Author: ข่าวกรุงเทพฯ

โลกกำลังจับตามองประเทศไทยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ล่าสุด Financial Times สื่อเศรษฐกิจทรงอิทธิพลระดับโลก ได้เผยแพร่บทวิเคราะห์ที่บาดลึกถึงโครงสร้างชาติ โดยตั้งคำถามสำคัญว่า เกิดอะไรขึ้นกับอดีตเสือเศรษฐกิจอย่างไทย ? จนทำให้วันนี้สถานะถูกลดระดับลงมาเป็น คนป่วยแห่งเอเชีย (Sick Man of Asia) ที่กำลังเดินรั้งท้ายในสมรภูมิอาเซียน

หากย้อนกลับไปหลังวิกฤตปี 2540 ไทยเคยเป็นต้นแบบของปาฏิหาริย์แห่งเอเชีย ที่ผงาดด้วยอุตสาหกรรมการผลิตและการท่องเที่ยว แต่ปัจจุบันเศรษฐกิจไทยกำลังเผชิญกับ ภาวะอัมพาต ขณะที่เพื่อนบ้านอย่างเวียดนาม มาเลเซีย หรือฟิลิปปินส์ กำลังเร่งเครื่องเติบโตเกิน 5% ต่อปี แต่ไทยกลับดิ้นรนเพื่อให้ได้เพียงครึ่งเดียว

ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับข้อมูล

Financial Times ชี้ว่าความเปราะบางของไทยไม่ได้เกิดจากปัจจัยภายนอกเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการที่บริษัทข้ามชาติเริ่มมองข้ามไทย เพราะเราไม่มีแรงงานรุ่นใหม่ที่เป็นหัวหอก และนโยบายรัฐที่ขาดความชัดเจนจนนักลงทุนหนีไปหาตลาดที่มีพลังมากกว่า

หนึ่งในเนื้อร้ายที่กัดกินศักยภาพของประเทศคือความไม่มั่นคงทางการเมือง บทวิเคราะห์ระบุว่าวงจรการรัฐประหารและการจัดตั้งรัฐบาลที่ไม่เสถียร ได้ทำลายความเชื่อมั่นในการวางแผนระยะยาว การปฏิรูปโครงสร้างสำคัญ ทั้งด้านภาษีและการศึกษาถูกแช่แข็งภายใต้อิทธิพลของโครงสร้างอำนาจที่ฝังรากลึก ส่งผลให้คนรุ่นใหม่เกิดความสิ้นหวัง และมองว่ามาตรฐานการครองชีพกำลังถอยหลังลง

ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับข้อมูล

ประเทศไทยกำลังเดินหน้าสู่สังคมสูงวัย ด้วยความเร็วที่น่ากลัวกว่าเกือบทุกประเทศในภูมิภาค แต่ความต่างที่เจ็บปวดคือ เราขาดงบประมาณและการเตรียมพร้อมที่ดีพอเหมือนญี่ปุ่นหรือเกาหลีใต้ แรงงานที่ลดลงไม่เพียงแต่ทำให้ค่าใช้จ่ายรัฐพุ่งสูง แต่ยังลดเสน่ห์ของไทยในฐานะฐานการผลิตโลก หากไม่มีการปฏิวัติระบบอัตโนมัติ (Automation) หรือนโยบายแรงงานต่างด้าวขนานใหญ่ ไทยอาจติดอยู่ในกับดักนี้ไปอีกนานฃ

ในขณะที่อินโดนีเซียกำลังมุ่งสู่พลังงานสะอาดและอุตสาหกรรมนิกเกิล หรือเวียดนามที่ก้าวขึ้นเป็นศูนย์กลางเทคโนโลยีรายใหม่ ไทยยังคงฝากความหวังไว้กับการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมยานยนต์แบบเดิม ซึ่งเสี่ยงต่อการถูก Digital Disruption

ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับข้อมูล

ระบบการศึกษาไทยถูกวิจารณ์ว่าผลิตคนไม่ตรงงานทักษะด้านวิศวกรรมและเทคโนโลยีระดับสูงยังขาดแคลน ทำให้เราติดอยู่ในกับดักรายได้ปานกลาง ที่จะไปแข่งด้านค่าแรงถูกก็ไม่ได้ จะแข่งด้านนวัตกรรมขั้นสูงก็ยังไม่ถึง

ภาระหนักอึ้งที่ซ้ำเติมเศรษฐกิจไทยคือ หนี้ครัวเรือน ที่สูงติดอันดับเอเชีย คนไทยส่วนใหญ่กำลังใช้ชีวิตบนยอดดอยของหนี้สิน ทำให้กำลังซื้อภายในประเทศอ่อนแอ เมื่อบวกกับความเหลื่อมล้ำที่ขยายวงกว้างระหว่างกรุงเทพฯ และชนบท ยิ่งกลายเป็นเชื้อไฟที่โหมความไม่สงบทางสังคมให้รุนแรงขึ้น

ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับข้อมูล

สื่อต่างประเทศของอังกฤษอย่าง Financial Times ยังทิ้งท้ายว่า ไทยไม่ได้ขาดทรัพยากร แต่ขาด ความกล้าที่จะปฏิรูปอย่างเด็ดขาด ทางรอดเดียวที่จะพ้นจากการเป็นคนป่วยคือการยอมผ่าตัดใหญ่ ทั้งการเมือง การศึกษา และโครงสร้างเศรษฐกิจสีเขียว หากไทยยังเลือกที่จะระมัดระวังจนเกินเหตุ และเน้นแก้ไขปัญหาภายในแบบเฉพาะหน้า เราอาจจะกลายเป็นกรณีศึกษาที่น่าเศร้าของภูมิภาค… ในฐานะประเทศที่พลาดโอกาสดี ๆ ไปทั้งหมดอย่างน่าเสียดาย

ขอขอบคุณข้อมูลจาก Financial Times (กุมภาพันธ์ 2569)

ไฟแนนเชียล ไทม์ส (Financial Times) สื่อยักษ์ใหญ่ระดับโลกได้เผยแพร่บทความ เมื่อวันอังคารที่ 3 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา โดยตีแผ่วิกฤตเศรษฐกิจของประเทศไทย จากที่เคยมีเศรษฐกิจโตระดับเลขสองหลัก แต่วันนี้ กลับโตต่ำต่อเนื่องมาหลายปี

Financial Times ตั้งชื่อบทความดังกล่าวว่า “How Thailand became the ‘sick man’ of Asia” หรือที่แปลเป็นไทยว่า “ประเทศไทยกลายเป็น ‘คนป่วย’ แห่งเอเชียได้อย่างไร”?

เนื้อหาในบทความย้อนกลับไปในปี พ.ศ. 2531 เศรษฐกิจของประเทศไทยเคยเติบโตและพุ่งทะยานถึง 13% จนได้รับการขนานนามว่าเป็น “1 ใน 5 เสือแห่งเอเชีย” (ประกอบด้วยไทย, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, ฟิลิปปินส์และเวียดนาม) อย่างไรก็ตาม ภาพความทรงจำเหล่านั้นกำลังเลือนลางหายไป

ปัจจุบันไทยติดอยู่ในภาวะโตต่ำ เฉลี่ยเพียงแค่ 2% มาตลอด 5 ปี และในปีนี้ รัฐบาลคาดการณ์ว่าเศรษฐกิจไทยจะโตเพียง 2% ขณะที่ IMF คาดการณ์อาจโตได้เพียง 1.6% รั้งท้ายภูมิภาคอาเซียน

ผู้เชี่ยวชาญรายหนึ่งได้ให้ความเห็นไว้กับ Financial Times อย่างน่าสนใจว่า “ประเทศไทยเคยถูกมองว่าสดใส แต่ปัจจุบัน กลับกลายเป็นคนป่วยของเอเชียภายในระยะเวลาเพียง 10 ปี”

ขณะที่ไฟแนนเชียล ไทม์สชี้ว่า สาเหตุหลักมาจากปัญหาเชิงโครงสร้าง ทั้งเรื่องสังคมที่สูงวัยอย่างรวดเร็ว ประชากรลดลงต่อเนื่อง โดยในปี 2568 ที่ผ่านมา อัตราการเกิดของประเทศไทยตกต่ำที่สุดในรอบ 75 ปี

และที่น่ากลัวที่สุดคือ “หนี้ครัวเรือน” ที่สูงเกือบ 90% ของ GDP ติดอันดับต้นๆ ของเอเชีย ทำให้คนไทยไม่มีกำลังซื้อและต้องรัดเข็มขัดการใช้จ่ายกันอย่างหนัก จนบรรยากาศตามร้านอาหารหรือแหล่งช้อปปิ้งเริ่มเงียบเหงา ร้านค้าต่างปิดตัวลง

ขณะที่ภาคการผลิตก็น่าเป็นห่วงไม่แพ้กัน อุตสาหกรรมรถยนต์ที่เคยเป็นความภูมิใจ วันนี้ค่ายยักษ์ใหญ่อย่าง ฮอนด้า ซูซูกิ และนิสสัน เริ่มปิดโรงงานหรือลดกำลังผลิตลง เพราะสู้ต้นทุนไม่ไหว ทั้งยังถูกซ้ำเติมด้วยสินค้าราคาถูกจากจีนและการแข่งขันที่รุนแรงจากเวียดนาม

ส่วนอุตสาหกรรมบริการที่เป็นความหวังอย่างการท่องเที่ยวก็ยังไม่กลับไปจุดเดิม โดยปีที่ผ่านมา (2568) ไทยมีจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติเข้าประเทศ 32.9 ล้านคน ลดลง 7% จากปีก่อนหน้า (2567) และยังต่ำกว่าช่วงก่อนโควิดที่เคยทำได้ถึง 40 ล้านคน

นอกจากนี้ ไทยยังมีประเด็นเรื่องความปลอดภัยจากปัญหาสแกมเมอร์หรือแก๊งฉ้อโกงออนไลน์ที่เกิดขึ้นในช่วงปีที่ผ่านมา และการแข่งขันจากประเทศอย่างญี่ปุ่นและเวียดนามที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวไปแทน

อย่างไรก็ตาม ไฟแนนเชียล ไทม์สระบุว่า ตัวฉุดรั้งเศรษฐกิจไทยที่สำคัญคือ “ความไม่แน่นอนทางการเมือง” ไทยมีการเปลี่ยนรัฐบาลและนายกรัฐมนตรีบ่อยครั้งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มอำนาจเดิมกับพรรคปฏิรูปทำให้งบประมาณและการผลักดันนโยบายขาดความต่อเนื่อง นักลงทุนขาดความเชื่อมั่น

ขณะเดียวกัน การขาด “เครื่องยนต์ใหม่”หรือตัวขับเคลื่อนใหม่ๆ มาผลักดันอุตสาหกรรมใหม่ๆ เช่น Data Center (ศูนย์ข้อมูล) , การผลิตสินค้ามูลค่าสูง, ยา, และเทคโนโลยีชีวภาพ รวมถึงนโยบายกำแพงภาษีและการกีดกันทางการค้าจากสหรัฐ ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ฉุดรั้งการเติบโตเศรษฐกิจของไทย

ประเด็นเศรษฐกิจทั้งหมดนี้ จึงกลายเป็นโจทย์ใหญ่ในการเลือกตั้งทั่วไป ในวันอาทิตย์ที่ 8 กุมภาพันธ์นี้ ผู้สมัครจากหลายพรรคการเมืองต่างก็ประกาศว่าจะเข้ามาฟื้นฟูเศรษฐกิจและเสถียรภาพของประเทศ

บทสรุปจากนักเศรษฐศาสตร์และบรรดาผู้เชี่ยวชาญยืนยันตรงกันว่า เศรษฐกิจไทยตอนนี้ไม่เพียงอยู่ในห้อง ICU แต่ถ้าไม่รีบผ่าตัดด่วน โครงสร้างเศรษฐกิจไทยจากที่เป็น “คนป่วย” ก็อาจทรุดลงไปอีกจนกลายเป็น “คนไข้อาการโคม่า” ในอนาคตอันใกล้

5 ก.พ.2569 นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีพรรคภูมิใจไทย เปิดใจให้สัมภาษณ์ผ่านทาง รายการพิเศษ ‘เจาะสนามเลือกตั้ง 69’ ทางช่องท็อปนิวส์ โดยมีนายธีระ ธัญไพบูลย์ และนายอุดร แสงอรุณ เป็นผู้ดำเนินรายการ

โดยมีการพูดคุยกรณีผลักดันศักยภาพข้าวไทย โดยนางศุภจี กล่าวว่า ยืนยันว่าพรรคภูมิใจไทยจะใช้ “ทุกกลไก” ในการยกระดับศักยภาพข้าวไทยและสินค้าเกษตร เพื่อเพิ่มรายได้ให้เกษตรกร ควบคู่กับการขับเคลื่อนเศรษฐกิจประเทศให้เติบโตอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน

ปัญหาภาคเกษตร โดยเฉพาะข้าว ไม่สามารถแก้ได้ด้วยมาตรการใดมาตรการหนึ่ง เช่น การประกันรายได้หรือการเยียวยาเพียงอย่างเดียว แต่ต้องดำเนินการครบวงจร ตั้งแต่การลดต้นทุนการผลิต การพัฒนาพันธุ์พืช การจัดการน้ำ ไปจนถึงการทำการตลาดอย่างจริงจัง โดยเน้นให้เกษตรกรปลูกพืชให้ตรงกับความต้องการของตลาด

สำหรับข้าวไทย ยอมรับว่าปัจจุบันไทยไม่สามารถแข่งขันด้านปริมาณและต้นทุนกับประเทศคู่แข่งอย่างเวียดนามและอินเดียได้ เนื่องจากผลผลิตต่อไร่ของไทยยังต่ำกว่า แต่ไทยยังมีจุดแข็งด้านคุณภาพ รสชาติ และเอกลักษณ์ของข้าว ซึ่งเป็นที่ยอมรับในตลาดโลก พรรคจึงมุ่งยกระดับข้าวไทยไปสู่การแข่งขันด้านคุณค่า มากกว่าการแข่งขันด้านราคา

นอกจากนี้ พรรคภูมิใจไทยเสนอการใช้ข้อมูลอุปสงค์–อุปทานในระดับพื้นที่ เพื่อวางแผนการผลิตให้เหมาะสมกับศักยภาพของแต่ละพื้นที่ ลดปัญหาผลผลิตล้นตลาด และช่วยพยุงราคาสินค้าเกษตร โดยหากพบพื้นที่ใดมีภาวะอุปทานเกิน จะมีกลไกเข้าไปดูดซับผลผลิตและหาตลาดรองรับทั้งในและต่างประเทศ

ในด้านการเพิ่มรายได้เกษตรกร พรรคสนับสนุนให้ใช้พื้นที่ท้ายไร่ปลูกพืชเศรษฐกิจที่ตลาดต้องการ เช่น กล้วยหอม หรืออะโวคาโด ในพื้นที่ที่เหมาะสม โดยไม่บังคับให้เลิกปลูกข้าว พร้อมให้เงินสนับสนุนเพื่อปรับพื้นที่และเปลี่ยนรูปแบบการผลิตแทนการอุดหนุนที่กระตุ้นให้ปลูกข้าวเกินความจำเป็น

นางศุภจี ยังกล่าวถึงภาพรวมเศรษฐกิจว่า ประเทศไทยจำเป็นต้องเร่งแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง ทั้งการดึงการลงทุน การขยายการค้า การใช้ประโยชน์จากข้อตกลงการค้าเสรี (FTA) การปรับปรุงกฎระเบียบที่ล้าสมัย ตลอดจนการนำเทคโนโลยีและ AI มาเพิ่มประสิทธิภาพภาครัฐและภาคการผลิต เพื่อให้เศรษฐกิจไทยกลับมาเติบโตได้มากกว่า 3% ต่อปี

       ธนาคารโลกคาดว่าเศรษฐกิจของละตินอเมริกาและแคริบเบียนจะขยายตัวเพิ่มขึ้นในอัตรา 2.3% ในปี 2026 ท่ามกลางความตึงเครียดทางการค้าที่ยังคงดำเนินอยู่และความไม่แน่นอนทางการเมือง โดยอาร์เจนตินาจัดอยู่ในกลุ่มประเทศที่มีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจเร็วที่สุดในละตินอเมริการ่วมกับปานามา และสาธารณรัฐโดมินิกัน   

        ข้อมูลจากรายงาน Global Economic Prospects ของธนาคารโลก ระบุว่า อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจของกลุ่มประเทศแคริบเบียนจะเพิ่มขึ้นสูงกว่าค่าเฉลี่ยของทั้งภูมิภาค โดยคาดว่าจะขยายตัว 5.2% ในปี 2026 จากแรงหนุนของการขยายตัวในภาคน้ำมันของประเทศกายอานา หากไม่รวมกายอานาอัตราการเติบโตจะอยู่ที่ 2.9% โดยได้รับแรงสนับสนุนจากภาคการท่องเที่ยวและบริการที่เกี่ยวเนื่อง ในขณะเดียวกัน เศรษฐกิจของอเมริกากลางคาดว่าจะทรงตัว โดยขยายตัว 3.6% ในปี 2026 ทั้งนี้ แนวโน้มเศรษฐกิจของภูมิภาคยังคงมีความเสี่ยง หากผลการทบทวนความตกลงสหรัฐอเมริกา–เม็กซิโก–แคนาดา (USMCA) ในปี 2026 นำไปสู่ข้อจำกัดทางการค้า กิจกรรมทางเศรษฐกิจของภูมิภาคจะได้รับผลกระทบ โดยเฉพาะเม็กซิโกซึ่งมีความเปราะบางเป็นพิเศษ เนื่องจากมีความเชื่อมโยงทางเศรษฐกิจกับสหรัฐอเมริกาอย่างใกล้ชิด

        เมื่อพิจารณาแยกตามประเทศ ธนาคารโลกประเมินว่าอาร์เจนตินาจะเป็นผู้นำด้านการเติบโตทางเศรษฐกิจในภูมิภาค โดยมีอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจ 4% ในปี 2026 และจะสามารถรักษาอัตราการเติบโตในระดับเดียวกันในปี 2027 ท่ามกลางบริบทของความไม่แน่นอนทางการเมืองภายในประเทศซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่ออุปสงค์ภายในประเทศและการเติบโตทางเศรษฐกิจ อย่างไรก็ดี จากการดำเนินนโยบายการคลังอย่างเหมาะสมในช่วงที่ผ่านมาถือว่าประสบความสำเร็จ ส่งผลให้ดุลการคลังขั้นต้นเกินดุลตั้งแต่ต้นปี 2024 และต้นทุนทางการเงินลดลง โดยการวางนโยบายการคลังและการเงินอย่างเข้มงวดมีส่วนสำคัญอย่างมากในการช่วยชะลออัตราเงินเฟ้อ สำหรับประเทศอื่นในภูมิภาค ทางธนาคารโลกได้คาดการณ์อัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจในปี 2026 ไว้ดังนี้ โคลอมเบีย 2.6% บราซิล 2% เม็กซิโก 1.3% ชิลี 2.2% และเปรู 2.5% 

         รายงานได้ระบุประเด็นความเสี่ยงที่อาจส่งผลต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจของภูมิภาค เช่น การเติบโตของเศรษฐกิจโลกที่อ่อนแอกว่าคาด อาจนำไปสู่การปรับตัวลดลงอย่างรุนแรงของราคาสินค้าโภคภัณฑ์ ซึ่งราคาสินค้าส่งออกหลักของภูมิภาคที่ลดลงจะส่งผลกระทบต่อรายได้ภาษีและดุลบัญชีภายนอก รวมถึงความผันผวนในตลาดการเงิน และระดับหนี้สาธารณะที่อยู่ในระดับสูงของหลายประเทศทำให้ภูมิภาคเผชิญความเสี่ยงต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันของสภาวะทางการเงินโลก นอกจากนี้ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทำให้เกิดความเสี่ยงต่อการเกิดภัยแล้งในพื้นที่ตอนใต้ของทวีปอเมริกา ซึ่งจะกระทบต่อการเพาะปลูกและภาคการเกษตรที่เป็นสินค้าส่งออกหลักของภูมิภาคนี้ 

ความคิดเห็นของสำนักงาน

         การเปลี่ยนแปลงทิศทางทางเศรษฐกิจของอาร์เจนตินาภายใต้รัฐบาลปัจจุบัน เปิดโอกาสเชิงกลยุทธ์ที่สำคัญให้กับประเทศไทย โดยธนาคารโลกคาดการณ์ว่าเศรษฐกิจอาร์เจนตินาจะฟื้นตัวอย่างแข็งแกร่ง ด้วยอัตราการเติบโตถึง 4% ในปี 2026 และ 2027 ส่งผลให้ผู้ส่งออกไทยมีช่วงเวลาสำคัญในการปรับตำแหน่งตนเองเพื่อก้าวขึ้นเป็นผู้จัดหาสินค้าหลักให้กับตลาดอาร์เจนตินารวมทั้งประเทศอื่นในละตินอเมริกา

         การเติบโตดังกล่าวสะท้อนถึงการกลับมาของการขยายตัวในภาคอุตสาหกรรม ซึ่งหมายความว่าจะมีความต้องการวัตถุดิบ ชิ้นส่วน และส่วนประกอบจากประเทศไทยเพิ่มขึ้น โดยในระยะกลาง อุตสาหกรรมที่คาดว่าจะมีอุปสงค์ที่เพิ่มขึ้น ได้แก่ ชิ้นส่วนเครื่องใช้ไฟฟ้า อะไหล่ยานยนต์ รวมถึงชิ้นส่วนพลาสติกและยาง

เครดิตภาพและที่มาข่าว:

1. https://www.batimes.com.ar/news/economy/world-bank-trims-argentinas-2026-gdp-forecast-to-4.phtml?utm_source=chatgpt.com

2. https://www.modaes.com/global/markets/world-bank-forecasts-latin-america-and-the-caribbean-to-grow-23-in-2026-and-26-in-2027?utm_source=chatgpt.com 

สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ กรุงบัวโนสไอเรส สาธารณรัฐอาร์เจนตินา

วันพฤหัสบดี ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 11.49 น.

พรรควิชชั่นใหม่ ชูนโยบายการเงินไร้ดอกเบี้ย ปลดล็อกหนี้ประชาชน ชี้เป็นทางออกเศรษฐกิจยั่งยืน

วันพฤหัสบดี ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 16.45 น.

Tag :