถานการณ์ตึงเครียดทั่วตะวันออกกลาง

เมื่อวันที่ 4 เม.ย. 69 นายนิกร จำนง ว่าที่ สส.บัญชีรายชื่อ พรรคภูมิใจไทย (ภท.) โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว ระบุว่า เมื่อวันที่ 3 เม.ย. ตนได้รับทราบข่าวดีใหญ่ยิ่ง นั่นคือการที่ท่านรัฐมนตรี น.ส.ซาบีดา ไทยเศรษฐ์ ผู้มีชื่ออยู่ในบัญชีรายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อของพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 5 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนั้น ได้มีหนังสือขอลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่วันที่ 2 เมษายน เนื่องจากท่านต้องการเตรียมพร้อมเข้าไปทำหน้าที่ในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมโดยพลัน เป็นเหตุให้สมาชิกภาพ สส. ของท่านรัฐมนตรีซาบีดา ไทยเศรษฐ์ สิ้นสุดลง ตามมาตรา 100 (3) ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ทั้งท่านเองยังกรุณาโทรฯ แจ้งตนเองให้ทราบด้วย ซึ่งต้องขอบคุณนางสาวซาบีดาไว้ในโอกาสนี้เป็นอย่างยิ่ง

นายนิกร ระบุต่อว่า ดังนั้นตามบทบัญญัติในมาตรา 105 (2) ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 นายโสภณ ซารัมย์ ประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ทำการเร่งรัดประกาศให้ผู้มีชื่อในลำดับถัดไปในบัญชีรายชื่อของพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 20 คือตนเอง นายนิกร จำนง เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทน โดยท่านประธานโสภณ ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาหน้า 31 เล่ม 143 ตอนพิเศษ 90ง ราชกิจจานุเบกษา โดยประกาศ ณ วันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2569 ในการนี้ตนจะเข้าไปรายงานตัวในวันพุธที่ 8 เมษายน เวลา 09.00 น. และจะทำการปฏิญาณตัวในวันเดียวกัน จากนั้นก็จะเริ่มทำหน้าที่ซึ่งพี่น้องประชาชนได้มอบหมายให้เต็มกำลังความสามารถในทันที   

“ขอขอบคุณพี่น้องประชาชนที่ลงคะแนนเลือกตั้งให้พรรคภูมิใจไทย ขอบคุณท่านหัวหน้าพรรค ท่านกรรมการบริหารพรรค เพื่อน สส. ทุกๆ ท่านและสมาชิกพรรคทุกคนที่ร่วมกันให้โอกาสสำคัญนี้กับผมด้วย” นายนิกร ระบุ.

ศ.ดร.เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์ (ดร.แดน) นักวิชาการอาวุโส มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ประธานสถาบันการสร้างชาติ (NBI)และประธานสถาบันอนาคตศึกษาเพื่อการพัฒนา (IFD) กล่าวถึงปัญหาหนี้ครัวเรือนไทยว่า เป็นผลจากโครงสร้างเศรษฐกิจที่เปราะบาง ซึ่งพึ่งพาการบริโภคที่ขับเคลื่อนด้วยสินเชื่อ ขณะที่รายได้เติบโตไม่ทันกับค่าครองชีพ ประกอบกับการเข้าถึงสินเชื่อที่รวดเร็วกว่าความสามารถในการชำระหนี้ ทำให้เกิดความไม่มั่นคงทางการเงิน มาตรการแก้หนี้ที่ผ่านมามักเน้นเพียงการประคองสถานการณ์ระยะสั้น โดยยังไม่แตะถึงรากเหง้าปัญหาด้านผลิตภาพและความเหลื่อมล้ำ 

สถานการณ์ดังกล่าวก่อให้เกิดวงจรแห่งความเปราะบาง โดยหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPLs) พุ่งแตะระดับ 1.3 ล้านล้านบาท (ร้อยละ 9.4 ของสินเชื่อรวม) เมื่อจำแนกตามประเภทสินเชื่อ พบประเด็นปัญหาเชิงโครงสร้างคือ สินเชื่อเพื่อการอุปโภคบริโภค มีสัดส่วนกว่า 2 ใน 3 ของบัญชีหนี้ครัวเรือน สินเชื่อที่อยู่อาศัย อัตราการผิดนัดชำระหนี้ในกลุ่มบ้านระดับราคาต่ำกว่า 3 ล้านบาทปรับตัวสูงขึ้น สะท้อนการถดถอยของกำลังซื้อของกลุ่มผู้มีรายได้น้อยถึงปานกลาง

สินเชื่อยานพาหนะ เป็นหนี้ที่กล่าวถึงเป็นพิเศษ เพราะมีอัตราการเพิ่มขึ้นสูงเกินร้อยละ15 ถือเป็นสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้าของหนี้เสียในอนาคต นอกจากนี้สินเชื่อเพื่อการศึกษา(กยศ.) จากทั้งหมด 7.42 ล้านบัญชีแต่มีผู้กู้ยืมที่อยู่ระหว่างการชำระหนี้เพียง 3.67 ล้านบัญชี สะท้อนให้เห็นว่า ผลตอบแทนจากการศึกษาในตลาดแรงงานไทยอาจไม่เพียงพอต่อการชำระหนี้คืน

และสินเชื่อภาคการเกษตร ลูกหนี้กว่าครึ่งในพอร์ตของธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) เข้าข่ายเป็น “หนี้เรื้อรัง” โดยนโยบายพักชำระหนี้แบบหน้ากระดานในอดีต ได้สร้างภาวะภัยทางศีลธรรม (Moral Hazard) โดยขาดการยกระดับผลิตภาพของลูกหนี้

ศ.ดร.เกรียงศักดิ์  ระบุว่า ปัญหาหนี้ครัวเรือนของไทยไม่ได้มีจุดกำเนิดมาจากการขาดวินัยทางการเงินในระดับบุคคลเพียงอย่างเดียว แต่แท้จริงแล้วเป็นอาการที่แสดงออกของความล้มเหลวเชิงโครงสร้างทางเศรษฐกิจที่สะสมมาอย่างยาวนาน ควบคู่ไปกับพฤติกรรมการก่อหนี้ที่เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย

มองได้เป็น 2 มิติหลัก คือ ความเปราะบางเชิงโครงสร้างระดับมหภาค ปัญหาหนี้ครัวเรือนเป็นอาการที่แสดงออกของความล้มเหลวเชิงโครงสร้างที่สะสมมาอย่างยาวนาน ทั้งความตึงตัวของรายได้และผลิตภาพ อัตราการเติบโตของ GDP มีแนวโน้มชะลอตัวลง ในขณะที่ค่าจ้างที่แท้จริงปรับตัวเพิ่มขึ้นเพียงร้อยละ 0.8 ต่อปี ค่าครองชีพที่พุ่งสูงจึงบีบบังคับให้ครัวเรือนต้องพึ่งพาสินเชื่อโครงข่ายความคุ้มครองทางสังคมไม่ครอบคลุม

ร้อยละ 46.3 ของครัวเรือนไทยไม่มีเงินออมสำรองฉุกเฉิน เมื่อประสบภาวะวิกฤตเศรษฐกิจของครัวเรือนอย่างเฉียบพลัน เช่น การเจ็บป่วยรุนแรงที่ต้องเผชิญกับค่าใช้จ่ายทางการแพทย์ที่เพิ่มขึ้น ทำให้ครัวเรือนถูกผลักเข้าสู่วงจรหนี้ทันที และนโยบายการคลังและรัฐสวัสดิการที่คลาดเคลื่อน ความพยายามนำนโยบายประชานิยมมาผสมผสานกับสวัสดิการ โดยที่ฐานภาษีของประเทศยังไม่กว้างพอทำให้ขาดความยั่งยืนทางการคลัง ทิศทางที่เหมาะสมควรเปลี่ยนผ่านสู่ “รัฐสวัสดิภาพ” ที่ได้นำเสนอมานานโดยมุ่งช่วยเหลือแบบเจาะจงเฉพาะกลุ่มเปราะบาง เพื่อสร้างความสามารถในการพึ่งพาตนเองให้ได้เร็วที่สุด

นอกจากนั้น พฤติกรรมการก่อหนี้รายกลุ่มประชากร เมื่อดูจากฐานข้อมูลเครดิตบูโรชี้ว่า พฤติกรรมการก่อหนี้และคุณภาพสินเชื่อมีความแตกต่างกันระหว่างกลุ่มช่วงวัย (generation) โดยค่านิยมและสภาพเศรษฐกิจในแต่ละยุค ส่งผลโดยตรงต่อความเปราะบางทางการเงินของคนในช่วงวัยนั้น ๆ โครงสร้างหนี้สินและคุณภาพหนี้ กลุ่ม Gen Y มีภาระหนี้สูงสุดและเข้าถึงสินเชื่อรวดเร็ว พฤติกรรมส่วนใหญ่มุ่งเน้นการบริโภคตามกระแสสังคม ผ่านสินเชื่อที่เสื่อมมูลค่า (เช่น รถยนต์ สินเชื่อส่วนบุคคล) ขาดการลงทุนในสินทรัพย์ระยะยาว และมักใช้วิธีการหมุนหนี้ ตลอดจนการกู้เพื่อลงทุนเก็งกำไรที่มีความเสี่ยงสูง และกลุ่มผู้มีรายได้น้อยและเกษตรกร การก่อหนี้ส่วนใหญ่เป็นหนี้ที่ไม่สร้างรายได้ และมีพฤติกรรมการชำระยอดขั้นต่ำเพียงเพื่อพยุงบัญชี ทำให้ติดหล่มหนี้เรื้อรัง และเสี่ยงต่อการส่งผ่านภาระหนี้สู่รุ่นลูก

ส่วนมาตรการแก้ไขปัญหาหนี้ของภาครัฐในปัจจุบัน ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) และภาครัฐได้ดำเนินมาตรการหลายเรื่อง แต่ยังพบข้อจำกัดสำคัญหลายประการ ทั้งเรื่องมาตรการให้สินเชื่ออย่างรับผิดชอบและแก้หนี้เรื้อรัง แม้จะช่วยสร้างกลไกการจบหนี้ แต่ในทางปฏิบัติพบว่าไม่สามารถติดต่อลูกหนี้ได้ถึงร้อยละ 30-60 และลูกหนี้มักปฏิเสธการเข้าร่วมเนื่องจากเกรงว่าจะถูกระงับวงเงินสำรอง

คลินิกแก้หนี้ แม้จะดึงดูดลูกหนี้ NPL เข้าร่วมได้กว่า 54,000 ราย แต่มีอัตราความสำเร็จจนจบโครงการเพียงร้อยละ 3.3 เท่านั้น สะท้อนให้เห็นว่าการลดดอกเบี้ยไม่สามารถแก้ปัญหาได้ หากรายได้ของลูกหนี้ยังไม่เพียงพอต่อการดำรงชีพ มาตรการรวมหนี้ แม้จะช่วยลดภาระดอกเบี้ยได้ดี แต่การจำกัดสิทธิเฉพาะผู้ที่มีอสังหาริมทรัพย์เป็นหลักประกัน ทำให้ลูกหนี้กลุ่มเปราะบางที่สุดเข้าไม่ถึงมาตรการนี้ และข้อสังเกตจากองค์กรระหว่างประเทศ มองว่า นโยบายของไทยมุ่งเน้นการยืดอายุหนี้เพื่อรักษาเสถียรภาพงบดุลของธนาคารพาณิชย์ แต่ขาดกลไกการลดหนี้เงินต้นสำหรับบุคคลธรรมดา ทำให้ปัญหาหนี้ถูกแช่แข็งและเรื้อรัง

ทั้งนี้ ดร.แดน ได้มีข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเพื่อการแก้ไขปัญหาอย่างยั่งยืนใน 3 มิติ ว่า การแก้ปัญหาหนี้ครัวเรือนจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์ จากการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ สู่การปรับโครงสร้างเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน จึงขอเสนอแนะเชิงนโยบายใน 3 มิติ คือ

1.มาตรการเชิงป้องกันและการกำกับดูแล การประเมินสินเชื่อบนฐานความเสี่ยง โดยกำหนดให้สถาบันการเงินประเมินความสามารถชำระหนี้โดยพิจารณาความเสี่ยงของการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยและสภาวะวิกฤตเศรษฐกิจด้วย ขณะเดียวกันการบูรณาการศูนย์ข้อมูลเครดิตแห่งชาติ โดยขยายขอบเขตการรายงานข้อมูลเครดิตให้ครอบคลุมถึงผู้ให้บริการที่ไม่ใช่สถาบันการเงิน (Non-bank) และสหกรณ์ด้วย เพื่อให้สามารถประเมินภาระหนี้โดยรวมได้อย่างแม่นยำ  และการส่งเสริมบทบาทนายจ้างและองค์กร โดยสนับสนุนสวัสดิการสินเชื่อฉุกเฉินผ่านสถานประกอบการ และพัฒนาระบบชำระหนี้โดยการหักจากเงินเดือน ควบคู่กับการบังคับอบรมทักษะทางการเงิน 

2.กลไกการไกล่เกลี่ยและการปรับโครงสร้างเชิงลึก โดยการจัดตั้งหน่วยงานไกล่เกลี่ยหนี้ระดับชาติ ทำหน้าที่บูรณาการเจ้าหนี้ทุกรายเพื่อปรับลดค่างวดชำระหนี้ลงอย่างน้อยร้อยละ 20 เพื่อสร้างสภาพคล่องในการดำรงชีพให้กับลูกหนี้ พร้อมพัฒนากลไกการเจรจาด่วนภายใน 30 วันก่อนเข้าสู่กระบวนการศาล  การปฏิรูปกฎหมายล้มละลายบุคคลธรรมดา โดยเปิดช่องทางให้ลูกหนี้สุจริตที่สูญเสียความสามารถถาวรเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูและยอมรับการลดทอนเงินต้น เพื่อให้ลูกหนี้เริ่มต้นชีวิตใหม่ทางเศรษฐกิจได้ ควบคู่กับการจัดโครงสร้างแรงจูงใจ โดยใช้การผ่อนชำระแบบขั้นบันได และมอบส่วนลดเงินต้น/ดอกเบี้ยแบบมีเงื่อนไข รวมถึงการให้เครดิตพฤติกรรมดี เพื่อลบประวัติบัญชีดำเร็วกว่ากำหนด หากลูกหนี้มีวินัยในการชำระหนี้ได้ตามแผน

3.การปฏิรูปโครงสร้างเศรษฐกิจและการปรับพฤติกรรม ต้องยกระดับผลิตภาพและโครงสร้างรายได้ โดยภาครัฐต้องเร่งดึงดูดการลงทุนในอุตสาหกรรมมูลค่าสูง เพื่อสร้างงานและสร้างรายได้ที่ตอบสนองต่อการเพิ่มขึ้นของค่าครองชีพ พร้อมกับการให้ความรู้ทางการเงินเชิงปฏิบัติ โดยการบังคับให้สถาบันการเงินต้องผูกโยงการที่ลูกหนี้ได้รับการฝึกอบรมที่มีผลสัมฤทธิ์ กับการลดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ และการพัฒนากองทุนประกันรายได้แบบร่วมจ่าย โดยสร้างโครงข่ายความคุ้มครองชั่วคราวสำหรับแรงงานนอกระบบ โดยรัฐอุดหนุนเบี้ยประกันร้อยละ 50 เพื่อให้การชดเชยการชำระหนี้แทนเป็นเวลา 3-6 เดือน ในกรณีที่ผู้ประกันเกิดวิกฤตการขาดรายได้ฉับพลัน

“การแก้ไขวิกฤตหนี้ครัวเรือนไทยไม่สามารถทำสำเร็จได้ด้วยการมุ่งลดทอนตัวเลขหนี้หรือการพักชำระหนี้ในระยะสั้นเพียงอย่างเดียว แต่จำเป็นต้องอาศัยเจตจำนงทางการเมือง ในการปฏิรูปโครงสร้างเศรษฐกิจเพื่อยกระดับรายได้ การอุดช่องโหว่ความเหลื่อมล้ำทางสังคม ตลอดจนการบูรณาการกลไกทางกฎหมายเพื่อคุ้มครองและฟื้นฟูลูกหนี้อย่างเป็นระบบ การเปลี่ยนผ่านจากนโยบายประคองสถานการณ์ สู่การสร้างภูมิคุ้มกันและความยืดหยุ่นทางเศรษฐกิจ จึงเป็นกุญแจสำคัญที่จะนำพาเศรษฐกิจไทยให้หลุดพ้นจากวงจรหนี้เรื้อรังและเติบโตได้อย่างยั่งยืนในระยะยาว” ศ.ดร.เกรียงศักดิ์ ทิ้งท้าย