Blog

• หน้าแรก
• เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจ

เวียดนามจะเลือกจีดีพีหรือเสถียรภาพเศรษฐกิจ

สัปดาห์ที่แล้วมีบทความในเว็บไซต์ Fulcrum สิงคโปร์ เรื่อง เสถียรภาพค่าเงินเวียดนาม: ส่องทางความขัดแย้งของนโยบาย (Exchange rate stability in Vietnam: Navigating the conflicting policy demands)

เขียนโดย ตวน โฮ (Tuan Ho) ซึ่งตั้งคําถามอย่างน่าสนใจว่า รัฐบาลเวียดนามจะเลือกอะไรระหว่างการเติบโตของเศรษฐกิจกับเสถียรภาพเศรษฐกิจ เพราะเศรษฐกิจที่ขยายตัวสูง มักมีความอ่อนไหวด้านเสถียรภาพตามมา 

เศรษฐกิจเวียดนามขณะนี้ก็เริ่มมีแรงกดดันนี้ สะท้อนจากการอ่อนค่าของอัตราแลกเปลี่ยน คือเงินดอง เป็นความท้าทายทางนโยบายคล้ายกับที่ประเทศไทยเคยประสบในอดีต และนี่คือประเด็นที่จะเขียนวันนี้

เศรษฐกิจเวียดนามช่วง 40 ปีหลังการปฏิรูปเข้าสู่ระบบตลาดปี 2529 ประสบความสำเร็จอย่างมาก การเติบโตของเศรษฐกิจมีต่อเนื่อง ซึ่งใครที่ไปเวียดนามช่วง 20 ปีที่ผ่านมาคงเห็นการเปลี่ยนแปลงแบบน่าตกใจ โดยเฉพาะช่วง 10 ปีล่าสุดที่เศรษฐกิจเวียดนามขยายตัวเฉลี่ยร้อยละ 7.3 สูงสุดในภูมิภาค

อัตราความยากจนลดลงตํ่ากว่าร้อยละ 4 ในปี 2566 จากร้อยละ 14 ปี 2553  ขณะที่รายได้ต่อหัวของประชากรเพิ่มขึ้น 3 เท่าตัวเป็น 4,100 ดอลลาร์ ปี 2565 ปีที่แล้วเศรษฐกิจเวียดนามขยายตัวร้อยละ 7 และปีนี้คาดว่าจะชะลงตามเศรษฐกิจโลกเหลือขยายตัวร้อยละ 6.5

ที่ผ่านมา การเติบโตของเศรษฐกิจเวียดนามขับเคลื่อนโดย 3 ปัจจัย 1.การส่งออก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสินค้าพื้นฐาน เช่น อิเล็กทรอนิกส์ เสื้อผ้า รองเท้า โดยมีต้นทุนแรงงานต่ำเป็นปัจจัยแข่งขัน 2.การลงทุนจากต่างประเทศที่นําเทคโนโลยี ความรู้ ระบบบริหารจัดการ เข้ามาและวางพื้นฐานให้กับอุตสาหกรรมส่งออก

3.การใช้จ่ายในประเทศที่ได้ประโยชน์จากกําลังซื้อในประเทศที่ขยายตัว ขับเคลื่อนโดยการเติบโตของเศรษฐกิจและชนชั้นกลาง 

ขณะที่รัฐบาลเสริมการเติบโตด้วยการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน การปฏิรูปและเปิดเสรีเศรษฐกิจ เพื่อรองรับเงินลงทุนต่างประเทศ รวมถึงวางตําแหน่งเวียดนามในเวทีการค้าโลกโดยเข้าร่วมกลุ่มการค้าเสรีต่างๆเช่น CPTTP และ RCEP

ความสำเร็จที่เกิดขึ้นทําให้รัฐบาลเวียดนามต้องการไปต่อในแง่การพัฒนาประเทศ วางเป้าให้เวียดนามเป็นประเทศรายได้สูงในปี 2588 โดยให้เศรษฐกิจขยายตัวเฉลี่ยปีละ 8-10% และร้อยละ 30 ของเศรษฐกิจเป็นเศรษฐกิจดิจิทัล พัฒนาเวียดนามให้เป็นศูนย์การผลิตและห่วงโซ่อุปทานที่สําคัญของโลก

ภายใต้โมเดลการเติบโตเศรษฐกิจแบบเดิมที่ยกระดับขึ้น คือ การส่งออก การลงทุนจากต่างประเทศ และการปฏิรูป ซึ่งปัจจัยหลังเวียดนามทําจริงจัง เห็นได้จากข่าวการลดจำนวนข้าราชการและการปราบคอร์รัปชันล่าสุด

แต่เศรษฐกิจโลกได้เปลี่ยนไปจากเมื่อ 10 ปีก่อนมาก เต็มไปด้วยความขัดแย้งและความไม่แน่นอน ทําให้ปัจจัยขับเคลื่อนเศรษฐกิจเวียดนาม คือ การส่งออกและการลงทุนต่างประเทศเริ่มมีข้อจำกัด การส่งออกถูกกระทบจากเศรษฐกิจโลกที่ชะลอ มาตรการกีดกันทางการค้าที่มีมากขึ้น และภาษีนําเข้าสหรัฐร้อยละ 20 ขณะที่การลงทุนต่างประเทศถูกกระทบจากความไม่แน่นอนในเศรษฐกิจและการเงินโลก ทำให้นักลงทุนชะลอการนําเข้าเงินลงทุน 

รัฐบาลเวียดนามแก้สถานการณ์ โดยเร่งให้ภาครัฐใช้จ่ายและรักษาเสถียรภาพของค่าเงินดองเพื่อให้นักลงทุนมั่นใจ แต่ผลคือ แรงกดดันให้เงินดองอ่อนค่ายิ่งมีมากขึ้น นําไปสู่ความห่วงใยเรื่องเสถียรภาพเศรษฐกิจ

บทความของ ตอง โฮ สรุปการอ่อนค่าของเงินดองขณะนี้ว่ามาจาก 3 สาเหตุ 1.รายได้ที่เป็นเงินตราต่างประเทศลดลงจากการชะลอตัวของการส่งออกและการไหลเข้าของเงินลงทุนต่างประเทศ

2.ส่วนต่างอัตราดอกเบี้ย คือ การผ่อนคลายนโยบายการเงินในเวียดนามเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ ทําให้อัตราดอกเบี้ยเวียดนามตํ่ากว่าของสหรัฐ เกิดเงินทุนไหลออก เช่น จากตลาดหุ้น 3.มีความต้องการเงินดอลลาร์เพื่อไปซื้อทองคําในต่างประเทศ เพื่อทํากําไรจากส่วนต่างราคาทองคำในเวียดนามที่สูงกว่าตลาดโลก 

สามปัจจัยนี้ทําให้อุปสงค์เงินดอลลาร์ในเวียดนามสูงกว่าอุปทานเงินดอลลาร์ที่มี เงินดองอ่อนค่า เงินดอลลาร์หายากและเกิดตลาดมืดเงินดอลลาร์ในเวียดนาม คือผู้ซื้อผู้ขายเงินดอลลาร์พร้อมจะซื้อขายกันในอัตราที่ต่ำกว่าที่ระบบอัตราแลกเปลี่ยนทางการกำหนด

รัฐบาลเวียดนามใช้ระบบอัตราแลกเปลี่ยนแบบลอยตัว คือ เงินดองเคลื่อนไหวตามกลไกตลาด แต่การอุบัติขึ้นของตลาดมืดเงินดอลลาร์ชี้ว่าการทํางานของระบบอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าวมีปัญหา อัตราแลกเปลี่ยนทางการตามระบบลอยตัวไม่สามารถเคลียร์อุปสงค์อุปทานในตลาดเงินดอลลาร์ได้

คือ ค่าเงินดองสูงเกินไป ควรต้องอ่อนลงเพื่อเคลียร์ตลาด ซึ่งก็จริง ค่าเงินดองทางการอ่อนลงเพียง 2.9% ในช่วง 9 เดือนแรกปีนี้ ขณะที่ส่วนต่างระหว่างค่าเงินดองทางการกับค่าเงินดองในตลาดมืดมีประมาณ 5% 

สิ่งที่เกิดขึ้น คือ ทางการเวียดนามแทรกแซงตลาดอัตราแลกเปลี่ยนไม่ให้เงินดองอ่อนค่า โดยขายล่วงหน้าเงินดอลลาร์จากทุนสํารองทางการไปแล้วกว่า 4 พันล้านดอลลาร์ ทําให้เงินทุนสํารองทางการของเวียดนามลดลงเหลือ 80.3 พันล้านดอลลาร์ ณ สิ้นเดือนกรกฎาคม ซึ่งไอเอ็มเอฟประเมินว่าทุนสํารองจะลดลงเหลือ 79.3 พันล้านดอลลาร์ สิ้นปีนี้

ปัญหาของเวียดนามคือ รัฐบาลไม่ยอมให้กลไกราคาทำงาน คือ เงินดองอ่อนค่าตามภาวะเศรษฐกิจ ผลคือค่าเงินถูกบิดเบือน เกิดตลาดมืด รัฐสูญเสียทุนสำรองทางการและเกิดความเสี่ยงต่อเสถียรภาพเศรษฐกิจ และเหตุที่รัฐบาลแทรกแซงก็เพราะต้องการให้เงินดองมีเสถียรภาพ เพื่อรักษาความเชื่อมั่นของนักลงทุน ให้มีเงินทุนจากต่างประเทศไหลเข้า เพื่อเป้าหมายการเติบโตของเศรษฐกิจ 

นี่คือสิ่งที่ขัดเเย้งกัน ระหว่างเป้าการเติบโตของเศรษฐกิจและการรักษาเสถียรภาพเศรษฐกิจ คือนโยบายการเงินที่ผ่อนคลายเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจควรมากับค่าเงินที่อ่อนลง แต่เมื่อรัฐบาลแทรกแซงไม่ให้ค่าเงินอ่อนเพื่อเป้าหมายการเติบโตของเศรษฐกิจ ปัญหาจึงเกิดขึ้น

ดังนั้นสิ่งที่รัฐบาลเวียดนามควรทําคือ ให้ค่าเงินดองเคลื่อนไหวตามกลไกตลาด แม้จะอ่อนค่าลง การอ่อนค่าของเงินดองจะทําให้การส่งออกได้ประโยชน์ เงินลงทุนต่างประเทศที่เคยชะงักจะไหลกลับ และตลาดมืดจะหายไป ทั้งหมดจะสนับสนุนการขยายตัวของเศรษฐกิจ ที่สำคัญ ความเชื่อมั่นของนักลงทุนต่อการทํานโยบายของรัฐบาลจะกลับมา

เพราะเศรษฐกิจเวียดนามยังมีความเข้มแข็งหลายด้าน โดยเฉพาะดุลบัญชีเดินสะพัดที่เกินดุล ตรงกันข้าม ถ้าการบิดเบือนยังอยู่ การแทรกแซงมีต่อเนื่องและรุนแรงมากขึ้นๆ เสถียรภาพทางเศรษฐกิจของประเทศก็จะล่อแหลม กระทบความเชื่อมั่นของนักลงทุนและเป้าการเติบโตของเศรษฐกิจในที่สุด

‘สภาพัฒน์’ เผยเศรษฐกิจไทยไตรมาส 3 โตชะลอเหลือ 1.2% จากการชะลอตัวของภาคผลิต–ก่อสร้าง–ท่องเที่ยว ขณะที่ทั้งปี 68 คาดว่าโต 2% พร้อมเสนอรัฐเร่งเบิกงบ ฟื้นเกษตร หาตลาดใหม่ และเดินหน้าเจรจาการค้ากับสหรัฐฯ เพื่อรักษาเสถียรภาพเศรษฐกิจไทย

นางสาวอ้อนฟ้า กล่าวว่า GDP เมื่อเทียบรายไตรมาส หรือ ปรับฤดูกาลแล้ว ทำให้ไตรมาส 3 ติดลบ 0.6% เป็นครั้งแรกในรอบ 10 ไตรมาส โดยเชื่อว่า การติดลบครั้งนี้จะยังไม่เกิดภาวะเศรษฐกิจทดถอยทางเทคนิค เนื่องจากเชื่อว่า การบริโภค และภาคการท่องเที่ยวจะยังช่วยหนุนไม่ให้ GDP รายไตรมาสในไตรมาสที่ 4 ติดลบต่อเนื่อง โดยคาดว่า จะขยายตัวอยู่ที่ 0.6% โดยรวมผลจากมาตรการคนละครึ่งพลัสเฟสแรก และ มาตรการอื่นๆที่ออกมาแล้ว ซึ่งจะส่งผลให้GDP ทั้งปี 68 เติบโตที่ 2% ชะลอลงจากปี 67 ที่ขยายตัว 2.5% แต่ยังคาดหวังมาตรการของภาครัฐที่จะออกมาเพิ่มเติมในช่วงปลายปี จะทำให้เศรษฐกิจไทยไตรมาส 4 เติบโตมากกว่าที่คาดการณ์ไว้

สำหรับอัตราเงินเฟ้อทั่วไปติดลบต่อเนื่องเป็นไตรมาสที่ 2 อยู่ที่ -0.7% ส่วนอัตราเงินเฟ้อพื้นฐานเฉลี่ยอยู่ที่ 0.8% ส่วนดุลบัญชีเดินสะพัดเกินดุล 2.7 พันล้าน ดอลลาร์ สรอ. (88.3 พันล้านบาท) เงินทุนสำรองระหว่างประเทศ ณ สิ้นเดือนกันยายน 2568 อยู่ที่ 262.4 พันล้านดอลลาร์ สรอ. และหนี้สาธารณะ ณ สิ้นเดือนกันยายน 2568 มีมูลค่าทั้งสิ้น 12.23 ล้านล้านบาท คิดเป็น 64.8% ของ GDP

นอกจากนี้ สภาพัฒน์ฯ ยังปรับตัวเลขคาดการณ์มูลค่าการส่งออกของไทยในปี 68 เพิ่มขึ้นเป็น 11.2% จากเดิมที่คาดไว้ว่าจะโต 5.5% ส่วนปี 69 คาดว่า จะหดตัว 0.3% จากผลกระทบภาษีสหรัฐฯ ที่มีความชัดเจนมากขึ้น

นางสาวอ้อนฟ้า กล่าวอีกว่า สำหรับการบริหารนโยบายเศรษฐกิจมหาภาคในช่วงที่เหลือของปีนี้ และปี 69 มองว่า ภาครัฐควรให้ความสำคัญกับการ เบิกจ่ายงบประมาณเพื่อรักษาแรงขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจ การเร่งรัดการฟื้นตัวจากภาคการท่องเที่ยว การดูแลภาคการเกษตร โดยการฟื้นฟูเกษตรกรที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยให้สามารถฟื้นตัว และมีความพร้อมสำหรับฤดูกาลเพาะปลูกต่อไป รวมถึงการเตรียมความพร้อมรองรับผลผลิตของเกษตรกรที่จะออกสู่ตลาดและคาดว่าผลผลิตจะมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นจำนวนมาก การขับเคลื่อนการส่งออกโดยการลดผลกระทบจากมาตรการกีดกันทางการค้าของสหรัฐการขยายตลาดใหม่เพื่อกระจายความเสี่ยงและลดการพึ่งพาการส่งออกไปยังสหรัฐฯ และการรักษาบรรยากาศทางเศรษฐกิจและการเมืองในช่วงก่อนและหลังเลือกตั้ง ฯลฯ

นางสาวอ้อนฟ้า กล่าวถึงแนวโน้มคาดการณ์เศรษฐกิจไทยในปี 69 ว่า จะขยายตัวที่ 1.2-2.2% โดยมีค่ากลาง 1.7% จาก การขยายตัวต่อเนื่องของการอุปโภคบริโภค และการลงทุนภาคเอกชนรวมถึงแรงขับเคลื่อนจากการใช้จ่ายภาครัฐ การฟื้นตัวของภาคการท่องเที่ยว และการเพิ่มขึ้นของผลผลิตทางการเกษตร

ส่วนการเจรจาภาษีการค้าไทย-สหรัฐฯ นางสาวอ้อนฟ้า เชื่อว่า จะยังมีการเดินหน้าเจรจาต่อได้ ซึ่งหากการเจรจาชัดเจนก็จะมีผล ต่อการตัดสินใจของภาคเอกชนและช่วยให้เศรษฐกิจเดินหน้าต่อไปได้ ซึ่งประเมินว่าสถานการณ์ความขัดแย้งไทย-กัมพูชา จะไม่ส่งผลต่อการเจรจาการค้า แต่ขณะเดียวกัน ต้องเดินหน้าหาตลาดใหม่ที่มีศักยภาพ โดยเฉพาะอินเดีย ปากีสถาน เอเชียใต้ แอฟริกา แต่หากการเจรจาชะลอออกไป และไม่สามารถเจรจาแล้วเสร็จภายในช่วงปลายปีนี้ อาจจะต้องมีการปรับประมาณการเศรษฐกิจไทยใหม่ ซึ่งขณะนี้อยู่ระหว่างรอให้กระทรวงพาณิชย์ หารือกับ USTR ของสหรัฐฯ เพื่อความชัดเจน

ผู้สื่อข่าว รายงานว่า ขณะนี้ นางศุภจี สุธรรมพันธ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์พร้อมคณะอยู่ระหว่างการเดินทางไปสหรัฐอเมริกา เพื่อขอเข้าเจรจาภาษีกับทางสหรัฐฯอีกครั้ง

ดร.วิรไทชี้ ตัวชี้วัดพัฒนาการเศรษฐกิจไทย ‘ด้อยลง’ แทบทุกด้าน สะท้อนเศรษฐกิจไทยติดหล่ม เตือนยิ่งติดหล่มนาน ไทยจะมีโอกาสดิ่งเหวเร็วขึ้น-ลึกขึ้น และจะขึ้นจากเหวได้ยากขึ้นด้วย จากทรัพยากรที่ร่อยหรอลงเรื่อยๆ ย้ำไทยต้อง ‘คิดเรื่องใหญ่ มองให้ไกล ใส่เลนส์ใหม่ และทำให้จริง’

ดร.วิรไท สันติประภพ ประธานคณะกรรมการสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย และอดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย กล่าวเปิดงานสัมมนาสาธารณะประจำปี 2568 ในหัวข้อ ‘Reimagining Thailand’s Development Model: ก้าวข้ามโลกเก่า ด้วยโมเดลใหม่ในการพัฒนาประเทศ’

โดยระบุว่า ตัวชี้วัดพัฒนาการของเศรษฐกิจไทยแทบทุกด้าน จะบ่งชี้ไปในทิศเดียวกันว่า พัฒนาการของเศรษฐกิจไทยด้อยลงเมื่อเทียบกับประเทศคู่เทียบ โดยในบางเรื่อง คะแนนดิบของตัวชี้วัดของไทยถดถอยลงเองโดยไม่ต้องเทียบกับใคร

“ตัวชี้วัดเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่าเศรษฐกิจไทยติดหล่ม และชะงักงัน ไม่ว่าจะเป็น ความสามารถในการแข่งขันโดยรวมของประเทศ คุณภาพการศึกษา ผลิตภาพของภาคเกษตร ประสิทธิภาพของระบบราชการ ฐานะการคลัง หนี้ครัวเรือน ความเหลื่อมล้ำ การใช้อำนาจเหนือตลาดของกลุ่มทุนขนาดใหญ่ กฎหมายที่ล้าสมัย ตลอดจนสถานการณ์คอรัปชั่น ที่ส่งผลให้เศรษฐกิจไทยมีสีเทามากขึ้นเรื่อยๆ” ดร.วิรไทกล่าว

พร้อมทั้งเตือนต่อว่า “ยิ่งถ้าเรา ติดหล่ม หรือชะงักงัน นานขึ้นเท่าไหร่ เราจะมีโอกาสดิ่งเหวเร็วขึ้น ลึกขึ้น และจะขึ้นจากเหวได้ยากขึ้นด้วย ทรัพยากรที่เรามีเหลือก็จะร่อยหรอลงเรื่อยๆ เมื่อเทียบกับการลงทุนที่จำเป็นต้องใช้เพื่อก้าวขึ้นจากเหว”

ดร.วิรไท ชำแหละสาเหตุปัญหาฉุดไทย ‘ติดหล่ม’

ดร.วิรไท กล่าวอีกว่า มีหลายสาเหตุที่ทำให้พัฒนาการของเศรษฐกิจไทยในวันนี้ อยู่ในสภาวะติดหล่มหรือชะงักงัน ได้แก่

• สังคมโดยรวมขาดการตระหนักรู้ถึงความรุนแรงของปัญหาที่สะสมมาต่อเนื่อง และไม่ตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงที่กำลังเกิดขึ้นนอกประเทศ
• การเมืองที่สนใจแต่ผลประโยชน์ส่วนตนและพวกพ้อง มากกว่าผลประโยชน์ส่วนรวมของประเทศ
• การมุ่งทำแต่นโยบาย quick win ระยะสั้น ขาดความมุ่งมั่นทางการเมือง (political will) ที่จะแก้ปัญหาเชิงโครงสร้างอย่างจริงจัง
• ธุรกิจขนาดใหญ่ ใช้อำนาจเหนือตลาด ในขณะที่การกำกับดูแลให้เกิดการแข่งขันอย่างเป็นธรรมไม่เกิดขึ้นจริง
• การไม่ให้ความสำคัญกับการกำหนดหลักคิดนำทาง (guiding principles) ที่จะช่วยกำหนดทิศทางของนโยบายสาธารณะ และการนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติให้เกิดผลได้จริง โดยไม่ถูกบิดเบือน หรือเบี่ยงเบนระหว่างทาง
• การขาดกลไกที่ส่งเสริมให้เกิดการปฏิรูป (transformation) ได้อย่างแท้จริง ขาดกลไกที่ส่งเสริมให้หน่วยงานต่างๆ สามารถ ทำงานร่วมกันแบบประสานพลัง มีเป้าหมายร่วมกัน มากกว่าที่จะแยกกันคิด และแยกกันทำ
• การขาดระบบแรงจูงใจที่เหมาะสมกับโลกใหม่ในอนาคต ที่จะมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง
• การให้ผลตอบแทนเพื่ออำนวยความสะดวก หรือสร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน มาเป็นสิ่งที่เรียกว่าการยึดรัฐ (State Capture) ใช้กลไกภาครัฐกำหนดนโยบายที่เอื้อประโยชน์ให้แก่พรรคพวกของตนเอง
• หน่วยงานภาครัฐเลือกที่จะอยู่ใน comfort zone หลีกเลี่ยงความเสี่ยง ไม่เปิดใจ รับแนวคิดใหม่ๆ ที่จะทำให้เกิดการปฏิรูป โดยมักจะมีวิธีการทำงานที่เน้นกระบวนการ พิธีกรรมมากกว่าเอาสารัตถะและเป้าหมายของงานที่ยึดผลประโยชน์ของประชาชนเป็นที่ตั้ง

ดร.วิรไท ชี้ทางออกจากภาวะติดหล่ม

เพื่อออกจากภาวะติดหล่ม ดร.วิรไท ย้ำว่า ‘ไทยต้องออกแบบโมเดลใหม่ของการพัฒนา’ ซึ่งอย่างน้อยต้องประกอบด้วยนโยบายอุตสาหกรรมใหม่ นโยบายการค้าและการลงทุนใหม่ นโยบายด้านนวัตกรรมและการพัฒนาทักษะของคนไทยที่ จะต้องเกิดผลลัพธ์ได้จริง และที่สำคัญ เราต้องการบทบาทของภาครัฐใหม่ ที่จะไม่ฉุดรั้งให้เศรษฐกิจไทยชะงักงัน แต่ส่งเสริมให้เศรษฐกิจไทยก้าวไปข้างหน้าได้เท่าทันกับการเปลี่ยนแปลงของโลก

“ด้วยปัญหาที่สะสมมานาน และความท้าทายหลากหลายด้านที่กำลังรอเราอยู่ จำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องคิดเรื่องใหญ่ ให้ความสำคัญกับโมเดลใหม่ ที่จะเปลี่ยนโครงสร้างของเศรษฐกิจไทย โมเดลการพัฒนาต้อง ได้รับการออกแบบใหม่ ไม่สามารถทำเพียงแค่ต่อยอดจากโมเดลเดิมๆ ที่เราคุ้นเคย” ดร.วิรไทกล่าว

พร้อมทิ้งท้ายว่า ถ้าเราร่วมกัน ‘คิดเรื่องใหญ่ มองให้ไกล ใส่เลนส์ใหม่ และทำให้จริง’ เราจะสามารถฉุดเศรษฐกิจไทยให้หลุดออกจาก สภาวะติดหล่ม และชะงักงัน และลดความเสี่ยงที่เศรษฐกิจไทยจะดิ่งเหวในอนาคตได้

กลุ่มงานโกลบอลมาร์เก็ตส์ ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน) มีมุมมองต่อทิศทางค่าเงินบาทในสัปดาห์นี้ว่า เงินบาทสัปดาห์นี้มีแนวโน้มเคลื่อนไหวในกรอบ 32.20-32.80 บาท/ดอลลาร์ เทียบกับสัปดาห์ที่ผ่านมา  เงินบาทปิดอ่อนค่าที่ 32.38 บาท/ดอลลาร์ หลังซื้อขายกรอบแคบระหว่าง 32.26-32.53 บาท/ดอลลาร์ โดยเงินดอลลาร์อ่อนค่าเมื่อเทียบกับสกุลเงินสำคัญส่วนใหญ่ ยกเว้นเยนและปอนด์

ขณะที่ ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ลงนามบังคับใช้กฎหมายงบประมาณชั่วคราวยุติ Government Shutdown ที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐฯ

Tradingview

โดยกฎหมายดังกล่าวจะส่งผลให้หน่วยงานรัฐบาลมีงบประมาณใช้จ่ายไปจนถึงวันที่ 30 มกราคม 2569 

ทางด้านธนาคารกลางญี่ปุ่น(บีโอเจ)ระบุว่ามีเป้าหมายที่จะรักษาอัตราเงินเฟ้อในระดับปานกลางควบคู่ไปกับการขึ้นค่าจ้าง ซึ่งเป็นสัญญาณว่าเป้าหมายดังกล่าวสอดคล้องกับแนวทางของรัฐบาลที่มุ่งเน้นการฟื้นฟูเศรษฐกิจ ขณะที่ รมต.คลังญี่ปุ่นกล่าวว่าเงินเฟ้อยังไม่สามารถยืนระยะที่ 2% ได้อย่างยั่งยืน สะท้อนมุมมองของรัฐบาลที่เห็นว่ายังเร็วเกินไปสำหรับการขึ้นดอกเบี้ยอีกครั้งของบีโอเจ

ส่วนอังกฤษเปิดเผยตัวเลขจีดีพีที่น่าผิดหวังขณะที่ทิศทางด้านการคลังมีความไม่แน่นอนสูงขึ้น ทั้งนี้ นักลงทุนต่างชาติขายหุ้นไทย 6,589 ล้านบาท แต่ซื้อพันธบัตรสุทธิ 2,613 ล้านบาท
 
สำหรับในสัปดาห์นี้ ผู้ร่วมตลาดจะติดตามข้อมูลเศรษฐกิจสหรัฐฯที่จะทยอยประกาศออกมาซึ่งรวมถึงรายงานจ้างงานนอกภาคเกษตรและค่าจ้างที่แท้จริงเดือนกันยายน โดยข้อมูลเหล่านี้จะช่วยให้ธนาคารกลางสหรัฐฯ(เฟด)เห็นภาพเศรษฐกิจที่ชัดเจนมากขึ้น

กรุงศรีอยุธยา ตั้งข้อสังเกตว่าในระยะนี้ดูเหมือนเจ้าหน้าที่เฟดหลายรายจงใจแสดงท่าทีที่เป็นอิสระต่อกันทั้งในแง่การประเมินภาวะเศรษฐกิจและเงินเฟ้อทั้งๆที่ระหว่าง Shutdown ไม่มีประกาศตัวเลขอย่างเป็นทางการ ทำให้ตลาดไม่มั่นใจว่าเฟดจะลดดอกเบี้ยในเดือนธันวาคมหรือไม่

นอกจากนี้ การเปิดเผยรายงานการประชุมเฟดรอบล่าสุด อาจช่วยให้ตลาดเข้าใจมากขึ้นว่าคณะกรรมการมีความเห็นแตกแยกเพียงใดเกี่ยวกับการดำเนินนโยบายในระยะข้างหน้า ส่วนปัจจัยในประเทศตลาดจะให้ความสนใจกับตัวเลขจีดีพีไตรมาส 3 ซึ่งมีแนวโน้มชะลอลง
 
สำหรับค่าเงินเยน นักลงทุนมองว่าโอกาสการเข้าแทรกแซงตลาดอัตราแลกเปลี่ยนโดยทางการญี่ปุ่นในเวลานี้มีน้อยยกเว้น USD/JPY จะพุ่งทดสอบระดับ 160

ทั้งนี้ ท่ามกลางนโยบายการเงินที่ระมัดระวังของบีโอเจและนโยบายการคลังของนายกฯทาคาอิจิ อัตราผลตอบแทนพันธบัตรฝั่งสหรัฐฯอาจต้องลดลงอย่างมากเพื่อเป็นเงื่อนไขให้ค่าเงินเยนฟื้นตัว

ทีทีบี คาดเงินบาทสัปดาห์นี้แกว่งในกรอบ 32.10–32.75 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ หลังเฟดส่งสัญญาณเข้มงวด

ฝ่ายธุรกิจตลาดเงินและธุรกรรมระหว่างประเทศ ทีเอ็มบีธนชาต (ttb) เปิดเผยว่า ค่าเงินบาทเทียบกับเงินดอลลาร์สหรัฐฯ ในช่วงสัปดาห์ระหว่างวันที่ 17-23 พฤศจิกายน 2568 จะเคลื่อนไหวอยู่ที่ระดับประมาณ 32.34 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐฯ โดยมีกรอบการเคลื่อนไหวระหว่าง 32.10–32.75 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐฯ

ในด้านสถานการณ์เศรษฐกิจของสหรัฐฯ ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ได้ลงนามบังคับใช้ร่างกฎหมายงบประมาณชั่วคราว เพื่อยุติการปิดทำการของหน่วยงานรัฐบาลกลางที่ยืดเยื้อยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศ

ขณะเดียวกัน การสื่อสารของสมาชิกคณะกรรมการธนาคารกลางสหรัฐฯ (Fed) ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา มีลักษณะโน้มเอียงไปในเชิงเข้มงวด (hawkish) มากขึ้น ส่งผลให้นักลงทุนปรับลดความคาดหวังต่อการปรับลดอัตราดอกเบี้ยในการประชุม FOMC เดือนธันวาคมลงต่ำกว่า 50% เมื่อเทียบกับช่วงก่อนการประชุม FOMC เดือนพฤศจิกายน ซึ่งตลาดเคยคาดการณ์ว่า Fed จะปรับลดอัตราดอกเบี้ยในรอบสุดท้ายของปีอย่างแน่นอน

นอกจากนี้ สถาบัน ADP ได้เปิดเผยข้อมูลการจ้างงานภาคเอกชนของสหรัฐฯ โดยระบุว่ามีการลดการจ้างงานเฉลี่ยประมาณ 11,250 ตำแหน่งในช่วง 4 สัปดาห์ที่ผ่านมา ขณะที่ตัวเลขการจ้างงานเดือนตุลาคมที่เพิ่มขึ้น 42,000 ตำแหน่งนั้น เป็นข้อมูลที่ครอบคลุมเฉพาะช่วงก่อนกลางเดือนตุลาคมเท่านั้น

ในสัปดาห์นี้ ปัจจัยสำคัญที่ต้องติดตาม ได้แก่ ตัวเลขจีดีพีไตรมาส 3/2568 และการส่งออกเดือนต.ค. ของไทย ฟันด์โฟลว์ของต่างชาติ ทิศทางค่าเงินเอเชียและราคาทองคำในตลาดโลก

ส่วนปัจจัยต่างประเทศอื่น ๆ ที่ต้องติดตาม ประกอบด้วย ถ้อยแถลงของเจ้าหน้าที่เฟด และตัวเลขเศรษฐกิจสหรัฐฯ อาทิ ผลสำรวจภาคการผลิตของเฟดสาขานิวยอร์กและฟิลาเดลเฟีย ดัชนีตลาดที่อยู่อาศัย และดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภคสหรัฐฯ เดือนพ.ย.

ยอดขายบ้านมือสองเดือนต.ค. บันทึกการประชุมเฟดเมื่อวันที่ 28-29 ต.ค. และอาจจะมีเครื่องชี้เศรษฐกิจอื่น ๆ ของสหรัฐฯ ที่กลับมาประกาศหลังภาวะชัตดาวน์ของสหรัฐฯ สิ้นสุดลง ซึ่งการที่ขาดข้อมูลสำคัญโดยเฉพาะตัวเลขการจ้างงาน ทำให้เฟดไม่สามารถประเมินภาวะเศรษฐกิจเพื่อตัดสินใจลดดอกเบี้ยได้